Warme Cacao
Link naar dit artikel Op dinsdag 20 januari 2004 geschreven door Jeugd
Wat was er op een koude winterdag lekkerder dan een kopje warme cacao? Je moeder lengde de cacao eerst voorzichtig aan met warm water (om klontjes te voorkomen) en met warme melk erop onstond deze lekkere drank. Wat ook lekker op brood was, was cacao gemengd met suiker! En een van de leukste en makkelijkste karweitjes die ik uitvoerde in de keuken.
29 reacties op “Warme Cacao”
Laat een reactie achter

erike: Boerenmeisjes...
Nou ja, dan kies je voor Blooker Cacao…ik woonde net in Amsterdam en bij het Amstel station - de Omval - waar vrienden woonden, rook het altijd vies. Het stonk. Naar de estherfabriek én de Blooker Cacao fabriek. Ik zal die geur/stank nooit meer vergeten!
Het merk weet ik niet meer,maar ik heb herinneringen:-)Cacao in de kop,en iets aanlengen,en dan roeren tot een papje,en dan de rest er overheen:-)Toen luste ik het nog.Nu niet meer.Ben er vanaf maandag niet;zie mijn log.
groetjes Anastacia
wij hadden altijd droste cacao, en dan maakte ik met een beetje melk een dik glad papje, flink veel suiker erbij, roeren en dan de hete melk erop. Als het meezat een dikke klodder slagroom erop
Wij ook Droste dacht ik.
Heerlijk hoor, vooral na het schaatsen, ja toen lag er tenminste nog elke winter ijs
Droste was het bij ons, maar voor de rest lijkt het wel of ik je steifzusje ben haha. Ja dat was smullen die cacao met suiker op je brood.
stiefzusje natuurijk
Doet me gelijk denken aan mijn oma…die had dit ook altijd in huis
Ik vond Droste ook de lekkerste. Mijn moeder lengde eerst met een beetje koffiemelk en dan flink suiker erdoor. Soms deed ze er ook extra in en dan mocht ik er eerst een beetje uitlepelen. Heerlijk vond ik dat. En daarna natuurlijk warme melk erbij. hmmm
Ik maak nog steeds chocolademelk, van Blooker, en bewaar dat in het beroemde Drosteblik
Voor een extra lekker effect: anijsblokjes erbij doen.
Voor de koude winterdagen: scheutje rum
Een beetje cacao door een zeefje wrijven voor een mooi poederlaagje op de Senseo i ook een tractatie!
Verder: als je cake bakt moet je een volle lepel cacao door het beslag doen… MMM!
Yvonne, ik kwam vroeger vaak in Bussum, daar stond de Bensdorp en die kon ook zo vreselijk stinken…
DROSTE, geen Blooker, echt niet, en nog steeds in huis bij ons!
Ik herinner me ook nog nesquick (in die plastic bussen met gele dop) en ovomaltine. Instant cacao…
Wij deden ook weleens chocopasta in een beker, daarop warme melk en je had ook chocolademelk.
Leuk he, al die oude chocolademelk producten.
Of ze lopen hier in de buurt een beetje achter wat betreft de winkelvoorraad òf moet ik constateren dat alles nog gewoon (zelfs in de originele verpakking) verkrijgbaar is.
Over de Droste verpakking bestaat zelfs een uitdrukking;
Het Droste Effect (Nico Scheepmaker eind jaren 70)
Een herhaling van een afbeelding in de afbeelding, in de afbeelding etc. Datzelfde pakje staat ook nu weer in de kast hier. Leuk hè dat het verleden ook in het heden na-echoot.
nesquick zat (zit?) inde gele rechthoekige bussen. Wij hadden zo'n grove korrel en dat heette COCO-BON. Stiekum je tong erin steken hihi! Ronde glazen potten waren dat volgens mij, met gele dop.
Bij Droste cacao denk ik aan de woensdagmiddagen: tot half vier lekker buiten spelen en dan naar binnen om naar het kinderuurtje op tv te kijken. Mijn moeder maakte dan voor mij en mijn buurjongetje in een gele (voor mij) en blauwe (voor hem) mok lekkere chocolademelk. We kregen er altijd een kaneelbeschuitje bij, dat we stukje bij beetje in de chocolademelk doopten. Het toppunt van kindergeluk, deze herinnering.
hee hee vergeet niet van houten cacao
http://www.vanhoutencacao.com
hey mensen wetten jullie meschien nog een leuk idee voor mij met cake of koek baken als jullie iets wetten mail mij dan vandaag nog zo snel mogelijk xxxxx groetjes mij al vast bedankt
ff wat anders .
) dat gezicht wat ze trekt als ze een slok neemt en dan dat acoustic gitaar deuntje was helemaal verliefd elk meisje wat sjans van me wou moest op haar lijken….zucht!!!
Ik kan me ook een pickwick reclame herinneren van een meisje dat thuiskomt na een regenbui en dan thee krijgt van haar vriend (grrrrr
Haha, die Blooker cacao zat afgelopen kerst in het pakket van mijn vriend!
wie kent,heeft een boekje van CHICO,CHACO EN CHOCO, is dat een boekje over cocolade of over pindakaas, nee dat was Arretje Nof, wie kan me verder helpen?
Blooker= Een beker warme chocolademelk met vel! Ik ga nog over m'n nek als ik er aan denk.!! Nu vind ik die "warme chocola" wel lekker, maar die vellen zijn nog steeds "zum kotzen". Ook kouwe choco (van Nutricia) vond ik vies. Je merkt het al, als vroeger de koude decembermaand eraan kwam, was 't voor mij afzien.
Wie heeft er nog bij Blooker gewerkt
Of Korff en Betke
Ook mijn oma had het altijd in huis, Droste, jaja en dat was altijd heel lekker na zwemles, oma woonde naast ons en dan maakte ze dat altijd klaar als we thuis kwamen, heerlijke tijd was dat en nu??????? Tegenwoordig heb ik Benco in huis, van die grote korrels waar je melk warm of koud overheen giet en je kunt het zelfs op je boterham strooien maar daar ben ik niet zo weg van, daar hebben we de hagelslag voor
Ik had een oom die altijd liep te zingen. Hij
galmde door het huis: Waarom drinkt die vrouw
geen Van Houtens Cacoa?..de rest ben ik vergeten.
Het is al heel lang geleden dat dit artikel geplaatst is en waarschijnlijk leest niemand het meer, maar ik was ook dol op warme chocola. Het is trouwens nog steeds mijn favoriete drankje. Ik was vroeger als kind zijnde geen koffieleut, maar elke keer om kwart over tien smorgens mocht ik zelf chocola maken, precies zo op de manier zoals jullie deden, met een”beslagje”van cacaopoeder, wel 3 scheppen kristalsuiker en een beetje warme melk. Als je dan je beslagje had at je eerst al een lepeltje, om te proeven. Daarna liet je de melk zo lang doorkoken tot het naar boven kwam en dat gaf het iets schuimends. En dan werd het smullen. Het summum was dan ook nog een likkoekje er bij . Geen wonder dat ik nu nog steeds wat te zwaar ben, want ik kon daar echt van snoepen. Ook herinner ik me uiteraard nog het bijzondere rode busje met de verpleegster die een busje had met een verpleegster die…..Het bekende droste effect. Een nicht van mij heeft twee spiegels tegenover elkaar hangen en als je daar in kijkt heb je ook het Droste effect. Wow. Gaaf , hoor.

Ook heb ik ooit nog eens in Drenthe in een soort openluchtmuseum een poster gevonden waar ik zelf een foto van heb gemaakt en die heb uitvergroot, er staat een lachend meisje op met een dampend kopje in haar hand en daar staat dan een versje op van Welk uur de klok ook wijzen mag, dat uur is Blooker tijd.Mijn grootouders zeidden het vroeger ook nog wel eens, ook al gingen ze koffie of thee drinken, rond een uur of half elf zeidden ze dan: Zo, t is Blookertijd, jongens.
Ik weet nog wel dat mijn grootouders hun koffie of thee op hun schoteltje schonken en vanaf het schoteltje het vocht naar binnen slorpten, zonder te morsen, op zich een hele kunst. Ik hoef het niet te doen.
De ziekmakende lucht van Blooker bij de Amstel.Niets dan goeie herinneringen.Het was voor mij ,zuslief en Ma een wandeling land de Ringvaart naar m’n grootouders in de “Berlage buurt”.De ether kan ik me niet herinneren maar die cacao geuren,onvergetelijk.
Hierbij praat ik over de jaren van 1950 tot 1960 dat er bij ons thuis ’s-avonds i.p.v. koffie cacao werd gedronken.
Er kwam dan soms een beschuit bij met roomboter en suiker.
Als je de beschuit in de cacao doopte bleef er wel wat boter boven op de warme chocolade melk drijven. heerlijk.
Ik weet niet of ik het nu nog zou lusten. De combinatie chocolade melk met andere ander produkten bevalt mij nooit zo goed.
Bij warme chocolademelk moet ik ook altijd terugdenken aan koude winters. In Den Haag bestaan nog resten van de Duitse tankgracht. Omdat dit erg beschut lag, kwam er ’s winters na een paar dagen vorst altijd een prachtige ijslaag op. Nagenoeg de hele familie kwam dan schaatsen en na afloop werd er bij ons thuis voor de verkleumde schaatsers gezorgd. Veel warme chocolademelk van Droste. Van warme melk draait m’n maag om en van een vel op de melk wordt ik prompt misselijk maar deze chocolademelk vond ik heerlijk. Ook krijg ik visioenen van warme aijsmelk met blokjes anijs van de Ruyter, van de muisjes en broodstrooisels.
Jaren later maakte ik een flinke wandeling door een bos zuidelijk van Parijs, globaal gezien tussen Versailles en Fontainebleau. De weg voerde langs de grandioze buitenhuizen uit de tijd van de Lodewijken. Het was een regenachtige, kille najaarsdag en ietwat verkleumd bereikte ik een soort cafe, helemaal verloren in het bos. Op de gevel zag ik een advertentie van Van Houten cacao, in het Frans. Even later zat ik achter een heerlijke mok chocolademelk, ook hier geheel volgens de regels bereid. Ik voelde me weer even kind in dat verre Franse bos.
Een andere herinnering is die van de strandwandelingen uit onze jeugd. We, m’n vader, twee zussen en ik, vertrokken uit het Bezuidenhout en liepen dan naar Scheveningen en vervolgens over het strand of door de duinen naar Katwijk en weer terug. Meestal in het najaar of voorjaar. Het kon vaak flink fris zijn en als je dan helemaal uitgewaaid in Katwijk aankwam, was er op zondag helemaal niets te krijgen. Geen cafe of restaurant was open. Van armoede gingen we dan naar het busstation van de NZH. Daar stond een automaat voor koffie of chocolademelk en die chocolademelk smaakte op zo’n moment toch heerlijk. Tegenwoordig heeft ook in Katwijk de commercie de religie overwonnen.