Wim Kan
Link naar dit artikel Op woensdag 31 december 2003 geschreven door Jeugd
Na bijna 20 jaar op de radio te zijn uitgezonden, zendt de Vara vanaf 1973 op 31 december de ‘Oudejaarsavondconference‘ van Wim Kan op televisie uit.
Het programma “Zuinig over de drempel” breekt alle kijk- en waarderingscijferrecords en een driejaarlijkse traditie is geboren. In deze ‘one-manshow’ is het hoofdthema de oliecrisis en politici tijdens het 1e kabinet Den Uyl worden ‘genoemd’ : Den Uyl zelf, Van Agt en Van der Stoel.
Veel ging vanwege mijn jonge leeftijd langs mee heen en snapte ik niet, maar dat hier een bijzondere man aan het woord was, dat was wel duidelijk.
Eerlijk gezegd was ik ook meer met de oliebollen bezig en opgewonden vanwege het feit dat je tot na twaalven mocht opblijven en sterretjes mocht afsteken!!!!
26 reacties op “Wim Kan”
Laat een reactie achter

erike: Boerenmeisjes...
Ik snapte ook niet alles van die conferences
Wil jullie een gezellige jaarwisseling wensen
en een gelukkig 2004!
Dank je Downer jij hetzelfde en natuurlijk iedereen die dit leest!
Jammer: als je Wim Kan terughoort blijkt dat ie zo politiek is dat het grootste deel van z'n conference hopeloos achterhaald is.
Maar bij ons stond ie altijd aan als Wim Kan op televisie was.
Gelukkig 1974
ik ben er mee opgegroeid elk jaar maar weer verplichte kost de beste wensen trouwens voor het nieuwe jaar
Misschien een leuke tip om aandacht aan te besteden, zie http://dutchmamma.web-log.nl/index.log?ID=176654
Heerlijk die Oudejaarsavond conference. Was die man er nog maar!!!We hebben nu een toestand hier in Nederland,ik denk dat hij daar wel een heleweek voor zou kunnen uit,trekken.
.
.
.
Wim Kan heeft gelukkig Nederland lang mogen bedienen van zijn fantastische humor. Ook achteraf is het nog leuk te horen. Samen met zijn mimiek was hij in zijn soort onovertroffen. Seth Gaaikema deed samen met hem de Tekst en meende na Kan dit fenomeen te moeten kopieren wat natuurlijk niet is gelukt. Ik mis dit genre op tv op oudejaardavond!
Ik was 9 jaar in 1973 en weet nog dat ik vooral mijn mond moest houden en niet mocht vragen "wat bedoelde hij?" als de rest van m ijn familie begon te lachen.Het jaar daarna kregen we op oudjaarsdag een nieuwe t.v. De eerste kleuren die ik op t.v. zag was het rood van de toneelgordijnen voordat Kan begon.
Wat betreft de sterretjes afsteken…dat was inderdaad het einde!
En maar cirkeltjes draaien met die dingen! Bij ons thuis noemden we ze flikkersterren. Jaren later verhuizden we naar een dorp 7 kilometer verderop, daar werden de sterretjes sterrenflikkers genoemd. Ik weet nog steeds niet wie er nu gelijk heeft!
Wim Kan hoort natuurlijk bij de olie(bollen)crisis van de jaren 70. Een anecdote ontsproten uit zijn fantasie wil ik jullie niet onthouden: "We leven in een democratisch land. Democratie is de wil van het volk. Elke dag lees ik stomverbaasd in de krant wat ik nou weer wil!"
Nog een uitspraak van de grootmeester op kleinkunstgebied: "Ik wandelde ergens en op een gegeven moment vroeg een meisje aan mij, 'bent u soms Wim Kan?' Toen antwoordde ik, 'soms? Ik ben altijd Wim Kan!'"
Wim Kan, ja fantastische humor! Eerst voor de radio, later voor de TV. Een van de statements van hem die nog steeds op gaan:
"Democratie is de wil van het volk. Elke ochtend als ik de krant open sla, ben ik weer stomverbaasd wat ik nou weer wil!"
Nou lees ik net dat dit statement al eerder genoemd is! Nou ja, het bevestigd dat Wim's boodschappen goed overkwamen.
Eerder genoemd ja en nog wel door een naamgenoot!
Haat, haat, haat. Die man heeft me afschuwelijke oudejaarsavonden bezorgd. Was er denk ik veel te klein voor. (ben van 1968) Ik ben nu overigens dol op cabaret, maar Wim Kan kan ik nooit meer los zien van mega saaie avonden waarop iedereen lachtte en ik niks snapte maar alleen maar mijn mond moest houden.
Tja petronella,bij mij was het andersom iedereen lachte, ook al begreep ik niet alles wat er gezegd werd, maar iedereen was blij, ik ook mocht opblijven
Het liedje 12 miljoen olliebollen zong ik mee en het was geloof ik maar 30 of 40 min radio dus geen avonden zoals jij dat voelT
Maar terugkijkend was het de politieke criticus met een glimlach en een scherpe geest voor politieke hoogte en diepte punten
Tegenwoordig zijn er haast geen klein kunstenaars ( met een politiek scherp inzicht)van zijn kaliber meer mi alleen freek de jonge heeft de gave om op zijn hoogte te komen
En als je nu kinderen hebt zeg je ook wel eens ssst ik zit te kijken/luisteren tegen je kinderen-de geschiedenis herhaald zich
mvg leo
ja, petronella ik ben het met je eens een saaie oudejaarsavond omdat wim kan kwam. je mocht je mond niet open doen. inderdaad een soort jeugdtrauma die man.
Ik vond Wim Kan hartstikke gaaf hoor, ik vergeet nooit meer dat hij vertelde over een Oppasser in Artis te Amsterdam, dat ging zo: De oppasser was bezig om het hok van de apen schoon te vegen. Wim Kan zei toen: Hij stond iets op te vegen wat NIET gevallen was……hahahaha, dat vond ik heel leuk, dus hij was niet alleen met politiek bezig hoor! Groetjes van Judith!!!
Mijn vader kocht ook altijd de lp's (tegenwoordig zou je het op video, eh, harddisk recorder opnemen), ik ken ze nog van 1973, 1976 en 1979. Die werden dan opgezet als er visite kwam (die de show niet hadden gezien en dan mocht je als kind niks zeggen, de installatie ging knoerhard om alle details goed te kunnen horen. Onvoorstelbaar als je dat vergelijkt met nu: iedereen loopt er doorheen te zeuren, dan gaat de telefoon weer enz. enz.
Die lp's kostten iets van ƒ12,50 en in februari lagen ze inde uitverkoopbakken voor een knaak.
Nu gelukkig te verkrijgen op DVD
Heb ik gekocht prachtig man, veel zaken zijn nu nog van
kracht.
Ja zo'n man , daarvan is er geen tweede helaas helaas
Mijn ouders hadden ook zijn lp's. En wij keken ook op oudejaar. Toch heb ik wel eens heimwee naar die oudejaarsconferences. Geen gekrijs of gevloek, maar heel fijntjes iemand voor schut zetten. Ik vond Wim Kan super.
Ik heb Wim Kan ooit eens ontmoet .. op het Scheveningse stand. Ik zag hem lopen met m’n toenmalige vriendje een weddenschap afgesloten; is ie het of niet? (wie betaalt het zakje friet…vreselijk nu ik er nu aan denk…; ik was jong) Ha ik won; het was Wim Kan; een ontzettend vriendelijke en aardige man. Ik koester deze herinnering.
Wim Kan GEWELDIG!!!!!!!!!! wat een goeie herinneringen heb ik aan die man. Oudejaarsavond, opblijven, oliebollen en dan Wim Kan luisteren. Ook ik snapte toen nog niet alles, maar dat nam ik op de koop toe als ik mijn vader zag genieten die voortdurend in een deuk lag, heerlijk. Elke oudejaarsavond denk ik weer daaraan terug en is mijn avond niet meer compleet zonder hem (hen).Ga ik in gedachten weer het lijstje met liedjes af die hij zong, zoals:” lijmen Jan” en “met mijn vlaggetje, mijn hoedje en mijn toeter” Echt onnavolgbaar

dat was zeker de echte ouderjaarsavond met wim kan . dat komt dus nooit weer .
Ik ben altijd veel meer een bewonderaar geweest van Wim Sonneveld. Toch heeft Wim Kan ook een warm plekje. De oudejaarsconférences die Wim Kan voor de radio hield verschenen altijd op een EPtje (een LP on 45 toeren formaat) en mijn vader had ze allemaal. Nu heb ik ze en uiteraard koester ik ze als kostbare kleinnoden. Enkele jaren geleden kocht ik een drietal boeken, met name gevuld met dagboek aantekeningen van Wim Kan. Daaruit kwam vooral naar voren dat hij een ontzettend kwetsbaar en onzeker mens is geweest, die zich wanhopig afvroeg waar hij nou weer een programma vandaan moest halen. Kortom, een boeiend mens en in zijn categorie een artiest op eenzame hoogte. Overigens, bij het lezen van de dagboeken valt een cabaretier als Seth Gaaikema hopeloos door de mand….
;-)
we hadden toen een van de eerste ministers voor milieu, de Heer RJH Kruisinga - Wim Kan vroeg zich in zijn oudejaarsconference af hoe dat zat met de vervuiling van de Noordzee, kon je bij Scheveningen nog wel baden - en had die vraag voorgelegd aan de Minister “Vindt u het veilig om in zee de zwemmen” Antwoord “ja, als ik er maar tot mijn kruis in ga”.
Dat was toch leuke humor.