Blijf lachen Irmgard
Link naar dit artikel Op donderdag 2 december 2004 geschreven door Jeugd en Sentiment
Irmgard Smits is geboren in 1954 te Heerlen, Limburg. Op 12 jarige leeftijd krijgt Irmgard te horen dat ze tuberculose heeft en een jaar naar een sanatorium in Horn moet. In het sanatorium houdt ze een dagboek bij. Alle leuke maar ook verdrietige dingen zet ze op papier; er sterven daar ook kinderen.
Als ze weer thuis is laat ze iedere dag haar moeder een verhaaltje uit haar dagboek lezen. Haar moeder Annie Smits-Nijhof is zelf ook schrijfster geweest en stimuleert haar om er een boek over te schrijven. Ze helpt Irmgard door de juiste zinnen te formuleren en de taalfouten eruit te halen. Dan stuurt ze het manusscript op naar de uitgeversmaatschappij Hoorn West-Friesland en na 3 maanden krijgt ze te horen dat ze het boek 'Blijf lachen Irmgard' gaan uitgeven. Het wordt een groot succes!
In haar tweede boek 'Spektakel rond Irmgard', dat ook zeer goed wordt ontvangen, beschrijft ze wat er zoal met haar gebeurt, nu ze plotseling de jongste schrijfster van Nederland is.
Uiteindelijk verschijnen er nog meer deeltjes als Witte Raven-pockets: - Irmgard: een meisje als jij! - Irmgards grote kleine wereld - Irmgard schrijft door! - Nog meer over Irmgard - Irmgard en de dolfijnen - Irmgards examenjaar
Ook schrijft ze nog boekjes over Babs: 'Babs' en 'Die bovenste beste Babs'.
Lees hier een interview met haar, uit de Telegraaf van 14 oktober 1966.
52 reacties op “Blijf lachen Irmgard”
Laat een reactie achter

Ik was erg onder de indruk van haar boek. Kan het me goed herinneren.
Jeetje, dat herinner ik me helemaal niet. Misschien omdat het van voor mijn tijd was (ik ben van 1965)??
De titel zegt me wel wat, maar….
Ik kan me nog wel een andere pocket herinneren over een meisje in een sanatorium dat "Juffertje Korenbloem" heette. Volgens mij was dat geschreven door Freddy Hagers.
Ik heb die hele serie wel tig keer gelezen. De boekjes zijn niet van mijn tijd, maar mijn moeder heeft ze toen gekocht.
Nee, zegt me niets. Terwijl ik toch een ongelooflijke boekenwurm was (ben). Leni Saris heb ik wel van voor naar achter en weer terug gelezen.
Ik zou die boeken nog weleens willen lezen eigenlijk.
Nee, heb ik ook helemaal niks mee.
ik heb nog n paar van die boekjes, ooit eens via via aangekomen, helaas niet alle deeltjes, maar ooit hoop ik er toch nog aan te komen.
Ik weet wel dat het me erg veel deed, zij die zo ziek was, boekjes kon schrijven, vond ik zo enorm knap!
Owwwwwwwww wat leuk, Irmgard Smits! heb haar boekjes verslonden destijds!! Wie weet hoe het haar vergaan is? Eigenlijk nooit meer iest van haar gehoord.
Ja hoor, die heb ik allemaal gelezen. Extra leuk was het dat haar opa en oma in Nijverdal woonden (daar woonde ik in die tijd ook) ik had altijd het idee dat ik Irmgard zomaar tegen zou kunnen komen op straat of in het zwembad.
Nooit gebeurde dat natuurlijk.
Ik heb die boeken nog!!
Ik heb ze ook nog
Bij mij staan ze ook nog in de kast fantastisch vond ik het toen, goed geschreven zodat je helemaal meeleefde en dat voor zo'n jong meisje.
Onlangs heb ik die boekjes van m'n moeder gekregen en ze staan nu in de boekenkast, eerdaags ga ik ze zeker weer eens lezen.
Nog meer foto's en info vind je op mijn website
Wat gaaf om dit te lezen! Ik was die boeken helemaal vergeten maar ik heb ze toen allemaal gelezen, verslonden zeg maar!
In mijn jeugdjaren was ik helemaal verslaafd aan de boeken van irmgard smith, zzij schreef over haar zelf en haar familie, ik was benieuwd of iemand iets weet over haar of haar familie, ik ben zeer benieuwd wat uit haar is geworden
Ik ben van 63 en heb ze allemaal gelezen. Wij hebben in de klas ook die grap met de leraar uitgehaald die zij in een van haar boeken beschreef (helemaal gelukt ook
). Dat was in de vijfde klas dus ik was ongeveer 11.
In de reacties in het log over de Olijke Tweeling (waar ook een sanatorium-verhaal in de reeks voorkomt) hebben we het gehad over hoe het — voorzover we weten — met Irmgard gaat.
Ik heb onlangs de boekjes weer na jaren gelezen, en ik was verbaasd dat ik er nu heel andere dingen in zie: nu zie ik vooral hoe ze schrijft over haar lievelings-oom, -tante en -oma, en dat de andere opa en oma en ooms en tantes vooral een verplichting lijken om te bezoeken. Je zult het maar over jezelf lezen! Maar het geeft ook wel weer de onschuld en eerlijkheid aan waarmee ze de boekjes toen geschreven heeft.
Ik zal eens op zoek gaan naar deze boekjes. Ik heb ze nooit gelezen, maar het interesseert me wel.
Ik heb alle boekjes van Irmgard Smits en persoonlijk vind ik ze nog steeds leuk om te lezen.Voor mij een teken dat jeugdboeken de tand des tijds doorstaan.En natuurlijk wilde ik toen ook een boek schrijven,ik denk dat ik toen niet de enige was,helaas was het resultaat niet bepaald denderend en ben ik maar verder gegaan met boeken te verslinden en verzamelen natuurlijk.In reactie op Loes:was dat die grap met die propjes tegen het plafond? Hm,ik geloof dat ik de serie weer moet gaan lezen!
p
Ik heb ze ook nog allemaal en ik krijg meteen weer zin om ze te gaan herlezen…juffertje korenbloem in inderdaad door Freddy Hagers geschreven (ligt boven en ik heb het meteen even opgezocht)
Ook ik heb de boekjes verslonden en een paar jaar terug toch weer allemaal
bij elkaar gezocht! Heerlijk om weer te lezen, en bij te snotteren….
Via iemand waar ik ff mee mailde, weet ik dat ze operatiezuster was geworden
(dacht ik hoor) Ze is getrouwd maar schrijft niet meer. Had zelfs haar email, maar door crash is het er nooit van gekomen om Irmgard persoonlijk te bedanken. Haar zusje Hedwig heeft ook 2 boekjes geschreven, die ik ook al
heb weten te bemachtigen.
Groetjes, 1;)eke
Goh wat leuk. Ook ik (van '55) heb ze destijds verslonden en dacht dus dat ik zelf ook kon schrijven. Ging ook lijstjes maken net als zij, van zei ze, lachte ze, vertelde ze enz. Is nooit iets geworden
Jaaaaren niet meer aan gedacht.
ik heb al de boekjes versleten in mijn kast staan. jeugdsentiment…
denk nog wel eens aan haar. hoe zou het met irmgard zijn en wat is ze geworden? weet iemand dat?
als je haar verhalen las dan knapte je helemaal op. wat een lol heb ik in mijn eentje gehad met haar boekjes. de verhalen uit het sanotorium en later op het wadden eiland. ook babs vond ik erg mooi en leuk om te lezen maar de echte verhalen over haar leven die deden me het meest.
je zou toch zelf ook in een sanotorium willen liggen op die manier… en op een paard langs het strand rijden… of als een pop in een bed in een winkel gaan liggen. denk er met plezier aan terug. nu ik dit zo schrijf voel ik me wel oud hoor…:)
als mijn merkt dat het niet goed met mij gaat zegt hij altijd - al ruim 30 jaar lang- "Blijf lachen, Irmgard"!
mijn man (zegt dat) !
heb ze ook allemaal gelezen. En ook versleten, mijn zussen met mij
Allemaal gelezen! en niet 1x!! Erg leuk..destijds de 1e 2 deeltjes van mijn moeder gekregen die het weer uit haar jeugd had. Nog een aantal erbij gespaard via rommelmarkten. Pas geleden de serie compleet gemaakt via internet! Er is goed aan te komen. Leuk voor als mijn eigen dochter wat ouder is…
Kocht al haar boekjes van mijn opgespaarde zakgeld. Ben als volwasssene zelfs nog es door de Pastor Sartonstraat gereden. Mijn dochter heeft in ieder geval het eerste deel gelezen. Maar: waar houdt Irmgard Smits zich nu schuil: ik zou inderdaad ook graag willen weten hoe het haar verder is vergaan. Ik hoop dat ze ergens tevoorschijn komt. Er is een interview met Willem Duys op tv geweest. Dat zou ik ook wel eens willen zien.
Wat grappig om via internet op deze site terrecht te komen. Ik zocht via google naar Irmgard en tot mijn grote verbazing kwam ik op deze site. Ook voor mij is dit jeugdsentiment. Met heel veel plezier heb ik deze boekjes gelezen.
Ik heb ze ook allemaal gelezen toendertijd. Ik herinner mij ook hetzelfde: zei Irmgard, lachte Irmgard etc. Stimuleerde mij ook om te willen gaan schrijven…..ha,ha, niks geworden! Zou ze nog leven?
Zouden we dat niet gewoon aan die zus kunnen vragen. tenslotte staat ze breeduit op het internet!
Ik zou ook wel aan die zus willen vragen hoe het met Irmgard gaat. Van de zus staat een CV bij Zeeuwsbelang. Ook leuk om te lezen hoe het met haar is.
ja de boekjes heb ik bijna allemaal gelezen ik mis er jammer genoeg een : Irmgard een meisje zoals jij . Heeft iemand dat boekje en je leest het niet meer ofzo je maakt mij er erg blij mee.!
Heb ook bijzondere herinneringen aan de boekjes,
en dat terwijl ik van 1972 ben.
heb er ook een heel stel in mijn bezit,
helaas heb ik de eerste ooit uitgeleend en nooit meer teruggekregen.
Ik struin regelmatig 2e hands boekenstalletjes af
en ga er wel vanuit dat ik hem nog een keer tegen ga komen.
Voor al die mensen die zich afvragen wat er van haar geworden is, heb ik even gegoogled,
dat leverde de volgende linkjes op:
kort interview met Irmgard van 9 september 2005:
http://boekenrijk.web-log.nl/log/3521531
(op deze weblog trouwens nog meer info over irmgard )
over hedwig:
http://www.zeeuwsbelang.nl/zb-cv.asp
Ik was helemaal verslingerd aan de boekjes van Irmgard Smits. Heb ze stuk gelezen en heb zelfs ook een poging gewaagd om een boek te schrijven. Dat was eigenlijk een kopie van de boekjes van Irmgard. Eens per jaar schreef ik haar (en later haar zusje Hedwig ook) een briefje en ik kreeg dan een gesigneerde foto terug. Vond ik heel interessant en ik fantaseerde hoe ze 'in het echt' zouden zijn.
Ik heb het interview natuurlijk meteen gelezen en gek hoor, maar er viel na ruim 30 jaar toch wel een droom in duigen. Een kennelijk heel gewone vrouw, Irmgard, terwijl ik toch haar als een jeugdidool in m'n hoofd had zitten denk ik.
Ik heb al die boekjes nog. Ik vond ze erg leuk, maar soms moest ik er ook van huilen. Zoals in deel 1 toen Josje dood ging. Ben ook best benieuwd hoe het haar verder vergaan is in het leven.
de boekjes van irmgard las ik ook graag,ik leefde ontzettend met haar mee en heb regelmatig gehuild.
Wie heeft er voor mij nog de volgende delen van Irmgard?
* Nog meer over irmgard
* Irmgard schrijft door
* Irmgard en de dolfijnen
* Irmgard’s examen jaar
En wie weet wat er van Irmgard en haar zusje en broer geworden is en leven haar ouders ook nog allebei?
De 4 boekjes die ik nu nog van haar heb, heb ik echt zo vaak gelezen dat ze bijna uit elkaar vallen.
En deze 4 boekjes hierboven kan ik niet meer vinden…
@dionne, heb je al eens op marktplaats.nl gezocht, en op boekwinkeltjes.nl?
Verder staan een paar reacties hierboven een paar leuke linkjes als je iets meer wil weten over Irmgard en haar familie
ik vond de boekjes babs zo ontzettend leuk, die waren ook door irmgrad geschreven
De Irmgard-boekjes had ik allemaal (ze moeten nog ergens liggen, want ik heb ze nooit weggedaan. Zodra er een nieuwe uitkwam ging ik die kopen. Ik verslond ze, vooral omdat het allemaal ‘echt’ was. Ik ben reuze benieuwd hoe het nu met deze Irmgard is en of ze de tijd van toen achteraf als een leuke tijd ervaren heeft of als een periode waarin ze eigenlijk geleefd werd door haar boekjes….
Ik heb die boekjes vroeger ook gelezen, jammer genoeg niet allemaal omdat mijn moeder ze niet allemaal had. Nu heb ik ze allemaal gekocht op marktplaats.nl.
Bij het lezen van de berichtjes op deze site merkte ik op dat vele graag willen weten wat er van haar is geworden.
Op een andere site heb ik de volgende info gevonden, waaronder een fan intervieuw met heeft gehad in 2005.
Ze is getrouwd, heeft een zoon die nu 21 jaar is. Ze is na haar middelbare school de opleiding tot operatie-assistente gaan volgen in Sittard en Eindhoven, daarna in Leiden en in New York en ze heeft in het UMCG gewerkt.
Daarna heeft ze veel mamagement-opleidingen gedaan en veel mamagement functies vervuld.
Nu is ze manager Opercatiecentrum.
In haar prive leven heeft ze ook veel dieren, zoals: kippen, pauwen, fazanten, 2 hangbuikzwijnen, 2 honden, 2 katten en een paard.
Haar zus Hedwig heeft ook 2 boekjes geschreven en ze heeft een dochter van 26 jaar (Laura).
Hedwig heeft een hersenbloeding gehad, maar het zal met haar veel beter gaan. (volgens haar dochter)
Verder heb ik op een andere site gelezen dat een fan naar haar woonplaats is gegaan waar ze vroeger heeft gewoond en met de buren heeft gepraat. De ouders wonen er niet meer.
- De moeder is overleden.
- Haar vader woont in Belgie.
- Wim woont in Heerlen.
- Hedwig in Rotterdam.
- Haar oma is ook reeds overleden.
Natuurlijk weet ik niet of deze gegevens correct zijn, maar deze gegevens heb ik op het internet gevonden.
Ik hoop dat ik hiermee een aantal vragen van de lezers heb kunnen beantwoorden.
leuk zeg om te weten wat er met haar gebeurt is
Grappig he, dat gevoel dat bovenkomt als je die naam leest, alsof je haar ooit persoonlijk kende! Zelfs als ik de naam Valkenburg hoor denk ik nog aan Irmgard Smits ( ik woon zelf superver van Limburg, vandaar waarschijnlijk)
Leuk om te weten hoe haar leven verder ging!
Ook ik was helemaal verslingerd aan haar boeken en zeker het 1e. Dat had meerdere redenen; zelf ben ik ook Limburgse en het hele verhaal in het sanatorium speelde zich af vlakbij mijn woonplaats. Daarbij was ze maar een jaar ouder dan ik.
Alle meiden uit de klas lazen het 1e boek “Blijf lachen Irmgard” en andere boeken van haar. Samen met een klasgenootje van me (nu zelf bekende schrijfster)gingen we haar bellen vanuit een telefooncel (zo’n oude grijze)in de stad. We hebben met haar gepraat en kregen vaak fotokaarten van haar toegestuurd. Jammer dat ik die niet meer heb.Zo heb ik ook deze site gevonden, omdat ik mee werk aan een interview met de bekende schrijfster en die boeken nergens meer kon vinden. Ik vul het deel kinderjaren deels in. Intussen heb ik het 1e wel weer kunnen bemachtigen.
Hoe gek kan het lopen en hoeveel moois krijg je ervoor terug!! Echt leuke site
dat was een goed gevoel om nog eens iets te vernemen over Irmgard. Ik heb de boekjes verslonden in mijn jeugd. Het eerste heb ik eens uitgeleend aan iemand en het is nooit meer teruggekomen. Dat vind ik nog altijd erg.
Grappig dat Hedwig haar dochter Laura heeft genoemd.
In het boekje wat Hedwig schreef ‘Zuster Danny’heet de zus van Danny Laura.
Ik hoop van harte dat het weer goed komt het Hedwig, vreselijk dat ze een hersenbloeding heeft gehad.
Al de booeken van irmgard heb ik nog en af en toe lees ik ze nog wel eens. Graag zou ik willen weten wat er van haar en haar fam. geworden is. Kan iemand mij daar meer over vertellen/
Zo leuk om destijds een boek te lezen waar elke keer je naam in voorkomt. Lief kinderboek wat me dierbaar was, in de tijd dat ik zelf veel ziek was. Irmgard.
Ik ben zelf pas ver na 1966 geboren, maar ik heb de boekjes van mijn moeder gekregen en ook ik heb ze verslonden. Ondanks de ‘ouderwetse’ uitdrukkingen heb ik echt genoten van deze boekjes. Natuurlijk was het ook extra leuk dat het eerste boekje in Horn afspeelt waar ik woon.