De Commodore 64
Link naar dit artikel Op dinsdag 27 september 2005 geschreven door Gastloggers
Nostalgie uit de oude doos. De commodore 64 zal bij heel veel mensen een gevoel van sentiment oproepen. Er zijn er door de jaren heen meer dan 60 miljoen van gemaakt en verkocht waardoor het meteen de meest verkochte computer aller tijden is.
Het was 1983 dat commodore hun computer de wereld instuurde en daarmee was het tijdperk ‘computers voor experts’ afgesloten. Een betaalbare machine voor iedereen? Misschien niet helemaal, maar voor die tijd een ware revolutie. Stel je eens voor, 64 Kb geheugen, 8 bit graphics en 3 kanalen geluid waar je destijds ruim 1000 gulden voor moest neer tellen; in vergelijk met de toen lopende concurrentie een schijntje.
Máár, er zat nog iets in dat ding… iets wat daarna NOOIT meer in welke computer dan ook heeft gezeten en dat was een stuk romantiek. Op de één of andere manier was het één grote club van gebruikers die allemaal hetzelfde voelde. De wereld van computers ging toen nog niet zo snel als nu en het was niet zo dat er om die 3 uur een nieuw speeltje op de markt kwam.
Buiten de onwijze lol die ik aan het apparaat heb beleefd, heb ik er ook nog eens veel van geleerd. Daar ligt mijn basis in muziek maken, programmeren en zelfs het leren van de Engelse taal vindt daar zijn wortels. Vaak, bijna dagelijks, denk ik aan dat apparaat terug. Voor die tijd onbegrensde mogelijkheden, maar de wereld stond er toen nog niet van op z’n kop.
Maar weinig mensen hadden toen kunnen voorspellen dat het zo zou “aflopen” met de computers in de maatschappij. Letterlijk overal zijn computers om ons heen en die maken een boel dingen gemakkelijker voor ons, maar ook zo onpersoonlijk. Een kaartje kopen bij de trein? - computer, afrekenen in de winkel? - computer. Tankje benzine? - computer.
Als kind droomde ik van een startrek wereld… nu leef ik erin, creëer ik er zelf aan mee maar, met m’n rechter hand maak ik het en met m’n linker hand sla ik alarm. Be careful what you wish for, it might come true… Er is zó veel veranderd sinds die tijd… Ben ik sentimenteel? Misschien… maar als ik mag kiezen tussen de gezelligheid van toen of de koude chips van nu, weet ik het wel.
De commodore 64 was in die tijd nog een ‘gezellige’ computer die niet 24/7 aanstond De mensen kwamen nog gewoon buiten en virussen, datamining, worms en trojans… daar had nog niemand van gehoord. Onschuldigheid ten top als je alleen al kijkt naar de spelletjes. Pacman, bubble bobble, the last ninja… namen die voor velen bekend zullen zijn.
Wat zijn jouw herinneringen aan de oer-computer en vind je ook dat we anno 2005 een beetje zijn doorgeschoten?
Klik hier om een stukje van het spel ‘Spellbound’ te horen.
Met dank aan gastlogger Gnap
89 reacties op “De Commodore 64”
Laat een reactie achter
de C64, ik zou bijna weer verliefd worden als ik te lang naar dat plaatje staar….
daar begon het allemaal mee voor mij…..die atari 800XL was snel de deur uit, kon bijna niet aan software komen…..
heel veel plezier mee gehad, IK+ was toch wel 1 van mn favo MP games…..Maniac Mansion, pfffffff, uren uren, damn, ik droomde er zelfs van…….hahahaha mooi…..
ook nog de switch gemaakt naar de C-AMIGA, enz enz enz enz…
SuperPC…1 keer in de maand zaterdags commodoreclub..en maar kopieeren(tdk c-60 bandjes) s'avonds alles proberen en spelen(net sinterklaas pakjesavond maar dan games) wat een tijd was dat.
De piepende bandjes. Een kwartier gejengel voor een fatsoenlijk spel. Heerlijk.
Ik had in die tijd nog geen computer en was dus ook nog niet verslaafd! Zijn we tegenwoordig doorgeschoten: nee, ik dacht het niet, want alles wat we tegenwoordig met de computer kunnen en willen doen is toch wel superhandig. Ik kan niet zonder!
Als hierop ook Space Invaders gespeeld kon worden, zegt het me weer wat. Ik was gek op Spave Invaders.
Nee, zegt met niets. Maar ik was ook vrij laat wat computers betreft. Toen ik stopte met werken door de geboorte van mijn zoon was het bedrijf waar ik toen werkte nog helemaal niet geautomatiseerd (1993). Inmiddels hebben we door de kids die achterstand ruimschoots ingehaald. Maar als ik nu op mijn werk eens niet verder kan door een storing in de computer verlang ik toch nog wel eens terug naar die goede oude tijd. Het was veel meer werk, zonder meer, maar het had toch wel iets hoor.
Ik herinner me wel dat vriendjes zo'n ding hadden en zag er zelf de lol niet zo van in. Die cassettebandjes, dat herinner ik me goed. Mijn eerste computer was trouwens wel een Commodore, maar dan een PC-1. Die had nog geen harde schijf en je moest iedere keer eerst de flop met MS-DOS erin doen voor je überhaupt iets kon. WordStar, Larry……
wij hadden geen commodore maar wel een MSX. We waren toen de enige van de straat met een computer.
Geweldige tijd gehad mijn mijn C64! En het leuke is: ik heb hem nog steeds, samen met de 170kb(!!) floppydrive! Zelfs de tang om de disks dubbelzijdig te gebruiken is nog aanwezig. De C64 staat hier samen met zijn voorlopers de Commodore Pet 2001 (jawel met origineel toetsenbord) en de VIC20. Deze gaan nooit meer de deur uit, in tegenstelling tot al zijn opvolgers..
@ Rick67 Wij speelden Space Invaders op de Atari. Een megasucces bij ons in de straat, want niemand had zo'n ding.
Later hadden we een 'koffercomputer' met een piepklein schermpje (zeer RSI-gevoelig). Daar heb ik nog eens een meerdaags congres op uit zitten typen vanaf bandjes, waarna ik naar de fysiotherapeut moest om mijn gepijnigde schouders en nek weer in het gareel te krijgen.
@ Joke61 Ik kan inderdaad niet meer zonder computer. Op het werk of thuis.
Zijn jullie of jullie huisgenoten ook zo verslaafd aan de SIMS???
hadden we geen geld voor maar wat hier nu wel in de kamer staat is de goeie ouwe nintendo 8-bit ook zoiets en mijn drie zoons zijn jaloers omdat ik in mario3 zo behending rondvlieg omdat ene upje te pakken te krijgen maareh ikke dwaal af sorry!
Ja die herken ik nog wel ja! Maar Corky1973 (mn broer) was de computeraar thuis, toen eenmaal t toesenbord erin kwam. Ik was meer van de Atari 800XL, met Asteroids, River Raid, Space Invaders, Indy500, Missile Command, enz..
he broer, was dat op de Commodore64 dat wij Soccer speelde voor 90 minuten lang (real gametime), en Boulderdash en zo? En Bruce Lee? Ik had allemaal geen idee hoe die computers heetten.
Ik heb nog ouwe KIJKs jaargang 1988/1989 (wil iemand ze?), waar t nieuwste van het nieuwste op computergebied in staat. Om je rot te lachen!
Mijn neefjes hadden , zoals velen in Eindhoven VIDEOPAC, van Philips. Speelden we vaak FROGGER op, en zo'n spel dat je aapjes weg moest schieten.
Op de P2000 (Syntax error) kreeg ik voor t eerst computerles op school in 1984. Wat een ellende, sloeg nergens op, informatica vond ik. Abstracte sommetjes erop maken, dat was alles wat kon. en dat je naam dan tig keer schuin over t scherm kwam lopen, neongroen op zwarte achtergrond. Pfffff….wat een ellende was dat….
De kids van tegenwoordig zijn indd verslaafd aan Sims, HaboHotel en MSN. Spelletjes op de computer speel ik nooit. Vroeger wel Pacman en Space-invaders op de Atari, en tennis via de televisie= was een lachwekkend spel!
Maar goed dat tegenwoordig ieder gezinslid een eigen compu heeft.
oja, die streepjes! tennis, ijshockey (proest!), squash en …solo ofzo?
Toch was dat leuk, Je wist gewoon ook niet beter. Veel gespeeld he Corky1973?
Zelf heb ik geen 64 gehad, manlief wel. Mijn eerste computer was de Commodore 128, de opvolger van de 64. Dat waren ECHTE computers. Met een cassetterecorder ernaast om spelletjes vanaf te spelen…… heerlijk, dat ratelende geluid.
Ik vergat nog te zeggen dat ik het begeleidend schrijven bij dit onderwerp erg mooi vind. . .
hehehe jij was meer van de ATARI 2600 bruurke……..plug play!!!
dat eindeloos wachte om een game te laden, daar had jij geen tijd voor, adhdtje…..!!
Bruce Lee, ja dat speelde we toch ook gruwelijk veel was volgens
mij wel een half uur laden ofzo…..damn……
maar voor alle BRUCE LEE liefhebbers hier de link v/d game:
http://members.chello.nl/w.kos.....uceLee.rar
(ff copy-paste da linkske)
De eenvoud van de spellen blijft voor altijd de herkenning van de C64 en diens broeders uit die tijd! De spellen van tegenwoordig kan een gemiddelde pc niet eens meer aan, zoveel geheugen en grafische eisen. Laat staan de uitgebreide velden en vele ingewikkelde opdrachten die joe moet uitvoeren.
Voor mij waren 'Delta', 'Boulder Dash', 'Summer Games', 'Hattrick' en 'H.E.R.O.' de klassiekertjes van de C64. Ik heb nu zo'n 14.000 C64 spellen op de X-Box. Heel af en toe speel ik er nog een paar. Om me weer eens 'kind' te voelen
@$teven1970: De VideoPac…ook erg kicke toen! Nummer 34, dat ruimtespel (soort Asteroids). Die heb ik veel gepeeld, en nummer 39 (Happelaar). Een VideoPac is nu niet meer zo duur om aan te schaffen. Kijk maar eens op Marktplaats.
Uren zitten tikken
10 if a=1 then go to 20 ofzoiets en dan moest er een liedje gespeeld worden als je 100 regels getikt had. Nou niet dus, zat er ergens weer een typefout.
Je hele lijst met spelletjes op paier met het nummer erbij waar die op de cassette stond. Het laden duurde 5 minuten en dan maar spelen. decathlon was het ergst voor de joysticks met de 10 km loop. Arcade joysticks met een extra button bovenop de stick waren de beste.
Yie-ar kung fu, dogs of war, burning rubber, decathlon, burgertime. En ik speelde vaak een spel, dat bestond uit 3 delen. boten langs mijnen loodsen, dan vliegtuigen neerschieten vanaf een schip en dan een boot tot zinken brengen. Ik weet de naam niet meer.
@Corky: aha, ok, de 2600..Ja, da klinkt ook bekend ja. Ja maar da laden van die spellekes da duurde ook lang!
bruce lee….met die dikke groene Sumo-janus. kei leuk. ik bene cht afgehaakt in die tijd van Larry, of hoe heette da, dat je allemaal zo rond moest lopen in die ruimtes en kamers…
@PatrickW: ja, happelaar ja, wegens de ©opyright van Pacman.
Videopac stond ook in d Evoluon als moderne speelcomputer. Jaren later stond ie er nog, hopeloos uit de tijd. Toen al…
Ach, het Evoluon…
pacman en donkykong klint me ergens wel bekent voor ja ….
maar dat had ik verdrongen geloof ik! ik was er niet zo goed in, toch meer iets voor jongens die zijn beter in driedimensionaal denken is wetenschappelijk aangetoont, bij san andreas raak ik steeds de weg kwijt vandaar!!!!
Ik denk dat voor velen de C64 het "leesplankje" was naar de computerwereld zo ook voor mij.
Alles deed ik er mee,spelletjes,schrijven en muziek maken.
Het was de entree naar de toekomst waar wij nu midden inzitten en waarvan we niet kunnen overzien wanneer het einde daarvan in zicht komt.
Ik heb zelfs met deze computer de cursus basic bij de LOI gedaan.
Spelletjes kopen?
Ben je gek,je kocht een spellenboek en was urenlang zoet met het handmatig intikken van spelletjes en soms evenlang met het zoeken naar errors en het verwijderen daarvan.
Het opslaan natuurlijk met de data recorder,en foute boel als de cassettes in de zon hadden gestaan,dan moest je met een soort schroevedraaiertje de kop van de recorder bijstellen om je programma alsnog te kunnen laden,en dat kon soms erg lang duren zodat je tijd had om andere dingen er tussendoor te doen,en dan maar hopen dat het er op stond.
Had je het boek er eenmaal instaan,dan ruilde je het gewoon met een vriend voor een ander boek.
Jammer genoeg later verkocht op een moment dat ik nog niet besefte een stuk nakende historie in huis te hebben.
Computerles vroeger op school: op een ponskaart hokjes zwart maken en na weken wachten de uitdraai krijgen… hoe anders is het nu; supersnelle communicatie wereldwijd.
Tegenwoordig hoef je de jeugd niks meer te leren op computergebied: de leerlingen zijn slimmer dan de docent.
En er zijn zelfs al tieners die een eigen ICT bedrijfje hebben (zo las ik laatst in De Gelderlander).
@ Willem: Jij bedoelt waarschijnlijk het spel "River Raid": dat heb ik ook gespeeld tot ik erbij neerviel. Om daarna meteen door te gaan met "Gianna Sisters" ( deel, 1,2,3 of 4; dat maakte nix uit ): Gianna Sisters was trouwens een uitemate goede kloon van Super Mario, maar dan met diamantjes in plaats van muntjes, en met natuurlijk een meisje in plaats van Mario.
Groetjes,
Ollie
Geen jeugdsentiment dit keer. Ik ben ook niet zo'n techneut en spelletjes op de computer heb ik ronduit een hekel aan. Maar mijn gezinsleden zitten wel vaak (Sims, EA Sports, Mafia, Formule 1, enz.). Geef mij maar een mooi boek of een mooi stuk muziek! Ieder z'n meug, hè?
Soundmaster is begonnen met de voorloper van de C64, de VIC20. Pas een jaar later ongeveer, kwam de C64 uit. En inderdaad, je moest een (voor die tijds) vermogen neertellen om in bezit te komen van een PC met zo'n 1541-diskdrive. Later is daar nog een MPS-801 printer bijgekomen en zelfs een ombouwset (Speed-Dos) waarmee het laden van sofware veel sneller ging.
Maar dat deze PC niet 24/7 aanstond is een fasbeltje
Soundmaster was helemaal idolaat van dat ding en zat er vrijwel dag en nacht achter. Samen met enkele mede-C64-bezitter waren we tot diep in de nacht bezig met het 'kraken' van spelletjes…
De complete C64-set is nog altijd in Soundmaster's bezit, keurig ingepakt in een vochtvrije doos, compleet met zo'n 300 floppy's met diverse software… Zou dat spul nog werken???
Die spelletjes zeggen me eerlijk gezegd helemaal niets.
Maar toevallig had ik een kantoorbaantje bij het eerste softwarebedrijfje waar zakelijke software voor de C64 werd ontwikkeld, zoals een boekhoud- en ledenadministratieprogramma. Ze stonden op floppydisc en de beveiliging bestond uit een podule die je aan de zijkant in het toetsenbord moest stoppen.
Een paar jaar lang deed dit bedrijfje hele goede zaken!
Inderdaad was het een gemoedelijke tijd en minder onpersoonlijk.
Maar terug kunnen we gewoon niet meer…
Zaxxon : verslaafd.
Heb een CBM 64 gekocht in 1983 met cassettespeler en monitor van mijn eerste salaris. Had daarna een Commdore 128, een Atari ST, toen een Macintosh Classic en nu een iMac G5. Een supermachine maar je vergeet nooit je eerste liefje. Wat een fijna computer. Heb een commodore emulator met heel veel spelletjes op de iMac.
en weet je wat nog het mooiste is/was aan een c64?
de hele computer startte op in 2 SECONDEN !!!!
kunnen we tegenwoordig alleen maar van dromen
Wat waren die c64's hun tijd toch al ver vooruit
@Bertus: ZAXXON!!! Inderdaad, t eerste spelletje in mijn herinnering dat 3D ging! (Schaduwtje onder t vliegtuigje). was t modernste spel ooit…heel ff…Ook gek op geweest!
Hij werd home-computer genoemd en er waren op de radio uitzendingen met computerprogramma's. Als je al dat gepiep met je cassetterecorder opnam, had je weer een programma. Onze eerste printer (dat dunne papier, gaatjes aan de zijkant) zette de 'p' en de 'g' bovenop de regel.
ja helemaal geweldig..een vriendin van me had er een…die werkte met ('zachte') floppy's..eerst een code invoeren..effe wachten…en spelen maar…en moet je nou zien…wat is de (pc) wereld in razend tempo verandert…
Het Evoluon las ik hier ergens in de commentaren….
dat is pas echt jeugdsentiment… jeetje, dat was ik helemaal vergeten…. Nochttans was ik er een paar keer geweest, want mijn vader werkte bij Philips.
Staat dat ding er eigenlijk nog????
@Hanna: dat 'ding' staat er idd nog hihi! Alleen is t niet meer voor publiek geopend zoals toen. Is een tijd voor Philipsvergaderingen en zo geweest. Zo'n Philips-top. Ik weet niet wat er zich nu in die Ufo afspeelt…Maar een kikke gebouw blijft het….
Geweldig! Mijn vader hield nauwgezet in een multomap bij, bij welke tellerstanden een nieuw spel begon. En tja decathlon en dan spelen met zo'n ouderwetse joystick. En tja dat programmeren……heerlijk was 't. Ach waar blijft de tijd!??
En nog een pareltje : Beachhead.
Had ik op cassette. Laadde met " load beachhead,8,1" of zoiets staat me bij.
Kon koffie drinken want het duurde wel 15 minuten. En dan uren spelplezier.
En ook nog : Simons Basic, The Dallas Quest, The Hitchhikers Guide, Quix, Flight Simulator, enz nog veeeeeel meeeeeer
Q-Bert, da gekke pupke op die piramide… en Smurfen op de atari 2600.
Pole Position op de 800XL…..
heimwee…….
Al die namen van spelletjes die voorbij komen: Boulder Dash, Frogger, Soccer en zo, fantastisch was dat. Ik herinner me nog heel goed dat ik compleet verslaafd was aan een spel dat Pit Fall heette, maar of dat op de C64 gespeeld werd of op zo'n Atari, dat weet ik niet meer. Later ook nog verslingerd geweest aan de NES, die je aan je tv koppelde: hele weken Zelda spelen en Mario 1,2 en 3 (1 was favoriet).
mario was uit de tijd dat ik mijn eerste kreeg , verscheidende "middagdutjes"mee doorgebracht de eerste is nu 12 en stiekum jaloers dat ik verder kom dan hij.hihihi
Ik heb alles nog van de 64. Ook nog ruim 250 spelletjes op vele tapes. Helemaal top was een zgn "speedloader" die het laden behoorlijk versnelde. En van vrienden kreeg je allerlei cracks om het aantal 'levens' in een spel te verhogen.
Ik had zelfs een los pianotoetsenbord dat over het normale toetsenbord paste zodat je uitgebreid paiano kon spelen.
Na langdurig Basic programmeren hadden we een compleet nederlandse tekstverwerker die direct door de kinderen werd gebruikt om werkstukken voor school te maken
En jawel, hij is opnieuw uitgebracht (als console!) - nog geen jaar geleden…
ik ben pas in 1991 met dit ding in aanraking gekomen, omdat ik toen mijn huidige man had leren kennen die een commodore 64 had.
Oh wat was ik verslaafd aan boulderdash! Zo'n gaaf spel!
Je kan t tegenwoordig wel op de pc spelen, maar ik vind er op die manier gewoon nix meer aan.
Ik heb nooit een oer computer gehad wij hebben pas de eerste computer 11/2 jaar geleden aangeschaft,ik ben eenmaal de snelste niet.
pacman! dat was t enige spelletje wat op de kepjoeter van een vriendinnetje zat…(nee, wij hadden thuis geen kepjoeter)
echt gaaf om de goede oude Commodore64 weer te zien! Op school hadden we ook zo'n ding, daar mochten we ook games op spelen, moets eerst dat bandje geladen worden eer dat er gespeeld kon worden!
De leuksye herrinnering is , dat mijn broer 4 dagen in Basic bezig geweest was om een bestand te maken dat een vogel geluid ten gehore zou brengen. Hij heeft wat lopen vloeken en tieren en zweten voordat het eindelijk af was . Op het momant supreme , was ik erbij om het voor de eerste keer te beluisteren ………
een kleinzielig pweeeeeet van amper 5 seconden was het resultaat. Het gezicht van mijn broer na het indrukken van de enterknop en het beluisteren van zijn "meesterwerk" zal ik nooit meer vergeten ……evenals de lachstuip van een paar uur waar ik in zat
Echt heel wat mee gespeeld. Boulderdash, Jungle hunt, Calafornia Games en ook Giana Sisters. Met dat laaste spel hadden mijn broer en ik en ee vriendje van mijn broer en zijn zus hele wedstrijden en dan bellen van wij zijn nu daar en daar gekomen en dan uitleggen hoe en enzo totdat we het spel uit ons koppie konden en uit hadden gespeld. Het was eigenlijk de voor loper van mario bros. Laatst heb ik voor drie euro op de rommel markt en super nitendo gekocht echt geweldig.!!! Vorig jaar heb ik nog wat commedore 64 spelletjes gedownload voor op je pc. Echt een aanrader.
Ik mocht er een lenen, van het broertje van een vriendin. Zij waren rijk en hadden alles wat er maar te koop was, dus ook een C64, meteen al toen die in de handel kwam. Twee maanden later was die knul er op uitgekeken en kreeg ik het apparaat in langdurige bruikleen. Aangesloten op een oud portable-tv-tje en klooien maar! Nachtenlang spelletjes, programmeren in Basic, programmaatjes aanpassen. Met de Commodore heb ik geleerd wat de fundamenten van de informatica zijn, en ik ben nog altijd blij dat ik dat weet, ondanks het feit dat ik aan die wetenschap tegenwoordig niet zo veel meer heb omdat alle functies in moderne hard- en software zo dubbel en dwars afgeschermd zijn van de eindgebruiker. Jammer. Ik vond het zo aardig om met een paar PEEKS en POKES de machine volledig naar mijn hand te zetten.
Voorbij, ach, voorgoed voorbij ….
Ik had geen Commodore, maar een Philips 2000T. Wel hetzelfde recept: 64 Kb geheugen! waarvan bijna de helft werd gebruikt voor het Basic dat standaard ingeladen werd. Philips had als leesmedium dictafoonbandjes (heel kleine cassetebandjes). Maar die gingen niet zo lang mee; hoe vaak ik leesfout op mijn schermpje heb gehad weet ik niet meer. Maar als hij het deed was het reuze spannend. Spellen als Ancalagon hebben we uren lang zitten spelen.
Later kon je een 3 1/2 inch schijfje inbouwen met een soort DOS. Weg leesfouten! Op het laatst had ik zelfs een kastje waarmee je vier programma's kon laden, waaronder een heus spreadsheet!
Maar ja, toen kwam het eerste PC-privéproject….
Hans 2
Ik heb volgens ij nog steeds een Commodore64, eerste versie bij mijn ouders op zolder staan. Compleet met cassettedrive en floppydrive en natuurlijk een bak vol floppies!! Mocht iemand interesse hebben, ik gebruik hem toch niet meer.
hahaha!!!
Hier heb ik hem ook in de kast staan, met dozen met floppy's en de drive. Dat ding dat je achterin kon doen waardoor sneller spelletjes werden opgeladen, ben ik kwijtgeraakt jammer genoeg. Bij de laatste verhuizing (waar ik bijna alles heb achtergelaten) heb ik hem bewust meegenomen, samen met de Atari.
Vooral River Raid, Bouderdash, Zaxxon waren favoriet en Twin World heb ik helemaal uitgespeeld.
Pittfall was dat nou ook Commodore of Atari? En je kon toen niet saven, dus moest je steeds opnieuw beginnen. Tot diep in de nacht doorgaan en heb het uitgespeeld. En toen begon hij gewoon weer opnieuw. Wat een frustratie dat niemand wist dat je het gehaald had.
nitendo dogs is fantastiko
ik heb hem ook nog compleet boven staan. met datacasette, en de 1541 diskdrive. die buigbare floppies
wat een humor is dat. ik gebruik hem soms nog voor sentimentele redenen. en de games waren qua gameplay net zo leuk om te doen als nu op de hedendaagse consoles of pc.
ik vind niet dat het doorgeslagen is, want wie wil er nou niet meer realisme in zijn/haar spel. een avontuurenspel van vroeger zoals prince of persia vergelijken met bijvoorbeeld de nieuwere prince of persia reeks (sands of time, warrior within, en zodadelijk nog een nieuwe) dan is het toch gaaf dat de tijd vooruit is gegaan ? het verhaal van sands of times heb ik nu al 5 keer uitgespeeld. het is net alsof JIJ de held bestuurd die de wereld moet redden van die gemene eindbaas. dus met de nieuwere games komen er wel meer emoties los. maar losstaand van het feit dat de huidige techniek haast geen grenzen kent, moet ik wel bekennen dat er meer emotieloze games uitkomen dan games die je echt pakken. daar had je op de commodore 64 (bij gebrek aan voldoende competitie) geen last van.
wel moet ik zeggen dat het huidige internet niet alleen voor virussen en anderen gevaaren zoals spyware heeft gezorgd, maar ook gamers komen dichterbij elkaar door bijvoorbeeld xbox met xboxlive met headset. het is erg leuk te kunnen comuniceren met gamers rond de hele wereld. en dankzei breedband internet worden de games ook steeds complexer en bieden dus meer en meer inhoud. nee, de evolutie van de pc/computer/console heeft voor mij geen windeireren gelegd. hedendaags maak ik maar al te vaak gebruik van het internet, en mag niet mopperen over de prestaties daarvan.
In 1987 begonnen op een Commodore 16… Daar bleek toen al bijna geen programma meer voor te krijgen (ook niet in de bieb op het Computercollectief aan de Amstel). Dus een C64 gekocht bij Kwantumhallen. En dan mee willen doen in de vaart der volkeren en dus Easyscript, dé tekstverwerker voor de C64, daar maakte ik (op probeerde dat althans) indruk mee op mijn school in 1987. Natuurlijk met twee casseterecorders gekopieerd want hij was kopiebeveiligd. En dan afdrukken op een magrietwielprinter van Brother (HR10C) Een klereherrie dat dat ding maakte!! Deed ongeveer 3 minuten over een A4-tje. Teksten opslaan kom ook nog, ook op bandjes. Prachtige kennismaking met het computertijdperk waar ik nog regelmatige meer een glimlach aan terugdenk…
Ik was 4 ofzo toen m'n vader er 1 kocht. Avonden lang speelden we met de hele familie "summergames" "wintergames" "donald duck" en "frogger". Vergeleken met nu was 't beeld natuurlijk bar slecht, maar we vonden 't geweldig.
Ik heb nu een nintendo ds, maar toch mis ik die goeie ouwe tijd…..
wie wil er asteroids spelen?;-)
zie mijn site. kijken of iemand mijn score kan verbeteren.
Tja het begon met een ZX81 en later een atari 800XL. Spelletjes kon je met een dubbel cassette dek kopieëren. Maar na 200 spelletjes hield dat ook wel op. Dus over op de C64. Mooi al die extra games. Ik speel ze nu nog wel eens. Tuurlijk zat er een hoop bagger bij, maar ook toppers als papar boy en ghost n goblins. Heel wat uurtje heb ik er achter gezeten. En waar iedereen overging op amiga zette ik de computer buiten de deur om in 1997 vol in het internet te springen met een kabel modem en alles erop en eraan. CC was de reden van een PC. toen een PII 300 met een 4,3 GB schijf. Wat moet je ermee was de grootste vraag. Ik heb de C64 weggeven aan iemand die er z'n hobby van gemaakt had. Organiseerde hele avonden met spelletjes erop en eraan… Maand of wat geleden kwam ik een torrent tegen met 2500 C64 spellen.. erg leuk
Heerlijk die oude computers, het begon voor mij met een atari 2600 spelcomputer, met favorieten als smurf, kangaroo en jungle hunt. Een vriendje kreeg een c-64, helemaal te gek natuurlijk grafisch waren die spellen ineens een stuk mooier en veel mooier geluid. Toch werd mijn eerste computer een sony msx, mede omdat 2 andere vriendjes ook zo'n computer hadden en al vele spelletjes bezaten. Toch heb ik er altijd een beetje spijt van gehad, de c-64 bleek en bleef een veel betere computer in de die tijd. Vandaar ook dat ik toen niet de overstap maakte naar msx-2 maar juist naar de c-amiga, wat ook een geweldige computer was in zijn tijd. tegenwoordig zeggen de spelletjes mij niks meer, playstation, x-box enzovoorts, ik vind er niks meer aan…
geweldig gewoon gebruik hem nog steeds heerlijk met the arcade joy knallen
kheb nog altijd mijn oude vertrouwde cd64 en amiga 500 en speel er soms ook nog op en vooral eindeloos blijft een verslavend spel net zoals pitfall
Tsja, ik begon met een Sinclair ZX81, daarna een ZX Spectrum en dan toch maar overgestapt naar C64… eerste alleen met een cassetterecorder en later ook de 1541 diskdrive. Ook had ik zo'n rood kastje, de Power Cartridge. Hiermee kon je dan sneller programma's in je C64 krijgen. Handig ding.
Na de C64 ben ik overgestapt naar de Commodore Amiga 500.
Er zijn uitstekende windows simulators voor de Commodore 64. Kijk op www.c64.com Hier kun je vrijwel ieder spel vinden dat ooit voor de C64 is gemaakt. Ik speel nog regelmatig even een potje Blue Max op mijn supersnelle Pentium 2GHz…
hallo ik ben karin
de commandore 64 vond ik een leuk pc ik ben op zoek naar het spelletje dat met rekenen te maken had
je zag een scherm met allemaal cijfers alleen cijfers met - en + zo moest je tegen elkaar spelen
van links naar recht van onder naar boven
wie weet de naam nog van dat spelletje ik zou het graag weer willen spelen
groetjes karin
De goeie ouwe C-64… Niet kapot te krijgen. Als verzamelaar van alles ‘retro’ heb ik er zo natuurlijk ook meerdere in huis, compleet met tape, diskdrive enz… Spelletjes laden van tape was een crime… load “*”,1, en dan maar wachten… Een hoop kleuren op het TV-scherm, en dan tot grote frustratie ‘load error’…
Destijds dus voor veel geld geinvesteerd in een disk-drive, maar het was het waard, het ding doet het nog steeds, en wordt nog zeer regelmatig gebruikt. Vroeger avondenlang de listings uit de diverse tijdschriften zitten intikken (tijdschriften liggen nog steeds op zolder, zoals 64′er, Commodore Info etc).
Zijn er op jeugdsentimenten nog meer logs over de computer/videogames van weleer ?
Leuk die reactie van Jacqueline, ik werkte daar ook en woonde samen met haar zus! Ik heb daar heel wat geprogrammeerd in de jaren dat ik daar werkte. Ik zou wel weer terug willen naar die tijd hoor! Lekker simpel, hoewel er is wat afgevloekt achter die Commodore. Helaas heb ik niets meer uit die tijd. Jammer ik zou nog wel een zo’n PC-Boek programma compleer met handleiding willen hebben. Jammer maar helaas. Misschien dat Hans, onze toenmalige werkgever, dit forum ook bezoekt?
Hoi Harry, leuk om je hier tegen te komen! Kan me die tijd nog goed herinneren dat je een aantal jaren samen was met mijn zus. Volgens mij had ik dat kantoorbaantje mede aan jou te danken. Met Hans heb ik zo nu en dan contact, een tijdje terug zijn we naar café de Pieper geweest. Er was daar gelukkig nog helemaal niets veranderd! Ook nog dezelfde stamgasten en zo. Alleen Theo was er helaas niet meer bij..
Wat ook een grappig toeval is, is dat Rian (jouw huidige schoonmoeder) een van mijn liefste collega’s is! We werkten al geruime tijd samen toen ik er per toeval achter kwam dat de Harry waar ze het wel eens over had, de ex van mijn zus bleek te zijn!
Grappig toch, zoals wegen elkaar soms kunnen kruisen?
Wat een leuk idee jeugd sentimenten.
Beste Harry ik ben nog steeds in het bezit van het boekhoudprogramma met boek en podule mischien wil je dat ik het via Jacq en je schoonmoeder aan je toe doe komen.
Ik heb ook van de zelfde promt ook nog Kasboek en adresboek Ik hoor nog van je
Arend vader van Jacqueline.
Arend & Jacqueline,
Uiteraard wil ik die Prompt spullen graag hebben. Als jullie me nou beiden even een mailtje sturen dan hoeft dat allemaal niet via dit forum
@Harry, mailtje is verstuurd hoor.
Groet, Jacq.
Je kan tegenwoordig weer voor een appel en een ei een joystick kopen met een commodore 64 ingebouwd… aansluiten op je tv en heerlijk summergames of mission impossible spelen ( en nog een paar kas krakers ( of betaalde we toen gewoon niks voor spelletjes…
)
Afijn er zitten een berg spelletjes ingebouwd en het is ( hoe kan het ook anders… ) kinderlijk eenvoudig… Geloof dat je voor 30 euro klaar bent…
Latah !
Danny
In de jaren 80 kocht ik ooit mijn eerste computer “een Commodore C64″.
Ik kocht deze tweedehands samen met een printer en floppy-drive voor 2000 gulden (wat een geld).
Hoeveel plezier ik, mijn familie en vrienden niet hebben gehad aan het spelen van bijvoorbeeld BoulderDash en de flipperkast dat is onbeschrijflijk. We speelden hele avonden met een groot competitie-gevoel, waarbij nog wel eens wat onenigheid onstond over de spelregels.
Het feit dat ik zelfs een C-compiler op de C64 draaide konden de profs op mijn werk nauwelijks geloven.
@$teven1970: mijn eerste computerles op een P2000T in 1983 ging bijna net zoals je beschreef. Je naam over het scherm laten rollen en later zelf programmaatjes schrijven.
Wie kent die spellen nog: Racen (gewoon in basic geschreven en je kon het programma zo inkijken als je het spel had gestopt) en Doolhof (met dezelfde stijl als Wolfenstein, je keek door de ogen van het hoofdpersonage). Toen was je blij dat je computeren kon, nu kijk je daar toch wat weemoedig naar met al die moderne games en technieken
M’n eerste computer was begin 1970 een zelf-gebouwd apparaat, opgezet rondom een 4 bits CPU-chip van Rockwell en een printplaat van 1×1 m met transistors als geheugen (256 bit!!). Na maanden solderen, proberen en weer opnieuw beginnen had ik iets dat werkte. Heel primitief, met LED-jes en schakelaartjes om een code in te geven en te laden. Na een uur priegelen had je iets in machine-code geprogrammeerd dat uit kon rekenen dat 2 maal 3 gelijk is aan 6. Na nog enkele bouwpakketten kocht ik een “echte” computer, een PET 2001. Hierop heb ik de basis geleerd van het programmeren en alles dat in het binnenste van een computer speelde.
Omdat ik weinig op had met spelletjes spelen (ik programmeerde ze wel om de familie te plezieren) heb ik de Commodore overgeslagen en ging over op een apparaat, dat als een PC te bestempelen viel, jaren voordat IBM er mee kwam. Dit was een professionele machine, waar menig bedrijf nog niet aan toe was. Toen kon ik nog kiezen tussen een 8″ of een 5-1/4″ floppy-drive. Het werd de laatste, tegen het advies in van de leverancier. Dat ik in het bedrijfsleven vaak direct of alleen maar zijdelings betrokken was bij automatiserings-projecten lag dus wel redelijk voor hand.
Een neefje heb ik naar hartelust op m’n PET laten spelen. Hij heeft net zolang gezeurd tot hij van z’n vader een Commodore kreeg. Die kende hij binnen de kortste keren van binnen en buiten. Hij heeft nu een software-bedrijf in Californië en één van z’n klanten is Boeing, toch geen slechte deal.
Prachtige spelletjes op de Commodore, maar vergeet niet Vizawrite, een tekstverwerker. Ik schreef in 1978 als eerste van de faculteit mijn afstudeerscriptie op de computer. Slechte matrixprintertjes en een daisywheelprinter die stond te hakken, maar wel mooie kwaliteit afdrukken van teksten leverde. Kom daar nu maar eens om. Mijn dochter van 11 googelt nu in een paar uur een prachtig werkstuk in elkaar, inclusief verschillende lettertypes en kleurenafdrukken van foto’s. Nee, dan vroeger met correctievloeistof, lijmpot en schaar, de deur open en de hele boel waait de tafel af…
Heb hem ook nog altijd ergens in de kast staan. En volgens mij was het toen zo leuk omdat je daarvoor alleen gewend was aan die hele simpele handspelletjes (sommigen waren volgens mij exact het zelfde alleen dan met een anders uitziend figuurtje)
Daarna de atarie bij de buren (om de beurt) en later van de vriend van mijn zus (niet om te paaien dacht ik want toen “hadden” ze al een tijdje) te leen. Maar die eerste keer bij de buren was ik toen zo enthousiast weet ik nog wel, dat vergeet ik nooit meer. Op de commodore 64 speelde ik voor mijn gevoel nog niet zo lang geleden nog wel vaak microprose soccer bij vrienden (moet wel ongeveer tien jaar geleden zijn alweer). Maar nu heb ik sins kort ook eindelijk een pc, en tot voor heel kort nu ook echt een hele behoorlijke
Maar ik heb dus zo ongeveer (heb nog wel even een playstation gehad) 8 jaar niks met computers te maken gehad
dus verkeer nog wel een beetje in een staat van shock door het verschil van toen en nu (heb wat veel met oogkleppen op gelopen denk ik) En er is ook zoveel heisa rondom en daar heb ik helemaal zo’n gloeiende hekel aan. Maar volgens mij is het gewoon een kwestie van er vertrouwd mee raken (spreek voor mezelf) dan is er over 20 jaar vast een forum over die goeie oude pentium 4. Ga nu op internet naar commodore emulator zoeken, toedeloe.
n.b Ga ook zien of er een top 10 van spelletjes is blijf het tenminste een beetje binnen de perken, las hier ergens over duizend zoveel spelletjes, tja dat is me toch wat te veel om mee te beginnen.
ps. Deze text is meer wat in mezelf gemurmel op een
druilerige dag. Dus als er onattentheden in staan, sorry
jaaa ik heb er ook een gehad, maar daar moesten van die grote floppy`s in.
en dat waren supergrappuge gedichtjes die je zelf in elkaar zette met allerlei voorgeprogrammerde zinnen. of het spel: run the gauntlet!! erg leuk allemaal. ik had me in die tijd niks leukers kunnen wensen. 
ruziend met mijn zus wie er mocht computeren, en wie er naar mocht kijken hoe een ander dat deed.
ik was verslaafd aan sanxion, een vliegtuigje dat onderweg vanalles moest meerhalen… en dat muziekje op de achtergrond werd daarna nog voor allerlei mediadoeleinden gebruikt.
ook kan ik me nog herinneren dat we een floppy hadden met sinterklaasgedichtjes
Ik heb vandaag de zolder van mijn ouders opgeruimd en mijn goede oude C64 met cassettespeler gevonden, aangesloten en … vergeten hoe het laden ook al weer werkte.
De bandjes beginnen met een turbolader die ik kan runnen. De boodschap is dat het laden van het werkelijke spelletje niet meer met load “*” geschiedt, maar met ->L “*”.
Nu zitten die toetsen wel op het keyboard maar ik krijg enkel errors.
Vreemd, ik heb als 18 jarige mijn hele lange vakantie na het eindexamen achter mijn toenmalige trotse bezit gespendeerd, maar het lijkt wel alsof dat stukje know-how uit mijn grijze harde schijf gewist is.
Weet iemand het nog?
Ik heb vandaag de zolder van mijn ouders opgeruimd en mijn goede oude C64 met cassettespeler gevonden, aangesloten en … vergeten hoe het laden ook al weer werkte.
De bandjes beginnen met een turbolader die ik kan runnen. De boodschap is dat het laden van het werkelijke spelletje niet meer met load “*” geschiedt, maar met ->L “*”.
Nu zitten die toetsen wel op het keyboard maar ik krijg enkel errors.
Vreemd, ik heb in 1985 als 18-jarige mijn hele lange vakantie na het eindexamen achter mijn toenmalige trotse bezit gespendeerd, maar het lijkt wel alsof dat stukje know-how uit mijn grijze harde schijf gewist is.
Weet iemand het nog?
Computerkunde (zo heette dat toen!) gehad op de voorloper van de Commodore 64: een Commodore VIC 20.
Toen had je nog geen Windows en moest je in plaats van klikken echt leren programmeren (minimaal BASIC).
Bij een vriend van mij stond thuis op een gegeven moment een heuse Commodore 64.
Aangesloten op een 37 cm Philips tv en met een cassetterecorder die voorzien was van mooie afgeronde hoeken (een pracht staaltje design).
Alle spelletjes stonden op een cassettebandje (c15 of zo, want een floppy disk drive kostte destijds over de 1000!!! gulden dus werkte bijna iedereen met cassettebandjes).
Op een papiertje had je geschreven op welke tellerstand je welk spelletje kon vinden.
Even opzoeken op de lijst en daarna het bandje doorspoelen naar desbetreffend nummer.
Als het spel eenmaal stond te laden van het cassettebandje gingen we even naar beneden thee drinken, koek eten en kletsen/ruilen (er werden destijds heel veel cassettebandjes geruild met gekopieerde spelletjes erop).
De c64 starte weliswaar supersnel op, maar het laden was duidelijk een zaakje van geduld.
Als we dan terug naar boven gingen stond dat kreng soms nog te laden!
Mijn favoriete spelletjes waren natuurlijk Zaxxon en Pacman.
@peter : ik herinner me vaag dat er achter de L of de load nog een komma moest.
Mijn god wat heb ik veel tijd aan die C64 besteed, mijn eerste computer. Een beetje met basic zitten spelen, zelfs nog een spreekbeurt op de havo gehouden over computers en geprobeert uit te leggen hoe je programmeert in Basic.
Pole Position
Zaxxon
Way of the exploding fist
Bruce Lee
Impossible mission
Cassetebandjes, koppen bijstellen, 1541 drive gekocht, Start SG10 printer gekocht voor wel 1000 gulden.
Scoolopdrachten maken op dat ding met een 40koloms beeldscherm, wat dan op 80 koloms werd uitgeprint, dus je zat de heletijd te verzinnen hoe je je indeling moest maken zodat het er op je printer goed uitkwam, WYSIWYG had men nog nooit van gehoord. Ik heb ook nog zitten solderen in dat ding, met loodgieter flux o.i.d. met als gevolg dat dat ding van binnen corrodeerde en ik mijn C64 steeds moest repareren. Ik heb altijd alleen maar een zwartwit tv’tje gebruikt bij de C64 en eigenlijk best wat grafisch geweld gemist. Daarna een Amiga gekocht en toen dat echt niet meer voldeed met tegenzin een PC. Tegenwoordig drie PC’s in huis en daar komen er nog zeker 3 bij en heb ik een aardig netwerkje. Ik programmeer voor mijn werk en eigenlijk is de C64 daar de oorzaak van, maar zoveel lol als ik met de C64 heb gehad zal ik wel niet meer heben. Op de een of andere manier zat er veel meer gevoel in dat ding, een PC heeft voor mij tegenwoordig totaal geen waarde als er een beter model is is mijn oude PC binnen 5 minuten verdwenen zonder blikken of blozen. Raar eigenlijk met mijn auto heb ik wel een band met een hoop andere spullen ook maar een PC nee, die kan niet eens in de schaduw staan van een C64.
Ultram….
Ultram. Ultram er. Ultram er drugs….
Och jee,
wij hadden er ook eentje. Sindsdien was de kamer niet alleen meer voor de make up van mijn moeder, maar toen heette het “de computerkamer”.
De GIANA SISTERS, FROGGER, BOULDERDASH, Dr. Livingstone???
en dan was er nog een spelletje waarmee je met een pinguin over ijs moest racen, en ijsschotsen moest overspringen..
Mijn pa had een schriftje naast de computer met alle tekst die je in moest voeren. En een bakje met floppys en een bakje met casettebandjes…
AAAAAAAAAAAAAAAHHH.. ZUCHT!!
Met de Commodore 64 heb ik ook weleens gewerkt. Ik herinner me de Poke-opdrachten voor het veranderen van de schermkleur: 53280,cijfer voor de buitenrand en 53281,cijfer voor de rest van het scherm. En dan dat print chr$(hartje) voor het schoonvegen van je scherm! Bij de MSX computers gebruikte je daarvoor de opdracht CLS.
Hallo,
Ik en mijn broer hebben vroeger voor de Commodore 64 en de Amiga spellen gemaakt, en deze zijn verkocht via Courbois Software.
Alleen door de jaren zijn alle spellen kwijt of zoek geraakt door verhuizingen.
Ik ben nu dan ook op zoek naar deze spellen, en dan gaat het niet meteen om het hele spel (diskkette) maar om de hoesjes (fotokopie of via een scanner mag ook).
Ik hoop dat er mensen zijn die de spellen nog hebben, het gaat onder ander om de volgende spellen:
Dammen.
Loco (diverse delen).
Cijfers en Letters.
Klaverjassen.
Als het goed is staat er op de hoes, gemaakt door Jan en Martin ….
Heeft u deze spellen nog of u kent ze, laat het me even weten.
Bedankt.
Groetjes Jan
Geweldig!
Ik ben begonnen met de Amiga
…. en…..en een scherm met wel 1024 kleuren whahahahaha Een telefoon heeft tegenwoordig meer geheugen dan wat de gehele computerzaak aan voorraad had staan in die tijd.
Met , ja let wel, een externe harde schrijf van wel 20 MB geloof ik
Maar wat een geweldige tijd was dat zeg!
Wij hadden de Commodore 164 en eigenlijk was hij van mijn broer en die deed zelfs zijn eigen”boekhouding’erop enzo en uiteraard werden er heel wat spelletjes op gespeeld, wie de hoogste scores haalde met spelletjes en tsja, wanneer mocht hij of ik er op en we hebben er heel wat strijd over gehad…..Nu staat het stil op zijn kamer in mijn ouderlijk huis, mijn broer leeft bijna 2 jaar al niet meer, vandaag is het twee jaar geleden dat ik hem voor het laatst gesproken heb…..wat had ik nog graag met hem over die tijd willen praten…….Mooie tijden!!!!
De C64 , wat een heerlijk stukje sentiment.
Kan me nog een verhaal herrineren van mijn broer. Die is 2 dagen met overtypen bezig geweest om een bestand genaamd “vogelgeluidjes” te krijgen.Vol trots kwam hij toen melden dat hij klaar was met typen
Bloed , zweet en tranen heeft het hem gekost om alle foutjes er weer uit te halen.
Zijn gezicht toen hij het voor de eerste keer hoorde , en het nog geen 3 seconden duurde , zal ik nooit meer vergeten, evenals de lachstuip waar ik toen in schoot ….
Na de C64 heb ik de Amiga 500 en de Amiga 1200 gehad , voor ik uiteindelijk overstapte naar de PC.
Emerald Mine staat nog vers in mijn geheugen. Hele avonden en nachten heb ik dat gespeeld. Was een soort Boulderdash overigens.
En zo waren er nog wel een paar titels. Monkey Island serie bijvoorbeeld. Dit was point and click adventure.
Ben nu. op mijn 44e ,nog dagelijks op de computer te vinden. En dan niet alleen beroepshalve