Het Sinterklaasfeest
Link naar dit artikel Op zondag 5 december 2004 geschreven door Jeugd en Sentiment
Jeugd: Sinterklaas werd bij ons gevierd op 5 december, op Sinterklaasavond. Soms kwam St. Nicolaas zélf op bezoek en werden alle neefjes en nichtjes en wat vriendjes en vriendinnetjes uitgenodigd. Ik was altijd erg onder de indruk en zelfs wat nerveus. Eigenlijk was dat nergens voor nodig want ik kreeg altijd een kadootje en hoefde nooit mee naar Spanje. Op de foto (uit 1967) heb ik net een speelgoedtelefoon gekregen. Omdat ik een korte broek draag, was het waarschijnlijk een warme winter!
Sentiment: Bij ons kwam Sinterklaas in de nacht van 5 op 6 december langs. Op 5 december zette je ’s avonds een bakje water en een wortel voor het paard klaar, en uiteraard je schoen. De volgende ochtend was je dan al heel vroeg wakker en rende je naar beneden om te zien wat Sinterklaas voor je gebracht had. Al de cadeautjes stonden uitgestald op de grote tafel in de kamer. Je kwam handen en ogent tekort om te zien wat hij je dit jaar weer had gebracht. Dat mijn mooiste kado (óók in 1967) een fiets was, is wel duidelijk te zien! Hoe vierden jouw ouders vroeger het sinterklaasfeest voor jou?
22 reacties op “Het Sinterklaasfeest”
Laat een reactie achter
HJ, dat klopt,...
Ik ben van 1953. In 1956 emigreerden wij naar Australie.Toen wij in 1961 terug kwamen snapte ik helemaal niets van deze " Santa Claus" Toch vind ik dat deze traditie nooit verloren mag gaan.Santa of Sint ze horen thuis in een kinderleven.
Bij ons kwam ieder jaar Sinterklaasmet een aantal pieten op bezoek. Kennissen van mijn ouders werden ook met hun kindjes uitgenodigd. De ochtend daarna had de Sint "op tafel gereden". Ieder jaar moest ik tijdens zijn bezoek mijn nagels laten zien. Vreselijk vond ik dat, ik kon er namelijk niet vanaf blijven.
Jaren later hadden wij diezelfde Sinterklaas eens uitgenodigd voor onze, toen nog heel kleine, kinderen. En je raadt het al, ik moest bij Sinterklaas op schoot komen zitten en…..mijn nagels laten zien. Hij wist het nog steeds
Ow ja…. sinterklaas… Nu weer leuk, ik heb tijden gehad dat ik meer iets had met kerst, maar toch vind ik de sint nu wel weer oke. Misschien komt dat omdat er nu kleintjes in de familie zijn. Maar teug kijkende op de tijd dat ik zelf nog in de sint geloofde waren leuke tijden. Meestal was daar de dagen voor 5 december op school van alles om te doen…. tekeningen maken, in een kring sinterklaas verhalen horen die door de juf werden voor gelezen. Thuis was het de schoen zetten en kleine leuke dingen vinden de volgende ochtend. Met als ultiem einde pakjes avond op 5 december…. Ik weet nog goed hoe dag ging, na het eten (voor zover ik dat weg kreeg) was het altijd gewoon net als altijd, alleen nu met die spanning er gaat iets gebeuren… er moeten toch pakjes komen……. en ja.. daar was het dan.. meestal net als ik even werd afgeleid door het een of ander… hoorde je op zolder een hoop gerommel of werd er op de deur gebonsd. En daar stond ie dan… de grote jutte zak met cadeautjes….
En dan was ik meestal pakjes verdeler.:) Gezellige tijden als ik daar aan terug denk…..
wij vierden 5 december altijd bij oma en oma had 9 kinderen en dus een
stuk of tig kleinkinderen.De hele dag spanning in de lucht een vehaal met sinterklaas op t.v. en dan als het donker werd ….gebons op de deur en dan worden verrast met echt stapels kado's machtig gewoon!!!!
o.ja en het kleinkind wat net had leren lezen mocht de kadootjes uitdelen.
Ja sinterklaas is ook gewoon gezellig
Wij vierden Sinterklaas altijd thuis. Mijn moeder bestelde altijd een Sint en 2 zwarte pieten. Maar voor Sinterklaas kwam dan gooide ze eerst met een lange zwarte cocktail handschoen een paar handjes strooigoed om de deur.
Sinterklaas was voor ons het hoogtepunt van het jaar. De sint kwam, met Piet zelf op bezoek en nam alle tijd voor ons. Helaas moest mijn vader altijd werken…………..Toen mijn jongste zusje werd geboren wilde mn vader er gewoon eens bijzijn, dat vonden de buren, de voetbalvrienden, de kennissen enz zo sneu dat we die Sinterklaasavond 3 Sinterklazen op bezoek kregen.
Gelukkig was mn zusje te klein om het te begrijpen. Later werden er Surprises en vooral GEDICHTEN gemaakt, soms met een venijnige ondertoon, maar altijd weer positief aan het eind. Vooral de surprises van Pa waren gaaf (Gijs en Lotje, de damesdouche) al vlogen die juist door de kamer: NEEEEEEEEEEEEEEEEEEE!!!!!!!! 
Ik ben van 1970, een sinterklaas heb ik thuis nooit gezien, wel atlijd de roe die op de ramen tikte. Wij gingen dan natuurlijk kijken waar "zwarte piet" de kado's neer had gezet….erg leuk altijd. het uitdelen ging altijd van jong naar oud, en wat moest je sterk zijn om niet een kadootje voor jezelf te pakken..:D
HOWDO!
Heb dit jaar voor het eerst Sinterklaas gevierd voor mijn dochter van 2,5 jaar. Dacht meteen aan vroeger toen ik piep jong was en Sinterklaas kwam. Dit feest mag nooit verloren gaan want met name als je kleine kinderen heb is het heel erg leuk. Vond deze eerste keer zelfs emotioneel
M'n mooiste Sinterklaasfeest was bij m'n oma thuis. Ik moet een jaar of 8 geweest zijn. We vierden dat met m'n ooms en tantes en oudtante en m'n oma, maar zonder m'n ouders, want die moesten varen en ik was een weekend bij mijn oma. Zij woonde in zo'n oud herenhuis in Maastricht. Op die avond werd er met veel herrie aan de deur en een grote bons een zak in de gang onderaan de trap gezet. Ik kreeg toen een kleurboek met viltstiften. En veel snoep.
Sinterklaas was altijd geweldig. Ik heb acht broers en zussen, inclusief partner en natuurlijk mijn ouders zaten er al gauw zo'n 16 mensen in de kamer met wasmanden vol cadeaus. Toen ik nog heel jong was, kreeg ik de cadeaus apart, vroeg op de avond. Dan werd er geklopt op de deur, de pepernoten vlogen in het rond en daar stond dan een juten zak in de gang. Dat mijn broers en zussen niks kregen, daar snapte ik nog niets van. Dat ze het pas later op de avond vierden wist ik niet, want dan sliep ik natuurlijk al. Uiteindelijk was ik ook oud genoeg om met hen mee te doen. Altijd met een surprise, veel gedichten (maximaal 1 A4-tje, anders duurde het met zoveel mensen veel te lang) en speculaas, borstplaat, pepernoten en chocoladefiguurtjes op tafel.
Nu vier ik het sinds dit jaar weer, met man en dochter van net 2 jaar. Ze vindt het prachtig, kent nog geen angst en wil het liefst steeds bij Zwarte Piet of Sint op schoot. Mag ik peternoten (zoals zij pepernoten noemt), vraagt ze steeds. Heerlijk!
eerst thuis zingen voor de kachel samen met mn broertje op 5 dec rond 19.00 uur en altijd onverwachts ineens keilomp gebons op de deur en dan door die kier een behandschoende hand die strooigoed de kamer ingooide. Ik wilde altijd die deur opentrekken en mn moeder riep dan:"daar!"en dan wees ze naar wat strooigoed onder een kastje ofzo. Uiteindelijk renden we de gang in en de strooier (vaak pappa die net ff plassen was)
moest dan erg vlug ontsnappen. Maar dat gevoel om die wasmand vol kadootjes te zien staan voor je voordeur…schitterend! Playmobil, Tonka auto's, Lego, en 1 vd mooiste kado's…: DE MAN VAN 6 MILJOEN-BARBIE!!! 
Heb ik nog een foto van in mn paulus de boskabouterpyamahahaha! 
…en op 6 december met al mn neefjes (kep geen nichten
) smiddags bij oma! Zingen, bonzen, strooien en uiteindelijk weer war wasmanden met pakjes!!! alleen was dit overdag, dus dat was wat minder speciaal, maar niettemin kikke als je klein bent! Ik ga deze traditie zeker in ere houden!!!!
En terecht, zo hoort het!
Gek…zelfs al zag ik het elastiekje van de Sint zn nepbaard. Toch bestaat ie, want hij zit toch voor je?!
Sinterklaas had een sleutel die op elke deur paste antwoordde mn moeder toen ik vroeg hoe kinderen met een centrale verwarming aan hun kadootjes kwamen!
Sinterklaas bij Oma met het gezin.
De vloer lag bezaaid met kadootjes. Wat een sfeer en gezelligheid bombenootjes en glaasje prik en patat met appelmoes en kip van het spit als avondeten.
Oma was super op dat gebied, wat een feest!!!
Ik kan me begin jaren 1970 een film herrinneren die ik echt geweldig vond. Een huis voor Annabel heette die.
Die zou ik heeeeeel erg graag nog eens willen zien
Evi…dat was: Een poppenhuis voor Annabel. Ben zelf van 1966 maar het staat nog in mijn geheugen gegrift. Is volgens mij ooit een keer herhaald een paar jaar geleden. Kijk een op Kelkoo. Daar kun je best veel vinden.
De pakjes zaten in de zinken teil. De buurman werd gevraagd op de deur te kloppen en dat deed hij altijd heel goed.Ik ben de jongste van ons twee en mocht als eerste hoera roepen. Aangezien ik in die tijd wel in was voor wat vrolijks deed ik dat dan ook met verve. Dit was vanaf 1954 ongeveer ik was toen 7 jaar en mijn broer 13.Er waren veel pakjes want daar hield ik van. Mijn vader was in staat om een set van 12 kleurpotloden apart in te pakken en ook de puntenslijper en de gum apart. Ik speelde het spel vrolijk mee. (geloofde heilig en broer hield zijn mond) Altijd was er een pakje van krantenpapier met na eindeloos uitpakken een steenkooltje. Wat bleef was een op mijn wijze geordend stapeltje nieuwe aanwinsten en een hele bergen met pakpapier waar ik dan even ik kon duiken voor het opgeruimd werd. Ik nam alles mee naar boven naast mijn bed en viel dan als een blok tevreden in slaap.Ook toen ik niet meer geloofde hebben wij dat nog gedaan. Het stopte toen mijn moeder voor mijn broer een vriendinnetje maakte van een prei en andere groenten met in haar lijfje een horloge. Mijn broer was niet zo'n feestbeest werd kwaad smeet het op de grond en verdween op straat nadat hij de deur flink dicht smeet. Einde sinterklaasavonden. Maar de herinnering blijft aan warmte en aandacht en zorg.Die geschenken kun je niet inpakken hooguit in een doosje doen en heel goed bewaren….
Ook bij ons werd met een zwarte handschoen wat strooigoed naar binnen gesmeten. Uit angst voor Piet wilde niemand dicht bij de deur zitten, maar ook niet te dicht bij het raam want een sint die op het dak reed kon natuurlijk ook door het raam komen. Dat alles in een klein achterkamertje met zo’n 10 personen. Je snapt dat dat een gedrang geweest is. Niettemin toch gouden herinneringen aan een tijd en sfeer die voorgoed voorbij is en nooit geevenaard kan worden door de stapels dure kado’s van nu.
Het Sinterklaasfeest was wel altyd een belevenis. Allereerst op de kleuterschool,die man met die grote myter en ,die grote baard, de lekkere warme kop chocolade.By Sint op de schoot zitten,Zyn warme zachte witte handschoenen,de cadeautjes,Zo was het ook op de Lagere School.Thuis by m`n tante en oom,was het altyd gezellig met cadeautjes.Eerst hoorden we gerommel op de zolder en dan ging . een van ons kyken en kwam het grote pak met cadeautjes naar beneden in ons kleine gezellige keukentje aan de Marktstraat 9.Ooit gingen we naar de Sinterklaas-optocht in Hengelo,waar Zwarte Piet met z`n roe naar me zwaaide,maar het voelde een beetje bedreigend in m`n nog jonge kinderwereld.Het gooien door
Zwarte Piet van pepernoten was een ware belevenis.Nog later in Enschede deden de “Pieten” acrobatiek by het burgemeestershuis tegenover het Stadsmaten -ziekenhuis.Op televisie zagen we Sint en z`n Pieten per boot aankomen en dan die indrukwekkende witte schimmel.Jaren later was ik zelf Zwarte Piet op verzoek van m`n Sint met gitaar op de Lagere School by ons in de buurt,maar de kinderen herkenden my,dus deden we het volgende jaar zonder.Bezoeken aan bedryven en huisbezoeken.Soms zagen we ook andere Sinterklazen onderweg.Het aankleden en schminken en later het verwyderen van de zwarte schmink was een hele toer.De allerlaatste keer was ik zelf Sinterklaas.`k Voelde me net een ui,met al die lagen onder en bovenkleding.Het was met bezoeken aan scholen, statig lopen met die grote staf.`k Was een beetje eigenwys en wilde dat kruis niet op m`n myter,maar een soort cirkel.We deden ook huisbezoeken en waren een paar dagen op een rommelmarkt in de Achterhoek.Zitten op die grote stoel met de staf in de hand en als er dan kinderen kwamen nam een van de Pieten de staf in de hand,zodat `k hun een hand kon geven,of ze konden even by me op de schoot zitten.Eens per uur maakte ik een wandeling met de grote staf en zwaaide met m`n witte handschoenen,zoals Sinterklaas dat deed en nog doet.
Ik ben van 1971 en heb Adrie van Oorschot nog als TV-Sint gekend, met Piet Römer als hoofdpiet. Gek eigenlijk dat je het verschil gewoon niet ziet als kind. Nu nog kijken mijn eigen kinderen naar verschillende Sinten en Pieten op TV en in de eindeloze stapel folders die vanaf half september al de deurmat terroriseren.
En hoewel kinderen zo heerlijk onschuldig tegen Sint en Piet aankijken,
gaan mijn nekharen rechtovereind staan wanneer er weer zo’n ’snelgeldklaas en/of dito Piet’ mijn netvlies raakt.
Vorig jaar heb ik (voor heel weinig geld) een hele goede, overtuigende Piet neergezet. Dit jaar heb ik alvast mijn TV-Sint kostuum en échte (snavelbek)staf gekocht.
Alleen jammer dat een goed baardstel zo vreselijk duur is.
Die aanschaf stel ik dus nog even uit (ik bén Sinterklaas [nog] niet).
Maar als je wilt dat het goed gebeurt, doe het dan zelf . . .
. . . maar doe het dan ook zelf goed!
Gelukkig gaat zo’n kostuum nog wel jaren mee.
Toen ik nog in de sint geloofde vond ik het erg spannend. Ik was een rustig en verlegen meisje en natuurlijk moest ik naar voren komen om een liedje te zingen. Er werd gebeld en mijn zussen en ik stoven naar de voordeur, daar stond een zak met pakjes. Door de buren er neergezet, ha ha. Ook werd er gestrooid. Als 6 jarige twijfelde ik aan het bestaan vd sint, oudere kinderen op school zeiden dat hij niet bestond.
Ik had mijn moeder al eens betrapt toen ze onze schoenen vulde. Ze zei dat sint het druk had en of zij het in onze schoenen wilde stoppen. We gingen naar de intocht van sinterklaas en ik kon net een beetje lezen. Achterop de boot stond “Meppel” ipv Spanje en ik zei het tegen mijn moeder. SStt zei ze, thuis vertelde ze dat sint en piet niet bestonden. Ik mocht dat niet aan mijn 2 jongere zusjes zeggen, mijn 1 jaar oudere zus wist het natuurlijk al.