Spaarbankboekje
Link naar dit artikel Op dinsdag 17 mei 2005 geschreven door Sentiment
Ik denk dat ik een jaar of 6 was toen ik mijn eerste eigen spaarbankboekje kreeg.
Als we al geld in gingen leggen, moesten we daarvoor naar de Rijkspostspaarbank. De meneer of mevrouw schreef dan netjes het bedraf van b.v. fl 2,50 in het beige kleurig boekje, zette er een stempel in en je mocht het boekje weer mee naar huis nemen.
Thuis had ik een spaarpot van de bank staan, er zat een oranje plastic dekseltje met een gleuf op en aan de buitenkant stonden allerlei reclames en afbeeldingen.
Hadden jullie zo’n spaarpot en weet iemand nog wat er aan de buitenkant op stond?
54 reacties op “Spaarbankboekje”
Laat een reactie achter
op...
: Ik hoop ooit deze...
Ik had ook een soortgelijk boekje, maar dan van de bondspaarbank. Eenmaal per week kwam er een mevrouw in de klas met zegels die je kon kopen voor een piek of een knaak, en dan kon je dat op je rekening laten storten in het buurtkantoor. Heel speciaal wel!! Tegenwoordig hebben onze kinders een blue box. Ook heel leuk voor de kinderen van nu…..
Kreeg pas op latere leeftijd een “tiener-rekening” bij de
Rabo, had als kind wel een spaarpot van de Rabo, een
ijzeren groene, en de gleuf bestond uit kleine ijzeren
haakjes waar je de munten echt door moest duwen, papiergeld ging meestal half aan flarden daar doorheen…
Volgens mij heb ik nog als kind het spaarpotje van mijn oma gekregen. Een metalen geval dat aan de onderkant stevig afgesloten werd met een sleuteltje. Aan de zijkant een koperen plaatje met ‘Levensverzekering Maatschappij “Phoenix” te Weenen 1882′ Daar ging al het geld in dat op verjaardagen etc. was ontvangen. Eens in de zoveel tijd werd het potje opengemaakt en de inhoud naar het postkantoor op de hoek gebracht om ingeschreven te worden in het Spaarbankboekje. Heb ter gelegenheid van dit log die ouwe spaarpot weerus opgeduikeld en er een fotootje van gemaakt:
http://img.villagephotos.com/p.....spaar2.jpg
Ik weet precies welke spaar pot je bedoeld,wij hadden er ook een paar van maar wat er op stond weet ik ook niet meer.
later kreeg mijn jongere broertje een spaarvarken van de bank met een special slot die ze alleen bij de bank konden openen.
Ik weet ook nog wel dat het met “de hand”werd bijgeschreven.
Inderdaad, een’ reclamezuil’als spaarpot, met allerlei advertenties erop. Ik heb nog wel gespaard bij de Rijkspostspaarbank gespaard, maar we gingen algauw over naar de Raiffeisenbank, nu Rabo, later mijn allereerste werkgever…..
Wij hadden volgens mij spaarpotten gekregen van een tante uit Amerika. Mijn zusje en ik. Mijn broertje werd later nog geboren en die kreeg een heus varken van de bank. Wat ik me nog wel herinner van die amerikaanse spaarpotten was dat in de gleuf tandjes zaten. Dus op zijn kop houden en schudden, dat konden wij vergeten.
@ Stefan, zo’n spaarpot hadden wij ook, mn zus een blauwe en ik een gele. volgens mij zat er een rond gaatje on, daar kon je opgerolde briefjes in doen…..Niet dat die er vaak ingestopt werden
Naast de welbekende ijzeren spaarpot van vroegâh, herinner ik me verder nog het bijbehorende spaarbankboekje. Eens in het half jaar werd de spaarpot geleegd en het (klein)geld gestort op de rekening (in mijn gebal bij de Bondspaarbank, zoals de SNS toen nog heette).
Dat spaarbankboekje heb ik overigens zolang gehad, dat ik het persoonlijk heb kunnen omzetten naar een Zilvervloot-rekening. Ik weet nog goed dat ik destijds een Elpee kado kreeg met onder andere muziek van Elton John, Santana, Jan Dean en meer betere kwaliteit popmuziek. De albumcover was tegelijk een enorme introductie over het ‘zelf omgaan met geld’.
Nu doe ik al mijn geldzaken via internet en er worden nog nauwelijk interessante cadeau’s weggegeven bij het openen van een rekening, behalve misschien voor kinderen…
Ik had in de 70’s eerst ook een zwaar ijzeren rechthoekige spaarpot met sleuteltje onderin. Dit werd later in het decennium verwisseld voor een hippe groene of oranje plastic variant. Ook had ik een spaarbankboekje met een grote S erop. Diezelfde bank waarvan je met het groene vlaggetje met witt S liep te zwaaien bij de intocht van Sinterklaas hahaha. Met een spaarboekje was je wel meer betrokkene met je sparen want oh wee als die eens kwijt zou raken. Weet ook nog goed dat we hem in moesten leveren en overstapten op een bankrekening zo ergens eind 70’s.
Leuke herinneringen aan de spaarweek in de herfstvakantie, als je je spaarpot kwam legen kreeg je een cadeautje, mocht je zelf uitzoeken. Mam kreeg dan een agenda. Later idd de zilvervlootrekening.
ik had begin jaren 70 een ijzeren spaarpot in cilinder model, de kleur was natuurlijk oranje, hoe kan het ook anders in de jaren 70. De gleuf waar het geld in moest had tandjes die in elkaar grepen, dat ging nog best zwaar. Op het busje zat een zwart plaatje met daarop in gouden letters “rabobank” . Als het busje vol was bracht ik het met mijn moeder naar de bank alwaar het opengemaakt werd en geteld en vervolgens kwam het op mijn spaarbankboekje. Ik heb 235 gulden op het boekje gehad, wilde er een nieuwe pick van kopen, maar toen kwam de belastingdienst met een aanslag voor mijn moeder, die heeft dus het geld van mijn rekening moeten halen om dat te kunnen betalen. Tot zover mijn herinneringen aan het oranje spaarpotje.
Ik zie hier net een reactie voer de Spaarweek. nou, daar kan ik u boeiende verhalen van vertellen. Ik werkte in die tijd bij de Rabobank en op de 1e maandag van de spaarweek stonden er 2 leeftijdsgroepen in drommen voor de bank: de kinderen met hun (al dan niet zo volle) busjes voor het presentje dat ze mochten uitzoeken en de oudere jongeren voor de “wereldberoemde” rabokalender. Je stond letterlijk de hele dag aan de balie, busjes te legen in de kleingeld-telmachine,kalenders uit te delen en gevechten bij het uitdelen van de kindercadeautjes te voorkomen.
Ik had een spaarpot in de vorm van een bankkluis inclusief code ( zwart met goudkleurigecijfers helemaal top.
Bring them back those days, i love the smell of brussel sprouts
en vergeet het schoolsparen niet he, ik woon in de randstad en wij kregen wekelijks bezoek van de spaarbankbus van de nutsspaarbank en dan kreeg je zegeltjes per in leg elke valuta had zijn eigen kleur zegel heerlijk hoor al die RIJKSDAALDERS, GULDENS, KWARTJES, DUBBELTJES, STUIVERSen CENTEN god wat mis ik ze.
Bring them back those days ( and coins ) , i love the smell of bussel sprouts
@yesterdayman, papieren of zilveren rijksdaalders..?
@Ludmilla: die spaarweek bij de Rabobank staat mij ook nog helder voor de geest. Het was volgens mij altijd ergens in oktober, inderdaad rond de herfstvakantie. Ik heb geen flauw idee meer van welke cadeautjes er allemaal waren, maar mijn ouders kregen er altijd een agenda voor het nieuwe jaar. Toen ik 2 weken geleden eens een heel oude map van de Postbank opruimde, kwam ik mijn eerste spullen van de Rabobank ook nog tegen, waaronder het bewuste spaarbankboekje. Er stond uiteindelijk al met al best veel geld op, wat heb ik daar in vredesnaam mee gedaan?
@Ruth, idd in de herfstvakantie! Wat ik me aan cadeautjes nog kon herinneren: fluitje, plastic tasje met allerlei vakjes (goedkoop spul allemaal) en De AGENDA!! Was ik helemaal vergeten.
me tante werkte bij het postkantoor en ja, haar handtekening prijkt nog in mijn boekje, leuk voor later.
daarvoor had ik zo’n rabo-potje ik blauw me broer geel dezelfde kleuren als de formulieren van de kinderbijslag zo konden mijn ouders zich niet vergissen van wie welke spaarpot was.
@Eline
Ik heb dezelfde herinnering als jij. Een rond spaarpotje met tandjes in het gleufje (wat er in ging kon er niet meer uit). Alleen was het voor mij waarschijnlijk eerder want het was van de Raiffeisenbank (later is die bank samen met de boerenleenbank Rabo geworden). Ik had ook een oranje, maar er waren ook rode, gele, groene en blauwe. Eens in de zoveel tijd ging je naar de bank om je geld op het spaarbankboekje te laten schrijven. Alleen bij de bank konden ze het potje openmaken, zelf had je geen sleuteltje.
Ik kan me alleen nog de spaarzegels herinneren die we op school konden kopen. Die moesten we dan in een boekje plakken en als het boekje vol was, dan had je 5 gulden gespaard die je op je postbankrekening kon storten.. Pfff, goede oude tijd…
Ik had ook een ronde spaarpot (groen) van de Raiffeisenbank.Maar mijn moeder heeft nog zo’n spaarpotje waar jij het over hebt, een zuil met een oranje deksel. Zij gebruikt het nu nog voor het kleingeld. Zal er deze week even een foto van maken en naar je opsturen.
@marijke: ow dat is heel erg leuk! alvast bedankt!
De spaarpot met een gleuf met van die tandjes (!) zodat het geld er wel in kon maar er niet uit!!! Ha, ha dat kon mooi wel; gewoon met een mes langs de rand duwen en voila de muntjes rolde er zo weer uit. Gelukkig spaarde mijn moeder ook nog via het bankboekje want duidelijk is dat mijn spaarsaldo via de spaarpot niet echt groeide. Tevens konden wij ook via school sparen (een keer in de week, in de maand?), niet via zegeltjes, maar via een spaarapparaat waaronder een kaart werd gelegd. Je gooide bijvoorbeeld twee kwartjes in de machine en dat kreeg je twee stempels (volgens mij in de vorm van een kwartje) op je kaart. Wat er gebeurde als de kaart vol was ben ik echter vergeten.
ik vond in de oude doos mijn spaarbankboekje van de rijkspostspaarbank; er staat zelfs nog geldbedrag in guldens op! Vraag : Hoe kan ik dat tegoed gaan innen??
Ik heb nog een tijdje bij de postbank/ING gewerkt op de afdeling jeugdsparen. Daar heb ik nog echt met de hand bedragen zitten schrijven in die boekjes. Ik was ook bij het officiele afschaffen van die boekjes; wel jammer, want toen hield het uitzendbaantje op.
Frans, ik denk dat je je gewoon bij de postbank/ING kan melden met dat boekje en vragen of ze dat bedrag naar je huidige rekening kunnen overschrijven hoor!
Ik had ook een spaarbankboekje. Volgens mij bij de Nutsspaarbank. Werd ook met de hand bijgeschreven, later met een of andere -ouderwetse- machine. Ik kreeg een paars spaarvarken van plastic met lila bloemenstickertjes. Om de zoveel tijd ging ik dan op woensdagmiddag geld inleggen. Rijksdaalder of zo, maar ik werd behandeld als een Echte Belangrijke Klant. (hahaha).
Ik had een bijenkorfje als spaarpotje met een bijtje erop. Ook via de bank geloof ik. Enne….indirect ook met de Rabo te maken….
T BOEK V IKKE.
Dat ligt ook in menig kastje in NL…weet ik zeker!!! En 312 oktober gaan wij ons 1ste kindje krijgen en tot mijn vreugde zag ik dat dat nog steeds is “Het boek v IKKE’…
leuk man…
ojaa, die reclamezuil als spaarpot…met een oranje dakje. Diehebben we ook gehad ja!
ahum 31 oktober hè! niet 312 oktober…. (zie boven)
Ik kwam bij het opruimen pas nog een spaarbankboekje tegen van de Post, toch eens kijken of ik nu rijk ben.
Ik had vroeger ook zo’n boekje ja, ik geloof van de Bondsspaarbank. Heel apart, ging je geld brengen en dan werd het met de hand bijgeschreven. Grappig he.
Ik spaarde bij de rijkspostspaarbank, en wel de zilvervloot, na een x aantal jaren kreeg je aardig wat rente bijgeschreven. Ik had geloof ik zo iets van 20.000 gulden bij elkaar gespaard, dat was in 1973 aardig wat geld, zo kon ik wat voor de inrichting voor onze eerste woning kopen samen met mijn vriend, die ook aardig had gespaard. En alles was in die tijd nog niet zo duur als tegenwoordig met die euro.
Ook wij vonden dergelijk spaarbankboekje met guldens aan te goed.hoe kunnen we dit geld verzilveren?
kijk hier maar eens: http://www.dnb.nl/dnb/pagina.j.....ctivepage=
Ik heb nog een oranje spaarpot met volgens mij een bij erop en deze was van de Spaarbank voor de stad Amsterdam. In de spaarpot zit nog geld. Ik laat het erin zitten.
heb ook een rijkspostspaarbank boekje, hoe kan ik dat kleine tegoed verzilveren?
zou het ook graag willen weten hoe je dat kleine te goed kan verzilveren.
Graag een reactie
Eindelijk een foto gevonden van de spaarpot met oranje deksel! herkennen jullie hem nog?
Ik ken ‘m niet @Sentiment maar vind ‘m wel geinig, hij is echt uit die tijd.
Ik had een Rafaissenspaarpot, blauw met van die ijzeren tandjes. Waar is ie gebleven??
Had t maar gevraagd Senti: ik zie m iedere dag hier staan
Ik ben naschoolse opvangmoeder op de maandag van 15:15 tot 18:00 uur en natuurlijk geef ik dan het oppasgeld aan mijn jongste dochter van 12 jaar die het dan in een K3 doosje stopt en als er dan teveel in zit gaan we samen naar de bank en storten we dat op haar spaarrekening elke maand.
Mijn oudste dochter van 16 jaar werkt bij de bakker in ons dorp en vond dat ook een prima idee, zo leert de jongste ook met geld om te gaan en op is op he?? Nou, dat vindt ze maar niks en brengt het dan graag naar de bank, maar ze houdt genoeg over in huis want ze wil straks als ze naar de middelbare school gaat een nieuw mobieltje kopen en dat is een goed idee
Ja, komt me zeer bekend voor, ik heb ook ooit een oranje plastic spaarvarkentje gehad met gleuf in de rug, zou niet meer weten van welke bank dat was, maar die van het plaatje is wat mooier.
Ja dat is hem wij hadden er zeker 2 van in huis.
Plastic deksel en voet de rest was blik.
Ik heb er hier ook nog eentje staan, geheel van metaal met groene deksel incl. sleuf met opschriften zoals: jeugd spaar actie; haal de spaarpot uit z’n hoekje; gebruik een postidentiteitskaart; automatisch giro sparen het makkelijkst; haast? verzend per luchtpost; allen zijn hartelijk welkom als spaarders bij de rijkspostspaarbank; het geld hoort op een spaarbankboekje; dit boekje is voo mee-of tegenvallers; ptt luchtpost; wees welkom zolang het kantoor geopend is; spaarbankzegel 25 cent.
zou er graag een foto bijzetten maar ehhhh, weet niet hoe????
ik heb precies de zelfde wat er boven staat en ik heb het nog , en mijn man heeft precies de zelfde en heeft het ook nog altijd bewaard
Hai,
Ik heb precies zo’n zelfde spaarpotje als op de foto bovenaan, alleen is tie van mij niet zo mooi meer. Als je nog wil weten wat erop staat, dan hoor ik het wel….
gr. miranda.
Dit roept een aantal herinneringen op. Drie spaarpotjes van mijn zussen en mijzelf, het donkerblauwe spaarboekje dat ik had en meenam naar de bank om mijn geld eraf te halen. En waarom ging het geld eraf? Mijn vader had me getipt dat er een drumstel te koop stond voor praktisch het bedrag dat er op mijn boekje stond. Tot op de dag van vandaag ben ik blij dat hij me die tip gaf. Ik heb een aantal jaren plezier van dat drumstel gehad. Helaas leeft mijn vader niet meer maar dit is een van die herinneringen die ik levend hou. Bedankt pa!
hallo allemaal,
En wie heeft er nog een foto van een nog ouder zuil-spaarpotje, met een groen dekseltje ( van blik)!!
Raymond ??
@marja: marktplaats, zoekterm “oude spaarpot”, volgens mij staat ie daar bij.
[...] Tegenwoordig is geld lenen de normaalste zaak van de wereld. Het lijkt wel bijna alsof het bij ons normale leefpatroon behoort. Daar waar vroeger bij ons als kinderen vaak gehamerd werd op sparen (denk maar eens aan de rabobank spaarweek in de herfstvakantie), beginnen ze nu steeds eerder met het aangaan van (verkapte) leningen. Eerst bellen met je telefoon en vervolgens schrikken van je rekening is zo’n voorbeeld van een verkapte lening. [...]
Je hebt gelijk hoor. Ik was laatst bij de bank om een extra spaarrekening te openen. Omdat ik nog student ben werd mij meteen gevraagd of ik niet “voordelig wilde lenen”.
Eeh.. Nee? Ik kom hier om een –spaar–rekening te openen, niet om mijzelf in de schulden te steken
.
wij hadden ook de spaarpot in de recamezuil uitvoering.
de teksten die erop staan zijn:
- sparen is bouwen / voor jezelf en voor je land
- er ligt geld op u te wachten, denk aan de rentebijschrijving
- doe mee aan het schoolsparen bij de rps
mijn man heeft ook nog een boekje met wel F 2,50 erop !!!!!
kort geleden was er bij omroep MAX een uitzending hierover.
jammer voor mijn man en jullie…….de boekjes zijn niets meer waard. (behalve sentimenteel, dan)
de bank neemt ze niet meer aan om ze bij te werken.
als ik het goed heb worden de boekjes, jonger dan 20 jaar, nog wel verwerkt.
maar knoop me hier niet op vast.
Zo’n busje heb ik enkele jaren geleden weer gevonden op een rommelmarkt. Direct gekocht natuurlijk voor het ouderwetse bedrag van 50 (euro)cent! Ik heb er ouderwetse dubbeltjes, kwartjes en stuivers ingedaan die ik destijds niet heb ingeleverd.
Spaarkaarten, dat is wat ik me herinner. Iedere maandag een luttel bedrag in munten mee naar school. De juf plakte de zegels op je kaart en een volgeplakte bracht je vergezeld met je spaarbankboekje naar het bankgebouw van de raffeisenbank, die met dat witte zigzaglijntje door dat zwarte vlak (nu pas realiseer ik me dat dat de grafiek van stijgende winst symboliseerde dus dat lijntje ging op en niet neer) alwaar de waarde van een volle spaarkaart op het saldo van je spaarbankboekje werd bijgeschreven. Weer tien gulden erbij, dat schoot op. Zo’n spaarbankboekje was een kaki-kleurig boekje met linnen kaft. In de klas kwam geloof 1x per week een bij de bank werkzame employe’s (jonge meiden) het muntgeld incasseren en eens per jaar was er een spaarweek, presentjesweek. Een strandbal, een zaklantaarntje, sleutelhanger of een opschrijfboekje annex zak-agenda. Alles bedrukt met het banklogo. Die agenda’s in zwart kunstleer met zilveren logootje hadden een atlasgedeelte met wegen- en landkaarten, waren meer bestemd voor volwassenen en werden liever niet aan kinderen cadeau gedaan. Maar hoe blij je was met zo’n simpel cadeautje. Die strandbal was niet rond, maar cilindrisch van vorm, geel en met het blauwe rabo-logo. Dus van na de fusie raffeisen-boerenleenbank, misschien ‘70, ‘71. Een spaarzegel koste een kwartje dus een kaart van 10 gulden bevatte 40 zegels. Een en ander uit herinnering, ik kan er naast zitten. Al met al een een gecompliceerd gebeuren met kleingeld, plakzegels, kaarten en bankwerknemers die zakken met kleingeld van de scholen afhaalden. Je kon dat geld gemakkelijker meteen naar die bank brengen. Ik vraag me dan nu ook af of er met al dat geschuif van kwartjes en plakzegels en geldtellerij nooit eens een fout in de saldi werd gevonden en hoe werd dat dan opgelost? Wie lapte bij wanneer tekort? ‘Oh heerlijke kneuterigheid, oh heerlijk sentiment’.