Papieren vouwbloemen
Link naar dit artikel Op maandag 5 september 2005 geschreven door Sentiment
Een typisch ‘meidending’ en tijdverdrijf was het maken van papieren vouwbloemen met tekstjes. Hiervoor nam je een vierkant stuk papier ter grootte van ongeveer 15 x 15 cm.
Door een bepaalde vouwmethode ontstond een ruimte waar je de duim en wijsvinger van de ene en de duim een wijsvinger van de andere hand in kon steken. Door vervolgens van voor naar achter of van links naar rechts de wijsvingers of de hand te bewegen ging het bloemetje, zoals het ook wel heette open. We schreven op de zichtbare binnenzijde van elk blad een nummer ( 1 tot 8 ) of een letter of we gaven ze een kleur.
Onder elk nummer, elke letter of kleur schreef je vervolgens een korte tekst. Als iemand met jouw spel wilde meedoen vroeg je een getal en dan opende je zo vaak als dat getal de bloem. Dan stopte je en kon zij of hij weer kiezen voor een getal, letter of kleur.
Een keus uit vier dus. Hierna vouwde je de binnenzijde open en las je de onderliggende tekst op. Hier komt natuurlijk de clou van het verhaal. Je had de keuze uit acht teksten. Je kon natuurlijk alleen lieve dingen schrijven zoals: Ik vind je lief, wat ben je leuk, je bent knap etc. Maar ook onvriendelijke dingen zoals: je bent stom, jij bent gek, ik vind je idioot etc. Meestal deed je een combinatie van beiden. Voor jongens én voor meisjes.
De kunst was, als je het goed deed, om als de ene opening zichtbaar was je vier aardige teksten had en de andere opening vier onaardige. Afhankelijk van wie het spel deed kreeg je aardige of rottige teksten. Je diende alleen te zorgen dat bij het openen je voor de onvriendelijke dingen, eerst te beginnen met links rechts of juist niet. Het is immers altijd even of oneven. Degenen die het speelde weten wat ik bedoel. Als je bij dit spelletje een jongen kreeg en je vondt hem leuk, zorgde je dat hij altijd de teksten kreeg van: Ik hou van je, ik wil een kusje, gaan we samen wandelen etc.
Wie speelde het nog meer en welke teksten gebruikten jullie?
43 reacties op “Papieren vouwbloemen”
Laat een reactie achter
ik kon niet vouwen dus ik deed niet mee
Oh ja leuk, kan ik nog steeds!! Vroeger ook wel aan mijn kinderen voorgedaan. Enig!
Oja!
Maarre…Sentiment, jullie waren wel errug raffiné, zeg! Precies weten wat waar stond en zo. Nee, dan was ik toch een stuk naïiver (agóóóss!) Ik was ook altijd weer nieuwsgierig wat er uit kwam.
…..ik bedoel natuurlijk naïever….
Natuurlijk weet ik dat nog. Mijn 3 dochters hebben van mij geleerd ook zo'n vouwbloem leren maken. En zij hebben de buurtkinderen weer leren vouwen. Wat een geklungel is het als iemand voor de eerste keer zo'n vouwbloem gebruikt… echt lachen. Het is dus nog steeds een succes!
Jaa, dat deed ik ook. Ik was alleen niet zo geslepen om dat hele gebeuren te manipuleren! Eigenlijk zelfde verhaal als Ludmilla. En dan gewoon helemaal blij zijn als er iets leuks uit kwam! Mijn dochter doet het nu ook en ook die is lekker naïef wat dat betreft.
Was ik vergeten! Wij gebruikten geen cijfers, maar gekleurde stippen. Om mensen in verwarring te brengen zetten we dan onder een zwarte stip iets aardigs. Toch minder naïef dan ik dacht dus.
Vouwbloem? Zo noemden we het niet, maar ik weet meer niet hoe dan wel.
Wij speelden er ook mee, met gekleurde stippen in plaats van cijfers en ik vond het heel leuk. Vooral vanwege het leuke gevouwen ding, niet zozeer de tekstjes. Ik kan me niet eens herinneren wat voor soort dingen je daar dan in schreef. Eens kijken of ik nog weet hoe je zo'n ding moet vouwen.
Op de middelbare school wist iemand hoe je een kikker moest vouwen. Als hij goed gelukt was, kon je hem laten wegspringen door op z'n kontje te drukken. De kunst was om de kikkertjes zo klein mogelijk te maken. Vele tientallen moet ik er gemaakt hebben. De leraren waren minder blij met deze plaag.
ja vouwbloemen..wie maakte ze niet.
Veel gevouwen trouwens op de lagere school..wat ik nooit onder de knie kreeg is het bekende vogeltje (door aan zn staart te trekken, bewogen de vleugels).
leuk. Bij ons stond er altijd een opdracht op, zo'n truth or dare versie. Zoals… ren 3 keer langs het schoolplein, of ruil je boterhammen (lunch) met iemand die een groen t-shirt aanheeft, etc… je kon het zo gek niet bedenken.
De naam vouwbloem zegt me niks, maar ik maakte ze wel!!! Zal het binnenkort eens doen voor de jongens:-) (Was het echt alleen voor meisjes)
Leuk, deze web-log, ik besta dan nog geen 40 jaar, maar een aantal zaken komen me zeer zeker wel bekend voor.
Leuk, leuk, leuk, ik kijk nog even verder!
Die heb ik vroeger ook veel gevouwen, zeg! Leuk, dit item, het komt weer helemaal terug. Een paar jaar geleden heb ik geprobeerd of ik zo'n bloem nog kon vouwen, en het lukte! Wij deden er altijd gekleurde stipjes op, dan koos je dus voor rood, of geel etc. De tekstjes erin wisselden geregeld, van leuke opmerkingen tot hatelijkheden. Je kon ze ook voor bepaalde gelegenheden maken: met namen van jongens uit je klas bijvoorbeeld. Dan was de vraag erbij: met welke jongen krijg je verkering? Dat zorgde voor een hoop gegiechel…
ik liet mensen altijjd vouwen want k kon t zelf niet :p Ik heb trouwens zelf ook nog een jeugdsentiment: De Neverending Story
Ik weet ook niet meer hoe wij ze noemde, maar geen vouwbloemen in ieder geval.
Wij zetten er cijfers in, die correspondeerde dan met opdrachten of vragen.
Ik dacht toen ik de titel las dat je vouwbloemen bedoelde van papierenzakdoekjes, die maakte wij ook, ik zou niet meer weten hoe, maar de vouwbloem die je bedoeld vouw ik nog zo, hoor.
Ik maakte vaak dat soort vouwsels, maar ik heb echt geen flauw idee wat ik erin zette… Enige wat ik nog weet dat ik het met kleurtjes deed… 'tis een soort zwarte vlek in m'n geheugen haha
De teksten werden steeds schunniger maar het ding hebben we zelf nog nooit kunnen vouwen helaas
wij deden dat ook, nog niet eens zo gek lang geleden.
Wij…ttz ik heb nooit zelf kunnen vouwen, maar mijn vrienden deden dat dan voor mij, en ook met stippen en cijfers. Wij noemden het 'zoutvaatje' geloof ik
heb ook heel wat van die dingen gemaakt….met idd uiteenlopende teksten achter de cijfertjes, heb alleen geen idee meer wat er nu precies stond!! enne ook t manipuleren van de uitslag komt me wel bekend voor haha
Oh, wat heb ik dat toch ook vaak gedaan. Maar weet eigenlijk niet hoe we het noemden en welke teksten we daarin gebruikten.
@Laralove JAAAA! nu weet ik het weer: zoutvaatje, zo noemden wij het ook.
Fem, misschien een leuk onderwerp voor nieuw topic…: the never ending story… Verslonden heb ik, dat boek…. gerild heb, bij de film…. ;o)
Ik speelde dat vroeger ook, maar ik weet niet meer wat voor teksten we vroeger gebruikten. Ik zal dat trouwens eens maken voor de dochter van een vriend van ons, die vind dat vast leuk.
Verdraaid ja, was ik helemaal vergeten! We hadden er een andere naam voor, weet niet meer welke. En inderdaad de algemen teksten
Jaaaaa…ik ken het wel. Ik kon het ook vouwen, maar heb werkelijk geen flauw idee meer hoe je dat moest vouwen…. :S
De teksten weet ik niet meer…
Volgens mij heetten die hier vogelsnaveltjes.
Met getallen, gekleurde stippen en ook een variant met daaronder "op wie je was ".
Oh, het vouwen, vierkant voor je, alle hoeken naar het middelpunt, de boel omdraaien en weer alle hoeken naar het midden.
Ik maak er soms nog een.
Daar kwam weer zo'n Miepke met "noem es een getal"…
)
Dan zei ik 'zesduizendvierhonderachtentwintigmiljoen'. of (nog bijdehanter): 'nul komma zevenenveertig'.
Of als je vierenvijftig zei en zij begon, dan gewoon weglopen hahaHA!! Gemeen hè.
Ik herinner me toch ook schunnigheden als 'jij trekt je af onder de douche', of 'jij eet de drol van de juffrouw' of iets met n*ken, p*pen, b*ffen….in ieder geval mwet een hoog kutlulkont-gehalte.
shit zeg, wat erg zeg, die jeugd uit Eindhoven in de 70's.
Ik weet alleen niet meer hoe wij die vouwbloem noemden.
oja vergeten: BIJ ONS STOND ER NOOIT IETS LIEFS IN! ALLEEN MAAR LULLIGHEID JUIST!
)
Sterker nog, nooit over nagedacht dat je er ook iets liefs inzetten kon.
Hmm, dat zegt niks over mij hoor!
Wij noemden het een suiker- of zoutvaatje, dat weet ik niet meer precies.
Tegen iedereen die je tegenkwam zei je dan: "noem een getal onder de tien" Vervolgens telde je hardop van één tot en met het genoemde getal en ondertussen deed je het suiker- of zoutvaatje open en dicht. De binnenkant bestond uit een stip in (8) verschillende kleuren. Vervogens koos "het slachtoffer" een kleur waarna jij het papier open klapte en een flauw zelfbedacht zinnetje vorlas.
Wij noemden het 'kwikkwakje'
"Dat zeiden wij tegen de broers van Kwek."
Heel gek…
ik zou willen dat ik nog wist hoe deze bloem te vouwen is. ik zou het mijn kinderen graag willen leren! wie kan het mij vertellen?
men neme een vouwblaadje of een aander vierkant blaadje en dan vouw je 4 punten naar het midden, als je het hele geval omdraait ligt er nu weer een vierkant voor je maar dan kleiner,
nu vouw je nog es de vier punten naar binnen en je bent in principe klaar, alleen de dingetejs er nog in schrijven.SUCCES!!!!
eindeloos hebben we dat gedaan mijn vriendin en ik. en het ging altijd om stille liefdes. veel gelachen, vooral veel gegiegel. ik heb inderdaad ook geen idee meer hoe je zo'n bloem vouwt.
@eveline; bij ons (in het Gooi) heette het 'peper en zoutvaatje'
Vouwbloemen waren volgens mij bloemen van vouwblaadjes die je op een stokje zette en dan in de wind liet draaien. Of nee, dat waren weer windmolentjes..poehee, wat een lastige tijd was het vroeger
Bij ons (in de Achterhoek) noemden we dat ook een 'peper en zoutvaatje'.
'k Zou er zó weer eentje kunnen vouwen!
De vogelsnaveltjes is Drenthe
Ik vind een zoutvaatje leuk ik vouw ze graag
Nou, dat is ook toevallig zeg! Ik werk in de Thuiszorg en ik was bij een client thuis afgelopen donderdag en toen heb ik die meneer verteld dat je ook iets leuks kunt vouwen met een stukje van een keukenrol en heb dat dan ook gedaan net als de afbeelding hierboven…..leuk om te maken en vroeger heb ik er ook inderdaad ook 1 t/m 8 op geschreven maar achter die cijfers stond dan ook wel eens: je bent lief, of je bent stom of zelfs viezerik of je stinkt! Dus eerst moest je idd vragen: Hoeveel keer? en dan ging je heen en weer met al die vingers onder dat stukje papier
Ik ken die dingen wel. Mijn zussen konden ze wel vouwen, ik heb het nooit geleerd. Grappige herinnering!
Ja idd Judith, je moest vragen ‘hoeveel keer’ dat was ik even vergeten…maar ja ben ook 1 jaar ouder he dan jij…dat verklaart veel!!!
Heb het nu ook voor Fleur gedaan; je kunt het ook ipv cijfers met kleurtjes doen.
Ja en ik vind jullie ook …………………………