Kwekelingen op school
Link naar dit artikel Op zondag 4 september 2005 geschreven door Rick67
Om in de jaren zeventig les te kunnen geven op een lagere school moest je na de Pabo (toen nog Kweekschool) meelopen met een ‘echte’ juf/meester.
Deze stagiaire heette toen kwekeling en had (in mijn herinnering) een zeer hoog geiten-haren sokken gehalte. Veel baarden, lang haar, sandalen en supersofte stagiaires staan mij nog bij. Wat waren zij altijd begrijpend (?).
Als (stads)kinderen waren wij toen al veel te gehaaid voor deze aankomende leerkrachten. Wat werden zij veel voor de gek gehouden. Wel namen ze nog de tijd om mooi voor te lezen uit Pinkeltje, Bolke de Beer en andere verhalen.
De meester/juf zat vaak achterin de klas de lessen te observeren van deze stagiaires.
Hadden jullie ook Kwekelingen en hoe ging dat bij jullie op school?
38 reacties op “Kwekelingen op school”
Laat een reactie achter
Wij hadden op onze eenmansschool ook wel eens kwekelingen en omdat er zo weinig kinderen waren, werden ze zo'n beetje familie. Eentje speelde later een keer Zwarte Piet met 5 december. Ze gaven ons allerlei testen, wisten wij veel dat het allemaal voor hun eigen examens was. Als ze weer weggingen, gaven wij altijd een behoorlijk afscheidskado met een knalfeest erbij.
de kwekelingen zag ik nooit meer dan een keer, meestal slechts een dagdeel. Eentje heeft een hele dag in onze klas overleefd, juffrouw stormvogel, die is ook cum laude geslaagd aan de kwwekschool
Ook op mijn lagere school hadden we ook kwekelingen. Wat een naam!
Toen ik het verhaal hierover van Rick67 las, was het alsof het over mijn herinneringen met die kwekelingen ging.
Wel een ouderwetse uitdrukking, kwekelingen. Die komt nog uit de 19e, begin van de 20e eeuw. Een kwekeling was eigenlijk iemand die in de praktijk werd opgeleid voor onderwijzer, door een echte onderwijzer. Meestal was dat iemand van een jaar of 15 nog maar die zelf niet meer naar school hoefde en goed kon leren. In de praktijk leerde hij/zij het dan en kon het examen doen. Zo werd je dorpsschoolmeester. Later kwam er een echte dagopleiding voor onderwijzers die de Kweekschool ging heten en een stage hoorde daar natuurlijk ook bij. Ook kon je later avondcursussen voor onderwijzer volgen, de zgn. stoomcursus (in tijden dat er weer eens te weinig onderwijskrachten dreigden te komen).
De Pabo ging de kweekschool later heten en vaak waren dat verzamelplaatsen van alternatievelingen. Bijv. de Pabo in Beverwijk waar veel actie werd gevoerd.
Maar het is best mogelijk dat dat woord kwekeling erin gebleven is voor stagiair.
Wij hadden 2 bitchen (van rond de 21 jaar) die gaven biologie lessen….moesten we allemaal een ui ont-rokken!!??
Wat een stank en gejank in de klas….elek keer als we uien pellen komt die herinnering weer boven
Vlak bij waar ik woon staat een groot gebouw, nu de Volksuniversiteit, mar vroeger de zgn. Kweekschool. Daar werden de a.s. onderwijzers opgeleid. Vaag kan ik me nog 1 x herinneren dat er een kwekeling in de klas kwam "kijken"hoe het ging. En dan was er nog de kwekeling genaamd Hek, uit Pietje Bell……..
Wij hadden een hele leuke kwekeling. Ze heeft nog in mijn poezie-album geschreven. Ze kon ook errug mooi schrijven. Ik probeerde dat altijd na te doen. Maar dat is nooit gelukt. Ben alleen haar naam kwijt. In het begin zorgde die naam kwekeling bij mij voor grote verwarring. Ik dacht dat op de "kweekschool" voornamelijk plantjes werden gekweekt.
Ik kan me er nog vaag iets van herinneren, zo onopvallend ging dat toendertijd.
Volgens mij, en dan moet ik diep graven in de schatkamer van mijn herinneringen, hadden wij ze ook op de middelbare school en dat was tijdens Frans. Helaas voor deze jongeman werd hij meteen voor de leeuwen gegooid en stond hij er helemaal alleen voor, de stakker en hij kon totaal geen orde houden. Lastig natuurlijk met een klas vol pubers. Een keer stuurde hij een meisje de klas uit en het lieve wicht kwam even later weer binnen gekleed in pyjama en met een bromfietshelm op. Deze leraar in wording werd dus tot wanhoop gedreven. Ik vraag me af wat er van hem geworden is; misschien heeft hij uiteindelijk toch maar een ander vak gekozen.
Wij hadden een kwekeling bij wiskunde en dat was me toch een stuk!! half lang donkerblondhaar, felblauwe ogen, donkerblauwe trui en spijkerbroek aan. Ik zie hem nog zo voor me! Wat was ik verliefd op hem! Ik had ook het geluk vlak achter hem te zitten zodat ik hem ook goed kon bestuderen. In mijn herinnering is hij wel een aantal maanden op school geweest maar het zullen denk ik eerder een paar weken geweest zijn.
kan me de kwekelingen op onze school niet meer herinneren..wel een keer iemand die 1 les bij kwam wonen..Maar of zij nu een kwekeling was?
op onze school kon je leren of niet leren ,je ouders waren goed bij kas of arm en dan was het gauw bekeken met de begeleiding van het feit dat je en niet leren kon en arm was.maar goed ben er toch gekomen hoor.maar het knaagt wel af en toe.
Ik ken het verhaal van de andere kant. Als stagiaire van de 1e fase lerarenopleiding moest ik lessen bijwonen en ook geven aan een middelbare school. De schoolleiding vond het handig dat er een stagiaire was toen de leraar onverwacht uitviel, want ze lieten mij gewoon voor een onvoorbereide drie VWO klas staan. HORROR! Ik schijn me goed staande te hebben gehouden, maar het was een vreselijke ervaring. Later heb ik gelukkig nog lessen gegeven waar de docent zelf bij was en ik was heel blij dat die de klas eerst tot de orde riep. Daardoor kan ik tenminste van mezelf zeggen dat ik best goed kan lesgeven. Maar als oppasser voor de diersoort 'middelbare scholier' ben ik niet geschikt. HUUU! Nee, het onderwijs is niks voor mij. Wel veel aan gehad aan die opleiding, want een goed verhaal vertellen moet je in veel beroepen kunnen.
Ik kan weer een andere kant belichten van het verhaal. Ik ben nu zelf al 23 jaar leraar ( basisonderwijs ) en heb wel 3 stagiaires per jaar. Zeker eerste jaars zijn vaak perplex van de hectiek en de drukte die bij dit zwaar onderbetaalde beroep komen kijken.
Nivo is bedroevend : vaak moet ik de taalregels aan de stagiaire uitleggen voordat ze in staat zijn om ze aan kinderen over te brengen. Veel extra werk.
Had zelf als stagiaire een gruwelijke hekel aan les geven terwijl de mentor met een bloknootje achterin zat te schrijven wat er vooral allemaal mis ging. Dat doe ik dus nooit : ik ga meestal onopvallend wat anders doen terwijl ik de les bekijk en bespreek hem met een positieve insteek na. Geen les zo slecht of er ging wel iets goed.
Mijn herinnering aan kwekelingen is juist postief!
Picture this: de 6de klas, in plaats van (gescheiden) gymnastiek kregen we in de gymzaal onze eerste gezamenlijke dansles waarbij de meisjes hun danspartner mochten uitkiezen.
Er zaten soms interessante types tussen die kwekelingen (voor een 11-jarige) en we kregen ook eindelijk eens goeie muziek tijdens de muziekles.
Zij kregen ons meestal een dagdeel ter beschikking en daarbij was lang niet de hele tijd de echte onderwijzer(es) aanwezig. Die had vast wel wat beters te doen, haha!
Ik kan me 1 kwekeling uit de 6e klas nog goed herinneren: hij deed een project over de NS bij ons en we moesten voor een wedstrijd een opstel schrijven. De prijs, een boekje over een trein, heb ik nog jaren bewaard. Toen de kweekschool al P.A. was ging ik zelf stage lopen, zat uren voor te bereiden (uitgebreider dan je ooit doet als je echt voor de klas staat …) Ik heb het boekje met de beoordelingen bewaard, leuk om door te lezen. Nu de P.A. Pabo geworden is loopt mijn dochter stage. De eisen zijn heel wat minder streng geworden dan bij ons vroeger, haar enthousiaste verhalen hetzelfde!
@Bertus, nivo? Volgens mij moet dat niveau zijn! Het duurde even voor ik doorhad wat er precies stond. Zo liep ik eens langs een bar en op de deur stond vermeld dat ze ook "klups" hadden. Weer duurde het even voordat ik doorhad dat ze daar "clubs" mee bedoelden. Ik dacht eigenlijk dat dergelijk taalgebruik een typisch jaren 70 verschijnsel was, bedacht door de klein linkse partijen. Misschien een leuk idee voor een log?
Als jongetje van 6 kwam ik een keer enthousiast thuis: "Mama, we hebben een kwekelaar in de klas!" Maar we hadden in de loop der jaren veel kwekelingen. Eentje kan ik me nog goed herinneren…die kon vertellen! Hij verduisterde de klas en vertelde een spannend verhaal over de oorlog, onderduikers in de biesbosch. Heeft toch 35 jaar na dato indruk gemaakt…
Jaaa, kwekelingen. Die waren altijd veel minder streng dan juf en heel lief. Ik heb er nog een opaar in m'n poesiealbum staan.
Jazeker, wij hadden ze ook op school, in de jaren '70.
Welbeschouwd blijf ik "kwekeling" een raar woord vinden.
Het zou ook een bewoording kunnen zijn voor sterk doorgefokte vissen of amfibie-achtige schepselen.
@Frank Faber, maar ja, er zitten toch ook wel veel mensen op deze webzijde die hun jeugd in de jaren'70 doorgebracht hebben…..Het is wel lekker PSP / PPR, dat wel….
Volgens mij waren kwekelingen toch alleen op basisscholen (ofwel lagere scholen, zoals dat eerder nog heette). Ik kan me er echter geeneen herinneren. Ook geen stagiaire op de middelbare school, trouwens. Wel heb ik zelf lerarenopleiding gedaan, en dus een aantal keren stage gelopen. Vond het altijd een hele klus, maar op zich ging het best goed. Ben na mijn diploma nooit meer voor een klas gaan staan, wilde de journalistiek in. Wel veel minder vakantie, maar geen 30 wildebrassen meer in het gelid te houden…
Kweekvogels noemden wij ze.
Ik herinner me een mooie jongen met langig blond haar, hij heette Han en hij was kwekeling. Ik weet nog dat hij ons uitlegde wat 'uit de hand gelopen' betekent (waarbij hij zijn hand gebruikte).
Ik herinner me ook dat onze meester op een dag de klas inkwam met een vreselijk bericht: Han was verongelukt op de brommer (motor?). Ik geloof dat hij 25 jaar is geworden, of misschien wel jonger.
Nu je het over geitenwollensokken hebt:
Op de middelbare school nog les van zo'n kwekeling gehad:
Francois Boulanger (ja, die ooit Lingo deed).
Ik kreeg toen maatschappijleer van hem.
Hij liep op sandalen met die geitenwollen sokken erin. Vreselijk.
Dat heb ik vooral onthouden. Hoe de les was? Geen idee.
…(¯`v'¯)KARIN(¯`v'¯)…
Bij het woord kwekeling komen bij mij allemaal nare herinneringen boven. Wij hadden namenlijk het geluk (hmmm) dat onze kleuterschool aan de overkant lag van de kleuterkweek (wie heeft dat woord verzonnen?). Eens in de zoveel tijd werden een aantal van ons (onschuldige kleuters) als proefkonijnen naar de overkant geloodst. We moesten dan in onze onderbroek gymen terwijl alle kleuterkweeksters toekeken. Wat heb ik met toen geschaamd zeg…je voelde je ontzettend in die onderbroek. En die meisjes maar lachen om ons (Trauma). Was ook erg boos op mijn moeder dat ik vaak z"on domme strechonderbroek over mijn eigen onderbroek moest dragen (trauma 2) als je een rok aan had.
We moesten dan met pittenzakken gooien en over van die houten blokken lopen…allemaal leuke motoriekspellejes die bij de kleuterkweeksters op de lachspieren werkten. Ik heb er nog steeds een hekel aan als mensen naar mij kijken terwijl ik iets voor moet doen…ik moest maar eens in therapie
hahaha sandra 67! ochtoch! gymen in onderbroek. Als dat moest dan werd dat ook echt door de kids geweigerd, en terecht!
ja, ik gebruikte onlangs nog de term 'kwekeling' en mn vrouw keek me aan alsof ik ik weenie wat zei. had ze nog nooit v gehoord.
Zo'n kwekeling had t niet makkelijk bij ons. Arme kerel, ik herinner me dattie een keer begon te huilen voor de klas… Lange spichtige vent met grote haakneus halflang bruin krulhaar.. Beetje slungelig nozem-type. Nee, die trok t niet.
Ik ben zelf nog kwekeling geweest, nou ja, met een mooier woord liep ik stage op drie scholen in Utrecht, Harderwijk en Ede. Leuke tijd en geen trauma's aan over gehouden. Wel de onderwijsbevoegdheid voor het vak Muziek.
@Sandra67
Gymen in onderbroek: dat weet ik ook nog. Ik zat op een meisjesschool en gym was altijd in de grote hal (met enorme ramen). Om je rot te schamen.
We mochten nooit langs de jongensschool naar huis en toen we dat toch een keer deden, waren zij aan het gymen. In onderbroek. In de hal met grote ramen… Wat een uitzicht!
We zijn helaas gesnapt en hebben flink straf gehad. Die nonnen waren streng hoor!
Kwekelingen: altijd een uitdaging om die weg te pesten. De hele klas deed daaraan mee. Vreselijk moet dat geweest zijn voor die kwekelingen…
Emily 60…gelukkig jij ook…gedeeld leed is half leed
1 kwekeling gehad op de lagere school, in klas 6, een erg leuke man die uit indonesie kwam en ons soms heerlijke gerechten voorschotelde
wat hij nog meer voor les gaf weet ik niet meer haha
Op de lagere school hadden wij een ‘mannelijke’ kwekeling, dus zei ik thuis dat we een ‘Kwekel’ hadden!
Ooit nog eens handvaardigheid gehad van een stel kwekelingen: twee vrouwen en een man. Die man was wel aardig, een van de twee vrouwen ook maar de andere??? Ohlala dat was me een lekker ding!
En dan zo voorover op de werkbank leunend je komen helpen met advies…je keek zo tussen de Alpen door, zeg maar. Tot een van de klasgenoten haar vertelde dat ze inkijk had
‘Hospitant’, zo werden de kwekelingen bij ons op de lagere school genoemd.
Ik heb overwegend goede herinneringen aan deze onderwijzers-in-opleiding uit de jaren zeventig.
Zo herinner ik me ‘meester Kees’, die bij ons in de vijfde klas van de C. Hummelingschool (LOM) in Hilversum stage liep. Terugblikkend had hij inderdaad wel iets weg van het cliché van de hippies uit die tijd. Hij was erg aardig, vergezelde ons op schoolkamp naar ik meen Ermelo en wat hem verder interessant en spannend maakte was dat hij op kamers woonde in het centrum van Amsterdam. Ik meen op de ‘Binnenkant’. Heb hem namelijk na afloop van zijn stage nog eens een kaart gestuurd. Daarna is het contact verwaterd.
Kees (ik weet je achternaam niet), mocht je dit lezen: ik bewaar goede herinneringen aan je stage op de C. Hummelingschool aan het Peter Planciusplein in Hilversum, schooljaar 1977-1978. Het kan ook 1976-1977 geweest zijn.
Groeten van:
Piet van der Weijden
ik vond er nooi niks aan die kweekelingen op school,vond het maar raar als kind en had liever gewoon de juf
Kwekeling op mijn kleuterschool: juffrouw KOk. Er werd heel wat afgerijmd op haar achternaam.
Gekke herinnering: zij had bruine schoenen waarin op de wreef een soort gleufje met een ‘muntje’ zat. Waar je al niet op let als kleuter zijnde. Totaal onbelangrijk.
Ja, de juffrouwtjes van vroeger waren altijd ook wel in een jurk of rok met blousje en met een knotje en een strenge bril op, achteraf bleek dat niet streng te zijn maar gewoon mode, ik bedoel die uilebrillen natuurlijk he?
Misschien een idee voor een nieuwe log??? De brillenmode?????? Nee, ik ben er niet goed in hoor, durf niet
die juffen wat ik heb gehad op de lager school waren allemaal ongetrouwd, met stijfe kapsels en rokken aan. en een bril uit het jaar nul