De Toilettafel
Link naar dit artikel Op vrijdag 15 juli 2005 geschreven door Sentiment
Bij mijn ouders stond een toilettafel op de kamer. Op de tafel lag een mooie sierborstel (die volgens mij nooit gebruikt werd) met bijbehorend handspiegeltje.
Als kind kon ik me daar uren vermaken met make-up die ik dan stiekem van mijn moeder had ‘geleend’ (als mijn moeder tenminste beneden druk bezig was).
Wat ook grappig was dat de zijspiegels van de toilettafel scharnierden en als je ze tegenover elkaar spiegelde, en je stak je hoofd ertussen, je jezelf wel tien keer in die spiegel zag. Bij een vriendinnetje thuis hadden ze een soortgelijke toilettafel maar daar stond een lampetstel op.
35 reacties op “De Toilettafel”
Laat een reactie achter
op...
: Ik hoop ooit deze...
HAHAHA, JA EN DIE ZIJSPIEGELS OMVOUWEN EN JE SPIEGELBEELD IN DIE KIER, DAN WAS T EEN LACHSPIEGEL!
Stond bij ons mam vol met flesjes Onje Klonje. Die ik heb ik ooit allemaal leeggegooid omdat ik me onheus bejegend voelde hahaHAHA!!!
DIE VAN ONS WAS BLANK/GELIG GLAD HOUT….
Ja, dit is een echte uit de fifties, je ziet ze nog wel eens op Marktplaats.nl
Zat moeder Sentiment daar haar dagelijkse 100 slagen met de 'gewone' goedkopere haarborstel te maken? Die sierborstels werden inderdaad nooit gebruikt, want 'dat was zonde'. Mijn moeder had een zilveren set, maar die werden alleen maar opgepoetst. Ook een paar mooie glazen flacons stonden erbij.
En uiteraard ontbrak het flesje Soir de Paris niet…. godnogantoe wat stonk die paarse parfumtroep toch
Ja, er stond er één bij mijn zus op de kamer. Werd bij ons in Rotterdam trouwens gewoon 'kap-tafel' genoemd !!
Ja wij hadden er ook 1 wij noemde ze ook "kaptafel" hij was ook geel achtig met de vouwspiegels, 60"s was ie, met ook de sier rommel.
Weet je wat ik me opeens herinner? De geur van Oil Of Olaz…
had mijn moeder vroeger op haar toilet tafel staan, en zat (toen) in een gewoon glazen flesje met zwarte dop en was roze van kleur….goh….
Als ik die tafel zie, zie ik mijn oma's huis voor me. Zij had precies zo'n tafel. Er hing altijd een heerlijke indringende mintgeur rondom die tafel
Ja ook bij mijn ouders stond een kaptafeltje met een mooie borstel en spiegel erop (die idd nooit gebruikt werden). Ook hingen er twee kapmanteltjes (soort capejes om over je schouders te hangen tijdens het borstelen).
Leuk om weer eens te zien. Zo'n ding 'hoorde' in de slaapkamer in die tijd. Bij de borstel hoorde ook een kam! (die ook nooit werd gebruikt). Geinig!
ik laat laat achter met een getal 4711 zegt dat iets?
Was dat geen odeklonje?Echt zo'n omaluchtje.Wij hadden een witte kaptafel met een ronde 3klap spiegel.
@ria 4711 is Eau de Cologne, hetgeen letterlijk "Water uit Keulen" betekent. Het getal 4711 is het huisnummer van de straat waar die fabriek destijds (in Parijs?) stond.
Over de toilettafel wilde ik het volgende kwijt; mijn ouders hadden ook zo'n ding maar ik kan me niet herinneren dat ze (mijn moeder) er ooit achter gezeten heeft. Wat betreft die spiegels; bij mijn oma stond een Jugendstill speigelkast in haar slaapkamer waar mijn zusje en ik ons eindeloos konden vermaken met onze spiegelbeelden in veelvoud. Na de dood van mijn oma is die kast met bijbehorende bedden en nachtkastjes verkocht.
Ja en bij die Jugendsill kast hoorde inderdaad ook een toilettafel met een lade waar allemaal raadselachtige zaken inzaten zoals vreemde kettingen die mijn oma nooit droeg en nog meer van dat soort dingen.
Je had ze ook modern a la jaren '70, in wit melamine. Daar stond vaak zo'n draaikrukje bij met van dat vieze pluizige nepbont. Liefst knaloranje of roze. Yek!
Oil of Olaz heette nog een poosje Oil of Olay. Onze werkster had het over 'Oil of Olaf'. Vies roze goedje.
Zo'n echte kaptafel had mijn moeder niet. Maar wel Oil of Olay.
)Inderdaad, het was toen roze.
Die heb ik vroeger ook nog wel gehad, vond dat erg sjiek.
Mijn moeder had ook een kaptafel met zijspiegels… en een kapmanteltje…. !
Met het kapmanteltje op mijn hoofd, wat als langhaar moest voorstellen, en een haarlakbus als microfoon in mijn hand… heb ik heel wat playback shows weggegeven voor die spiegel.. waar ik aan vele kanten 'te bewonderen' was…
Mijn oma én moeder hadden zo'n tafel. Erop stond ook zo'n duur (?)parfumflesje met een slangetje en ballonpompje. Weet nog steeds niet wat er in dat flesje zat Gelukkig heette het bij ons ook kaptafel en niet boudoir
Mijn ouders hebben die van hun nog steeds… zijn volgend jaar 40 jaar getrouwd en dat ding is net zo oud; zo'n oerlelijk wit/blauw geval, met spiegels zoals op het plaatje in het log.Met bijpassende twijfelaar zelfs… Ik ben bang dat ze hem nooit weg zullen doen. Dus als paps en mams hun laatste adem een keer uitblazen is dat ding het eerste die op de schroothoop terecht zal komen.
Mijn buurvrouw had er een. En zij was mooi, mijn buurvrouw.Ze rook zo lekker. Ik vond het geweldig geheimzinnig die spiegels en alle spulletjes erop. Mijn moeder had dat niet. Het was iets uit een andere wereld.
mijn oma had dit staan op haar slaapkamer, inclusief de 4711 met bijhorend zakdoekje
Hoezo iets van vroeger? Ik heb er nog steeds één. Reuze handig voor al je spulletjes. Mijn ouders zijn "klein"begonnen in de jaren 50 en hadden weinig geld. De toilettafel was heel lang een grote hutkoffer met een goudkleurig gordijn er om-en overheen. Mijn grootmoeder had er een met allemaal laatjes en ook zo'n driedubbele spiegel.
en er hing bij de kaptafel altijd zo'n zakje watjes bij. Van die gekleurde watjes.
Als kind behoorlijk interessant ogend…
Steven: Jaaa!! Nou je het zegt, zo'n plastic zak met witte, roze en blauwe watten…jee….het komt weer helemaal bovendrijven…
Boldoot is een oodekolnje-naam die ik me herinner.
Mijn moeders kaptafel was zo gemaakt dat ie bij het bed paste; donker hout met wit namaakleer met van knopen erop, Geen gezicht. Volgens mij zat mijn moeder er ook nooit achter. Er stond inderdaad oil of Olaz op. In een zak aan de zijkant hingen van die gekleurde wattenbolletjes (zachtgeel, rose, mintgroen, blauw en wit). Als je dat stiekum gebruikte met die oil of olaz, dan kwamen er allemaal van die lange pluizige wattendraden op je gezicht…brrr, vies.
Inmiddels is het allemaal weggegooid, alleen het bijpassende krukje heeft ze nog in huis. Ook met wit namaakleer overtrokken.
zo'n kaptafel had mijn moeder ook met daarom idd de borstel en spiegel.
borstel werd nooit gebruikt, dat waren zachte haren.
de handspiegel was zwaar, bloemen op de achterkant (rode rozen)
de kam van hard plastic, deed zeer op je hoofd
de bekende oil of olay, het hielp, mijn moeder zag er nog goed uit toen ze stierf, geen rimpels!
stinkparfum, boldoot, ronde hoge fles met blauw etiket.
de lipstick, daar zat toch wel een apart luchtje aan.
en ogenschaduw in poedervorm, felle kleuren!
en …. er stond een hele grote ronde doos op met wit poeder (talkpoeder?) met grote dons erin om je gezicht te poederen,
de doos was doorzichtig met een paarse deksel.
een heerlijke web-log, de geuren van rond de kaptafel dringen op dit moment mijn neus binnen maar nog meer de warmte.
xx
Wat een leuke log over zo'n stom gebruiksvoorwerp, de toilettafel cq kaptafel. Mijn moeder had wel een kaptafel maar met een losse enorm grote ovalen spiegel erbij. Daar lagen inderdaad een handspiegel met bijbehorende borstel op, vond ik prachtig. Als mam even op de badkamer ernaast was, trok ik altijd alle laatjes van het kastje open, even snuffelen. Daar ontdekte ik op mijn twaalfde een klein etuitje met wat make up (had mijn moeder nooit op, dus ik wist niet eens dat ze het had). Het grijze oogpotloodje dat ik er in vond, heb ik nog een paar jaar gebruikt.
De zak met gekleurde wattenbolletjes hing niet bij de kaptafel, maar in mijn kamer. Ik duimde vroeger namelijk altijd, met zo'n wattenbolletje in mijn knuistje geklemd. Wij noemden dat 'een pluisje'. Als ik geen pluisje had (roze was favoriet) kon ik niet slapen.
Wat leuk he, en iedereen herkent die domme dingen ook direct uit zn jeugd, het was de standaard uitrusting van de slaapkamer ,iedereen had ook zo'n kaptafel een stukje statussymbool.
Met alle assecoires als borstel, spiegel, kristallen au de kologne verstuiver met inderdaad zo'n ballon eraan .De au de cologne kon je los kopen ,in een zelf meegebracht flesje hevelen uit een grote fles.En ik herinner me nog een rouge doosje met pipo rode rouge erin en een donsje erop.Een doosje met schelpen beplakt met daarin wat oude siraden, van oma's en bedovergrootoma's.
Leuk om zulke dingen nog eens terug te lezen.
Vera
Mijn moeder heeft nog steeds zo'n tafel op de slaapkamer staan dus dit jeugdsentiment is nooit uit het ouderlijk huis verdwenen.
Ik kreeg ook een eigen oranje meisjes toilettafel van mn moeder…een poging van haar om een 'echt meisje' van me te maken denk ik…Maar flesjes parfum en make-up interesseerden me helemaal niks..uiteindelijk heeft het ding nog zn dienst gedaan als disco-meubel toen ik dertien was…platen in de la en pick-up erop…en weg die spiegel..
wat een sentiment enig. Zo'n grote kaptafel met die klap spiegels zodat je jezelf van alle kanten kon bekijken. En inderdaad mijn moeder hand dan een zilveren handspiegel en borstel . De handspiegel heb ik nog van tjokja zilver. Mijn mam droeg een rode lippen stift met dezelfde kleur nagel lak en die flesjes parfum die je kon laten vullen. Enig.
Ik zie hier een paar reacties over navulflesjes met eau de cologne. Een van de bedrijven waar je dat kon laten doen, was de HEMA. Ik werkte als zaterdaghulp; kwam er een dame om het flesje te laten vullen, vergat je de pomp uit te zetten na het vullen en kwam er een fontein van eau de cologneboven uit de fles over je heen. Mijn vriendin werkte bij de vleeswaren/warme worst-afdeling…Kujje nagaan wat een geurspoor wij 's avonds nalieten als we naar huis fietsten.
Toen ik nog niet zo lang trotse eigenaar van mijn eigen kaptafel was ( zie ook LUCHTJES en GEURTJES) kwam mijn 7 jaar jongere broertje toen ik lag te slapen mijn kamer op, (als mijn ouders naar bed gingen maakten zij hem even wakker om te gaan plassen..) en pieste in mijn mooie wit-oranje kaptafel!!! In plaats van links af te gaan naar de badkamer, liep hij rechts MIJN kamer in met genoemde gevolgen….!
Ik heb nog steeds zo'"n kaptafel met van die zijspiegels maar dan een modernere uitvoering. Reuze handig hoor je kan je kapsel van alle kanten zien, dit is dan ook mijn tweede exemplaar, en als deze het begeeft koop ik er weer een met zij spiegels (als ze dan nog te koop zijn) en anders hebben we altijd nog marktplaats toch?
Ja ik had ook zo'n kaptafel. Ik kreeg hem van mijn tante. Hij was wit met een krukje erbij die met rode pluche bekleed was. Wauw
Toch nog een reactie op de toilettafel/kaptafel. Mijn moeder had inderdaad ook een kaptafel met prachtige flacons en een kapstel (borstel, handspiegel en kam). Als kind speelde ik mijn eigen playbackshow voor de driedelige spiegel.
Toen ik trouwde in 1964 kocht ik ook een kaptafel. Veel eenvoudiger, maar heel functioneel. Ik begrijp dat veel mensen wat lacherig doen over het meubelstuk dat nu protserig, oubollig en “statussymbool” wordt gevonden. Nu beschikken de meeste mensen over een redelijk geoutilleerde badkamer met prachtige kasten en overal laatjes. In de jaren vijftig en zestig hadden we een wastafel (als het een beetje mee wilde zitten) en een planchetje waar je tandenborstel en tandpasta op kon liggen. In dat geval was een kaptafel met al je eigen spulletjes een ware uitkomst. Niet dat ik het prototype van een ijdeltuit was/ben, maar ik heb redelijk wat tijd doorgebracht achter mijn kaptafel. Ik was fulltime moeder van drie kinderen en vond het heerlijk als de drukte het even toeliet, dat ik me terug kon trekken in een eigen hoekje.
Later heb ik in mijn werk als therapeut vaak vrouwen en ook mannen geadviseerd ergens in huis een eigen hoekje te maken, hoe klein dan ook.