Vuurwerk II, Shising Crackers
Link naar dit artikel Op vrijdag 30 december 2005 geschreven door Eric Erres
Het dilemma van ouders: moet je kinderen van vuurwerk afhouden of onder begeleiding leren afsteken?
Ik had oudere broers, die altijd wel wat vuurwerk kochten, en mij bekend maakten met deze wereld van spanning, schoonheid en gevaar. Begonnen met sterretjes, bengaalse lucifers en potjes, ging ik moeiteloos over naar het zwaardere vuurwerk. Natuurlijk veel knallen en raketten.
Later ook siervuurwerk. Een neef kende de kanalen in Den Haag. Vuurwerk was ook leuk in de tijd voor oud en nieuw.
Tijdens de kerstbomenjacht waren de knallen niet van de lucht. Allerlei gekkigheid werd uitgehaald: zilverkruitjes in aardappelen, blikjes en hondenpoep. Dat was rennen geblazen.
Oudejaarsnacht liepen we zo’n tien km naar de discotheek: dat vergde wat planning om uit te komen met de voorraad, die steevast in een pukkel werd gedragen. Dat het altijd goed is gegaan, mag een wonder heten. Bij een winderige oud en nieuw was het aansteken van de lontjes geen gemakkelijke opgaaf.
Losgemaakte matjes is eveneens geen slimme aktie geweest. Het aansteken van blindgangers op nieuwjaarsochtend was ook niet van gevaar ontbloot. Naast het genoemde zilverkruit, leerde ik wat gevaarlijk vuurwerk was: de luchthuiler met knal heb ik altijd een ongeleid projectiel gevonden.
Veel zwaarder vuurwerk verdween in de loop der jaren. Eén rotje en één verpakking zijn bewaard gebleven: allebei van de Shising Crackers, met herdertjes als afbeelding. Beide worden gekoesterd in mijn sentimenten kabinet! Dat ik ze bewust heb bewaard, kan ik mij niet herinneren. Een prettig toeval.
De afbeelding staat voor mijn archaisch oud en nieuw gevoel. Recent zat ik wat verveeld te googlen… Shising Crackers… en opeens lag ik onder mijn toetsenbord! Verzamelaars sites over vuurwerk?! En wat las ik: de herdertjes is het mooiste rotje ooit en men heeft het voor elkaar gekregen dat in 2007 dit vuurwerk met originele afbeelding weer op de markt komt. Mijn mond staat nog open…
41 reacties op “Vuurwerk II, Shising Crackers”
Laat een reactie achter
HJ, dat klopt,...
Ik heb zo ongeveer dezelfde herrinneringen aan die groene strijkers, die per honderd in een doos zaten met zo'n piratenschip erop.
ja die luchthuilers met knal. die had je ook later met 2 knallen er nog achteraan! Lijp! ging altijd de kant op waar je m niet verwachtte. Die met n parachute traag naar beneden kwamen hadden een enorme aantrekkingskracht op me…
Ik mocht geen vuurwerk als kindje, maar ik bestelde gewoon via een vriendje. Dat hou je toch niet tegen als ouder.
Hee lache Eric wat je zegt over de herdertjesverpakking! ik zie m ook voor me! Soms was er een jaar dat de kanonslag of astronaut veel harder ging. Dan had je pas geluk! 'vast een fout vd vuurwerkfabriek', smiespelde je dan…
zo'n parachuutje op de stoep een dag later, had voor mij dezelfde uitstraling als een dood vogeltje. iets droevigs….dood.
op…
en als t lontje echt te kort was, dan schuurde je m op de stoeprand open tot je m kon breken en dan kreeg je zo'n sisser!
mmmm, ik vond dat lekker ruiken….
Heb dubbele gedachten over vuurwerk. Mijn verstand zegt nee, niet doen. Maar ik vind het wel mooi om te zien. Niet om te horen. Ik hou beslist niet van rotjes. Dat komt omdat op de staantribune(Ben-side) bij AZ '67 er altijd met die rotdingen gegooid werd. Ze gooiden ze dan gewoon tussen het publiek op oog- en wanghoogte. Sinds ik iemand zo met brandwonden naar de EHBO heb zien afvoeren ben ik als de dood voor rotjes, astronauten e.d. Maar siervuurwerk hoog in de lucht, daar mogen ze me wakker voor maken. Niet dat dat op 31 dec. nodig is. Als er wat geld over schiet zal ik kijken of ik een paar pijlen kan kopen, want de koters vinden het machtig interresant om om 12 uur met die dingen in de weer te zijn.
Shising crackers waren dat niet de astronauten? 40 pakjes van 10 astronauten heten bij ons een BROOD,een jaar had ik 5 broden gekocht ik wou er zeker van zijn dat ik voorraad genoeg had tot de volgende jaarwisseling.Wij waren altijd met vuur werk aan het spelen en experimenteren,me vader waarschuwden ons altijd en zei als we op oudejaaravond naar buiten liepen om vuurwerk af te steken "kijk me nog eens even aan,als je thuis komt kan het misschien niet meer".
Ach het is zo leuk te zien dat de geschiedenis zich herhaalt.
Door een krap budget kwam ik in mijn jeugd vaak niet verder dan wat simpele rotjes. Wel ging ik altijd naar de fietsenwinkel, waar bij ons het vuurwerk werd verkocht. Het vuurwerk lag niet in bunkers maar gewoon achter de toonbank waarop een asbak stond met smeulende peuken van vaders die daar met zoonlief de knallers voor de komende avond kwam halen. Ik hing daar altijd rond omdat het onlosmakelijk verbonden is met oud en nieuw.
Nu zie ik mijn zoon (11 jaar) van alles uit de folder selecteren optellen en aftrekken op de rekenmachine, want hij mag tot 12 euro gaan dit jaar.
Met de buurjongen en zijn vrienden (gemiddeld 15 jaar oud) zijn ze net op weg naar "het winkeltje" om lichte knallertjes en wat siervuurwerk op te halen. Mijn zoon voelt zich een hele bink tussen die grote knapen.
Toen ik hem vroeg of wij niet met z'n tweën moesten gaan zei hij dat dat niet hoefde omdat hij met de buurjongen zou gaan. Vrienden onder elkaar daar heb je je pa niet bij nodig.
De geschiedenis herhaalt zich dus inderdaad al kon mijn pa niet mee omdat ik die op 11 jarige leeftijd niet meer had, maar ik gun mijn zoon zijn moment met zijn vrienden.
René
Ik heb voor mijn 17e best wel wat vuurwerk afgestoken,in rioolbuizen,in modderplassen waarna ik de ramen van de buren mocht schoonmaken,in putten en vuinisemmers.
Oudejaarsavond buiten vond ik een linke gebeurtenis.
Ik maakte eens mee dat een door mij afgestoken vuurpijl bij iemand bijna een openstaand raampje binnenvloog.
Een andere ging dwars over straat en passeerde een paar verschrikte hoofden.
Het meest linke wat ik meemaakte was toen ik een vuurpijl aan het afsteken was en een idioot vanaf de andere kant een rotje naar mij toe gooide en tot ontploffing kwam tegen mijn oor terwijl er ook nog een plastic tas met vuurwerk naast mij lag.
Sinds die tijd moet ik niets meer van vuurwerk hebben en laat ik het afsteken daarvan aan proffesionals over.
Ik ging altijd op 1 januari op zoek naar rode stokjes : knutselde ik mee.
@Bertus, dat deed ik ook altijd…
Als ik aan oudejaarsdag denk van vroeger dan zie ik weer hele bendes met voornamelijk jongens over straat lopen. Meestal waren ze voor dag en dauw opgestaan om vuurwerk te halen, waar ze dan echt de hele dag mee over straat slenterden. Vooral knallers waren populair (uitelkaargehaalde duizendklapper en minirotjes). Wij mochten als kind van mijn moeder ook nooit jassen dragen met cappuchon…want daar wilde nogal eens een knaller (per ongeluk?) in landen.
Als kind vond ik de gillende keukenmeiden zowel eng als leuk. Dat gold ook voor voetzoekers!
Nieuwjaarsdag zochten wij altijd naar parachuutjes en ook die rode stokjes.
Ik wens jullie een gelukkig en gezond 2006.
Anneke jij ook hoor
Wij mochten thuis geen vuurwerk afsteken. En ook niet op nieuwjaarsdag op straat, want dan kwamen de jongens uit de buurt tussen de rotzooi struinen om te kijken of er iets lag wat per ongeluk nog niet afgestoken was. Dan deden ZIJ dat alsnog…
Ik wens jullie een VEILIGE jaarwisseling!
Geen broers en ouders die een beetje anti-vuurwerk waren, dus geen vuurwerk voor mij vroeger.
Siervuurwerk vind ik wel prachtig en dan met name de lucht in geschoten door professionele bedrijven.
Al het knallende rondvliegende grondvuurwerk vind ik onvoorspelbaar en doodeng.
Komt ook een beetje doordat sommige jongelui maar raak gooien met hun rotjes etc. zonder op de omstanders te letten.
Potdomme voor ik het vergeet!
Allemaal een fijn 2006 met veel herinneringen en sentimentele momenten om nog eens te lachen of te janken.
René
Ja mensen, allemaal een heel sentimenteel 2006 toegewenst!
Ook dit jaar weer geen ene cent aan vuurwerk en andere ongein uitgegeven. In mijn hele vroege puberjaren kregen mijn broer en ik een siervuurwekpakket van 25 gulden maar na een paar jaar besloot ik uit vrije wil daar voortaan vanaf te zien. Nooit mijn ding geweest en tegenwoordig vind ik het als liefhebbend baasje van drie katten alleen maar een droeve ellende als ik die zielepootjes zie wegkruipen van het geknal.
Ik ga kijken of ik op een vage Duitse zender nog Dinner for One kan kijken en dan stipt om 01.00 naar bed.
Maar voor wie het gaat knetteren en knallen: denk om je vingertjes én vooral aan alle huisdiertjes van Nederland.
Fijne jaarwisseling allemaal
@jose
NDR hé?
Blaren, versleten schoenzolen, een zere duim van het aanbellen en een hese stem van het bedelen. "Dag mevrouw, heeft u nog oude kranten" en dan er flink zielig bij kijken, en gelijk breed gaan staan om haar het zicht te ontnemen op die al aardig gevulde kar met kranten losgeweekt bij haar lager genummerde buurtgenoten. Nou ja, kar, dat was eigenlijk teveel eer voor die kinderwagen waarvan, reeds de wagen zelf in onze jonge ogen een hogere funktie had bekleed ten tijde van het Paasvuur. Maar het onderstel met die knalharde massief rubberen wielen en die scherpe opstaande krullen welke de bak op zijn plaats hielden, die was zijn gewicht in goud waard. Hoe anders kon je die kilo's papier transporteren, de bakfiets van 2 straten verder was al gekaapt door die linke flatjongens dus werd kleine Gertje weer in genade in ons buurtgroepje opgenomen, op voorwaarde dat ie de kinderwagen uit de schuur ging halen. Zijn jongere zus had er nog in gelegen zei ie, maar daar had ie toch een hekel aan, dus dat gaf niet voor hem. Voor ons nog veel minder, we hadden wel wat anders aan ons hoofd, er moest geld komen en de tijd drong. Dagen waren we bezig, hele marathons verslonden we op onze nuchtere maag, tot het moment kwam dat het niet meer ging. Nee, gelukkig niets lichamelijks maar meer de som van onze gemeenschappelijke inspanning. Ons papieren epi-centrum nam meer volume in dan dat de, uit vurenhouten schroten vervaardigde schuur van kleine Gertje aankon. Gertjes moeder draait nog haar gezicht om als ik haar tegen kom, kinderachtig, alsof ik de schuldige was voor haar verregende zadel, alsof ik het kon helpen dat er teveel dagelijkse nieuwsgaring haar Sparta fiets uit zijn houten domein verdrong, maar dat terzijde. Gekke Goofert, ik zal hem nooit vergeten, hij stotterde alsof hij het zelf uitgevonden had, man, als je aan hem de weg vroeg dan kreeg je spijt. De 's ochtends aan hem gevraagde "pa-pa-pa-pa-ra-ra-ra-ra-le-le-le-le-le-lelweg" bereikte je pas 's avonds zolang deed ie erover. Maar, heel eigenaardig, zingen daartegen als een Nachtengaal, pas later leerde ik dat stotteren en ademhalingscontrole sterk met elkaar verbonden zijn. Nou laat me je vertellen dat zijn ademhaling een knappe opdoffer kreeg toen wij voor hem verschenen met onze kranten berg om door hem gewogen te worden. Helaas pech voor ons want die Gekke Goofert was zo gek nog niet. Hij had al onze trucs door ! behendig haalde hij de weggemoffelde platen ijzer ertussen vandaan, uiterst nonchalant scheidde hij de natte en de droge kranten en nog veel pijnlijker waren zijn hakken op onze schoenneuzen welke verwoede pogingen deden om die wijzer nog dieper te laten zakken op de weegschaal.
Ach-ach-acht-en-de-de-de-de-dertig gulden geef ik v-v-v-v-voor het hele b-b-b-b-bietje zei ie stuurs. Daar stonden we, we vonden het veel te weinig, maar ja Gekke Goofert was het al aan het verwerken aan de kassa, en diep in ons hart waren we ook even bang voor hem. Hij was breder dan onze gezamelijke woordenschat en bijna net zo lang als zijn zinsbouw, dus we namen zijn eenzijdige aanbod maar voorlief. Met achtendertig gulden in de achterzak gingen we op weg naar de Vuurwerk verkoop. Als ik er nog aan terugdenk…..weken bloed, zweet en tranen in luttele seconden letterlijk in rook zien opgaan op de laatste dag van het jaar…..maar wat had ik het er graag voor over…..er is geen beter werk dan vuurwerk voor een 12 jarige.
Oh en voor de volledigheid, Kleine Gertje kreeg zijn eerlijke deel van de achtendertig gulden hoor, wat dat betreft speelde wij het eerlijk. We zagen Kleine Gertje pas weer staan in Augustus….dan was de kermis in het dorp…..en Kleine Gertje onze vriend weer.
Een tijdje terug zag ik een mevrouw lopen met zo'n nostalgische kinderwagen, compleet met met die knalharde massief rubberen wielen en die scherpe opstaande krullen welke de bak op zijn plaats hielden, voor ik het wist betrapte ik me zelf op het calculeren van de draagbaarheid van het frame….en die wagen….die raak ik op 17 april wel kwijt…
Achtendertig gulden….circa z-z-z-z-z-zeven-t-t-t-tien..euro…nee, dit jaar maar weer geen vuurwerk…..
Ik had altijd alleen maar van die sterretjes op oudjaarsavond. Jongens: allemaal voorzichtig doen!!! Ik wil jullie allemaal heelhuids terug'zien' in 2006! En have fun…
hallo soulmaatjes!
pas op zodadelijk, wees lief voor de beesjes en en voor je vingers en oren!
we spreken elkander snel weer aan de andere kant van de jaarwisseling! alle goed iedereen! Proost!
(ik steek nu een oliebol in de lucht)….
xx!
Die shising crackers deden het ook héél goed in brievenbussen van flatgebouwen. Wat een akoestiek!
Dit jaar zag ik zoonlief zijn eigen mengseltjes maken. Vervolgens heb ik dagen lang lopen tellen of al zijn vingers er nog aan zaten.
en vergeet vooral niet de sterretjes in proppenbuis niet
Nieuwjaar…heb alle 9 vingers nog.
. maar om nog even na te genieten.
http://www.vuurwerkmuseum.nl/index.php
Met naald en draad 20/30 aan elkaar naaien/binden..extra lange lonten er aan of kruitspoor er na toe maken…;) toen vuurwerk nog mooi was…
Beste mensen,
De afgebeelde rotjes zijn ‘Thunder Crackers’, een maatje groter dan de shisings. De originele foto vind je terug op www.roelwijngaarden.com Het zijn dummy’s gemaakt aan de hand van de originele labels.
Vr. Groet, Roel.
helaas…ik zie geen afbeeldingen..
op dit moment dan…ik kijk straks nog een keer
De getypte link doet raar, mischien door de punt aan het eind.
Klik op “roel” dan doet ie het wel, bij mij althans.. Vr. Groet
*** webmaster: link fixed ***
i love fireworks it is my stupids day of the year:D:D
We geven alleen wat geld uit aan sterretjes om af te steken maar voor de rest blijft de knip dicht voor alle andere vuurwerk, ik geef er geen bal om verder, wel leuk om te kijken zolang ik het zelf niet af hoef te steken, ik hou soms mijn hart vast hoe het allemaal gaat en idd ik ben als de dood voor rotjes die jongens ineens naast je neer gooien en tsja, onze kat moeten we natuurlijk ook weer eerder straks binnen halen want dat vind ik helemaal zielig voor die beessies……gelukkig is hij elke avond al om 10 uur binnen en gaat pas weer midden in de nacht als ik naar het toilet moet weer naar buiten rond 5 uur in de ochtend dus. Nog 14 dagen dan is het bijna weer zover, dan gaat er weer voor miljoenen de lucht in, zonde he?????? Nee, ik houd het liever in de knip voor andere tenminste leuke dingen
Nou Judith, gelukkig is het allemaal weer voorbij, er zijn inderdaad weer voor miljoenen de lucht in gegaan, vreselijk zonde! Net zo ‘zonde’ als de miljoenen die uitgegeven worden aan kerst versieringen, overdadige kerst vreet partijen, een nog luxere auto, dure vliegvakantie’s, uitgaan, schoenen terwijl je 5 paar hebt staan, drank, tabak, enz, enz…
Kortom; ieder z’n ding, toch? (egocentrisch denken is zóó ouderwets, dat kan echt niet meer.)
Groet, Roel.
En vergeet computers niet, Roel!!
Gelukkig, het vuurwerk is weer voorbij, er is voor in totaal 60MILJOEN de lucht in gegaan waarvan de helft al 3 dagen van tevoren afgestoken werd, wat een herrie en wat was ik soms angstig om een boodschap te gaan doen!!!! Onze kater Max heb ik nog nooit zo bang gezien en voelde zich op zijn gemak in het toilet met de deur dicht….
Ik heb toch maar niets afgestoken, de sterretjes dus, het was net of de straat in brand stond, zo mistig….gelukkig hebben de buurjongetjes (nu luisteren ze nog) keurig al het vuurwerk opgeruimd, ook bij ons voor de deur!!!!! En Max onze kat???? die is weer tevreden dat hij weer naar buiten kan na een paar keer gesnuffeld te hebben buiten. alleen na een tip van iemand ga ik eind dit jaar dus naar de dierenarts voor een rustgevend pilletje voor hem….we kijken er weer reikhalzend naar uit naar het volgende vuurwerk 
Judith, het zijn rode pilletjes en ze werken prima bij katten. Normaal zijn ze voor honden met zindelijkheidsproblemen oid maar ze hebben bij katten het effect van slomigheid. Had vroeger een hyperactieve kat die soms een pilletje kreeg.
Ook de konijnen lieten zich weer zien, alles normaliseerde weer.
Mijn katten zaten met de jaarwisseling onder het bed, na de eerste knallen zochten ze automatisch de slaapkamer op. Ik heb er warme kleedjes neergelegd, water,voedsel, kattenbak, lichtje aan. Na afloop kwamen ze weer tevoorschijn en gingen al snel weer hun gangetje, en ze wilden vooral eten.
60 miljoen dit jaar, dat wist ik nog niet, nou ja verdeeld over zovele consumenten is het natuurlijk niks. Het lijkt meer dan het is, er zijn vele manieren om je geld te spenderen, nuttig of nutteloos. Dat staatslot was ook weer weggegooid geld, ik trap er ook ieder jaar weer in
Hartstikke bedankt Marty voor de tip betreffende rustgeefpilletje voor katten en ik zie ook dat ik niet de enige was met dit probleem, tenminste Max onze kat dan he???
hmm ik hoop maar dat die goede sishing weer komt met die herders erop die zijn lekker goed zal me benieuwen waar je ze dan kan kopen?
Oude shisings in een vernieuwd jasje zijn inmiddels weer terug op het toneel, voor de liefhebbers uiteraard
.
http://kanonslagen.com/images/.....007.kl.jpg
FANTASTISCH!
Ik ga je ff mailen over verkoop.
@Marty:
Op de www.kanonslagen.com side is een hoop jeugdsentiment voor de echte vuurwerkliefhebber van vroeger.Veel plaatjes van knalvuurwerk.
Happy New Year allemaal.
Alvast voor Omnivoor en Marty een hele lange oud/ nieuw gewenst en…
…morgenochtend snel rapen!
Buy ambien online cod….
Buy ambien without a prescription. Buy ambien cr no rx. Buy ambien without prescription….