Supertramp
Link naar dit artikel Op zondag 30 oktober 2005 geschreven door Frank Faber
Begin jaren 70 richtte Roger Hodgson de formatie Supertramp op. De muzieksoort was een beetje jazzy en/of funky maar evengoed zou je het symfonische rock kunnen noemen. In elk geval vrolijke muziek met kritische teksten.
Hun debuutalbum heette simpelweg ‘Supertramp‘ en op de hoes sierde een roos met een gezicht erin. Dat debuutalbum scoorde niet al te hoog en ook het tweede album ‘Indelibly Stamped‘, met getatoeëerde vrouwenborsten, haalde geen hoge noteringen.
Succes kwam pas in 1973 met hun derde album ‘Crime of the Century‘ met het wonderschone nummer ‘School‘. In het begin had de band nogal wat bezettingswisselingen, maar Roger Hodgson bleef prominent aanwezig. De overige bandleden waren: Rick Davies, John Anthony Helliwell, Doughie Thomson en Bob C. Benberg. Na het succes van Crime of the Century kwam het album Crisis What Crisis? uit en daar stonden ook enige hits op zoals ‘Ain’t Nobody But Me‘ en ‘Lady‘.
Hun vijfde album was ‘Even in the Quietest Moments‘ met de hit ‘Give a Little Bit‘ en het lange nummer ‘Fool’s Overture‘. De opvolger van de vijfde LP, uit 1979 heette ‘Breakfast in America‘ met de titelsong als hit en wat natuurlijk ook een grote hit was; ‘the Logical Song‘. Vervolgens kwam in 1983 ‘Famous last Words‘ uit en dat was tevens de laatste LP waar Roger Hodgson aan meedeed. Ze organiseerden in 1983 een grote afscheidstournee en ik was aanwezig in Amsterdam in het Olympisch Stadion.
De Arena bestond toen nog niet. Het concert was in een woord geweldig en het is nu al meer dan 20 jaar geleden.
De hoezen die ze voor hun LP’s gebruikten waren het bekijken meer dan waard. Op ‘Crisis What Crisis?’ zag je bijv. iemand in een armzalige industriewijk genieten van de zon onder een parasol.
Over contrast gesproken! Op ‘Breakfast in America‘ zag je vanuit een vliegtuigraampje de skyline van New York opgebouwd uit serviesgoed en met een serveerster als het Vrijheidsbeeld.
Op Even in the Quietest Moments stond een vleugel (piano) in de sneeuw. Op 29 november 1979, gaven ze een concert in Parijs en daarvan verscheen het dubbel live album Paris. Na het vertrek van Roger Hodgson uit de band ging Supertramp gewoon door met het produceren van LP’s, afscheidsconcert of niet! Hun eerste LP zonder Roger heette ‘Brother Where You Bound‘ waar ze nog redelijk mee scoorden en op de titelsong speelde David Gilmour een partijtje mee.
De hoes toonde in diverse kleuren aapjes in de evolutielijn. de groep Genesis had later ook een hoes van hun LP the Way we Walk die daar erg op leek. Plagiaat? Na die LP leek het gedaan met het typische Supertrampgeluid wat ondermeer gekenmerkt werd door hoge kreetjes. Ook oogstten ze minder succes dan voorheen, maar toch proberen ze het steeds opnieuw. Roger Hodgson maakte na zijn vertrek uit Supertramp nog enige soloplaten maar daarna werd het stil.
Klik hier om een stukje van ‘School’ te horen.
Feed
Trefwoord(en): bob c. benberg, concert, david gilmour, doughie thomson, john anthony helliwel, rick davies, rodger hodgson
41 reacties op “Supertramp”
Laat een reactie achter
De zandbak ,...
dreamer en dan de manier waarop het gezongen werd,iets treiterig, ja dat kon ik mij wel mee identificeren.
ook school vond ik een mooi nummer die veronica ook vaak als jingle heeft gebruikt(voor een joet….)
ook the logical song hoort tot een van mijn favo's
@corky 1973: oeps foutje! maar nu werkt het wel
It’s Raining Again, Take The Long Way Home, Give A Little Bit Logical Song
hoor ik nog regelmatig voorbij komen, staan in mn favo oldies mp3-mapje!!!!
"crime of the century" en "even in the quietest moments"
2 monumenten van lp's, mogen in geen verzameling ontbreken. De titel van "crime of the century"verwijst naar een Nederlandse miljonair die ze zakelijk niet zo kies heeft behandelt.
Ook ik was in 1983 in het Olympisch Stadion en genoot met volle teugen. Rudy van "Crime" was altijd al mijn favo song en toen daa rin A'dam die film bij werd gedraaid met die voortrazende trein liep de kippenvel over mijn rug. Voor mij is Crime of the century met afstand het beste album van de groep. En de fraaie hoes doet het album alle eer aan.
Prachtige weblog heb je!Complimenten!
@Radar: wie weet, zijn we elkaar wel tegengekomen in '83!
@De Afwassshowmaster…: bedankt voor het compliment!
Op de radio komen ze nog regelmatig voorbij en zeker op Arrow Classic Rock, de radiozender waar ze gelukkig geen house, hip hop, rap en RB draaien! Nee, dat radiostation draait tenminste echte muziek!
Ik ben van 1965 dus die vijfde Lp was de eerste die ik bewust meemaakten. Ik vond het leuke nummers, herinner me lange haren (???) maar was verder errug into John Travolta op dat moment. Supertramp is nooit zo mijn ding geweest.
Typisch een band waar ik bijna alle nummers van (her)ken,maar dat ik niet meteen weet dat $upertramp de uitvoerende artiest is. Had/heb ik ook met Fleedwood Mac.
Door mijn vriend toen, en nu alweer heel lang mijn man, kwam ik in aanraking met Supertramp: geweldige muziek!
Voor mij een groep uit het tijdperk- rijtje: ELO, Dire Straits, Fleetwood Mac, Eagles etc.
Ook bij mij staan Classic Rock en Radio 10 Gold altijd aan, hoe snel zing je toch weer mee met al die nummers uit die 'goeie ouwe tijd'!
@Joke61:Voor mij heeft Radio 10 Gold dan weer een net iets te hoog BZN gehalte (sorry voor de fans) maar verder draaien ze ook wel puike muziek.
Overigens kan ik de muziek van Abba weer wel waarderen. Inconsequent? Maar het is net hoe mijn bui is; soms heb ik dan een Supertramp-manie en alles wat vergelijkbaar is, maar er zijn ook Abba periodes in mijn leven. Hoezo muzikale alleseter?
@ Frank Arrow op een Buizenradio lijkt me de beste combinatie…
Die zijn steengoed.
mooie lp lang over Amerika'; gedroomd en inmiddels al tien keer op vacantie geweest Ik denk dan altijd aan deze lp
Over dat concert in '83 weet ik nog wel enige leuke dingen, wellicht weet Radar dat ook nog wel; in het voorprogramma zou Mink Deville optreden. Maar die zat toen in de gevangenis wegens een drugsaffaire en daarom werd hij vervangen door Jango Edwards. Die was zo gek als een deur, maar ik heb niet veel van hem gezien want ik zat helemaal achterin, dus eigenlijk zag ik in de verte zo'n klein mannetje. De volgende dag las ik in de krant de recensie van dat concert en daarin stond: "Jango Edwards wist met zijn piem de meute te bedwingen." dat heb ik dus pas de volgende dag gezien.
Toen Supertramp ging zingen: "It's raining again" begon het inderdaad zachtjes te regenen. En bij the Logical Song gingen heel wat mensen uit hun dak. (voor zover dat kan bij een openluchtconcert!)
Ik ga hem meteen weer draaien!!!
Ik heb weleens gehoord (of gelezen) dat de mannen van Supertramp elkaar oorspronkelijk hebben leren kennen in de bajes. Weet eigenlijk niet of deze info correct is, maar vond dat altijd wel een saillant detail.
Supergoeie muziek, en het staat na al die jaren nog steeds als een huis!
Ik vond het vroeger altijd een beetje zenuwmuziek, met dat driftige orgeltje en het klaaglijk gezang. Later ging ik ze toch waarderen, en heb met terugwerkende kracht bijna alle LP's toch nog in mijn bezit gekregen. Ik vind ze een beetje in de categorie: "welheelgoedmaarjegaaternietvanuitjedak" Een beetje net al de Dire Straits, ELO en de Eagles, tijdgenoten van Supertramp. Maar mijn Supertramp favo's zijn: A soapbox opera, Lady, Bloody well right, Babaji en Fools overture.
@Frank Faber: Mooie log, Frank! Jango Edwards (Festival of Fools) is voor mij een absolute topper. Ik heb een show of 5, 6 van hem gezien en me elke keer krom gelachen. Als ik me niet vergis, zit hij nu in een reclame van Pearl over die slechtziende clown….
Ik woonde indertijd in Delft en iedere, maar dan ook letterlijk iedere student had deze LP (Breakfast ), Out of the blue van ELO en Hotel California van de Eagles. Je werd er dan ook op elk feestje mee doodgegooid. Maar eerlijk is eerlijk, het verveelt nooit.
Was hier toen te jong voor maar kan de diverse nummers nu, op het juiste moment, goed op waarde schatten. Maar als we gaan vergelijken met ELO en Eagles
dan delven ze het onderspit.
Ah Fools Overture… (10 minuten lang muzikaal genot) Toen kon het nog, nummers maken van 10 min. of langer (zie Pink Floyd of Mike Olfield)
Wat misschien weinigen weten (en ik als Belg wel) is dat het instrumentale gedeelte uit Fools Overture ook gebruikt werd door Radio Veronica (vooral in de Top 40) als tune voor hun concertagenda!
De mensen die het niets vonden zeiden trouwens altijd Superramp ipv Supertramp.
Ik vind School echt nog steeds een geweldig nr. Maar het allerbeste nummer van Supertramp vind ik: hide in your shell. Het is niet zo'n bekend nummer want volgens mij is het nooit op singel uitgebracht.
idd Dirk ik zat net al te denken wat fools overture niet de tune van de concertagenda bij Veronica?
Yeppp De concertagenda met Kees Baars
Die elpee Breakfast in America herinner ik me wel. Mijn broers hadden 'm en draaiden 'm grijs. Grappig dat ik toen niet in de gaten had dat de skyline van New York van serviesgoed was opgebouwd. En die vrolijke serveerster, daar zag ik echt het Statue of Liberty niet in. Toch weer wat geleerd!
Heerlijk music blijft het. Alle nummers kan ik dromen, en draai het nog grijs af en toe. Waar ben je zonder songs waarmee je bent opgegroeid.
Ik heb alle lp's (later cd's) ,maar voor mij blijft Hide in your shell de absolute topper, gevolgd door Babaji en Don't leave me now
wie kan mij helpen aan de tekst van het liedje hide in your shell van supertramp?
Alvast bedankt
Een werledband. School een geweldig nummer. Kwam uit toen ik op de middelbare school zat en verwoorde mijn gevoelens uitstekend. Later pas de andere songs van Supertramp beter gaan beluisteren en toen (her)ontdekt. Bezit alle LP's en CD's van hen. Luister nog regelmatig hun songs op mijn MP3-speler als ik met de trein naar het werk ga.
School zou trouwens weer eens hoog in de top 2000 eind dit jaar terecht moeten komen.
Ik zit nu naar een DVD van Supertramp te kijken, logical song zie en hoor ik nu.
Het blijft klasse en in 1983 was ik ook in Amsterdam. Ik meen me herinneren dat het een beetje onweerde en lichte en dat Rick toe iets zei in de trend van “Dit hebben we pas toegevoegd aan onze lichtshow”. Supertramp het blijft mooi !!!!!
Vond ik in 1976 de beste band en nu nog.
Hallo Supertramp vrienden.
Ik ben op zoek naar de DVD van het concert Munich 1983. Ik weet niet waar ik dat moet zoeken. Het liefs heb ik het origineel. Misschien kan iemand mij vertellen waar ik het kan bemachtigen. Ik zou er heel erg blij mee zijn. Overigens ben ik ook bij het concert in Amsterdam geweest, daarna nooit meer bij een concert geweest wat zo gaaf was. Dat is de reden dat ik de DVD wil hebben om toch te proberen dat gevoel weer omhoog te halen.
Dus…………..help me aub even een handje!
Vriendelijke groeten,
willem
Ik vind het een grote schande dat er van zo’n megaformatie als Supertramp niet een fatsoenlijke live DVD verkrijgbaar is. Van alle andere grote namen zoals Pink Floyd, Queen, Dire Straits en ga zo maar door zijn WEL live DVD’s waarom dan in vredesnaam niet van Supertramp. Je zou toch zeggen dat er van die afscheidstour in 1983 voldoende materiaal bestaat! Alleen bij Bol.Com is een import DVD verkrijgbaar die “Total Rock Review” heet. Maar of dat een live DVD is? Bol.Com is soms niet erg royaal als het om het verstrekken van de benodigde informatie gaat. Wie het weet mag het zeggen!
Nog niet zo lang geleden heb ik ontdekt dat op de DVD “The story so far” welke ik al heel lang heb, een heel stel live nummers staan. Waarom me dat niet eerder opgevallen is zou ik niet weten.
@Frank Faber: die dvd-serie Rock review bestaat uit een hele serie dvd’s. Ik heb er een paar, van AC/DC en Deep Purple. Het zijn overzichts-dvd’s waarop de carriere van een band wordt verteld, vergezeld van interview met rockjournalisten, collegamuzikanten en andere ‘aanhang’. Echte liveconcerten zul je er niet op aantreffen, of het moeten fragmenten zijn.
ON-TOPIC: Supertramp heeft prachtnummers: Give a little bit, Take the long way home, Bloody well right, School en ga zo maar door. Het stemgeluid van Roger Hodgson is zo herkenbaar.
@Grompie: the Story so far is niet hetzelfde als rock review, die heb ik ook, maar op Total rock review staat alleen maar gepraat en veel te korte fragmentjes en zeker geen live optredens. Nee daarvoor moet je toch echt the Story so far hebben.
@Frank Faber: ik heb van Supertramp geen dvd’s, alleen enkele nummers op cd. Bij de serie Rock review-dvd’s valt het me op dat steeds dezelfde journalisten terugkeren in de interviews. Iemand die geregeld op die dvd’s opduikt is bijvoorbeeld Malcolm Dome. Hij heeft zelf diverse biografieën over bands geschreven dus hij is redelijk goed ingevoerd in die materie.
Ik heb de concerten van Supertramp in 1979 in Ahoy gezien. Ze gaven toen 2 concerten en volgens mij was het ergens in september/oktober. Ik had een kaart voor het eerste concert en het concert was zo overweldigend dat ik samen met mijn concertmaat besloten heb om de avond erna nog maar een keer te gaan en we konden aan de kassa van Ahoy nog een slechtzichtkaart kopen. Nou dat was geen probleem en we hebben gestaan achter de eerste ring en vreselijk genoten.
Een paar uur voor het concert stonden we buiten en gingen de heren even de installatie uitproberen en repeteerden het nieuwe nummer You started laughing (wat klonk dat goed!)
Zeer jammer dat Roger Hodgson in 1983 de groep verliet.Ik heb nog wel een aantal video-opnames van duitse tv en TRV Veronique van het afscheidsconcert in Munchen. Het materiaal zal toch vast nog wel op dvd komen? Ik bezoek nu ik 52 jaar ben nog steeds concerten maar ik denk altijd terug aan die memorabele concerten van Supertramp in 1979.
Toen Roger die groep verliet was het ook gelijk afgelopen, nog een enkele hit toen gehad en that’s it. Het was voor wat mij betreft wel de beste band aller tijden.
Van het laatste concert in Munchen (Bavaria) had ik een videoband. Deze band is echter al ter ziele.
Ik heb gezocht en gezocht en ben er achter gekomen dat een registratie van het laatste concert in die formatie, te bestellen is bij, ik meen, de ZDF. Een mailtje naar de ZDF zou voldoende moeten zijn om er achter te komen of zij hem kunnen aanmaken. (Of misschien was het de ARD of WDR)
Prachtige muziek, met name de albums van Crime Of The Century t/m Breakfast In America. Unieke sound ook: er is geen enkele band die op ze lijkt. Roger Hodgson en Rick Davies vulden elkaar mooi aan als songschrijvers. Ik had ooit een “tv-cd” met de beste nummers: die was heel populair en ik heb zelden meer een beter samengestelde Best Of cd gehoord. Later heb ik die toch weer verkocht omdat ik gewoon de originele albums wilde kopen.
Prachtband!
Ook ik was er in 83 bij in Amsterdam als 15jarig jochie. M’n eerste grote concert en er zouden er nog vele volgen. De laatste was Roger Waters in Landgraaf afgelopen mei. Wat ik ook nog kan herinneren is dat bij de laatste tonen van het laatste nummer (crime of de century?) de bliksem insloeg in een van de lichtmasten. Ik heb onlangs de TV beelden van het concert in Munchen in DVD kwaliteit gedownload en zit er nu naar te kijken. Volgens mij is de setlist gelijk aan die van Amsterdam. Geweldig………..