DAS boetseerklei
Link naar dit artikel Op woensdag 19 oktober 2005 geschreven door Rick67
In de jaren zeventig was het er ineens: boetseerklei dat hard werd zonder oven, kant en klaar voor gebruik en verpakt in metaalfolie.
Voor zover ik weet was er maar één merk en dat was DAS (Pronto). Het was in elke speelgoedzaak voor een paar gulden te koop. Op de tv- reclame en in de bladen werden er de meest fantastische creaties mee gemaakt.
Helaas ben ik, na middagen lang kleien, nooit verder gekomen dan de gebruikelijke asbak en vaasje. Ook het verven werd geen succes. Deze hobby is dus, in mijn geval een snelle dood gestorven, wat ongetwijfeld mede veroorzaakt werd door het feit dat ik na een middagje kleien helemaal onderzat en mijn moeder weer kon wassen.
Hebben jullie ook gekleid en wat maakten jullie dan? Lukte het jullie wel om beter te kleien dan ik?
42 reacties op “DAS boetseerklei”
Laat een reactie achter
Ja, kleien! Het zat overal, behalve waar het zijn moest. Nu klei ik trouwens weer en met meer overleg, dus het resultaat is beter…..
Ik maakte karakterpoppen.
Een mooie kop op een fles, die eeuwen nodig had om langzaam te drogen, zodat er geen barsten inkwamen.
Ja, het lukte me wel.
jaaaa te gek dit spul !!!
ik had een soort actionman figuur in een groene mal
en een smurf
was t wel echte klei ?
als je eraan likte smaakte t naar papier mache
misschien zeer geconcentreerd
die rotzooi heb ik ook wel eens gehad; een pottenbakster zal ik dus ook nooit worden; had er niets mee …
Het rook niet zo lekker. Geef mij maar echte klei, dat bakten wij thuis ook niet, maar de werktstukjes werden best hard. Mijn moeder heeft ze nog steeds, na dertig jaar, dus zo erg misten we die oven nou ook weer niet. Er was ook Varni-Das, waarmee je het geschilderde werkstuk kon vernissen.
Jawel gekregen voor Kerst!! Dus ik de hele Kerst aan het boetseren, maar ik geloof niet dat ik ooit iets concreets gemaakt heb. Ik kon het geduld ook niet opbrengen tot het droog was.
Zelfs lessen gehad maar veel verder dan zo'n asbak (moederdagkado) kwamen we niet!!
waarschijnlijk ben je een beetje helderziend, gisteren heb ik met van die rooie rubberen mallen (clowntjes) gips staan gieten en gelijk ff de pols van mijn jongste ingegipst om zijn oudere broers te neppen.
als ik geen geld had rong mei en juni dan werd ik heel creatief met klei ooit es een hodnje gekleid voor vaderdag en die pronkt nu nog op mijn vensterbank alhoewel ik zijn kopje al 6 keer gelijmd heb. ook bij mijn moeder aan de muur pronkt nog een tegeltje met oost, west, thuis best, zelluf gemaakt en later waardebonnen goed voor 10 keer de afwas doen vond ikzelf wel een goeie.haha
Kleien ja, maar ik werd er altijd kriegel van. Hé Ludmilla, klei jij? Dat wist ik nog niet
Ik had van die gekleurde klei die nooit hard werd. Op een dag besloot ik al die klei te mengen en het resultaat was klei in een onbestemde rare kleur bruin en hij werd nog steeds niet hard. Ik rolde die klei ook wel eens over de vloer waardoor die homp een hoop stof vergaarde totdat ik er genoeg van had en de hele rommel in de vuilnisbak kieperde.
Van echte klei heb ik ooit een kikker gemaakt, gebakken en geglazuurd en die heb ik nog steeds evenals twee zelfgemaakte vazen waar ik zeer trots op ben. Ik zat ooit op een keramiekclubje en onze lerares vond het niet leuk als we gebruiksvoorwerpen maakten zoals asbakken en vazen. Het liefst liet ze ons abstracte vormen maken. Figuratief mocht ook nog wel. Ik zat eens zonder inspiratie en toen kreeg ik van haar de opdracht om van klei een figuur te maken die iets zwaars tilde en geloof me, dat is echt niet eenvoudig. een hoop van die artistieke uitingen heb ik nog steeds bewaard en sommige zijn nu gedegradeerd tot boekensteun. Schilderen (en verhalen schrijven) ligt meer in mijn lijn; zie mijn website!
Jaaaaaa DAS pronto klei. Ik vond het lekkere klei en wij maakten er van alles mee. Kon ook niet anders met een creatieve moeder die vandaag de dag nog steeds beelden houwt (of beeldhouwster is). Ik herinner me dat er ook veel reclame voor werd gemaakt toentertijd.
voor bijstandskindertjes en die bestonden toen ook al was er de variant brooddeeg ook leuk.
@Ria, wat te denken als er op school een ruit gesneuveld was en deze met stopverf gerepareerd werd! Als je geluk had kreeg je van de glazenmaker een hompje stopverf.
Kleien met DAS Pronto heb ik nooit gedaan. Daarentegen die tip van Ria, met brooddeeg, dat komt me wel bekend voor. Ik heb jaren terug een tijdje zo'n bevlieging gehad: rieten mandjes vullen met appeltjes en blaadjes die ik van brooddeeg had gemaakt. Vervolgens verven en een beetje glazuur erover en klaar. Ik heb menig persoon in mijn kennissenkring er mee blij gemaakt (mijn vrienden durfde ik het niet te geven…)
Volgens mij was DAS klei ook zo'n soort papiermaché.Duurde weken voordat het droog was en dan scheurde het bij het drogen.
Heel de middag bezig geweest voor nop!!
@Frank Faber:Wij woonden toen in een nieuwbouwwijk, een paradijs voor kinderen die van stopverf hielden. Fijn met een mesje alles eruit pulleken.Daar kon je pas lekker mee knoeien.
En dan die geur van stopverf,dat vond ik pas goed ruiken.
DAS. Daar kon je (als je dat wilde) echt mee kleien en je creativiteit mee tonen. De geur was dan wel vreemd (later bleek dat er een bepaald chemisch goedje aan toegevoegd was) maar al s je het resultaat wilde hebben dat je voor ogen had werkte het tien keer beter dan die goedkope klei in emmers die in de jaren 70 voor concurretie moesten zorgen. Trouwens: nog erger dan die emmers met grove klei waren die gekleurde staafjes klei waar je dus helemaal niks mee kon (behalve dan een vieze bruine bal mee maken). Nee, DAS heeft mij creatief zeker gevormd. Het is nog steeds te koop in bijn dezelfde vorm als ruim dertig jaar geleden. maar dat specifieke geurtje en die grijze kleur heeft het niet meer. (Jammer maar.. waarschijnlijk beter voor de luchtwegen)
Ik hield meer van die klei die we op de lagere school hadden: grote bruine hompen bewaard in een bak, om te kleien werd er een stuk afgesneden met een touwtje tussen twee stokjes.
Het voordeel van deze klei was dat vermengd met water het zo lekker blubberig aanvoelde.
Met DAS heb ik nooit gekleid.
In 1976 had ik de 1ste prijs gewonnen van een tekenwedstrijd van Peppi Kokki. De prijsuitreiking vond plaats in onze Trudokerk en ik werd als eerste door Peppi en Kokki t podium opgeroepen, en wat kreeg ik??? Een pakje DAS!!!! Dus….DAS klei heeft voor mij een onlosmakelijke link met Peppi en Kokki. Ik wou dat ik een scanner had, dan kon ik die foto van mij (6jaar oud) tussen Peppi Kokki met mn pak DAS in mn knuistje hiernaartoe sturen! Echt op en top Jeugdsentiment!
Dat pakje DAS (glimmend zilver vd buitenkant met rode letters) heeft zóó lang bij ons in de kelder gelegen, dat we t, intussen hard als een baksteen, weggegooid hebben ergens in 1982 ofzo hahaha!
Over klei: vooral leuk als kleipoppetjes animatiefilmpjes op TV. Was ik dol op! En zie je wel: Pingu vind ik nu ook nog kei leuk!
Pwêêê pwêê!
Het droogde te snel als je het niet goed afsloot en te langzaam als je iets af had
Play Doh-klei, dat is echt jeugdsentiment voor me: die geur! En die frustratie als die kleuren door elkaar gingen zitten…
om mijn gewoonte om dingen bij de verkeerde log te plaatsen ff deze: de kleuterschool kreeg een nieuwe ruit en dat was altijd ons verzamelstekje in de vroege avond.
die avond stond er een doos van de bakker op het bureau van de juf, iemand (we waren toen pubers) opperde dat de juf misschien morgen jarig zou zijn en dat er waarschijnlijk gebak in die doos zat.
enfin twee minuten later waren we met het stopverf aan het pulken en kregen uiteindelijk de ruit er heel uit en grepen de "lekkere"doos.
Er bleek dus klei in te zitten bareuh!
@Paul60, joh, je weet de helft nog niet….
@Steven1970 Ik dacht ff:wat staat dààr nou onder jouw reactie, maar dat is natuurlijk het geluid van Pingu. (dat geluid van die flappende pootjes als -ie loopt!! ook zo schattig) Ik vind het stemmetje wel wat van La Ligna hebben.
Vorig jaar voor mijn zoontje de Kuifje raket gemaakt van Das. Hij wil nu ook een Space Shuttle… Dus daar gaan we weer…
(Gelukkig in mijn jeugd kunnen oefenen met zo'n complete doos Das Pronto!).
Ludmilla: ja, pingu is een schatje hè… en dat flapflapflap als ie loopt klinkt ook heerlijk ….;o)
Ik vond die Das helemaal niet leuk, ik zat altijd te twijfelen wat ik wilde maken, en halverwege werd het weer wat anders dan ik oorspronkelijk van plan was. Die Das werd te snel hard voor mij.
ik had die rommel ook,maar je kon er niks behoorlijks van maken zoals die lui op tv. het leek onmogelijk in ieder geval
kon het niet laten, weer boetseerklei gekocht, heerlijk das.
kan het laten blinken lijk brons
zwart kleuren mee grafit (eventueel)
schoensmeer erover, opboenen en dies meer, je kunt het zo gek niet bedenken, lak opspuiten, en je beeldje zal mooier zijn dan gekocht bij blokker of een of ander mexicaans winkeltje.
laatje gaan, boetseer geen asbak, maar de peuk die je erin gooit, of liever , ik rook niet, een kapotgewrongen pakje sigaretten.
daag
In de stalletje dat mijn ouders altijd trouw onder de kerstbomm zetten, heeft jarenlang een zwarte koning van DAS gestaan. De originele koning was helaas gesneuveld waarop mijn zusje een nieuwe koning had gekleid
. Hij viel behoorlijk uit de toon bij de rest van de mooie porseleinen zachtgekleurde beeldjes (hij had knalblauwe kleding en een felgele kroon) en hij was gebocheld en de gevouwen handjes waren ook niet echt gelukt, maar hij hoorde er helemaal bij. Volgens mij zit 'ie nog steeds in de doos met beeldjes!
En er waren van die cowboy en indianen malletjes..en de daarbij behorende verf natuurlijk..helemaal goed DDAS
Ik boetseer sinds een jaartje met Das en ik leer spelenderwijs steeds meer technieken en mogelijkheden van klei.
Met Das ben ik nu bezig met het maken van een Protoceratops, een dinosaurus die ongeveer zo groot was als een grote hond.
Kijk maar eens op mijn website. Veel kijkplezier.
@ludmilla (over Pingu): "Ik vind het stemmetje wel wat van La Ligna hebben."
Dat klopt helemaal. Het stemmetje van Pingu (eigenlijk alle stemmetjes in de serie) wordt gedaan door dezelfde Italiaanse stemmetjesmaker als toendertijd La Linea: Carlo Bonomi.
http://en.wikipedia.org/wiki/Carlo_Bonomi
Tussen haakjes, van La Linea zijn in 2005 drie compilatie-dvd's uitgebracht op het label Monitorpop. Van Pingu zijn er uiteraard ook dvd's
Ik kreeg ook vaak DAS klei. Ik vond het erg lekker, maar wel erg chemisch ruiken. Zag het laatst in speelgoedwinkel liggen, maar kwam niet echt in de verleiding. Geef mij dan maar echte natuurklei! Lekker stevig en lukt meestal met bakken, maar………..ook bij mij blijft het dan bij de asbakken en lullige vaasjes (als de vorm tenminste nog herkend wordt dan).
Ik heb er een pop ervan gemaakt.
als je het snel wilt laten drogen doe je er een ventilator bij.
Das boetseerklei heb ik, voor zover ik me kan herinneren nooit gehad…
…)
Althans niet die gekleurde strookjes klei, wel zo’n dikke plak…Ben er eerlijk gezegd nooit zo handig mee geweest, het mooiste en enige gelukte kleiwerkje , was van een liggend veulen, met één been opgetrokken , alsof het wilde opstaan….Met die vormpjes van plastik, om dingen uit het klei te drukken, heb ik nooit gespeeld..( Later pas, van Tupperware, om koekjes te maken
Ik heb ook die DAS klei gehad toen ik jong was, ik maakte het pak toen open maar wist nog niet wat ik zou gaan maken en voor ik het wist werd het keihard en kon ik het weggooien
ops:
ja leuk das klei heb ik ook vaak gehad ik maakten altijd asbakken voor mijn moeder en vader ik denk dat ze op een gegevent moment toen geen asbak meer konden zien
Wij hadden wel leuke klei, maar in diverse kleuren. Helaas geen Das, waarschijnlijk vonden ze die thuis niet leuk genoeg
DAS ja super man, heb zelfs die rode ervan gehad.
En dan die geur vond het altijd super ruiken nu kleien mijn kinderen er zelfs mee.
Ik lees hier over Pingu, zijnde klei animatie. Da’s nou pracht-tv! Geweldige humor en die stemmetjes zijn fantastisch. Dat het op La Linea lijkt kan kloppen, de stem van La Linea (Carlo Bonomi) deed ook jarenlang de stemmetjes van Pingu.
Weet iemand misschien waar je das klei mee kan verven en waar het te koop is de verf?
Bedankt groetjes mariska
Grappig
Het is dus weer bijna moederdag en ik ben nu 42 en koop al jaren geen geurtjes, bloemen of wat dan ook maar probeer nostalgische kado’s te bedenken zodat het weer net zo wordt als ‘vroeger’ zeg maar. Drie jaar terug heb ik de ouderwetse boekenlegger gemaakt en voor dit jaar had ik bedacht om weer eens ouderwets te gaan kleien.
Maar ja, wat moet je halen en wáár haal je dat? Maar even bij Bart Smit binnengelopen en bijna met een doosje Play-Doh weggelopen, maar gelukkig attendeerde de verkoper me op DAS-klei. En dat kende ik nog van vroeger
Nu alleen nog bedenken wat ik ga maken en of ik het terracotta laat of dat ik het toch een kleurtje ga geven…
Ciao
Ja Das klei dat is echt iets waar ik nu nog wel eens aan denk.
Ik zag het toevallig bij de speelgoedwinkel liggen.
Toen dacht ik nog, is die klei er nog steeds !!!!!!!!!!
Nu ikzelf kinderen heb ga je er toch meer opletten.
Eindeloos mee gespeeld.