Je eerste 'puber'liefde
Link naar dit artikel Op vrijdag 2 december 2005 geschreven door Paul60
Als je eerste liefde goed verloopt, is de kans relatief groot dat het in de rest van het leven ook goed gaat met romantische relaties. Heeft de eerste serieuze verkering echter een ongelukkiger verloop, dan is de kans niet gering dat het tobben blijft met de liefde, zo meldt www.nu.nl.
Je eerste schoolliefde vergeet je niet zo snel. En je verheugde je op bijvoorbeeld schoolfeestjes want dat was natuurlijk een mooie gelegenheid om een meisje (of voor de dames onder de webloggers: een jongen) in je armen te sluiten.
Schuifelen of zoals wij in Eindhoven zeiden: 'zwemmen', deden wij op het schuifelnummer bij uitstek: 'Hurt' van Timmy Yuro, en de puberhormonen gierden door je lichaam als de achtbaan op de kermis van de Woenselse Markt. De meisjes waren al veel rijperen verder dan wij jongens. Ze waren ook veel verbaler. Ik was tenminste de verlegenheid zelve, timide was mijn tweede naam. Maar wat een extase als je eindelijk je van-verre-geliefde in een omhelzing had. Dan probeerde je zo veel mogelijk van dat ogenblik te genieten. De sensuele rondingen van haar lichaam, de geur van haar blonde haar, en… afijn ik zal niet te veel in details treden, dat kunnen jullie beter dan ik.
Was dit ook jeugdsentiment voor jullie? Vertel eens over die eerste voorzichtige stapjes in de puberteit, de onbeantwoorde liefdes, de kalverliefde, de hartkloppingen, het heftige blozen. Verlangen jullie terug naar de pubertijd? En zouden jullie je eerste liefde willen terugzien? Of misschien zijn jullie wel met hem/haar getrouwd? En waren er nog meer popnummers waar jullie op schuifelden/zwommen?
Klik hier om een stukje van Hurt te horen.
78 reacties op “Je eerste 'puber'liefde”
Laat een reactie achter
Wat een log, Sentiment: heb je wel extra server ruimte geregeld?!
Ik kom zaterdag wel terug…
Ik was altijd op iedereen verliefd, op school, in de popwereld (ik aanbad mijn posters van George Michael), maar mijn eerste liefde die ontmoette ik pas toen ik bijna 19 was en daarvoor had ik zelfs nog nooit gezoend. En met die liefde ben ik tot op heden samen. Inmiddels zijn er trouwens wel andere liefdes bijgekomen. Ook heel erg fijn
Miriam Rietveld was mijn grote eerst stille liefde. Later ben ik wel met haar uitgeweest als 15/16 jarige. Het werd niets tussen ons, maar het was om nooit te vergeten.
De ELO's zongen " Living thing" en ik verkocht bij mijn eerste echte zaterdagbaantje in de bloemenstal in de Amsterdamse Derkinderenstraat de mooiste bloemen.
René
Ach ja, die goede ouwe tijd…..Mijn eerste schoolliefde bleef onbeantwoord. Ook omdat ik in tegenstelling tot de andere meiden uit de klas nog een echt klein meisje was. Aangezien de jongen in kwestie ook nog een echt klein ventje was, gebeurde er niet veel. Eigenlijk helemaal niets. Ik heb me jarenlang afgevraagd wat er van hem is geworden, totdat ik een paar jaar geleden in de auto naar Radio 1 luisterde en hij als correspondent werd aangekondigd. Sindsdien is hij zeer regelmatig te beluisteren op de bij Radio 1. Wel grappig. Toen ook ik begon te puberen waren de jongens uit de hoogste klassen errug interessant. Maar ook dat bleven liefdes op afstand. Welke jongen uit de 5e of 6e klas kijkt überhaupt naar een meisje uit de 2e of 3e?
Wij schuifelden het meest op "No woman no cry" van Bob Marley en op "Je t'aime, moi non plus" van Serge Gainsbourg en ???
Sporthelden waren altijd de klos; schaatsers en voetballers, die ik in stilte "aanbad", stel je voor dat je ze eens in het echt tegenkwam! Dat was geen echte liefde, trouwens… Ik was veel te verlegen en doordat ik brildragend was (en ben dat nog) werd ik verteld dat ik ook te lelijk was en het was maar goed dat ik leren kon, want niemand zou met mij willen trouwen en dus kon ik voor mezelf zorgen… Dit was wel rond 1970 gezegd…
Een naar huwelijk later kan ik nog niet glimlachen over die malle praatjes. Mijn dochters vragen mij vaak "ben ik ook mooi?", dan zeg je toch van jazeker! Tieners zijn al zo onevenwichtig en onzeker over zichzelf. Beauty is on the inside.
En om alles recht te zetten ben ik nu wel bij een grote liefde, die kwam laat maar lekker niet te laat!!
Mijn eerste "liefde" kwam langs toen ik 10 was, mijn leven bestond uit niets anders meer. Daarna héél lang niets meer. Ik was erg verlegen en onzeker. Ook mij werd regelmatig ingepeperd dat ik niet moeders mooiste was, niet door mijn ouders, die vonden mij goed zoals ik was, maar door leeftijdgenoten. Overigens, als ik nu foto's uit die tijd bekijk, denk ik: wat een mooie meid, waar ging dit over?? Maar goed, er waren wel jongens verliefd op mij, maar die vielen dan weer niet in de smaak bij mij, was ik nog kieskeurig ook!
Alles is uiteindelijk goed gekomen, al heeft dat even geduurd.
mijn eerste liefde? Ik was 4! 1e dag van de kleuterschool, van beide kanten liefde op het eerste gezicht! Tot we ong. 14 waren hadden we contact, maar door een paar verhuizingen werd dat minder.
Leuk onderwerp ( en een leuk weblog trouwens
Mijn eerste liefde zucht…..ik was 14 en kwam hem tegen op een verjaardag. Een vrolijke krullebol met ogen om in te verdrinken, een paar jaartjes ouder dan ikzelf. Vlinders in mijn buik, hartkloppingen…een zalig gevoel. Een tijdje later bleek dat we nog familie waren ook….we hebben een grote familie ( mijn moeder komt uit een gezin van 12 kinderen, waarvan de meeste op hun beurt ook weer veel kinderen hebben. Ik was dus verliefd op mijn neef die ik daarvoor nog nooit gezien had. Tijdens een logeerweekend hebben we heel voorzichtig gezoend en hebben uren hand en hand door de duinen gezworven. Verder is het eigenlijk nooit gekomen en het contact is verwaterd, tot we elkaar na jaren via internet weer tegenkwamen. Inmiddels heel wat ouder en wijzer, maar toch de aantrekkingskracht is er nog steeds… Beiden keurig getrouwd en we doen er verder niets mee, we hebben er lol om en genieten van de onschuldige spanning.
Je eerste liefde, vergeet je nooit denk ik en blijft heel speciaal .
Muziek uit de tijd waar we op schuifelden of scharrebakten ( wat een woord : Love Hurts van Nazareth , Let`s just kiss and say goodbye , Heaven must be missing an angel
haha, ik was 14 en verliefd op een kameraad van mijn 8 jaar oudere broer, ze hadden me wijsgemaakt dat hij een hazelip had en dat ie daarvoor zijn snor had laten staan, elke keer als hij bij ons thuis was zat ik hem dus onbeschoft aan te gapen ,hahaha
streken waren dat en ook als ik zaterdags wou uitslapen kwam mijn broer mij vragen om deo ofzo want hij ging zo met johnny weg die zat dan zogenaamd in de kamer op hem te wachten, menige zaterdag om half acht al klaarwakker….
schuifelhits
shalala van albert west en de shuffels
kiss and say goodbye /manhattans
how bout us/champaign
en later wonderfull tonight van mister slowhand eric clapton
onvernijdelijk hoort timi yuro ook op het lijstje…
Niet mijn 1e liefde maar wel een jeugdliefde die altijd in mijn gedachten is gebleven. 2 jaar geleden vond ik hem terug via schoolbank en de gevoelens zijn er nog steeds. Helaas zijn we beiden getrouwd.
Mijn eerste grote liefde was mijn buurmeisje (van ons 1e jaar tot ons 12e), waren gedurende die jaren niet bij elkaar weg te slaan. Zij liet mij daarna in een korte periode als een baksteen vallen. Hiervan heb ik sindsdien echt een 'knal' van overgehouden. Nooit geweten waarom, totdat ik haar dit jaar op Schoolbank weer aantrof en we na een in eerste instantie leuke avond bij haar gezin thuis en etentje met zijn tweeën (we zijn beiden wel getrouwd) nieuwe ontmoetingsplannen smeedden en drie keer raden…….liet ze me wéér barsten. Driekwart jaar later had ze het lef om me te mailen en te doen alsof er niets aan de hand was, pffffff Opzouten…en snel!
Mijn 2e grote liefde ontmoette ik op mijn 21e en we zijn nu, 17 jaar later, nog steeds gelukkig bij elkaar en inmiddels getrouwd. Het kan dus verkeren…
@Roos: ik sluit me bij jou aan.
Een jongen die ik op de lagere school zó ontzettend leuk vond is nooit echt helemaal uit mijn gedachten weg geweest. Via de Schoolbank een jaar geleden weer herontmoet, samen een reünie van onze 6e klas georganiseerd.
Heb nog steeds contact via de mail sms met hem.
Daarna zijn er nog meerdere kleine/korte verliefdheden geweest (jongen op dansles).
Dan het schuifelnummer uit mijn tijd: oepsie, dat weet ik niet meer! Vast niet vaak genoeg geschuifeld, terwijl ik andere nummers uit die tijd allemaal best ken. En ik luister nog altijd heel graag naar muziek uit de jaren '70/'80.
Het bekendste schuifelnummer (in Rotterdam heette dat slijpen)was "Need your love so bad" van Fleetwood Mac!
@Anne, schuifelen op "Heaven must be missing an Angel" moest wel heel snel gaan dan!
Mijn eerste liefde, die zal ik noooit vergeten, wie wel? Ik was veertien en had een oogje op een meisje dat Monica heette. ze had Indonesisch bloed en beantwoordde op dat moment aan mijn ideale vrouwbeeld. Omdat ze mij ook wel zag zitten hadden we "verkering" zoals dat heette. Op een klasseavond stonden we in de hal van de school hevig met elkaar te zoenen achter een groot aquarium wat daar stond. Totdat de rest van klas doorhad wat wij deden en toen kwamen ze in groten getale toestormen. Ik kreeg van haar een klein pasfotootje en zij kreeg van mij ook een foto, maar toen ik die aan haar gaf maakte ze het meteen uit, tja kalverliefde en nu moet ik opeens denken aan dat liedje van Robert Long want dat was op mij van toepassing. Zij wilde trouwens haar fotootje terughebben, maar mijn foto heb ik nooit meer teruggezien. Zit nu ongetwijfeld in een vergeeld plakboek. Maar dat gezoen staat me nog helder voor de geest en als het aan haar gelegen had gingen we nog wel verder ook, maar daar was ik nog niet aan toe. O wat was ik toen nog een groentje eigenlijk. Maar ik heb ooit iemand horen zeggen dat je beter een blauwtje kunt lopen dan een groentje blijven! Daar zit wel wat in.
Mijn aller aller eerste liefde was een jongen op de kleuterschool: Evert Klosjes. Ik weet er zelf niets meer van, maar op mijn trouwdag kwam het in een liedje voor.
Op de middelbare school kreeg ik mijn eerste echte vriendje: Erik. Hij nam altijd lieve kadootjes mee. Zijn eerste kadootje, een horoscoop boekje, heb ik nog steeds! Ik weet nog dat wij een keer samen stonden te praten bij ons voor het huis en dat ik uit verlegenheid steeds een blaadje uit de heg plukte en dat helemaal klein scheurde. Toen mijn vader thuiskwam en dat zag, zei hij dat ik het maar goed moest verdelen over de heg dat plukken, dan hoefde hij de heg niet zo vaak te snoeien.
We kregen verkering met Carnaval (hoe kan het ook anders in Brabant) hoewel we al een tijdje bij elkaar in dezelfde klas zaten. Ik had geen idéé dat hij mij leuk vond, want ik was dik, had vet lang haar en puistjes. Het was een geweldige tijd.
Enkele vriendjes later (die hormonen he) ontmoette ik mijn echtgenoot (op de middelbare school). Ook met Carnaval. Tja..
En toen wist ik meteen: met hem ga ik mijn leven delen. Hij is mijn eerste Echte Liefde. We hebben diverse malen straf gehad op school omdat we in het fietsenhok stonden te zoenen en de conciërge ons dan betrapte. Mijn broertje die 9 jaar later op die school kwam moest het nog horen, dat hij zo'n zoenende zus had. Hij heeft toen verteld dat ik met die jongen getrouwd was en al 1 dochter had. Met andere woorden: dat het toch goedgekomen was met mij en ik een keurig getrouwde vrouw en moeder was geworden.
Enne… schuifelen dat deed ik ook! In mijn vrijgezellentijd op de middelbare school dan. Op iedere fuif weer een andere jongen. Dat was steeds maar voor één avondje. Nooit een vriendje overgehouden aan fuiven.
Jeugdtrauma:
(
Op de basisschool werd ik nooit gekozen voor schuifelen
Daar hadden we klassefeesten in de 5e en 6e. Ik vond het reuze spannend, maar zat ieder feest als een muurbloempje aan de kant.
Mijn eerste kalverliefde was al op de kleuterschool.
Onze intieme momenten bestonden voornamelijk uit het stiekem uitwisselen van snotterbellen na schooltijd (waarom heb ik dit onthouden,ik wil het eigenlijk helemaal niet meer weten).
Naast het schoolplein, dicht bij zijn huis en dan hups van de ene neus in de andere!
De hele basisschoolperiode hebben we elkaar leuk gevonden, maar we waren beiden heel verlegen.
Op zijn verjaardagsfeestjes durfte ik geen woord uit te brengen.
Zijn ouders hebben geloof ik nooit geweten hoe mijn stem klonk.
Hij was overigens ook geen held tijdens mijn feestjes…..om bij ons thuis te komen, moest je door een lange gang…hoek om, en dan tot het einde doorlopen tot je bij onze achtertuin uitkwam. Hij bleef met zijn verjaardagscadeautje (altijd een chocoladereep met twee guldens erop geplakt) steevast steken op het hoekje van die gang. Met het eindoel al in zicht kneep hij hem vaak, zodat hij snel naar huis rende. Zijn moeder bracht hem uiteindelijk!
Als we op et schoolplein "Joepie, Joepie is gekomen, deden, dan werd ik altijd door hem uitgekozen….echte liefde!
Joepie, Joepie is gekomen,heeft een meisje weggehaald, maar ik zal er niet om treuren, zo een ander weer gehaald…lalalalalalal enz
Voel me weer helemaal verliefd bij dat liedje.
.
Op de kleuterschool Patricia van der Heijden, een blond elfje die ik lekker vond ruiken en erg ontwapenend vond. Naast gaan zitten op de rand vd zandbak en met mijn schep haar emmertje vullen.
Basisschool was Angelique Meuleman(s) de mijne,alhoewel ik meer zag in de zachtaardigere Angelique van Gemert, weer zo'n lief blond kindmeisje, die samen met mij ook nog es de beste punten vd klas behaalde..Zij verhuisde in de 5de naar Bergeijk, dus de kansen waren verkeken en ik had dus de andere angelique, die ik verder wel spannend vond, maar ja, zij een kop groter en zij was zo druk en vrij en brutaal….Eerste meisje waarmee gefriemeld werd, met Wendy Vermeer in t kielzog, die lekker kon zoenen. eerste keer dat ik voelde dat 'tongen' best OK kon zijn. Tongen noemden wij toen 'Kubussen Met De Mond'. (rubiks cube tijd)
Da's ook de tijd dat we elkaar in bosjes groepsgewijs betsudeeerde met de broek/jurkje op de enkels hahaha! genant man, maar we namen t erg serieus hahaha. tja, tisnie anders.
Op voortgezet onderwijs werd ik verliefd op iris Premssler, echt als een blok viel ik voor haar, wat een prullke vond ik haar, ik smolt steeds, maar af en toe een knuffel en een aai over de bol was t maximaal haalbare. Ook Corina, die op mijn 'idool' Anita heilker leek v de DollyDots door haar ogen, deed veel in me losmaken. Zij is later ook nog een verkering van me geweest en we zijn altijd goede vriendjes gebleven en hebbe een leuk stukje puberteit gedeeld.Zij werkte ook als verloskundige en heeft bij Bo aan t bed gestaan om Kimi te bewonderen. Vond ik leuk. astrid Jasperse was heeel knap in 1984, maar zij hoorde al meer bij de grote jongens van 18 (terwijl wij 14 waren).Maar wat een stuk was zij!
De mond van Anita Heilker van de popfotoposter was al bijna weggesleten, dus t moest er toch eens v komen,maar pas in 1988-1989 begon t een beetje te lopen en kreeg ik mn eerste vriendinnetjes. In 1990 ging t ineens snel. Jaren niks en toen ineens meerdere tegelijk. Mijn tijd was aangebroken, zo voelde t. Ben toen meteen samen gaan wonen bij een meisje dat inmiddels niet meer leeft en woonde 5 jaar met haar, maar in de 90's heb ik veeele bloemetjes buiten gezet in comb met mn wilde haren om t zo maar es te formuleren….en ik ben blij dat ik nu een married man ben met kind en dat die heisa met die vrouwen nu lekker passé is. I had my share het is goed zo….Meer dan goed zelfs.
X
De ultieme schuifelplaat is voor mij en voor wellicht vele anderen He is your brother van, uiteraard, the Hollies.
Wat kon je daar lekker op schuifelen tegen het meisje van je dromen en hoe spannend was het al die beginnende vrouwelijke rondingen tegen je jongenslijf te voelen.
oja ons schuifelliedje
HURT van Timy Huro (als ik dat goed schrijf)….
ja Frank, dat weet ik ook nog hoor. en aan haar schouder/haar ruiken….en je handen op dat kontje hahaha! superspannend!
Voluit heet die plaat geloof ik: "He ain't heavy, he is your brother" een detail. Ik heb hem in mijn CD collectie. En nu maar schuifelen jongens!
@Sentiment, volgens mij heb je deze log te vroeg geplaatst; 14 februari (Valentijnsdag) was beter geweest. Over zo'n tweeëneenhalve maaand dan maar een soort remake van deze log?
Ik ben altijd wel gek op meisjes geweest, dat begon al op de peuterschool daar zat een miesje dat heette claudia,na de peuterschool nooit meer van haar gezien of gehoord dat was in 1970.In elke klas van de lagereschool had ik wel een miesje waar ik gek op was.Maar ik heb nooit echt serieuse verkering gehad tot ongeveer 20 jaar.Maar het is goed gekomen ben nu 13 jaar getouwd en hebben 4 gezonde kids 3 boys 1 girl.
Ja schuifelen noemde ze bij ons ook slijpen deden we op klasseavonden in de 6de klas.
M'n eerste liefde…..pfff….wat versta je eronder he? ik was wel verliefd op Ruud in de 6e klas. Daarna voor het eerst gezoend en vreeeeeselijk verliefd op Robert-Jan. M'n eerste echte liefde met alles d'r op en d'r aan was natuurlijk Patrick. Schuifelen was natuurlijk hartstikke spannend en wat dacht je van het spelletje: 1 2 3 4 5 6 7 wie zal ik een zoentje geven. En dan stiekem door je oogharen heen kijken (je moest je ogen dicht doen en een rondje draaien) om te zorgen dat je stopte bij diegene die je graag een zoen wilde geven……
Anita op de lagere school. T was meer een stille liefde van mijn kant. Via schoolbank.nl las ik dat ze zich mij herinnerde (wiieeuuw!)
Ze is niet getrouwd en heeft geen kinderen……maar ik ben een heel andere kant opgegaan
ik was veeeeeeeel te verlegen om te schuifelen,
maar de kermis was favo, leuke jongens spotten samen met mn vriendin, vooral een nr van Hot Chocolat en van Dr.Hook werd er gedraaid…..
paul60: ik lees nu pas het stukje wat jij geschreven hebt hierboven! ik zag Eerste Liefde, dus ik begin gelijk te tikken, maar ik las de inleiding nog niet, tot nu. Zou t aan eindhoven liggen, of kwam timmy yuro er misschien vandaan?;o)
wel toevallig, dat ook wij in 1982 op dat nummer deeje zwemmen!!! jouw stukje hierboven zou ik geschreven kunnen hebben. EXACT! dat mijmeren tijdens t zwemmen als je your loved one in de armen hield. en jaloers als iemand anders ermee danste.
maar dat helemaal jezelf begraven in haar lijf met je gezicht. . .
dat vergeet ik niet. Christine Breidenbach…..een vriendin van een vriendin, een turnmeisje. staaaapelgek op in 1982. t mooiste meisje dat ik ooit zag en ja…als je daar dan mee zwom…
maf hè, in jouw ogen is dat een kei lekker wijf, om t zo maar es te zeggen terwijl dat gewoon een kind van 12 is…..
you sexy thing baby makes her blue jeans talk? Jeanette?
@Steven1970: Staan we quitte: Ik las Oekie Hoekema niet bij jouw verhaaltje en jij las Timmy Yuro niet bij mijn verhaaltje. ;o)
Ik ben blij dat je je herkent in mijn stukje!
@Jeanette: Dr. Hook, was dat "Sylvia's Mother"? "And the operator says: 40 cents more for the next three minutes…"
@Frank Faber: Het was: "He ain't heavy, he's my brother".
Steven, mag ik een beroep doen op jouw giga-geheugen.
Er was destijds z'on Frans liedje waarin ontzettend zwoel werd gesproken en aan het eind alleen nog maar een enorm gehijg te horen was. Een heel heftig liedje om op te schuifelen (rode oortjes)
Ik lees ineens de titel van het liedje "He aint heavy, he's my brother" Dit was een hele gevoelige uitspraak in de film die wij op den duur helemaal in het belachelijke trokken. Ideaal ook om broer of zus te beledigen…You're not stupid You are my sister, You're not ugly You are my brother…heel flauw he
sandra dat moet haast we l je táime zijn geweest, van serge gainsbourgh en ????
@Sandra
Je t'aime, moi non plus van Jane Birkin en Serge Gainsbourg die het had geschreven. Oorspronkelijk gezongen met Brigiite Bardot. Zij smeekte hem het niet uit te brengen omdat hun relatie was beeindigd. Gainsburg begon met Jane en relatie en nam de nieuwe versie ook met haar op.
Ik heet dan wel geen Steven, maar ik dacht ik meld het maar even.
Dit is wel een heel gevoelig log, denk ik… Zijn jullie partners nou niet stikjaloers op die oude "liefdes"? Is de volgende niet altijd een grotere liefde? Is er dan progressie? Ja, toch! Dan zijn we allen beland bij diegene, die we moeten liefhebben.
@Sandra67: Is dat niet "Je t'aime moi non plus" uit 1969 van Serge Gainsbourg? Met de ondeugende tekst: "tu es la vague, moi l'île nue
tu va et tu viens entre mes reins" (jij bent de golf, ik een naakt eiland, jij gaat en jij komt tussen mijn lendenen).
Ria, Paul, René Drie keer BEDANKT, ik ga even proberen of ik het liedje kan downloaden.
sandra kijk uit met downloaden, het mag volgens mij niet meer en zijn nu een data-base aan het aanleggen, is naar aanleiding van een of andere rechtzaak uitgesproken, die man beledigde iemand en de beledigde man wou persoonsgegevens ,hij heeft gelijk gekregen van de rechter, dus is anonimiteit niet meer gewaarborgd, mocht ik er weer eens naast zitten dan lees ik het GRAAG…
Paul60 maakt het wel erg bont. gelukkig liggen de kleintjes als in bed.
Henny Jane Je hebt gelijk Het geeft geen pas om op mijn 18e trouwdag(vandaag) over een grote liefde te praten
rene gefeliciteerd, alle respect gaat naar jullie toe, ik ben geen trouwerig type en vind het knap…
…ik ben hier niet meer nodig lees ik…
;o)
@Ria
Bedankt, het kost niets meer dan wat liefde, wederzijds respect en af en toe wat begrip
Het woord 'Fuif' van Emily60 had ik al lang niet meer gehoord.
Kom daar nog maar 'ns mee aan tegenwoordig.
Fuiven in mijn tijd: in een garage, gekleurde lampen, matrassen op de grond, Angie van de Rolling Stones, bitterballen op de muren en véél jongens meiden!
O ja Joke en nog wat visnetten aan het plafond met lege vinoflessen en oude singeltjes er in
Ja die matrassen, in het donker daar gebeurde het wel eens. Bedenk zelf maar wat er gebeurde.
René
Wat een tijd was dat: het rosé tijdperk: Rosé d'Anjou. Gemiddeld 1 fles per persoon per avond.
joke61: idem in mijn tijd (1982-1986), alleen Angie was dan Frankie goes to hollywood en de Beastie Boys en Depeche Mode, Simple Minds, U2 (sunday bloody sunday), The Cure, sisters Of Mercy, New Order, maar ook Ben liebbrand achtige mixen.
was op de lagere school eigenlijk niet zo bijdehand,
later op een reunie bleek dat een meisje wat ik leuk vond (een van de populaire uit de klas) altijd op mij is geweest maar het nooit durfde te zeggen.., die rustige jongen noemde haar moeder mij.
echter op de reuinie bleek dat de rustige jongen eigenlijk een praatjesmaker was geworden en het hoogste woord had op de reunie, het 'meisje' was er echter niet, maar haar beste vriendin kon me er alles over vertellen…
met me eerste echte liefde ben ik trouwens inmiddels als zo'n 25 jaar samen……..
tja……braaf ventjuh he…..
@Henny Jane:
Nee de volgende is niet per definitie een grotere liefde. Helaas is mijn "oude liefde" nog steeds de grootste. Maar je krijgt in het leven niet alles zoals je zou willen, soms lopen dingen net even anders. De liefde kent nou eenmaal grillige wandelpaden.
@ tijdelijk vrijgezel???????…..waar slaat die naam dan op?
@Sandra,dus geen lezer van mijn lg hahahaha,
ik zal het uitleggen,
toen ik mijn web-log begon was ik 'tijdelijk' vrijgezel, mijn vrouw was nl. op vakantie, ik zou het dus maar een paar weekjes doen dat loggen…. nu al ruim 2 jaar……
Nog steeds denk ik met hele grote regelmaat aan mijn eerste liefde. Ik was 12, hij 13 en beiden vers op de middelbare school, we hadden "verkering". Niet dat we ooit met elkaar spraken want daar waren we beiden te verlegen voor. Nee, via mijn vriendin hadden we elkaar gevraagd en we communiceerden verder via brieven, doorgegeven via diezelfde vriendin. Dit duurde zo'n driekwart jaar tot hij jarig was en mij uitnodigde om naar de bioscoop te gaan (Ben Hur). Al weken vooraf gierden de zenuwen door mijn keel en ik kan me weinig meer van de film herinneren. Vanaf toen durfden we in ieder geval wel met elkaar te praten. Een half jaar later ging het toch nog over en werden de verliefdheden die daarna kwamen wat "echter".
Ik heb hele zoete herinneringen aan mijn eerste vriendje, al zijn brieven heb ik in mijn (HOLLY-HOBBIE)dagboek geplakt wat ik bij tijd en wijle nog wel eens doorblader, het medaillon wat ik voor mijn verjaardag kreeg heb ik ook nog steeds in mijn sieradendoosje.
Ik zie trouwens heel wat liedjes, maar waar is nou toch die La Bamba…of deden we dat alleen in Rotterdam?
@Carol, binnenkort komt dit aan bod in een gastlog over klassenavonden. Lijkt idd een fenomeen uit Rotterdam, zo te zien. We wachten de reacties dan wel af, nietwaar?
Wat een pijnlijke herinneringen brengt dit boven. Schoolfeestjes vond ik vroeger wel leuk, ik was dol op dansen. Maar ik stond altijd tevergeefs langs de kant te wachten of er een jongen op me afkwam die met me schuifelen wilde. NOOOIT dus. Ik was zeker niet de mooiste van de klas, maar ook niet de lelijkste. Waarschijnlijk wel de onopvallendste. Als er een prijs zou bestaan voor de meest onopvallende persoon ter wereld, zou ik hem hebben gewonnen. Mijn eerste (beantwoorde) liefde? Mijn huidige man, toen ik 23 was. Tevens goed voor mijn eerste zoen (toen pas ja!) en verder.
Mama Carla: vind je het ook niet gek dat er tegenwoordig nog een soort regel bestaat dat meisjes niet zelf "mogen" vragen? Mijn oudste heeft van haar klas een afscheidsfeest (het is bijna zomervakantie hier); ze is bijna 13 en was tot dit weekeind het enige meisje dat niet was gevraagd (ze had iedereen alvast laten weten dat ze niet heen wilde gaan). Toen ze dan wel werd gevraagd, zei ze dat ze niemand zelf had willen vragen, ook al vindt ze al dat meisjes versus jongens nogal raar.
Als je wat wilt hebben, moet je het vaak zelf komen halen hoor.
Die Paul, die Paul….
Ik was eeuwig verliefd, maar dat was meestal in stilte. Mijn eerste echte crush was op een jongen in de 1e klas vd middelbare school. Het 1e klassefeest (bij ons thuis) slijpen op 'horse with no name" van America en "riders on the storm " van de Doors.
De allereerste echte zoen kreeg ik van de zoon van vrienden van mijn ouders, Huib Rijbroek. Hij was ietsje ouder dan ik,(ik was 13, geloof ik). Bijzonder was dat, maar wel een beetje schrikken….De schoolfeesten waren een vreselijke teleurstelling: je hebt het idee dat het nú gaat gebeuren allemaal. En daar stond ik dan langs de kant in mijn stoerste kleren," onverschillig" te kijken of er niet iemand met me wilde dansen…..En toen ik 17 werd (letterlijk) kwam mijn eerste echte vriendje. En dat was een schat.
De eerste keer dat ik echt vlinders in mijn buik had en geen hap meer door mijn keel kon krijgen was toen ik verliefd werd op de stagaire bij wiskunde. Geen kans natuurlijk maar als 13-jarige wil je dat eigenlijk niet weten en bleef je hoop houden. In die tijd draaide ik : I'm not in Love van 10 CC helemaal grijs, en kon er dan lekker een potje bij grienen, om hem die me toch niet zag staan…..
Lekker dramatisch hé?
Toen ik 15 was ging ik op dansles en toen…..ja daarover meer in een volgende log
Mijn eerste vriendje had ik in de zesde klas van de lagere school, maar dat was meer om er bij te horen. De echte allereerste jeugdliefde kwam in de tweede van de middelbare school. Ted was blijven zitten, dus een jaar ouder dan ik. Tot over mijn oren, zo verliefd was ik. We hebben een paar jaar verkering gehad en ons liedje was You can't hurry love van Phil Collins. Ben later met mijn man nog op de bruiloft van Ted geweest, was heel bijzonder. Tegenwoordig geen contact meer, behalve kerstkaartjes en eens in de zoveel jaar een geboortekaartje. Het blijft echter een bijzonder mens, volgens mij heeft iedereen een zwak voor zijn allereerste echte liefde!
Sja, het was een mooie tijd, eerst op de lagere school, vooral in de 4e en 5e klas, daar was het "gaan met iemand" heel erg in, dus zaten er een heleboel (waaronder ik) steevast naast een soort van verkering;-)))
Op de Mavo had ik een terugslagje van 4 jaar, durfde amper jongens aan te kijken, was wel 2 jaar lang verliefd op dezelfde jongen daar. Aan het eind van de Mavoperiode verliefd geweest op een andere jongen, die omhelzde me zelfs tijdens koninginnedag tijdens een soort van openlucht-disco…ik was ernstig van slag, terwijl er geen zoen aan te pas kwam;-))
Op de Havo werd alles ietsje anders, vanaf die tijd vond ik jongens erg interessant en werd ik ook steeds leuker gevonden door het andere geslacht (of ik zag het toen pas). Diverse "verkeringen" gehad, varieërend van 1 avond tot 3 maand. Daarna de man tegengekomen waar ik nu nog steeds mee samen ben.
Ach ja, mijn eerste echte… uit de Beemster kwam ze. Ik begrijp het nu allemaal wel.
Als freelance journalist voor Libelle, schrijf ik een artikel over de eerste liefde. Ik ben op zoek naar vrouwen tussen de 35 en 50 die in Libelle herinneringen willen ophalen aan hun eerste liefde. Al zoekende stuitte ik op deze site en las alle berichten. Wat ik vermoedde blijkt te kloppen: die eerste liefde blíjft speciaal. Maar goed, stel nou dat je dit leest en het lijkt je leuk om samen met mij herinneringen op te halen, neem dan voor 16 januari contact met me op. Bij het verhaal komt een foto uit die verliefde periode (een oude foto van jou met je eerste vriendje) en er wordt een mooie nieuwe foto van jou alleen gemaakt. Mijn e-mailadres is: deborahligtenberg@hotmail.com
Dit is zo’n lief onderwerp, dat ik het zonde vind om om het te laten rusten op 31 december vorig jaar…
, en ik wist echt: met hem wil ik trouwen…
Mijn verhaaltje is wonderlijk te noemen…Mijn allereerste liefde, of het nu puberliefde genoemd werd of niet, was toen ik ongeveer 13 a 14 jaar oud was. Het ‘object ‘van mijn vlindersinmijnonderbuik gevoel, was een broodmagere jongen met engelachtig blond lang haar, donkere ogen en zóóóó knap…zucht
Hij kwam veel bij ons over de vloer, ivm politieke activiteiten die bij ons thuis georganiseerd werden.
2 Jaar later pas, hij een aantal vriendinnen later en ik niks(!) kreeg ik verkering met hem…Roze wolken, gouden wolken, 7e hemelen, alles beleefde ik, en tegelijkertijd was ik zo bang hem te moeten verliezen aan een knappere en een beter gebekte meid ( ik was zeer verlegen ) , dat ik het uitmaakte…Stom he..?
Hij trouwde, ik trouwde, we zagen elkaar op onverwachte momenten, maar elke keer sloeg mijn hart over, raakte ik de kluts kwijt en vroeg ik me af: wat is dit in Godsnaam…
Hij scheidde en ik scheidde, we wisten dit niet bewust van elkaar, maar ergens moet er een soort telepatie tussen ons zijn geweest, want op een prachtige dag in juli, mijn kinderen van toen 7 en 9 hadden hun laatste schooldag, op precies dát moment, op precies díe plek, kwamen we elkaar weer tegen…En verdomd als het niet waar is, maar ik werd teruggeslingerd in de tijd, ik kreeg knikkende knieen, begon te blozen als een puber toen hij vroeg of wij, mijn zoons en ik, zin hadden in een kopje koffie…Een jaar later werd onze relatie officieel…Hij vertelde later aan me dat hij, elke keer dat hij me indertijd zag, hij een soort van verdriet voelde, een heimweeachtig iets….Toeval? Geloof ik niet in….
@Wilma. Wow, wat mooi verhaal zeg! Volgens mij bestaat toeval ook niet, het heeft gewoon zo moeten zijn.
Wilma schreef op 28 september 2006 om 21:50
Toeval? Geloof ik niet in…
Beste Wilma; dit fenomeen staat bekend als
Link:
@ Jaaaa: Nee! Huhh, welke link?
Heb toendertijd geen posting gedaan bij deze topic, herbeleefde precies in die periode weer m’n eerste liefde.
Voor de publicatie van een jaarverslag van mijn werk was ik gevraagd voor een kort interviewtje over mijn werkervaringen, er werd ook een foto bij geplaatst. Ik ging er met frisse tegenzin (en vooral op aandringen van mijn manager) toch maar op in, niet beseffend dat het ook op internet werd geplaatst. Enige tijd later kreeg ik op mijn werk een mailtje vanuit een ander werelddeel: het was mijn eerste liefde (in ieder opzicht), die blijkbaar had Gegoogled. Wat volgde was mailcontact en een ontmoeting in Londen bij het optreden van de band waar we elkaar 25 jaar geleden ook hadden ontmoet. Het oorspronkelijke idee was gewoon leuk, herinneringen ophalen en bijkletsen. Maar we hadden beiden niet voorzien dat er ook nog zoiets als tijdloze chemie (of zoiets) bestaat. En da’s niet echt oké als je ieder toch je bindingen hebt.
Enfin, we hebben er beiden daarna echt tijdenlang pittig hartzeer van gehad. Maar wat uiteindelijk resteert is de wetenschap dat je in elkaars hoofd/hart blijft (bijna telepatisch) en toch toch je leven ook weer oppakt. En dat is wel gelukt, maar het blijft toch een “soft spot”, die eerste liefde!
@Wilma prachtig verhaal, je zou er zo een boek over kunnen schrijven
Ik geloof trouwens ook niet in toeval, de dingen komen op je weg zoals ze moeten gebeuren, en daar heb je soms zelf de hand in en soms niet.
@Jacqueline: wow dat is best heftig lijkt me, en ik vind het ook erg knap dat je daarna je ‘oorspronkelijke’ leven weer op hebt kunnen pakken!
Ik ben eigenlijk maar heel weinig verliefd geweest in mijn leven, en als ik verliefd werd probeerde ik die persoon weer zo snel mogelijk te vergeten maar dat ging niet altijd zo gemakkelijk, omdat ik mezelf nooit goed genoeg vond voor iemand. Ik heb mezelf altijd lelijk gevonden en dat geld nu nog steeds zo, ook al zeggen mensen dat ik er best aardig goed uit zie voor mijn leeftijd, maar als mensen je op en vroeg leeftijd zeggen dat je nooit iemand zal vinden, zal je daar blijkbaar ook wel in gaan geloven. Inmiddels leer ik daar nu mee te leven, maar het doet nog steeds pijn als ik mensen samen gelukkig zie lopen hand in hand, en dan maar denken dat het nooit voor mij weg is gelegt. Misschien ben ik ook wel te hard voor mijzelf, maar ik durf gewoon geen stappen te zetten als ik iemand leuk vind, ook al is er wel eens met mij geflirt, ik klap gewoon weer dicht, en weet er gewoon geen raad mee, en dan sluit ik mezelf weer af van mensen.
Op dit moment is muziek en sport gewoon mijn grote liefde in mijn leven, en daar haal ik dan ook veel inspiratie weg, en helpt het als ik weer eens liefdes verdriet heb.
Dus echte puber-liefde heb ik dus ook nooit gehad, dus heb nu geen medelijden met mij, voor sommige mensen is liefde blijkbaar gewoon niet weg gelegt.
Mijn 1ste liefde heette Peter. Peter was al 18 en ik 14; hij had al een Chrysler of was het een Zundap; ik zat op de Mavo; hij op de Hoveniers opleiding. Peter schreef liefdesbrieven in de vorm van harten! We zagen elkaar iedere vrijdagmiddag, dan kwam hij op z’n brommer naar ons toe. We zaten dan in mijn kamer wat plaatjes te draaien, een beetje te zoenen…dat was het wel! Ook mijn ouders vonden hem heel aardig. Onze ouders hadden destijds een huisje aan de Bergse Plas, in Rotterdam, en zo hebben we elkaar leren kennen. Hij had een speedboot, ik een surfplank. Helaas na een half jaar kwam het tot een eind; verkeerde vrienden van zijn kant waar hij mij niet in wilde betrekken…Ik heb er verdriet van gehad; met m’n moeder heb ik toen op die 1ste vrijdag middag een nieuwe spijkerbroek mogen kopen. Jaren later kwam ik hem weer tegen…weer verliefd op hem geworden. Nu zo’n 5 jaar geleden hem weer gezien…we woonden op een ‘dorp’ afstand en hebben gepraat. Het is goed zo…hij is getrouwd en heeft 3 jongens, ik ben getrouwd en heb 1 dochter.
Onze muziek in die tijd was: Let’s fall in love van Robin Sarstedt & Play that funky music van Wild Cherry… 2 Uitersten…zoals wij allebei waarschijnlijk.
Mijn eerste puber-liefde was geen puber-liefde maar een pre-puberliefde, ik was toen denk ik 5 jaar jong denk ik, het was mijn buurjongen die even oud was, hij kwam uit een gezin van twaalf kids en dat was heel wat in die tijd, hij kon al lezen door al die grote broers en zussen en dat vond ik helemaal geweldig
En het was altijd enorm gezellig daar en er werd veel gitaar ook gespeeld en gezongen…..ja, (nee, ze leken niet op de Waltons hoor!) daar kan geen computertijdperk tegenop hoor!!!! Onbereikbare liefdes heb ik in mijn puberteit wel gekend en dat deed dan wel eens zeer maar je leert er wel van later dat het moet klikken anders verspilde je energie en dat is zonde he?
Mijn allereerste echte verliefdheid was op een meisje uit de klas. Als kleuter en 1- 2e klasser lagere school hadden wij in dezelfde straat gewoond, tot wij gingen verhuizen. Als 14 jarige kwam ik bij haar in de mavo-3 examen klas. Poe hee, wat was ik in stilte verliefd, niemand op school ooit wat van verteld. En ik was zo bleu, met de meisjes.
ops: ONBEREIKBAAR. Bovendien wist de hele klas dat een van de stoere jongens op haar was, en met hem fietste ik elke dag naar huis. Hopeloos, gelukkig ook voor hem, ze had al verkering. Weet helaas niet hoe het haar in het leven gegaan is. Ben ik wel eens nieuwsgierig naar.
In mijn pubertijd was ik vaak verliefd, en altijd op de verkeerde personen. Zij waren helemaal niet geinteresseerd in mijn persoontje…Ik viel vooral op de populaire types van school, zelf was ik helemaal niet zo ….Ik was niet echt verlegen ofzo, maar wel een beetje anders. ( ten tijde van de wijde pijpen, droeg ik strakke broeken, was absoluut niet modegevoelig) en hield me met andere zaken bezig dan de gemiddelde klasgenoot. Een van mijn sterkste verliefdheden was een schok voor me, het was namelijk een meisje…Ik werd ook verliefd op jongens en dit kwam voor mij als donderslag bij heldere hemel. Alles wat er bij verliefdheden kwam kijken voelde ik bij haar….
Ik vond het allemaal heel verwarrend, vooral omdat ik haar vaak zag.
Het is wegge-ebt, ben daarna verliefd geworden op een jongen en járen later er een gezin mee gesticht. Maar het gevoel voor het meisje vergeet ik nooit meer…
ja dat vergeet je nooit en de pijn ook niet toen het uit ging wat een verdriet en een rot gevoel.
Ik wilde dit eventjes melden:
Vanavond om 22:10 uur op Ned.1 begint de eerste aflevering van Jaap Jongbloed met een nieuw 8-delig programma met als titel Onbereikbaar.
Over de jaren 70/80, de eerste aflevering gaat over het mooiste meisje van de klas uit die jaren op een school waar toch alle jongens gek op waren……Jaap zoekt haar ook nu op en ook de leraren van toen komen aan het woord!!!!
Mij benieuwen, ik ga kijken, jullie ook?
Ik heb nooit van die heftig oplaaiende emoties gekend, misschien ben ik te gelijkmatig van temperament. Het gevoel van vlinders in de buik, het dromerig voor je uitstaren en regelmatige hertkloppingen komt bij mij geleidelijk op gang.
M’n puber-vriendinnetje van de lagere school kwam in mijn leven door mijn gedrag in de klas. In de vierde klas (in newspeak groep 6 geloof ik) moest ik voor straf naast een meisje zitten. We hadden toen schoolbanken met twee zitplaatsen. Dat gold toen als een vernedering. Maar ik kon het goed met haar vinden. Na verloop van tijd liep ik in de middagpauze met haar tot haar huis en kletste honderd uit. Zij had een vrij sterke bril met positieve glazen en daarmee brandde ik haar naam in de houten schutting rond een bouwplaats, recht voor haar deur. Door een verhuizing vóór het einde van de lagere school zagen we elkaar niet meer, maar we bleven wel schrijven. Toen ze voor een verpleegster-opleiding buiten de stad ging wonen, kwam ze op een avond bij ons langs. Ik was toen vrij verlegen en zeker tegenover meisjes, dus ik zei niet veel. Pas later realiseerde ik me dat ze kwam peilen, wat mijn houding tegenover haar was. Zo bleu was ik toen.
Later ontmoette ze een Duitse ICT-ingenieur waar ze mee trouwde en weer veel later mee naar Duitsland verhuisde. We zijn wel blijven schrijven en zo nu en dan bezoeken we elkaar. Ze heeft inmiddels 5 kinderen en het aantal kleinkinderen begint ook langzaam te groeien. Ze is altijd erg sportief geweest en doet aan hardlopen. Ze wint regelmatig regionale wedstrijden in haar leeftijdsklasse en staat dan ook lokaal bekend als de Vliegende Hollandse.
Ze kan haar geboorteplaats Den Haag niet vergeten, dus komt ze met haar man (die precies zo praat als Prins Claus) regelmatig terug om van het strand te genieten.
Na de lagere school heb tot aan m’n diensttijd weinig vriendinnetjes gehad. Ik deed LTS en UTS en daar zaten geen meisjes op. Op dansles en tijdens feestavonden van school zag ik wel potentieële kanshebsters, maar door m’n verlegenheid en niet klant-gerichte aanpak is het nooit wat geworden. In en na m’n diensttijd heb de schade aardig ingelopen, maar dat valt buiten het jeugdsentiment.
het was de jaren 80 ik als 16 jarig miesje was het mooie miesje met dat mooie rode haar waar einderen gek opwas
ik was 16 en groeiden op in de jaren 80 hij julian had me uitgevraagd ik zie natuurlijk meteen ja die avond kwam hij me ophalen in die jaren 80 auto van hem het was een mooie grijze oooo wat voelde ik me stoer
die avond zijn we naar de bois gegaan naaar zoo thriller die waren in die tijd erg in toen zijn we nog naar een disco geweest en even door het bos gewandelt waar ik me eerste zoen krijg toen heeft hij me weer naar huis gebracht de volgende dag op school vroeg hij me of ik met hem mee wilde naar het eindfeest we waren bijna aan het eind van ons school jaar en het volgende jaar zullen we naar een andere school gaan die avond trok ik me mooiste jurk aan en kwam hij me weer ophalen in die grijze jaren 80 auto van hem weer voelde ik me zoo stoer 
bij onsen school aangekomen vroeg hij me of hij een foto mocht maken die foto heb ik nog steeds boven op zolder liggen als ik weer aan mijn pubertijd wil denken op die foto sta ik voor de deur van onsen school in mijn jurkje met een big smill op mijn gezicht toen we lekker aan het dansen waren ging hij opeens op zijn hurken en vroeg me of ik zijn miesje hoe zijn tuurlijk hoe ik dat we hebben toen nog zeker twee uur staan dansen op een gegeven moment ging de bel ten teken dat het feest voorbij was hij bracht me weer naar huis ik wist dat me ouders me in de vs hadden in geschreven om te studeren en de zijne in nederland dus we waren ver van elkaar weg maar we kunden elkaar nog twee weken zien maar die twee weken waren zo voorbij toen ik me koffer was aan het inpakken om naar de vs te gaan zag ik die foto die julian van me maakten op het eind feest ik neem hem zeker mee dacht ik net voor dat ik naar de vs ging heb ik hem nog twee minuten gezien daarna nooit meer inmaal in de vs aangekomen heb ik twee jaar niets meer van hem gehoord in die twee jaar heb ik gesmacht naar mijn vrieden en vriedinen die helemaal in nederland waren geblijven en natuurlijk ook naar julian tot die opeens voor me studenten kamer stond ik was door het dole heen natuurlijk hij zie dat hij zijn studie had laten zaken voor mij hij vroeg me ten huwelijk en ik zie ja onsen huwelijks dag was geweldig en we wonen nu nog steeds samen en hebben twee kinderen rosalie en jack
P.S zo zie je maar dat een puberliefde ook een echte liefde kan worden
ik was het miesje met dat blonde haar en knal blauwe ogen uit de jaren 70/80
ik mis mijn pubertijd nog wel eens maar nu even het verhaal
ik was 14 en ons jaar was bijna voorbij maar ik had nog steeds niemand voor het eindfeest wat balen was zeg al mijn vrieden hadden al een date tot plots een dag voor het eindfeest en ik de moed eingenlijk al lang had opgeven kwam hij het stuk van de school naar me toe met de vraag of ik al een date had ik zie nee zoo verlegen als ik was en hij vroeg of ik met hem mee wilde tuurlijk juh leuk die nacht terwijl de sterren glisteren onder de maneschijn wacht ik ongeduldig op het bordes in mijn alle mooiste jurk die op moeder op dochter over is gegaan te wachten op mijn date hij kwam in zijn pakkie in zijn auto aanreden onsen tuin binnen in die tijd hadden we best een grote tuin we kwamen binnen bij het bal en ik voelde me net een pricces maiko vroeg of ik niet naar huis moest het was al zeker 3 uur nachts oke zie ik toen zijn we nog 9 jaar met elkaar gegaan en trouwden in onsen studententijd dat was zo mooie tijd ik mis het gewoon zo erg………
ik was 16 en groeide op in de jaren 80 van new york de droom van elk meisje meer nu even het verhaal
ik had lang zwart haar en was een mooie meid en dat zaggen de jongens van de klas ook maar toch was er maar een die mijn hart sneller die kloppen en dat was jack geen macho maar een gewone jongen uit een echt jaren 80 gezin toen we op het laaste van ons school jaar waren vroeg hij MIJ om mee te gaan naar het schoolbal wat toen in de vs heel uitbodig gevierd werd en natuurlijk zie ik ja een dag tevoor heb ik de hele stad uitgezocht en ik de mooite jurk van de avond gevonden zo hebben had ik nooite verwacht maar goed die avond stond ik dus op het bordes te wachten en hij kom met die roos aanzitten een prachtige roos hij kon me niet veel geven die avond zijn vader had een uitkering en zijn moeder was overleden maar anyway hij had een koets voor me
echt een prachtige koets toen we op het bal aankammen ging hij op zijn kieen en vroeg me of ik zijn meisje hou zijn tuurlijk hou ik dat en een prachtige ring ook nog toen moest de prins en prinses worden gekozen en dat was jack rozenberg en holly clitten ik was zoo blij echt helaas was naar een paar uur dansen het feest al voorbij maar na onsen middelbare schooltijd heb ik echt een gewelldige tijd gehad we zijn 9 weken naar spanje geweest met de hele klas waar jack en ik allebie onsen eerste kus krijgen en voor het eerst …. hadden de de nacht van de eerste dag praate ik met mijn vriedin over kinderen krijgen en ik zie dat ik daar nog veel te jong voor was….. maar toen we gingen studeren blijk dat ik zwanger was ik was dolblij en jack natuurlijk ook en we hebben nu een prachtige dochter sem
ps leidjes waar we op zwommen was micheal jackson bad en jacksen beat it