Fix en Fox en de Melkbrigade
Link naar dit artikel Op woensdag 24 augustus 2005 geschreven door een gastlogger
In 1952 verscheen het ‘vrolijk weekblad’ Donald Duck voor het eerst in Nederland. Uiteraard lazen wij dit blad thuis, en was het eerste recht om te lezen als vanzelfsprekend in die tijd voor mijn vader. Soms las hij het onder het avondeten, maar vaker op het toilet…
Omstreeks 1962 kwam er een concurrent van de Donald Duck op de markt: de Fix en Fox. Dat blad vol stripverhalen was op de een of andere manier gelieerd aan het Productschap voor Zuivel, want via de Fix en Fox werd je opgeroepen om lid te worden van de Melkbrigade. Dat lidmaatschap was me wat…
Ik herinner mij dat je een fraai oranje-blauw mouwembleem kreeg dat op je jas genaaid diende te worden. En dat je een logboek kreeg waar je je dagelijkse goede daden in kon noteren.
En een prachtig speldje. Er staat mij ook iets bij van een klein grammofoonplaatje, zo’n slap ding. Helaas, een pick-up hadden wij toen nog niet, dus weet ik niet wat er op dat plaatje stond. Kortom: slimme promotionele zaken, waarvan je je als kind natuurlijk niet bewust was.
Er liepen diverse klasgenoten met zo’n fraai embleem op hun mouw, je was er maar wat trots op een Melkbrigadier te zijn!
Het speldje heb ik inmiddels weten te bemachtigen. Naar het mouwembleem ben ik nog op zoek…Nog altijd ben ik in het bezit van het boek ‘Dat zijn M- brigadiers”, uitgegeven in 1959 door Ploegsma- Amsterdam en geschreven door An Rutgers. Ik weet niet meer ter ere van welke gebeurtenis ik dit boek kreeg.
Er staan zo’n 17 verhalen in, vol ‘goede daden’…Een leuk bezit! De Fix en Fox was niet zo’n lang leven beschoren. De concurrentie, o.a.van de PeP was kennelijk te groot.
Na enige jaargangen verdween dit blad uit de markt. In 2e hands boekwinkels kun je ze soms nog kopen, maar ze zijn zeldzamer dan de Donald Duck.
24 reacties op “Fix en Fox en de Melkbrigade”
Laat een reactie achter
op...
: Ik hoop ooit deze...
Fix en Fox lagen hier ook wekelijks op de mat. Samen met o.a. de wolf Lupo (Lupus?) die ook in de strip voorkwam. Helaas heb ik nog maar één exemplaartje kunnen bewaren. Dat speldje (is er over speldjes trouwens al een log gemaakt?) van de Melkbrigade zegt me verder weinig. Het blad Fix Fox heeft inderdaad niet lang bestaan zover ik me kan herinneren.
We denken na het lezen van dit verhaal inenen aan de Okki…
Nee, zegt me helemaal niks. Wél speldjes, daar had ik er heel wat van….En melkbrigadier ..? Wat deejen die dan? Of was dat een campagne om meer melk te gaan drinken zoals Joris Driepinter?(Achter op de Donald Duck!)
er gaat me vaag wat dagen, waarschijnlijk heb ik dit blaadje 5e hands in mijn handjes gehad.We hadden thuis de donald duck en de tina en elke zaterdag vochten we erom wie het eerst de postbode wist te charteren om vervolgens met beide blaaadjes naar het toilet te verkassen….. mijn broer leest langzaam heeel
langzaam…….
Mij zegt het ook helemaal niets.
Wel de speldjes natuurlijk.
Nog nooit van gehoord, Fix en Fox, Melkbrigadier? We waren in die tijd wel geaboneerd op de Donald Duck. Speldjes? Jaaaa, die van mij bewaarde ik in een oude kartonnen Blue Band doos!
Ook ik ken dit tijdschrift niet, terwijl er in mijn tijd wel een bladenman langs de deur kwam waarbij ik vaak stond te kijken. En maar zeuren bij mijn moeder om de Donald Duck!
(
Een tijdje geleden heb ik dé speldjes bij mijn ouders bewonderd (zij hebben daar een mooi insteekalbum voor). Herinneren jullie je ook dat we sleutelhanges spaarden? Flipje van Tiel, wasmiddel etc etc. Zijn helaas door mijn moeder weggegooid omdat ze begonnen te roesten
Nee, zegt me niets. Wel de Pep, daar was ik op geabonneerd.
Ja de melkbrigadiertjes ken ik wel, maar ik hoefde van mijn ouders gelukkig niet die "driekwart kan" op te drinken. Dat was de leus toch?? :'per dag, per man, driekwart kan' Mijn vader zei melk is voor kalveren bedoeld niet voor mensen. Hij had zelf een grote hekel aan melkdrinken en wij werden dan ook niet verplicht dat te doen. We kregen wel zuivel hoor, maar niet overdreven veel. Dan wel verwerkt als pudding, vla , yoghurt of kaas. Ik drink nog steeds weinig melk (alleen wel eens als ik slecht slaap, dan warme melk met honing) en daar voel ik me prima bij
))
Dus dat speldje heb ik nooit gehad, wel het speldje van jeugdnatuurwacht. Dat was ook een mooitje, een klavertje vier met een hertekopje erin geloof ik.
Hier geen Donald Duck of Fix en Fox, ik denk dat mijn ouders het geld anders wilden besteden. Wij moesten het doen met de Okkie en de Taptoe. Later toen ik 'groot' was kon ik van mijn eigen zakgeld de Tina betalen. Ik heb ze nog steeds!
Jawel, deez ken ik nog. Niet als abbonee, maar wij hadden ze ingebonden gekregen van een vage kennis. Ik kan niet thuisbrengen waarom, maar ik vond dit blad stoerder overkomen als de DD. Maar nog altijd minder spannend dan de Sjors en de Pep.
Wij hadden de Donald Duck, Eppo, Kijk, Kuifje en later popfoto, Club, Anita
Ja, de Fix en Fox had ik ook, naast de DD. Naar mijn gevoel heeft dit blad toch wel een poos bestaan, maar dat voel je als kind blijkbaar anders. Ik weet wel dat het plm. 1966 werd opgevolgd door TV 2000, een blad dat helemaal geënt was op de Thunderbirds, toen razend populair. En daarin was voor Lupo c.s. geen plaats…. Toch is het blad in Duitsland, waar bedenker Rolf Kauka vandaan kwam, blijven bestaan en in meer landen, meen ik. Fix en Fox, hun vriend/vijand Lupo, oma Eulalia, en nog andere figuren zoals de papegaai Knox. Er stonden ook gewone verhalen in, niet in stripvorm, ik herinner mij b.v. Het Mysterie van de Verborgen Hand (speelde in Griekenland, was meer een romantisch meisjesverhaal over een hele knappe Griekse jongen weet je wel), Het Geheimzinnige Oude Huis (daar kwam aan het einde in voor dat een man met zijn jachtgeweer twee grote honden doodschoot toen die hem aanvielen, niet erg diervriendelijk voor een jeugdblad maar goed, het waren honden van de boeven, dus dat maakte verschil zullen we maar denken)). Wie weet nog iets van deze verhalen??? Waar kwamen ze vandaan? Ik neem tenminste aan dat er een Nederlandse redactie was en dat dit blad niet puur uit het Duits vertaald materiaal bevatte, (zoals ook de Donald Duck gewoon door Nederlanders wordt volgeschreven , dus).
Hierna dus TV 2000, maar dat heeft nog korter bestaan. Ik weet wel dat daar een hele club bij hoorde rond de zgn. Geheim Agent 2000, een soort James Bond van de toekomst. Hij leek er zelfs een beetje op en zijn baas heette geen M maar S geloof ik.
Je kon daar lid van worden om mee te helpen de misdaad te bestrijden en de wereld te redden. Ik heb me daar nooit bij aangesloten, voelde ik me al iets te groot voor denk ik, maar velen deden dat wel. Er stond elke week een portrettengalerij in van de jongens en meisjes die zich hadden aangemeld.
Dit is geheel van voor mijn tijd, ik ken alleen Joris Driepinter.
Fix en Fox ken ik niet. Wel de speldjesrage. Wat hadden we er veel! Allemaal mooi gerangschikt op schuimrubberen matjes. Helaas is alles weggegooid, tot verdriet van mijn dochter, die nu een reclame-opleiding volgt en helemaal weg is van die speldjes… Wij lazen thuis Tina en DD en dan natuurlijk Okki Taptoe (schoolabonnement mét vakantieboeken, ik heb er nog een paar bewaard). Joris Driepinter herinner ik me ook nog: 3 glazen melk per dag…
Ik ken alleen de Duitse versie… wist niet dat die in nederland ook uitkwam…
Beste Ron,
Onlangs heb een verhaal naar sentiment geschreven over de M-brigade.Het is niet geplaatst omdat ik nu pas jouw verhaal tegenkom.Mijn twee broertjes en ik waren er ook lid van.Het enbleem hadden wij ook op onze trui.Samen met mijn een jarige jongere broer verrichte wij eerste hulp bij een ongeluk.Uit handen van scheidsrechter Leo Horn en zwemster Ada Kok,ontvingen we de M-trui en onze eerste pick-up waarop wij dat zwabberend plaatje konden draaien.
Als ik het vraag aan mensen van mijn leeftijd zijn het er maar weinig die Fix en Fox kennen. Ik heb ze nog liggen, ingebonden wel te verstaan. Laatst ging ik weer eens kijken in die boeken maar de tekenkwaliteit is niet al te best. Ik denk dat als je nu naar Dappere Dodo zou kijken je ook niet zou begrijpen waarom je dat zo gaaf vond vroeger op de Woensdagmiddag. De naam Lupo is me altijd bij gebleven trouwens.
De melkbrigade met het embleem herinner ik me - dat vond ik machtig mooi. Zo kom ik ook op deze side terecht, jeugdherinneringen zoekend. Dat dat gelieerd was aan de Fix en Fox wist ik niet - mijn zus (geboren 1953) had een abonnement gekregen op de Fix en Fox (Fix en Foxie heette het eerst), ik (geboren 1957) las mee. De Fix en Fox is later veranderd in TV 2000 met verhalen over de Thunderbirds en Captain Scarlet. Wat het daarna geworden is weet ik niet.
Ik herrinner mij de M-brigadedag nog welke gehouden werdt in Utrecht.
Ik zong daarbij mee in het jeugdcentrale koor uit Vught wat daar toen optrad.
Ook weet ik nog dat toen destijds prinses Paola van Belgie daar aanwezig was.
Ik ben ook nog op zoek naar een film die daarvan gemaakt is, en waar het jeugdkoor ook opstaat.
Als iemand iets heeft, hoor ik het graag.
Dat plaatje was een heel dun, aan 1 kant geperst flexibel wit 45 toeren grammofoonplaatje. Het refrein van het liedje ging ongeveer zo:
Wij zijn de M-Brigadiers, de club van jonge actieve mensen. Thuis en op school blijft melk ons parool, want je kunt niet beter wensen.
Ook ik was M-Brigadier. (geboren 1948)
Een vlaggetje op de fiets, M_embleem op de mouw, en M-stickers, en natuurlijk een speldje!
Als je een goede daad deed en dit meldde kon je een prijs winnen op de M/Brigadier dag, toen in het Tehuis te Groningen.
Er werd toen een lied gezongen met de volgende tekst: De Melkboer is m´n beste vriend (bis), aan hem ik ik m´n M verdient, aan hem m´n beste vriend! Je was trots op je M-brigadier zijn!
Je moest wel een echte melkdrinker zijn, een halve kan per dag! ……….later werd dat Joris Driepinter met per dag 3 glazen,
Inderdaad, ook ik was een melkbrigadier. 1949. Apetrots. We dronken sowieso veel melk. Dus die 3 glazen per dag was geen probleem.
Joris driepinter, melkbrigadiertjes, Het speldje, het M-paspoort,Het embleem voor je mouw!!! het vlaggetje voor je fiets. Je moest op een kaart de glazen intekenen en die dan op sturen… wat je dan terug kreeg is me niet meer precies duidelijk..
Woensdagmiddag de DonaldDuck… en ALS het mocht televisie kijken bij de buren… Pipo de Clown bijvoorbeeld..,
De boeken van Sjors en Sjimmie hadden wij niet zelf, wel bij onze tante Nel.. Die had ook Kuifje, en van onze oma kregen wij af en toe een Flipje Tiel… Ook spaarde mijn moeder de punten van Castella Parels… daar kon je handdoeken mee inruilen… En bij de zeep (Omo) kreeg je van die druk-kralen die smaakten en roken naar zeep…ik ben geboren in 1952… Doei……