De Donald Duck
Link naar dit artikel Op woensdag 18 februari 2004 geschreven door Jeugd
Zoals bij zoveel gezinnen werd ook bij ons elke week de Donald Duck bezorgd door de bladenman. Iedere maandagmiddag was het rennen naar huis om het nieuwe nummer zo snel mogelijk uit te lezen.
Door de komische verhaaltjes en figuren was het elke keer weer een feest. Op de afbeelding zie je nr. 41 uit 1968 die in de losse verkoop 40 cent kostte.
Kwik, Kwek en Kwak bespelen op originele wijze een tuba. Andere in dit nummer voorkomende figuren zijn Pluto, als (zeehond)jongleur in het circus; Oom Dagobert, die in het vervolgverhaal de Woestijnruiter met Donald Duck en zijn neefjes en de Jonge Woudlopers verdwalen in de woestijn, terwijl ze Koningin Saba’s mijnen zoeken; De kleine Boze Wolf, met Midas Wolf en de 3 biggetjes en een vliegtuigje met afstandsbediening en een verhaal met Mickey Mouse als baby-sitter, waarin hij moet oppassen op Minnie Mouse nichtje Minuette…
41 reacties op “De Donald Duck”
Laat een reactie achter
y" /> : Hallo...
erike: Boerenmeisjes...
heb...
Ook wij hadden héle stapels!!
Zo'n 10 jaar geleden heeft mijn vader alles weggegooid….. Hij ging de zolder opruimen…
Ssssónde hè….
Ik heb ik weet niet hoeveel jaargangen gelezen. En herlezen. En toen heeft mijn moeder ze uiteindelijk weggegooid…
Wat me verbaasde hier in Noord-Amerika, is dat de Donald Duck er al jaaaaren niet meer is. Terwijl ie in Europa gewoon doorging.
Ze zijn 'm nu hier opnieuw aan het opzetten.
Tssk, arme kindertjes hier, opgroeien zonder Duckstad!
Ik ben zo rond 1968-1972 ook lid geweest, en ja, mijn mams heeft alle jaargangen ook weggegooid… Volgens mij zijn ze nu een lieve duit waard! Hoewel… ze waren wel érg stukgelezen!
Ik ben van het bouwjaar 1970 en ik kan me nog goed herinneren dat wij de D.D. in huis hadden;- Er was geen geld voor… Maar ik las de D.D. dan via via en was daar altijd dolblij mee
Bij mijn vriendje(nu mijn man) sloegen ze elkaar in een jongensgezin bijna de hersens in WIE het eerst de donald duck mocht lezen.Hadden ze hem als eerste te pakken,dan rende ze naar het toilet,om hem op hun gemak te lezen.Ikzelf kom uit een gezin met 3 meiden,en bij ons eigenlijk het zelfde verhaal,maar dan om de Tina.
Ook wij hadden thuis de Donald Duck. Al vanaf 1954. Toen mijn broers en ik het huis uit waren viel de D.D. nog iedere week op de mat bij mijn ouders. Voor de inmiddels geboren kleinkinderen. Ook die hebben er veel plezier aan beleefd. Ook de kleinkinderen zijn inmiddels volwassen en daarom besloot mijn moeder de D.D. op te zeggen. Zo gezegd zo gedaan, En wie miste de D.D. het meest? Mijn vader. Het abonnement is weer voortgezet en pas toen mijn beide ouders er niet meer waren definitief opgezegd. 50 jaar hebben wij er van genoten.
Ja, die heb ik ook heel lang gelezen… Heerlijk!
Ik geniet er nog iedere week van, leuk toch als je kinderen hebt
Ach ja, wij hadden ook jaren de DD zoals wij het thuis noemden. Op een gegeven moment hebben we alle stapels weggegeven aan het Ronald MacDonald Huis, voor de volgende generatie zeg maar. Waarschijnlijk hebben ze er daar ook heel veel plezier aan gehad.
Oja, ook de Tina's, Debbie's, Mariska's en Eppo's gingen daarheen. Wie kent ze nog.
Goed doel toch ?
Ja hadden mijn ouders ook een abonnement op (net als de Kijk en de Eppo). Nu heeft mijn zoon ook een abonnement als sinds hij 8 is en hij mag helemaal niet worden opgezegd
.
Wij hebben geen abonnement. Mijn schoonmoeder krijgt hem nog steeds thuis. Dus als we daar zijn is zo'n beetje het eerste wat we doen DD lezen
Sinds 1984 lid….jaargangen vanaf 1976 tot 1984 via rommelmarkten bijeen gezocht…..en nog steeds trots lid
Ach ja… sommigen worden nu eenmaal nooooooit volledig volwassen
Donald Duck lazen we vroeger in een ruk uit en soms was het een vervolgverhaal…zoals met dat volkje uit de bergen (soort inca/peru volk) waar alles waar alles vierkant was, vierkante eieren en zo…het is me NOG bijgebleven.
En Douwe Dabbert, best griezelig toen!
Thuis hadden we dit soort 'onleerzame troep' niet, maar bij mijn oma in Amsterdam en bij de kapper las ik het wel, spannende avonturen stonden er in, en jammer vond ik het als ik bij de kapper aan de beurt was
Moet me aansluiten bij Eline, later kwam wel de Tina. Maar ik was een boekenmonster en las het liefst van die hele dikke boeken.
Oh ja, die werd altijd als eerste uit onze leesportefeuille gehaald… wie mocht 'm eerst, Hans of ik…!
De donald duck ja…. jaren met veel plezier gelezen, maar toe ik een aar of 15/16 was, was het niet meer cool en moest ik een ander blad hebben, ik weet zo niet meer welke dat was, maar de DD moest er uit. Nu weer jaren later ben ik sinds 2000 weer lid en lees ik weer elke week met veel plezier de DD. Ik heb ook bijna alle verzamel albums en koop iedere maand de DD extra bij de supermarkt..
Het kind in mij zal wel nooit verdwijnen…;)
De Donald Duck.
Elke vrijdag vechten wie hem het eerst mocht lezen. Ik of mijn zus. Een jaar later nog een zus die hem wilde lezen.
Denk dat we in 58 al een abonnement hadden.
Later las ik hem weer op mijn werk (kindertehuis) en nog later een abonnement voor mijn eigen kinderen.
Lees hem nu af en toe in een wachtkamer ofzo.
Sinds 1997 ben ik weer geabonneerd op de Donald Duck. Ik heb, nadat mijn moeder uit blinde woede alle 'Ducks' had weggegooid een groot aantal jaargangen compleet. De hele jaren 80 en een groot deel van de jaren 90 zijn compleet, vanaf 1997 tot heden uiteraard, uit de jaren 70 mis ik van elk jaargang wel een aantal. Het oudste exemplaar is er een uit 1963. Verder heb ik intussen bijna alle pockets (ook die uit de jaren 80, met om en om zwart/wit-kleur pagina's) en alle stripboeken die zijn uitgebracht. Ik blijf dan misschien een kind, maar ben er wel trots op!
Tot wat voor soort strip behoort de Donald Duck en waaraan kan je dat zien??
Zo leuk was de DD. Ik moet, net als een heleboel anderen, bekennen dat er hele jaargangen weggegooid zijn. Mijn zus was lid vanaf het begin en ik nam dat over en ben dat gebleven tot ongeveer 1978. Allemaal blijkbaar ooit weggegooid. Als ik ziek was kreeg ik altijd een stapel "Duckies" om in bed te lezen.
Favoriet waren de verhalen met Dagobert erin.
Zo vader zo zoon, ik had vroeger een abonnement op de DD (wie niet?) en nu heeft mijn zoon ook een abonnement, volgende maand wordt hij 15 maar voor de DD ben je eigenlijk nooit te oud, heerlijk toch?
Ik vond hem ook heel leuk, behalve pluto.Douwe dabbert las ik ook graag vond het altijd goed getekent.
Wie weet waarom Diederik Duck (neef van donald) nooit meer in het weekblad voorkomt. In de jaren 60 was hij regelmatig hoofdfiguur, maar sinds 1974 stond hij nooit meer in de Donald Duck. ?
Ook de figuur professor Otto van Drakestein zien we nooit meer.
Ik mocht altijd de oneven nummers lezen en mijn broer de even nummer8) wij zijn lid vanaf 1995 en nu nog steeds:P:D
Wie is er niet groot geworden met de DD? Jaargangen heb ik van versleten. Jaren ben ik er lid van geweest. Donald Duck was mijn held… geweldige verhalen! Tegenwoordig vind ik er geen bal meer aan. Donald is super modern geworden compleet met GSM en alles wat daarbij hoort. Voor de jeugd van nu misschien leuk, maar geef mij die ouwe gezellige eend maar. Tja da's pas sentiment… Heerlijke verhalen!
Bij ons hetzelfde verhaal : flink wat Duckies zijn op en gegeven moment weggegooid. Ik las ze dan in de wachtkamer bij de tandarts, vooral de Ducks uit de periode '71-'73 van tekenaar Carol Voges vond (vind) ik de leukste !
Een flink aantal jaren later, zo rond 1983, had ik er een hele stapel van bij het grofvuil gevonden … echt alsof je een schat had gevonden !!
Vanaf dat moment ben ik ze weer beetje bij beetje gaan verzamelen (stripwinkels, rommelmarkten enz.) en nu hoef ik er nog maar 9 te hebben en m`n jaren '70 - verzameling is weer compleet.
…nog vergeten te vermelden : wij zijn er nooit op geabonneerd geweest, mijn moeder nam ze altijd los voor me mee (van de Spar)
Ik kan me nog goed herinneren toen ze met die jubileum-uitgave van ''25 jaar Donald Duck'' in 1977 de galerij van onze flat kwam aanlopen …
Sommige dingen vergeet je gelukkig nooit !
Het abonnement in de jaren 60 stond op naam van mijn oudere broer. Daarom kreeg hij van Donald en zijn vriendjes ieder jaar een verjaardagskaart met de tekst: Gefeliciteerd, helaas kunnen we niet komen. En ik me elke keer weer afvragen waarom ze het ALLEMAAL af laten weten en hopen dat er alsnog ééntje maar op zal komen dagen…
Mijn ouders waren niet zo vooruitstrevend als de ouders van enkele lagere school vriendjes. Dus geen abonnementen op strips. Lees maar een goed boek, was hun motto. Ik kan me daarom nog goed herinneren dat een vriendje trots de eerste Donald Duck mee naar school nam. De hele klas heeft ‘m gelezen. Als ik het goed heb, stond op de achterzijde DD als brandweerman, die alles fout deed en elke keer weer gedegradeerd werd, van spuitgast op de brandweerwagen tot hulpje met een natte dweil. Ook de serie van Jules Verne, 20000 mijl onder zee, staat me nog heel goed bij.
Voorzover ik weet hebben wij nooit een abonnement gehad maar ik heb stapels DD’s gelezen en ik doe het nu nog wekelijks…blijft een geweldig blad.
die mensen in duckstad schreeuwen zo… achter elke zin staat een uitroepteken… lees de DD maar eens heel erg hardop voor aan jonge kinderen… het effect is hilarisch
Een kast vol van die blaadjes gehad en er waren 2 van die mooie gebonden bij waar heel wat nummers inzaten. Jammer het spul is helaas opgeruimd en waar het gebleven is … ik denk naar wat fans ervan.
Ja natuurlijk ben ik daar ook mee opgegroeid, wij hadden hem in de leesportefeulle, als eerat werd er de DD uitgezocht darna werden andere strips die erin zaten gelezen, die DD was dan al weken oud, maar dat maakt voor het verhaal toch niets uit.
Mijn zoon mag dan blij zijn als enig kind, hij heeft een paar jaar een abonnement gehad en heeft nog eens stapels oude gekregen die over en over worden gelezen.
Ja, ik ben daar ook mee opgegroeid. Duckjes uit de jaren ‘60 van mijn oudere broers en zus, en in 1972 gebruikte mijn moeder het als een manier om me goed te leren zwemmen, zo van: heb je goed je best gedaan op de zwemles, dan koop ik een DD voor je. Na 36 jaar weet ik nog precies in welke weken ik goed heb gezwommen
, in week 7 wel, in week 8 niet, in week 9 wel… 
Heb later heel veel jaargangen verzameld. Ik denk dat ik er een stuk of 35 heb. De nieuwste jaargangen heb ik niet meer zoveel mee. Die bewaar ik voor mijn dochtertje.
Net als Ren69 houd ik van de Carol Voges - verhalen: leuk om als kind mee op te groeien. Later ging mijn voorkeur wel steeds meer uit naar de Donald Duck-strips van Carl Barks, Al Taliaferro en Daan Jippes, en de Boze Wolf - verhalen van Eddy van Schuylenburg (voor wie het wat zegt). Pipo, Ketelbinkie, Douwe Dabbert en Van Nul Tot Nu vond ik uit de kunst, en ook tekeningen van Fred Julsing en Co Loerakker.
haaay !.
nou kijk wy moeten eeen werkstuk maken over die eend maar we weten er helemaal niks van en hier staad ook niet veel op
doeei
Goed he, Haaiiioowww , ze doen het allemaal !!!
ik heb een dd uit 1968 ik vraag er 5,00 euro voor mijn e mail is mennowamelink@hotmail.com
verzendkosten zijn voor de koper
groeten menno
Hier zijn we jaren op geabboneerd geweest. Hartstikke leuk! Maar die damesclub die er af en toe in voorkwam ( waar Katrien altijd heen ging) vond ik de tuttigheid ten top!