Sanseveria voor de ramen
Link naar dit artikel Op donderdag 22 september 2005 geschreven door Sentiment
Het aantal planten wat bij ons vroeger op de vensterbank voor het raam stond was beperkt. Natuurlijk was het assortiment ‘binnenplanten’ een stuk beperkter dan tegenwoordig, maar een sanseveria blijf ik persoonlijk een lelijke plant vinden. Daarom is deze plant wel jeugdsentiment voor mij, want je zal hem nooit in mijn huis aantreffen.
Als kind zijnde vond ik ze al vreselijk, ik kneep met mijn nagels de scherpe topjes eraf, waarna het blad bruin werd en er uiteindelijk af moest. Dat het taaie en sterke planten zijn weet ik inmiddels want ze hebben echt járen bij ons op de vensterbank gestaan. Overigens was dit bij vriendinnetjes thuis niet anders.
Hadden of hebben jullie sanseveria’s voor het raam staan?
Categorie(ën:) Nostalgische voorwerpen, Persoonlijke verhalen |
|
Plaats op NUjij |
Laat een reactie achter »
54 reacties op “Sanseveria voor de ramen”
Laat een reactie achter
op...
: Ik hoop ooit deze...
Mijn ouders hadden er een voor hun trouwen gekregen en die was niet dood te krijgen. Nou zorgt mijn moeder altijd goed voor planten, maar deze spande wel de kroon. Volgens mij is hij na dertig jaar de deur uit gedaan, maar was toen nog niet dood. Nostalgie dus voor mij. Ik zou er wel een willen hebben. Vrouwentongen heet hij ook wel.
Ja wij hadden er ook een,ik vond het altijd een ouderwetse plant.
Thuis hadden wij geen Sanseveria' voor de ramen staan. Maar wel op mijn lagere school. Zijn planten die niet dood zijn te krijgen.
Bloeien kunnen deze planten ook nog, witte bloemen op een steel, waaruit een plakkerig goedje kan druppen.
Vroeger hadden wij die geen. Tenminste niet dat ik me kan herinneren. Maar nu wel! Hahahaha. En het is de perfecte plant voor mij. Ook als hij min of meer verwaarloosd wordt blijft hij het doen. Ik heb nl. niet zo'n heel groene vingers. Maar hij staat niet voor het raam
)
Ja hoor, ook bij ons stonden sanseveria's voor het raam, vrouwentongen heette de plant trouwens ook wel. Ik weet nog dat ik mn tong zover mogelijk uitstak om te zien waarom die plant zo heette, pas later begreep ik de figuurlijke betekenis. ;p
Jahaa! Niet kapot te krijgen. Maar ook christusdoorn (zo heette het geloof ik): vreselijke stekels en weinig bloemetjes. En als ze er waren, die bloemetejs, dan in de variaties wit en rood.
Mijn grootmoeder had er een rij van voor eht raam staan. Wij zelf niet, geloof ik. Dat vrouwetongen komt uit België. Het wordt ook zo'n beetje als het ironische symbool voor dat land gebruikt (je ziet ze erg veel daar).
Ja hoor, wij hadden sanseveria's en ook christusdoorn met rode bloemetjes. In van die mooie pastelkleurige potten met lijnen en figuren erop. Zelf zou ik beide plantensoorten never de nooit niet in mijn vensterbank willen hebben. Net zo min als geraniums en begonia's…
Sanseveria's zijn weer helemaal in hoor! Hier staan ze met veel succes voor het raam.
trauma trauma trauma, ze stonden op m'n lagere school…. in alle gangen, in alle klaslokalen! En ze overleefden telkens de 9 weken zomervakantie.
Ik moet dus nu bekennen dat ik voor het venster aan de voorkant drie sanseveria's heb staan. Het zijn zulke sterke planten, niet kapot te krijgen en dat heb ik nodig. En ze brengen toch groen in de woonkamer.
Ja ik heb er 2 voor het raam staan, als ze gaan bloeien knip ik de stengels af want er komt inderdaad een vies plakkerig goedje uit.
Die heb ik nog steeds in de vensterbank staan omdat het zo'n makkelijke plant is en oersterk. Overigens zie ik steeds staan "vrouwentongen" maar de uitdrukking "tijgertongen" of "leeuwentongen" bestaat volgens mij ook.
Het wordt een zonnige dag hier in vlaanderen.
Ik durf hopen bij jullie ook…
Groetjes en een lieve lach uit vlaanderen mijn land
@jean-luc Het is hier een echte été indien……Zat ik maar in de Ardennen….
In het Belgisch restaurant bij mij om de hoek stonden / staan sanseveria's op de tafeltjes. Weer eens wat anders dan kunstbloemen toch?
buiten de Sanseveria stond ook altijd de salvia te prijken in de huiskamer,die was te koop in verschillende kleuren,dat was, en is ook zo'n verschrikkelijke kamerplant !
Mijn schoonmoeder is trouwens een ster in het stekken van de Sanseveria:ze breekt een blad af en zet die in de potgrond ,inmiddels staat bijna de gehele vensterbank vol!
Lelijk, lelijk en nog eens lelijk. Die planten kwam je vroeger overal tegen… op school, bij opa en oma, thuis… Ik heb het altijd een soort vormeloos gras-acthig ding gevonden.
ja inderdaad, op school ook. Mijn opa had ze, dus daar wordt de link nog mee gelegd in mn hoofd.
Maar mn moeder heeft ze sinds een paar maanden ook weer! Onder de noemer "DA IS NOU WEER".
Ikzelf zou ze niet moeten. Je hebt ze ook in plastic, die zijn helemaal fout.
Maar ik vind ze simpelweg te lelijk.
Hier in Zweden worden ze "schoonmoedertongen" genoemd. Ik zie ze bijna elke dag want ze staan in de kantine op mijn werk.
Mijn ouders waren keien in het onderhouden van kamerplanten. Het was bij ons thuis net een jungle. Wij waren geen gordijnen nodig met al die Sanseveria's, bromelia's en geraniums op de vensterbank. Een keer per week werd alles in het bad gezet en gesproeid. Hier in Nieuw-Zeeland heb ik geen vensterbank en ik mis de jungle ook helemaal niet…
Ohhh ja geweldig, ik vond ze zooo lelijk hahaha
Ja, wij hadden die vroeger ook in huis staan.Weet je dat ik ze nu ook wel zou willen hebben?Zeer decoratief/strak…En hele rij op de vensterbank…mwa, niet gek vind ik!
Ik lees steeds dat men die planten zo lelijk vindt, maar gek genoeg kan iets ook mooi van lelijkheid zijn. Dat heb je ook bij mensen; echte schoonheid zit van binnen. Trouwens, wie bepaalt wat mooi en lelijk is? Over smaak valt nog steeds niet te twisten!
M'n oma had ze. Net zoals begonia's en lidcactussen…
Mijn moeder had er altijd een enorme hekel aan, maar op school stonden er een aantal te prijken. Wel waren het zeer grote stofnesten, waarschijnlijk juist vanwege het lage onderhoud en de lange levensduur.
Citroengeranium. Zat er altijd aan omdat mijn vengers dan lekker naar citroen gingen ruiken.
Ook bij ons thuis waren er heel veel vrouwentongen en die waren niet kapot te krijgen
oersterke planten waren dat geloof zelf dat mijn moeder er nog een paar in huis heeft.
m.v.g
alie
Bij ons werden ze ook wel melkboerenplant genoemd omdat ze het goed deden in de koude winkel van de melkboer.
Ha, hier stond er een in vensterbank. Kreeg ong 1 x per 2 maand water, niet kapot te krijgen. Staat nu buiten onder een afdakje, straks als het kouder word maar weer naar binnen. Dat loeder blijft maar hoger worder, straks moet ie nog met een van de meiden mee als wij naar het bejaardenhuis gaan LOL.
Ja wij hadden ze ook, ze schijnen gezond (luchtzuiverend) te zijn hoorde ik laatst. Dus, misschien dat ik er maar weer een paar neer ga zetten.
Ik heb er een, vroeger bij mijn oma vond ik het al een mooie plant.
Ik heb er een paar maanden terug een bij een tweedehandswinkel gekocht. Hij staat niet voor het raam, maar doet het prima!
Als je er een hebt kom je er nooit meer vanaf, de mijne is al 22 jaar oud, en ik kan het niet over mijn hart verkrijgen om hem weg te doen, ik heb hem al het grootste deel van mijn leven, hij bloeit ieder jaar en dan ruikt het heel sterk,een soort hyacintenlucht, en inderdaad iets plakkerigs, maar ik vind het nog steeds een mooie plant, en bij mij staat ie op de grond,voor het raam gaat niet meer.
Sinds dit item valt elke sanseveria me op die voor de ramen staan als ik door de buurt fiets….
ECHT VEEEEL!!!!
Ik denk dat ik er maar een aantal aan ga schaffen, zou echt de ideale plant voor mij zijn. Op de vensterbank in de keuken moet ik elk half jaar wat anders zetten, want na twee maanden beginnen de planten al af te sterven, na vier maanden denk ik ' ze moeten eigenlijk weg' en na zes maanden belanden ze dan toch maar eens in de groene container. Veel water, weinig water, het maakt allemaal niets uit. En uit jullie verhalen begrijp ik dat sanseveria's niet kunnen mislukken, dusse…
Cyclamen, daar hoor ik niemand over! Witte porseleinen bloempotten, rode, rose, paarse en witte cyclamen. Mochten alleen gedompeld worden. Als ik boos was trok ik er sneeky een bloem af.
klopt Marianne! Dat was vaste prik op onze vensterbank.
Vreselijk…die sanseveria's …
Weet je hoe ze bij ons werden genoemd?
Olifantengras!!
@Marianne. Echte oma-bloemen om achter te gaan zitten en de buren te bekijken.
Tuurlijk hadden wij ze ook. maar bij 2 vrijgezellen, onze buren,
hadden het hele raam vol staan, dat was namelijk de enige plant
bij hun in huis omdat deze maar 1 keer per week water kregen en wel op zondagmorgen. Deze plant is immers niet kapot te krijgen.
Gr
Het Leuke is dat ik ze nu weer voor de ramen heb staan!!!
Ach ja… de onverwoestbare Sanseveria… Leuk om misschien ook nog te weten: in Engels sprekende landen worden deze planten "schoonmoederstongen" genoemd. Omdat de bladeren lang en scherp zijn …
graag zou ik een foto zien van de bloem van sanseveria
Toets Sanseveria in bij Google en klik dan op afbeeldingen en voila…
We hebben een sanseveria met ronde dichte bladeren (net als een hanekam) echter er is een bloem ontstaan tussen 2 bladeren, wel leuk maar gaat hij nu dood????????
bvb dank.
Leuk, al die verhalen over de sanseveria. Op de site van de Wout Akkermans Kapel worden dit soort verhalen verzameld. Neem eens een kijkje en geef je mening over de sanseveria, of stuur een foto met jouw verhaal erbij.
http://www.woutakkermanskapel.nl.
Gegroet,
Kees Akkermans.
Er zijn twee planten hier thuis, waar ik én jeugdsentimenten aan koester én nooit weg zullen gaan hier: de sanseveria en de gatenplant. Toevallig heb ik ze een paar dagen geleden nog van nieuwe pot en aarde voorzien . Het zijn namelijk stekken van planten die al zeker 50 jaar “in de familie” zijn, mijn grootouders hadden de “moederplanten” zeg maar, en iedereen in de familie kreeg er stekken van. Ik dus ook toen ik zelfstandig ging wonen. En nog steeds heb ik ze en de sanseveria heeft diverse keren gebloeid, witte bloemen die verrukkelijk zoet ruiken….Ik ben het met een hoop mensen eens, die ze lelijk vinden, maar een zoetgeurende witbloeiende plant is MOOI! Vooral de mijne
…
de sanseveria je ziet ze nog steeds
Typisch een schoolplant ja! En als er planten verzorgd moesten worden in de grote vakantie nam ik die vreselijke plant mee want die had al 6 weken geen water nodig!!!!!
erger ik heb er zelf ook een.
ik vind hem geweldig maar ik vind het moeilijk om hem te verzorgen.
maar ik geef nu om de drie weken een slokje, water en zowaar hij groeit zelfs.
niet te geloven, ik heb nog een paar van zulk soort planten meestal vetplanten leuk hoor.
hij is zo lelijk dat ie mooi is, maar het mooist is die in de volle zon, dan vormt ie zich mooier,
groeten esther.
Sanseveria’s zijn maffe planten. Er staan er hier twee in het raamkozijn, groeien dwars door plastic en rieten mand heen. Misschien ruimte gebrek
Ja, op de kleuterschool en ook op de lagere school stonden deze planten in de vensterbank.
Mijn ouders hadden ze ook, gemakkelijke planten om te stekken. Ik heb er nu nog 2 voor het raam staan, ideale planten, hebben weinig
water nodig.
Ik heb wel eens gehoord dat Sanseveria’s in net te kleine potten moeten staan. Bovendien doet een periode van verwaarlozing wonderen. Een plant die jarenlang hoogstens 2x per jaar wat water kreeg, daarna verhuisde en op die nieuwe plaats wel regelmatig water kreeg groeit nu enorm snel. Stekken zal mogelijk ook wel gaan, maar scheuren (gewoon de wortelkluit in stukken trekken en apart oppotten) gaat minstens zo goed.