Pink Floyd
Link naar dit artikel Op donderdag 5 mei 2005 geschreven door Frank Faber
Pink Floyd viel op in de late 60er jaren met een aparte psychedelische sound. De band werd opgericht door Syd Barrett en de drie andere bandleden waren Roger Waters, Richard Wright en Nick Mason, welke laatste de drummer was. Omdat Syd door overmatig drugsgebruik niet meer te handhaven was in de band werd hij rond 1968 vervangen door David Gilmour en zo groeide de groep uit tot een topband.
Een van hun grootste successen was het album ‘Dark Side Of The Moon‘, daarvan werden en worden miljoenen exemplaren van verkocht.
De opvolger was minstens zo succesvol met het briljante ‘Shine On You Crazy Diamond‘, wat in feite een eerbetoon aan Syd Barrett was.
Toen in 1979 het album ‘The Wall‘ verscheen verliet Roger Waters de band en volgens velen is het daarna niet meer goed gekomen met Pink Floyd en nu voelen ze zich te oud om nog iets nieuws te beginnen, ze zijn allen rond de 60.
In de Boerderij te Zoetermeer wordt elk jaar een Pink Floyd dag georganiseerd, dit jaar op 1 mei.
Kijk voor informatie op www.boerderij.org op deze dag zijn zaken verkrijgbaar als CD’s T-shirts, boeken en DVD’s etc tevens is er een optreden van een band die nummers van Pink Floyd ten gehore brengt. Deze dag wordt in de regel zowel door jong en oud bezocht maar 40-plussers zijn toch wel in de meerderheid
40 reacties op “Pink Floyd”
Laat een reactie achter
op...
: Ik hoop ooit deze...
Dit moet je misschien toch even uitleggen, Sentiment. We hadden een hele levendige discussie over Pink Floyd, met erg veel reacties. Ik heb zelfs het album “Dark Side of the Moon” hierdoor leren kennen (met dank aan Soundmaster en Frank). Maar nu staat er “Nog geen reacties”. Hoe komt dat?
Leuk die gastlogs, zo kom je ook dingen tegen waar je zelf niets van weet…van Pink Floyd ken ik alleen “Another Brick In The Wall “, wat is blijven hangen van toen is die geweldige video-clip,
en ik ken Dave Gilmour omdat hij in feite de ontdekker is van Kate Bush, en nog regelmatig een deuntje meespeeld op haar albums…
@Paul60: Ik denk dat je dit moet zien als een voortzetting/herstart van de log over Pink Floyd. Het is helaas niet mogelijk om alle reactief van het oude log over te hevelen naar hier…
@Ik ben niet zo’n computertechneut, maar… waar is dat oude log dan? Niet dat dit nou allemaal zò belangrijk is (er zijn ergere dingen) maar toch.
@Paul60: Verloren gegaan denk ik…
Opnieuw begonnen met een weblog, waarom?
syd barret was een genie. ik heb wat c.d’s van roger waters en van pink floyd. wish you were here is briljant.
Heerlijke muziek! Op school vooral voor de “elite-happy-few”(bij ons dan) die joints rookte en het hipst gekleed was en erg blasé, over het algemeen. Ik heb ze pas echt leren kennen toen ik al in de 20 was.
Omdat het inderdaad zonde is van de levendige en leuke discussie die plaatsvond bij de ‘andere’ Pink Floyd log, heb ik hieronder de reacties eruit gehaald tussen Paul60, Alex North en Soundmaster (op volgorde van plaatsing, dankzij backup)
Soundmaster
Wat een weergaloos album is dat toch hè… En datzelfde kun je ook best zeggen van de twee andere albums, die je noemt in je gastlog (schitterend verhaal overigens).
Volgens mij kun je bijna als definitie stellen: Als je Dark Side Of The Moon niet hebt, ben je geen muziekliefhebber
Toch vind ik het album “Ä Momentary Lapse Of Reason” uit 1987 ook wel in dit rijtje passen. Misschien niet zo briljant als de drie reeds genoemde werkjes, maar met dit album keerde de groep wel terug naar ‘t genre wat ze zo goed beheersen, symphonische rock. Vooral ‘t nummer “On The Turning Away” is toch best een (ondergewaardeerd) meesterwerkje…
Jaja, bij mij staan ze allemaal in de platenkast hoor
Frank Faber
Soundmaster; ik had verzuimd de titel te noemen waar Shine on you crazy diamond op staat, dat is natuurlijk het album Wish you were here, maar het album Medlle met de onbetwiste topper Echoes is natuurlijk ook briljant en ja, natuurlijk is A momentary lapse of reason ook schitterend net zoals de “zwanezang” van Pink Floyd the Division bell. Ook ik heb echt alles van PF in mijn CD collectie.
Paul60
Nou jongens, aan jullie geestdriftige reacties te zien (jullie hebben ‘t zelfs over “meesterwerkje”) moet dit iets fantastisch zijn, maar ik moet helaas bekennen dat ik nog nooit iets van Pink Floyd heb gehoord (hoe bestaat ‘t hè?). Maar ja, ik ben meer een liefhebber van klassieke muziek (en volgens jullie definitie dus eigenlijk geen muziekliefhebber want ik heb “Dark Side of the Moon” niet). Geen jeugdsentiment voor mij dus dit keer, maar mijn nieuwsgierigheid hebben jullie wel aangezwengeld.
Soundmaster
Het is waar dat Pink Floyd begon met Psychedelische muziek (not my cup of tea) maar in de jaren zeventig toch prettig uitgroeide tot symphonisch getinte pop/rock.
Och, ik ben beslist niet vis van klassieke muziek (niet dat iemand dit hier beweerd heeft), maar ik moet daarbij wel opmerken dat ik nog niet toe ben aan zware ingewikkelde stukken. Toch gaat mijn liefde voor (klassieke) muziek verder dan het Nieuwsjaarsconcert of de eeuwige twist tussen Beatles of Stones
@Paul: Misschien een leuk voorstel… Jij geeft mij een suggestie voor een klassiek werk (anders dan het gangbare spul, waar ik mogelijk een grens mee kan doorbreken en jij probeert het album “Dark Side Of The Moon” eens ‘open minded’ af… Wellicht dat we beide onze grens nog iets kunnen opschuiven
Frank Faber
Wat ik even kwijt wilde; het is heel moeilijk om bijv. Abba te vergelijken met Pink Floyd, omdat het totaal anders is. Ik houd van beide soorten muziek, evenals van klassieke muziek. Wat dat betreft ben ik een muziekale alleseter, dat hangt helemaal van mijn stemming af. Ik houd alleen absoluut niet van house, rap of hip hop; dat vind ik meer iets voor mijn zoon van 15.
Maar om terug te komen op PF, als je nog nooit iets gehoord hebt van deze groep is het niet verstandig te beginnen met Umma Gumma. Dat is ontzettend psychedelisch en dat is misschien wel leuk als je iets gebruikt hebt, om dan in hoger sferen te geraken, maar niet iets om op en verjaardag te draaien. Mijn eerste kennismaking met PF was het nummer Sine on you crazy diamond.
Paul60
@Soundmaster: Die uitdaging neem ik aan! Ik zal wel eens aan mijn collega’s vragen of die mij dat album kunnen lenen. Suggesties voor een klassiek werk “anders dan het gangbare spul”? Hmm, moeilijk, maar hier komen er een paar: het Concert voor orkest van Béla Bartók; de Sinfonietta van Leos Janácek; de Symphonie fantastique van Hector Berlioz; de Achtste symfonie van Antonín Dvorák; het Strijkkwintet in C van Franz Schubert. Ludmilla is ook goed in dit soort dingen, misschien heeft zij nog wat suggesties. Maar ik beloof je, ik ga echt ’s luisteren naar PF.
Soundmaster
Uit je lijst met suggesties heb ik Symphonie Fantastique genomen van Hector Berlioz. ‘t Zal de titel van het stuk zijn dat me wel aanspreekt. Meteen ben ik op onderzoek uitgegaan en heb ontdekt dat het een Franse componist is die leefde in de 19e eeuw. Voor alle zekerheid heb ik ook gelijk even gekeken bij een online CD-shop om wat inzicht te krijgen in de CD en de inhoud en heb ontdekt dat deze Symphonie uit 5 delen bestaat. En wat denk je, deze symphonie kon ik zelfs gratis downloaden en ik zit inmiddels naar het eerste stuk getiteld “Reveries” te luisteren. Vooraslsnog zeer toegankelijk, maar ik ga er deze zondag wel even echt voor zitten En ik wens jouw alvast succes met Pink Floyd… 
@Paul60: Wat Pink Floyd al niet teweeg kan brengen
Axel Nort
De naam The Pink Floyd Sound (later PF) kwam van Syd Barrett af en is gebaseerd op twee bluesmuzikanten: Pink Anderson en Floyd Council. Het eerste album dat ik van ze kocht was The Dark Side …. Pas later ontdekte ik het veel minder commerciële Ummagumma, A Saucerful of Secrets en het psychedelische meesterwerk The Piper at The Gates of Dawn. Albums die grotendeels beïnvloed waren door Syd Barrett, en wat misschien wel het meest interessante werk van de Floyd is geweest. Maar zoals hierboven al beschreven was de mentaal ontregelde Barrett na een tijdje niet meer te handhaven, en verdween van het toneel. Om jaren later onverwachts weer op te duiken tijdens de opnamen van Wish You Were Here. Een trieste hereniging overigens. Roger Waters schijnt nog gevraagd te hebben wie die “dikke kale jongen” toch was die in de studio rondhing. Hij herkende Barrett niet eens meer. En dan te bedenken dat het van het album afkomstige Shine On You Crazy Diamond inderdaad nog een hommage aan hem was.
Wat DSOTM betreft is het absoluut nog steeds een van de beste conceptalbums wat de popmuziek heeft voortgebracht. Dat hebben ze later met het sterk autobiografische (lees: Roger Waters) The Wall uitstekend overgedaan. Ik heb ze nog zien optreden in Nijmegen in 1989, maar toen was de Floyd zonder Waters allang dé Floyd niet meer. Alles wat na The Final Cut (1983) is verschenen is eigenlijk verwaarloosbaar. Waar ik wel altijd spijt van heb gehad is dat ik in 1980 (toen ik met vakantie in LA was) de try-outs van The Wall daar gemist heb. En dat terwijl er nog genoeg kaartjes te krijgen waren.
Paul60
@Soundmaster Frank Faber: Nu heb ik “Dark Side of the Moon” beluisterd. Mijn zoon heeft het hele album van het internet gehaald. Ik heb geconcentreerd geluisterd met de koptelefoon op. Ik moet zeggen dat ik het niet onaardig vindt, maar ook niet direkt dat je zegt, nu ren ik naar de winkel voor een exemplaar. Dat dit “symfonisch getinte pop/rock” is ontgaat me een beetje, maar dat kunnen jullie misschien wel ’s uitleggen. Ook de term “conceptalbum” begrijp ik niet. De nummers vloeien in elkaar over (een beetje slordig wat wij in de klassieke muziek “doorgecomponeerd” noemen). Er zaten ook een hoop “gevonden voorwerpen” in, buitenmuzikale geluiden zoals hartslag, voetstappen, gelach, laagovervliegend vliegtuig. Over het algemeen rustige nummers. Dat met de saxofoonsolo en dat met de vrouwenstem (beetje opera-achtig) en de piano vond ik mooie nummers.
Bedankt jongens voor deze kennismaking!
Paul60
@Soundmaster: Er is trouwens wel een link tussen PF en Berlioz’ Symphonie Fantastique: het psychedelische element. In het werk van Berlioz vergiftigt de hoofdpersoon (=Berlioz) zich met opium. Allerlei visioenen doemen op, o.a. ziet hij zichzelf op het schavot waar hij zijn eigen terechtstelling bijwoont. En in de finale (deel 5) ziet hij zichzelf op een heksensabbat met een afschuwelijke troep schimmen, heksen en monsters, allemaal verenigd voor zijn begrafenis.
O ja, jeugdsentiment: Die Mars naar het schavot van Berlioz (deel 4) werd in de jaren ‘70 gebruikt als intro door de CPN in de tv-reeks Zendtijd voor politieke partijen.
Soundmaster
@Paul60: ‘t Is me gelukt. Ik heb WinAmp gestart, ben vervolgens op de bank neergestreken, heb mijn ogen dicht gedaan en heb de compositie van Hector Berlioz op mij af laten komen. Op slechts enkele momenten van Symphonie Fantastique na, vond ik het prachtig. Deze meneer Berlioz is er op bepaalde momenten uitstekend in geslaagd zijn gemoedstoestand om te zetten in muziek Hoewel er momenten zijn, dat de muziek neigt naar ‘Nieuwjaarsconcert’-materiaal komt het nooit helemaal op dat niveau en hangt er over de hele compositie een beklemmende stemming (je hoort de vertwijfeling en angst) ‘t Grappige is, dat ik na het horen van dit muziekstuk moest denken aan The Who en de rockopera Tommy…
Berlioz zou volgens mij een bandlid van Pink Floyd of The Who geweest kunnen zijn, als hij 130 jaar later geboren was… Ik heb me uitstekend vermaakt vanmiddag! Tnx Paul
Paul60
@Soundmaster: Ik ben erg blij dat je Berlioz mooi vindt, hij hoort naar mijn mening echt bij de allergrootsten. En dat hij lid geweest zou kunnen zijn van Pink Floyd is helemaal niet zo’n gekke gedachte. Veel van die klassieke jongens waren zonder meer popsterren “avant la lettre”, met dezelfde manier van leven (megaberoemd, seks, drugs rock ‘n roll). Nu denk ik aan Paganini, Liszt en Wagner.
Soundmaster
Ik bedenk mij net, dat je het album “The Wall” van Pink Floyd bijna als een soort vrije bewerking kunt bestempelen op Symphonie Fantastique. Ze volgens ongeveer dezelfde verhaallijn. Vanwege het genre waarin Pink Floyd zich grootendeels voortbewoog kreeg het de stempel psychedelische rock. De term symphonisch is meer van toepassing geworden, hoewel ik het met je eens ben, dat dit zeker de lading niet dekt.
De term conceptalbum komt bij deze groep om de hoek kijken, omdat de formatie (zeker voor hun tijd) behoorde tot de vernieuwende muzikanten. Denk daarbij ook aan The Who, Jimmy Hendrix, Jetthro Tul en de beginjaren van de groep Genesis. ‘t Zijn maar een paar voorbeelden, maar ze vertonen wel gelijkenis met eenzelfde hoeveelheid klassieke componisten, die het eens heel anders deden… ‘t Was voor mij weer een leerzame dag
Axel Nort
@Paul60: Een conceptalbum wil zeggen dat het album uit één bepaald thema of samenhangend verhaal opgebouwd is. Dit i.t.t. vele popalbums die uit losse nummers bestaan die inhoudelijk geen verband hebben. In het geval van DSOTM behandelt het onderwerpen als waanzin, neurose, frustratie, omgaan met roem etc, en zal het ongetwijfeld haar inspiratie voor een groot deel gevonden hebben in Syd Barrett. Dat de tracks van Dark Side … in elkaar overlopen is niet noodzakelijk voor een conceptalbum, maar geeft in dit geval wel een beeld van continuïteit.
Ik ben blij dat de “oude” reacties weer terug zijn op “mijn” log. Wat de reden ook geweest mocht zijn dat deze log even niet beschikbaar was doet er verder helemaal niet toe, dat lijkt me een privékwestie, dus laten we afspreken dat we Sentiment hier geen lastige vragen over zullen stellen.
@Sentiment: Wel handig, want nu klopt de verwijzing vanaf mijn log ook weer.. Dikke pluim!
Het wordt hier wel een gezellig muziekclubje, zeg! Nou, Paul60, jij hebt tenminste nog iemand gevonden die je ook voor Berlioz kan oporren. Bij mij ving je wel een beetje bot….Maar ja, ik kende Pink Floyd weer wel….
Another brick in the wall dat is een mooi liedje
Na bijna 12 uur RB ellende, generieke verwende white thrashbands en rappende aso’s was Pink floyd toch wel een hoogtepunt tijdens het laatste Live 8 niet?
wat vreemd dat bijna niemand de symfonie “Atom heart mother” hier noemt, bijna klassieke meeslepende A-kant, terwijl een aantal mooie kortere nummers de B-kant (ja, zo noemden wij de twee kanten van een vinyl-LP die je om moest draaien….) vulde.
Was itt mijn vader (’wat is dat voor een timmerfabriek”) trouwe fan van de mannen!
Die was mooi Atom Heart Mother! Echt een klassiek stuk van de Floyd en Ron Geessing
Absoluut een favoriet, Atom heart mother. Ik draai hem nog regelmatig.
Op 12 december verschijnt de langverwachte dubbel DVD Pulse met, als je de recensies tenminste mag geloven, ongelooflijk veel extra’s. (Pulse is een release van het liveconcert dat in 1994 gegeven werd in Earls Court.)
Een tijdje geleden verscheen ook op DVD London 1966/1967
Beide DVD’s een must voor de ware Pink Floyd liefhebber!
De releasedatum van de Pulse DVD is wederom uitgesteld, niet te geloven! September 2006! Van uitstel komt toch geen afstel?
Intussen is er wel een soloalbum verschenen van David Gilmour. Best de moeite waard!
Als ik Bol.Com en de Free recordshop mag geloven komt Pulse op 7 juli 2006 uit, bij de Free Recordshop krijg je er zelfs een gratis T-shirt bij met dezelfde afbeelding als op de DVD
@ frank Faber
heb je de lp Meddle wel eens gehoord?
Steengoed vond ik die
@jonge opa: natuurlijk ken ik die en vooral het lange nummer; echo’s is ontzettend goed!
Eindelijk, op 7 juli jl verscheen de langverwachte DVD Pulse. Ik heb alvast een voorproefje mogen nemen, mijn vrouw heeft hem voor mijn a.s. verjaardag gekocht. Wat een massa extra’s stan er op! Geweldig, ik kan hast niet wachten tot de 29ste juli als ik 46 word, dan mag ik hem helemaal bekijken. O ja, als je hem koopt bij de Free Record Shop krijg je er een gratis T-shirt bij zolang de voorraad strekt!!
Syd Barrett (mede oprichter PF) is enige dagen geleden overleden.
Bron: Volkskrant
Syd Barrett was geniaal en tegelijkertijd krankzinnig, maar of dat laatste nou door LSD gebruik kwam? Hij ruste in vrede!!
Shine on you crazy diamond!! The Madcap is niet meer!!!
Was….ben …en zal voor de rest van mijn leven Pink Floyd fan blijven…Onge-evenaard goed….
Pink Floyd staat helemaal bovenaan mijn lijstje van favoriete bands, echt geweldige muziek. Ben er mee opgegroeid en draai hun albums nog bijna dagelijks. “Wish wou were here” vind ik het mooiste album, dat gaat gewoon echt nooit vervelen. Op 17 december a.s. treedt in Amsterdam (Pepsi Stage Hall) een band op “The Machine” die live 2 PF-albums gaat spelen, “Wish you were here” en “The Wall”. Ik had nog nooit van deze band gehoord, maar heb gelezen dat ze supergoed zijn. Dus maar gelijk kaartjes besteld en die heb ik inmiddels in huis. Kan bijna niet wachten…
Pink Floyd blijft mooi, zelfs na zoveel jaren. Ik heb een half jaar geleden Dark Side Of The Moon op sacd gekocht. Ik draai hem sindsdien weer vaak. Net als Wish You Were Here en de fabelachtige video Live At Pompeii. Ik heb ook goede herinneringen aan het concert in De Kuip in 1988. Ik heb nooit een indrukwekkender concert gezien.
@ Bennie Meermee….
Live at Pompeii is waanzinnig goed, he…Bij gebrek aan concertbezoek ( mazzelkont ben jij hoor, om in de Kuip te zijn geweest..
)kijk ik naar de dvd’s…Ik ben trouwens wel een paar maanden terug naar een ( min of meer) live optreden van David Gilmour geweest, via een satelietverbinding naar de bioscoop hier…Zeer de moeite waard ook.( On an Island). Je moet trouwens eens op You Tube kijken, daar staan héle bijzondere opnamen van Pink Floyd. Hier heb je er alvast eentje:
http://nl.youtube.com/watch?v=Igv-7S4gP-k
@Rozemarijn: Ja, Live At Pompeii is enorm goed. De beelden van vulkanische activiteit, de mozaïeken in Pompeii, de bandleden die in een verlaten landschap lopen, de intense muziek en als contrast tussendoor de bandleden die op typisch Britse manier heel beleefd met elkaar praten… En natuurlijk de muziek zelf: adembenemend, en wat een enorme hoeveelheid verschillende stijlen op één video.
Ik heb heb hem op videocassette, maar op dvd schijnt hij nog weer veel beter te zijn. Die staat nog op mijn verlanglijstje.
Ik heb ze trouwens zelfs twee keer mogen zien in De Kuip
, één keer in 1988 en één keer in… het zal misschien 1994 zijn geweest. Het voordeel van in Rotterdam wonen: de wereldsterren kwamen als het ware in de achtertuin. Waar heb jij dat trouwens dat concert-via-satellietverbinding meegemaakt?
Leuk videootje op YouTube. YouTube is een goudmijntje van bijzondere beelden, hè. Er waren onlangs ook mooie beelden in het programma Seven Ages Of Rock, dat zowel op de Nederlandse als op de Vlaamse tv wordt uitgezonden.
Hahaha, @ Bennie Meermee….Jij de wereldsterren in je achtertuin, ik dus Cinemec, de ( bijna wereldberoemde
) bioscoop aan de A12 ,Ede, op loopafstand van mijn huis! Het was een primeur, samen met geloof ik Pathe in Den Haag en nog ergens, ben ik even kwijt, maar het optreden was in Londen en per sateliet te zien in deze bioscopen…Net echt, en steengoed…maar goed, ze zullen nooit meer bij elkaar komen vrees ik, en daarom troost ik me maar met de dvd-s….
!
Zucht….those were the days my friend…Maar gelukkig hebben we YouTube nog
Voor de liefhebbers; er is een boek verschenen dat heet: “Pink Floyd in de polder” en gaat zoals de titel doet vermoeden over de bezoeken die de heren aan ons koude kikkerlandje gebracht hebben. Het staat vol foto’s van de bandleden, platenhoezen (niet compleet) en concertkaartjes. Het is Nederlandstalig (uiteraard) en het is een must voor de ware (Nederlandse) Pink Floyd liefhebber. Geschreven door Charles Beterams & Robert Haagsma.
Voor de prijs hoef je het niet te laten; het kost nog geen 25 Euro. Vandaag kwam het bij mij thuis op de mat; ik had hem besteld via Bol.Com
ISBN: 978 905994 180 9
Vergeet ik er nog bij te vermelden dat het een luxe uitvoering is met harde kaft en het bevat zowel kleuren als zwart-wit afbeeldingen.
Vandaag maak ik een ‘wereldreis’ van Amsterdam naar mooi Limburg. Roger Waters treedt op in Landgraaf! Het schijnt een set te worden van drie uur waarin o.a. het album ‘Dark Side Of The Moon’ wordt vertolkt. Kan bijna niet wachten…
Lees net dat Richard Wright is overleden na een kort ziekbed (kanker). Wat een groot verlies voor zijn familie/vrienden, de bandleden en ook PF-liefhebbers….ouch!
Goh, dat is slecht nieuws; eerst Syd Barrett en nu dus Richard Wright. Dit betekent wellicht het einde van een tijdperk. Hij ruste in vrede!
Hier nog een persbericht:
Richard Wright (Pink Floyd) overleden
Richard Wright, één van de stichtende leden van de Britse rockgroep Pink Floyd, is op 65-jarige leeftijd aan een slepende ziekte overleden.
Songschrijver en keyboardspeler Wright was tot 1981 lid van de beroemde psychedelische band, maar trad in 2005 bij het Live 8-concert in Hyde Park weer tot de band toe.
De in Londen geboren muzikant werkte mee aan legendarische albums als Atom Heart Mother, Meddle, Dark Side of the Moon en Wish You Were Here. Onder meer liedjes als ‘Us and Them’ en ‘The Great Gig in the Sky’ (beide op het Dark Side-album) zijn van zijn hand.
Oorspronkelijk bestond Pink Floyd, die in 1967 hun eerste album The piper at the gates of dawn uitbracht, uit het viertal Wright, Syd Barrett, Roger Waters en Nick Mason. Wright had Waters en Mason op de architectuuracademie leren kennen.
Vrij snel werd leadgitarist Syd Barrett, die drugsgebruik en ongecontroleerd gedrag opstapelde, aan de kant geschoven en vervangen door David Gilmour.
Hoewel Wright zeker in de beginjaren als een dominant lid van de groep werd beschouwd, verwierf hij nooit de sterrenstatus die Barrett of Waters te beurt viel.
In 1978 kwam Wright met zijn eerste solo-album Wet Dream op de proppen. Drie jaar later verliet hij Pink Floyd na strubbelingen met Waters over de opnames voor The Wall.
Nadat Waters bij Pink Floyd was opgestapt, stapte Wright weer in de groep en werkte hij mee aan onder andere het album The Division Bell.
Pink Floyd heeft wereldwijd meer dan 200 miljoen albums verkocht.