Love Story
Link naar dit artikel Op donderdag 28 april 2005 geschreven door Sentiment
Love Story is verfilmd naar het boek van Erich Segal. De film komt in 1970 in de bioscoop en is geregisseerd door Arthur Hiller.
Oliver Barrett IV (Ryan O’Neal) studeert rechten op Harvard. Als hij op een dag een speciaal boek moet hebben ontmoet hij Jennifer Cavalleri (Ali MacGraw) die in de bibliotheek werkt. Jenny studeert muziek. Ze worden ondanks hun verschillende achtergrond smoorverliefd. Maar Oliver’s vader (Ray Milland) vindt de relatie maar niets, vooral omdat Jenny uit een sociaal minder milieu komt.
Als Oliver toch besluit om met Jenny te trouwen wordt hij door zijn vader onterfd. Dan breken moeilijke tijden aan voor het jonge stel. Jenny gaat werken als lerares zodat ze Oliver’s studie kunnen betalen. Als hij uiteindelijk afgestudeerd is en een goede baan als advocaat aangeboden krijgt, lijkt het geluk hun toe te stralen. Ze willen graag kinderen maar als blijkt dat Jennifer niet snel zwanger raakt komen ze in het ziekenhuis terecht. Daar blijkt dat ze een tumor heeft en nog maar een korte periode te leven heeft….. Voor de één is dit misschien een zoetsappige film, maar voor de ander een echte ‘jankfilm’.
Klik hier om een stukje van de soundtrack te horen. Gecomponeerd door Francis Lai die in 1970 hiermee een Oscar voor de beste muziek won.
21 reacties op “Love Story”
Laat een reactie achter
op...
: Ik hoop ooit deze...
Turks Fruit was beter. Toets Tielemans (het gefluit tijdens het fietsen in de film) tegen Francis Lai (titelsong Lovestory), is moeilijkere keus. het verhaal was wel mooi maar die Ali MacGraw vond ik gedurende de film een flinke zeur (zullen we maar netjes zeggen).
Ach ja, mijn ouders vonden 'm prachtig, maar ik was op dat moment nog niet toe aan de liefde en zeker niet aan liefdesverdriet. Later heb ik de film wel eens op televisie gezien, maar ik heb er verder niks mee. 't Moet gezegd; het is absoluut een klassieker…
Bij die film ben ik 'toen' helemaal weggezwijmeld…
Ik heb de film wel gezien ja, maar wat bij mij is blijven hangen is de muziek. Shirley Bassey heeft dat nummer nog eens heel mooi op de plaat gezet: Where Do I Begin? Ik heb altijd wat moeite gehad met die Ryan O'Neal. Ik geloof trouwens dat de Amerikanen dit soort films een "tearjerker" noemen. Een tranentrekker dus. Het publiek met een hele doos Kleenex op schoot…
Ach…wat heb ík bij deze film gejánkt!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Hevig snikkend op de bank, mn kleine broertje onder diezelfde bank..maar dan van het lachen!!!
Om aan te sluiten bij Paul, de muziek zegt me meer dan de film, waarmee Francis Lai terecht een oscar won. (Overigens heb ik nooit geweten wie de muziek gecomponeerd heeft, ik las het net hierboven, maar wist wel dat het bij Lovestory hoorde.)
@Paul60, over kleenex gesproken: die gekke Amerikanen lieten ze zelfs uitdelen (door het bioscooppersoneel) bij binnenkomst in de filmzaal. Om maar aan te geven hòe erg het wel zou worden. … Net zoals ze 'psychologen' hadden klaarzitten tijdens de voostellinge van 'The Excorcist'. Ja, hypen tot je hysterisch wordt; dat kunnen ze wel….Rare jongens, die Amerikanen
@Ludmilla: Dat wist ik niet, leuk dat je dat even vertelde. Inderdaad, de zaak opblazen, dat kunnen ze wel, die Amerikanen.
@Frank Faber: Dat monsieur Lai een Oscar voor de muziek heeft gekregen wist ik ook niet, maar toch wel terecht. Ander jeugdsentiment voor mij wat betreft Francis Lai is zijn muziek voor de films "Les Uns et les Autres" en "Bilitis".
@Gaap: Ik ben het eens met Soundmaster. Gooi al die spam er zo gauw mogelijk van af, want die web-log met funnymovies heeft niets te maken met Love Story of Francis Lai.
Gaap: Ik ga nietin op zo'n ondoordachte reactie, behalve dat er bij mij kinderen van 6 jaar mee kunnen kijken. Dat moet volgens mij reden genoeg zijn!
On Topic: Speelde Ryan O'Neil ook niet in een glansfilm met een toen nog hele jonge Jodie Foster? Ben de titel ff kwijt…
nu ff terug naar de fillem ik dacht dus zoals zoveel pubers snugger te zijn, ik gebruikte dus een boekbespreking die dus al verfilmd was en kwam dus uit op love-story wat mijn moeder wel leuk vond trouwens,ikzelf had er niet veel aan daar de juf ook niet van gisteren allerlei dingen aansneed die dus wel in het boek stonden en heel summier of helemaal niet in de film voorkwamen.
helaas voor mij dus een 5. wel leuke film met een leuk tijdsbeeld ook trouwens.
@ludmilla Niet enkel Amerikanen zijn rare jongens hoor.
Ik kan me herinneren dat, toen The Exorcist hier voor het eerst in de bios draaide, het voltallige Leger des Heils uitgerukt was en voor de bioscoop pamfletten uitdeelde om vooral niet naar binnen te gaan omdat dat daar de duivel aan het donderjagen was. 
En ook nog even OT: Heb Love Story ooit één keer gezien, maar kan me er nog maar weinig van herinneren. Het heeft bij mij in ieder geval indertijd weinig losgewoeld. In Ryan O'Neal zie ik trouwens tot op de dag van vandaag die 'Rodney Harrington' uit Peyton Place. Al vond/vind ik Paper Moon (samen met dochter Tatum O'Neal) nog steeds een uitstekende film.
Heej Axel, die film bedoelde ik in een vorige reactie: Paper Moon. En nu ik je de naam van Tatum zie noemen, komt bij mij ineens weer van alles boven. In 1974/1975 is er ook nog een televisie-serie geweest, gebaseerd op de film. Daarin speelde Jodie Foster de rol van Addie Pray. Zij speelde dus dezelfde rol, die in de film door Tatum O'Neil werd gespeeld…
Nooit gezien, die film, maar kan me er levendig bij voorstellen dat ik het ook niet tot het eind droog zou houden.
@Axel, nooit geweten dat hier destijds ook nog mensen waren, zoals het leger des heils, doe zo'n film voor waar aanzagen. Lachen! Goed, je krijgt wat maagproblemen van de Excorcist, maar dat heeft niks met de duivel te maken, hoogstens met de sterkte van je maag. Maar uh…sorry, het ging hier over lovestory.
Ik heb de film nog nooit gezien, maar ik ga hem zeker nog eens kijken. Verder kende ik Ali Macgraw alleen maar uit Dynasty, en Ryan O'Neal als tegen speler uit twee films met Barbra Streisand.
hele foute film
Welnee Hans. Gekkie!
Niks mee mee. Heerlijke tearjerker!
heerlijke film!
Ik dacht dat Ryan O'Neal al oud en bejaard was. Maar wat schetst mijn verbazing. Gisteravond was hij als opa te zien in Desperate Housewives . Leuk om hem nog eens te zien. Hij zag er nog goed uit ook!!
Ik heb lang geleden Love Story gezien. Maakte toen wel indruk op me. Vooral het eind, als Ryan O’Neal op een tribune(?) zit en zijn verlies overdenkt…zo triest.