Mike Oldfield
Link naar dit artikel Op zondag 29 mei 2005 geschreven door Paul60
Michael Gordon Oldfield werd geboren in Reading (Engeland) op 15 mei 1953. Hij verlaat het ouderlijk huis al op 13-jarige leeftijd vanwege een conflict met zijn ouders over zijn lange haardracht.
Mike was 15 jaar oud toen hij samen met zijn zusje Sally zijn eerste LP uitbracht. Maar in 1973 maakt deze uiterst verlegen jongen, die zich verbergt achter zijn lange haren, op 20-jarige leeftijd muziekgeschiedenis: zijn grootste succes, Tubular Bells (buisklokken), werd op 25 mei door het pas opgerichte Virgin Records van Sir Richard Branson uitgebracht.
Branson was aanvankelijk sceptisch en niet overtuigd van de commerciële waarde van dit album. Tot nu toe zijn er ruim 25 miljoen exemplaren van verkocht…
Bijna alle instrumenten op Tubular Bells (ongeveer 20 stuks) worden door Oldfield zelf bespeeld. Ze werden een voor een opgenomen en daarna werden alle opnamen laag voor laag “op elkaar gestapeld”. Het eindresultaat is bijna 50 minuten zeer originele muziek.
Tubular Bells is een instrumentaal werk dat op sommige plaatsen (bijv. de zes minuten durende inleiding) schatplichtig is aan de zgn. Minimal Music, een stroming binnen de Amerikaanse “serieuze” muziek met als belangrijkste vertegenwoordigers: Steve Reich, Philip Glass, Terry Riley en John Adams. Belangrijkste kenmerk: veelvuldig herhaalde ritmische motiefjes die bijna onmerkbaar veranderen.
De finale van Deel 1 is een triomfantelijke melodie die steeds door een verschillend instrument herhaald wordt. Er is een spreekrol voor een “ceremoniemeester” (Vivian Stanshall) die plechtig de namen van de muziekinstrumenten opzegt. Het hoogtepunt komt wanneer de buisklokken hun intrede doen.
Tubular Bells eindigt met een traditionele volksdans, de Sailor’s Hornpipe, bekend van de Last Night of the Proms.
Trevor Key was verantwoordelijk voor het karakteristieke hoesontwerp met de gebogen buis.
Na deze Tubular Bells volgden nog Tubular Bells II (1992), Tubular Bells III (1998) en The Millennium Bell (1999) om uiteindelijk te belanden bij Tubular Bells 2003, een heropname van de originele muziek uit 1973 maar nu opgenomen met digitale apparatuur. Er bestaat ook een Orchestral Tubular Bells. De Engelse componist en arrangeur David Bedford heeft Tubular Bells georkestreerd voor groot symfonieorkest en in 1974 op de plaat gezet samen met het Royal Philharmonic Orchestra. Het openingsthema van Tubular Bells werd ook gebruikt in de griezelfilm The Exorcist.
Tubular Bells
38 reacties op “Mike Oldfield”
Laat een reactie achter
op...
: Ik hoop ooit deze...
Daar ken ik het van, die enge muziek uit de Exorcist!! Heel doeltreffend gekozen door de makers van die film.
Verder ken ik de muziek van Mike niet zo goed, zal eens wat downloaden…
Jaaa, Mike Oldfield, behalve Tubular Bells 1,2 en 3 (4?) heeft hij ook andere albums gemaakt die de moeite van het beluisteren zeker waard zijn, ik heb ze allemaal, neem bijv. Five Miles Out of Omnadawn of Crises en zo kan ik nog wel een tijdje doorgaan, maar als je een liefhebber bent ken je, of heb je ze allemaal!
Wat te denken van het traditionele kerstmuziekje In dulci jubilo? Werkeleijk één van de mooiere nummers dat ook nog in de hitparade in Nederland stond
René van Gellekom
Zo te zien gaat het weer zomer worden.
Kom mensen haal “Moonlight Shadow” maar weer boven. (zomerhit 1983)
Heeft ook nog een discosingle gemaakt : Guilty.
Ik heb ergens de blauwe ! 12inch nog liggen.
Wie had er ook iets met 12 inch singles.
Briljante log, net als de muziek van Oldfield… en natuurlijk heb ik de hele Tubular Bells serie
Tja, wie kent het niet? ‘Tubular Bells’ is een “klassieker”. Niet in de laatste plaats door onderdeel uit te maken van de soundtrack van Friedkin’s Exorcist. Kan me nog herinneren dat Oldfield (en gastmuzikanten) indertijd een live tv-optreden gaven op een ronddraaiend podium. De 2003 versie vind ik overigens een stuk minder. O.a. doordat John Cleese (die als ceremoniemeester optrad) er een veels te jolig potje van maakte.
Mike Oldfield ken ik wel. Maar zijn muziek was niet bepaald de mijne. Hoewel ik dat “Moonlight Shadow” wel aardig vond.
@René van Gellekom: Inderdaad, met de nadruk op “traditioneel” want de muziek is niet van Mike Oldfield. Het is een Middeleeuwse melodie met Duitse tekst vermengd met Latijn. Johann Sebastian Bach vond dit kennelijk ook een aantrekkelijke melodie getuige zijn drie verschillende zettingen (BWV 368, 608 en 729).
Mike’s eerste 3 elpees zijn fraai maar na nr 5 of 6 ben ik opgehouden, teveel van hetzelfde.
Heb ‘m ooit nog ’s gezien als bassist bij Kevin Ayers the Whole World
mijn zoon ramon (7) vraagt net hoe kom je aan die muziek van bassie en adriaan?
ik vond shadow on the wall ook wel leuk van mike oldfield.
Is toch wel een hele goede compositie. Vaak hoor je mensen van mijn leeftijd (20) roepen dat dit saai of ouderwets is. Als je een beetje interesse in muziek hebt, weet je dat dit soort bewerkingen ook invloed hebben gehad op de hedendaagse house/dance (New Age ligt ten grondslag aan bijvoorbeeld Goa Trance). Absoluut respect voor Mike Oldfield die inderdaad van een veel oudere melodie een indrukwekkend en wereldberoemd stuk muziek heeft gemaakt!
Mike Oldfield trouwde met de Noorse Anita Hegerland, die wij hier kennen van “Schön ist es auf der Welt zu sein” met Roy Black (Gerhard Höllerich).
Uit dit huwelijk werden geloof ik drie kinderen geboren.
Maar Mike’s muziek is erg goed. Beter als de hedendaagse bagger.
Fantastisch, dat hij zoiets moois al op zo’n jonge leeftijd heeft gemaakt. Zijn latere werk kon me niet zo boeien, hoewel To France (kwam na Moonlight Shadow) mij wel bekoorde.
Misschien leuk om te vermelden: het succes van deze lp betekende het succes voor Brandson. NIet alleen was hij net gestart rond deze tijd, hij balanceerde ook op het randje van faillisement. Dankzij de opbrengst kon hij verder. En wat vind ik van de lp zelf? Recent nog geluisterd en dan is ‘ie pijnlijk gedateerd. In mijn ogen dan geen meesterwerk. Want die zijn tijdloos
@ikzie: Wat bedoel je met “pijnlijk gedateerd”? Kun je die gedachte wat nader uitwerken, misschien leer ik er wat van.
Ha die Paul, leuk logonderwerp! Ik vond het kicken om de muziek zonet weer te horen. Roep al jaren dat ik die op cd moet hebben. Nee Ikzie, pijnlijk gedateerd vind ik het niet. Juist inventief! De bolero van Ravel verveelt toch ook niet? Overigens vond ik kant 2 van de LP een beetje misselijkmakend met dat grommende stemgeluid.
Prachtige muziek! Alleen heeft hij zelf verteld bij jools holland (bbc) dfat het thema afkomstig is van Beethoven en vervolgens heeft hij het omgedraaid en gebruikt……..fantastisch
Ik leerde de muziek pas goed kennen toen ik 13 was van mijn vriendje .24 jaar later is het nog leuk.
de muziek van m. oldfield (excorcist 1) komt ook voor in de film oorlogswinter van het boek van jan terlouw (1973) jawel onze
natuurkundige en oud-politicus, de combinatie van die muziek (tussentune) en de film oorlogswinter maakt dat samen tot een uniek geheel, nog mooier dan de andere combinatie, heeft veel indruk op me gemaakt dat is pas jeugdsentiment
Mijn vader heeft hier een lp van
Na die een paar keer gedraait te hebben, Heb ik hem maar gedowload via Limewire, Mijn eerste herinering aan deze LP was Bassie en Adriaan, Zelf heb ik het muziekje gebruikt in een filmpje dat ik zelf gemaakt heb, En daarmee ben ik op de regionale tv (l1) gekomen, of dat nu aan de muziek gelegen heeft??
mailadres is opgeheven er kan niet meer worden geantwoord
excuus voor dit ongemak
@henk : je hoeft je emailadres niet in te vullen! als je dat blanco laat komt er niets bij te staan. Ik reageer hierop omdat anders mensen denken dat het mailadres van jeugdsentimenten niet meer werkt, en dat werkt dus nog prima!
verdmd ja OOrlogswinter!! Ik zat maar te denken, ik heb de excorcist nooit gezien, en toch ken ik t van een film! Komt binnenkort of is net trouwens op DVD uit, zou dit muziekje er dan ook achter zitten?
Idd dat is pas jeugdsentiment!
Luister eens naar de briljante CD Amarok…werkelijk fantastisch!!!
Recent weer eens Hergest Ridge gedraaid. Na Ommadawn toch wel zijn sterkste plaat. Helaas is deze plaat er in twee uitvoeringen en ik mis het origineel op vinyl.
Mike Oldfield heeft zulke mooie muziek gemaakt….
Wat een leuke foto van Mike
Ik ken hem eigenlijk niet zo heel erg goed, alhoewel we heeeeeel veeeeeel cd’s van hem hebben, maar dat komt vanwege m’n Britse echtgenoot.
Ik ken eigenlijk enkel In Dulce Jubilo, Shadow on the wall (niet mijn muziek) en To France (dat vond ik wel goed) met Maggie Reilly.
Tubular Bells, geweldig. Moonlight shadow, To France, prachtige singles. Weinig aan toe te voegen.
Mike Oldfield’s muziek was een verrassing voor mij in de zeventiger jaren. Prachtige muziek. Als ik het weer hoor, is het alsof ik in een oester zit die met fluweel is gevoerd. Ergens diep in de zee.
Ik heb het genoegen gehad om Mike Oldfield twee keer live te zien: Het beste concert dat ik ook meegemaakt heb, echt SUPER.
Het Tubular Bells van mijn zus gekregen toen ik 13 was, zij had ‘m dubbel. Je kunt bijna de andere kant erdoorheen horen zo grijs is ie gedraaid. Heb verder ook bijna alles van ‘m. Het blijft heerlijke muziek!
Mike Oldfield still rules.
Heb twee keer het genoegen gehad de man live te aanschouwen. Briljant!!!
Jammer dat mensen vaak alleen de hits kennen en Tubular Bells, want Mike heeft zoveel meer schitterende CD’s en popsingles gemaakt.
Five miles out, Crises, Discovery, Amarok en nog veel meer.
De single “Pictures in the dark”is een waar meesterwerk en onvoorstelbaar genoeg hier in Nederland geen hit geworden. “Heaven’s open”en “Shine”zijn wat mij betreft ook twee singles die meer aandacht verdiend hadden.
Mike Oldfield is een van mijn favoriete artiesten, een geweldige gitarist maar eigenlijk gewoon een multi-instrumentalist.
Naast Oorlogswinter wordt de muziek ook gebruikt in Bassie en Adriaan en de huilende professor.
amarock..deze meeslepende briljante composite
heeft veel betekent voor mij en nog
ik heb de dood van mijn moeder verwerkt met dit meesterwerk van Mike
tijdloos als de klok
in dolce jubilo ……daar volksdansten we op op de camping !!!!
deze muziek was verder voor mij onbekend (alleen van B & A) tot ik mijn man leerde kennen.
zoveel lp’s en cd’s had zelfs de platenwinkel niet.
regelmatig dansten de bloempotten op de vensterbank, want er moest wel op de juiste manier van “genoten” worden.
toen onze oudste (nu 13 jr)net kon zitten werd deze cd opgezet en in dolce zette meteen onze dochter in beweging.
ook bij de 2e kwam de cd weer voor de dag.
zij (10 jr)hield vanaf haar geboorte al van ’stevige muziek’, voor haar geen kindercd’s !!!
shadow on de wall was haar favoriet.
al headbangend zat ze op de vloer te gieren van de pret.(erg komisch om te zien)
zo nu en dan komt hij weer voor de dag en gaan we eerst bangen en dan volksdansen.
tubular bells,fantastisch ik krijg er geen genoeg van.Hij heeft geweldige muziek gemaakt tijdloos.
Van Mike Oldfield ben ik vooral dol op zijn eerste 3 cd’s: Tubular Bells, Hergest Ridge en Ommadawn. Ook de box (Boxed) die die drie cd’s bundelde was erg goed vanwege de extra nummers die erop stonden, waaronder In Dulce Jubilo. Opvolger Incantations vind ik ook nog wel goed, maar zijn latere cd’s vind ik wat minder, al zaten er fraaie hits bij (Moonlight Shadow, Shadow On The Wall en To France). Amarok was een positieve uitzondering, maar die vind ik net iets te fragmentarisch om te kunnen ontroeren.
Ik ken geen enkele muzikant die zo veel instrumenten kan bespelen als Mike Oldfield. Volgens mij waren het er meer dan 60 op Amarok!
Een erg originele artiest, die best wel wat bekender zou mogen zijn, en om meer dan Tubular Bells en Moonlight Shadow!
Ik was ongeveer 10 jaar toen ik “indulci jubilo” voor toppop (met Ad Visser) zag. Je zag op het beeld steeds meer blokjes met Mike’s die verschillende instrumenten speelde.
En dan kwam dat mooie drumroffeltje erbij.
Vond het altijd vreemd dat moonlight shadow en To France van mike oldfield waren; je hoorde toch heel duidelijk een vrouwenstem
Werd pas echt M.O.-fan na het horen van five miles out en tubular bells, hoewel ik zijn werken vanaf tubularbells III niet meer zo goed heb gevolgd..