Het Kerststalletje
Link naar dit artikel Op dinsdag 14 december 2004 geschreven door Jeugd en Sentiment
Mijn eerste herinneringen aan het kerst- stalletje dateren van toen ik een jaar of zes was. De dag vóór de kerst kwam er een kerstboom op het dressoir te staan en omdat ik niet mocht helpen met het optuigen, vanwege het prikken- de engelenhaar, was de kerststal míjn werk.
Het feest begon al met het uitpakken van de beeldjes, want elke keer was het weer een verrassing wélk figuurtje er uit het kranten- papier zou komen. Elk beeldje kreeg zorgvuldig zijn plaats; Maria, Josef, de schaapjes, de os en de ezel. Ik vond het zó zielig dat Kindje Jezus op zo'n hard bedje moest liggen, dat ik het kribbetje bedekte met wat mos, wat eigenlijk op de grond van het stalletje hoorde.
Op 6 januari kwamen er nog de drie koningen Balthazar, Melchior en Caspar bij. Een dag of twee later werd de boel weer ingepakt en verhuisde de houten stal, die al generaties in de familie was, weer naar zolder.
18 reacties op “Het Kerststalletje”
Laat een reactie achter
Ik heb voor mijn zoontje dit jaar zo'n setje met huisjes gekocht. Die met de verlichting door de raampjes, je kent dat wel.
Ik heb zelf ook een mooie herinnering aan Kerst en de Kerststal. Ik wilde mijn zoontje ook zo'n mooie herinnering meegeven. Dat ik elk jaar dat Kerstdorpje van zolder haal.
Ik schaamde me vroeger rot voor de kerststal bij ons thuis. Iedereen die ik kende had zo'n mooi stalletje met echte beeldjes, waar je naar mocht kijken en niet aan mocht komen. Dat was voor mij de ultieme kerststal. Maar thuis stond een houten kerststal met houten gefiguurzaagde figuurtjes, met de hand beschilderd. Vanaf peuterleeftijd tot een jaar of negen speelde ik er volop mee. De figuurtjes werden overgetrokken op een vel papier en vervolgens ingekleurd. Of ik speelde het hele kerstverhaal na. Maar als er vriendjes of vriendinnetjes langskwamen, zou ik de stal het liefst verstoppen. Tja, het waren toch geen echte beeldjes in mijn ogen. Pas later heb ik me gerealiseerd hoe bijzonder onze kerststal was en hoe leuk het ook was om er mee te mogen spelen. De oorspronkelijke kerststal is door mijn opa gemaakt en door mijn vader nagemaakt. Nu ik al jaren met mijn man samen ben, staat er ook onder onze boom zo'n houten kerststal met houten figuren, door ons beiden beschilderd, maar door mijn vader gemaakt. Onze dochter van net twee mag er zoveel mee spelen als ze wil. Geweldig toch!
Zo'n mooie kerststal hadden wij niet; mijn broer en ik hadden allebei zo'n plstic gestanst kerststalletje. Wij mochten wel om en om (het ene jaar hij, het andere jaar ik) de piek op de boom zetten. We werden dan opgetild door mijn vader. Steevast deden we dat te hard, zodat er weer een nieuwe piek moest komen. Als je erover nadenkt, was het best wel een riskante business toen; echte kaarsjes in een echte boom, kleine rondhollende kindertjes in een mini-flatje…..
Wij hadden een klein kerststalletje met plastic figuurtjes waar mijn vader
boven in het zoldertje een lampje had gemaakt, en als klein kind vond ik dat geweldig!!! Het enige wat mistte was een schaap, dat er ook geen
herder bij stond vond ik niet belangrijk, dus had ik er een schaap van mijn
boerderij dieren bij gezet. Ik heb nu dat oude kerststalletje in een vitrine staan met allemaal spullen uit mijn kindertijd, en deze vitrine hangt boven mijn computer! Prettige feestdagen allemaal en een heel retro 2005!!!!!
Groetjes, Steef.
PS, het schaap staat er ook nog!!
Volgens mij hadden wij hetzelfde stalletje.. Ik kon hier soms uren mee spelen, kerstbarbies
Volgens mij hadden wij net zulke beeldjes, van gips, vroeger thuis. We hadden geen kerstal, maar gebruikten een doos waarin we "krebpapier" deden. Dit was een speciaal soort papier, waarmee je een grot kon nabootsen.
(
Ik weet dat ik het altijd leuk vond als het weer tijd was om de stal op te zetten. Het was altijd ruzie wie van ons, we waren met drie kinderen, de stal mocht inrichten.
Nu heb ik geen kribbe mee
Nee, een kerststalletje hadden wij geloof ik niet. Maar de overburen gelukkig wel en daar was ik kind aan huis, dus dit hoort wel bij mijn jeugdsentiment.
Wij hadden thuis een "heel groot"televisie-meubel(55cm beeld,met 2 klapdeurtjes),daar stond onze kerstal op,en daarachter de kerstboom,met gekleurde lampjes.
De takken rusten dan op het dakje van de kerstal.
Beeldjes waren van gips en handmatig ingekleurd.
Ik heb de kerstal nog en ook de beeldjes.en natuurlijk de gekleurde lampjes,alles nog in goede staat met de orginele verpakkking.
De prijzen staan nog op de dozen.
anno 1954:
Kerstal……………..fl 1.99
Beeldjes……………fl 4,50
kerstset van 12 lampjes………….fl 2,69
Dus elk jaar staat een kerstboom,met de ouwe lampjes erin,evenals de kerststal met bijbehordende beeldjes,
Alles kan me gestolen worden (bij wijze van spreke),als ze de kerstspullen laten staan!
De Televisie is ook nog in de famile,beetje verschoten,maar in goeie werkende staat!~
Groetjes Nico
Ik heb ook heel warme herinneringen aan het optuigen van kerstboom en inrichten van kerststal. Om beurten mochten we een figuurtje uit vergeeld krantenpapier halen en iedereen wilde natuurlijk Kindje Jezus! Het aantal inwoners van onze kerststal steeg trouwens met de jaren. Naast de gebruikelijke figuurtjes hoorden ook een aap, herdershond en een aantal varkens bij tot de vaste bewoners. Wij hadden zo'n set plastic boerderijdiertjes en af en toe mocht er één in de kerststal. En soms mocht hij blijven.
Hee die Mar, gelukkig ben ik niet de enige die zijn boerderij dieren in de stal mocht zetten! Als ik dit op m'n werk vertel denken ze die jongen spoort nie…. groetjes, Stefan.
Mijn dochtertje heeft vorige week Klein Duimpje bij de stal gezet. Het is weer eens wat anders..
tuurlijk hadden wij ook een kerststal. hoort echt er bij. in latere jaren lieten wij de 3 koningen door de kamer wandelen. elke dag een stukje dichter bij.
ook niet te vergeeten is de conferance van toon hermans over de kerststal. is ook een feest der herkenning.
Wij hadden vroeger geen kerststal, we waren protestant en dan "hoorde"dat niet, later had ik er zelf wel een. Onze zoon vond Jezusje zo zielig alleen dat hij hem meenam naar de peuterspeelzaal en ook legde hij er s'avonds een papieren zakdoekje over, want anders was het veel te koud.
Trouwens, ooit nog een gewldig verhaal van iemand gehoord: Een mevrouw deed het helemaal zoals het moest, zodra de adventstijd aanbrak, de ster voor het raam, het stalletje met alleen de os erin en de herders en schapen elders in de kamer. Kerstnacht Maria, Jozef en de ezel in het stalletje en dan Kerstmorgen, eindelijk Jezus in zijn kribje, de Engel, herders en schapen erbij en wachten op de Wijzen…..Eindelijk op drie koningen (4 januari, toch?) mochten de wijzenen de kameel erbij. Inmiddels was de kerstboom de deur al uit, eigenlijk jammer, ze wilde er nog wat langer van genieten, dus liet ze de volledige stal nog staan.
Na een aantal dagen was haar man zo flauw van die sta-in-de-weg dat hij begon te zeuren wanner dat ding nou eens weg mocht, maar zij genoot er nog erg van. Er ging een poosje overheen, op een dag kwam ze terug van boodschappen doen en trof op de trap de ezel, Jozef, Maria en Jezus, samen met de wijzen, de schapen en de herder aan, op iedere tree stond een figuurtje. Op de onderste trede stond een bordje: DE VLUCHT NAAR EGYPTE!!!!!
Okay, Kerst allang weer voorbij, maar toch nog een reactie…
Ja, wij hadden ook een stalletje met "echte" beeldjes. De engel op de foto komt me vooral heel bekend voor. We zetten wel de kribbe neer, maar pas met Kerst legden we het kindje erin. Ook de drie koningen mochten we elke dag een stapje dichterbij zetten (en dat kwam mooi uit, want we waren met drie kinderen) totdat ze op 6 januari bij de stal aankwamen. De dag erna werd het stalletje opgeborgen. In het houten stalletje zelf zat een raampje waar rood doorzichtig papier op zat geplakt en waar dan heel link een kaarsje achter stond te branden vanaf Kerst. De engel had een doek vast met Gloria in Excelsis Deo erop weet ik nog wel.
Ook hadden we grotpapier en mos. In de boom echte kaarsjes en er ging wel eens een tak in brand, er stond altijd een emmer water in de buurt van de boom. Er zat ook nog engelenhaar in de boom en spuitsneeuw en natuurlijk de chocoladekransjes en schuimpjes.
We mochten om beurten per jaar de piek erop zetten, ook opgetild door mijn vader.
De boom ging altijd op oudejaarsavond het raam uit en precies even na twaalven werden de verzamelde bomen door buurtkinderen luid joelend naar buiten gehaald en op het vuur gegooid.
Ja, kerst was altijd leuk. Dan gingen mijn zusje en ik de beeldjes uitpakken en deden we wie het eerst Jezus in het kribje had.
En gekleurde lampjes in de boom die elk jaar wel weer kapot waren dus moest mijn vader solderen.
Wij hadden vroeger zo'n stal ook niet dat was alleen voor katolieken mensen wij waren gereformeerd.Nu hebben we er ook een en de kinderen kunnen er niet af blijven,wat maakt het ook uit.
Kerst was altijd gezellig,en natuurlijk hadden wij ook een stalletje,mijn moeder legde altijd een spiegeltje in het mos, dat was dan het water waar de schaapjes uit dronken.En zij verzette ook altijd het kameel(was bij ons een dromedaris….!) een stapje dichter bij het stalletje.Het was wel elk jaar even puzzelen wie nou Jozef was, en wie de herder!Mijn vader had trouwens al die beeldjes zelf helemaal geschilderd!