Cassettebandjes
Link naar dit artikel Op zondag 13 november 2005 geschreven door Gastloggers
In de jaren 70 had je nog geen diskman of mp3-speler maar je kon toch je favoriete muziek en je grootste hits mee naar school nemen door je walkman mee te nemen.
In vergelijking met de modernste i-pod een gigantisch groot en zwaar apparaat waar je cassettebandjes in moest stoppen en dat heel veel batterijen kostte.
Cassettebandjes waren ondingen. Om een volgend liedje te beluisteren moest je met de ffwd toets doorspoelen en dan heel de tijd even stoppen om te horen of ‘ie nog niet te ver was. En anders een stukje terug (wat bij veel walkmans neerkwam op het omdraaien van het bandje en dan weer even doorspoelen, het bandje weer omdraaien etc.)
Thuis had bijna iedereen behalve een pickup ook wel een cassetterecorder, ik had er zelfs 2 in een omdat je dan ook kon kopieren. De kopieen hadden bij mij alleen altijd wel een bromtoon op de achtergrond. Grote bakken vol met cassettebandjes, in plastic doosjes met kartonnen labels die met pen waren volgeklad, veel doorhalingen, en die vaak ook nog eens in het verkeerde doosje zaten. TDK cassettes was het beste merk. En je had 2 soorten, Fe, ijzer en CrO2, Chroomdioxide. De laatste waren beter qua geluid en uiteindelijk kreeg je ook nog Metal tapes.
Bovendien kon je nog kiezen uit 60 minuten, 90 minuten of 120 minuten. En natuurlijk had je ook voorbespeelde muziekcassettes. Een ramp was als het bandje vastliep in je recorder. Dan was je wel weer even bezig om het bandje heelhuids eruit te krijgen. Daarna was het tapeje dan verfrommeld wat de geluidskwaliteit niet ten goede kwam.
Heb jij vroeger ook veel cassettebandjes gehad?
Feed
Trefwoord(en): batterijen, cassetes, i pod, pickup, walkman
Ja, en dan de top 40 opnemen met de vinger aan de knop.
Zelf "dick voor mekaar" shows maken met gekke geluiden en zo.
Meezingen met liedjes en dat opnemen op een echomicrofoon.
Voorbepeelde bandjes waren te duur, ik nam alles op van de radio.
opnemen was best wel moeilijk want op het eind van een nummer was altijd die vervelende discjockey
Het waren altijd halve nummers
ja helemaal geweldig…cassettebandjes…samen met je buurmeisje van alles opnemen…er waren destijds ook cassettrecorders waarvan je de snelheid kon 'instellen'…was het niet lachen om iets dat je had opgenomen in 'slow motion' of juist heel snel (smurfenstem) af te spelen?…;)
Net als Bertus zat ik op zaterdagmiddag met mijn vingers bij de knoppen van mijn cassetterecorder om mijn favoriete nummers van de Top 40 op te nemen. Het soms vastlopen van het cassettebandje was een ramp, met moeite kreeg je de cassette weer uit je recorder, het bandje in de kreukels, en met je vinger of de Bic pen dan weer proberen om alles wat uit die cassette 'hing' er netjes in zien te krijgen.
Op de kartonnen labels maakte ik altijd collages van uitgeknipte plaatjes van de zangers/groepen. Deze plaatjes knipte ik altijd uit de Troskompas en de KRO-bode (van de buren) en de NCRV-gids (van weer andere buren).
Auto reverse was een uitvinding! 90 minuten muziek: dat kon de platenspeler niet!
Bij 120 kruiste ik altijd mijn vingers…
3 BasF chroom c90 kostten in 1981 17,50.
Voor bespeelde cassettes zijn op Ebay nog steeds kopers! Ongelooflijk waar.
Misschien heb ik mijn schoonmaak setje nog: een flesje voor het rubber en een flesje voor de koppen.
Als de batterijen van je walkman bijna leeg waren kwam de muziek heel langzaam voorbij en was dan niet om aan te horen. Weinig mensen kennen de opvolger van het cassettebandje wat zo'n tien jaar geleden zijn intrede deed, namelijk minidisc. Het was op zich een waardige opvolger maar is er helaas nooit echt ingekomen.
Honderden heb ik, allemaal met oude muziek. Als er eentje stuk ging, plakte ik die weer zorgvuldig aan elkaar. Dat is het enige waar ik engelengeduld voor op kan brengen. Eens ging het hele bandje stuk en had ik meters bruin "ling" dat ik toch weer op de spoel kreeg, helaas was er ergens iets achterstevoren gegaan en bij het afspelen was de muziek inderdaad in de verkeerde richting. Geinig, maar moest het weer overdoen en het lint was nog kreukeliger de tweede keer. Bij brand zullen na alles wat leeft in het huis de cassettes het eerst worden gered.
"lint", geen ling. Het is een beetje laat vanavond en ik zie de letters op mijn keyboard niet zo duidelijk.
jups… stapels en stapels… en toentertijd kreeg je - als je informatie aanvroeg voor het leren van een moderne taal bij zo'n opleidingsinstituut - er een bandje bij met voorbeelden. Dus ik vroeg geregeld informatie aan, simpelweg vanwege die bandjes. Plakbandje erover en je kon toch weer zo'n 20 minuten muziek erop kwijt (want ik had geen geld voor bandjes).
Die krengen (bandjes) waren in verhouding ook nog eens hartstikke duur…
Cassettebandjes, pffffffff bakke, bakke vol met die ondinge.
Ik ben blij dat ik daar vanaf ben (in gebruik dan he). Zeer zekers zal
ik ze nooit wegdoen, op veel tapes hoor je onze (steven1970 ik ) piepstemmetjes nog. Als we aan het spelen waren, tape erin, met de microfoon op recording…..echt leuk. Ook namen we films op dan het liefst met freaky geluiden, zoals de Exorcist. Daarna afspelen de pauze toets een klein beetje indrukken zodat de tape langzaam draaide, werd het geluid nog freakyder….hahahaha, wat je als kind maar leuk vind…….
Wanneer kwam de Walkman er eigenlijk? Ik had al heel lang cassettebandjes en een recorder voor ik ergens begin jaren '80 een Walkman kocht. (Is daar al een log over?).
Wij maakten thuis 'spookhuis' bandjes met 'enge' geluiden om af te spelen in een donkere kast of een schaars verlichte kamer. En dan elkaar maar bang maken natuurlijk.
Al die soorten bandjes. Ik kocht altijd CrO2 en mijn ouders Ferro of Normaal, die ik slecht vond, vooral voor muziek.
Even opgezocht: de Walkman kwam in 1979 op de markt.
O toen pas. Nou ja, het gaat vooral over cassettebandjes. Ik dacht overigens dat de walkman er al eerder was. Cassettebandjes zeer zeker wel. O, ik heb deze gastlog gemaakt met heeeeeeeeel veel herinneringen aan het cassettebandje. We hadden in de auto ook een cassetterecorder waar je de bandjes overdwars moest instoppen. En ik kan me ook nog herinneren dat mijn ouders Philips cassettebandjes hadden.
Ja joh, cassettebandjes, waar bleef de tijd. Op zeker moment kreeg je ook de Dolby ruisonderdrukking en je had later Dolby A en Dolby B. In de praktijk kwam het er op neer dat ze de hoge tonen onderdrukten waardoor ook de muziek zelf wat flets klonk. En je had ook nog autoreverse cassettedecks waardoor je het bandje niet meer hoefde om te draaien.
Toch ben ik blij dat er nu de dvd en de mp3tjes zijn want laten we wel wezen: de geluidskwaliteit is (hoewel je over die van sommige mp3tjes kunt discussieren) is ontiegelijk veel beter dan die van de beste cassettebandjes.
En wat het opnemen met de vinger op de recordtoets (en bij mij ook op de playtoets want die moest je samen indrukken) betreft: Het opnemen van de radio ging maar beperkt omdat de dj's altijd door de intro zaten te kleppen. Maar het is nu wel een hele zoete herinnering.
Lisette
Wat een ellende was dat!! Uren zat ik met mijn oren aan de boxen gekluisterd. Hopen dat de DJ op tijd zijn mond hield. Als ik nu een nummer hoor wat ik toen opgenomen heb, weet ik nog precies welk nummer erna komt, of wanneer het "tikje" in de plaat zit. En de ergernis als het niet lukte, als het knopje bleef hangen. Vreselijk. Lang leve de MP3-spelers van deze tijd. Maar toch had het wel iets.
O, jaaaaaaaa, praat me er niet over. Ja, wat een gehannes was het altijd met die cassettebandjes zeg. En ik had ook zo'n zgn. cassettemolen, een lelijk plastic ding waar je de cassettebandjes zo in kon stoppen dat als je er op drukte dat hij er dan uitfloepte.
Er komt nu weer een hele wereld in mij terug ja.
En ik weet ook nog goed dat je aan het einde altijd een stukje open moest laten omdat je anders een half nummer had daar en dan moest je dus doorspoelen alleen dat deed je met je walkman dan niet omdat dat veel batterijtjesstroom kostte en dan draaide je het bandje zo maar om maar dan miste je aan de andere kant natuurlijk het beginnetje.
Wat is er veel over te vertellen. En wat is dit nou nog eens echt een sentiment waar IEDEREEN over mee kan praten!
Lisette
Ik denk dat ik zeker duizend bandjes heb. Nog steeds. Opbergboxen vol. En bij meer dan de helft weet ik welk nummer erna komt, ook zo'n bekend verschijnsel, de volgorde vd liedjes op je bandjes. Die v Philips, met die rode (60), groene(120) en blauwe(90) bolletjes zijn de eersten die ik herinner van mijn ouders die ik dan overnam op den duur… Toen op een gegeven moment rond 1980 die transparante kwamen was dat echt space! TDK was cool, ondanks de shirtreclame van Aj*x.
Later werd dat een standaard. BASF teepkes sloopten je koppen met dolby A,B,C deed ik nooit niks, zo ook niet met metal of chroom. Verzamelbandjes maken vind ik nog steeds 1 vd leukste dingen om te doen. Lekker bietje rommelen, 2 verschillende kleuren pen (groep/titel) dan lekker 'walkmanbandjes' maken. ik wou dat ik daar nog meer tijd voor had. Bij mij in huis is, op deze computer na en mn DVD speler de 'moderne' techniek nog niet doorgedrongen. Ik zou niet eens weten wat t was, als ik een I-Pod (?) of Mp3 speler in mn handen kreeg!
En op sommige stickertjes van je bandjes stond 'Ruisondedrukking' en daar schreef ik altijd in t klein "Willem" voor, haha. En idd, de Bic pen. Eigenlijk zou er standaard een BICpen bij moeten zitten bij de aanschaf v bandjes. ideaal handmatig terugspoel aparaat.
En je eigen stem (gek doen! boeren en scheten laten!) opnemen op bandjes . Ik heb ze gelukkig nog, die teeps, schitterend, zonder de baard in de keel. Onwerkelijk om dat terug te horen.
Op dit moment staat er trouwens gewoon een teepje op hoor, met Gouwe Ouwe metalsongs (Death, Agent Steel, Onslaught, Sodom, Whiplash, Manowar voor de kenners).
Ik hield alles bij. Ik had een schrift waarin alle titels van alle nrs die ik had stonden, met daarachter in potlood: 10,35, 38, 44, 59, 116, etc… Op die teepjes was dan dat nr te vinden mocht ik t zoeken.
Maar dat was op een gegeven moment niet meer bij te houden.
Jammer dat ik in 1986 ben begonnen om al mijn bestaande teepjes over te spoelen met metalmuziek. Echt jammer, ik had zo graag t Boer-ABC-lied nog es gehoord hehe!
Ook mijn broer wiste bergen teeps ivm zijn ©ommodore64.
Ik ben dol op bandjes. Als ik bijv. Teep 201 luister (Salou 1987) dan beleef ik die sfeer van die vakantie weer. Dat bandje woonde toen in mijn walkman. (Zo'n grote gele Philips Moving Sound met radio)…
Ik zou echt balen als ik geen cassettedeck meer had….
Jaaaaaaaaa, langzaam komt het weer terug he. En wat ik mij ook nog kan herinneren zijn die cijfertjes, witte cijfertjes op zwarte wieltjes. Dan kon je dus zien hoe ver het bandje was en kon je dus makkelijk doorspoelen naar het volgende nummer (als je dat bijhield op het doosje). En er zat een knopje naast en als je daarop drukte *floep* dan stond hij weer op 000.
En ik kan mij ook nog de handeiding van mijn Philips radiocassetterecorder herinneren (dat was toen een best kostbaar bezit en ze waren ook nog heel erg duur ook.)
"Open de cassettehouder"
"Stop een cassette in de cassettehouder met de tape aan de bovenzijde"
"Sluit de cassettehouder"
"Druk nu op de toets "play" om het afspelen te starten
Voor veel mensen was dat echt niet zo vanzelfsprekend allemaal.
Jaaaaaa, de cassetterecorder. Tegenwoordig zwaaaaaaaaaaaaaaar verouderd, maar het doet mij deugd te horen dat $steven er nog zoveel plezier aan beleeft.
Lisette
@Lisette, Ja dat was ik bijna vergeten die witte cijfertje op zwarte wieltjes. Ik heb net mijn cassetterecorder eens goed bekeken maar die mogelijkheid zit er bij ook op. Mijn Akai HX-A2 (gekocht in 1984) ziet er heel stoer uit, heeft alle hierboven al genoemde mogelijkheden en ik doe er al tien jaar niks mee. Twee weken geleden maar weer eens een kleine opruiming gedaan en toen besloten om die schoendozen met cassettebandjes weg te gooien (Zaten heel veel van die slechte blauwe ferro bandjes tussen). Tot vandaag geen spijt gehad maar ik besef nu pas dat daar toch wel leuke eigen opnames tussen zaten en natuurlijk die Dik voor mekaar-shows en niet te vergeten m'n interviews met Herman Finkers, de ministers Van de Broek, Pronk en Brinkman, joop Zoetemelk, Hennie Kuiper en….. WAT BEN IK STOM.
Jaaaaaaaa cassettebandjes!! De Nationale Hitparade opnemen met Felix Meurders en later Frits Spits want daar werd NIET DOOR DE MUZIEK HEEN GEPRAAT!!! Die nummertjes kon je idd gebruiekn om aan te geven waar een volgend nummer begon. In begin jaren 80 had ik een nouveauté: Een cassettedeck die de ruimte tussen de liedjes herkende en dus automatisch stopte bij het doorspoelen!
Nou en of , ik heb ook heel veel met cassettes zitten rommelen !
Ik nam dan weinig nummers op van de radio , alleen als ik een liedje niet op single kon krijgen , dan moest het wel.
En met mijn broer samen boeren laten ( hele harde ! ) en boeren laten op muziek. Weer later waren we zo geoefend , dat we hele songteksten konden boeren op muziek. Die bandjes heb ik nog allemaal , evenals een walkman. Veel lol gehad.
Maar de kwaliteit liet nog wel eens te wensen over , ik ben toch wel blij dat we nu cd/dvd hebben en i-pod's ! Het gaat nu toch wel heel wat sneller en met veel betere geluidskwaliteit ! Maar ja , jeugdherinneringen blijven ook altijd dierbaar , die tijd komt nooit meer terug !
Jaaaaaa , alles opnemen wat je maar leuk vond, toch jammer dat zulke dingen veranderen.
O, ja, uren aan de radio met je vinger bij de knop van de cassetterecorder, om precies op het juiste moment te drukken. Ik kan me niet meer herinneren of ik ooit een walkman had, mijn kinderen wel, My first Sony, zo'n knalrood geval, met kinderliedjes van o.a 'kinderen voor kinderen' en bandjes met door mij ingesproken verhaaltjes, op de achterbank van de auto op weg naar de camping. Mijn man had trouwens nog een bandrecorder toen ik hem leerde kennen, ik vond dat maar een onhandig kreng.
Jaja, die casettebandjes. Had m'n casettedeckje altijd op scherp staan bij de Beton Top Drie van good old Alfred Lagarde (VARA-dinsdag) en natuurlijk tijdens de Top 100 Allertijden die elk jaar werd uitgezonden. Nog steeds als Child in Time van Deep Purple langs komt, hoor ik die kerstjingle er in gedachten doorheen, haha!
De walkman kwam pas later, maar ik vond het anders wel een perfecte uitvinding. Heerlijk om helemaal in je muziek op te kunnen gaan, als je toch in die vervelende bus moet zitten..
De walkman…jarenlang op mijn verlanglijstje gestaan. En toen ik er eindelijk een zelf ging kopen, kon je er krijgen gecombineerd met radio. Doffe ellende, want de favoriete radiozenders deden het nooit goed op de fiets.
Bandjes maken dat heb ik jarenlang gedaan. Geen top 40 tapen, nee zelf diskjockey spelen. Van elke lp de favoriete nummers opnemen. Wat een werk, maar oo zo prettig om eindelijk al mijn favorieten achter elkaar te kunnen horen.
Ladingen bandjes en om de batterij te sparen ging ik ze met een potlood terugdraaien indien nodig. Ik kocht als het kon die chroombandejs vnwege de kwaliteit, jaja.
Maar mijn Sony walkman, de eerste die bestond zo ongeveer, woog dan wel bijna een halve kilo, er zat wel een extern microfoontje bij, stereo!
Dat microfoontje zit nu boven op mijn flatscreenmonitor geplakt voor Skype.
Ik kon ook op verschillende snelheden vooruitspoelen (met geluid dus, niet alleen sneller, maar ook extra langzaam) en had nog de keus tussen extra bass en dergelijke; echt alles zat erop.
Ook een radio met fm, sm of hoe dat heet etc, en van die radio kon ik, volgens mij, dan ook gelijk weer opnemen.
Ik heb 'm nog ergens, geloof ik.
In die tijd was ik mega-fan van Wham! ik nam altijd het nieuwste liedje op op cassette en draaide hem dan meteen om en nam hem nog een keer op. Zo kon ik het liedje achter elkaar horen door steeds om te draaien! Hahahah. Ondenkbaar in deze tijd. Gebruik nu minidisc, lijkt op de bandjes van vroeger alleen van deze tijd!
Wat mij nog bijstaat is het maken van cassettes voor de walkman ja. Hele middagen bezig met goed bijelkaar passende favorieten uitzoeken, plaat opzetten, deck starten, infaderen(vond dat altijd lekker om te zeggen, net of je er verstand van had) uitfaderen en ritueel opnieuw. Maar aan het eind had je ook wat. Precies die muziek die je horen wou. Nu nog, als ik bepaalde nummers hoor en het eind nadert, hoor ik in mijn hoofd het nummer wat op mijn bandjes kwam al beginnen. Je weet dat het niet zo is, maar toch valt het iedere keer weer tegen als blijkt dat na Boomtown Rats niet Herman Brood (for exsample) komt:-(
Is dit eigenlijk wel jeugdsentiment? Die walkman had ik pas toen ik al het huis uit was….
Nou veeeeeeeeel nee viel volgens mij mee
maar als ik hier opmerk dat ik hier in de omgeving
bekend stond als degene op mountainbike met walkman
hoef ik zeker niet te melden dat ik veeeel maar dan ook
veeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeel batterijen verbruikt heb
Wat dacht je van de 8-track ook typisch jaren 70.
Mijn eerste cassetterecorder kreeg ik voor mijn 16e verjaardag in 1974. Geen "intern opnemen", dus pal voor de radio zetten. Je hoort mijn broer acht keer acher elkaar gedurende een lied niezen en ook kan ik nooit "Only the Lonley" van Roy Orbison horen zonder afwasgeluiden, omdat die er bij de eerste keer opnemen tussendoor zaten. Er werd ook wel eens aan- of opgebeld en de koekoeksklok hield zich ook nimmer stil.
Een walkman heb ik nooit gehad, wel veel cassetterecorders. De derde was een radiocassetterecorder, zodat mijn broer zoveel niezen kon als hij wilde (hooikoorts, heeft-ie nog).
Ja, ik heb nog steeds mijn bandjes van vroeger, ik zat altijd samen met Astrid (mijn hartsvriendin) complete shows op te nemen, ik geloof dat we toe een jaar of 9 waren.Veel dik-voor-mekaar opgenomen, en we gingen ook wel eens naar buiten met de cassetterecorder, gingen we wildvreemde mensen intervieuwen,ha -ha! En muziek he? De europarade, top 40. Boeren en scheten opnemen, hoorspel maken. Een aantal bandjes heb ik goed bewaard, en soms luister ik ze wel eens, omdat mijn vriendin negen jaar geleden is overleden, zijn ze mij heel veel waard.
Voor mijn eerste computer had ik bandjes. Dat was nog eens erg. Gelukkig is dat wel veranderd.
Maar echte muziek tapes, daar heb ik niets meer van. Wel ampex banden.
Ook toen het dubbele cassettedeck ineens zn intrede deed. Dat was het helemaal!
Ook voor velen een bekend verschijnsel (iedereen maakte t wel es mee) dat je te lomp was met t pinnetje eruitbreken. ik weet t nog, met de schaar.Uuuren zitten tepen (verzamelbandje v 90 min) en dan voldaan, weliswaar rugpijn vd houding maar hij was eindelijk klaar! en dan met de schaar t pinnetje eruit willen breken en TSJAK! ik stak t bandje godnondeju doormidden! En probeer dan maar eens in die emotionele gemoedstoestand dat bandje te repareren! Alleen dat stukje ijzer met dat viltje erop in t midden. als dat los was, dan vergeet t maar. En die kleine fukschroefjes waar geen enkele fatsoenlijke schroevendraaier op paste. En langzaam (terwijl je de indrukwekkende lijst op t hoesje nog es door leest wat je zojuist allemaal bij elkaar gezocht had die hele middag en avond) daalt t besef in dat je alles voor Jan met die korte achternaam gedaan hebt. Dat gevoel.
Ellendig zelfmedelijden in zijn puurste vorm. . . . . . . . . . .
Ik gebruik ze nog steeds…..
In mijn auto heb ik een radio-casetterecorder…
Het is ook al een oud auto'tje!
Ik heb alleen al in geen jaren nieuwe bandjes opgenomen dus ik gebruik nog steeds de bandjes die ik in mijn studietijd opgenomen heb; jaren '83 tot '87 dus…. Lekkere " Gouwe Ouwemuziek"!!
Grappig om te lezen dat velen met mij boeren en scheten teepte!
) Zelfs de meisjes!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! 
)
en ook leukt rowuens denk ik nu, was om je recorder op opnemen te zetten als je hoorde dat je moeder naar bovenkwam ofzo en dan haar provoceren omdat je weet dat t wordt opgenomen.
Ik hoor ons mam nog zeggen:"Steven doenie zo misselijk", als ik allemaal vervelend tegen haar deed om een reactie loste peuteren die t waard was om later terug onder haar neus te houden!
ik herinner me ook een stoeipartij met mijn broer dat een echt gevecht werd. wij stoeiden op mijn bed en dat werd steeds feller en ineens hoor je een scheurgeluid en ik zeg:"M'n dollydotsposter!"
(mn broer scheurde m per ongeluk met zn voet) en toen liet ik m stikken met een kussen op zn hoofd, waardoor hij vuurrood en bloeddriftig ontplofte op t moment dat ik m weer liet ademen. Dan hoor je mn moeder de trap echt stampend opstormen roepend: Wa bende gullie godverdomme allemaal aan t doen?!" en dan typisch van mij zo'n kind-reactie (ja hij scheurde mn poster!) (en mn broer: hij liet mij stikke met een kusse)…
Hmm, kheb zin om dat bandje weer es te horen! hahaha, echt! Ik hoop dat ik dat nog heb…..
ik heb honderden bandjes gehad, allemaal opgenomen tijdens de nationale hitparade, daar draaide ze de platen helemaal.
De walkmans waren jaren 80, niet jaren 70. In de jaren 70 had je nog grote draagbare cassetterecorders, de goedkoopste waren 70 gulden en zeer slecht, ik had er eentje van 80 gulden, je hoorde de b kant door de a kant heen, maar dan achterstevoren. Had te maken met verkeerde stand van de koppen.
Ik heb ook nog doorlopende cassettes gehad van een paar minuten. Bij mij deden de basf casettes het 't beste, tdk klonk wat doffig.
TIP van Joep: Laatst weer een verhuizing op m"n werk meegemaakt. Dan gaan ook altijd de ergens op de vensterbanken geparkeerde radiocassetterecorders mee (waarvan de eigenaren misschien al 20 jaar met pensioen zijn). Zet ze voor de gein eens naast elkaar. Dan krijg je een soort radiocassetterecordermuseum. Het zal je opvallen dat het cassettegedeelte altijd mankementen vertoond: Vaak ontbreekt de plastic bescherming of ontbreken er relevante knoppen. (ook leuk om naar te kijken zijn de dolle en vaak afgebroken antennes).
'mijn DollyDotsposter'…*grinnik*…..
Qua casettebandjes overtrof niks het merk 'That's' (of zoals de reclame ons, slecht Engels sprekende, kindertjes geruststelde: 'zeg maar TETS'!!)
@Henny Jane, ja, dat systeem heb ik ook wel gebruikt, voor de boxen zetten. Lache! Overigens was dat nog in het pre-cassette-tijdperk. ik deed dat met een bandrecorder. Later met mijn vriendin hoorspelen opnemen; er kwam vooral veel slappe lach op de band. Ik heb nog steeds een aantal cassettes die ik niet weg kan doen, omdat ze niet meer te krijgen zijn als CD. (en ik heb de LP's niet meer).
Frank Faber had het erover als de batterijen bijna leeg waren. Dat geluid wat er dàn uitkwam! Zo'n onderaards dungeon-achtig gebrom en gemompel.
de practical joke thuis was om het nieuws op te nemen, als dan gemeld werd dat de suiker duurder werd (een paar weken later opnieuw dat bandje afgespeeld) rachelde mijn vader ALWEER, leverde altijd weer een cannonade op dat ze niet goed bij waren in den haag enz,enz,
Ook erg leuk was het weerbericht af te draaien als de sneeuw net weg was, om s'morgens weer sneeuw te laten voorspellen, mijn moeder sloeg danonder andere die lekkere blikjes boterhamworst in.
Geloof dat ik ook iets gemist heb.Ook in mijn auto zit nog steeds een casetterecorder met bandjes uit de tijd van Ben Hur.Maar is dat nou net die DE muziek? ondanks het jengelende ondertoontje, omdat ze nodig vervangen moeten worden?
De mp3 speler ligt klaar om ingebouwd te worden maar ik heb er nog steeds de behoefte niet aan.
Heel herkenbaar die verhalen over: met je vinger aan de knop zitten om een liedje op te nemen. Op de achtergrond kun je horen dat je heel hard SSSSSSSSSSSSSSSSTTTTTTTTTT deed naar je medegezinsleden die gewoon doorgingen met waar ze mee bezig waren (afwassen bijvoorbeeld of een telefoongesprek voeren). Alle liedjes stonden er natuurlijk maar half op en volledig onverstaandbaar door heel veel sentiment op de achtergrond. Heerlijk.
)
We hebben nog een hele la vol met bandjes…
Ik heb ook -jaren '80- bandjes van mijn kiddies die er hele zelfbedachte verhalen op opnamen. Die lieve piepstemmetjes in peuter-Nederlands en idd ook weleens een ruzietje waarbij je mij of manlief op de achtergrond hoort mopperen.
Goud waard die dingen!
Op deze wijze begon ik met muziek verzamelen. Ik heb er volgens mij meer dan 800. Ik gebruik ze niet veel meer, maar zo'n database van muzikale herinneringen is altijd leuk ; op loze zondagen haal ik er wel 's een uit het archief. Blijft leuk!
In 1979 kwam de eerste Walkman op de markt. Het was een uitvinding van Sony
als radiomaker ben ik heden ten dage natuurlijk enorm blij, in de tijd van de cassette bandjes , was het natuurlijk veel meer werk, om bv een jingle klaar te zetten, de geluidkwaliteit ging na verloop van tijd ook achteruit, nee dan tegenwoordig, monteren, knippen en plakken is bijna kinderspel
Inderdaad liedjes opnemen met de stem van de dj er nog doorheen totdat ik een cassetterecorder kreeg waar je met een schuifje het geluid langzaam op kon laten komen bij het begin van een liedje (hoorde je toch nog de stem van die dj, maar dan zacht) kun je je nu niet meer voorstellen maar dat was toen "je van het". Ik heb nog altijd alle bandjes, zelfs die met de allerlaatste uitzending van de Dik-voor Mekaarshow. De bandjes zijn waarschijnlijk inmiddels niet meer om aan te horen, maar i.v.m. het ware jeugdsentiment kan ik het niet over mijn hart verkrijgen om ze weg te gooien.
Ik heb er nog een heleboel.
En: ik draai ze ook nog geregeld.
Een MP3-speler heb ik niet, dus als ik buiten muziek wil luisteren gebruik ik een cassette-speler die ik een paar jaar geleden voor een paar gulden bij het Kruidvat gekocht heb….
En het reparatie-setje heb ik ook nog .
Als 1 van de goeie cassettes stuk zou gaan, denk ik, dat ik zeker nog zal repareren….
Net als elpees vind ik de cassettes prima.
Echt waar.
Ik heb er nooit zo heel veel gehad,Had van alles wat L.Ps singles cassetebandtjes en CDs Maar al dat nieuwe spul snap ik ook nog niet i-pot mp3 ik snap de hele reclameblaadjes ook niet meer van de electronieka zaken het zijn aleen maar afkortingen ,ik laat dat wel aan me kids over.
Ik heb ook nog heel veel bandjes, maar draai ze nog sporadisch. Eerder, bij mijn vorige auto, kon ik nog bandjes draaien. Nina Hagen was favoriet. Dit bandje was mij zeer dierbaar, heerlijk meebrullen. Onlangs ontdekte mijn dochter een aantal rieten manden waarin mijn cassettebandjes lagen. Voor ik het in de gaten had, had ze uitgerekend het bandje van Nina Hagen gepakt, en trok daar alle tape uit. Ik dacht nog: wat heeft ze nu weer om zich heen liggen, het lijken wel slingers. AAAARGGGH, NEEEEE!!! Dat was het einde van mijn oude liefde Nina Hagen.
Inmiddels heb ik alles gedownload van internet en dus digitaal. Was wel een hele klus. Weg met die bandjes.
Ik heb er zooooveeel, niet te tellen. En dan opnemen van de radio, en hopen dat de dj er niet teveel doorheen praatte. Er waren ook programma's die er prat op gingen dat ze de platen "helemaal" draaiden zonder geklets erdoorheen. En dan zaten we in de aanslag met de cassetterecorder, prachtig. Als ik daar nog aan terug denk…. Ik heb me er nog niet toe kunnen zetten om al die ondingen weg te gooien, maar het moet eeuwen geleden zijn dat ik een cassettebandje gedraaid heb.
Nu ben ik van een vrij jonge stempel, maar toch hebben bandjes een bepaalde meerwaarde voor mij. Een gebrande CD is toch maar nep en zal het nooit zo goed doen als de bandjes die ik grijs gedraait heb. Eerst kinderliedjes en U2 van mijn vader (U2 dus, en niet die kinderliedjes), ook was ik dol op gesproken sprookjes. Later werden het van die gezapige house liedjes van mijn oudere neef, god, wat was ik jaloers, hij had al CDs in die tijd, ik had enkel Kinderen Voor Kinderen toen. Ik vond ze wel leuk, maar hij maakte er grapjes over dus zei ik dat ik ze ook stom vond. Nu heb ik nog steeds iets van 600 cassette bandjes (ik zie dat er hier mensen zijn die er nog veel meer hebben). Ik vind het ook nog steeds veel leuker als ik een demo-tape krijg in plaats van een demo-CDR. En, zoals laatst, kreeg ik van $teven1970 drie bandjes met allerlei herrie erop, dat vind ik echt zo mooi. Lekker op mn bed zitten, die bandjes luisteren, èn opschrijven wat ik ervan vind (moet het nog opsturen zeker?). Gelukkig kun je ze nog kopen!
))
Ik heb onder de link een soort van 'oude hoesjes-museum' staan. Tientallen scans.
Ik ben iets jonger dan de meesten hier, maar roept het enige herkenning op?
… Erger nog…. ik luister nu ook nog naar cassettebandjes met walkman…. ook al heb ik ook een discman, minidiscman en mp3-speler…. Het heeft toch nog wel iets ;o)
In 1979 kocht ik mijn eeste "geluidsinstalatie" wat in feite niet meer was dan een radiocassetterecorder. Ik heb hem allang niet meer, maar wat was ik er blij mee! Heb ook hele gesprekken aan tafel opgenomen, zo ook een Paaslunch bij mijn oma. Het bijzondere van die opnames is dat er stemmen op staan van mensen die allang zijn overleden. Ik koester die oude opnames dan ook en heb nu veel overgezet op CD. Dat heb ik trouwens vaak gedaan, ook met oude LP's. De geluidsopname is dan natuurlijk niet van digitale kwaliteit, maar het gaat om de opname en de inhoud van het gesprokene. je luistert naar muziek om de muziek en niet naar de kwaliteit van je apparatuur.
Zijn er nog mensen die s'nachts van 12 tot s'morgens 7 uur de top 100 van een bepaald jaar hebben opgenomen? Ik namelijk wel !!!
Bij mijn oma mocht het dus elke vrijdag naar oma met 7 cassettebandjes om de top 100 op te nemen meestal viel ik tegen 3 uur in slaap, haha.
Over de walkman : ik had een favo bandje die was van neneh cherry en omdat ik een broertje dood had aan fietsen liep ik elke dag zo'n 2 kilometer met dat ding op naar mijn werk, heerlijk.
Ik snap de onmacht ook wel als mijn zoons de batterijen van hun mp3 leeg hebben.
Ja,van BZN en alle andere artiesten die uit Volendam komnen.
Ria: ook ik bleef de gehele nacht op om een top 100 op te nemen en neer te schrijven. Meestal met een dik boek en koffie zodat ik wel wakker moest blijven. Een keer viel ik om half 7 in slaap, maar de top 10 had je meestal al want dat waren de knaller hits. En dan maar proberen die slaap in te halen…
Ik heb sinds vorige maand geleerd hoe ik muziek moet downloaden van internet. Wat een verademing…je krijgt alleen het liedje dat je wilt!
Mijn hele gezin kan nu "meegenieten" van mijn bizarre muzieksmaak als ik zit te intenetten….van pop, jaren 70….musicals…boybands tot DUITSE schlager (van vroeger)…ik kan er niks aan doen, vind het helemaal gezellig.
Mijn verzameling cassettebandjes heb na de zoveelste verhuizing in de afvalcontainer gedumpt. Mijn opneemtalent was destijds van een bedroevend niveau…ik vergat altijd dat ik aan het opnemen was…dus hele stukken reclameblok…nieuwsuitzendingen…lulpraat van DJ's …alles stond erop. Soms werd een liedje zomaar onderbroken omdat ik er "ineens"iets anders over opnam.
Kreeg in mijn studententijd ook vaak hele rare blikken als mensen ineens sneeuwvoorspellingen te horen kregen..in de zomer??
Ja…eh..sorry..het is een cassettebandje.
Heb nu wel spijt dat ik alles weggegooit heb…er zaten namelijk ook nog van die rode casettebandjes tussen…de zogenaamde CASSETTE-POST…met daarop een heleboel mailige dingen van vriendinnen ;(
Cassettebanden hoor ik het liefst ook helemaal alleen. Het zijn mijn persoonlijke herinneringen en je wilt er niemand anders mee "opzadelen"; de onderbroken liedjes met wenkjes voor de weggebruiker bijvoorbeeld (overal stonden altijd files) zijn alleen grappig voor mij. Mijn kinderen spreken alleen engels en lachen altijd om duits, frans, nederlands, ga maar door. Geen respect voor andere talen, maar als er iets van het net vertaald moet worden, dan is mam ineens weer ergens goed voor. Mijn partner houdt niet van muziek, het is maar dat-ie lief is, maar ik weet niet wat daar aan zijn DNA mankeert…
Met andere woorden: mijn bandjes zijn voor mij, al vanaf 1974 verzameld en vooral droog bewaard, genummerd etc. De schade is beperkt door een beetje oxidatie hier en daar. Ze zitten in kartonnen dozen die op hun beurt in de "hot water cupboard" staan, waar de hete water cylinder staat. Ik denk niet dat jullie die met de gasboilers (nog) hebben. Maar mijn bandjes blijven kurkdroog en van aardige kwaliteit. of het moet al zijn dat mijn kwaliteitsdrempel nogal laag ligt.
bij de coentunnel 7 kilometer en bij de van brieneroordbrug 4 kilometer file…….
Hield ook de titels bij op alfabetische volgorde, zodat ik de liedjes later kon terugvinden op bijv. bandje 39 of 146. In het begin had ik nogal moeite de titels te begrijpen. Zo was er "24 Sycamore" van Wayne Fontana geloof ik, engels treurlied over een verloren verkering. Het betekende natuurlijk nummer 24 Sycamore straat, maar ik met mijn kinderkoppie dacht dat het veel zwaarmoediger was en schreef in mijn catalogus: "24, sick of more".
Het lied "Cupid" van Sam Cooke werd "Stupid" want ik had nog nooit van Cupido gehoord. Die moest later van de S naar de C verhuizen.
@ Henny Jane…heel herkenbaar dat je teksten van bepaalde liedjes helemaal verkeerd verstaat of begrijpt…zo zongen wij altijd " Hopelus Lydevoted too you" (Olivia Newton John)….geen idee wat Lydevoted was, maar we zongen het uit volle borst mee.
.
By het liedje "No woman no cry" dacht ik altijd …mannen huilen alleen om vrouwen….geen vrouwen dan ook geen gehuil.
Betekent het dus eigenlijk dat de vrouwen huilebalken zijn….vind het liedje nu ineens stom!
sandra67: laat ik me dat nu toevallig gisteren afgevraagd hebben tijdens t afwassen toen de radio aanstond en ik dit nummer hoorde!
da's sterk zeg. . . . ('no woman no cry' gaat t over..)
Hebben jullie dat nou ook : ik heb alles inmiddels gedownload. Maar als ik de muziek draai hoor ik in gedachten de tikken en zo gewoon nog !
Als je thuis een lp had met een tik erin miste je de tik als je bij vriendjes dezelfde lp hoorde.
Mijn schoolvriendin had de LP's van Doe Maar en Duran Duran voor mij op Fuji cassettes gezet. Ik heb er ontelbare keren naar geluisterd.
Ik luisterde later in de jaren 80 op zondagmiddag altijd naar NDR2, een Duitse zender die de liedjes in z'n geheel lieten draaien zonder geleuter.
Stevast nam ik ook alle Ben Riebrand jaarmixen op cassette op. Ik heb nog een aantal: van 1985, 1986, 1987 en 1988.
@Jaren 70 en ABBA fan
Je bedoelt de beroemde Almeerder Ben Liebrand, toch zeker? Lol
Yep!!
De Bond v Doorstarters, DE MIX waar t om te doen was, op donderdagavond tijdens de Soul Show geloof ik, v Ferry Maat. De Soul Show vond ik niks, maar als er zo'n mix kwam, dan begon dat altijd met "Dit is de Bond Van Doorstarters. Do-do-do-do-do-do-do-do-do-doorstarters."
ik was dol op dat soort mixen. Net als '19' van Paul Hardcastle. Na-na-na-na-nineteen. Dat herhalen, geniaal.
'Doc-doc-doc-doc-Doctor Beat', en: Don't Mess With Dr Dream oe-oe-oe-oe-aaw-oe-oe-oe-aaw! en: Ladies Gentlemen, Mrs Grace Jones…Jo-jo-jo-jo-jones en dat nog op diverse toonhoogten, dat was t heeeelemaal en ik had de ideale leeftijd he. pubertje van 14-15-16…ik vind t nog gaaf om te horen. jammer dat ik ze allemaal heb gewist omdat in metalmuziek mooi ging vinden.
Ben liebbrandt zn mixen zaten wel gave tussen maar die jaarmixen waren allemaal op 1 'loop' gebaseerd en er zaten te veel liedjes bij die ik k*t vond. Zeker eind jaren 80… Ik heb op vinyl nog wel zn Purple Mix, een Medleymix van Prince ten tijde v Purple rain periode.
echt leuk ja vooral opnemen van de top40 met elke vrijdag een 12inch (de langere vesie ) van een top 40 hit.
en idd. ben liebrands met de mix bij 's avonds currie en van inkel.
Ik heb nog een flinke doos vol met die dingen en koop er zelfs nog steeds soms. Het is een grote rijke verzameling waar je nog altijd met veel plezier iets uit kan zoeken uit een grijs verleden.
Dit blijft toch wel 1 van de betere site's op het net…
En weet je wat? Sony heeft de Walkman nieuw leven ingeblazen.
Tis natuurlijk wel iets van deze tijd, dus in MP3 vorm. Maar dat bewijst maar weer dat Walkman als merknaam een sterke invloed heeft gehad op de westerse wereld (en waarschijnlijk ver daarbuiten
@Sandra 67. Je kunt 'No Woman No Cry' weer leuk gaan vinden hoor, heb ooit es een uitleg over dit nummer gehoord en het betekent iets in de trant van 'nee meisje huil maar niet'. Dus eigenlijk best wel lief toch?
Ook ik heb enige jaren geleden al mijn oude bandjes weggeknikkerd. Daar heb ik nu enorme spijt van. Waarom zou je al die muziek weggooien, enkel omdat het op een wat ouderwets medium staat? Het gaat toch om muziek! Ook ik was vroeger altijd met bandjes in de weer. De Top40 op vrijdagmiddag, en de Top 100 aller tijden.
Laatst heb ik uit nostalgie weer een cassettedeck gekocht op Marktplaats, een heuse Nakamichi CR5! Dat was destijds de absolute top. Als zestienjarige droomde ik daarvan. Kostte destijds iets van 4000 gulden. Ontzettend leuk om weer met bandjes bezig te zijn! En echt, het klinkt fantastich goed! Wat een geluid als je goed afregelt! Alleen wordt het steeds moeilijker om nog goede bandjes te vinden.
Dat noem ik nou jeugdsentiment!
De laatst bewaarde cassettetapes zijn gewone copieën van CD's die ik van de bieb leende. Helaas heb ik ook een hoop zelf opgenomen fun weggegooid. Ja, ook vanwege ruimtegebrek.
Het is inderdaad grappig dat boeren en scheten laten bij nogal wat forumbezoekers een populair onderwerp was.
Ook ik maakte een speciale cassette waarop ik keiharde en lange boeren liet. Uit schaamte met de rest afgevoerd zal het wel zijn.
Had ik maar gewacht, nu kan het zo op cd worden gebrand….
Ria: bedoel jij die speciale uitzendingen van Nachtwacht, begin jaren 80 gepresenteerd door Tom Mulder waarin vanaf middrnacht meestal een top 100 honderd van een jaar uit de sixties werd uitgezonden ? Geweldig was dat !! Ik had het geluk dat ik kon beschikken over een bandrecorder met grote spoelen met een totale speelduur van van bijna 6 uur. De eerste paar uren luisterde ik in bed mee totdat ik in slaap viel, maar geen nood, de bandrecorder liep mee dus de rest kon ik op m'n gemakkie de volgende ochtend beluisteren, waarna ik een aantal nummers selecteerde en die vervolgens op muziekcassette zette. Verder nam ik vaak op van de nationale hitparade van de NOS, vrijdagmiddags gerpresenteerd door Felix Meurders, toen een gewelkdige DJ, die niet teveel door de introotjes heen lulde en die zijn afkeer voor sommige nummers niet voor zich hield. Als je op een sentimenteel moment die oude cassettes afluistert schaam je je som een beetje voor je toenmalige muzieksmaak: carnavalshits van Corry Gorp, nummers van Patricia Paay e.d. Ook kocht je wel eens van die voorbespeelde cassettes. Trouwens, wie gebruikte wel eens Memorex cassettes, je weet wel van de reclame met Willen Duys waarbij een glas brak (" is het Ella of is het Memorex"). Met muziekcasettes van 2 uur had ik slechte ervaringen, ze hadden namelijk nogal eend de neiging om vast te lopen, waardeloos was dat !!
Weet nog wel dat ik mijn eerste cassetterecorder van mijn vader had gekregen een Grundig met een losse microfoon erbij,en als TOPPOP dan op tv was met het microfoontje tegen de speaker van de tv met alle geluiden eromheen er ook natuurlijk op.Als ik nu nog wel eens een oud liedje op de radio hoor die ik toendertijd ook op mijn bandje had dan weet ik opeens weer welk nummer er daarna op het bandje kwam.Typisch hé, dat schijn je dus nooit te vergeten.
waaaaauw! Dat was een mooie tijd, toen ik 12 jaar werd kreeg ik mijn eerste cassetterecorder en ik heb er niet veel muziek mee gedraaid, nee, de stem van oma opgenomen, de kat die lag te miauwen, geluid van langskomende autoos, interviews met mijn vriendinnen….en vooral….het snurken van mijn oma toen ze sliep, ik lag veel gezellig naast haar, ze woonde naast ons en als ik ziek was mocht ik ook altijd naast haar liggen, uiteraard weer met microfoon met een aan/uit knopje, dan vroeg mijn oma: dat ding is nu toch wel uit he? Daarna lachen natuurlijk als het wel opgenomen was…..Vooral mijn eigen stem van toen was natuurlijk veel lager dan nu, de cassettebandjes heb ik nog wel en ik draai ze af en toe voorzichtig af, binnenkort ga ik ze ergens anders op overzetten, ik zie wel, maar het was wel een mooie tijd, dat wel ja….gr. judith
sorry, ik bedoelde dus dat vroeger mijn stem hoger was dan nu! gr. judith
Voor wie interesse heeft: bij Weggooien is zonde, ook reacties mbt K7.
Zo lang is het nou ook weer niet geleden dat walkmans met cassettebandjes algemeen goed waren. Toch? Ik heb er zelf tot halverwege de jaren negentig nogal eens gebruik van gemaakt. Ik heb nog twee dozen vol cassettebandjes, ideaal om een duik terug in de tijd te nemen.
Ook ik nam veel op van de radio, vooral van piratenzenders. Veel mensen denken bij piratenzenders aan hollandseliedjes, maar je had ook zenders met pop muziek. Er was 1 station waar ik veel naar luisterde en ik vond de diskjockey geweldig. Ik wilde net zo leren praten als hij. Daarom nam ik de diskjocky op en niet de muziek. Mijn ouders snapten er niets van, waarom knip je de muziek er tussen uit? Ach ja. Later ben ik zelf radioprogrammas gaan presenteren en samenstellen. Via de ( legale !) lokale omroep maakte ik jaren lang programmas. Ook toen luisterde ik de bandjes thuis af om van mijn fouten te leren. Ik heb nog honderden bandjes, maar luisteren doe ik ze niet meer. Je had op een gegeven moment zelfs Cassettepost van de ptt. Dan kon je een in gesproken bandje over de post verzenden.
ik heb bij de kringloopwinkel een extra cassettedeck gekocht voor 4 euro want ze zijn straks niet meer te koop vrees ik. en dan ga ik janken.
En heel wat - een massa - en ook heel wat die nog gedigitaliseerd moeten worden en wat ik voor andere nog digitaliseer en weer online zet op onze server als het gaat om oude radioprogramma’s van piratenzenders, zeezenders en zo.
Ja zat vroeger ook voor de tv met toppop ofzo
en nam dan op , en iedereen in de kamer moest
dan stil zijn.Met een cassette recorder rechtstreeks van de tv , dus mochten geen andere geluiden bij op komen.Mixte zelf ook
liedjes inmekaar van lp of maxi-single naar cassette, was een behoorlijke klus cassette op tijd stoppen en weer aanzetten op het goede moment.Maar had dan wel mooie zelfgemaakte remixes.Heb de meeste cassettes nog thuis en gebruik ze nog steeds in de auto, maar cassettedeck in auto begint steeds slechter te worden dus denk dat ik maar naar de cd-speler moet overstappen.Kweet nog goed mijn eerste liveconcert van prince die ik opnam van een stereo-tv waar ik ook een stereo-installatie op kon aansluiten met purple rain werd s’nachts uitgezonden heb die cassetes ook nog en dan die mix liedjes van Ben Liebrant, moet ik ook nog ergens op zolder hebben maar kwaliteit weet niet hoe die is op het moment.
grt Piet.
Oh ja, stapels cassettebandjes heb ik opgenomen. Allerlei hitparades op vrijdagmiddag met de stem van de dj er vaak nog bij
Maar wat zo leuk is, is dat bij sommige nummers die ik nu hoor, ik nog steeds weet welke song er daarna volgde; de volgorde dus van het door mij opgenomen cassettebandje.
Snappen jullie dit nog? Het is wat krom Nederlands, maar ja dat krijg je als ‘wereld’ reiziger.
Hallo, mijn naam is Margriet en ik zoek cassette bandjes met kinderliedjes zoals, onder moeders paraplu en het regent het regent, drie kleine kleutertjes, zagen zagen wiele wiele wagen, dat komt omdat ik een kinder radiootje heb net een microfoontje, zodat ze zelf mee kunnen zingen. Ik kan nergens nog bandjes aankomen.Mijn kleindochters zijn Kim (5jaar) en Eva (3jaar)Het zou zo leuk zijn als ze dat radiootje weer kunnen gebruiken. Bedankt Margriet. GROETJES
Mijn kinderen hadden ook zo’n meezing cassetterecorder en daarbij ladingen cassettebandjes. Ik dacht dat ik alles met de verhuizing kortgeleden weggegooid had. Net even gezocht op de kamer van mijn dochter. En… ze zijn er nog: oa 2 x 50 kinderliedjes, Bassie & Adriaan, Alfred Kwak en meer van dat soort
Ik wil je graag een paar bandjes toesturen. Wil je contact opnemen met @Sentiment dan kunnen we wat regelen.
Hallo Joke.
Ik heb al een paar keer een e-mailtje naar je toe gestuurd, dat ik graag de cassettebandjes wil hebben,vooral van Bassie en Adriaan ( je moet maar zeggen wat ze kosten). ik heb nog steeds niets gehoord van je, heb je misschien de e-mailtjes niet gehad, daarom doe ik het dan maar zo.Alvast bedankt. Groetjes van Margriet.
Hallo
Ik ben 15 en ik gebruik op dit moment nog steeds de casette recorder en heb zelf ook tig bandjes.
).
Ik luister naar de muziek die er op staat maar ik neem ook op.
Lekker meezingen met muziek van de computeren opnemen met de casette recorder.
Op dit moment heb ik geen microfoon dus dan zo maar.
Maar ik vind het zelf ook veel handigger want als jezelf dan wil horen moet je eerst de computer aan.
En ik hoop er nog heeeeel lang mee door te gaan.
Nu doe je de stekker in het stopcantact, play en hij doet het(tenzij hij echt stuk is
Dat doe ik vooral s’avonds in mijn bed voordat ik ga slapen.
Ik hou ook een lijst bij met wat er op het bandje staat.
Dat is echt heel handig anders weet je op een gegeven moment niet meer wat er opstaat.
Ik luister het meeste naar het bandje Grease, lekker mee blairen
Alleen vind ik het erg jammer dat ik nergens anders nieuwe lege bandjes kan vinden (in winkels).
Weet je waar ik ze kan vinden?
Want nu moet ik steeds meer bandjes wissen inplaats voor mijn stem, en dan hoor je soms ook nog andere muziek erdoor heen.
En boeven dien zijn veel oude bandjes kapot gedraait.
Wat vinden jullie leuk?
Zo zie je maar de nieuwe generatie gebruikt het ook nog wel maar lang niet zo vaak meer, en dat vind ik zelfs jammer.
=XXXXXXX= my :
De walkmans met cassettes vraten echt batterijen. Terugspoelen was echt te kostbaar. Daarvoor had je aparte mechanische apparaatjes zodat je zelf de bandjes handmatig snel kon terugspoelen.
Ook leuk was het om bandjes in de auto te hebben en dan met vakantie in de zon te laten liggen.
weet nog goed dat ik met mn platencolectie bezig was op de stereo toren om nummers op een cassette bandje te zetten voor in de auto duurde toch wel lang als ik een 90 min cassette
vol moest maken vond ik
@colinda hi cassette bandjes kan je nog steeds kopen hoor oa bij de media markt
Oh gelukkig John, toch nog iets ‘in common’…dat had ik nou ook altijd met die 90 minuten cassettes….getuige nog steeds sommige bandjes…balen was/is dat….dan weer terugspoelen wat natuurlijk nooit snel genoeg ging!
@Margriet: ik heb net de mail uit mijn postvak verwijderd, die we beide destijds via Sentiment kregen vwbt die cass.bandjes. Ik hoorde maar niets van je. En ondertussen staat de doos met al die leuke cass.bandjes maar te staan, ik had ze bijna weer naar de zolder verbannen. Margriet: Heb je de mail naar het juiste mailadres gestuurd?
De voorloper van het cassettebandje was e-track. Zelf nooit gehad maar wel eens gezien; dat leken net videobanden. Ik noemde in een heleboel reacties terug al minidisc; de opvolger van het cassettebandje, maar omdat tegelijkertijd of kort daarna de MP3 speler kwam flopte dit systeem. Ik heb zelfs een minidiscman die nu ongebruikt in de kast ligt. Dat ding vreet trouwens batterijen. Ik gebruik hem niet meer want ik heb nu dus een MP3 speler van 1 GB die ik gebruik als ik per openbaar vervoer reis; meestal woon/werkvervoer.
@Dutchfranca62: weten wat de volgorde is op een cassettebandje; je hoort een bepaald liedje en na afloop begin je automatisch al het intro van het volgende nummer te neuriën…erg herkenbaar. Overkwam mij ook geregeld!
@Frank Faber
De voorloper van de cassettebandjes waren gewoon de bandrecorderbanden, die zaten op spoelen. wat jij bedoelt is waarschijnlijk 8- track. Dat was een oud Amerikaans systeem dat vooral in autos zat het waren dikke cassettes die er uitzagen als de vroeger jinglebanden die je zo in een machine kon stoppen en die meteen weer klaar stonden als het bandje op zijn eind was. Oneindig dus.
dank je voor de tip
echt wel dat ik cassettebandjes had
hele bergen van die dingen, ze liggen nog wel ergens op zolder want ik kan slecht dingen weggooien 
vara’s vuurwerk opnemen met henk westbroek.
of eerder de ben liebrand megamix. of de grandmix aan het einde van het jaar. en dan heel goed opletten, met de zaklamp bij de stereo kijken of het bandje al op zijn einde liep en dan als de brandweer het bandje omdraaien om niks te missen
ik draai tegenwoordig weer veel lp’s en singels uit de 70ties op mijn 70ties technics tuner met versterker en daarbovenop een oldskool platenspeler met zo’n echte dikke disc erop
de voorloper van de cassette bandjes de
8-tracks waren ook wel grappig ik heb ze ook nog steeds liggen samen met mn 8-track speler die vroeger in mn auto zat ik bewaar altijd vanalles weggooien kan ik nooit
Ik heb ooit een cassettebandje van 120 minuten gehad waar het live-album ‘If you want blood’ van AC/DC op stond. Op een gegeven moment zat de tape vastgedraaid in de cassetterecorder en toen ik het weer ‘goed’ gekregen had bleek dat de muziek achterstevoren werd afgespeeld. Hilarisch! Inmiddels heb ik met behulp van een computerprogramma een van de songs van dat album achterstevoren op mijn pc gezet dus dat is in dit geval een vreemde vorm van jeugdsentiment.
Leuk dat we hier weer lezen over de bond van doorstarters. Ben heel wat mixen de laatste week op Golden Radio weer tegengekomen, leuk om naar te luisteren en jah cassettebandjes: heb hier nog een massa liggen die ik ga opnemen en weer uitwisselen. Dan hebben we weer wat leuke dingen te beluisteren en wel de gouwe ouwe radio.
Een walkman in de jaren 70? Die is pas ‘uitgevonden’ in 1979.
Echt jeugdsentiment is dit! Heb duizenden van die cassettebandjes vroeger opgenomen voor mensen. Dat waren de bekende top 40 cassettes die toen onderhands verkocht werden en 1x per maand verschenen met van alles en nog wat erop. Inclusief mooi hoesje met titels natuurlijk!
Tegenwoordig heb ik een mp3 speler: veel platter en slechts de helft zo groot als een cassettebandje. Kunnen toch vele honderden liedjes meer op. Ook jankt die niet zo als ik er mee ga rennen. 
Je fietste dan speciaal naar een andere stad om dozen cassettebandjes te halen als ze daar in de aanbieding waren. Dat scheelde vaak tientallen guldens! (normale D90 cassettes van TDK kostten in het begin bijvoorbeeld nog 5,95 per stuk!) Meestal waren het de normale TDK D90 cassettes (of soms Maxell als deze in de aanbieding was). Voor mezelf kocht ik ook wel “chroomdioxide” cassettes of “ferro-chroom” (in eerste instantie Scotch - TDK en Maxell werden in de jaren ‘80 pas echt bekend). Deze laatste type verdween later en toen kon je inmiddels al “metal” tapes kopen. Maar die waren toen nog zo’n 25 gulden per stuk, dus daar kocht ik er niet zo veel van. Voor veel mensen nam ik ook auto tapes op met muziek op verzoek. Hiervoor kon je het beste alleen maar c60 tapes gebruiken, want die autoradiocassttespelers stonden bekend als tapevreters. c120 liep sowieso vast, maar ook c90 wilde nog weleens fout gaan. Dan kon je de tape weer eens proberen los te wrikken uit de speler en vervolgens weer een uur met een potlood of bic pen de tape in de behuizing gaan draaien. ELLENDE! En als die bandjes op een warme zomerdag te lang in de auto hadden gelegen kon je de bandjes vaak helemaal niet meer draaien of spoelen, want dan plakte de tape aan elkaar.
Bepaalde merken stonden erom bekend dat je ze beter niet kon kopen. Naast Vendomatic en HEMA (enigzins ten onrechte) waren dat bijvoorbeeld BASF (vooral die zwart met oranje bandjes), AGFA (die waardeloze gele cassettes) en die bepaalde Philips bandjes (met die rode/blauwe/zilveren stippen). Daarnaast had je natuurlijk nog vele off merken die je sowieso niet moest kopen. Wat te denken van Europa (een bekend merk-verkochten ze bij de Ter Meulen in Rotterdam), Coronet, Combo, etc. etc.
Veel van die bandjes kreeg je van mensen die geen idee van kwaliteit hadden en dan gebruikte je ze toch maar. Achteraf gezien moet ik bekennen dat sommige van die “slechte merken” het nog verassend goed doen na al die jaren. Vooral HEMA viel me niet tegen.
Ook heb ik veel live optredens getaped met een walkman die kon opnemen. De alleerste keer dat ik met de walkman in aanraking kwam was in de jaren ‘70. Geleend natuurlijk, want zoiets kon ik me als arme jongen niet veroorloven. Eigenlijk ook nog stom toeval, want dat ding moest gemaakt worden en na de reparatie ging ik ‘m testen natuurlijk. Vanaf dat moment was ik verkocht. Liefde op het eerste gezicht. Het was een Sony walkman van de eerste lichting. Ze waren dacht ik slechts verkrijgbaar in 2 kleuren (blauw en roze) en wogen een halve kilo. Dat kwam vooral omdat deze eerste Sony walkman in tegenstelling tot zijn latere opvolgers nog gemaakt was van een soort onverwoestbaar metaal. Ook kon deze walkman heen en terug spoelen. Op latere walkmans werd vaak bezuinigd door de terugspoelknop achterwege te laten. Dan moest je dus het bandje eerst eruit halen, omdraaien, vooruit spoelen, weer eruit halen en omdraaien en dan vervolgens maar hopen dat je ver genoeg/niet te ver had gespoeld. Want anders begon de hele ellende weer gewoon opnieuw. Mijn eerste echte eigen walkman was er een van (hoe kan het ook anders) Audio Sonic. Was helaas een typische maandag productie. Heb ik welgeteld een tweetal uren mee gedaan en toen was het koppenmechanisme al kapot. Meteen ingeruild voor een bruin/oranje Aristona. Deze had ook dat bekende microfoontje op de hoek, zodat als iemand wat tegen je wilde zeggen die persoon alleen maar de knop hoefde in te drukken en dan kon die tegen je praten. Hierna ging ik weer over op Sony. Vele modellen heb ik hiervan verleten, maar het meest trots was ik wel op het model met auto reverse (hoefde je de cassettebandjes niet meer om te draaien, toen nog nieuw) en dolby. Had parelmoer finish en het batterijenvakje was bij dat model ook netjes weggestopt. Die details zal ik nooit vergeten. Verder maakte ik nog even een uitstapje naar Akai, omdat deze wel heel erg mooi was. Had ook auto reverse, was superklein en had zelfs een equalizer! Zag er vooral mooi uit, maar over de kwaliteit was ik niet helemaal te spreken. Ook was er nog de zilveren Magnavox walkman die ik gebruikte voor de muziek. Groot en zwaar, maar erg betrouwbare kwaliteit. Het laatste model Sony walkman wat ik kocht kostte me een vermogen en dat was een piepklein ding met alles erop en eraan. Alleen het geluid was zo waardeloos dat ik dat ding eigenlijk nooit echt gebruikt heb.
Ja, ook ik heb de introductie van het casettebandje meegemaakt. Voor die tijd gebruikte ik een oude bandrecorder van mijn vader. Zo’n klein bandje was een hele verbetering. De kwaliteit was in het begin nog niet zo goed. Daar kwam wel snel verbetering in. Ik ben toen begonnen met het tapen van mijn 45 toeren plaatjes. Heb dit jaar mijn laatste casettebandjes toch maar weggegeven, samen met mijn “walkman”