Polaroid Instant Camera
Link naar dit artikel Op maandag 2 januari 2006 geschreven door Rick67
Hoewel mijn vader een verstokte 8mm filmer was in de jaren zeventig werd er tóch een fotocamera aangeschaft en wel de Polaroid Instant Camera. Reden hiervoor was het feit dat de foto’s er meteen uit kwamen en na enige tijd in het licht te zijn gehouden het geschoten beeld te zien gaven. Dus niet aanmodderen met filmpjes en naar de winkel om het rolletje te laten ontwikkelen. Toen je had je nog niet 24uurs service. De Polaroid was een echte hit tijdens feestjes omdat je meteen kon laten zien wat je had gefotografeerd.
Voor opnames met weinig licht had je speciale flitsblokjes die je los kon kopen. Ook bestond er nog geen rode ogen correctie dus veel foto’s mislukten dan ook. De toenemende betaalbaarheid van reguliere goede camera’s en de enigzins slechte kwaliteit van de Polaroid foto’s hadden als gevolg dat in het begin van de jaren tachtig de ‘hype’ alweer voorbij was. De Polaroid Instant Camera bestaat echter nog steeds want direct klaar blijft mensen aanspreken. Misschien dat het met de huidige digitale camera’ s en printaccessoires definitief is gedaan met dit ‘oude’ systeem.
Hadden jullie thuis ook een Polaroid Instant Camera?
37 reacties op “Polaroid Instant Camera”
Laat een reactie achter
De zandbak ,...
jaaaaa, eindelijk de polaroid bestaat nog steeds en wel in enschede ze maakten ook zonnebrillen.
mijn gehele jeugd staat opgeslagen in polaroid eerst een zwart/wit en later de (fletse) kleuren en mijn vader zat dan altijd bij de kachel te wapperen tot het wonder geschiedde en het plaatje zichtbaar werd, machtig.weet nog dat een rolletje in de grootte van een mobieltje van nu ongeveer 39 gulden kostte je moest dus wel ff goed bedenken wat je op de foto zette , ligt hier voor mijn neus nog een onvergetelijke van ons zoveelste jaar appelscha vakantiehuisje een prentje van omze witte kever (herbie?) compleet met impeirial en wij er allemaal voor mijn broer slank met lang haar met moeder tikkeltje gezet in een groene broek met bloemetje hes mijn vader in bleke spijkerbroek en ikke een jaar of 8 met zulk lang haar dat ik wel een zigeunermeisje leek .
Wij hadden ook 2 van die dingen, hadden we gehad toen me vader voor een bepaald bedrag aan goederen had gekocht bij de cooperatie,zal in 1978 geweest zijn,ze kwamen allebij met een cassette(rolletje) die hebben we op gemaakt en nooit geen nieuwe meer voor gekocht.Geen mooie foto's en duur.
Het apparaat van mijn moeder maakte steeds foto's met een blauwe gloed. Het is nooit helder geworden wat nu de oorzaak was.
@ Ria: bij ons was het "rolletje" een pakketje met een platte batterij, ter grootte van een doosje sigaren.
neens…
Nee, hadden wij niet. Maakten de foto's met een gewoon toestel (Agfa), duurde eeuwen voordat het rolletje vol was, waren erg zuinig met het maken van foto's.
Mijn eerste fototoestel kreeg ik van een tante toen ik bijna 14 was, in feite was het een afdankertje en er gingen van die cassettes in en je maakte er vierkante foto's mee. Maar het was geen polaroid want die cassette moest je gewoon inleveren bij de fotograaf en van 24 uurservice had niemand ooit gehoord in die dagen.
Wij hadden thuis een Agfa-clack ofzoiets. Idd duurde het erg lang voordat het rolletje vol was en dan nog lang wachten voordat de foto's klaar waren. Ook herinner ik mij de hysterie toen er een rolletje kwijt was geraakt bij de ontwikkelcentrale. Of de teleurstelling als er iets met het rolletje niet goed gegaan was en je maar een handvol foto's terugkreeg omdat de rest mislukt was. Ook het gedoe met flitsblokjes ken ik.
Polaroidfoto's ken ik wel, ik heb er ook een paar tussen mijn jeugdfoto's zitten, maar die zijn heel erg vervaagd door de jaren heen. Jammer!
Zelf zweer ik bij mijn digitale camera: je kunt er ongelofelijk veel foto's mee maken, en je ziet meteen resultaat: niet tevreden, nog een keer knippen!
Geweldig is dat je ze direct op de computer kunt zetten en uitprinten. Na onze trouwdag op 3 juni aanstaande kan ik iedereen meteen de volgende dag al de leukste foto's mailen. Of zelfs al dezelfde dag aan de gasten een bedankje met foto overhandigen. Super vind ik dat!
Terwijl we vroeger een maand moesten wachten op onze trouwfoto's! Al moet ik er wel bij vertellen dat die prachtig vormgegeven in een album werden afgeleverd, maar dan nog!
Mijn vader mocht een keer van zijn werk een polaroid camera meenemen. Een sensatie! Ik vond het resultaat minder. Rare dikke foto's met veel te veel contrast in de afbeelding. Maar goed, het wonder was er.
In een of ander tijdschrift (Panorama? Revue?) kwam een reportage uit waarin kunstenaars met polaroid foto's in de weer gingen. Door het oppervlak van de foto te bekrassen vanaf het moment dat het beeld begon op te komen kregen ze heel mooie effecten.
Ik ben tegenwoordig zelf ook enorm fanatiek met m'n digitale camera. Heerlijk om gelijk te kunnen zien wat je doet. Ik bewerk ze na op de powerbook en verstuur ze via mail of zet ze op een website. Met zo'n polaroid had je ook gelijk resultaat, maar het bleef bij die ene afdruk.
Digitale camera's ideaal! Veel foto's, helaas de laatste paar jaar véél minder foto's in de albums, van het afdrukken komt 't nog niet echt.
Van een Polaroid foto heb je echt geen negatief?
Was vroeger ook een gedoe met de flitslampjes. Op het oude Agfa toestel ging een aparte flitser waarin je flitslampjes moest doen.
In mijn toestelletje (Kodak), wat ik van mijn zuinig bijeen gespaard zakgeld voor 49 gulden bij Wastora kocht, gingen van die cassettes en voor de 'flits' was er zo'n kubusje. Moest je goed opletten dat je deze goed erop zette, anders maakte je ongewild een foto met een gebruikt flitslichtje en had je een onderbelichte foto. Na ieder gemaakte foto draaide dat flitskubusje.
De Polaroid instant camera, is voor mij een instant flashback.
In zo'n grote zwart lederen doos, daar zat ie in. Gekregen van die Spaans-Turkse man, je weet wel, bekend van de baard-paard combinatie. Wow, wat voelde ik me stoer als ik hem om mijn nek had.
Liep ik destijds te pronken alsof statie portretten van wijlen Juul en Ber dagelijkse kost voor me waren. Wat ik me herinner dat de foto cartridges nogal prijzig waren, hoewel met de huidige euro was alles een lachertje, maar da's een ander verhaal.
Degene die ik had is hier terug te vinden, naast meerdere modellen:
http://www.collection-appareil.....d_ee33.php
Als je er naar gaat zoeken, kun je ze zelfs nog kopen !
Foto cartridges daartegen…..
Ik herinner me nog dat ik de fotocartridge er uit haalde om een familielid uitleg te doen over deze manier van foto's maken…stopte hem er weer in….nam een foto van het familielid en eindigde met een heel mooi portret van een winterlandschap van dichtbij genomen…compleet wit……ik daarna terug naar de fotozaak en opheldering vragen..in mijn beleving was ik opgelicht…de fotograaf die me het toestel had verkocht keek me meewarig aan…zeker de cartridge uit het toestel gehaald, vroeg ie….tja, mijn toenmalige kennis over lichtgevoelig materiaal was….ehm…nogal ruimschoots onderbelicht !
In gedachte zie ik me nog het noodzakelijke ritueel uitvoeren, na de foto genomen te hebben, de foto-strip uit het toestel trekken, het toestel vasthoudende bij de daarvoor ontwikkelde T-greep op de achterzijde. En daarna was het devies: wapperen alsof je leven ervan hing….des te eerder was ie droog..
André 3000 van de Outkast wist het recentelijk nog zo feilloos te omschrijven in zijn hitsong van verleden jaar - Hey Ya: "Shake it like a Polaroid picture"… ra, ra, ra, wat voor een camera hij in zijn jeugd had…
@Ria: Inderdaad hadden deze foto's geen negatief, e.e.a. werkt met een soort chemische pasta welke in de "sandwich" zaten
Er is een tijd geweest, of misschien nog wel, dat deze manier van foto's ontwikkelen als enige rechtsgeldig waren….tenslotte kon je er niets mee manipuleren.
Oja, als toegift:
Als je omgekeerd door de zoeker keek…..had je een prima verrekijker !!
(uitgevonden ten tijde van financiële perikelen waardoor er geen foto cartridge voorhanden was…)
Wout66
(hoest proest) @Ria moet @ Joke61 zijn…..
De vader van mijn beste vriendin (lagere schooltijd) werktte vroeger bij de Polaroid. Ik herinner me vooral die mooie zonnebrillen die daar gemaakt werden. Mijn vriendinnetje en haar zusje kregen dan ook vaak van die leuke kinderzonnebrillen.
Thuis hadden we geen polaroid toestel, maar z'on vierkant bruin vooroorlogs toestel, waar je van bovenaf in moest kijken bij het maken van een foto.
Later heb ik eens een Afga(?) toestel (plat rechthoekig) gewonnen bij een kleurwedstrijd…..en inderdaad met die flitsblokjes erop. Een stuk makkelijker.
Ik heb van mijzelf nog wel enkele Polaroidfoto's, zwaar overbelicht zie ik mijzelf er opstaan als negenjarige, met een "mooi" page-kapsel, onhandig leunend tegen een vreemde man in kerstmannenpak, bij de supermarkt.
Ik wilde toen zo graag een (gratis)polaroidfoto hebben dat ik die kerstman maar voor lief nam.
@ Joke en @ Emily….wij zweren tegenwoordig ook bij de digitale camera, alleen komt het afdrukken van foto's er bij ons ook niet meer van. Dat is wel jammer.
Hebben jullie trouwens ook last van het ontstaan van "bollen" bij digitale foto's???? Bij "normale"foto's hadden wij dat eigenlijk nooit, en nu om de haverklap????
@Sandra67: wat bedoel je met "bollen"?
@ Joke…….van die witte rondjes die in de lucht lijken te zweven
@Sandra: oh, dat soort rondjes, soort zeepbelletjes. Die hebben we heel soms en dan met name bij binnenfoto's met flitslicht.
Misschien zit er een foto expert bij de lezers (@Frank Faber/ @Wout66 of @Rick67) die een antwoord weet op dit probleempje.
Misschien is het vocht?????….of ronddolende geesten…of kijk ik nu te veel Irene Moors en Robbert van den Broeke
@Sandra67, ik gooi het op de digatel ene en nullen waaruit de foto is opgemaakt. Omdat ze zo ontzettend scherp zijn en de beelden vertalen laten ze ook licht(weerkaatsing) anders zien. Een beetje het idee van een regenboog. De 'bollen' worden volgens mij veroorzaakt door licht dat ergens door weerkaatst wordt (in het beeld), glanzend object/ verf of zo. Ben benieuwd of ik het juist heb.
@Sandra67 Joke61: ik heb tot nu toe 1x zo'n witte ronde vlek gehad op een digitale foto. Die vlek zweefde boven mijn schoonzoon. Hij lijkt ontzettend veel op Elvis, dus het is vast zijn geest die daarboven zweefde… haha!
Het was idd een binnenfoto waarbij flitslicht gebruikt is. En je weet het: er zweeft vanalles door de lucht en het zal dus wel een weerkaatsing zijn van het flitslicht op zo'n stofje ofzo.
Op hele oude foto's lijken wel 'geesten' te staan; waarschijnlijk niet goed doorgedraaid tot het volgende cijfer op de camera en dus eigenlijk een dubbel belichte foto.
Ik druk zelf heel veel foto's af, vooral voor mijn hobby: scrapbooken.
Sandra: wie weet kom je met je foto's nog in het programma van Irene!
Mijn oom had er een. Dat vond ik helemaal fantastisch.
Shake it with the polaroid picture
Nee, nooit gehad eigenlijk, ook mijn ouders niet. Mijn vader had wel een enorm grote Canon spiegelreflexcamera, groot zwaar en dus een beetje lomp. Gelukkig leven we in een iets moderner tijdperk waar, ondanks dat alles vroeger beter leek, de camera's een stuk makkelijker zijn geworden.
In 1974 zelf eentje gehad, ruik nu nog het chemische pasteitje dat je eigenlijk niet aan je vingers moest krijgen en dat overal aan kleefde. De foto's zijn nu nog aardig goed van conditie, alhoewel veel afhangt van hoelang je ze oorspronkelijk hebt laten "ontwikkelen" (inderdaad, shake it like a Polaroid picture in Hey Ya, zoals al eerder opgemerkt door Wout66 en dan had je wel eens geen geduld om er een hele minuut op te wachten). Volgens mij zaten er acht in een cassette, rijkelijk duur, toch mooi omdat je niet op ontwikkelen hoefde te wachten (beh. dan die ene minuut) en zoveel sneller dan de 8mm filmpjes waarover we eerder hebben gesproken!
Wij hadden geen Polaroid toestel thuis, maar ik vond het een wat mooi toestel! Wat wil je: de foto is immers vrijwel meteen klaar. Af en toe waren we bij mensen die er wel eentje hadden, dan was ik altijd jaloers. Nu snap ik dat niet meer: de foto's zijn inderdaad niet van goede kwaliteit en ze zijn ook zo gek dik.
Een jaar of drie geleden ben ik een keer bij British American Tobacco in Schiphol-Rijk geweest omdat daar de formule 1-bolide van Jacques Villeneuve stond (van het BAR-racing team dus). Ik mocht er in klimmen (hele toestand, wat een krappe stoeltjes zeg…) en er werd een Polaroid gemaakt. Die 2 kiekjes die toen gemaakt zijn, zitten uiteraard in mijn fotoalbum, maar het zijn qua kwaliteit de slechtste die ik heb. Ik vond het echter wel leuk dat ik de foto's direct mee kon nemen!
Mijn vader had nog een spiegelreflexcamera uit de prehistorie, zo eentje met een harmonica uitklapbare lens. Toen ik hem een keer mocht lenen heb ik hem per ongeluk gemold. gelukkig vatte mijn vader het sportief op en was niet eens boos; hij vond het een mooie gelegenheid om een "nieuw" toestel aan te schaffen. Nee, geen polaroid maar een hele dure. Of waren die polaroids ook heel duur?
Nee, hadden we niet, omdat die foto's te lelijk werden bevonden door ons thuis.
Een tante uit Amerika die weer naar nederland kwam had er 1. En die foto's in onze albums zien er ook nu nog uit als buitenbeentjes, vaak ook nog beschreven op de brede witte strook aan de onderkant… Maar de huidskleur was altijd bleek op die foto's…
Ik was wel gefascineerd hoe t eruit zag als t beeld tevoorschijnkwam….Maarnee, ons toestel was zo'n schuifding weetjewel. met flitsblokjes…schitterend spul!
@Joke61:
Ik ben noch foto expert, noch heb ik banden met de productie maatschappij van ene Irene Moors waar deze genoemde "witte bollen" nogal voor wat commotie zorgen, dit alles met de groeten van Paragnost Robbert van den Broeke die ze "ziet en fotografeert" net als jij Joke61, misschien kan je het team van Irene versterken !
Maar het grote mysterie is al bij eerdere postingen gemeld: Stofdeeltjes, welke het flitslicht weerkaatsen en "uit-focus" op de foto verschijnen.
Zet de flitser uit en neem dezelfde foto nog eens, en je zult zien géén "orbs of andere buitenaardse entiteiten"….
Of beter nog monteer zo'n "Swiffer" geval op je camera !
"Stof" tot nadenken:
Is het nou Irene Moors of is het Irn Moor$ ?
Wout66
@Wout66: met Sandra67 ga ik het team van Irene versterken.
Maar…. je wist wel het antwoord te geven op het ontstaan van de 'witte bollen'!. Ik ga morgen naar Blokker (-;
Ik was Emily60 vergeten, zij mag ook in dit team.
Nee wij hadden een instmatichcamera. Dat was een rechthoekig dingetje met een blokje als flitslicht erop.
Het was dus iets anders als voornoemd model.
Laatst was ik toevallig de garage aan het opruimen en toen kwamen er een hoop foto's boven wtare die ik daar even had "geparkeerd".
Ik heb nogal de neiging om nog sentimenteler te worden dan ik al ben als ik foto's kijk, maar het was leuk ze weer eens te zien.
Op mijn werk gebruiken we nog steeds polariodcamera's voor de schade's vast te leggen waar nog geen daders van zijn om dan later proberen via het waarborgfonds terug te krijgen. Ik heb zelf ook jaren de Kodakinstamatic gebruikt met die vierkante flitsblokjes. bijna altijd waren de foto's gelukt en vindt het nog jammer dat het systeem niet meer bestaat. Digitaal van tegenwoordig is gelukkig ook eenvoudig geworden. Voor een "fotograaf" zoals ik moet het gewoon kijken en afdrukken zijn en verder geen gezeur met belichting diafragma e.d.
Ja, die hadden we ook. Soms waren 't echt slechte foto's, maar meestal wel mooi.
Tjonge wat een prachtige site! Ik begon met een spiegelreflexcamera. Ik moest met een losse lichtmeter werken. Ennn… veel studieboekjes doorlezen om mooie foto's te maken.
Die vierkleurenbalpen van je komt weer in mijn brein naar boven. Wat waren we in die tijd blij met de deze dingen. Motto in die tijd: Eerst sparen en dan kopen.
Zakgeld: een kwartje in de week vanaf mijn 10 tot mijn 12e jaar. Op de middelbare school kreeg ik een gulden per week.
Op de pedagogische academie 75 gulden in de maand; niet om te verbrassen, maar om kleding van te kopen.
Uitgaan/carnaval: we namen gewoon wat flesjes bier uit de schuur mee in onze diepe jaszakken. Die kosten immers maar een kwartje.
Ik ben slechts een halve eeuw jong en nog drie jaartjes erbij. Inmiddels heb ik alles digitaal en geniet volop van de hele wereld die gratis voor niets op mij afkomt.
Ik ben nog dik aan het studeren op de HvU voor mijn mastertitel. Ik heb een klein weblogje opgestart in de kerstvakantie. De links zijn bedoeld voor onderwijskrachten in het basisonderwijs. Na de kerst is het weer volle dagen werken. Het weblogje zal voorlopig bescheiden blijven. Ik voeg jou toe aan mijn verse log die langzaamt groeit
Ja ik ken dat apperaat nog wel wij hadden er ook eentje.
Toen was het een heel modern apperaat…nu lach je er om
Lachen om Polaroid foto"s, dat denk ik niet
ik heb een hele goede, daardoor ook dure maar die maakt
erg goede foto's goede kleuren, kleurecht ook, en scherp
Gebruik nu veel meer de digitale camera is goedkoper
en gemakkelijker, maar manupileerbaar met fotobewerkings
programma's, een polaroid geld als wettig en overtuigend bewijs
daar er niet mee geknoeit kan worden.
trouwens wie taalfouten vind mag ze houden.
Tja polaroid. Ik heb er jaren van gegeten. Maar ik heb nooit zo'n toestel gehad. Het personeels feest waarbij iedereen zo'n ding kreeg liet ik aan me voorbij gaan. Bij mij is polaroid veel meer dan foto's maken. Het is een herrinering aan zwaar maar mooi werk. Al maakte we in Haarlem maar een klein deeltje van de uiteindelijke foto. Het was big business. Speciaal voor polaroid werd er een machine van miljoenen aangeschaft. Beetje klooien met kunsthars en lijm van gemalen runder botten. Maar ja. Digitaal werd ineens heel aantrekkelijk voor bijna iedereen. Niemand maar dan ook echt helemaal niemand zal zo'n polaroid camera nog voor prive gebruik kopen..
Waarom zeggen veel mensen steeds 24-uurs service, er is toch ook al jaaaaren 1-uurs service?
Las vanmorgen in de krant dat de filmpjes (en 450 banen bij de Polaroid afdeling) voor deze camera uit de roulatie gaan=> verdrongen door de digitale camera..