Jeugdsentimenten.net

Zo ging dat bij ons vroeger thuis ook! Maar het had zeker een meerwaarde .. zeker omdat we vroeger ook nog echt buiten speelde en mijn moeder osn dan riep vanuit de achterdeur …
Ik heb echt een geweldige jeugd gehad! Count your blessings, en hoe meer ik hier lees hoe meer prachtige herinneringen er boven komen … SCHITTERENDE WEBLOG hebben jullie hier gaande, ik kom zeker weer terug! Dank je wel!

Zo'n klok ik hebe r nog zo 1, tikkie anders maar toch …
wilde je ook ff vertellen dat ik een logje gemaakt heb met een link naar jullie jeugd-sentiment!
Op http://cormael.web-log.nl

Greetz, Leyla

Tot de tijd dat mn vader de straat in kwam lopen speelde wij buiten, en dat was om half 7 en dan gingen we aan tafel,om warm te eten.
Vaak na het eten weer naar buiten,verstoppertje of stoepranden met alle buurkinderen. Op de klok werd niet echt gekeken, meer naar de buren, moesten de buurmeisjes naar binnen,dan moesten wij ook.

Goh ja, dat brengt weer herrineringen terug! 6 uur, geen minuut later! Er was een groot verschil met wat ik nu ervaar in de USA wat betreft de 'beschrijving' van de maaltijd. Als ik vroeger ann mijn moeder vroeg 'wat eten we?" dan noemde zij altijd de groente ("we eten spinazie" bijvoorbeeld). hier, als ik dezelfde vraag stel aan iemand, dan noemen ze het vlees ("we're having steak"). Komt waarschijnlijk omdat tijdens mijn jeugd we niet elke dag vlees konden veroorloven?

Bij ons was het raap als je te laat voor het eten was. Vroeg naar bed en geen Klaasvaak of Meneer de Uil.

kwart voor 9 begon school en tussen de middag liep ik naar huis en aten we altijd brood met een snack (gebakken ei, frikandellen, ragout, hasjee o.i.d.). Daarna meteen terug naar de speelplaats en voetballen met een kaatsballetje met vriendjes totdat de 2de helft vd schooldag begon. Daarna ff thuis melden en weer buite spelen, totdat de lantaarnpalen aangingen of gewoon totdat m'n moeder heel hard riep dat ik moest kome eten! Te gek man! Nooit bij stil gestaan dat er voor me gekookt werd!

Dat klokje ken ik, een productie klokje zullen we maar zeggen.
Op een enkel "vrij"gezin na was regelmaat heel belangrijk. Ik was jongste en op dat moment enig thuis wonende kind. Ik weigerde voor 7:00 op te staan, dus 7:01 (tegenwoordiger 5:45uur)en moest dan hard want de trein ging 7:24 naar Zwolle Mijn vader kwam tussen 12:30 en 13:00
thuis om warm te eten (ik 's avonds) en at omstreeks 19:00 mee want heit kwam thuis om ongeveer 18:30. "s avonds huiswerk maken en eventueel catechisatie en af en toe speelde mijn vader orgel. Ik werd dan niet geacht tv te kijken. Een echt gereformeerd/Hervormde achtergrond.Jaren 70/begin 80
Trouwens, dit is een leuk onderwerp.

ja mn ma moest ook altijd roepen…en inderdaad op tijd binnen zijn (altijd als de straatlantaarns aangingen moesten we naar binnen…want dan kwamen de kinderlokkers werd er gezegt hahaha)..

Hier dan een anecdote, voor zover je dat zo zou kunnen noemen, mijn oma lag in het ziekenhuis, vlakbij waar wij woonden en mijn moeder zou op ziekenbezoek gaan. Derhalve moesten wij vroeg eten want ze was uiteraard gebonden aan de bezoekuren. Maar mijn zusje en ik gooiden roet in het eten want in het bos stond het autowrak van een lelijke eend en natuurlijk was dat een speelobject voor ons uit duizenden, dus we vergaten prompt de tijd. Toen wij eindelijk besloten naar huis te gaan, gitzwart van het spelen, was mijn moeder zo nijdig dat ze ons zonder eten meteen naar bed stuurde. geloof me, dat heeft ons nog lang geheugd!

Ja natuurlijk, buiten spelen.

's Zomers stoepranden of fopbal [heette dat zo?]. Als ik me goed herinner was er eentje die op een muurtje zat, een ander stond ervoor met een bal in z'n handen en de rest bevond zich op verschillende punten op een van te voren afgesproken 'parcours'.

Degene op het muurtje had z'n handen tegen elkaar gevouwen en degen die voor 'm stond gooide de bal naar 'm toe OF DEED NET ALSOF. Als je dan je handen van elkaar deed om 'm op te vangen en er werd niet gegooid dan moest je ook het parcours af gaan leggen.

Als je 3 [of 5?] pogingen 'overleefde' kreeg jij de bal in handen en begon het hele spel weer opnieuw.

Of gewoon verstoppertje natuurlijk.

Of anders pakte je de fiets en ging een eind door de buurt fietsen.

Maar wel strikt om zes uur thuis want dan stond het eten op tafel. En als je er niet was dan zwaaide er wat!

's Zomers gingen mijn ouders eens in de week tennissen. Dan stond er brood en beleg klaar en was ik alleen thuis met mijn broertje. Mijn hemel wat spannend, alleen in dat grote huis.

En 's winters schaatsen natuurlijk op het slootje aan het eind van de straat. Hetzelfde slootje waar ik op een keer 's winters een briefje van een rijksdaalder in het ijs gevroren vond. En dat was, ten tijde van een dubbeltje zakgeld per week, een fortuin.

's Ochtends opstaan met Eddy Becker ['de man met de wekker'] op Radio Veronica, ontbijten en naar school. 's Middags thuis lunchen met een halve jaargang ingebonden Donald Duck naast je bord en dan buiten spelen.

Sjonge, je wist niet half hoe gelukkig je was.

Wij aten vrij laat, omdat mijn vader na zijn eigenlijke werk nog een bijbaantje had als pedicure. Dat had als voordeel dat je vrij lang buiten kon spelen, maar de buurkinderen aten wel op tijd, dus in je eentje spelen was ook niets aan.
Een venijnige tik met de ring op de ruit was onze oproep om te komen eten. Omdat ik een meisje was moest ik na het eten afwassen, zodat ik altijd het begin van de meeste series miste.

Husse met je neus ertussen…dat zeg ik nu nog steeds als mijn man een onnodig telefoontje waagt aan de vraag wat we eten….hahahaha
Hij kent de uitdrukking niet en vond het in het begin heel raar…maar nu gebruikt hij het ook!
Bij ons was het ook alles stipt op tijd….half zes eten en geen minuut later….en zo gaat het bij mijn moeder nog steeds…

Bij ons wordt altijd geantwoord bij de vraag wat we eten:
"boerehoedjes, hulle en klotte toe".
De boerehoedjes zijn de hoedjes van de boeren, de hullen zijn die kapjes van de Volendamse dames in klederdracht, en klotte zijn die gebreide mutsen die de kolenboeren droegen.
Ik zou niet weten waar dit idiote antwoord vandaan komt.

Mijn broer en ik werden door onze moeder s`ochtends wakker gemaakt (precieze tijd weet ik niet meer) en dan in pyama met z`n vieren ontbijten. Daarna omstebeurt in de douce-cel (zo noemden wij de badkamer toen) wassen en tandjes poetsen en dan door mamma aangekleed worden. Als dan op de radio de ochtend-gymnastiek begon met dat aparte piano-melodietje (dat deuntje zoek ik al heel lang, wie kan mij hieraan helpen !) dan was het tijd om naar school te gaan. Voordat ik de deur uitging werden mijn haartjes door mam gekamd, wat altijd (ondanks mams goede zorgen) een beetje een lijdensweg was door de klitten in mijn haar.
Dan een flinke knuffel en via de galerij en het trappenhuis (we woonden in een flat, 3 hoog) naar beneden.
M`n moeder zwaaide mij (of ons, als ik met vriendjes liep) altijd uit totdat we uit zicht waren.
Na een paar uurtjes school tussen de middag naar huis, een paar boterhammetjes eten (soms verplicht met hartigheid, bah !, ik was en ben nou eenmaal een zoetkauw) en dan weer terug naar school. Als we dan zo rond half vier vrij waren, even naar huis, chocomel of zoiets drinken en dan zo gauw mogelijk weer naar buiten om ”buiten te spelen”. Dit vond mijn moeder niet altijd zo leuk, omdat ze het gezelliger vond als ik wat vaker thuis zou blijven. Nou was het bij ons altijd super-gezellig thuis, maar toch won de straat het altijd en ging ik meestal gelijk weer de hort op, behalve soms op woensdagmiddag, dan ging ik af en toe met m`n moeder (en grote broer) naar het winkel-centrum.
Op gewone dagen altijd om half zes naar huis komen en tijdens de winter als de lantaarnpalen aangingen (zo tussen half 5 en 5 uur)
Thuisgekomen aan tafel, daarna wasten mijn ouders samen af en zorgde mam voor koffie en choco of sinas en gingen we tv kijken.
Ik mocht in vergelijking met klasgenootjes altijd wat langer opblijven (TopPop kijken enzo) en vooral in de weekenden was het altijd feest, ik kan me nog goed ”wordt u al geholpen” op de vrijdagavond herinneren !
Daarna naar bed met een flinke knuffel om de volgende ochtend weer gewekt te worden …
Wat een (onbewust) prachtige tijd was dat toch !!

@ Sentiment :

bedankt voor de tip luitjes, maar dit is jammer genoeg niet het melodietje wat ik mij herinner. (het lijkt er echter wel een beetje op)
Wat ik mij herinner is dat de oefeningen door een vrouw werden voorgelezen en dat de afsluitings-melodie anders ging.
Jammer dat ik geen noten kan lezen anders zou ik het nog beter kunnen uitleggen.
De afleveringen waren op Hilversum 2 geloof ik.
We komen em nog wel een keertje tegen …

Groetjes, René

Hee ja, die klok ken ik nog wel, zo eentje hadden wij eind jaren 60 en begin 70-er jaren. Toen ik ziek was haatte ik die klok want ik keek er altijd tegenaan als ik ziek op de bank dus lag…..goh, wat ging de tijd dan altijd langzaam…..

heel herkenbaar mijn moeder wekte ons altijd ,ontbijt stond klaar ,12 uur eten en half 6 ook eten ,en dan buiten spelen , en dan moesten wij ons douchen en half 8 lag ik in bed.
vreselijk vond dat als kind naar bed gaan.