Poeziëalbum
Link naar dit artikel Op dinsdag 24 februari 2004 geschreven door Sentiment
Je ‘Poëziealbum‘ stond vol met gedichtjes afkomstig van ouders, broertjes, zusjes, opa’s, oma’s, vriendjes, vriendinnetjes, klasgenootjes en niet te vergeten de meester of juffrouw van de klas, die er altijd mooie plaatjes bijplakten.
De simpelste rijmpjes en de meest poëtische gedichten kwamen erin. Dé klassieker is natuurlijk: “Rozen verwelken, schepen vergaan, maar onze vriendschap blijft altijd bestaan” Als je zelf een gedichtje moest schrijven zette je ook nog altijd wat grappigs in de hoekjes zoals: ‘Tip, tap, top, de datum staat erop‘.
Ken jij nog speciale gedichtjes en/of heb jij je album nog?
Categorie(ën:) Nostalgische voorwerpen and Persoonlijke verhalen |
|
Plaats op NUjij |
Laat een reactie achter »
Jáááá, ik heb hem nog….!!
Met gedichtjes van opa's en oma's die alláng overleden zijn… Leuk!!
Het mooiste vond ik de plaatjes met van die glimdingetjes erop gelijmd…. Ik had een grote sigarendoos vol! De mooiste hield ik lekker zelf: ik vond het zonde om ze bij een ander in te plakken…..
Ik bennum kwijt
Ik had een felgroene, velours kaft met een gouden poesje erop…….
tip tap top, de datum staat op z'n kop.
Wees een flinke dappere meid,
die in bange uren,
altijd in een appel bijt,
ook al is t een zure.
Tip,tap,top,de datum staat op zn kop.
Ja ik heb er zelfs 2.
In de tweede staat zelfs mijn aller eerste vriendje, een heel dierbare herinnering.
jaaaa, ik heb hem ook nog, donkerrood kaft, de hoeken afgesleten. Dit staat er o.a. in, erg bekend dacht ik,
Wees steeds eenvoudig in dit leven
Dat zal vreugd en blijdschap geven
Zie naar de bloemen op het veld
Ze sieren dit het mooist
En worden het meest geteld.
Mijn vader was duivenmelker….In het album van mijn oudste zus schreef hij:
De duifjes op mijn dakje
bemin ik toch zo zeer
Maar jij mijn kleine Anneliesje bemin ik duizend maal meer
Omdat wij daar altijd mee gelachen hebben en het regelmatig opdook als de duiven weer voor gingen, mijn moeder de was niet mocht buitenhangen of wij niet in bikini in de tuin mochten liggen,(die duiven mochten een schrikken) heeft hij in de albums van de overige dochters niet geschreven:)
lees dan ik hou
op denk hou jij
en ik van van
neer blij jou mij?
(voor degenen die de vorige reactie niet snappen: woord voor woord van boven naar beneden lezen!)
Ik vrees trouwens, snik snik, dat mijn album is zoekgeraakt, samen met die ene zoekgeraakte doos, tijdens de laatste verhuizing… Maar niet teveel bij stilstaan
ik heb hem ook nog..
goedenmorgen maarndag, zeg tegen dinsdag, dat ik woensdag, met de trein van donderdag, vrijdag kom logeren en met de trein van zaterdag, zondag weer vertrek
Ik heb 'm nog, omslag heeft een soort rood ruitje.
Met die lege pagina na die van mijn moeder, die bedoeld was voor mijn pa. Alleen schreef m'n minst geliefde klasgenootje die pagina's brutaalweg vol.
Hij ruikt ook nog zoals toen.
jaaaa mijn poezie album… niet ergens vergeten op een zolder bij mijn ouders, maar gewoon thuis bij mij
ik had geen poesie album maar een vliegtuigboek
Ik heb hem nog, mn poëziealbum, met dierbare gedichtjes (zwaar Christelijk ) in het bibber handschrift van mn opa en de zwierige krullen van mn oma. Mijn oom schreef het gedicht wat ik toen vréselijk vond, maar waar ik nu vréselijk om moet lachen:
Lieve Lidy
ook al ben je nog zo'n loeder…
toch ben je de trots van je vader en je moeder!!
De prachtige tekening van Bambi maakte een béétje goed
Ikheb er zeker 2 volgeschreven liggen, echter is de eerste mijn meest dierbare waar vele familie leden in staat die nu niet meer leven waaronder mijn opa en oma en heel eerlijk? Ik lees ze met regelmaat terug en ik betrap mij erop dat ik er nog om ga zitten janken ook
Van Gend en Loos
bracht een doos
Wat zat erin?
een hele dikke spin!
Ik heb niet allen mijn eigen poezie-albums nog,nee ook die van mijn moeder. Geweldig die ouderwetse gedichtjes!!! Eentje die ik zelf heel leuk vond is deze: Dit is mijn wens,wordt een lollig oud mens,leef zonder verdriet en vergeet mij niet…..
De kids van nu hebben allemaal vriendenboekjes en dat is voor jongens en meisjes leuk,terwijl een poziealbum een echt meiden ding was of vergis ik me nu?
niet alleen van vroeger hoor, mijn dochters van 17 en 11 hebben ook allebei een poezie album, die van de jongste gaat nu de school rond…maar er schrijven inderdaad alleen maar meisjes in ( op vader en oom na…)
Helaas kwijt geraakt.
Jah die heb ik gelukkig ook nog. Ik had een gele kaft en met een bambi in een hoekje. Is leuk om doorheen te bladeren.
Heb hem ook nog!!
Suiker is zoet en drop is zout.
Soms ben je lief en soms ben je stout.
Altijd lief zijn gaat vervelen, dus moet je het een keer verdelen.
Wees heel vaak lief en soms eens stout, dan weet ik dat iedereen van je houdt.
Gedicht van mijn leraar 1972 (ik was 9 jaar)
Wees steeds eerlijk en vrij
en zo mogelijk jezelf in het leven
in een huis aan het water met bomen erbij
van bloemen en vogels begeven
waarvan je altijd als je dat wilt
de deur voor de wereld kunt sluiten
en waar je kunt doen wat je prettig vindt
vergeet-mij-nietjes laat je maar buiten.
De tekening erbij vond ik altijd al mooi, de tekst begreep ik pas later.
:(
Ben em kwijtgeraakt, al een hele tijd geleden, en heb er nog heel vaak aan gedacht hoezeer ik m'n poëzie-album 'mis', alles wat erin stond, ben ik kwijt….jammer
ja ik heb hem nog…
gelukkig.
Neem een kop vol opgeruimdheid
En een lepel vol goede moed
Daags twee poeders liefde en zachtheid
Niet te spoedig dan is het goed
En vind je in dit receptje
Al je wensen niet vervuld,
Neem dan voor het allerlaatste,
Nog een pleister vol ongeduld
Dit is 1 van de mooiste gedichtjes uit mijn albums(ik heb er 2) was moeilijk kiezen hoor. Er staan nl. ook gedichtjes in van overleden familieleden die dus eigenlijk nu nog véél meer waarde hebben
Ik heb nog drie poëzie albums ergens op zolder liggen. In mijn tienerjaren, werden deze vervangen door vriendinnen boekjes. Ik kocht dan een practicumschrift en aan het eind van het jaar had ik het mooiste plakboek. Hoe gekker, hoe beter!! Ik heb er nog maar 1 over.
Ook ik heb mij Poezie album nog en zelfs die van mijn moeder daar staan rijmpjes en gedichtjes in (het Poeziealbum is van 1930, ik zal een rijmpje opschrijven gaat alsvolgt,
Lieve Annie
Je bent een heel lief kind
Door ons allen bemind
Blijf altijd zoo als op heden
Dan zijn wij vast tevreden
Je liefhebbende Moeder
Leuk he
Nou eentje uit mijn Poezie album
Lieve Florence
Gen Lente en geen zomerzon
die ooit ons huis bescheen
bracht zoveel licht en leven in
als het zonnetje van Florence
Mama
schattig he en moet je weten dat ik een ontzettende lastpak was in die tijd (60er jaren)
dat was het weer
Groetjes Florence
ps ik blijf aan het schrijven op deze site ik vind het zoooooo leuk
:) ik heb een album gekocht maar ik moet een begin gedichtje hebben van m'n eigen in m'n eigen album snappie ???????
Ooit van Sinterklaas gekregen in '64, geloof ik, en ik heb het nog steeds. Met zelfs een gedichtje van mijnovergrootmoeder. het heette trouwens een poessie-album (althans, zo sprak iedereen het uit).
Teksten die zo hier en daar op de pagina stonden (naast het gedichtje natuurlijk), :
tip, tap, top…ik lust geen drop,
je ziet wel aan mijn pen, dat ik professor ben.
al moet ik er dwars door heen gaan, toch wil ik in jouw album staan,
vergeet mij niet, deugniet.
Het leukste rijmpje vond ik toch wel:
wie dit album steelt is een dief,
die moet zitten op een latje
zeven spijers in zijn gatje
tot hij roept:genade heer,
o,o, wat doet mijn gatje zeer!
Het mooiste was een zelfgeschreven gedicht van mijn vader.
Ik heb mijn poesiealbum goed bewaard. Er staan zelfbedachte versjes in van mijn moeder (die kon niet bepaald goed rijmen), vader en van mijn broers. Van mijn zussen staat er volgens mij maar 1 gedichtje in. Behalve de (meestal zelfverzonnen) gedichtjes van klasgenootjes/vriendinnetjes, stonden er altijd van die korte, grappige vullertjes bij: tip tap top, de inkt is bijna op. 30 maart is de dag, die je nooit vergeten mag. 12 december moet je weten, ben ik in de wieg gesmeten. 3 april is de dag, dat je taartjes eten komen mag. Ti ta tijd, Ruth is een lieve meid.
Heb hem ook nog, er stond ook nog een versje in met een zinnetje: een engeltje met een b ervoor.
Zal es kijken waar ie ligt
Ik heb 'm gelukkig ook nog en misschien bedoelt Reina dit gedichtje:
In de hemel zijn er engeltjes
Op aarde zijn er geen
Daar zijn alleen maar bengeltjes
Daarvan ben jij er één
Ik heb 'm ook nog! Leuk!!! Mijn dochtertje kreeg laatst een poezie-album van mijn oma, haar over-overgrootmoeder. Zo lief!! Poezieplaatjes gevonden op de markt waar ik 10 jaar niet geweest was. Te gek!!
Hihi altijd in het hoekje: Tip tap top de datum staat erop!
nog een (b)engeltje
van vader een schatje
van moeder een pop
zo groeide (….) al aardig op
op school is ze een engel
soms met een b ervoor
want dat mondje
kan babbelen hoor!
Ik heb een heel mooi poesiealbum gehad, maar in de zesde klas lagere school is 'ie gejat. Daar baal ik nu (30 jaar later) nog steeds heel erg van. Er stonden een flink aantal gedichtjes in van familieleden die er al lang niet meer zijn. Wie doet nou zoiets?
:(:(
Ik ben 'm kwijt !!! De voorkant was in de vorm van een zwart-witte poes.
Wat zou ik graag de gedichtjes van de imiddels (veel) overleden personen nog eens lezen.
dit album behoort aan mij
zolang ik hoop te leven
ria is mijn naam
bij de geboote al gegeven
moes is mijn fam
van vaderlijke stam
breda de plaats waar ik ter wereld kwam…..
Voor mijn beste vriendin die 40 jaar wordt zijn mijn vriendinnen en ik opzoek naar een leeg ouderwets poeziealbum, ze zijn nergens meer te koop helaas. Wie o wie kent iemand die wellicht een exemplaar heeft liggen of een oud winkeltje weet waar er een te koop is?
Ik heb er twee, maar kan ze allebei nergens vinden. Ze liggen vast ergens, samen met m'n babyboek.
helaas ben m kwijt ws met de zoveelste verhuizing wel jammer ik heb ooit een oproep gedaan op de site wie zoekt wie maar tot op heden nog niets vernomen hij zal wel ergens ooit op grof vuil te zijn terecht gekomen jammer ik had er veel beter op moeten letten,
Ik heb hem nog, een felgele en nog afwasbaar ook
Het mooiste vind ik dat mijn oma er een zelf bedacht gedichtje over mij in heeft gezet.
En mijn oom, die ook niet meer leeft, heeft van boven naar beneden de beginletters van mijn naam gezet, en daar een HEEL erg mooi gedicht van gemaakt, en dat zal niet makkelijk geweest zijn. Ik blader het af en toe nog wel es door. Ik pak hem er ff bij:D
Het versje van oma..
Aan mijn lieve C (babbels dus)
C is lief en blond
Ze kan goed eten en is daarom zoo gezond
Ze wordt een lieve groote meid
En ze doet op school heel flijt
Oma vindt jou heel lief
Blijf zoo C, alstublieft
Jij bent oma's lolliepop
En nu houdt oma er mee op
Tja, oude spelling, dus dubbel o;) Mijn oma noemde me dus altijd lolliepop, en mijn zus was haar suikerbol:D En wij konden heeeel erg goed eten wanneer we bij haar aten;)
@Spanish eyes:
Volgens mij is er een speciale zoeksite voor poeziealbums, zit alleen ff te googlen maar kan het nog niet vinden..Misschien iemand van hier die weet welke site ik bedoel?
Nog een paar versjes:
Met een auto kun je rijden
honderd mijlen wel per uur
En op schaatsen kun je glijden,
minder snel en minder duur.
Maar goedkoop en toch erg vlug,
denk je hier aan mij terug.
De bloemen in het park
staan daar voor jou te bloeien.
De appeltjes aan de bomen,
hangen voor jou te groeien.
De vogeltjes in de bomen,
zingen voor jou een wijsje.
En als je dat nooit vergeet,
word je een heel gelukkig meisje.
Toon een opgewekt gezicht,
Een hartje lief en goed.
Wees altijd een vriendelijk meisje,
dat graag wat voor een ander doet.
Dan zal je voor ieder zijn,
een lieve kleine zonneschijn.
Wees bevrind met kleine dingen,
met een kleine bloem die bloeit.
Met de vogeltjes die zingen,
met het vlindertje dat stoeit.
Met de heldere regendroppen,
met de gouden zonneschijn.
Wees bevrind met kleine dingen
en je zult gelukkig zijn.
Van de enige jongen
in mijn album, deze:
Toen C nog een baby was
en moeder haar moest wiegen,
beurde ze beide beentjes op
en liet er eentje vliegen:D
een album van mijn moeder stond dit gedichtje van 18 april 1928
Beste Rika
Wees een zonnestraaltje.
Voor elk die gij ontmoet.
Dan geeft gij anderen vreugde.
En hebt het zelve goed.
Leuk, ik heb hem nog. Knaloranje met een poesje erop. Jammer dat mijn dochter er niks omgeeft. Niemand in haar kringetje trouwens. In groep 1/2 hadden we de vriendenboekjes, maar daar houdt het wel mee op.
Ik heb hem ook nog! Gekregen toen ik 8 werd, en nu ben ik 43.
Veel voorkomend rijmpje in die van mij is:
DO-RE-MI-FA-SOL ALWEER EEN BLAADJE VOL !!!
mijn poezie album is in de vorm van een wit hart. laatst heb ik hem opgezocht en alles weer eens gelezen. leuk hoor al die oude namen van vriendinnen, buurmeisjes, speeltuinvriendjes… een vriendin schreef altijd over spinnen… ook leuk!!! je ziet ze trouwens niet echt veel he? tegenwoordig de vrienden boekjes en daar doen we het dan maar mee. onze dochter heeft geen poezie album, maar misschien een idee om over een paar jaar onze kleindochter er 1 te geven. alles komt toch weer terug?
Ja, hoor. Ik heb m'n Poezie-album ook nog. Gekregen in 1959 na een zware keelontstekeing. M'n vader schreef er een zelfgemaakt gedichtje in. "Toen Ireentje nog haar lange haren had, was ze heus onze lieve schat maar nu met haar kortgeknipte kopje, is ze helemaal ons lieve popje".
hey iedereen
ik ben hier niecw
kunnen jullie mij vriendschapsgedichten sturen alstublieft
nog hele vele groeten en xxxxxxxxxxjes van latoya
Deze van m'n vader (geschreven ergens in de jaren 70):
Lieve purk met je pony en paardestaart
Je bent mijn oogappel zo vrolijk van aard
Als een vlinder dartel jij door het leven
Moge veel vreugde en liefde jou zijn gegeven
Moge narigheid en leed jou worden bespaard
"purk" was mijn vaders koosnaam voor mij, als je nu naar Sesamstraat kijkt (dat babyvarkentje) denk ik aan hem en dit gedichtje.
En deze van m'n moeder (een lekker ouderwetse):
Zo ik een dichtersgeest bezat
Dan had ik op dit blad
Een mooi gedicht geschreven
Maar daar ik de gave mis
Wens ik je wat het beste is
Een lang en gelukkig leven
als je je poezie-album kwijt bent kijk dan op:
http://www.poeziealbum-asiel.tk
Wie weet vind je hem daar !
En deze dan: Tip tap top de datum heeft een hoedje op (met zo'n leuk plakplaatje over de datum)
Er groeien roosjes in de hoven
roosjes zachter dan satijn.
Henny laat je hart
steeds zacht zoals die roosjes zijn.
van de bovenmeester van onze school.
Ik kan het uit mijn hoofd zoals nog meer versjes uit mijn album.
Ik heb het nog uit de jaren 40
ik had er ook twee, een oranje met een hondje en een rode. Mijn vader maakte altijd zelf gedichtjes, mijn oma heeft er een klein schilderijtje in gemaakt en mij broer schreef er allemaal onzin in.
Ik weet ook nog een gedichtje:
Er zat een duifje op een hekje
met een briefje in haar bekje
daarop stond geschreven
lang zal els leven
tip tap top
els lust graag drop!
er waren later trouwens ook beste vrienden boekjes waar je je lievelingskleur, eten, land etc in moest schrijven. en wie heeft er nog het boek -van-ikke?
het baby boek waar plaats was voor foto's, plukjes haar, een tand etc
Heb hem nooit meer teruggekregen van de laatste aan wie ik gevraagd had een versje te schrijven. Weet ook niet meer wie dat was. Wie weet via jullie? Het was een witte. Vierkant. KLeine bobbeltjes Plasticachtige kaft met gele en groene tekenfiguurtjes erop. Eendjes geloof ik. Dacht dat er op de eerste bladzij wel stond dat ie van mij was. Monique Roubos geboren 1963. Wie weet hoe een balletje kan rollen…
Ik had een oranje met een soort holly hobby erop en een poesje.. Ik vond de plaatjes altijd erg leuk en mijn zus had er plaatjes in waarover je kon wrijven, en dan rook je de bloemen die erop afgebeeld stonden! Dat vond ik helemaal top!
Ik heb ook nog het boek van ikke (soort geboorte-album uitgegeven door de Rabobank volgens mij)…
Hallo, Ik heb twee poesiealbums uit de jaren 50. Wel al een tijd geleden. Het album van mijn oma uit 1904 heb ik ook gekregen. Nu heb ik een web-site gemaakt waar iedereen in verschillende poesiealbums kan kijken en eventueel een versje er in schrijven. De site is in aanbouw en er komen er nog meer bij. Graag kijk ik in de albums. De versje van vroeger (oma's tijd ) staan nu ook nog in de albums. De taal is wat moderner geworden maar het is bijna hetzelfde als toen. Mooie site jeugdsentiment. Kom zeker nog eens kijken. Groeten Bep
Ik heb er drie, en ben uren zoek als ik ze doorblader.
10 dat zijn je kinderjaren
20 ga je aan het sparen
30 moet je zijn getrouwd
40 ben je daarvoor te oud.
50 gaat je leven zakken
60 krijg je ongemakken
70
80
90 hoop je nog te leven
100 zijt door God gegeven
Ben hem helaas ook kwijt, heb het direkt in het poezie-asiel als vermist opgegeven. Zou het heel erg leuk vinden om hem weer terug te vinden….
zeggen jullie poesie of poëzie
@Li: ik zeg poesie en ik denk meerdere met mij
Ik ben mijn poeziealbum niet kwijtgeraakt maar een leraar van mij!, op de basisschool in Heemstede.
Ik weet nog precies hoe het eruit ziet vroeger had je van die poppetjes die je in hun eigne vachtje kon stoppen ik weet niet meer hoe ze heten maar die stond op de voorkant ervan! En zijn staart was zeg maar de boekenlegger er hing een pompoentje aan.
Ik weet niet eens wat er in staat, omdat ik het boekje zelf nog niet eens gelezen had!
Nog steeds maakt me dat een beetje verdrietig.
Klinkt misschien gek maar ja zoiets heeft toch wel emotionele waarde, vindt ik dan.
Liefs Sannelee
Ook ik ben mijn poeziealbum kwijtgeraakt, en hoe ouder men wordt, hoe meer men dat toch gaat missen. Er staan namelijk versjes in van mijn overleden grootouders en vader. Ik denk dat ik hem rond 1970 ben kwijtgeraakt nadat ik hem heb uitgeleend aan de fam Groot in Zuid-Italie waar wij toen woonden. Ik heb al verschillende oproepjes geplaatst, oa op de libelle-site en bij het poezie-asiel. Maar nog steeds geen reactie. Toevallig keek ik op deze site, en probeer het toch maar weer een keer.
Poeziealbums waren voor meisjes , en ik heb er in menig een mogen schrijven. Veel meisjes vroegen voor het einde van het jaar vroegen aan de jongens iets te schrijven. Ik wist nooit wat te schrijven om eerlijk te zijn, en tekende meestal een hart, wat vogels, de zon, maan, en sterren: de dingen waar ik dacht vrouwen van hielden:)
Moet wel erg leuk zijn om zoiets als herinnering te hebben.
Helaas ben ik mijn poeziealbum kwijt geraakt, maar één van de versje die erin stonden heb ik altijd onthouden,
Een duifje vrijgelaten
dat vliegt de werel in
Want altijd in dat korfje
is niet naar duifjes zin
Eens vlieg ook jij de wereld in
de wereld die je nog niet kent
Maar vergeet toch nooit dat korfje
waar je eens uitgevlogen bent.
tip tap top, mijn inkt is op.
Ik heb hem nog wel ergens, maar dan moet ik denk ik erg goed zoeken.
Mijn moeder heeft er wel n heel mooi gedicht ingeschreven wat ooit een leraar voor haar had geschreven.
Jaa… ik weet mijn begin versje nog…
Uit de hemel van heel ver
viel een schitterende ster
"Ik mag een wens doen!"
dacht ik blij
En wenste een album alleen voor mij
Wil je aardig voor me wezen?
je mag alle versjes lezen
Je mag alle plaatjes kijken
Mijn album met een wens verrijken
Maar geef het als je klaar bent vlug
Zonder ezelsoren terug!
Heerlijk om weer eens over na te denken…!
nog een versje van mijn moeder aan mij,
kobi o kobi wat heb ik een pret,
Dat ik mijn naam in jou album zet,
De plaatjes gekocht en de woorden geleend,
Toch is alles van harte gemeend,
Vindt je 't niet aardig ?dan heb ik mijn zin,
Daar ik de vriendschap boven alles bemin.
en deze is van mijn vader,
Strooi als het kan een enkele bloem,op uw's naasten pad
Strijken van bezorgd gelaat,een enke rimpel glad,
Doe een woord van vriendschap horen,
Dan is nooit je dag verloren.
ik heb mij poesiealbum gekregen in 1961 ,ik was toen 9 jaar ,gelukkig heb ik het nog,met allemaal mensen die een gedichtjke voor me schreven ,die nu jammer genoeg niet meer leven.
ik heb ze niet meer, ik had er 2 en steeds werden ze thuis gehouden door vriendinnetjes
Ik heb ze nog alle 2! En mijn dochter gebruikt ze nu om gedichtjes in poesiealbums van vriendinnetjes over te schrijven. Heel leuk die gedichtjes van familieleden die al lang niet meer leven. en van oude klasgenootjes!
Ik heb ze nog alle 2. Heel leuk om ze nog eens door te lezen.
Mijn vader heeft in beide boekjes toen voor mij onbegrijpelijke versjes geschreven. In het ene stond,
Eens weende ik omdat ik geen schoenen had, toen zag ik een man zonder voeten. Dat vond ik wel heel erg luguber.
Wat in het andere stond vond ik ook maar niks toen,
Laat molens draaien, laat winden loeien
Laat ieder zich met zichzelf bemoeien.
Toen vond ik het niks maar nu denk ik wel eens ja pa je had groot gelijk, het waren versjes om over na te denken.
Ik heb er ook nog 2. Ik was toen 7 jaar. Het 1e versje in het eerste boekje dateert van 9 dec. 1943 van mijn vader. Een door hem zelf gemaakt gedicht. Mijn vader is overleden in 1961 en zo zijn er veel mensen niet meer in leven die in mijn album hebben geschreven. Ik heb allebei de boekjes zo voor het grijpen liggen en regelmatig zit ik er weer in te lezen. Ook staan er gedichtjes in van 2 schoolvriendinnetjes van vroeger, die ik pas geleden na 42 jaar weer heb teruggevonden. Nostalgie van de bovenste plank.
Ter aanvulling nog even dit:
Hier een site waar nog heel veel Poëzie-album gedichtjes te vinden zijn:
http://www.antje2411.nl/
@Ellie:
70 dan neemt je leven af
80 ga je naar je graf
Gelukkig heb ik zelf ook nog een poezie album, beige/bruin met een of andere opdruk. Mijn vader stond op de 1ste bladzijde met een zelf gemaakt gedicht (is inmiddels overleden).
Verder vond ik het album kennelijk niet vol genoeg, want ik herinner mij dat ik gedichtjes in verschillende handschriften met zelf verzonnen namen van afzenders erin heb geschreven!!!
Ook heb ik erbij gekalkt bij iemand waar ik toen ruzie mee had dat het een TRUT was.
Mijn moeder had ook nog een album en als kind heb ik daar ook -minimaal 2 keer- in geschreven.
Ook ik heb m'n poeziealbum gelukkig nog. Onlangs nog laten zien aan een vriendinnetje die (erin geschreven had )en ik ongev.46 jr. niet meer gezien had en via schoolbank.nl weer ontmoet heb.Erg leuk (misschien een idee?). 3 gedichtjes zijn bijvoorbeeld:
Schrob de keuken, Graag wil ik in je album schrijven,
dweil de gang. Veel weet ik niet, alleen dit ene:
Vang de spinnen, "vergeet mij niet"
wees niet bang. je vriendje……….
Schil de piepers,
kook de pap,
dan vindt iedereen je knap.
Ken jij het levensbootje?
Waar Jezus is aan boord?
Heb je daar ook een plaatsje in?
Of leef je zomaar voort?
Nog is er plaats in 'tbootje,
Straks is 'tmisschien te laat.
Volg dan je trouwe Jezus,
die ginds te wachten staat.
(dit raakte mij bijzonder en nog steeds.)
Leuk dit jeugdsentiment. Had dit niet eerder gezien.
sorry, bovenste zijn 2 gedichtjes(zit per ongeluk aan elkaar).
ook ik ben mijn poezie album kwijt geraakt en inderdaad hoe ouder je wordt hoe meer je die dingen mist.Vorig mocht ik vijftig worden en heb ik van mijn zus `n nieuw album gekregen met wenjes van de hele fam. erin dat vond ik erg ontroerend.ik lees ook dat er `n poezie -asiel is kan iemand mij het adres geven.
Er liep een nikkertje langs het starnd
Die poetste zijn tandjes met helder wit Zand
O………Laat je hartje zo rein
Als de tandjes van dat nikkertje zijn
G niet alleen door t leven
die last is je te zwaar
Laat een je helper wezen
ga tot die middelaar
Wees niet bang voor morgen
jij en ik wij weten niet
wat de dag van morgen biedt
Maar hij diet heelal omspant
houd ook morgen in zijn hand
Lieve …..
Een boertje en een boerinnetje,
knepen elkaar in het kinnetje.
En zeiden tot elkaar:
……. besyaat tot honderd jaar!
Lieve ……
Stom stom stom
o, wat ben ik dom
weet je wat ik heb gedaan?
ik heb m'n naam ondersteboven staan!
lieve …..
ik ken een aardig meisje
wil je haar eens zien?
kijk dan in de spiegel dan ken je haar misschien!
lieve …………
Versjes schrijven valt niet mee hoor, als je zoiets zelden doet
Maar na 't lezen van je album weet ik toch wel hoe 't moet
't Hoeft alleen maar wat te rijmen,en er moet een wens in staan
Nu mijn lieve ………… dat is 1,2,3 gedaan
'k Wens je voorspoed en veel vreugde op je verdere levens pad
En slechts weinig smart en zorgen, wel …… hoe vindt je dat?
lieve ………….
onder beuken onder linden
zult gij steeds een bloempje vinden
dat jou toeroept waar jij 't ziet
lieve …… vergeet mij niet.
lieve ……
Twee water druppels
Twee korrels zand
vormen samen de grote zee
en het vaste land
lieve ………………..
wees als de bloempjes
lief en klein
dan zul je altijd in mijn gedachten zijn!
beste …………..
ik heb je leren kennen en heb nog lang geen spijt
ik heb het ondervonden je bent een lieve meid!