Stempels en plaatjes
Op donderdag 20 november 2008 geschreven door Lia
Over schoolstraffen hebben we het hier al uitgebreid gehad.
Laten we nu eens de andere, positieve kant belichten: de beloningen.
Voor als je alle sommen goed had in je rekenschrift, of een dictee foutloos had gemaakt.
Van krullen tot misschien wel een snoepje uit de pot, hoe ging dat bij jou op school?
En alleen als je een 10 had, of ook als je “maar” een 6 had, waar je dan toch je stinkende best voor had gedaan?
Huiswerk maken
Op dinsdag 18 november 2008 geschreven door Bertus
Het hoorde erbij maar was geen favoriete bezigheid: huiswerk.
Ik had de neiging het een beetje uit te stellen. Behalve in het weekend, dan deed ik het vrijdagavond al want had ik het hele weekend VRIJ !!!
Vaak had je voor verschillende vakken huiswerk. Soms was dat veel omdat de ene leraar geen idee had wat de andere opgaf. Leer- en maakwerk wisselde ik dan vaak af.
Mijn moeder kwam me geregeld wat te drinken brengen. Ik kon goed leren met de radio zachtjes aan. Mijn moeder zei er altijd wat van, dat dan weer wel.
Leerwerk repeteerde ik op de fiets naar school nog even met mijn vriendjes.
Mijn klassen die ik nu heb maken bij mij kennis met huiswerk.
Als ik het aankondig dat het eraan zit te komen verbazen ze mij iedere keer met hun gejuich. Ze hebben het gevoel er echt bij te horen. Hun huiswerk bestaat uit dicteewoordjes leren en topografie.
Ik hoop dat ze enthousiast blijven … maar denk het niet.
Was jij ook zo’n uitsteltypje of stortte je je meteen op je huiswerk ?
Dries van Agt
Op zondag 16 november 2008 geschreven door eirrah
Dries van Agt was een markant politicus die slechts tien jaar actief was in de landelijke politiek. In die tien jaar was hij vooral “the pain in the ass” van PvdA voorman Den Uyl. Als Minister van Justitie en als Premier maakte hij van alles mee. De Drie van Breda, abortuskliniek Bloemenhove, Pieter Menten, de RAF terroristen, de grondpolitiek en de Molukse treinkapingen zijn slechts enkele feiten die aan Dries van Agt kleven. Net zoals zijn liefde voor het wielrennen die hem in 1980 trots naar de Champs Elysees bracht, alwaar zijn Joop Zoetemelk de Tour de France had gewonnen. Woorden of uitdrukkingen als “gij”, “fiks”, “m’n beste”, “luiaards, ijdeltuiten en non-valeurs” en “Wij maken geen buiging naar links en wij maken geen buiging naar rechts” zal menig bezoeker van Jeugdsentimenten zich waarschijnlijk herinneren.
Dries van Agt werd op 2 februari 1931 in het Brabantse Geldrop geboren. Na twee jaar advocatuur in Eindhoven, toog hij in 1957 als juridisch ambtenaar op Landbouw en Visserij naar den Haag. In 1968 belandde hij op de Nijmeegse Universiteit waar hij tot juli 1971 hoogleraar strafrecht en strafprocesrecht was.
In juli 1971 schoof zijn KVP hem naar voren als minister van justitie in het eerste kabinet Biesheuvel (ARP, KVP, VVD, CHU, DS’70) en in het daaropvolgende enige kabinet Den Uyl (ARP, PvdA, KVP, PPR, D’66) keerde hij van 1973 tot 1977 in die functie terug, waarbij hij tevens vice-premier was. Dat kabinet kwam op 22 maart 1977 ten val vanwege een interne strijd binnen het kabinet over de grondpolitiek.
Daarna volgden op 25 mei vervroegde verkiezingen die glansrijk werden gewonnen door de PvdA dat met maar liefst 10 zetels winst uitgroeide tot grootste partij met 53 zetels. De VVD (van 22 naar 28) en D’66 (van 6 naar 8 ) deden het ook goed. De fusiepartij CDA (KVP, ARP en CHU) won slechts een zetel en bleef op 49 steken. Door de winst van de PvdA moest er een tweede kabinet Den Uyl komen.
Lees de rest van dit artikel »
Jeugdsentimentendag 2009
Op vrijdag 14 november 2008 geschreven door RozemarijnOf dit een typefout is? Nee hoor, jeugsentimentdag 2008 valt “dit jaar” in 2009!!! Er zijn ong. 15 aanmeldingen en gebleken is dat zondag 26 april 2009 de dag wordt dat we elkaar in het Oude Ambachtenmuseum in Ter Schuur mogen begroeten.
Lees de rest van dit artikel »
Kinderparfum
Op vrijdag 14 november 2008 geschreven door Carolein
In mijn lagere-schooltijd die zich afspeelde in het begin van de jaren zeventig was het een feest als je werd uitgenodigd op een verjaarspartijtje. Vaak ging dit met een zelfgemaakte uitnodiging of gewoon doordat er tegen je werd verteld: je mag op mijn feestje komen woensdagmiddag!
Dan moest er natuurlijk ook een klein cadeautje gekocht worden. Wij hadden het niet erg breed en mocht het dus niet veel kosten niet meer dan fl. 2,50, daar koop je nu niets meer voor!
We hadden een heel leuk winkeltje bij ons in de buurt, het verkocht van alles en nog wat! Hier gingen wij altijd heen als er een cadeautje gekocht moest worden.
Voor jongens was dit vaak een verfdoos, maar voor meisjes was dit een kartonnen doosje met deksel waarop een lief tafereeltje in poezieplaatjesstijl. In dit doosje zat een stukje zeep met hierop weer zo’n schattig plaatje en daarnaast een flesje kinderparfum.
Ik herinner het mij nog zo goed omdat ik het zelf zo prachtig vond. Het rook ook heel apart, ik kan de geur niet omschrijven. Dit is mij altijd bijgebleven en ik zou het graag nog eens zien en ruiken natuurlijk! Maar helaas ben ik het nooit meer tegen gekomen.
Herinneren jullie dit? En wat kochten jullie als kadootje voor een verjaarspartijtje?
Jeugdsentimenten 5 jaar!
Op woensdag 12 november 2008 geschreven door EddeHet is een makkelijke titel, maar lees ‘m gerust nog een keer:
Jeugdsentimenten 5 jaar!
Een weblog dat geschreven is door ruim zeventig mensen, meer dan 1.500 artikelen bevat, waarop ruim 65.000 keer gereageerd is. Door duizenden Nederlanders en Belgen. Jeugdsentimenten.net verwelkomt ruim 2.500 unieke bezoekers per dag. En dan nu het eerste lustrum. Wie had dat gedacht toen er op jeugdsentiment.web-log.nl een weblog stond dat begon met “Soms…”
Lees de rest van dit artikel »
Sint Maarten (2)
Op dinsdag 11 november 2008 geschreven door Jo Pinxt
Op 11 november rond 370 gaf hij als bisschop van Tours en Romeinse soldaat gezeten op zijn paard de helft van zijn mantel aan een bedelaar. Hij doorkliefde zijn mantel met zijn zwaard en dat heeft altijd veel indruk op mij gemaakt: zonder schaar.
In mijn jeugdjaren werd Sint-Maarten op 11 november in Zuid-Limburg jaarlijks gevierd. Voederbieten werden dan uitgehold en tot een maskerlampion verwerkt. Binnen in de biet werd een kaars geplaatst. Hierna werd de biet op een stok geprikt en werd er een oud wit laken omheen gehangen. Als kind liep je hieronder.
In optocht ging deze spoken tocht vervolgens in het donker naar een boerenakker waar het Sint- Maartens kampvuur werd ontstoken. Adembenemend keek ik toe naar de meters hoge vlammen, niet meer en niet minder, maar wel de avond van mijn leven.
Tot op heden heb ik de combinatie tussen biet-, vuur- en spokentocht niet kunnen leggen, wie helpt mij uit brand?
De val van de Berlijnse muur
Op zondag 9 november 2008 geschreven door Edde
Vandaag is het precies negentien jaar geleden dat de muur viel. Daarmee kwam een einde aan de fysieke scheiding tussen Oost- en West-Berlijn. Vrij letterlijk, want de muur werd op meerdere plaatsen in de nacht van 9 november 1989 door Oost- en West-Duitsers met de grond gelijk gemaakt. Ikzelf was op dat moment achttien.
De muur werd eind 1961 om West-Berlijn gebouwd om de vlucht van Oost- naar West-Duitsland tegen te gaan. Ruim 2,5 miljoen mensen verlieten de DDR in de periode tussen de Tweede Wereldoorlog en de bouw van de muur. Tijdens de laatste twee weken van de bouw namen nog eens zo’n 50.000 mensen, vooral jonge Oost-Duitsers, de benen. Vaak met achterlating van hun complete familie.
Hoewel West-Berlijn omringd was met een muur, voelden vooral de Oost-Duitsers zich ingesloten. Er werden honderden pogingen ondernomen naar het Westen te vluchten. In eerste instantie kon je soms nog domweg uit een raam springen van een huis dat vlak bij de muur stond, maar al snel werden er tunnels gegraven, werd er gevlogen of werd er geprobeerd over de muur heen te klimmen. Alles om maar weg te komen. Achterblijvers kregen soms last van het “Mauersyndroom” (Muurziekte).
Lees de rest van dit artikel »
Tussen de middag
Op vrijdag 7 november 2008 geschreven door Eric Erres
Mijn ouderlijk huis stond het dichts bij onze lagere school. Vanuit het raam had ik zicht op speelplein, voordeur en voetbalplein! Dat had voordelen maar bij schoolziekte lastig door grote sociale controle.
Zonder reistijd had ik de hele eetpauze tot mijn beschikking. Kwaliteitstijd. Alleen met moeder. Na een goede maaltijd, spelen op mijn kamer: fantasieën over ridders, zeerovers, soldaten, piloten, etc. En als de bel ging, was ik nog ruim op tijd. Wat een verwennerij. Ook in de andere pauzes ging ik wel eens naar huis -weet niet of ik dat de toezichthoudende docent liet weten- om iets te halen of een grote boodschap te brengen.
In tijden dat iets hot was (voetbal, overlopie, knikkeren) had ik nauwelijks tijd voor een boterham: zodra de eerste de arena betrad, dan had ik mijn jas ook al aan, want nogmaals: ik zag het gebeuren.
Ben niet positief over mijn schooltijd behalve dan mijn studententijd en de opleiding die ik heb gevolgd voor het vak dat ik nu uitoefen. Maar het Tussen de middag, van de lagere school was prettig met goede herinneringen. Mijn jongens blijven wel eens over maar in zo’n mate dat dat zij dit stukje over dertig jaar ook wel kunnen onderschrijven.
Op kamers
Op woensdag 5 november 2008 geschreven door Frank Faber
Begin jaren ’80 besloot ik dat het tijd werd om op eigen benen te staan, daarvoor woonde ik in een soort pension te Wateringen. Ik spitte de krant door op zoek naar een kamer in Den Haag en ging samen met mijn moeder kijken. De kamers die ik te zien kreeg leken me wel aardig maar er waren altijd dingen die mij deden besluiten niet die kamer te nemen. Of ze waren te duur of er waren zoveel regeltjes waar je je aan moest houden omdat de hospita vaak ook in hetzelfde pand woonde en toch wel van haar rust hield. Tja, dan moet je maar geen kamers verhuren tenzij je geld nodig hebt en woekerprijzen vraagt.
Uiteindelijk kwam ik terecht in de Ieplaan en de huiseigenaar woonde daar zelf niet. Later ben ik erachter gekomen dat hij meerdere huizen bezat en daarvan alle kamers verhuurde. De Ieplaan was geen verkeerde keus geweest, al woonden er 13 mensen in dat huis en was er beneden maar een douche. Maar al die jaren dat ik daar gewoond heb, maakte ik het niet mee dat wanneer ik wilde douchen, die ruimte bezet was. Of ze maakten er op andere tijdstippen gebruik van of ze gingen nooit onder de douche. Ik had een piepklein kamertje, tweehoog achter en betaalde daar 350 gulden in de maand voor. Alles was inclusief gas, licht en water. Op het halletje boven stond een fornuis waar ik zelf mijn potje kon koken. Dat ging zonder problemen, koken had ik me vrij snel eigen gemaakt. Op die gang stond ook een koelkast voor algemeen gebruik en er verdween wel eens een pak melk en natuurlijk wist niemand wie dat gedaan had.
Lees de rest van dit artikel »
y" /> : Hallo...
erike: Boerenmeisjes...
heb...