De sprei, zelf je bed opdekken
Link naar dit artikel Op vrijdag 2 september 2005 geschreven door Sentiment
Op ieder bed in ons huis lag vroeger een sprei. Deze was op maat gekocht voor het bed dus ook bij de eenpersoonsbedden lagen ze erop. Wij moesten iedere morgen verplicht ons bed opdekken.
Er bestonden toen nog géén hoeslakens dus begon je met eerst het onderlaken strak te trekken en goed onder de matras te stoppen. Vervolgens trok je het bovenlaken tot over je kussen en daaroverheen de deken (in de zomer één en in de winter vaak twee), dan pakte je het bovenlaken vast, sloeg dat netjes met de deken terug, zodat je een mooie witte rand had.
Tenslotte stopte je alles netjes vast onder de matras. De sprei als laatste er overheen en je had weer een mooi opgedekt bed. Wat had ik er een hekel aan en wat ben ik nu blij met de hoeslakens en dekbedden!
Moest jij vroeger ook zelf je bed opdekken?
52 reacties op “De sprei, zelf je bed opdekken”
Laat een reactie achter
op...
: Ik hoop ooit deze...
ja, en het is geen jeugdsentiment maar een jeugstrama. En met die dekbedden van nu heb ik ook vaak ruzie (ze lopenvaak uit de hoes omdat ik woelig slaap)
dat hoefde ik gelukkig niet. Maar ik had idd ook wollen dekens en die kriebelde zo vreselijk!! kon er bijna niet onder slapen! Dus zodra het kon kreeg ik van mijn ouders een dekbed! Want ik duitsland waren die dingen geloof ik al veel langer te verkrijgen dan in nederland! Ik heb nog nooit zo heerlijk geslapen als de eerste nacht onder mijn dekbedje!! Eindelijk geen gekriebel meer!!
Leuke log dit! Fijn weekeinde, groetje Sillyme
Gekochte sprei?? Neeeeee joh, had m'n moeder zelluf gehaakt, met donkergroen en paars en natuurlijk oranje katoen.
Door de week mochten wij ons bed zo achterlaten als we eruit kwamen maar in het weekend was het een hele klus om het weer netjes te krijgen. Mijn moeder had de vreemde regel dat we -als we het bed moesten verschonen- het bovenlaken onderop moesten leggen en het onderlaken in de was moesten doen. Je had dus nooit een écht schoon bed. Het sprei was van dat wittige wollige spul met gekleurde krullen erdoor.
@Greta: ow jaaah inderdaad was ik er nog vergeten bij te vertellen! het bovenlaken werd inderdaad onderlaken! scheelde weer was
bed opdekken?..nee niet tot een jaar of 5..daarna deed ik het wel vaak zelf..totdat ook bij ons het dekbed (toen nog synthetisch) zijn intrede deed.
We hadden al vroeg dekbedden (die we puddingen noemde). Mijn moeder had het ook over bed opmaken. We hadden ook van die dekens van de marine (geel met roden strepen)
Opdekken? Wij noemden dat 'opmaken'. Maar het is hetzelfde hoor!
Ik hoefde dit niet te doen, maar probeerde dit soms wel, en dat was als klein kind best lastig. Met de dekbedden van tegenwoordig is het bed opmaken er een stuk eenvoudiger opgeworden.
Ik heb nu ook een dekbed. Maar je dekbed goed in het hoeslaken zien te krijgen is een ramp. Ik krijg het nooit lekker "plat".
Vond als kind die dekens lekker. Het werd dan lekker winter.
Had ook altijd ijsbloemen op de ramen want geen c.v.
Vind nu de eerste nacht in een heel schoon bed nog steeds heerlijk.
Het lekkerste was als je je kindertijd-dekentje nog op je bed had liggen van vroeger…dat was altijd lekker zacht maar je had ook van die prikdekens…leken wel jute zakken
Ja die bedden opmaken, dat hoorde er gewoon bij. Maar als we schone lakens kregen , elke week als de wasserij de grote, langwerpige doos van stevig karton bracht, dan was het feest, dan werd je bed ook voor je opgemaakt. Die stijve gesteven en gestreken lakens waren wat moeillijk te hanteren. . Ja en die bloemen op de ramen 's winters waren prachtig. Dan was vaak ook onze adem op de dekens bevroren als een wit waasje.
We hadden in de winter dan ook een peluw op het voeteneinde liggen zodat je bed werd verkleind . Dan lag je ook warmer onder je wollen dekens .
Laatst moest ik nog eens uitleggen aan mijn kleinkind wat een peluw was, hij had er nog nooit van gehoord.
Maar die dekens vond ik nooit kriebelen wel het 'wolletje' dat je in de winter over je hemdje moest dragen, dat was een verschrikking van kriebels. Dat waren hemdjes (eigengebreid) van ongebleekte wol, er hoorde ook nog een winteronderbroekje bij ook van wol. Dat droeg je dan over je katoenen ondergoed in de winter.
De sprei was verschillend mijn zus had er een van witte katoen gebreid van veschillende patroontjes en lapjes aan elkaar. Zelf had ik een gekleurde. Later in mijn studentenkamer had ik een sprei van "dobby" een gele zodat mijn bed ook als bank kon dienen.
Wij noemden het ook opmaken, maar omdat je vroeger "fulltime"moeders had, deed zij het als wij naar school waren. Ik heb nooit onder dekens geslapen, wij hadden altijd van die dikke Duitse dekbedden, waar je je zo lekker in kon laten vallen.
ik hoefde vroeger mijn bed niet zelf op te maken
groetjes Bert
Vroeger hadden wij inderdaad geen hoeslakens en/of dekbedden maar gwoon ouderwets dekens. Inderdaad, bij het beddenverschonen verhuisde je bovenlaken naar beneden en ging je onderlaken de was in. Tegenwoordig heben we dekbedden met dekbedovertrekken maar we gebruiken daarnaast nog steeds een spei omdat we dat netjes vinden. Elke vrijdagavond vaste prik tegenwoordig, alle lakens in de was want als je slaapt ben je niet alleen; je bent samen met miljoenen stofmijten en af en toe gruw ik bij dat idee!
PS "spei" moet natuurlijk "sprei" zijn, tja, de R is weer in de maand!
Heerlijk, een bed met lakens en dekens maar een dekbed is natuurlijk een mooie tijdsparende uitvinding.
Wij kregen voor het eerst een dekbed toen ik in de 1e klas van de middelbare school zat, zo'n 28 jaar geleden dus. Wat een genot met opdekken! Toch vind ik het ook wel eens lekker als ik ergens anders onder een laken met dekens lig. Ik had een zelfde sprei als mijn gordijnen. Hand made by mama!!
Ik had een hele mooie zelfgemaakte met bloemetjes op de stof, een hele romantische !
In dienst moest ik m'n bed opmaken. En zo strak heb ik ze daarna nooit meer gezien.
was het al weer he-le-maal vergeten tot… we een huisje type buffalo huurden op slagharen vorige maand en ja hoor ik ben het enige meisje\moeder\pleegmoeder dus……..
Die heerlijke lakens met in de winter een extra deken (of twee). Hoewel het voor mijn moeder veel werk was, lag het wel heerlijk. Na woelige nachten leek mijn bed wel een slagveld en kon het 'opmaken'van voren af aan beginnen.
Ik had vroeger een gehaakt sprei. Zelf gemaakt door m'n moeder. Ik heb hem nog trouwens.
Ik trok de boel altijd een beetje recht. Zo voor het oog leek het heel wat.
Ik hoefde mijn eigen bed pas op te maken toen ik wat ouder was. Tegen die tijd had ik een dekbed en dat was niet zo heel erg, ff schudden en rechttrekken en het lag goed. Ik gebruikte ook nog wel de smoes dat het lekker moest luchten omdat ik dan geen zin had om mijn bed op te maken. Kon ik er 's avonds zo inspringen.
Mijn vader had een textielwinkel, dus sliepen wij altijd onder kraaknieuwe lakens. Maar pas na een aantal keren wassen voelden en roken ze pas écht lekker.
Mijn moeder maakte de bedden op en lakens verschonen werd door de werkster gedaan die iedere week kwam. Tja, dat waren nog eens tijden…
Heerlijk was dat , onderlaken bovenlaken zomers 1 en swinters 2 dekens en dan heel strak opmaken .
Als je dan naar bed ging was het zaak het geheel niet te veel los te maken en er dan lekker strak tussen te gaan liggen .
Heerlijk koud die lakens en dan was je zo vertrokkenklaas vaak naar dromenland.
Bring back those days, i love the smell of brussel sprouts.
ik niet, maar mijn oma had zo'n groene sprei die ik elke keer moest optrekken als ik er bleef logeren ;o)
Mijn ouders hadden wel een sprei, en een aantal broers/zussen ook. Heb er zelf nooit een gehad. Bed opmaken hoefde ik als kind niet zelf (ik vond het met lakens en dekens heerlijk slapen als mijn moeder alles heel strak instopte), maar vanaf de komst van het dekbed veranderde dat (rond 1980 deed het dekbed bij ons zijn intrede, hoewel mijn ouders er nooit aan zijn begonnen). Tegenwoordig doe ik het net andersom: 's ochtends sla ik het complete dekbed helemaal terug, over de bedrand heen. Daar blijft het de hele dag liggen tot we 's avonds naar bed gaan. Er stond een paar maanden terug in de krant dat huisstofmijt etc zo minder kans krijgt, dus vandaar dat ons bed de hele dag lekker mag luchten. Niks opmaken, maar bijna afhalen, dus!
Ja, wij moesten ook altijd ons bed opmaken, zoals we dat noemden. Wat een luxe later met de dekbedden. Hoewel het weer een hele klus is om het dekbed in de hoes te krijgen.
Leuke site trouwens, ik zal hem in mijn favorieten zetten.
ja, dekbed in hoes krijgen is weer een heel ander verhaal. Wie is hier handig in? Ik worstel er nog stees mee….
wij moesten dat vroeger ook doen, maar ik vand dat niet erg,nu met die vervelende dekbedhoezen heb ik steeds ruzie, wat een elende ,geef mij maar lakens en dekens hoor veel minder lastig
overgens vind ik het een leuke site echt jeugd sentiment
Ja dat moest ik ook, ik had er ook zo'n hekel aan.
@Hanna, keer de dekbedhoes binnenste buiten, schuif je handen erin (alsof je een trui gaat aantrekken), pak de hoeken en pak vervolgens met die hoeken in je handen 2 punten van het dekbed. Schud vervolgens de hoes eroverheen en…klaar!
Ook ik heb een goeie tip voor het dekbed! Stop de punten van het dekbed erin, zet ze vast met een knijper, duw de rest van het dekbed erin, paar keer schudden en voilá.
hihi, @ludmilla, thanx for the advice…
En ook @ Sentiment…. ik zal beiden eens proberen…. Ik ben zelf maar 1m55 groot, dus het gevecht met een tweepersoonsdekbed is telkens weer verzekerd….
Dat wasknijper-idee is erg leuk!
Nou en of, en ik had er de PEST aan om het maar even oneerbiedig te zeggen.
Het bed van mijn broer moest ik ook opmaken, dat vond ik helemaaaal erg…!
Dekbedden en hoeslakens zijn een uitkomst voor mij.
Ja, bovenlaken werd onderlaken. En dat onderlaken werd vastgemaakt aan de onderkant d.m.v. 2 elastieken met van die handdoekenhaakjes eraan. Daaronder dan nog een zeiltje voor de bedplassers (waaronder ikzelf). Wanneer het beddegoed 's ochtends door mij was dichtgeslagen, wist mijn moeder wel hoe laat het was….
ik mis de flanellenlakens in de verhalen. bij ons hadden we in de zomer katoenen lakens op bed en in de winter lekkere warme, zachte flanellen lakens. nog een tip voor Hanna en andere "kleine" mensen, als je met je dekbed op de overloop gaat staan boven het trapgat kun je het makkelijker uitschudden in de hoes.
Donkerblauwe, langharige pluche sprei. Oogde zacht, maar pikte!
Toch zou ik m weer willen denk ik. Voor de humor. Och och…en dan de dekens…..bruin met oranje met halve cirkels, bruin met geel, bruin met groen…..schitterend.
Ze lagen s ochtends altijd op de grond…
@ ied, thanx voor de tip. Ik woon in een flatgebouw, dus ik zie de onderburen al lachen. Maar wel een leuk idee!
Die tip van Ludmilla doe ik al jaren!! Werkt prima!! Ik heb trouwens sinds kort een sprei gekocht in Engeland! Staat prachtig! Het lijkt een werk om hem er netjes op te leggen maar dat valt reuze mee!! En je bed lijkt gelijk een stuk groter. Ik had als kind al heel snel een dekbed. Heerlijk!! Maar mijn vriend(nu mijn man) had toen ik hem leerde kennen nog een deken. Als ik dan bij hem sliep was dat wel even weer wennen!! Ik vind trouwens dat een tweepersoonsdekbed niet zo lekker ligt(maar dat is persoonlijk natuurlijk) Wij hebben 2 eenpersoonsdekbedden. Zo'n dekbed kun je lekker helemaal om je heen slaan.
Wat leuk eigenlijk dat sommige dingen zoveel benamingen hebben, ik lees hier bv. bed opdekken, vroeger hadden wij het over bed opmaken, maar daar waar ik nu woon, hebben ze het over "bed opschudden"
"Opmaken" zeiden wij, maar dat is hetzelfde hoor. En een sprei, dekens en lakens is idd jeugdsentiment. Sinds ik in Zweden woon is het dekbedden en -hoezen wat de klok slaat en dat foefje van Ludmilla doe ik dus al 22 jaar.
@Paul60…er bestaan dus toch ook wel mannen die hier handig in zijn….Mijn eega raakt altijd hopeloos in gevecht. …
@ludmilla: Nou, om eerlijk te zijn sta ik wel vaak te vloeken als ik het gevecht weer aan ga met een weerbarstige hoes. Maar dan voelt mijn vrouw zich weer superieur…
De IKEA (oeps reclame) heeft hele handige dekbedovertrekken…..aan de bovenkant bij de punten zijn twee openingen van enkele centimeters in de naad gemaakt. Zo kun je de punten van je dekbed gemakkelijk omhoogtrekken……dus Paul60…als je toch in Zweden woont.
ja dat moest ik vroeger ook, en het irriteerde me enorm. Heb toen om een slaapzak gevraagd, die ik nog kreeg ook, dus voor mij was t alleen een kwestie van dat ding goed leggen, sprei (knaloranje) eroverheen en klaarrrrrrrr
Moest vroeger, ook gewoon mijn bed opmaken, lag altijd een groot zeil onder laken, en dan bleef laken moelijk liggen, dus elke ochtend een gehannis
@Sandra67: Ja, je hebt gelijk, die dekbedovertrekken met openingen bovenin zijn idd erg gemakkelijk, wij hebben ze ook.
We hadden thuis allemaal een beddesprei. De eerste jaren een gehaakte sprei van restjes wol en later kreeg ik zo'n harige oranje. Mijn broers hadden een groene en een bruine, geheel in jaren 70 stijl. Aan dekbedden deden we toen nog niet. Altijd een laken met twee dekens en de sprei. Aan die wollen kriebeldeken had ik natuurlijk een pleuris hekel.
Mijn moeder maakte onze bedden altijd op. Dat gebeurde bij vriendinnetjes thuis niet altijd. Ik kan me herinneren dat ik dat erg slordig vond.
Een erg late reactie, maar ik ben pas een paar weken bezoeker van deze site. Ik behoor weliswaar tot de oudste categorie van jullie bezoekers, maar ben niet minder enthousiast dan alle veertigers. Ik wil vertellen over het bed opmaken bij ons thuis. Gelukkig deed mijn moeder dat altijd voor me en in de winter als de ijsbloemen op mijn slaapkamerraam stonden, nam zij het bovenplaatje van onze kolenhaard en streek daarmee over het ijskoude katoenen onderlaken. Dat comfortabele gevoel staat me nog levendig voor de geest.
Inmiddels slaap ik al jaren onder een heerlijk dekbed en het probleem van de dekbedhoezen heb ik opgelost. Dit als aanvulling op de reactie van Ludmilla. Aan de binnenkant van mijn eenpersoons dekbedhoes heb ik aan alle vier de hoeken een lintje gestikt. Hetzelfde deed ik aan mijn dekbed. Bij het verschonen van de hoes strik ik het lintje van het dekbed aan het lintje van de hoes. Het resultaat is een altijd strak opgemaakt bed.
Ik had als kind een oranje sprei op mijn bed met aan het eind van die sliertjes eraan. Echte dekens had ik toen nog, van die zware ook nog, in de wintermaanden lekker warm, dan voelde je tenminste nog wat je op je lichaam had liggen
Tegenwoordig dekbedden, ook heerlijk, er zijn zomer-en winter dekbedden nu zodat je ze af kan ritsen, alleen een heel gedoe als je alleen bent en je wil je bed verschonen, elke keer maar weer schudden en omkeren. Wel als het droog is elke dag even buiten hangen, ze zijn heel gauw lekker fris hoor!!!
ik hoefde nooit mijn bed op te maken,
elke week een schoon bed dat ruikte heerlijk.