Touwtje uit de brievenbus
Link naar dit artikel Op zondag 3 juli 2005 geschreven door Sentiment
Ieder keer aanbellen deed je niet! Nee, er hing gewoon standaard een touwtje uit de brievenbus zodat je makkelijk binnen kon om b.v. je speelgoed te pakken of als je naar het toilet moest.
De achterdeur was ook nooit op slot want de buurvrouw kwam altijd achterom om een bakje koffie te halen, en iedereen liep gewoon in en uit.
Aan inbrekers dachten je ouders niet. Dat is in deze tijd wel anders…
55 reacties op “Touwtje uit de brievenbus”
Laat een reactie achter
op...
: Ik hoop ooit deze...
ja met je hand door de brievenbus
onze hond was zelfs in staat om zo de deur te openen dat gaf weer problemen met de loopse teefjes in de buurt
Wij hebben de deur nog nooit op slot,we hebben (niet gelogen) geen eens een sleutel.
Jemig, dat was ik he-le-maal vergeten! Hadden wij vaak, zo'n touwtje. En als het er niet hing: klepperen met de brievenbus. Heel hard als je nodig moest plassen. Schiet nou o-op…
Vroeger hadden we ook zo'n touwtje. Nu niet meer. Nu hebben we een achterdeur die niet eens dicht kan. Gelukkig liggen er altijd twee hele grote honden achter.
ik ben van de sleutel om nek generatie
ja ik moest met het touwtje binnenkomen..en dan ook nog es joehoe roepen…
Best gek toch?
In ons rijtjeshuis hing weliswaar geen touwtje in de brievenbus maar de deur stond wel altijd open (leuk sentiment trouwens). Als je thuis iets kwam halen/ vertellen, kwam de hele vriendenclub gewoon mee naar binnen lopen hahaha. Zat één gevaar aan; je moest meteen weer een boodschap halen bij de kruidenier/ bakkertje etc. Inbraken waren nog het gesprek van het jaar.
Wij woonden in een flatje met een centrale deur. Moest je eerst beneden bellen, ging de deur open en dan trappen lopen. (van die betonnen krengen, waar je zo lekker een gat in je knie kon vallen). En dan boven nog de deur open. Een sleutel kregen we niet mee. Mijn moeder wad altijd thuis….Met thee en koekjes.
Naar beneden langs de trappen ging trouwens een stuk sneller: je pakte de verticale stang beet, sprong van de bovenste tree en zwaaie als een volleerde Tarzan over alle treden heen.
vroeger thuis nooit de deur op slot, iedereen kwam gewoon achterom naar binnen. er was zelfs geen bel bij de voordeur, vreemden moesten hier heel hard kloppen en zelfs dan hoorden wij dit niet. nu in mijn eigen huis ook nooit de deur op slot iedereen loopt gewoon naar binnen en jawel hoor vriendjes en vriendinnetjes komen allemaal mee. de laatste die naar bed gaat maakt hopelijk de deur op slot en zoniet dan is er 's morgens een werkje minder te doen (deur open maken).
vroeger thuis nooit de deur op slot, iedereen kwam gewoon achterom naar binnen. er was zelfs geen bel bij de voordeur, vreemden moesten hier heel hard kloppen en zelfs dan hoorden wij dit niet. nu in mijn eigen huis ook nooit de deur op slot iedereen loopt gewoon naar binnen en jawel hoor vriendjes en vriendinnetjes komen allemaal mee. de laatste die naar bed gaat maakt hopelijk de deur op slot en zoniet dan is er 's morgens een werkje minder te doen (deur open maken).
Wij belden gewoon aan en dan renden we hard weg. Ohw nee, da's weer een heel ander sentiment
Euh touwtje… Ja, althans op mijn eerste woonadres in Assen. Daar woonden we op een bovenverdieping (met eigen opgang en voordeur) en daar hing inderdaad een touwtje uit de brievenbus (ik was toen 4/5 jaar). Direct voor de deur stond (en staat er ovewrigens nog) een enorme kastanjeboom. De andere kinderen waren altijd 'strontjaloers' op ons, omdat wij (mijn zus en ik) altijd voor dag en dauw alle nieuwe kastanjes al van de grond en uit de boom verzamelden. Als ze niet op de grond lagen, probeerden we met een dikke stok de kastanjes uit de boom te krijgen.
Op school maakten we van deze kastanjes altijd de gekste dingen. Tsjonge en al dat sentiment vanwege een touwtje
In deze tijd ondenkbaar, hoewel inbrekers van alle tijden zijn, nee, bij ons was de voordeur gewoon dicht en mijn zusjes en ik hadden al vrij gauw een sleutel. Mijn zoon zet deze "traditie" voort, want sinds hij op de middelbare school zit, heeft ook hij een sleutel. Eigenlijk zou je op je voordeur een briefje moeten plakken met "Graag geen inbrekers!" Maar of dat zou helpen? Net als die ja-nee stickers tegen ongewenst drukwerk, of "Wij kopen niet aan de deur en zijn ook al bekeerd!" Dat helpt ook voor geen meter!
Bij ons geen touwtje, maar wij woonden op een hoekwoning en de poort was altijd open. Wij kregen pas later, toen we uit gingen, een sleutel. Onze kids hebben al een (poort)sleutel. Wij kunnen hier nl geen deur open laten. Onze achterdeur echter is altijd open, behalve 's nachts dan. Vandaar dat de poort op slot moet. Niet doorvertellen he!!!
Wij hadden ook een touwtje in de brievenbus! Volgens mij eigenlijk al onze vriendjes en vriendinnetjes uit de buurt. We moesten het touwtje wel een beetje 'verstoppen' in de brievenbus zodat die niet naar buiten hing. Soms wel lastig als de postbode het touwtje per ongeluk naar binnen had geduwd met de post haha
Wij liepen, en meestal nog bij goede bekenden en familie, gewoon achter-om!
Bij ons ging ook iedereen achterom, behalve collectanten en Jehova's geloof ik
Wat heerlijk dat er nog steeds mensen zijn die hun deur niet op slot (hoeven te) doen. Mijn achterdeur staat als ik thuis ben vaak open, is in ieder geval niet op slot. Maar geen haar op mijn hoofd om voor de voordeur een touwtje te gebruiken. Ik ben er zo een die zelfs midden in de nacht nog het bed uitgaat om de voordeur op slot te doen als mijn man dat niet heeft gedaan. Zeikerd hè?
Nee een touwtje hadden we niet maar de poort en de achterdeur waren altijd open.En als ons mam er een keer niet was dan lag de sleutel gewoon onder de vuinisbak of onder de mat.Daar lag ie geloof ik bij iedereen.
nee een touwtje hadden we niet op een flat een hoog, ik klom de balkon over via de buuv en later ook om thuis te komen als je te laat was uitgegaan.
Wij hadden geen touwtje want ik kom uit een echt ouderwest ouderlijk huis waar meer familie dan alleen mijn ouders woonden. Daar was het huis dan ook wel groot genoeg voor. Er was altijd iemand thuis en je had dus geen touwtje of sleutel nodig. Vroeger vond ik dat soms wel irritant, dat je nooit het rijk alleen had. Nu zou ik het poepsjiek vinden, zo'n nimmer verlaten familie-fort.
wij hadden nooit een touwtje uit de deur hangen,
echter kon je als je met je hand de brievenbus inging wel bij een touwtje om de deur te openen…….
ik lees dat er veel mensen zijn die nu nog de deur niet hoeven af te sluiten, dat kan bij ons in Den Haag en omgeving al eeuwen (lijkt het) niet meer………
veel mensen hadden vroeger ook een loper!!, een sleutel die op iedere deur paste……..
"als mijn tante wieletjes had dan kon ze rijden en als we geen voordeur hadden moesten we altijd achterom" maar dat is natuurlijk maar gekheid. (een oud "spreekwoord" in onze familie…)
ik woonde op de 4de en tevens bovenste verdieping, wel een balkondeur, maar dat was wat hoog. alle familie en bekenden moesten meestal beneden wel bellen, tenzij de deur eens openstond en iedereen vloot dan een 3-tonig wijsje zodat je wist dat het "goed volk" was. Mijn moeder was eigenlijk ook altijd thuis, maar wilde 's middags nog wel eens een tukkie doen als ik uit school kwam. ze was en is nog steeds een echt nachtmens. vriendjes en vriendinnetjes mochten altijd mee naar binnen, het was net de zoete inval bij ons. mocht ze eens niet thuis zijn dan belde ik bij de buurvrouw op 1 hoog, en dan denk ik dat onze eigen voordeur toch altijd wel open was, want ik heb geloof ik nooit een sleutel gehad. bij die buurvrouw ging ik ook wel eens naar de w.c. als ik heeeeel nodig moest en het niet meer tot de 4de verdieping zou halen. heb daar ook wel eens over de deksel van de w.c. geplast. daar lag dan zo'n mooi dekje op… heel genant, maar wij hadden helemaal geen deksel dus verwachtte dat ook niet, en ik moest echt heeeeel nodig…en als de wasmachine aanstond hing de slang klem onder de bril in de pot en kon de deur niet dicht, thuis vond ik dat geen probleem met de deur open plassen, maar bij de buren???
Nee. Geen touwtje.
Mamma was bang voor ongewenst bezoek. Maar ik had dermate smalle armpjes dat ik door de brievenbus bij t slot kon en zo de deur kon openen.
EN NOOIT MISBRUIK VAN GEMAAKT!!!
Jups… hadden wij ook , een touwtje… Maar in het " nieuwe " huis zat gewoon een deurklink en hoefde het touwtje niet meer…
En tegenwoordig moet je dat natuurlijk niet meer doen…
Onze achterdeur was altijd open, en als ik via de 'voorkant' naar binnen ging moest ik door de winkel die mijn ouders hadden. Wanneer er verder niemand in de winkel was moesten we heel hard "Blíjf mááár!!" roepen, zodat er niemand voor niks naar de winkelbel kwam.
Tegenwoordig heb ik voor de kinderen ook vaak een touwtje door de brievenbus.
Dat wilde ik ! al mijn vriendinnen hadden een touwtje, ik niet! Mijn moeder vond het niet verantwoord om een touwtje te hebben. Dus ik klepperde maar tot ze kwam! ( Ik moet plasse!!!) haha.
Wij hadden een heel klein raampje in de deur die met een grendeltje open en dicht kon, dus op je tenen staan en hand door het raampje om de deur te openen. Een jongen uit de straat had zich een zaterdagbaantje verschaft door wekelijks de koperen bel en brievenbus te poetsen….voor een kwartje per deur….
wij hadden geen touwtje door de deur, bij ons was de achterdeur altijd los. toch als er een buurtfeestje was in de plaatselijke kroeg werd de politie ingelicht om de dijk in de gaten te houden.
als we dan thuis kwamen lag er altijd een briefje op de keuken tafel.
"wil best oppassen, maar sluit wel af, gr. politie kossen"
tegenwoordig zit alles op slot. maar toen(20jaar geleden) kon dat nog.
Het touwtje hadden we ook ja. Niet alleen voor ons kinderen maar gewoon zodat elk bezoek naar binnen kon. Ik moet er niet aan denken dat er elk ogenblik een buurvrouw naar binnen kan stappen. Zouden onze moeders nooit es naar wat privacy hebben verlangd?
Dat zag je inderdaad veel vroeger, m'n ouders hadden dat niet in de 3 jaar dat we in Amsterdam woonden, ze vonden 't te eng, ik moest gewoon aanbellen.
Wij hadden geen touwtje want achterom was net zo snel, bij mijn vriendin hadden ze wel een touwtje want daar moest je een heel eind voor je achterom was. Als het touwtje er niet was, gewoon klepperen, dan kwam ervanzelf iemand. De bellen waren toen van die trekbellen met een bel in de gang, die werden vaak kapot getrokken en de meeste werkten dan ook niet meer.
Dat was in de tijd dat je je fiets niet op slot hoefde te zetten en de SRV wagen in je straat stopte en de flessen(!) melk gewoon voor de deur zette. Oh, oh… 'Kword oud!
soms heeeeel soms ben ik er net niet om drie uur en dan doet mijn oudste de tennisracket door de brievenbus en kan dan zo de deur openen, dus mensen draai hem echt op slot die voordeur want wat mijn zoon van 12 kan kunnen minder goed gezinde mensen ook!
niks touwtje gewoon de achterdeur open en iedereen kon mee.
heb ik van huis meegenomen denk ik want ook nu is hier de achterdeur bijna altijd open en de weinige keren dat ie op slot is hangt de sleutel aan een spijker in de schuur, die altijd open is.
Moet er dan wel bij vertellen dat er hier een grote herder rondwandeld die gelukkig qua uiterlijk afschrikwekken genoeg is.
Is alleen maar het uiterlijk hoor want de buurt kids lopen hier in en uit of ze thuishoren hier. Zelfs de glazenwasser is zijn vriend.
Heb het een keer gehad dat ik iets later thuis was dan gepland had mijn vriendin alvast koffie gezet en de hond haar gezelschap gehouden hahaha
wij hadden eerst een touwtje (omdat moeders die boven stonden te strijken geen zin hadden om steeds naar beneden te kleppen als er weer en kind moest plassen) en later zo'n metalen kledinghanger onder de mat. Daarmee kon je ook de voordeur openmaken.
Tegenwoordig hebben wij (op de Veluwe) de voordeur nooit op slot en het gebeurt dan ook regelmatig dat er een briefje op de tafel ligt als we thuiskomen." We hebben wat gedronken want jullie zijn er niet…" Geweldig dat dat nog kan hè.
Ben trouwens wel benieuwd waaarom kinderen niet gewoon een huissleutel kregen…
gelukkig kan het hier in Friesland nog wel (nu niet alle inbrekens naar hier sturen hoor!) ik zie nog regelmatig het touwtje door de bus.. helaas kan dat niet bij alles sloten. Moderne technologie…
Mijn vader vernielde onze mooie nieuwe hardhouten voordeur door er een gat in te boren voor het touwtje. De brievenbus zat nml in een verkeerde hoek. Dan kon je de deur niet opentrekken.
In de randstad kun je ook op zat plaatsen gewoon je deuren openlaten hoor.
Zo erg is het nou ook weer niet in Nederland
En als het touwtje er niet uithing was er altijd nog de gebogen metalen stang met een haakje die verstopt lag achter een boomstronk in de voortuin. En in de achtertuin natuurlijk de sleutel onder de vuilnisbak.
Ja ik ben ook groot gebracht met "het touwtje"
Dat kon ook want mam was altijd thuis, en zat om half 4 al met een pot thee en speculaasjes te wachten.
Daarna ging je buiten spelen en ontmoette je je vriendinnen op straat , en klepperde je even vaak in en uit , lang leve het touwtje.
Vera
wij woonden op n hoekhuis met een (in mijn herinnering) enorme tuin waarvan t kleine lage hekje altijd was afgesloten (snap niet waarom nu, want je kon er gewoon overheen stappen) maar omdat het een drive-in woning was, hadden wij inderdaad aan door de brievenbus een touwtje hangen, of stond de garage open zodat ik op die manier naar binnen kon.
Hier thuis heb ik de achterdeur altijd open, we horen nl de bel niet echt, de meesten weten ook dat ze gewoon achterom kunnen komen.
Het touwtje uit de deur en dat was in de hele straat zo. Wij hadden een seringenstruik naast de deur en dat was een echte vlindestruik elke zomer zat die vol vlinders. Dus iedereen nam de voordeur. Trek maar aan het touwtje gaat de deur vanzelf open.
Geweldige uitvinding, dat touwtje. Later vervangen door ieder een eigen voordeursleutel, lang niet zo 'romantisch' meer maar helaas wel een veiliger oplossing.
Bijna iedereen had in onze flat een touwtje. Wat heerlijk eigenlijk, dat dat kon!
hahaha grappig dat touwtje uit de deur,ik was het helemaal vergeten maar nu weet ik het weer wij hadden ook zo"n touwtje.
Ook wij hadden een touwtje haha
Wat een tijd! Toen kon dat nog. 's Avonds werd het touwtje bij ons natuurlijk wel naar binnen getrokken.
Man, wat hadden we het druk met buitenspelen. Je gaf jezelf nauwelijks tijd om te plassen. Als het warm was 'misbruikte' je het touwtje om stiekem snel een lekkere ijslollie uit de koelkast te pakken
Moeders liep rond etenstijd naar de hoek van de straat om ons te roepen dat het eten klaar was. Na het eten gauw weer naar buiten om te spelen, totdat je naar bed moest. Kwam die tijd maar weer terug.
Het beruchte touwtje uit de brievenbus hadden wij ook thuis. Ook waren wij sleutelkinderen als er niemad thuis was. Mijn moeder deed bij weggaan wel de achterdeur of de poortdeur op slot. Bij een vriendje verderop was de deur wel altijd open (ook als ze weg waren) daar hebben we toen met de buurtkinderen ook misbruik van gemaakt. We wisten dat ze daar altijd veel snoep hadden en tja…….toen was de verleiding veel te groot. We zijn na een paar keer ook op heterdaad betrapt en toen nooit meer gedaan……..wat waren wij toen geschrokken zeg. Maar goed ook!
Nou, tegenwoordig hoef je dat niet meer te proberen hoor,je kijkt nu wel uit dacht ik, hele andere tijden natuurlijk toen, het touwtje brak ook wel eens af en dan raakte je in paniek als je moeder niet direct de deur voor je open deed!!!!!!!
Heb al 7 jaar een touwtje uit m'n brievenbus hangen. Dag en nacht. Enkel als ik en m'n vrouw aan het werk zijn gaat het touwtje naar binnen. Van opslot draaien hebben we al helmaal nooit gehoord. Achter staat alles dag en nacht open en voor trekken we alleen de deur dicht. En anders bewaken de katten het huis maar. In de buurt waar ik woon let iedereen op elkaar spullen. Zelfs s'nachts!
Ook wij hadden een touwtje uit de deur hangen en was in kindertijd superhandig ja.
We woonden buiten, je kunt het vergelijken met een moderne boerderij zonder koeien en beesten
Gelukkig hadden we een touwtje uit de deur hangen want tsja, een achterom was er niet, klinkt gek misschien ja maar achter was de tuin van 2000 metertjes en als je tante met hoge hakjes dan achterom moest om buiten te gaan zitten in de zomer zakte tante pardoes in het weilandgras en dat weet ik nog en dan moest ze nog een eind lopen ook nog ja
naar ons terras toe!
We hadden ook een bord aan het begin van de oprijlaan met een hondekop erop en die hielp en helpt nog steeds want mijn ouders wonen er nog, ze hebben namelijk lekker helemaal geen hond maar het helpt dus wel
Dus het touwtje kon altijd buiten blijven hangen alleen voor de nacht haalden we hem binnen als we hem niet vergaten natuurlijk he?
hadden wij niet wij woonden op een flat
en dat kan vroeger allemaal ,maar dat hoef je nu niet meer te doen ,
Nee Vanilla, dat hoef je tegenwoordig zeker niet meer te doen, tegenwoordig kan er een persoon aan de deur komen (niet dat het mij overkomt hoor!)en die doet zich voor als weet ik wie en die slaat dan je hersens in
Tsja, de tijden zijn wel errug veranderd he?
zeker weten judith, jammer gewoon