Nieuwsfoto 8 - Elfstedentocht
Link naar dit artikel Op zondag 18 januari 2004 geschreven door Jeugd
Op 18 januari 1963 wint de 31-jarige Reinier Paping uit Dedemsvaart de Elfstedentocht in 10 uur en 59 minuten.
Deze legendarische tocht werd verreden over zeer slecht ijs en bij strenge vorst (het vroor aan de start 18°C). In de loop van de dag stak er zelfs een noorderstorm op! Van de 568 wedstrijdschaatsers haalden er 57 de eindstreep en van de 9294 toerrijders kwamen er 69 over de finish op de Grote Wielen in Leeuwarden. In Stavoren gaven duizenden rijders het op en de trein naar Leeuwarden kon het aanbod niet aan. De EHBO maakte overuren en langs de route lagen de hospitalen vol met gewonde schaatsers.
Het was de eerste winter die wij (uiteraard niet bewust) meemaakten en later zou blijken dat het die dag de koudste dag van de koudste winter van de vorige eeuw was!
9 reacties op “Nieuwsfoto 8 - Elfstedentocht”
Laat een reactie achter
y" /> : Hallo...
erike: Boerenmeisjes...
heb...
Dat waren pas ouderwetse winters,en op ouderwetse schaatsen,schaatsen:-)
groetjes Anastacia
Tijdens die elfstedentocht was ik nog maar enkele centimeters lang en had ik een staartje
Maar ik heb genoeg erover gelezen om te denken dat dit dé tocht der tochten was. Oude polygoonbeelden en zo gezien… Anno 2004 zouden ze het niet eens meer door hebben laten gaan…
De winter van 1963 was trouwens de strengste van de 20e eeuw (direct gevolgd door die van 1942).
En natuurlijk wanneer de volgende elfstedentocht is…
Ben benieuwd welke winter de strengste van de 21e eeuw zal worden!
Niet bewust?? Ik was er nog langer niet!! hahahahaha, mijn moeder begon toen net een tiener te worden
Zo vlak voor haar 11de verjaardag 
ik werd pas 23 maanden en 1 dag erna geboren, dus niets van meegekregen
In de winter van '63 was ook een deel van de zee bij scheveningen bevroren zo koud was het , ik heb nog een foto waar ik opsta dik ingepakt in een soort skipakje bij de bevroren "branding"
groetjes " THE BAT "
Ik was er niet bij, die winter, maar het hoort natuurlijk bij de Nederlandse geschiedenis, dus weet ik er wel van.
Ik ben jullie ook nog om een andere reden dankbaar: ik vroeg me af hoe koud de min zoveelentwintig van afgelopen week in Toronto nou eigenlijk was vergeleken bij Nederland. En nu weet ik het. Blij dat we d'r hier geen noorderstorm bijhadden.
Ik was toen acht en kan me er nog wel iets van herinneren. Ik woonde in Leeuwarden en zat dus dicht bij het "vuur". Mijn vader heeft er een boek over geschreven "De schaatsen scherp", van F.L. Schoustra.
Hartstikke leuk al die herinneringen en nostalgie!!
Jan Cottaar gaf 's-avonds het volgende commentaar toen het ijs slechter werd, omdat de mensenmassa te groot werd:
Vooruit, achteruit. De baan wordt hoe langer hoe korter.
Gedicht: De twaalfde stad
De twaalfde stad
lag levend begraven
in een bergrug van
ijzige, stuivende sneeuw.
En wachtte vergeefs
op doorkomst van Paping
bij wat werd genoemd
de tocht van de eeuw.
Geen mens die die dag
de dorpsjeugd verwarmde
met heroïsch geploeter
op een te nauwe sloot.
Een levenloos schouwspel
bij min twintig graden.
De twaalfde stad:
geen teen vroor er dood.
wy waren die dag op weg ,met de trein van Beverwyk naar Zwolle ,hoorden in de trein dat Paping had gewonnen,onze dorpsgenoot,prachtig
kyken nog vaak op dvd naar dat stukje.