Reacties op: Dagboek

Door: Grompie

Grompie — Sat, 28 Jul 2007 21:19:10 +0000

Ik heb een paar dagen een dagboek bijgehouden, ergens in oktober 1981, toen ik 11 was. Er staan (heel voorspelbaar) natuurlijk vooral lagereschoolervaringen in. Dat ik er na zo korte tijd alweer mee ophield geeft wel aan dat het voor mij toen niet erg serieus was. Daarna heb ik nooit meer een dagboek bijgehouden tot ik onlangs om persoonlijke redenen weer ben gaan schrijven.

Door: Sentiment

Sentiment — Sun, 20 May 2007 21:18:04 +0000

@Anouk: als je echt niet wilt dat er iemand in je dagboek leest kan je het ook op de computer doen in Word, dat kun je nl met een wachtwoord beveiligen (moet je wel een moeilijk wachtwoord kiezen natuurlijk) daar kan je dan wel je diepste gevoelens in opschrijven zonder dat anderen het kunnen lezen.

Door: Anouk

Anouk — Sun, 20 May 2007 15:02:10 +0000

Ik ben begonnen op mijn 11e in een dagboek. Nu ben ik 13. Ik schrijf er nog steeds in. Ik doe het nu wel veel serieuzer als op mijn 11e. Toen beschreef ik gewoon wat ik had gedaan op een dag. Maar nu schrijf ik echt over mijn gevoelens, en wat er in me omgaat. Ik heb wel het gevoel dat iemand hem leest. Een goede verstopplek heb ik ook niet gekozen. En ik weet nou eenmaal geen andere. Mijn moeder komt best wel vaak op mijn kamer om te poetsen en dergelijke. Dus dat is een groot risico. Ik heb een keer het vakantiehuis van onze vakantie nagetekend, en erbij gezet wat het allemaal was. Toen heb ik een keer (ja ik weet dat het niet mag) in het dagboek van mijn zusje een stukje gelezen. Ze had ook het vakantiehuis getekend! Ik wist niet wat ik moest doen. Moest ik het aan haar vragen? Nee, want dan zou ze weten dat ik een stukje gelezen had. Maar, tegelijkertijd heeft zij de mijne misschien ook wel gelezen. Nu schrijf ik er dingen in, maar soms denk ik er bij na. Moet ik dat nou wel opschrijven? Stel dat iemand dit leest? Ik schrijf bijna elke dag in mijn dagboek, soms wil ik zo veel vertellen, dat ik alles maar inkort, ik wil heel snel schrijven en dan krijg ik snel een lamme hand. Ik heb ook wel eens iets uitgeprint en dan opgeplakt in mijn dagboek. Maar daar stop ik maar mee. Ik vind het zo nep.

Door: Paul

Paul — Thu, 12 Apr 2007 19:18:17 +0000

Ik had in mijn puberjaren een klein dagboek. Ik kijk het (tot nu toe) nooit meer in, hoogstens bij een verhuizing. De laatste is vertien jaar geleden. Maar het is goed om te weten dat het ergens in mijn kast staat.

Ook recent bij vlagen dagboeken bijgehouden om na een dag alles een plaats te geven en te schrijven met een kroontjespen en inkt naar keuze. (vaak een sepiakleur) Daarvoor gebruikte ik ordners met geperforeerde a-viertjes waar ik soms een afbeelding uit een symbolenboek op copieërde.

Door: dutchfranca62

dutchfranca62 — Mon, 20 Nov 2006 19:46:56 +0000

Diverse dagboeken heb ik (gehad). De laatste paar heb ik -noodgedwongen- weggegooid (versnipperd). Reden: een vriend heeft erin zitten lezen en daar kwam ik achter; vriend + dagboeken dus de deur uit.
De ‘onschuldige’ dagboeken heb ik gelukkig nog wel, waarin ik verliefd was op ‘Jean Loup’ en ‘Cowboy’ uit De Schat van het Kasteel zonder Naam, en waarin ik de kinderen Lucy-Ann, Philip, Dinah en Jack natekende, van de boeken … van Avontuur van Enid Blyton. Maar ook de 1ste verliefdheden kwamen er in voor.

Door: judith

judith — Mon, 20 Nov 2006 19:29:23 +0000

Ja ja, ik heb al mijn dagboeken nog en dat vind ik toch zo leuk, ik kijk er vaak in en soms lig ik weer in een deuk en denk ik: goh, dat ik dat durfde te schrijven zeg….. Ik was altijd gek van opstellen maken en verhaaltjes schrijven dat blijkt ook wel! Elke dag vertelde ik wat voor weer het was en ook hoeveel graden…..ja, die Anne Frank heeft het toen ook goed gedaan hoor en dat voor een jong meisje in de puberteit

Door: Carmen

Carmen — Fri, 21 Apr 2006 00:39:00 +0000

Ja, ik hield ook een dagboek bij. Leuk om terug te lezen. Lekker belangrijk allemaal, hihi

Door: Els

Els — Sat, 02 Jul 2005 13:04:00 +0000

Ha ha, ik begon toen ik een jaar of tien was een meergeneratie-dagboek. Ik schreef de eerste bladzijde. Mijn kind zou de tweede schrijven, kleinkind de derde etc. Ik ben nu 40, geen kinderen en dat dagboek is kwijt. Toch een leuk idee.

Reguliere dagboeken ging ik pas in mijn middelbare schooltijd schrijven, vol puberleed. Of ik wel de goede kleren had en dat die ene leuke jongen wat tegen me gezeg had. Allemachtig, wat een tijd. Blij dat dat voorbij is, maar jammer dat ik nooit meer zo verschrikkelijk verliefd kan zijn als op m’n 16e.

Door: steven 1970

steven 1970 — Wed, 15 Jun 2005 17:28:00 +0000

Van mn 12de t/m m’n 19de staat allemaal uitgebreid beschreven! (1982-1989) Echt genant, maar vooral erg waardevol om letterlijk mn gedachtes van toen gereflecteerd te zien. Ik was hardrocker (Slayer enzo), dus ik was vooral bezig met shockeren en eruit gezet waorden enzo….Echt lache om dat terug te lezen! En tussendoor Tsjernobyl, Herald Of Free Enterprise, Space shuttle, Theo Koomen dood (in dezelfde week als Marvin Gaye en Jack Middelburg)…Ja, erg gaaf dat ik dat gedaan heb….

Door: angela

angela — Tue, 14 Jun 2005 21:40:00 +0000

Ja, dagboeken, daar werk ik mijn hele leven al mee.
Ik ben nu 45 en toen ik 9 jaar was kreeg ik mijn 1e met sinterklaas.
Inmiddels ben ik aan nummer 18 toe. Ik schrijf niet dagelijks maar wel komt alles ter sprake. Mijn eerste vriendjes, de eerste keer,
huwelijk, 2 geboortes, de kids enz. Elk dagboek heeft een naam met betekenis zoals donny (osmond) Dennis (van de beach Boys) Kitty (idd van Anne frank) Maxima (duidelijk denk ik) Fergie (toen was Andrew met Sarah Ferguson) Diana (duidelijk) en michelle (het jaar 1988 ek michels, hoe kom je erop) Anne (gekregen van mijn petekind Anne) enz. en desiree (gekocht de avond voor ik beviel van mijn dochter Eline (15 jaar geleden, geschenk betekent het dus en dat was Eline). Inmiddels heb ik alle dagboeken gescand via computer op dvd. Extra archief dus