Kinderfornuisje
Link naar dit artikel Op donderdag 12 mei 2005 geschreven door Sentiment
Een vriendinnetje van mij was in het gelukkige bezit van een kinderfornuisje.
Als haar moeder het goed vond, mochten we wel eens kinderpannenkoekjes maken. Er werd dan een klein wit spiritusblokje onder het kleine koekenpannetje aangestoken, wat beslag in een klein kopje en het feest kon beginnen.
Het was wel wat lastig om de pannenkoek aan twee kanten mooi bruin te krijgen, maar och ook al waren de pannenkoeken (toen nog pannekoeken overigens) niet gaar van binnen, we aten ze met smaak en vol trots op!
37 reacties op “Kinderfornuisje”
Laat een reactie achter
el...
wat schattig zeg….
Super, die hadden wij ook één. Mijn zusje om precies te zijn. Die witte blokjes weet ik ook nog. En ja, wij bakten daar ook panne(n)koekjes mee. Maar die mochten juist niet gaar worden. Van die meelballen moesten dat worden, heerlijk!! :s
Ik ben enigs kind, dus bij ons geen fornuisje, MAAR mijn nichtje
had er een en wat ik me nog het meest herinner is dat die
spiritus-blokjes zo stonken, en je proefde die spiritus in ( ja Ari!! )
de meelballen.Maar allee; WIJ hadden ze gebakken, dus….
Wat een herinneringen aan een kinderfornuisje. Ik had er ook een, zag er wel heel anders uit als de bovenstaande afbeelding. We deden kleine stukjes appel in een zo’n klein pannetje en kookten daar appelmoes van. Was toch altijd wel spannend om ‘zelf’ iets te koken als je vijf jaar bent. Het fornuisje heb ik lang bewaard, ik was er heel zuinig op, later hebben mijn kinderen er ook mee gespeeld en dan kwam van mijn kant altijd het verhaal dat je er ‘echt’ op kon koken!
Nou, een fornuisje had ik wel. Mijn grootmoeder had er een , met aluminium pannetjes. het fornuis was ijzer, geloof ik. Daar verzon ik dan allerhande gerechten op, gemaakt van gras, witte besjes en bloemblaadjes en zand. Maar echt koken? Never! Veel te gevaarlijk voor kleine meisjes. Het is een wonder dat ik alter toch wel lekker ben gaan koken…..
Aangezien dit meer speelgoed was of is voor meisjes, had ik niet zo’n ding, maar mijn zusje had van die kleine emaile lichtblauwe potjes en pannetjes uit grootmoeders tijd en die waren toch wel erg leuk
Wat leuk.
Wij hadden ook een fornuisje vroeger, zag er iets anders uit, maar er gingen wel van die witte blokjes in. We kookten er macaroni op.
Ik heb zelfs nu nog een fornuis(je), maar ik doe er zelden wat mee, behalve dan vele roerbakmaaltjes fabriceren en bereiden. Ach, over 50 jaar hebben de kinderen een klein speelgoed magnetronnetje en denken dan terug aan ‘die goeie ouwe AH-maaltijden’
Ik heb ook ooit een kinderfornuisje gehad. En inderdaad, stinken dat het deed en natuurlijk moest je altijd je handen branden, want het hele ding en pannetjes werden loeiheet…..
—(¯`´¯)KARIN(¯`´¯)—
Leuk, zulke echt werkende fornuisjes. Die had ik niet. Mijn dochter heeft nu een oude die mijn broer ooit voor zijn kids heeft gemaakt. Volgens mij is het een oud nachtkastje geweest, maar het is nu onmiskenbaar een fornuisje. Alleen.. het is maar nep, dus het werkt niet. Nu zeg ik nog: gelukkig maar, anders sta ik niet in voor de gevolgen!!!
een theeserviesje had ik wel en mijn pap kwam dan deftig theedrinken mijn broer niet, die was 8 jaar ouder dan ik en riep dan rot op!
en dan heel deftig met je pink omhoog.
wat leuk. Ik had er ook eentje, een echt mooi (goh, vraag me af waar dat eigenlijk beland is….), maar het mijne werkte helaas niet echt….. misschien maar goed ook, anders zouden de schattige plastic pannetjes in een wip zijn gesmolten ;o)
Mijn zus had zo’n fornuisje. Van de gerechten die ze klaarmaakte, herinner ik me alleen de appelmoes.
Awww dat had ik vroeger echt heel graag gewild… een echt werkend fornuisje! (beetje gevaarlijk waarschijnlijk, maar wel echt leuk)
Mijn zusje had ook zo’n onding! Ze was er zelf best mee in haar nopjes. Ik dacht dat die witte blokjes suikerklontjes waren…niet dus! Die smaak - AFSCHUWELIJK!
ja,wij hadden er ook èèn en kookte er altijd aardappeltjes in.Op de èèn of andere manier ging het altijd stuk zo`n oventje.
Schrijf ik een paar dagen geleden dat ik ook heel graag zo’n fornuisje had willen hebben…. Praat ik met mijn moeder, heb ik er ook 1 gehad! haha niet vaak gebruikt, want mijn moeder vond het toch wel erg gevaarlijk
Ja ik heb er ook een gehad, en die witte blokjes heete volgens mij Nibic of zo iets, stinken die dingen joh, maar toch lol gehad met dat ding.
heb er ook een gehad, staat nu nog voor mijn dochter in het poppenhuis. Was al wel een nieuwere uitvoering als op de foto. ik heb echter nooit die spiritus blokjes gekregen. waren dat niet dezelfde als voor die stoommachientjes? Die vond ik ook altijd reuze interressant, maar die hebben we nooit gehad. op dat fornuisje maakte ik volgens mij alleen maar koude pap met water en brinta ofzo. en in de taartvormpjes drukte ik verkruimelde biscuitjes of liga koeken waar ik met water een of andere smurrie van maakte… Schiet me te binnen dat ik vroeger forn huisje zei, maar dat hoort op een andere log, hihi
jaaa leuk he..ik heb het nog en staat nu voor de sier in mijn keuken
Rita heeft het over “die stoommachientjes”, en kijk, dát is jeugdsentiment voor mij. Want ja, meisjes hadden een fornuisje en jongens een stoommachine of in mijn geval een stoomwals die echt kon rijden en fluiten. En inderdaad gingen daar ook van die witte blokjes in.
die blokjes heette esbit(h)
Hadden wij vroeger ook,zo’n” forn huisje” , (dat zei mijn dochtertje ook) en daar zat ook een echt werkend kraantje bij….KNOEIEN!!!!!!!!!!
ook ik had zo`n fornuisje we deden aardappels dun snijden en bakte datnu nomen ze dat chips toen 6jaar en ben nu 54 jaar het was een leuke tijd wij speelde winkeltje met luicifers doosjes
Toen ik op wacht stond buiten de tent met mijn houten geweertje raakte het fornuisje binnen oververhit.Het ding werd naar buiten gesmeten,tegen het been van de schildwacht.Gevolg was een tien centimeter brandwond.Een groot verband stond wel krijgshaftig !
Hee leuk he! k heb er pas nog een op de kop getikt voor m’n dochter van 5. Ik heb al lekkere;-) pannenkoeken en gebakken aardappeltjes van haar gehad.
Ik speelgoedspeciaalzaken is een nieuwe versie te koop, deze werken op gelpotjes. Ze zijn niet goedkoop. (65 Euro voor een 2 pits fornuisje zonder pannetjes)
ja, ik heb dat ook bij een vriendinnetje gedaan, weet alleen niet meer waar dat was, maar het was wel een leuk gepruts!
Jaaaa….dat fornuisje! Die blokjes heette….metablokjes.
Die zaten in een soort uitsparing in een “laatje” die je dan voorzichting naar binnen moest schuiven.
En dan maar koken jongens…pannenkoeken, water met kaakjes, aardappeltjes, absoluut géén groenten, suiker smelten tot caramel.
En dan opeten op je minibordjes met minibestek en met minikopjes….ja alles mini eigenlijk!
Hartstikke leuk!
O ja, en dat bakken en braden op het fornuisje deden wij ook heel vaak in onze zelfgemaakte tent van oude keukengordijnen.
Hoe bedoel je gevaarlijk! Erg hè!
Ja zeg! Dat fornuisje heb ik nog! Ik kreeg ‘m toen ik 5 werd. Van gietijzer is ie en er zitten van die ronde plaatjes bovenop die je er met een speciaal dingetje uit kan halen. Er ging een blokje esbit in en koken maar. Wel altijd in de tuin. En mijn moeder pakte de blokjes altijd met een plastic handschoen omdat ze zo giftig waren (asbest?) Idd meestal pannekoekjes of gebakken aardappelen, maar ik kan me nog wel herinneren dat ik in de tuin iets van de goudenregen vond, die op kleine boontjes leken en die ging ik dan koken, maar durfde ze toch niet op te eten…
Hallo, ik heb vroeger ook zo,n fornuisje gehad
Maar wat was de naam van die aanmaakblokjes ook alweer?
nesbit, spiritusblokjes en ik hoor er wel meer, maar in mijn herinnering hadden ze een andere naam.
Niemand die het weet…dus als iemand mij kan helpen mail mij a.u.b.
mevr veerman
Dat waren blokjes Esbit … tenminste…. zo heetten de witte blokjes die ik bij mijn fornuisje had
Nou, ik was ook enigs kind en ik had gelukkig wel zo’n fornuisje. Wat heb ik daar veel mee gespeeld in m’n uppie. Denk er nog vaak aan terug. Met een echt mini fluitketeltje wat echt kon fluiten en dan thee zetten. Pannenkoekjes bakken, aardappeltjes koken of aadappeltjes bakken. Enig! Toen ik later zelf kinderen kreeg, heb ik het ook voor ze gekocht (en ik had zelfs mijn eigen nog) en hoopte dat ze er ook veel plezier van zouden hebben. Dat viel in de praktijk tegen, ze speelden er wel mee maar lang niet zo vaak en intensief als ik zelf. Het was wel één van de leukste speelgoed dingen die ik had.
Zo’n fornuisje zou ik nog wel willen,ik ben zo erg dat ik hem alleen al voor de heb zou willen,en hem dan ergens in de kamer neerzetten en er af en toe naar kijken en diep zuchten,haha
Van het onderwerp speelgoedwinkeltje naar kindergasfornuisje, lijkt allemaal een beetje op elkaar, lekker frutselen en kliederen en lekker klef allemaal en vieze handen natuurlijk he? Maar ja, daar ben je kind voor he?
nou zeg ik heb er wat afgekliederd lekker met modder in de regen heerlijk mijn moeder vond het niet leuk.
als ik plas water zie op straat moet ik me beheersen om er niet in te springen