Jeugdsentimenten.net

Ik had in de derde klas van de lagere school veel problemen met breuken. De juf (die sadistische trut!) sloeg dan met haar ring op mijn hoofd. God, wat was ik ongelukkig. Ik zie me nog zitten in die schoolbank.

De straf die me het meeste bij gebleven is, was op de middelbare school. Van de aardrijkskundeleraar moest ik als straf de eerste 3 letters uit het plaatsnamenregister op schrijven. Dus alle plaatsen met een A,B en C. Er van uit gaande dat hij niet alles letterlijk zou controleren heb ik af en toe wel een plaatsje over geslagen. En waarom ik die straf kreeg? Omdat ik tegen mijn buurmeisje zei: kijk daar aan de overkant loopt een vent op het dak.

Jaah! Het was in de tweede klas van de lagere school. Tegenwoordig heet dat groep 4.
Duffrouw de Haan wilde de klas graag uitleggen hoe delen in zijn werk ging. Ik mocht, voor de klas, een hoeveelheid kartonnen rondjes verdelen tussen twee stapeltjes. Daarbij moest ik dan tellen hoeveel rondjes er nu op ieder stapeltje lagen.
Aan het eind hield ik één kartonnen rondje over. Ik brak het doormidden en zei: "en dan allebei nog een half".
Dat had ik nou niet mogen zeggen. In plaats van een compliment, waarvan ik vond dat ik het verdiend had, kreeg ik straf. Ik had volgens de juffrouw moeten zeggen "rest één". Maar dat had ze ons nog niet geleerd. Ze had erop gerekend dat ik in verlegenheid zou komen, en dan had ze de klas iets uit kunnen leggen. Nu had ik dat gedaan….

In 1984 heb ik bij wijze van vernederende straf de fietsenstalling (1750 leerlingen , met een mavo havo vwo meao en heao onder 1 dak) met een tanderborstel moeten vegen.

Ik had bij wijze van wraak (weer een ander verhaal) in de helmen gepist, die menig brommerrijder (vooral MT's, MTX-en PUCHjes) aan de brommer vast geklonken had. Wat een klote streek hè, om iemand een helm met jouw pis erin op te laten zetten! Maar ja, I HAD TO GET EVEN…
(inderdaad, Get Even with Steven)…
Ik heb die tandenborstel corvee slechts 1 x gedaan. Daarna heb ik gewoon geweigerd kreeg ik een andere straf…

Ik was een lief braaf meisje, jaaaaaaa, echt waar Kreeg dus zelf nooit straf of strafwerk. Maar ik moest natuurlijk wel meedoen als er weer eens een ettertje te laf was om te zeggen dat hij 'het gedaan' had. Dan hield iedereen zijn kop dicht, want klikken was een zwaar verraad en kreeg de hele klas dus collectief straf. Vol trots kwam ik dan thuis met de mededeling dat ik nu toch wel strafregels had moeten schrijven, want de hele klas had straf gekregen. Stompzinniger straf dan regeltjes schrijven kun je niet bedenken, maar onderwijzers waren toen niet zo creatief……..
Gek, dat ik - in plaats van verontwaardigd te zijn over het oneerlijke van zo'n maatregel - het nog wel iets gezelligs vond hebben ook.

Ik heb ook zelf ooit straf gegeven aan iemand. Dat was in dienst, in het leger. ik zat in 1990 op de Saksen Weimarkazerne in arnhem en ik had t na een tijd voor mekaar; ik was schrijver, dwz dat je de administratie van alles en iedereen oa bijhoudt. Welnu, nou was er een mannetje uit amsterdam dat echt bloed en bloed irritant was. Met dat zwaar herkenbare accent mij steevast voor reserveBelg uitmaken en steeds Eindhoven en Brabant door de zeik trekken. Ook pochen met 'Wij Amsterdammers weten tenminste hoe je een fatsoenlijke kraak moet zetten'en schepte op over dat hij Zo goed autoradio's kon stelen, kortom, van die kruimeldief criminele opschepperij (waar ik echt zwaar allergisch voor ben).
Nou moest t kereltje , zoals iedereen op n gegeven moment, op controle voor de tandarts. Een maal terug met de kaart in de hand (waarop een schema van een gebit staat en waarop is aangegeven waar er bij de volgende afspraak geboord moet worden), geeft hij die aan mij (de Admininstratie) en de sadisten onder jullie voelen hem al aankomen waarschijnlijk……
Ik zette er flink wat kruisjes bij, tot aan de voortanden toe. De leger tandarts is echt lopende band werk, dus die tandarts en zo'n stagiaire erbij zijn gewoon aan de slag gegaan die volgende week en het kereltje heeft denk ik wel 8 onnodige vullingen gekregen hahahaha!!! de wraak van een Brabander is zoet!

Hij heeft t nooit geweten…..

Ik zat in Goor op school in de eerste klas toen sinterklaas op school kwam en mij voor de klas riep (dat op zich vond ik al vervelend ik was tamelijk verlegen) ik kreeg een preek omdat ik een 5 had voor vlijt (motoriek probleempje) en terwijl sint vroeg wat moeten we doen met haar en de hele klas joelde : met de roe met de roe
kreeg ik met de roe op mijn hand, de roe deed niet zeer de vernedering wel ik heb de hele weg naar huis gehuild….
Thuisgekomen vertelde ik in horten en stoten mijn verhaal waarop mijn vader op hoge poten naar school is gegaan.

nu de leukste straf dat was op de spinazie-academie, verlegen was ik allang niet meer en zette onder het kookles samen met nog een collega lol-broek de klas op stelten. we moesten appels uithollen en vullen met zelfgemaakte vla en toen het uit de oven kwam zei ik tegen een klasgenootje ruik es en drukte haar hoofd erin, het kind lip 3 dagen met een dikke lip en alhoewel ze zelf ook moest lachen (ze heeft nu een restaurant) kregen loes en ik magazijn corvee.we moesten de voorraadkamer schoonmaken .
Dit was wel een hele leuke straf we zijn er misselijk van de bitterkoekjes en wijn (slechte combinatie hele slechte combinatie)
uitgekomen , dit leverde ons een schorsing op van drie dagen.
Ik spijbelde in die tijd toch al enorm en kon mijn moeders handtekening feilloos nabouwen dus ook dit was geen echte straf voor mij.

Echt straf kreeg ik pas later thuis en deze is mij altijd blijven heugen.
Er heerste ziekte van pfeiffer bij ons op school en dacht dat is verrekte handig, gelijk de school bellen onder mijn moeders naam en zeggen dat ik dat ook had , in die tijd liep ik veel tussen randgroepjongeren op een clubhuis en heb ik 6 weken geleerd te biljarten, te darten en bier heb ik ook geproefd.
Het ging allemaal perfect tot…….
er meiden van mijn klas met een fruitmand aan de deur kwamen.
Op die middag kwam mijn moeder het clubhuis binnen en terwijl ik er stoer met een biljartkeu in de hand tussen al die oudere knapen stond kreeg ik dus een onvervalste draai om de oren, ik heb onderweg naar huis nog diverse penalty's onder mijn achterwerk gekregen en had een half jaar huisarrest te pakken.
Klappen heb ik eigenlijk nooit gehad dus deze is mij altijd bijgebleven en trouwens 22 jaar na dato wisten ze hem van de week nog in mijn stamkroeg op te dissen waarop ik gelijk maar ff heb gezegd dat dit verhaal (nog) niet voor mijn kinderen een topper is…..

Kennen jullie deze : een hele klas krijgt straf omdat eentje iets heeft gedaan en dat niet wil / durft toe te geven. Gebeurde mij geregeld in klas 3 en 5 bij een beginnende meester die het allemaal niet zo aankon. Ben nu zelf meester ( nu : groepsleerkracht basisonderwijs ) en neem hem altijd als voorbeeld hoe ik niet wil zijn.

Ik kan zo verder gaan met vreselijke straffen welke ik allemaal heb gehad. GELUKKIG ben ik klaar met school!!! Ik was echt een ondeugend meisje. Behalve mijn laatste twee schooljaren, toen was ik rustig!! Toen pas besefte ik, hoe het eigenlijk hoort. haha.
Maarre leuke weblog trouwens!!

Op de middelbare school leefden wij ons altijd uit bij tekenen. Het was een leraar van midden 50, en was duidelijk al jaren stil blijven staan. Maar het was een hele lieve man, alleen beseften wij dat niet. Eventjes bevrijd van alle strenge leraren konden we bij hem altijd keten. En als straf kreeg je altjd de zelfde strafregels: "OOK MET TEKENEN GEDRAAG IK MIJ ORDELIJK EN NORMAAL" Op een bepaald moment had ik ze al in vooraad, en als hij mij dan weer eens briessend toeriep dat ik 100 strafregels moest gaan maken, liep ik doodleuk naar hem toe, overhandigde hem (uit vooraad dus) een stapeltje, en voegde er doodleuk aan toë: "Alstublieft, heeft u terug van 150??" Iedereen in een deuk, en ik moest naar de directeur, die mij dan maar bijbels liet kaften…ach ja…die wist ook ff niet wat hij er mee aan moest denk ik.

Op de lagere school in Hoogeloon hadden we meester Castelijns die de 5e klas runde, maar ook muziekles gaf in alle andere klassen. Vanwege het rapportcijfer moest ieder kind naar voren komen om voor de groep een liedje te zingen. Sommige kinderen durfden dat niet aan en werden dan door de meester zo zwaar vernederd dat ze er een trauma aan overhielden. In zijn 5e klas was hij ook verantwoordelijk voor natuurkunde. Dus nam hij een oude veldtelefoon van het leger mee om stroom op te wekken. De leerlingen moesten om beurten proberen het zo lang als mogelijke vol te houden met de twee uiteinden van de stroomkabels van de veldtelefoon in een bak met water. Eerst werd je lichtjes geëlectrocuteerd en vervolgens heftig omdat die lul steeds harder ging draaien aan de slinger van die veldtelefoon. Menig kind ging al huilend voor gaas. Wat mij echter het meest is bijgebleven is de jongen die zich verzette tegen zijn aanpak en vervolgens een zo harde draai om zijn oren kreeg dat zijn bril stuksloeg tegen de deur aan de andere kant van het klaslokaal. We hebben het dan over 1966, bijna 40 jaar geleden. Geen ouder die zich er tegen verzette en meneer Castelijns kon ongestoord verder gaan met zijn mishandelingen.
Vandaag zijn de onderwijzers vaak te soft, maar toen liepen er beulen rond die het vandaag geen minuut meer zouden volhouden.

2e klas lagere school, meester Buur. Er was een jongetje dat elke dag te laat kwam. Jongetje over de knie. broekje neaar benee en pets op die blote billetjes. Als meester erg kwaad was, ging het raam open en boosdoener wer dan eventjes in de prikbosjes onder het raam gehangen. Als je jarig was mocht je van meester Buur over de tafel lopen en met een plastic Flinstonesknuppel je klasgenootjes op de kop hengsten. Wat een gek was dat. Ik praat het natuurlijk niet goed, maar er kwamen geen ouders verhaal halen. De instelling was heel anders. Nu zou deze man regelmatig bezoek van ouders hebben gehad en de vraag is maar of dat bij woorden zou zijn gebleven, is ook niet goed natuurlijk.
Verder was het normaal bij ons op de lagere school. Via de bekende kruisjes achter je naam werd bepaald of je vervelend genoeg was om na te blijven. De straf was dan meestal sommen maken tot in de 3e macht. Weet nu nog niet hoe dat in zijn werk gaat, waaruit blijkt dat ik wel een braaf jongetje bent geweest.

Ik herinner me dat ik eens ten onrechte de klas uit ben gezet (nou ja, volgens mij dan;-)). Ik was zo boos dat ik de bel die in de hal stond en geluid werd als de school uit was, heb geluid. Hoe dat is afgelopen weet ik niet precies meer. Ik weet nog wel dat ik toen naar huis ben gegaan, voor mij was die dag de school vroeg uit.

haha doe nu een thuiscursus en…ben de beste van de klas
(ook de enige)

Ik zal het korthouden Wat mij nog bijstaat zijn de bordenwissers die regelmatig door de klas vlogen (ik zat op een echter openbare basisschool). Verder de eindeloze strafregels; hoe ouder je werd, hoe meer het werden. Ook het klassikale vernederen staat mij nog helder bij. Als nu iemand dat probeert laat ik ze met mijn vlijmscherpe (gevatte) tong zelf alle hoeken zien. Respect staat voorop. Ik kom al sinds mijn jeugd snel op voor minderbedeelden (zeg maar).

Joep 67; daar pest ik mijn kinderen nu ook nog wel eens mee….als we ouderavond hebben dan zeg ik dat Papa en Mama even lekker gaan roddelen over hun op school..haha.

Soms neem ik, tegen alle regels in, de kinderen ook gewoon mee naar de ouderavond, zodat ze tenminste het gevoel hebben dat we met ze praten ipv over ze praten. Dan krijg je overigens wel veel verbaasde gezichten van leerkrachten en andere ouders….god…hebben jullie geen oppas?

@Sandra67: Zeer goed, houden zo. Jouw methode is traumavoorkomend.

Ik heb ook weleens straf gehad op de lagere school maar dat is met niet zo bijgebleven, meer als strafregels schrijven of in de hoek staan zal het niet geweest zijn.
De straf die mij het meeste is bijgebleven is op de middelbare school, ik zat in de brugklas van de St. Michelmavo in Roosendaal en we hadden handenarbeid van meneer van Gastel. We moesten van hout een lamp maken met een figuurzaag, allemaal smalle latjes zagen dus. Nu ben ik een ramp met zagen, en ik had al zeker 10 figuurzaagjes gebroken en werd er ontzettend melig van. In die tijd was op de t.v. een reclame van ik meen Duyvis met Alice in Duyvisland en het grappige van die reclame was dat ze steeds bevestigende/ontkennende antwoorden gaf zoals: ja ja, dat doe ik niet of nee nee, ja kan daar doorlopen. Je begrijpt dat ik mijn klasgenoten erg aanstak met mijn ja ja mijn figuurzaagje is nog niet kapot enz. enz. We dreven van Gastel tot wanhoop en opeens was hij het beu en zei: en degene die nu nog een opmerking daar mee maakt gaat eruit! en ik kon er echt niks aan doen, het gebeurde echt spontaan! ik had mezelf niet in de hand! maar voor ik het wist riep ik: Nee nee, die gaat er uit!
Hij keek me met woedende ogen aan, stak zijn wijsvinger naar me uit en riep: DURUIT!!!! ik schrok me wezenloos, want ik als braaf schoolmeisje eruit gestuurd worden! ik probeerde het nog uit te leggen maar nee hij wilde geen excuses hoorde, dus daar ging ik, moest eigenlijk naar de directeur maar bang als ik was heb ik me verscholen op het toilet tot de les voorbij was en ging daarna gewoon met mijn klasgenoten door naar de volgende les. Nooit meer iets van gehoord! maar het had wel diepe indruk op me gemaakt en ik ben eerlijk gezegd daarna nooit meer eruit gestuurd!

@Frank Faber: bij mijn dochter op school (die nu in de brugklas zit) is het de 1e ouderavond verplicht dat de kinderen meekomen, en toch noemen ze het ook ouderavond

De straf die mij het meeste is bijgebleven is die op de basisschool. Altijd tijdens gym waren er drie jongens, die steeds bij de anderen de onderbroek van hun kont probeerden te trekken. Juffrouw Diana was het zo zat dat ze alle drie op de kast moesten liggen en zij hun onderbroeken naar beneden deed en zij sloeg ze heel hard op hun billen en wij moesten dan lachen. Als je dat tegenwoordig zou doen, dan zouden er waarschijnlijk kamervragen over gesteld worden.

Ik zat in de derde klas bij juffouw van Meel die eigenlijk mijn lievelingsjus was. Op woensdag had een van ons iets geflikt, waar heel de klas voor moest nablijven; armen over elkaar, knietjes tegen elkaar en monden dicht. Nou was het de gewoonte dat mijn vader mij op woensdag altijd van school kwam halen…maar ik kwam niet natuurlijk …..In vol vertrouwen dat mijn vader mijn probleem zou oplossen stond ik ook niet raar te kijken dat hij ineens de klas binnen kwam stappen. Hij vroeg mij of ik er iets mee te maken had waarop ik ontkennend antwoordde. Het opvliegende karakter van mijn vader herinnerend kan ik me voorstellen dat de juf niets durfde te zeggen toen hij mij uit de bank haalde en ik mee mocht Naar Huis. De vreugde duurde niet lang toen ik besefte dat ik mij niet populair maakte bij juffrouw van Meel en bij de klasgenoten met deze aktie, de tijdelijke uitsluiting van de groep heeft toch wel een paar dagen geduurd.
Nu nog als mijn handen jeuken bij onrechtvaardigheden bij mijn kinderen en ik op hoge poten naar school wil stappen herinner ik me dit gevoel en zal ik mij altijd beheersen, uit respect voor hun plek in de rangorde. Een voor allen, allen voor een

het waren altijd die ouderavonden die mijn ouders erop attent maakten hoe gemakzuchtig ik was, ria kan het wel maar ria…..

als ik nu naar de ouderavond moet hoor ik diezelfde preek en spreek ik mijn kinders vermanend toe, alleen op school vertel ik de juf dan wel dat het waarschijnlijk een kwestie van erfelijkheid is.

Ik was, net als Miss Bella, een ontzettend braaf meisje. Ik vond het ongelofelijk als kinderen een leraar of lerares(middelbare school) pestten, die toch al geen orde kon houden. In zo'n rumoerige klas (iedereen kletste en de 2 grootste bekken maakten er helemaal een zootje van) draaide ik mij om naar mijn vriendin om iets te vragen en prompt was het :"Ludmilla, nablijven!". Ik geloofde mijn oren niet! Ik moest uit een literatuurboek iets van 30 bladzxijden overschrijven voor de volgende dag. Ik heb ook wat stukken overgeslagen. Maar wat me het meest raakte was de onrechtvaardigheid….En ik had nog wel zo met deze lerares (mw. Wissel) te doen.

Het meest is mij de tik op mijn vingers bijgebleven.
Ik was linkshandig en wilde dus ook schrijven met links, maar dat mocht niet en dan kreeg je een tik op je vingers met een liniaal. Je moest namelijk met een kroontjespen schrijven en dat vlekte als je linkshandig schreef. Het gevolg is geweest, dat ik met beide handen kan schrijven.

Ik moest ooit in de hoek van de klas staan, dat vond ik heel erg, want iedereen keek naar je en dat was verschrikkelijk.

De mooiste straf was wel die, die ik kreeg van mijn muziekleraar Dhr. Diederen op 2 Atheneum.
De hele aula, waar wij les hadden, werd verbouwd: zodoende stonden de tafels en stoelen allemaal opgestapeld achteraan in het lokaal. En wat doet die eikel ( excuseer mijn woordkeus ); hij geeft een les, en zegt achteraf dat we allemaal aantekeningen moeten maken. Ik spreek dus met iemand in mijn klas af dat hij, bij gebrek aan tafeltjes, mijn rug ( ikke voorovergebogen staand ) als tafeltje moet gebruiken, en dan zou ik in de pauze alles van hem overschrijven. Die leraar ziet ons zo staan, en gebied mij ( jawel ) op te houden en meteen ook te gaan schrijven. Nadat ik hem gezegd had, dat ik zonder tafel niet kon schrijven, werd ik voor de keus gesteld; de klas verlaten of doen wat hij zei. Ik niet gek natuurlijk, mijn spullen gepakt, en …. tabee.

Na de les kreeg ik mijn strafwerk: 3 pagina's uit het geschiedenisboek overschrijven, en wel achterstevoren EN in spiegelschrift. Daar kon hij dus mooi naar fluiten.

Eenmaal thuis, heb ik het hele verhaal aan mijn vader verteld, die een mooie brief aan mijn leraar stuurde, waarin hij hem voorstelde om mij als straf een ongeschreven symfonie te laten overschrijven, of een geschoren schaap te laten scheren ( hetgeen duidelijk de waanzin van het gegeven strafwerk aangaf ).

Uiteindelijk mocht ik het hele jaar geen muzieklessen meer bijwonen, kreeg ik op 2 tussenrapporten geen punt voor muziek, en op mijn laatste rapport een 3, waardoor ik van 2 Atheneum naar 3 Havo mocht, mits ik tijdens de zomervakantie een taak voor muziek maakte. Ik heb die taak gemaakt ( met veel tegenzin ), maar op de dag dat ik hem moest inleveren, was Dhr. Diederen niet aanwezig.

Toen ik uiteindelijk al een half jaar op 3 Havo zat ( met prima punten ), liep ik betreffende leraar nog eens tegen het lijf, en heeft hij nog geprobeerd mij van school te laten verwijderen omdat ik mijn taak niet had gemaakt.

Da's pas een kaa-uu-tee herinnering aan de middelbare school!!

Sentiment: ik heb die reclame op video, die v Alice In Duyvisland.
'doe de duyvis dip' en dan zitten er een paar op een wipwap, en alice wil ook wippen en dippen geloof ik hahaha!

@$teven: oow geweldig dat je die nog hebt zeg! ik zie het inderdaad weer helemaal voor me, dat dippen en wippen jah!!

Op de lagere school weinig strafwerk gehad (was blijkbaar in de klas best braaf), maar op de middelbare school geregeld uit de klas gegooid: melden bij de conrector, preek aanhoren, naar de concierge voor een geschikte taakstraf (schoolplein vegen, aula vegen). Soms ook van een leraar een portie strafwerk: ik vergeet nooit die ene keer dat ik vijftig Engelse woordjes in 50 zinnetjes moest gebruiken. Toen heb ik continu de betreffende docent in de zinnetjes terug laten komen, op een onnozele manier natuurlijk. Mr. Franken has a very ugly face, in die trant. Nooit commentaar op gekregen, maar ik hoefde ook nooit meer zo'n opdracht te doen.

@$teven1970: jaaah die heb ik nog wel ow dat zou ik echt keigaaf vinden!!

Ik word er nogal vaak uitgestuurd enzo.. normaal lopen ze maar een beetje te zeuren en dan mag ik weg, want ik ben een speciaal geval ofzo :S nu moet ik ineens een "werkstuk" maken over waarom ik er zo vaak uitgestuurd word, en wat ik er allemaal aan kan doen, als dat maandag niet op het bureau van me coordinator ligt word ik van school getrapt :S

op de lagere school heb ik wel i de hoek gestaan, en draaien om mijn oren gekregen, maar dat was dan ook in 1959 en opvolgende jaren; ook werden kinderen wel eens vóór de klas over de knie gelegd of moesten bukken voor een aantal tikken met de aanwijsstok.

Op de basisschool kregen we iedere week een uur godsdienst en dat was niet echt aan een heiden als ik besteed. Dus kwam het weleens voor dat ik met een ander zat te kletsen en ouwehoeren. Toen moest ik maar een paar pagina's uit de bijbel overschrijven. Uiteindelijk kwam er niet meer dan "In" op papier, want de rest was/is(in mijn ogen) onzin en dat heb ik de godsdienstlerares ook verteld. Daarna nooit meer zulke 'straffen' gehad. Op de Havo was ik niet lastig. Ik leed gewoon in stilte en zat mn tijd uit tot de bel ging. Nog steeds heb ik een hekel aan opleidingen en studies, maar als ik er in mn werk iets mee kan bereiken, dan onderga ik het maar.

oei, een aantal tikken met de aanwijsstok? in mijn kinderjaren was dat gelukkig niet meer het geval!!!In de hoek of even op de gang was het enige gelukkig, en draaien om je oren….tegenwoordig wordt men er voor gewaarschuwd: het mag helmaal niet meer want je kunt er nu een hersenbeschadiging aan over houden of ineens doof worden….liever niet….

Meppen, scheldnamen, denigreren, het gebeurde allemaal wel eens. Van pesterijtjes tussen leerlingen heb ik geen concrete herinneringen. Geen schokkende dingen. Met betrekking tot volwassenen weet ik wel degelijk nog dingen. Dingen die gewoon niet kunnen.

Meppen is me eenmaal overkomen, door een alleraardigste handenarbeidfeeks, 2e klas lagere school, de eerste les al. Ik weet nog hoe enthousiast ik was in dat knutsellokaal met al die spullen. Maar helaas, ik had een papiertje verkeerd om geplakt. Ze sloeg me plotseling tegen het hoofd waardoor het duizelde. Ik wist niet waarom ik geslagen werd, maar ze sloeg net zo hard als m’n moeder (was indertijd ook nog gebruikelijk kennelijk) en ik was vooral daar over verontwaardigd. Ze begon me uit te foeteren en zij iets van ‘maatregelen nemen’. Ik wist niet wat dat was en dacht dat ze het over ‘materiaal’ had. Tja, hoe dingen je bij kunnen blijven. Later zag ik dat ze ook andere kinderen sloeg als iets haar niet aanstond. Raar figuur. Handenarbeid was nooit leuk. Hoe creatief ik ook was, ik probeerde haar vooral niet boos te maken. Later op de opleiding zag ik tijdens studie leermethoden nog eens experimentjes met kinderklasjes uit een ver verleden. Een klasje kreeg dan opdracht om keurige bolletjes te kleien, mocht onderwijsmensen dit iets zeggen. Ik moest meteen aan haar denken.

Ook op andere scholen zag ik wel eens dat kinderen geslagen werden. Draaien om de oren links en rechts als iemand niet luisterde. In de 6e kwam eens een overspannen figuur de klas binnenrennen en sloeg een klasgenoot met een stokje op z’n handen. Tot bloedens toe, dat zagen we toen de jongen het lokaal uitrende. Het zat aan de deur. De jongen had het in z’n hoofd gehaald om dat stokje mee de school in te nemen terwijl dat niet mocht. Ik zie het verbijsterde gezicht van onze eigen lerares nog voor me. Hoe het verder is afgelopen weet ik niet, maar in het dorp is het verhaal nog steeds bekend.

Door de leraar op een gemene manier te kijk gezet worden gebeurde in de vierde klas. Iets waar ik nog steeds met de pet niet bij kan. Volgens mij ben je niet goed bij je hoofd wanneer je verbasterde initialen van een kind van amper 10 op het bord gaat krassen en de klas aanmoedigt om te gaan lachen om die ‘gekke naam’. Het was niet leuk en zo was het ook zeker niet bedoeld. Het zorgde bij mij voor een olifantenhuid en diep disrespect. Tja, die meneer had meer van dat soort geintjes als er iets gebeurde wat hem niet zinde, ook als je totaal niet wist wat je nu precies verkeerd had gedaan kon je het haasje zijn. Geen standje maar zeker minutenlang doorgaan. Het leken dan wel uren. Ik was zeker niet de enige en herinner me huilende kinderen. De man maakte gebruik van zwakheden en groepsdruk. Ik kan me herinneren dat ie een meisje dat al regelmatig gepest werd om haar overgewicht er klassikaal mee ging sarren. Heel vernederend moet dat zijn geweest. Het zal wel geestelijk onvermogen of overspannenheid zijn geweest van de beste man. Geen idee. Als er stagiaires, andere docenten of ouders waren veranderde z’n gedrag en gedroeg hij zich normaal. Heel typisch. Als er ‘kwekelingen’ waren achterin de klas of voor het bord waren de lessen vele malen prettiger.

Toevallig sprak ik van de week een oude schoolvriend die bepaalde herinneringen heeft aan de middelbare schooltijd bij een bepaalde docent. Die noemde die vriend altijd bij een denigrerende scheldnaam. Toen ik dit hoorde herinnerde ik me het weer. Typisch, omdat die docent in kwestie tegen mij juist heel correct was en ik had veel respect voor die man. Zodoende had ik ook echt andere herinneringen, terwijl die vriend gewoon gelijk heeft. Zo aardig was die man niet.

Ikzelf heb een stukje in het onderwijs gezeten en heb mensen in de vriendenkring die hun beroep ervan gemaakt hebben. Allerlei niveau’s. Wat betreft de benadering van kinderen is er toch een hoop veranderd in een paar decennia. Toch kan ik niet zeggen dat de over het algemeen strengere aanpak indertijd -uiteraard zonder meppen en dergelijke- zo slecht was. Maar ja, misschien maakt het ook weinig uit.

er was iets in de klas gebeurd,toen de meester even uit de klas was,bij het terug kome keek hij de klas rond,en zei;ïk weet niet wie het gedaan heeft,maar jij [wees naar mij]kijkt TE onschuldig.kom maar eens voor het bord.en zeg nu maar waarom je dat hebt gedaan.ik had er geen antwoord op[ik was het ook niet geweest],en toen draaide hij het vel van mijn hals om,als straf!ik vergeet het nooit meer.