Jeugdsentimenten.net

Helaas, als gereformeerde jongen van boven de rivieren MOCHT ik helemaal niet naar de kermis. Het woord "heidens" werd bij ons thuis nog net niet gebruikt, maar veelzeggend werd er gewezen naar de (RK) buurjongen, die met zijn zusjes IEDERE avond naar de kermis ging (daar werd bij hen thuis dan ook een jaar voor gespaard). "Dat is niks voor ons" zeiden mijn ouders, en tegen de tijd dat ik me aan het gereformeerde juk had ontworsteld was ik te oud voor de "rups". Mij bleef niets anders dan de schiettent (daar ben je nooit te oud voor). Wellicht volgende week toch eens proberen "de kwast" te pakken, of is dat gemeen als je 44 bent?

Ja natuurlijk!! Was ook ongeveer het enige ding waar ik in durfde. Niet handig als je uit Tilburg komt, waar de grootste kermis van de Benelux jaarlijks staat. Ik durf nog steeds nergens in. Maar de allergrootste attracties blijft toch mensen kijken vanaf een terrasje. Gelukkig is er op de kermis ruimte ingericht voor een nostalgische kermis. Daar kun je rondjes draaien voor minder dan een euro. Dat is wat anders dan die astronomische bedragen die je voor de andere attracties moet betalen. En daar staat hij ook weer: de rups met de kwast. Net als een ouderwetse zweefmolen en een echte muizenstad. )

De kwast kan ik me helemaal niet herinneren! Waarschijnlijk was ik te zenuwachtig voor het doek, want dat vond ik me toch spannend.

Ja, wat vond ik dat vroeger een leuke attractie. De 'truc' was natuurlijk om die 'kwast' te pakken te krijgen. Maar door te sjansen met de kermisjongens van die attractie kreeg je vaak die 'kwast' recht voor je neus, en had je die 'kwast' snel te pakken, daaroor kon je met je vriendin nog een ritje maken!

@Saskia, helemaal me eens, die kwast zegt me ook niets wel de rupsbaan. bestaat dat nog? In het donker had je natuurlijk het spookhuis en daar was ook een soort kwast; niet meer dan een paar draden die over je gezicht streken. En jij maar denken dat het spinrag was!

Heel lang geleden, toen stond de Rotterdamse kermis op het helipoort terrein. Zeg maar tussen de heerbokelweg en pompenburg. Heel wat ritjes in de rups gezeten, ik vond die doek altijd zo'n vieze muffe geur hebben, en toch ook wel weer lekker.Hij reed ook wel eens achteruit, dat was helemaal spannend.Het leukste was als ook nog eens je lievelingsplaat gedraaid werd, kon dat ritje HELEMAAAL niet meer stuk.

Ons pa mam hadden daar hun 1ste kus in…hoe cliché hè! )

En inderdaad ja! Hij ging ook achteruit op een gegeven moment.
Heel apart sfeertje onder die gekreukelde overkapping. ik zie nog voor me hoe ik naar t mechanisme zit te kijken en die doek die steeds al een beetje omhoog wipt totdat ie uiteindelijk all the way gaat. Heel typisch….zo die achterhoofden van andere passagiers waar t licht door een kiertje net een beetje opvalt…. En de voeten van de mensen die aan de kant staan te wachten die je net kunt zien……Echt nog heel levendig…..

Ik geloof dat ik uren bij de rups heb doorgebracht alleen al voor de muziek die ze er draaide,zo staat het nummer -Cecelia -van Simon en Garfunkel nog in mijn geheugen gegrift en telkens als ik dat lied hoor denk ik aan die tijd terug.
De kermis begon voor ons pas zondag's na het lof,de kerk en de kermis waren op hetzelfde plein.
Het was in de rups altijd spannend wie er langs je kwam zitten,de jongens die meedraaide konden op het laatste moment nog bij je in het karretje springen.Mijn dochters vinden nu de rups maar saai

?nee nooit.Was dat de bedoeling dan? Ik denk dat IK dat nooit door heb gehad,terwijl ik toch vaak in deze kermisattraktie heb gezeten…

De rups is een geweldige kermisattractie. Een kwast kan ik me bij de rups niet herinneren, wel bij een bepaald soort draaimolen, maar dat doek…. daar ging het uiteindelijk om. Zoenen!!!

In de reactie van Ari las ik dat de Rups nog draait op de kermis van Tilburg. Ik vond op internet een site van een bedrijf in Rumpt welke deze atractie nog verhuurt. Hij heet Le Papillon, ziet er uit als nieuw en is volgens mij dezelfde als op de foto bij deze log!

Nee, is me nooit gelukt.

op de kermis in heemskerk stond begin september nog een orginele rups,echter veel rupsbanen zijn er niet meer,in de jaren 70 en 80 kwamen er de snelheidsmolens zoals jetbob,snowjet
als moderne opvolger voor de rups

@Steven1970: Ja, het Winkelcentrum Woensel was ook leuk, ook doordat wij op loopafstand woonden (Zandhovenstraat). Helaas ben ik zelden in NL als de kermis er is. Ik zou nog wel 's wat jeugdsentiment willen ophalen. Hersenschudding is trouwens niet mis!

Lekker zoenen, ja, als het doek dichtging… en als het doek openging gewoon rondkijken alsof er niks was gebeurd. En dan maar denken dat niemand het doorhad ))

Nee dat isme helaas nooit gelukt, maar de rups was wel een van de favoriete attracties van me.

Ach ja de rups. Samen met de zjimmie het hoogtepunt van de kermis in Susteren. De rups had een prominente plaats voor het gemeentehuis. Ik herinner me de spanning van het grijpen naar die kwast nog heel goed. Eén keer heb ik beet gehad tijdens Mud. Een gevoel alsof je de wereldcup gewonnen hebt. Vooral omdat al die (overigens niet al te best geschilderde) popsterren naar je keken. Ik weet alleen niet meer of ik dat extra rondje alleen moest doen of dat mijn zus ook mocht.

ja ja de rups de attratie waar ik als 13 jarige mijn kermis tik heb gekregen
Er draaien er nog wel een stel in het land en geloof me of niet het zijn nog steeds toppers voor jong en oud
Als het mee zit kom ik dit jaar weer in contact met de rups waarop ik begonnen ben

wat betreft het staan dat deden wij ook alleen uit kijken voor die tunnel anders krijg je behoorlijke kop pijn

Ja die rups! Ik kan me ook nog aan de rups herinneren. Op het Afrikaanderplein in Rotterdam was er in de jaren 60 twee keer per jaar kermis. Dubbeltjes en kwartjes bedelen bij ooms en tantes om zo lang mogelijk op de kermis te kunnen blijven. De rups ging “ontzettend” snel voor een 6 jarige. De kwast heb ik ook nog voor ogen.

het was egt zo gijnig die rupsbaan eerst ging ik met me neef 1 keer toen mogt ik nog een keer omdat we een kortingsbon gevonden hadden daarna trok ik de kwast eraf en mog ik nog een keer en mijn ouders maar wagten in die rit trok ik weer de kwast en daar na weer maar toen vond de meneer het genoeg en stopte ermee jammer zeg ik wou hem nog een keer grijpen ik ben 6 keer erin geweest!

Ik kan me alleen een kwast herinneren in de draaimolen, bij de kinderen, dus niet bij de rups. En dat is tegenwoordig nog steeds zo, wij noemden dat op zijn Zeeuws een Poesel. En het was best nog spannend om hem, vanaf je fietsje of je paardje of je autootje vast te pakken. Soms hoefde je je handje maar uit te steken en te trekken en dan had je hem. Soms moest je er echt voor opstaan vanaf je positie, en soms raakte je hem met de toppen van je vingertjes aan en dan danste hij weer verder en had een ander kindje hem te pakken. Jaloers dat je dan was. Ik hield hem altijd stevig vast en zwaaide er triomfantelijk mee, dat iedereen maar kon zien dat ik de Poesel te pakken had. En dan mocht je nog een keer. Meestal is het maar 1 of twee keer gelukt en nooit op dezelfde dag. Mijn zus heeft ook wel een paar keer voor niks gemogen. Ook kan ik me wel de schiettent herinneren. Mijn vader kon heel goed schieten, hij had ook thuis op de schuur een soort van dartboard, en daar schoot hij dan mee, met losse flodders, waarschijnlijk, zo goed kon ik het me nou ook weer niet herinneren. Maar, er was een fotoschietsalon. Als je dan in de roos schoot kwam je op de foto te staan. Dat was denk ik het eerste Polaroid systeem in die tijd, hoewel het 1954 was. Maar als kinderen was dat heel spannend. We stonden dan naast papa geklemd, om maar niks te missen. En, dan ging de flits af. En we kregen de foto. Zwart wit, uiteraard. En dan zie je die gespannen snoetjes van ons, en mijn vader met het geweer in de aanslag. Die geweren die hadden van dat glanzende warme bruine hout dat voelde zo glad aan als je er overheen streek. De botsautootjes mochten we alleen maar in met papa en mama samen, of met grote zus. Het ging mij ook wel te hard. Je kwam er steeds uit met een ontvelde knie of een blauwe plek. Ik heb ook wel eens gezien dat er een jongetje een tand uit zijn mond raakte, door een botsautootje. En mijn moeder heeft het een keer meegemaakt, toen zijzelf nog kind was, in Vlissingen, toen schoot een element los van de zweefmolen. In volle vaart schoot de man die er in zat met stoeltje en al en die ketting, hij werd gewoon gelanceerd als het ware en viel in het water want de atractie stond op de kade. En hij werd gelukkig wel op tijd gered, maar zoals ik, ik kan niet zwemmen, dus ik zou verdronken zijn. Leuk, hoor. Op de kermis. De suikerspinnen waren als kind natuurlijk favo. Nu moet ik er geen hap meer van. Ik was een keer met mijn neefje en nichtje op de kermis en ze moesten en zouden een suikerspin, maar halverwege hielden ze het voor gezien en moest ik meehelpen te snoepen, maar ik krijg er alleen het zuur van. En je houdt niks over. Wat zurig poeder in je mond en het is ook nog warmachtig. Nee, voor mij geen suikerspinnen meer. Nu ga ik alleen nog naar de kermis om er overheen te lopen. Ga nergens meer in. Het kost best veel geld en ik vind veel dingen gevaarlijk geworden. Houd nu liever van de nostalgische kermis, maar ik ben bijna 60 en dan pas je niet meer in de draaimolen. Heb het wel eens gedaan in de Efteling, en dat was best nog eng. Dat je dat als kind zijnde leuk kon vinden. Kermis is voor kinderen.