De Melkboer
Link naar dit artikel Op dinsdag 1 maart 2005 geschreven door Sentiment
In mijn beleving kwam vroeger elke dag de melkboer aan de deur. Hij had een karretje dat op drie wielen reed, waarin hij alle melkproducten opsloeg om ze bij de klant af te leveren.
Was je niet thuis dan hoefde je alleen maar de lege flessen voor de deur te zetten en ze werden netjes vervangen door volle. Betalen kwam later wel.
Afwisselend nam mijn moeder melk, gele of chocoladevla (in van die diknekflessen met dat vieze vel erop!). Ook rijstepap, griesmeelpap en gortpap waren bij ons geliefd. Door een luid geklingel van een bel of het blazen op een toeter, die je ook op de tribune van voetbalstadions wel hoorde, liet de melkboer weten dat hij in de straat was.
Ook was de wagen een gezellig plekje om even met de buurvrouw(en) te kletsen en even de laatste nieuwtjes uit de straat uit te wisselen. Jaren later werd de ‘driewieler’ vervangen door de SRV-wagen, wat eigenlijk een rijdende winkel was.
De melkboer verkocht alleen zuivel, maar in de SRV-wagen was zowat alles voorradig. SRV staat overigens voor “Samen Rationeel Verkopen”.
Het Cocktail trio zong destijds de slogan: “Leve de man van de SRV! (van je hiep hiep hiep hoeree!)”, wat een variant was op: “Leve de man die het bier uitvond!” van hun hit ‘Batje Vier’.
Samen Rationeel Verkopen! Doodgedrukt tussen de supermarkten. Een soort gelijk concept komt doorgaans enkel nog voor op het platteland.
De SRV man is niet van vroeger. Komt nog steeds bij mijn ouders in de straat! Die man komt daar al zo'n 35 jaar met zijn SRV-wagen! Vond het altijd leuk om in die kar iets kopen, een echt mini winkeltje.
Onze melkboer verkocht de karnemelk 'los' ; je moest dan een pannetje meenemen!
Hij heette 'melkboer Prins' en had van die hele erge borstelige wenkbrauwen, leken nèt tandenborstels! Dat maakte een enorme indruk op me als kind!
Samen Rationeel Verkopen, dat betekende SRV. Ik heb eens heel veel moeite moeten doen om daar achter te komen want ook de SRV-man zelf wist het niet. Uiteindelijk lukt het bij het Productschap voor de Zuivel, na uitgebreid dossieronderzoek!
Had het eigenlijk niet beter Samen Rationeel Inkopen moeten heten (kwantumkorting en zo, bedoel ik)? Of werkt(e) het systeem niet via de inkoop?
Grappig dat je als kind nooit nadenkt over wat SRV nou eigenlijk zou kunnen betekenen. En ziet, de oplossing wordt hier aangedragen! Er kwam in het pré-SRV tijdperk trouwens veel aan de deur: de bakker van Vermaat met zo'n electro-karretje en de groenteboer, de schillenboer (wie kent hem nog?), de scharensliep…
mijn moeder was tegen het concept omdat ze oude mensen die slecht ter been waren ook nog es een poot uittrokken met die woekerprijzen en als het glad was zoals nu nam mijn moeder de boodschappen voor de beide buuvs mee die beneden ons woonden, deze gewoonte heb ik wel overgenomen moet ik eerlijk bekennen, na mijn kiezelsstenenaffaire, zie rolschaatsen, was de srv man mijn vriend ook niet meer!
Wij kochten Hubba Bubba (??) kauwgom bij Jan de SRV-man. Verder kochten mijn ouders daar alleen als ze iets vergeten waren en was het een soort sociale ontmoetingsplek.
@Ria, volgens mij heeft jouw melkboer-rolschaatsverhaal Jeugd of Sentiment op het idee gebracht er een logje aan te besteden!
Ik denk verder dat iedereen deze rijdende winkels wel kent, maar zelf heb ik er nooit gekocht. Wij woonden in het centrum van een dorpje, Ulft, daar zaten alle winkels op de hoek. Mijn schoonmoeder kocht overigens wel geregeld bij de melkboer, scheelde een hoop gesjouw met bier en frisdrank. En dat ze een stuk duurder zijn, tja. Zeker nu veel mensen mobieler zijn dan vroeger, zal de melkboer het alleen maar moeilijker gaan krijgen. De prijzen verlagen heeft geen zin, ze moeten het juist nog hebben van deze marges. Maar ik vrees dat over 50 jaar de melkboer echt nostalgie is geworden.
In Engeland heb je de melkboer nog gewoon in het straatbeeld ;o)
In de winter hingen we met z'n allen aan z'n wagen, gleden we zo door de straat. Er moesten er niet teveel aan hangen, anders kwam hij niet vooruit.
Ook bij ons (toen R'dam Zuid) in de 60's nog de melkboer aan de deur (ik krijg nog steeds te horen dat ik er "van ben"
) evenals de schillenboer én de kolenboer én de bakker met een elektrokarretje.
Woon nu al jaren in de polder en hier rijdt nog een SRV kar (en de dorpsbakker doet met een busje ook nog huis aan huis verkoop in de polder!)
Ik mocht de melkboer op zaterdag helpem met sjouwen en zo ( mijn eerste baantje
.
Bij wie kwam er tegen de tijd dat het winter werd een mannetje aan de deur die dekens verkocht ? Hij kwam elk jaar, ik denk ergens eind september.
Ineens komt er weer iets boven van de SRV-man. Niet dat het zoveel met hem te maken heeft, maar wél met wat hij verkocht. Om één of andere reden mocht ik alleen vloeibaar voedsel eten, ik zou niet meer weten wáárom. Maar toen wilde ik alleen gele vla van de SRV-man. Liters gele vla heb ik gegeten. Die vond ik echt super lekker. Om één of andere reden is die wat later uit de handel gehaald en ik heb nooit meer zo'n lekkere gele vla gegeten als die van de SRV.
Die kwam vroeger ook bij m'n oma aan de deur, dat weet ik nog wel en dan had ze inderdaad de ene keer gele vla en dan weer chocoladevla en melk.
Stiekem Rommel Verkopen, was bij ons de grap (hahaha).
Wij hadden er ook één in het dorp, maar van een andere keten: EMHA. Toch noemde bijna iedereen dit SRV. Wij noemden het thuis volgens mij de Winkelwagen.
Hier in Leiden Z-W zie ik er trouwens ook nog geregeld één bij het bejaardenhuis staan.
de SRV wagen was cool!
Ik herinner mij nog een voorval van vroeger (bejaarde die ik ben!) De melk werd bij ons bezorgd in plastic literzakken die je dan weer in een donkerblauwe eveneens plastic kan kon zetten en vervolgens moest je dan met een schaar een hoekje uit die zak knippen en het was een hele kunst om dan zonder knoeien melk in te schenken. Maar goed, nu het voorval; de melkman was langsgeweest en had aan mij een melkzak overhandigd en ik zei tegen mijn zusje: "vang!" en ik gooide daadwerkelijk en mijn zusje ving niet, dus melk over de vloer en onze hond likte de grond weer schoon. Wel moest ik die hele liter van mijn zakgeld vergoeden: 50 cent! Tegenwoordig betaal je vier keer zoveel, ha die melkman!
Ja Bertus, bij ons kwam ook een mannetje langs die dekens verkocht! En wat dacht je van de voddeboer? In de verte hoorden we die man al roepen: "vodde!"
herriner me opeens weer dat je bij hem ook schoolmelkkaarten moest kopen, ook iets voor een web-log SCHOOLMELK die kartonnetjes eerst blauw geloof ik en later geel in het wat een
gemak dat pure pak van elopak!!!
Jammer dat we dat nooit meer zien, en dan kwam ook nog de patatwagen langs ook dat zien we niet meer
Op mijn school werd de schoolmelk gebracht door een vrachtwagen van de Melkfabriek die ons dorp stond. Géén pakjes melk maar kleine flesjes melk in een kratje. In de zomer was de melk vies lauw en met Sinterklaas kregen we chocomelk!
Praat mij er niet van wat er allemaal aan de deur kwam (bij mijn ouders)
we zijn er thuis nog niet helemaal uit van wie we zijn
ik heb nl een broer die zijn haar rood is, toeval of niet de postbode……..
een blonde zus geen idee van wie
en broer die een donkere haarkleur heeft
Doet mij het voorval van mijn (rode) broer weer in gedachten schieten
altijd tegen hem gezeurd dat de rode postbode zijn vader was
dus op een dag reed hij met mijn moeder door het dorp
verhip de postbode zo zegt mijn broer en nu ga ik vragen om mijn achterstallig zakgeld
de blik van mijn moeder om nooit te vergeten
@Ria, De Melkkaarten!! Weer een luikje in mijn geheugen dat open gaat! Volgens mij was het per week of per maand (ik denk per week) een andere kleur. Er waren mensen die altijd te laat waren met het inleveren op school. En als het gevroren had, was de melk, in van die kleine flesjes, een beetje bevroren.
Ook ik mocht als 8-jarig jochie (1961) op zaterdag de melkboer helpen. Eerst 's morgens bij de 's-Gravenhaagsche Melkinrichting 'De Sierkan' melk halen en dan begon de route. Nog veel mensen kochten 'losse' melk. Mijn moeder zei dat sommige melkboeren hun melk verdunden met water waardoor de melk een blauwachtige waas kreeg.
En die metalen kratten met flesjes schoolmelk weet ik ook nog. Wie geluk had mocht tegen elven met een metalen prikker de aluminium doopen doorprikken en de rietjes erin steken. Die doppen werden overigens daarna bewaard, want die waren voor de missie. En daar werd van alles voor opgehaald. We leurden langs de huizen voor oude kranten en langs de kantoren voor gebruikte postzegels. Daarvoor kreeg je op school bonnetjes en met een aantal bonnetjes mocht je in de gymzaal eens in de zoveel tijd naar een film kijken (en dat was áltijd 'Emil und die Detektive'). Een srv-man hebben wij in de stad niet gekend, maar wel op weg naar school bij een melkwinkel een automaat waar je kwartliters melk en chocolademelk kon kopen (dat was ca. 1964) en die pakjes hadden toen al de sluiting zoals melkpakken nu nog hebben. Dus dat is al heel oud. Die rare zakken melk hebben het gelukkig niet lang volgehouden.
in een volkwagenbusje kwam de bakker wekelijks door de straat, maar mn moeder vond dat te duur worden na een aantal jaar. Toch had dat wel iets gezelligs. Ook de SRV later werd veels te duur bevonden, kochten we nooit wat van,maar was wel een mooi doelwit om sneeuwballen tegenaan te gooien en stiekum aan te hangen. Spannend als zo'n boze SRV vent dan uitstapt en je achterna kwam!!!
wij lusten allemaal geen melk thuis. dus dat lege flessen voor de deur fenomeen ken ik wel, maar niet van ons zelf…
Verder kwam er alleen af en toe iemand aan de deur voor kerstkaarten te verkopen, of zo'n paters-scheurkalender die we ieder jaar hadden.
Een groenteboer rijdt nu nog door m'n straat, als laatste der mohikanen….
ojaa! ik vond het altijd erg zielig als ons mam NIETS NODIG zei tegen die goede man (de bakker). Dan kwam ie in mijn ogen altijd zo hoopvol in zn donkergroene overall en zo'n zwarte schoudertas met wisselgeld aan en dan riep ons mam door het dichte raam "NIKS NODIG!" en dan droop ie weer af….Och meneertoch…
Gevolgd nog door gemopper van dattie veel te duur is geworden de laatste jaren….
de ijscowagen rijdt trouwens ook nog altijd door onze straat met zn klotedeuntje wat ik dan een halve avond onbewust neurie of fluit godnondeju!
IJs in zo'n frikandellebakje met aardbeiensaus, is het ijsje als ik denk aan de ijscowagen…
bij ons was er een man die ventte met slagroomwafels van 1,50 stuk en mijn oma altijd aan haar 14 kleinkinderen(!) vertellen dat die man altijd grote snottebellen aan zijn neus had hangen.haha
30 jaar later bleek dat mijn schoonmoeder dat ook altijd zei.
mijn man had als jochie eens gezegd tegen die man dat zijn moeder wel wafels wou en die man ging er nietsvermoedend aan de deur en mijn man met een grote kom weer achterom om die slagroom af te tappen heeft tie nog voor met een matteklopper voor de kont gehad.
wat mij weer brengt op ander jeugd sentiment namelijk davino ijs
als je het zomers bij de deur verkocht mocht je in de winter gebruik maken van de bijbehorende vriezer mijn ouders en mijn oma stouwden dat ding dan vol met boontjes aarbeien en weet ik veel van het volkstuintje.
aan het ijs verkopen verdiende mijn oma niet veel want we stonden er als kinderen allemaal op die kaart te kwijlen net zo lang tot ze zei toe maar dan pak maar een ijsje, kortom er moest geld bij.
In de zomer wachte ik de norse melkboer in z'n overmaatse en overbeladen SRV-auto altijd op. De kleine luchtgekoelde VW-boxermotor had de grootste moeite de grote GOVA (tandemasser) voort te bewegen. Eenmanszaakje is later overgenomen door zijn zoon; hij rijdt nog steeds maar het aantal plaatsen waar hij stopt is sterk afgenomen.
@Steven1970. Wij hadden een ijscoman met zo;n witte houten kar en een bel aan zijn stuur.
Wij hadden vroeger Herman de melkman, tegenwoordig hebben we nog steeds THEO!!!!!!! Twee keer per week komt hij langs met zn bus vol met melk, karnemelk, vla en yoghurt, ook heeft hij fris en bier….Als ik druk ben kijkt hij zelf in de koelkast om te kijken wat ik nodig zou kunnen hebben. Toen we uit een klein dorp in de omgeving gingen verhuizen naar Haarlem dachten we dat we in het vervol de melk bij de supermarkt moesten halen; Nee hoor, Theo bleek ook in onze Haarlemse straat te komen, dus dankzij Theo is de melkboer voor mij heen jeugdsentiment. ( Theo heeft een mercedesbus, zijn broer Cor heeft nog zo'n 3wielig karretje)
Ja, zo'n klassieke nog! Die heette Bruno bij ons en had een vast plekje in Eindhoven bij een park. Die had idd ook nog zo'n bakfiets-achtig ding. Die bij ons door de straat kwam was zo'n bol busje (1973-1981), ik geloof een Renault. Je kent ze wel….
later kwam softijs en toen ging die charme er vanaf…..vind ik.
…ofnee…een Citroënbusje was dat……
@Steven1970. Soft ijs. Getsie! Nee, die ene die had echt roomijs en er stond er een in Heemstede bij het hertenkamp op zondag en die verkocht Green Spot waterijsjes (met sinassmaak) . Prijs: 1 dubbeltje, later 15 cent. Soms kregen we er wel eens eentje *zucht* "waar is het ijs van weleer?"
Bij ons kwam de SRV ook langs gestopt in 1985 denk ik .In begin 70 kwam er ook een AO wagen bij ons door de weg en de ijscoboer ook met een ijswagen voortgestuwt door een florett.
Ik wilde even reageren op het mailtje van Ria van 2 Maart. het is echt niet zo dat de SRVman de mensen een poot wil uittrekken, zoals jij dat noemt. Het grootwinkelbedrijf maakt de kleine man kapot met hun woekerprijzen, omdat de grote bedrijven enorme hoeveelheden kunnen inkopen,met kortingen en de kleine man aanzienlijk minder. Wij hebben en SRV wagen (wij noemen dit Samen Rijdend Verkopen )mijn man moet er keihard voor werken.
Zo'n klein wagentje waar de melkboer en de bakker vroeger mee reden, heette dat niet een ijzeren hond? Wat was er toch veel te bekijken als je als kind buiten speelde. Al die leveranciers, de groenteman met paard en wagen, de man die de vuinisbakken uitsopte, de schillenman (ook met paard en wagen), de voddenman…. ik zeg nu 'man', maar in de volksmond werden die mensen voddenboer, petroleumboer, kolenboer…genoemd. Leuk logje en leuke reacties.
sorry hoor ik wou niemand kwetsen met mijn opmerking, maar als consument mag je natuurlijk zelf kiezen waar je je boodschappen doet en ga je meestal naar de goedkoopste en oudere mensen hebben nu eenmaal een beperkte keus. natuurlijk leveren de grotere supermarkten niet die service die de melkboer levert dat is een feit en ook dat de supermarkten goedkoper zijn omdat ze groter inkopen en dat je zelf je boodschappen moet pakken, dat daar kleine bedrijfjes aan kapot gaan is wel heel jammer al zag ik laatst een docu op tv van een man die je band aan huis komt plakken daar ging het heel goed mee. wellicht keert het tij nu de supermarkten iets arroganter worden.
Die melkboertjes reden bij ons nog aan het begin van de jaren 80, nu heb die gozer ze wagen verpatst en is een worsten imperium begonnen…. zijn altijd van die louche sjageraars eigenlijk.
Bij ons kwam de SRV tot begin jaren tachtig in de straat. Die van ond zei altijd 'mevrouwtje' tegen mijn mamma, en dat vond ik stom, want ik kom uit een behoorlijk feministisch nest, en melkmeneren die 'mevrouwtje' zeiden konden dan echt niet. Desondanks kocht mijn moeder daar de melk, in flessen…
Het enige wat ik me van die gast herinner waren de koetjesrepen, of we er meer weghadden week nie, Melk haalde me ma gewoon in de super.
@Steven1970. Stond die ijscoman niet bij het Philips Stadswandelpark, bij Philips Nederland? Heel wat ijs bij gekocht.
Bij ons kwam in de zomer ook altijd de ijscoman, steevast met kar en bel.
Leuk dat ik nu ook weet wat SRV betekent, nóóit geweten. Alleen daar werd nooit iets gekocht. Wel van de melkboer. Piet de melkboer kwam bij ons langs. Zou hij nog leven?
Niet alleen de SRV-man en de melkboer kwamen langs, ik herinner mij ook nog de voddenboer. Geen idee wat hij kwam halen, vodden? Grof vuil denk ik.
(eigenlijk zijn die kooplui aan huis best modern, tegenwoordig moet je alles zelf doen, grof vuil wegbrengen, glas naar de glasbak, helemaal naar het winkelcentrum omdat er in de buurt geen winkeltje meer is)!
Mijn buurman was SVR-er. Aanvankelijk met veel succes, maar in de jaren 80 ging het hard achteruit en ging hij failliet… Een echt drama…
Onze SRV-man destijds heette ook Jan. Rond een uur of half 6 klingelde hij met een koperen bel kondigde hij zich aan en voor de zekerheid belde Jan huis voor huis nog even aan om de bewoners van ons hofje te laten weten dat ie er was.
Bij hem kochten we weleens wat lekkers.
Een zakje Bonitos bijvoorbeeld; soort mm met een korte comic-strip op de achterzijde van de verpakking.
De kaas lag voor het raam van de winkelwagen lekker te zweten in de zon.
of ze me dit nou ooit hebben wijsgemaakt….mij is altijd verteld dat SRV staat voor Stielstra-Reinstra-Veenstra. ( ik ben er eentje van Stielstra en heb altijd aangenomen en doorverteld dat de SRV wagen van mijn familie afkomt. ) Goh…grappig om te horen dat het eigenlijk helemaal niet zo is dus…..
Groetjes Gerdien
K heb zelf zo'n verkoopwagen, van t merk gova, en die is vroeger van de SRV geweest. Is nu een camper.
dubbele "jaren 50 reclame"betekenis, Service Rrijdt Voor…
Hier in het dorp, vaassen rijd tegenwoordig een springer en partners, zelfde idee, in een nieuwe zelfde jas
ooit een lift gelift van zo'n "langzaamrijder". We woonden vrij ver van t dorp, en op een regenachtige dag , met een lekke fietsband, kreeg ik een lift… Duurde de halve dag voor ik thuis was. Wist wel alle nieuwtjes en roddels nadien
Bij ons in het dorp waar verder geen winkels meer zijn komt de melkboer nog twee keer in de week langs. Wij kopen alle zuivelproducten nog bij hem . Maar waar ik me mateloos aan kan ergeren dat de goede man het met die sneeuw week erg druk had . Of dat ze bij hem komen voor flesje koffiemelk wat ze bij de super hebben vergeten . Dan heb je toch wel lef!!
het valt mij op als ik deze reactie's lees dat de mensen niet op de hoogte zijn van de spring levende melkboer. SRV is ondertussen al verleden tijd! Onze zaak bestaat 74 jaar en doet sinds 1998 mee aan de franchise-formule voor rijdende winkel ondernemers en wel Springer Partners. Partners staat voor de des betreffende ondernemer. Ik kan de u wel vertellen dat het melk vak geen ouderwets vak is en nog spring levend is. Springer Partners ontwikkelt zich door heel Nederland
De srv-man kwam bij ons op dinsdag en donderdag (volgens mij) In ons kleine straatje stopte hij eerst op de hoek, daarna bij ons voor de deur. Ik hoor nog die doordringende toeter. Mijn moeder haalde altijd wel iets bij de srv-man, een fles vla (altijd gele: de lekkerste vla ooit) of een fles yoghurt. En dat vooral omdat ze 't zo'n sympathieke man vond. Bij de kassa had hij altijd lollies staan.
Mijn vader reed in de 2e wereldoorlog met een melkwagen van de RMI (Rotterdamsche Melk Inrichting). Dat was nog een zware handkar met twee houten wielen. Mijn vader belde zelf bij de klanten aan. Toen was de klant nog koning. De melk werd verkocht vanuit melkbussen en de mensen gaven dan een pannetje waarin de melk, afgemeten met een litermaat, werd gedaan. Meestal ging alles op de pof en werd er zaterdags afgerekend. Dan was het loon weer binnen. Dat heeft hij volgehouden tot ongeveer1955.
Mijn moeder had vroeger altijd de bakker aan de deur, totdat die ermee ophield. Mijn oma kocht altijd wel bij de melkboer. Als we er in de zomer te logeren waren mochten we altijd mee en kochten we een half-literflesje met mandarijnenyoghurt (wordt niet meer gemaakt helaas) voor toe. Mijn moeder vond het allemaal maar wat aan de dure kant, maar mijn oma zag het belang er wel van in. Een melkboer is ook een vorm van thuiszorg. En luxe. Zo iemand heeft een gezicht, kan artikelen speciaal voor jou in zijn assortiment opnemen, zet indien nodig je boodschappen in de koelkast. Probeer dat maar eens bij een supermarkt. Dat is toch eigenlijk ook maar armoe troef. Zien jullie jezelf wel eens voor de kassa staan wachten, tussen de andere rijen in? Kan zo in een absurde film. Wreed vreemd.
Ik ben een paar jaar geleden enige jaren part-time melkboer geweest. Dat was hard werken. Afzien. En wat een gezeur soms, als je eens panne had en te laat kwam. Evengoed fantastisch werk. En dankbaar. Zorgen voor elkaar.
Niet iedereen is er zich bewust van geweest en is naar de supermarkt gestapt. Zij die de mogelijkheid hebben, welteverstaan. Ik heb meegemaakt dat in een klein dorpje hierdoor zowel de supermarkt als de melkboer zijn opgehouden te bestaan. En wie doet er dan boodschappen voor die mensen die niet kunnen? En wie maakt ook eens even een praatje met ze? Ik denk er nog wel eens aan terug. Doodzonde.
In Rijnsburg kwam bij ons in de straat tot in de jaren 80 een bakker (Oudwater) en Melkboer (ik geloof dat ie Gerrit van Vliet heette, maar hij werd altijd Gerrit Nekkie genoemd) met een bakfiets de straat in fietsen. Dat ik dat nog heb mogen meemaken!
Ome Jim, de melkboer in tuindorp de vaan daar ben ik opgegroeid.
Groot geworden met volle melk ( met zo'n roomkraag ) de schilleboer etc etc wie herkend het nog….. ik was geboren in de blokland 44 tuindorp de vaan te Rotterdam
In het Jeugdsentiement-log over de groenteman haalt iemand onder de naam M.D. de tekst van het reclameliedje over de SRV-man nog eens aan:
"Boodschappen halen, 't is soms geen pretje,"
"Je waait van de weg weg, je valt met je netje,"
"Boodschappen halen, soms wat onhandig,"
"Wees toch verstandig en blijf bij de tijd,"
"De SRV-man, de SRV-man, de SRV-man die brengt alles bij u thuis,"
"Doordeweekse boodschappen, dagelijks aan huis,"
"Doordeweekse boodschappen, dagelijks aan huis,"
"Leve de man van de SRV van je hiep hiep hiep hooray!"
De slotregel is zoals reeds gesteld de slogan, die jaren lang heeft gefuntioneerd voor de SRV-man. In het liedje "Batje Vier" van het Cocktailtrio zit de regel "Leve de man die het bier uitvond…". Het cocktailtrio was al bekend van reclames als sigarettenmerk Pall Mall. Maar de radiocommercial voor de SRV is toch echt blijven hangen:
"Leve de man die uhhh…"
"Het bier, de sinas, de koffie en melk,"
"Het brood, de kaas en eieren,"
"En alle andere levensmiddelen bij u aan de deur brengt,"
"En iedere week een speciale aanbieding! DE SRV melkman,"
"Leve de man van de SRV van je hieperdepiep hooray!."
Het cocktailtrio verdween, maar de slogan is tot het eind van z'n bestaan door de SRV-man meegevoerd.
ik werk bij een srv, lachen hoor!
Ik kan mij nog herinneren dat er een melkman aan de deur kwam die de melk met een pint uitschonk in een pan van mijn moeder, hij kwam dan om de dag of zo,het was ook rauwe melk, dus niet gepasteuriseerd of zo, het moest ook altijd eerst gekookt worden. want anders werd je ziek, waar is de tijd gebleven zeg, want het is al zo lang geleden.
leve de man van de srv van je hieperdepiep hoezee
Dat is het zinnetje wat me het meest is bijgebleven, wij hadden ook een melkman die 1 x in de week kwam, en op een gegeven moment kwam hij niet meer, erg jammer was dat want wij kochten er altijd van die schelpen waar liktoffee ofzoiets in zat het smaakte naar stroop. en ze kostte een dubbeltje
Ja de melkboer is bij ons in het portiek eens gevallen, of hij werd niet lekker, ben ik vergeten. Ook kwam op vrijdagavond de Kaasboer langs.
Nu ik in Londen woon, hebben we hier weer een melkboer, met van die leuke kleine pints (flesjes).
Wij hadden vroeger ook een melkman aan de deur. Mijn moeder kocht altijd losse melk die eerst gekookt moetst worden. Ik vond het altijd lux dat als je bij een vriedin kwam die flessen melk had. Ook kan ik me herinneren dat mijn broertjes op een keer gaatjes in de vla en melkdoppen op de kar hadden geprikt. Dit vond de melkman niet zo heel erg hij kon het toch gebruiken, want hij had elf kinderen. Dat vond ik zo aardig.
HET IS JAMMER DAT DE MENS TEGEWOORDIG HET BEGRIP SERVICE NIET MEER KENT MEN STAAT LIEVER IN DE RIJ BIJ DE SUPER WAAR JE BESTEMPELT WORDT ALS KLANT NUMMER388 VAN DIE DAG
RIJDENDE WINKELS ZIJN ER NOG STEEDS EN HEBBEN HUN KLANTEN HARDT NODIG OM TE OVERLEVEN WANT DE GROOT WINKEL BEDRIJVEN MAKEN ZE KAPOT
WIJ RIJDEN THUIS MET 7 WINKELWAGENS EN MOETEN DAAR KEIHARD VOOR WERKEN EEN 70 URIGE WERK WEEK IS BIJ ONS HEEL GEWOON
Ja de srv man. Eerst met een piepkleine driewielerkar, later een grote wagen.
Ik herinner mij de zoet/zurige lucht van die kar.Herinneren jullie nog die melkzakken?Die zette je toen in een plastic blauwe kan…….en met inschenken ging het er altijd naast!
Volgens mij kwam ook de bakker nog brood aan de deur brengen, 4 hoog!!!
En in die tijd hoorden wij ook de lorrenboer nog luid roepend over straat: OUWE LORRUHHH TE KOOP!
Jeetje, dan heb ik het over de sixties hoor!
ik werk ook bij en rijdende winkelwagen of srv man hoe je het ook wilt noemen het is echt heel leuk en dankbaar.
ik ga iedere zaterdag mee al 10 jaar in den bosch
we zeggen meestal de bakker of de melkman
en komen voornamelijk bij ouderen en brengen boodschappen boven en maken er een praatje mee
ik vindt het zelf heel jammer dat er zoveel minder zijn
maar met de nieuwe formule springer en partners word er toch weer voor een deel nieuw leven in geblazen
echt goed
er zouden er weer meer moeten komen
het is echt gezellig en makkelijk helaas wel iets duurder
maar wat je er allemaal voor terug krijgt krijg je nergens
ik vindt het zo leuk dat ik zelfs mijn einverslag voor managment en filiaalbeheer er voor gemaakt heb.
dat kunnen niet veel mensen zeggen.
kop op en hou de srv in leven.
Bij ons kwam de melkman van de ACO tot medio jaren 70 langs de deur. 's Zomers namen scholieren zijn taak over; de kar werd dan op een centraal punt geparkeerd en luid toeterend werden de klanten opgeroepen te komen. Maar verder kwam hij netjes aan de deur.
Jaren verstreken, tot ik in 1987, inmiddels naar het westen verhuisd, weer met een ouderwetse melkman werd geconfronteerd! Meer uit nostalgie en een beetje piëteit werden we klant… Na 7 jaar verhuisden we weer, naar het midden van het land en … jawel… wéér een melkman! Anno 1992! Helaas is de aardige man na een aantal jaren arbeidsongeschikt verklaard.
Van Harte aan te bevelen om echte nostalgische herinneringen op te halen. Een bezoekje meer dan waard !! Kijk op de website voor een impressie.
De melkboer die vroeger bij ons langs kwam had paard en wagen. Later is het paard vervangen door een bestelbusje. Ik heb dat altijd als een gemis ervaren. Ik kan mezelf nog herinneren dat het paard alle klanten wist te wonen, vooral die klanten waar hij een suikerklontje of een korst brood kreeg. Ook de schillenboer kwam langs met paard en wagen. Ik herinner mij ook dat de slager aan de deur kwam. Hij kwam donderdags de bestelling opnemen om vrijdags (of zaterdags ?) te leveren. Eigenlijk onvoorstelbaar wat er vroeger allemaal aan de deur kwam. De slager, de bakker, de melkman, de schillenboer, de man van de leesportefeullie en noem maar op. Wij woonden op het platteland en ik weet nog dat er, in de winter, vaak een man langskwam om konijnenvellen te kopen. Is er nog iemand die zich dat herinnert ?. Wat deed men eigenlijk met die vellen. Ik weet dat mijn vader deze altijd op een "mik" spande.
De melkboer,srv,ehma of springer en partner, verleden tijd???
dacht het niet, wij zijn van kinds af aan al opgegroeid met een rijdende winkel, mijn opa, vader en oom, hadden al een wagen, en inderdaad, naar verloop van tijd gingen de zaken minder,door de opkomst van vele grote supermarkten, tot zij besloten toen ik 16 was om te stoppen, vond ik zeer jammer, toen ik 18 geworden was begon ik echter zelf met een rijdende winkel en heb dit 5 jaar gedaan, met liefde en plezier, maar als je 23 bent en je kunt een supermarkt kopen dan lijkt dat een stap voorruit, dit heb ik immiddels 6,5 jaar gedaan, en stop hier mee door de prijzenoorlog en alle bezuinigingen die daar worden doorgevoerd ten koste van de klant, maar begin terug op de rijdende winkel samen met mijn broer Ton, en zie daar juist toekomst in, natuurlijk stopt zo n wagen niet meer huis aan huis, de gezinnen zijn veel kleiner geworden, en de meestel mensen werken met z n tweeen,dus die zijn niet thuis, echter nederland(heel europa) is aan het vergrijzen,dus een wagen heeft meer wijk nodig dan vroeger,maar de service die zo n rijdende winkel geeft, krijg je nergens in een grote supermarkt!! En duurder??? Ik zou eens willen dat de mensen eens alles telden wat ze kwijt waren om naar de supermarkt te gaan!! tijd(je gaat er namelijk bij die grote niet voor de lol heen),benzine????,slijtage auto.etc. Dit vind ik ook voor de kleine buurtsupers, die vinden ze ook altijd te duur, maar het is wel makkelijk als de suiker op is!!! Pas als iets weg is missen we het, terwijl de meeste er zelf aan meewerken. Hoeveel mensen moeten voor hun ouders(bejaarden) boodschappen gaan halen?? veel heel veel, en beste mensen tel die tijd maar eens!!!!! Zou graag willen dat jullie onze site bezochten, is nog niet helemaal klaar, maar dan krijg je een indruk van de moderne rijdende winkel, en wat voor een service deze wel niet bied!!! Ik zelf ga ook stage lopers meenemen op mijn wijk, zodat de huidige scholieren die de richting detailhandel food kiezen, ook eens wat anders zien dan de supermarkt!! En hoop zo een bijdrage te kunnen leveren, zodat er in de toekomst nog steeds huis aan huis word bezorgd! P.s stefan er zijn er weer 2 bij!!!
Helemaal geweldig om dit te lezen en het inspireerde me meteen op een nieuwe log.
Leve de man van de SRV!!!
Wij hadden een hele aardige melkboer in zo'n driewieler.Ik belande toen als kind in het ziekenhuis.Dan krijg je natuurlijk aardig wat kaartjes maar wie verwacht er nou ook een van de melkboer ?! 27 jaar geleden en ik heb 'm nog.
Bij ons kwam de melkboer, eerst vrkocht hij losse melk het kon afgemeten worden met een speciaal apparaat. mijn moeder had daar een speciale kan voor geloof ik. Een liter is het Gronings een Kaan, gewoon een kan met een liter inhoud. Later kwamen er flessen met van die leuke doppen van alluminiumfolie erop groen voor karnemelk, blauw voor melk. Weer later kwamen de pakken, Ik herinner mij een verjaardagskalender met daarop die hoogst moderne pakken. Had ik die nog maar.
Ik herinner me nog goed de reclame van de SRV man……die gespeeld werd door de moordenaar uit Q en Q…voor kinderen dus een hele enge man. Ik ben dus nooit z'on wagen ingeweest in die tijd. Stel je voor dat hij erin zat
Dat klopt want weet je wat SRV betekent??
Stiekum Rotzooi Verkopen.
En ik herinner me dat driehoekige stuur, Spijkstaal stond er geloof ik voor of achterop!! Vla in flessen dat geloof je niet meer!!
Je kunt volgens mij nog steeds vla in flessen kopen hoor. Maar wat je echt niet meer ziet is melk in plastic zakken. Mijn moeder had een soort hardplastic kan en daar kon je dan die zak melk inzetten. Een hoekje van de zak afknippen en schenken maar. Heeft gelukkig maar kort geduurd.
En, o ja, op school had je de melkbrigade. Ik liep op een gegeven moment met een insigne op de mouw van mijn jas. Daar stond de letter M op. Ik heb verder geen idee meer wat dat was met die melkbrigade???
Wat ik me nog kan herinneren is dat onze melkboer altijd reed in een grijsgekleurd volkswagenbusje met op het dak voornamelijk zwarte kratten gevuld met lege flessen en op de zijkant een margarine reclama van Leeuwenzegel of zoiets. Ook verkocht hij eieren. De melkboer zelf was een blozende bonkige man en hij droeg altijd, ongeacht het weertype, een kort kakikleurig jasje en een donkere broek. Ook had hij altijd een hulpje, vaak een joch van rond de 12 jaar of zo. Eind jaren 70 is ie er mee opgehouden. Had u ook een dergelijke melkboer ?
leuk om te lezen, mijn vader was zo'n melkboer,in nijmegen, de wijk lankforst, mijn ooms, en opa zaten van ouds af in dit vak, mijn opa begon met een handkar met melkbussen erop,mijn moeder had een melkwinkel in de wijk grootstal,mijn vader is gestopt toen het grote winkelcentrum dukenburg werd gebouwd
ik mocht toen ik klein was altijd mee, bij de klanten aanbellen en de boodschappen voor de deur zetten (toen kon dat nog!!!)
Onze melkboer in de jaren 70 was een stevige, kleine en goedgeluimde man. Je zag hem niet vaak maar je wist dat hij kwam want trouw was het metalen melkrekje bij de deur gevuld met flessen dubbelgestoomde melk.
En als hij de rekening kwam vereffenen kwam er een gigantische portemonnee tevoorschijn
Die schudde hij dan flink op om het juiste wisselgeld naar boven te brengen.
Er is een stichting die de geschiedenis van de melkhandel en zuivelindustrie probeert in kaart te brengen en toegangkelijk te maken.Er zijn meer dan 1200 zuivelfabrieken geweest en enkele duizenden melkboeren meer.Dus heb je leuke (geschiedenis verhalen)over zuivelfabrieken of melkhandelaren mail ze dit,ze kunnen het toevoegen in hun dossier. Het adres is: http://www.zuivelmuseum.nl
Erg leuke site @peter
Iets uit mijn buurt, zou echt iets voor mijn vader zijn zo’n museum. Hij heeft ruim 40 jaar in de melkfabrieken in Stompetoren en Heiloo gewerkt (Melco, Horna en later Melkunie) plaatsen jullie ook nog wat info over het maken van melk etc in de fabrieken?
Heb daar nog foto’s en een videobandje van, ook alweer bijna 20 jaar oud, zolang is mijn vader al met de Vut/Pensioen.
Goedendag,
Mijn ouders hebben vroeger ook nog een SRV rijdende winkel gehad. Nu zag ik het krantenartikel op de site staan. Ik vraag me af of de webmaster deze in een groot formaat naar mij toe kan mailen. Mijn moeder is 61 jaar en neemt afscheid van de winkel waar ze nu werkt. Nu willen we iets over haar verleden doen. Het leek mij wel leuk om dat artikel er bij te gebruiken.
Ik hoop dat ik vandaag nog reactie kan krijgen.
mvg Lamko Evers