Nette kleding
Link naar dit artikel Op vrijdag 28 oktober 2005 geschreven door Rick67
Zoals eerder gemeld in mijn gastlog ‘Opnaaibare kniestukken‘ heb ik niet veel jeugdtrauma’s opgelopen maar dat wil natuurlijk niet zeggen dat ik ze niet heb.
Als vrij opgevoed jongetje van de jaren zeventig betrof het in mijn geval voornamelijk kleding. Zo heb ik ook als kind een flinke deuk opgelopen met ‘nette’ kleding. Hoewel mijn moeder zeer makkelijk was op kledinggebied, kwam zij er bijvoorbeeld met trouwerijen niet onderuit om haar kroost in het ‘net’ te steken. Dat betekende in de praktijk een martelgang naar Piet Lap (kledingketen) om daar broeken te passen. Toen hoefde je echter nog niet door de winkel te rennen en te gillen (je bleef staan/ zitten waar je moeder dat aangaf).
Samen met een overhemd, dat tot het bovenste knoopje dichtmoest (Mam, ik stik!!) en een voorgeknoopt stropdasje met elastiek was je weer klaar voor het feest waar je vanwege je kleding vervolgens niet mocht spelen. Gelukkig hadden wij in die tijd niet veel gelegenheden. Nu loop ik echter regelmatig in een pak voor mijn werk. Was dit voor jullie ook een jeugdtrauma?
Met welke kleding en hoe zag deze martelgang er bij jullie uit?
88 reacties op “Nette kleding”
Laat een reactie achter
Gek misschien, maar ik heb de omgekeerde ervaring. Niks trauma! Als er in de familie een feestje was mocht ik met mijn ouders "nette"kleding geaan kopen. Ik weet nog goed hoe trots ik was op mijn eerste das. Voorgeknoopt? nee hoor, mijn Pa leerde mij de Windsorknoop strikken! Ik was apetrots dat ik dan kon. Maar ik kon het door de week niet aan mijn vriendjes uitleggen, want dan mocht ik geen das aan.
En dan, mijn eerste colbertjasje!
Je had het net zo goed "zondagse" kleren kunnen noemen.
Vroeger waren de zondagen anders dan nu,niet te vergelijken met de huidige zondagen omdat dezen meestal het meest slechte weer lijkt te geven als we vrij zijn.
Vroeger niet,vroeger was het altijd mooi weer op zondag,floten de vogels lonkte het grasveld de beestjes enz. enz.
`Dan moet je dik tevreden zijn geweest' zul je denken? nou,niets is minder waar hoor.
Op zondag hadden we zondagse kleren waar geen vlekje op spatje modder of zand op mocht komen dus,werd er niet buiten gespeeld.
Natuurlijk kwam je buiten,dat was als je naar oma en opa ging.
En natuurlijk had je er daar niet één maar twee van hoewel één opa overleed toen ik vier jaar was.
Dus hadden we een ochtend oma en een middag opa en oma.
De ochtend oma woonde niet zo ver weg,een klein kwartiertje lopen maar 's middags kwam de klapper,een ware marathon.
Deze opa en oma woonde midden in het centrum van de stad en dat was bijna een uur lopen,ja lopen want het was zondag.
Deze opa en oma waren mijn vader zijn ouders en waren strrrreng gereformeerd,dus werd er geen gebruik van de bus gemaakt dus moest deze kleine knaap met zijn kleine pootjes rennen alsof zijn leven er vanaf hing.
En wat een mooie dingen kwamen we onderweg tegen,maar ik moest overal van afblijven want ik had tenslotte mijn mooie fijne strakzittende zondagse kleding aan.
En dan thuis bij oma braaf op een stoel zitten met een glaasje prik die je vooral niet mocht morsen want je had je zondagse kleding aan.
En aan het eind van de middag voltrok de wandeltocht zich in omgekeerde richting naar huis waar je thuisgekomen eindelijk je zondagse kleren uit mocht trekken maar het te laat was om nog even buiten te mogen spelen.
En toch behoort het tot mijn jeugherrinneringen waar ik met plezier op terug kijk.
Mijn moeder maakte altijd onze kleding zelf. Mijn zus en ik zagen er altijd piekfijn uit, en niet alleen op feesten; ik ben nog steeds trots op ons mam als ik de foto's van vroeger zie. Misschien komt het omdat ik een meisje ben; ik vond het nooit erg om in nette kleding te lopen. Maar wij hadden dan ook geen 'bovenste overhemdknoopje' of wurgende stropdas/strik… arme jongens!
Tegenwoordig loop ik op mijn werk dagelijks in een net mantelpak of broekpak en soms een spijkerbroek met blazer.
Ik ben dol op gala's en diners-dansant want dan kan ik helemaal uitpakken met mooie galajurken en bijbehorende handschoenen, tasjes, schoenen, haarspelden en sieraden. Een mooi kapsel hoort daar natuurlijk ook bij. Mijn man draagt dan een smoking.
Ik ben dol op verkleden dus middeleeuwse feesten en 60-/70-/80-er jaren party's e.d. vind ik geweldig; ik maak dan zelf de kostuums voor ons hele gezin. Carnaval is voor mij ook een mooi aanknopingspunt om mijn verkleedmanie uit te leven en ieder gezinslid weer eens 'in een kostumeke te steken'.
Gelukkig is mijn verkleedwoede erfelijk gebleken… dus mijn kids hoor ik daar niet over klagen.
Zondagse kleren, wij hadden zelfs zondagse jassen alhoewel we niet veel ter kerke togen. Een zondagse regenjas nota bene! Ik herinner me nog petticoats, verschrikkelijke kriebeldingen. Hoe kwamen ze erbij! En dan witte lakschoenen, ik vond zwarte mooier. Ging er helaas een keer mee voetballen, en de hak ging eraf. Ik op een lakschoen en een hakvrije lakschoen de kerk in. Of ik geblesseerd was vroeg men!
'Oe Zondagse Goed', hoor ik mijn moeder nog zeggen.
Ik moet zeggen, t viel wel mee. Als we zondags naar oma gingen, dan hoefden we al gauw geen nette kleren meer aan, simpelweg omdat dat in de praktijk niet werkte. M'n broertje (Corky1973) en ik waren dan strontvervelend als we moesten binnenblijven omdat je je nette kleren aanhad, en we hebben er dan ook jaren 'casual' bijgelopen zodat we lekker konden ravotten buiten.
De ellende was wel dat mn moeder liever een 2-ling had gehad waarschijnlijk, want wij liepen altijd in dezelfde kleding; ik in t blauw en mn broer in t rood, dat was t meest gangbare, getuige de fotoalbums.
Omdat wij Amerikaanse familie hadden (3 neven van ons met hun papa en mama), hebben we veel Amerikaanse kleren gedragen.
Ik weet nog dat wij op een gegeven moment sokken kregen, lange witte sokken, ZONDER HAK!!!! Waanzinnig! Met gele of blauwe sportstrepen bovenaan. Ook jassen , pakken, glimmende sportbroekjes, plastic achtige gaatjesshirts sportschoenen. Wij vonden t wel spectaculair, van die rare kleding en wel ruig ook, maar op school werd 't veelal met hoongelach ontvangen! Wat heb JIJ nou voor een belachelijke schoenen aan?!
(
Vooral toen ik een zwarte jas met Pittsburgh erachterop overnam, waarvan de capuchon opengeritst als 2 enorme plakken geel bont op mijn schouders rustten. . . Ik werd zwaar uitgelachen, terwijl ik stiekum die jas kei vet vond!
Jaren later raakte het 'in' in Nederland, maar toen zat ik al op t Voortgezet Onderwijs…. nooit m'n gram kunnen halen….
Ik kon alleen maar hopen dat ze nog eens aan mij moesten denken toen ze zelf hakloze witte sportkniekousen aantrokken…
(Godnondeju, die Steven was zijn tijd toch echt ver vooruit!)
@Henny Jane: Jaaaah petticoats. Dat was wel heel vreselijk. Het stond wel leuk, maar ze kriebelden inderdaad zo. Ik had zwarte lakschoentjes met witte sokjes onder een donkerblauw fluwelen pakje (rok met petticoat + jasje) met zo'n witte bloes eronder met veel ruches. Die had ik gekregen van mijn nichtje die eruit gegroeid was. Ik was er megatrots op, maar werd natuurlijk op school hardstikke uitgelachen met zo'n 'kakkie' outfit…
Lekker ravotten kon dan natuurlijk niet. Op de meisjesschool was het trouwens verboden om een lange broek te dragen, zelfs al vroor het dat het kraakte. Belachelijk eigenlijk!
Enne… maillots; ook zo'n ellende. Vooral als ze net iets te klein werden. Wat een bezoeking! Mijn arme neefjes moesten in de winter altijd maillots onder hun lange broeken aan tegen de kou. Nou die hebben ook heel wat afgemopperd…
Nette kleren is voor mij PRIKBROEKEN !!!!!
Van die broeken van een bepaalde stof die prikte aan je benen. En je moest ze toch aan want het was netjes.
In de winkel tijdens het kopen gaf ik al aan dat ze prikte maar dat was onbelangrijk. Het werd toch gekocht. Mening van kind telde niet zo.
Als het prikte moest er maar een pyamabroek onder.
Schoenen moesten altijd uitgelopen worden en dus waren mijn hielen chronisch stuk. Pleister erop en schoenen weer aan !
Nu kleren kopen : geen prikbroeken maar lekkere spijkerstof en schoenen die gelijk goed zitten en niet schoenen die "na enkele weken zich gevormd hebben en dan pas goed zitten."
En op zondagen hele stukken lopen is ook een stuk herkenbaar sentiment. Ook naar opa en oma : van Overschie naar Crooswijk is een godseind voor een klein kind. Bij opa en oma zelf was het weer leuk, een heel rommelig groot huis met katten en hoeken en gaatjes met leuke spulletjes. Mocht spelen met de pickup ( Amsterdam Huilt - Zwarte Riek ) en oude tijdschriften knippen.
Maar alles met prikbroek en rotschoenen die ook niet uitmochten !
Ow ja zondagse kleren, dat waren kleren die niet konden verslijten want tegen de tijd dat je ze door de week aanmocht waren ze te klein!
Ook wij gingen zondags naar oma en opa te voet, op de terugweg naar huis was een hertenkamp, ik was een keer te enthousiast om ze eten te geven en viel in een blubberplas, schaafwond op mijn knie, brullen als een speenvarken, en het enige waar mijn moeder zich druk over maakte was of mijn kleren niet kapot waren
Eindelijk eens nieuwe kleren krijgen en die dan alléén op zondag aan mogen…
Wij hadden vroeger speciaal kleren voor zondag! Hahaha. Mijn man kan dat nog steeds wel eens zeggen als we kleren kopen voor de kids: "Dan houdt hij dat maar voor zondag". Huh, denk ik dan. Zondag???? Wij moesten vroeger naar de kerk en naar oma en als we niet naar oma gingen bleven we gezellig thuis. Spelletjes doen, met de hond wandelen. Dat is er nu helemaal niet meer bij. Onze kids spreken net zo makkelijk met vriendjes af op zondag als op andere dagen. Soms wel jammer. Het was vroeger bij ons dan toch een echte familiedag. En nette kleren? Zonde van het geld. Ze groeien zo hard, laat ze de kleren maar dragen. Gelukkig is het nu mode om een scheur in je broek te hebben. Hahahaha. Die mode is speciaal ontworpen door iemand met jonge kinderen en een modaal salaris. Heel slim!!
Mijn / onze zondagse kleren bestonden uit een ouwe spijkerbroek en t-shirt. Wij hebben een tijdje in een nieuwbouwwijk gewoond, waar nog veel gebouwd werd. Kaassie natuurlijk, al dat zand, bouwstenen en ouwe troep! We zagen er zondagsavonds nìèt uit en werden op de voordeurmat eerst uitgeschud.
Ik had een afgrijselijke hekel aan maillots; die zakten óf af óf er zat zo'n strak elastiek in, dat je buikpijn kreeg.
Zomerjurkjes met petticoats en zo vond ik altijd wel feestelijk.
Daar ik het vierde meisje uit het gezin was, en mijn moeder van een klein budget rond moest komen (mijn vader was jong overleden), waren mijn "nieuwe" zondagse kleren al door één of meerdere zussen van mij gedragen.
Toen ik een jaar of 9 was heb ik blijkbaar eens tegen mijn moeder gezegd, "Mama, weet je eigenlijk wel dat mijn maat kleding ook nieuw in de winkel ligt?" Was een heel onschuldige opmerking van mijn kant. Mijn moeder vond dat zo erg dat ze mijn oudere zus geld in handen drukte en zei, ga jij gauw met je zusje naar de winkel en laat haar een nieuwe broek uitzoeken, al is het een pimpelpaarse!
En daar kwam ik dan ook mee thuis, mijn eigen nieuwgekochte pimpelpaarse broek.
Vreselijk! Toen ik 't zelf eenmaal voor 't zeggen had heb ik nooit meer "nette" kleding aan gedaan. En nu nog steeds, ben 45, maar heb geen "net pak" en wil dat ook niet. Maar ik loop er desondanks niet onverzorgd bij…
Doordeweeks droeg ik bruine stevige stappers, met veters, een donkergroene of grijze maillot (rood of zo was niet degelijk genoeg!) en ook verder vooral stevige, niet te lichtgekleurde kleding die tegen een stootje kon en niet te snel vies werd. Tenslotte moest je wel een paar dagen achterelkaar met je kleding doen, niks s'avonds de hele bubs in de wasmand.
Nee, dan de zondagse kleren, witte maillot, zwarte lakschoentjes, een mooi rokje, dat was meer mijn idee van hoe ik er uit wilde zien.
De maandag na de zaterdag dat zulke lakschoentjes dan gekocht waren mocht ik ze aan naar school, eenmalig welteverstaan.
Op zo'n dag waren taal en rekenen niet aan mij besteed, ik keek constant onder mijn tafeltje naar mijn nieuwe stappers, en verkeerde de hele dag in de zevende hemel.
Vreselijk, die zondagse keding. Ik heb nog 2 zusjes en het liefst deed mijn moeder ons alle 3 dezelfde jurkjes aan. Ik herinner me nog rood fluwelen jurkjes met een wit kraagje en natturlijk de onvermijdelijk witte mailots. Nu was ik de oudste, dus ik was gelukkig het eerst uit mijn jurkje gegroeid, dat daarna naar het zusje onder mij ging en daarna naar mijn jongste zusje. Die heeft dat jurkje dus in 3 maten gehad.
Vroeger altijd "gewone" kleren gedragen, noch extreem netjes, noch nonchalant. Ik krijg altijd de kriebels als mensen er onverzorgd bijlopen; hemd uit de broek en zo. Daarom ga ik er altijd prat op er verzorgd uit te zien; goed gekleed en goed geschoren. Dat betekent niet altijd een stropdas, maar soms wel, of een colbertje, maar zelfs in een gewone trui kan je er toch verzorgd uitzien. Ik zou me niet op mijn gemak voelen als ik slordig gekleed erbij zou lopen. Soms zie je jonge meisjes met hun navel bloot en dan liefst ook nog een navelpiercing en dan denk ik bij mezelf: "kind wat zie je er uit"!"
@Bertus, ja die prikbroeken herinner ik me ook nog wel. Je was niet alleen, jongen
Zondagse goed heb ik nooit echt gehad waarschijnlijk omdat tegen dat ik mondig was, het niet meer zo was. Maar mijn moeder (en ik nu) ging er altijd prat op om op feestdagen en familiefeesten mijn zus en mij in het net te steken. Ik herinner me niet dat ik er niet mee mocht spelen, maar net als Steven1970 kleedde mijn moeder ons het zelfde. Zelfde jurk en idem blouse, maar ik een blauwe blouse en mijn zus een rode. Of zelfs identiek, gruwel! Voor mijn zus (3.5 jaar jonger) was het zelfs erger, die moest mijn kleding ook nog eens afdragen.
Zo'n beetje dezelfde ervaring als Kitty60 heb ik,3 zusjes en alle drie ongeveer hetzelfde aan,zelfde kleur misschien net een ander manchetje of kraagje maar verder leek het sprekend op elkaar en dan die maillots!! het kruis hing tussen je kniëen,en natuurlijk waren ze wit en als ik dan eindelijk een keer doordeweeks in een maillot mocht (moest) lopen viel ik er geheid een gat in
Mijn kinderen hebben lekker geen zondagse kleding,ze hebben heus wel nette kleding natuurlijk maar dat opgeprikte doe ik niet aan mee,ook niet voor mezelf en mijn man loopt het liefst in z'n oude kluskleren,ook op zondag
Zwarte lakschoenen voor de zondag en een nette maillot. Door de weeks droeg ik van die grijze maillots en bruine schoenen met veters.
(
Ook een net jurkje, natúúrlijk door mijn moeder op de Singernaaimachine gemaakt.
De verhalen van 2-de hands kleding komt mij ook bekend voor: wij hadden rijke familie in België, 1x per jaar kregen wij een berg kleding van mijn rijke nichtje. Eerst droeg mijn zus deze kleding, daarna mijn buurmeisje en tenslotte ik. Voor mijn gevoel zag iedereen op school dat ik een 4-de handsje aan had
Overdreven nette kleding heb ik nooit gehad,gewoon netjes was goed genoeg.Ik heb 1 pak dat ik zelden draag,en met de nieuwste mode doe ik ook niet mee,ik ga geen kleren aan doen waarmee je in mijn ogen me voor gek loopt.
Bertus/Rick67: hier nog eentje, die allergisch voor prikbroeken was!
"Nee mama die wil ik niet aan die pikt!"
Het lor was donkergroen en bestond uit tientallen lappen en prikte als een cactus….in 1975… M'n arme spillepootjes….
@$teven en Bertus, die broeken waren toch ook gemeleerd, dus besonden uit verschillende kleuren garen? Het leek wel gespikkeld. Ook de pyamabroek eronder komt mij zeer
bekend voor.
Ja zondagse kleren, Lakschoenen, witte sportkousen en een jurkje wat gemaakt was door mijn tante of mijn moeder.
Zondagse kleding, volgens mij weet niemand over 30 jaar nog wat dat inhield. Gelukkig is het tegenwoordig niet meer zo streng, zondag is gewoon ook een lekker buitenspelen dag. Dat maakte ik er vroeger zelf trouwens ook wel van, gewoon met mijn nette kleren in bomen klimmen. Vond mam niet zo'n succes. Mijn eigen dochter heeft niet echt zondagse kleren meer. Maar ik betrap mezelf er wel op dat - als we in het weekend ergens heen gaan of als we bezoek krijgen - ik haar extra leuke kleren aandoe. En dan vind ik het inderdaad niet zo leuk als ze die meteen smerig maakt…
Die prikbroeken (terlenka) kregen we aan als we naar opa en oma moesten. De oplossing kwam van mijn oudere broer, inderdaad de pyamabroek, ideaal. Totdat ik op de bank zat bij opa en oma en mijn broekspijp wat omhoog geschoven was. Toen ontdekte ze pyamabroek. Vanaf dat moment kregen we andere nette broeken.
Pfff, ik heb nog trauma's van een groen nepleren appeltje dat over een gat op mijn knie van mijn broek genaaid was..
Liefs,
Carin
@Carin: dat is wéér een andere log kijk maar eens hier —klik
Ja, m'n broers hadden ook terlenka prikbroeken. Heel vroeger nog met een wit overhemd en vlinderdasje. Op Koninginnedag en andere feestdagen ook nog met een oranje lintje opgespeld. Maar de maillots konden ook vreselijk kriebelen.
Wanneer het tijd was voor nieuwe kleding degradeerden de oude zondagse kleren naar doordeweekse kleren. Zelfs de nieuwste schoenen waren eerst alleen voor zondag, zodat je ze niet eens goed kon inlopen. Ik herinner me ook nog dat ik een handtas kreeg van rood nepleer, voor mee naar de kerk. Op een gegeven moment was mijn nieuwste jurk groen met oranje. Ik schaamde me rot, want rood vloekt met oranje. Tegenwoordig kan alles geloof ik qua kleurencombinaties, maar toen, jaren zeventig, was vloekende kleding/accessoires iets om je voor te schamen. En helemaal in de kerk natuurlijk…
O ja, de kleding van m'n zus (2,5 jaar ouder) ging eerst naar m'n nichtje in Arnhem en kwam dan gewoon weer terug naar Groningen om door mij afgedragen te worden.
Terlenka, klinkt een beetje als Treblinka…
Oei, grimmig woord en terecht zo blijkt!
Als het heel koud is, trek ik vandaag de dag nog steeds wel es een dunne joggingbroek onder mn spijkerbroek aan hehe…
ZOMERPYAMAAS!!!! Moet ik ineens aan denken! Gaaf, als we in de zomer ons pyamaatje aanmochten met korte broek en korte mouwtjes (met een Formule 1 wagen er voor op).. Een waar feest!
moest er even over denken en ik kwam op
-zelfgebreide kousen waarvan je donderdags nog kringen van op je benen had
-de BANDPLOOIBROEK als je korte benen hebt en een beetje mollig bent ben je net een volendammer in klederdracht
_maiilots waren ook een ramp tot…mijn moeder hem een keer wou ophijsen en ik sprong mee toen beet ze tot bloedens toe op haar tong….einde hoofdstuk maillots hahaha
een anekdote wil ik jullie niet onthouden op pasen is hier in enschede traditioneel de kermis, op eerste paasdag gingen we naar oma, ik had een soort holliehobbiejurk aanen was een jaar of 8, besloten werd om met de hele familie gezellig even over de kermis te lopen.
zoals ook traditioneel is is het met pasen snertweer het had geregend en alles was drassig en toen struikelde ik ….
in een modderplas kwam ik terecht en onder het mom van samen uit ,samen thuiswaren we binnen 20 minuten weer terug bij oma.. mijn nichtjes hebben mij dat wekenlang kwalijk genomen!
…ach die kleine Ria…
;o)
@ Ria, nu je begint over de bandplooibroek moet ik ineens denken aan de KNICKERBOCKER, een soort bandplooibroek die de kuiten vrij laat. Was in 1979-1980 een rage en werden gedragen met lange kousen met zoutblokmotief. Echt walgelijk. Durft er nog iemand te bekennen dat hij/zij die ook gedragen heeft?
ps; Kermis in Enschede is voor mij ook echt jeugdsentiment…vooral omdat we pas gingen als het donker was….vonden we als kind helemaal te gek al die lampjes. Kan mij de woede van je nichtjes goed voorstellen, naar de kermis was voor ons HET uitstapje van het jaar….en als je dan al naar 20minuten terug moet.
Ook leuk, een maillot met sandalen!Daar liep je dus echt voor aap mee!
@Sandra67: Ik beken. Ik heb de knickerbocker als kind gedragen tijdens de vakanties in Zwitserland. Onder het motto dat je daar beter in kon wandelen. Totale onzin dus. Bij de jaarlijkse familewandeling in Eperheide (Limburg, ze noemen dat gebied Klein Zwitserland) lopen er nog steeds famileleden in die knickerbocker met bijbehorende kousen rond.
ja, alleen die naam al KNICKERBOCKER haha, rol zowat om ,ga maandag heel serieus overwegen om de kinderen een knickerbocker te kopen verheug me nu al op hun smoeltjes hahaha
of de BROEKROK ook zoiets en dan bekakt uitspreken net als de knickerbocker.
@Joep , bedankt voor de bekentenis, gedeeld leed is half leed
@Ria, ja die heb ik ook gehad, z' on broekrok, was voor mij een soort tussenoplossing, want ik wilde als TOMBOY alias stoere meid, eigenlijk geen rok aan. Maar ja dan viel je op dansles buiten de boot, dus ik moest toch.
Dansles….ook leuk voor een logje? Of is dat er al?
Of wat te denken van die plooirokken met schotse ruit motief….en om het helemaa af te maken nog een"mooie" grote blinkende veiligheidsspeld aan de voorkant!
Sandra67: bij de punk/alto-girlies van vandaag de dag helemaal in. in iedere alto-kids catalogi gooien ze je drmee dood.
knickerbocker nooit gehad gelukkig en een broekrok was de grootste textielen afknapper die je destijds kon hebben ,mijns inziens.
Je zondagse kleren mochten bij hoge uitzondering doordeweeks aan als je op school op foto ging met je broertje of zusje. Mijn broertje en ik liepen vaak in zelf gemaakte kleren rond. Vreselijk! Allebei hadden we van hetzelfde stofje een broekrok met hesje en rode pullover (ik dus) en m'n broertje een broek en donkerblauwe pullover.
De zondagse kleren droeg ik behalve op zondag ook tijdens de kerst- en paasdagen. Als zo'n nette broek op den duur toch slijtplekken begon te vertonen, dan werd een plastic lapje voor de knieeën genaaid en mocht je die broek dagelijks aan.
Zondagse kleren dragen was bij vrijwel iedereen in de buurt een hele normale gewoonte, want andere kinderen hadden op zondag ook altijd hun nette kleren aan. En de moeders altijd stiekem kijken wat de andere kinderen aan hadden.
Ik vond 't vreselijk om een jurk of rok te dragen, had 't liefst een broek met een trui erop aan. Als ik dan zo'n rok of jurk aanhad was ik vaak de hele tijd een brok chagerijn.
De laatste jaren draag ik alleen maar rokken en jurken en draag ik zelden een lange broek, maar nu vind ik 't juist leuk.
@Steven 1970
unk meiden met van die truttige plooirokken aan, dat is toch geen porum????
sandra ook bij lammerink dansles gehad ?
Laat diegenen hier op deze site die kinderen hebben of daar mee bezig zijn lering trekken uit de lessen van onze $teven: als je je hartendiefjes uitdost in kekke broekpakjes met al te buitennissige prints (er staat mij uit vorige logs iets bij over groen fluweel en chineesjesbloesjes) omdat je dat zo schattig vind staan, weet dan dat diezelfde poppedop op zijn 16e gaat brommeren in een leren jekkie en als ruige hardrocker alle moeders in de buurt aan het roddelen doet slaan. Gelukkig zal uiteindelijk blijken dat er van dat langharige werkschuwe tuig nog keurige huisvaders te destilleren valt, maar tegen die tijd heb je als goedbedoelende moeder wel een paar extra grijze haren
tis maar dat u het weet!
Sandra67: Nou truttig, ze zijn wel een stukkie korter (soms zelfs een flink stuk boven de knie) en met een netpanty of kapotte panty eronder oogt t in ieder geval niet truttig. dus t is net hoe je t je voorstelt denk ik…en hoe je t draagt natuurlijk….
Jose: Je slaat de spijker op zn kop!!!
Dat is de ideale voedingsboden voor "AFZETTEN TEGEN"…
Alleen dat brommertje klopt niet..Ik heb wel ff een Puch Maxi gehad een blauwe maandag, maar brommers interesseerde me niet, tot opluchting van moeders….
@José ;Ach, je afzetten tegen de gevestigde orde is toch heel gezond……heb er geen illusies over dat mijn kinderen dat niet zouden gaan doen, wat ik ze ook aantrek. En laat die buurt maar lekker roddelen. (dat doen ze toch wel)
@ Ria, jaja natuurlijk ook bij Lammerink les gehad…in mijn periode dat ik er nog "bij" wilde horen. Dus als we werden opgehaald met de "auto" dan mocht mijn moeder onder geen beding die gele daf van haar voor de ingang parkeren..haha. Om de hoek ma anders stappen wij niet in!
@José ;Ach, je afzetten tegen de gevestigde orde is toch heel gezond……heb er geen illusies over dat mijn kinderen dat niet zouden gaan doen, wat ik ze ook aantrek. En laat die buurt maar lekker roddelen. (dat doen ze toch wel)
@ Ria, jaja natuurlijk ook bij Lammerink les gehad…in mijn periode dat ik er nog "bij" wilde horen. Dus als we werden opgehaald met de "auto" dan mocht mijn moeder onder geen beding die gele daf van haar voor de ingang parkeren..haha. Om de hoek ma anders stappen wij niet in!
haha, sandra mijn ma had ook zo'n gele daf 55 of 66 dat weet ik niet meer, maar ik heb haar verboden om erin te claxoneren als ik erin zat.
Laat ik nu niet zelf in een suzuki alto deze zomer hebben rondgereden en dat ding ook nog met peace-tekens en bloemetjes hebben beplakt (ja, het kan dus erger) en mijn zonen : nee ma niet toeteren, je schrikt dan heel erg als je op de fiets zit.haha
Uit al bovenstaande posts maak ik op dat onze moeders op een drietal manieren ons in het nieuw of semi-nieuw staken: door zelf achter de naaimachine te gaan zitten, door afdragertjes van broers/zussen of buurtkinderen door te geven óf door kleren nieuw in de winkel te kopen. Mijn kleding was ook veelal zelfgenaaid of tweedehands maar toch gingen wij ook geregeld naar de Hilvertshof in Hilversum om kleren te kopen.
Wij gingen bijna altijd naar CA of naar de Peek en Kloppenburg, want winkels die gespecialiseerd waren in trendy kinderkleding moest geloof ik nog worden uitgevonden. Onderbroeken, hemdjes en sokken kwamen altijd van de Hema en sportkleding werd nogal eens bij de VD gekocht. Mijn gezonde doch lelijke klompachtige schoenen werden jaarlijks bij de BATA aangeschaft (vanzelfsprekend keek ik nooit verheugd onder mijn schoolbankje om mijn stappertjes te bewonderen, want mijn schoenen zagen er altijd uit alsof mijn voeten in beton waren gegoten)
Waar shopten jullie ouders als ze huin kroost in het nieuw wilden steken?
in het havengebied van enschede zat een bedrijfspand waar je heel voordelig nieuwe(oude collectie) kinderkleding kon kopen, daar werden de corduroy en werkmansspijkerbroeken gekocht, ook mijn moeder maakte veel zelf en als er iets echt modern was,
(paarse ribbroek met witte streep opzij) dan mocht ik het kopen al duurde het wel ff voordat het dan echt zover was.
Afdragertjes kreeg ik heeeel soms maar alleen als ik het zelf ook wou hebben.
toen ik tiener was waren mijn ouders gescheiden en had ik de mazzel dat mijn vader bij het centrum ging wonen, menig koopavondje kwam ik dan even langs en vertelde langs de neus weg over die gave broek of stoere jas.
Soms vroeg mijn vader bij de deur al hoeveel ik deze keer nodig was.hahahaha
misschien is het leuk om een keer een log te wijden aan hulpstukken zoals brillen beugels en steunzolen , ik denk dat er
dan menig trauma boven komt want in onze tijd was het in mijn ogen niet bepaald hip, maar misschien komt dat wel omdat ik alledrie de doelgroepen viel.(grijns)
@José…bij ons in Enschede had je een grote hal/loods met geinproviseerde kleedhokjes waar je veel nieuwe rib/ corduroy broeken kon kopen. Datt heette "De marathon"…geen idee of dit een lokaal bedrijf was of landelijk? Daar werden wij meestal naartoe geloodst voor broeken.
Moet ook ineens aan de Brons denken (voorloper Zeeman). Niet dat wij daar iets kochten hoor
ja , sandra die bedoelde ik in de buurt van waar nu alex bierservice zit.toch?
@Ria; Geen idee waar de bierservice zit…..maar de Marathon zat ergens aan het einde Lipperkerkstraat (richting Noordesmarkerrondweg)
oh, nee ik bedoelde het havengebied.
t winkeltje zit er nog en heet vegter.
Jose, ook bij ons was CA favoriet. En ook mijn moeder maakte veel zelf. Dat was dan op woensdagmiddag lapjes kopen op de markt (met een beetje mazzel kreeg ik dan een patatje toe)
Verder breide mijn moeder onze truien en vesten en…..wolletjes!
Zegt iemand dat nog wat? Over prikken gesproken!
@Lia, het klinkt akelig kriebelig, maar wat is een wolletje precies? Is dat voor in je nek?? Brrrr, daar moet ik al helemáál niet aan denken. Gelukkig hield mijn moeder absoluut niet van breien, alleen van het fijne kruissteekborduren en luchtige katoentjes op de naaimachine maken dus zelfgemaakte breisels heb ik hemelzijdank nooit aan hoeven doen. Op de jaarlijkse zelfgemaakte slofjes die mijn grootmoeder maakte, maar die waren 100% kriebelvrij.
schots geruite rok met grote speld
Vreselijk. Doe ik ook nooit meer aan !
@ Cis, groot gelijk,ze waren al niet mooi toen ze wel in de mode waren
@ Ria…Vegter ken ik wel, de inval-opa van mijn kinderen (goede kennis van mijn moeder) heeft het daar altijd over. Stalt daar altijd zijn aanhangwagentje …..klust nog steeds met zijn 79 jaren…zal wel in het harnas sterven, denk ik.
De "Marathon"waar ik het over heb bestaat niet meer
.
Oh gut, de Schotse rok met speld. Dus het was toch mode. Ik maar denken dat ik het enige meisje was dat er mee moest lopen :-0
En ja, ook ik heb wolletjes gedragen in de winter. Een regelrechte kwelling. Helaas had ik zo'n ijverige oma die altijd van die kriebeldingen aan het breien was.
Help me uit de brand…wat zijn in godsnaam wolletjes???
@Lia: bedoel jij misschien met die 'wolletjes' borstrokken? (hmm ook een log waard, ik droeg ze heel vroeger nl ook)
Wolletjes zijn gebreide hempjes die altijd ontzettend jeukten. Ik moest ze dragen in de winter als het koud was.
@Jaren 70: aah ja inderdaad dat zijn de dingen die wij dan weer borstrokken noemden, en inderdaad (gelukkig) alleen 's winters.
en ik nog denken dat een wolletje een kriebelsjaal voor om je nek was; maar een wollen wambuis om je blote lendenen is zo mogelijk een nog grotere verschrikking. Chapeau aan al diegene die zo'n wolletje hebben moeten dragen en toch nog zo liefdevol over hun jeugd blijven loggen. En hulde aan de chef inkoop van de Hema die grote partijen betaalbare katoenen hemdjes in de schappen legden waardoor de jeukende, wollen windsels voorgoed tot het verleden behoorden.
Ik was er even niet, maar zie dat de vraag over de wolletjes al beantwoord is. Inderdaad heten die dingen eigenlijk borstrokken. Misschien is "wolletjes"een typisch gezinswoord? Maar Jose, om je blote lendenen ging zo'n kledingstuk gelukkig niet, er ging een katoenen hemdje onder, inderdaad van de Hema of van Hollandia, weet niet of dat merk nog bestaat. ja, we werden warm ingepakt vroeger: als s'morgens de ijsbloemen op de ramen stonden wist je hoe laat het was: wolletjestijd dus.
Ijsbloemen…..wat heet jeugdsentiment….
prikbroeken aan ipv spijkerbroek,
heb er een trauma van,
en seriues, kan nog steeds niet tegen prikbroeken….,
trouwens draag ook noooooooit van me leven een wollen trui, of sokken…..
(prikbroek= wollenbroek)
@cis: nee, die doe ik ook niet meer aan een schots geruite rok met speld. Mijn man en schoonzoons daarentegen wel; die lopen gerust in kilt mét speld (bij bijzondere gelegenheden dan he?).
@Sandra67: Brons, jaaaaa, daar kocht ik altijd breiwol en breipennen. Was lekker goedkoop… Ze hadden ook een tijdje hele goedkope schoenen in walgelijke modellen en kleuren; daar heb ik de verkleedkist mee gevuld.
@José: ons moeder maakte zelf kleding meestal met lapjes van de markt en áls we al gingen shoppen was dat CA of PeekCloppenburg. Ondergoed idd van de Hema en sokken/maillots e.d. bij VD. Schoenen van de Bata of bij Van Haren (pom-pom).
Borstrokken kan ik me niet herinneren (alleen van naam) dus dat is me gelukkig bespaard gebleven.
@Lia: ja, ijsbloemen, prachtig was dat als je 's morgens wakker werd en je hele raam zat vol bloemen. We hadden nog geen verwarming in huis, alleen een kolenkachel in de woonkamer. BRRRR!
Ik ben van '57. Ik zat in de vierde klas van de lagere school en zal zo'n tien jaar oud zijn geweest.
Ik moest in die tijd een knickerbocker aan, met daaronder geruite kousen. Op school riepen ze 'drollenvanger' naar mij. Dus die knickerbocker wilde ik nooit aan. Er was in tijd tijd in ons gezin niet zoveel geld, dus ik moest die broek afdragen. Ach wat had ik daar een hekel aan.
Ik ben een meisje van 19 jaar en ben altijd vrij gelaten in mijn kleding. Alleen mijn onderbroeken kocht mijn moeder altijd voor mij en dat was wel lekker makkelijk, want dan kon ik mijn kleedgeld beter aan gewone kleding besteden. Mijn onderbroeken kwamen standaard van de Zeeman en dat waren altijd enorm grote, zie deze twee links:
http://img23.imageshack.us/img23/3002/k17444ao.jpg
http://img239.imageshack.us/im.....to26oq.jpg
Maar goed, dezen zitten wel heel goed en ze gaan lang mee, zodat ik nog alleen maar dezen draag en ik geen behoefte heb aan strings. Ook draag ik altijd spijkerbroeken of andere donkere broeken en heb ik dus geen last van lijntjes. Daarom is de kleur van mijn onderbroek ook onbelangrijk. Mijn broekjes zijn trouwens wel allemaal wit.
Ik ben van 63, mijn ouders hadden oudere kennissen waarvan de vrouw graag mocht breien. Gevolg was dat wij als de "R "in de maand kwam ook de borstrok weer aan moesten. Die waren immers net als de gebreide wollen onderbroeken met liefde voor ons gemaakt. En konden ons goed tegen de kou beschermen. Tot we een jaar of tien waren moesten we die aan naar school, totdat we er daar te erg mee geplaagd werden toen hoefde we het niet meer aan als we gym hadden
Hihihi…Ik denk dat mijn ouders eerder een trauma met mij hadden, dan ik met de kleding die ik vroeger aanmoest….Ik was namelijk nogal een wildebras als meisje, klom liever in bomen en ging achter de koeien en paarden in de wei aan, dan dat ik me ‘gedroeg’ als een meisje. Maar een drama vond ik het als ik mijn matrozenjurkje aan moest op zondag of als we op visite gingen….En prompt dat er dan iets mee gebeurde: chocomelk erover of uitglijden in een verse koeienvlaai als ik mijn hond ging uitlaten in de uiterwaarden…En op mijn sodemieter kreeg ik dan….
Mijn eigen kinderen heb ik de vrije hand gegeven zodra ze hun eigen keus konden maken, maar wel binnen een bepaald budjet…
Ik ben geboren in Rotterdam en woonde in de wijk Kralingen. Dwars door deze wijk liep een onzichtbare grens tussen arbeiders en beter gesitueerden. Wij droegen vroeger (in de jaren 60) gewoon een korte broek. Aan de andere kant droegen ze bermuda’s. Ik heb nog een hekel aan die dingen. Verder weet ik nog dat ik 2x per jaar een nieuwe zondagse jurk kreeg. Ook daar was ik niet blij mee. Ik ben nu niet meer uit mijn spijkerbroek te slaan. Volgens mijn dochter van toen 4 ben ik geen “mama mama”. Ze bedoelde daar dus mee dat ik (bijna) nooit een rok of een jurk draag.
De mooiste kleding vind ik mog steeds die van de begin jaren 80. “de blouse of trui met schuine kraag, jassen met schuine ritsen, felle kleuren, de Miami Vice zonnebril
.en de haar dracht, voor kort, achter lang (matje)geweldig. 
Toen ik 14 was, kreeg ik eindelijk m’n 1ste spijkerbroek! Ik denk dat dat m’n enige ‘trauma’ qua kleding was. Ik liep er eigenlijk altijd netjes bij, corduroy-broek, de schotse rok met speld, (geruite) kniekousen, college schoenen (alleen heetten die toen nog niet zo, dat kwam pas later). Ja qua kleding was het nogal ‘kakkerig’.
Zaterdag was douche dag, en zondags mochten wij onze nieuwste kleding aan.
Jurkjes met witte kniekousen.
En mijn moeder zei: denk erom niet vallen met je fiets en niet in het zwarte zand spelen.
Tuurlijk waren ze ’s avonds zo zwart als roet en ma kwaad.
En goede degelijke leren schoenen kregen wij ook, van de Bata.
Ze waren heel onbuigbaar en deden pijn aan mijn voeten.Bah..
@petra, die onderbroeken heette bij ons op gym oma onderbroeken o_o bij ons op school moest je er eigelijk niet eens over denken om zon onderbroek te dragen tenzij je heel erg wou worden uitgelachen.
ik weet nog dat toen ik een jaar of 4 was ik een schots geruite rok met speld had, dit was toen vooral in de winter een van mijn favoriete kledingstukken. mijn oma had een zelfde rok, groen schots geruit, met grote speld. mijn speld was kleiner en dat vond ik eigelijk altijd heel jammer.
ik heb het altijd een hele leuke rok gevonden.
wat ik wel heel erg jammer vond toen ik klein was is dat ik geen lakschoentjes mocht dragen. een aantal meisjes bij mij op de kleuterschool hadden lakschoentjes en ik vond ze altijd vreselijk mooi maar mijn moeder had het idee dat als ik lakschoentjes zou aan doen dat je die na 1 dag zou kunnen weggooien. (wat eigelijk waarschijnlijk ook wel het geval zou zijn geweest) maar ik vind het eigelijk nog steeds wel jammer dat ik nooit lakschoentjes heb gehad toen ik klein was
Ja, lakschoentjes die wilde ik ook altijd hebben, maakte me niet uit of dit witte of zwarte waren, als ze maar glommen en zo’n mooi bandje over je wreef hadden.
ja dat wilde ik ook graag lak schoentjes ,maar ik kreeg ze niet.
en ik had zondagse kleding en schoenen en een zondagse jas. ik heb nog moeite om met nieuwe kleding aan te trekken op een door de weekse dag
Tja, ik herinner me eigenlijk alleen de bruiloften en grote bijeenkomsten waarbij je als kind enigszins ‘in het net’ gekleed moest gaan. Verder droeg ik vooral casual kleding, echter nooit datgene wat op dat moment mode was. ‘k Heb altijd een hekel gehad aan modegrillen en doe er nog steeds niet aan mee, zonde van het geld.
Mijn vader had altijd de gewoonte op zondag netjes gekleed te gaan: Overhemd, stropdas, spencer en/of jasje. Doordeweeks droeg hij vooral makkelijke kleding voor het werk en vrije tijd.
Het is misschien wel stom, maar als ik nu nieuwe kleren koop, of voor mijn man of kinderen, dan heb ik nog steeds zoiets van: doe ze voorlopig alleen maar voor “het net”, waarna mijn man en kinderen mij echt aankijken of ik van een andere planeet kom…….snap ik niet….
@willeke
Ik snap het wel hoor, maar vraag eens waarom ze je zo aan staan te kijken dan?
Later toen ik ouder en wijzer moest zijn heb ik vaak ‘nette’ kleding verpest door, voordat visite kwam nog even het toilet met bleek schoon te maken, met als gevolg bleek spetters op mijn broekspijpen.
Ook met nette kleding, zonder schort om, vlees staan bakken. Of in een opwelling met je nette kleding en schoenen in de tuin rotzooien.
willeke , dat doen mij kinderen ook,
ik zelf ook moeite om met nieuwe kleding door de week te gaan lopen.
wat ik me het beste kan herinneren is dat mijn moeder van lange broeken welke bijv op de knie stuk waren, korte makte en dan echt korte he.
als je dan op een keuken stoel zat plakte je benen aan de stoel. ik had echt een hekel aan een korte broek