Mijn eerste vlucht
Link naar dit artikel Op zondag 8 januari 2006 geschreven door Soundmaster
Een herinnering om nooit te vergeten; de eerste keer dat je in een vliegtuig stapt. Voor de schrijver van dit stukje was dat op vrijdag 24 juni 1977. E
n wat is er dan mooier om je luchtdoop mee te maken in het vliegtuig, waar je op de toen nog lagere school al spreekbeurten over had gehouden, de Fokker F27 Friendship.
Een geheel in Nederland ontwikkeld en gebowud vliegtuig, dat zich al in de nadagen van haar carrière bevond. De F27 vloog voor de allereerste keer op donderdag 24 november 1955 en de vlucht duurde toen slechts 34 minuten. Het was het eerste Nederlandse verkeersvliegtuig, dat na de Tweede Wereldoorlog is gebouwd door Fokker en diende als opvolger voor de zeer succesvolle Douglas DC-3 (Dakota).
Behalve voor passagiers werden ook versies van de Friendship ontwikkeld voor vrachtvervoer en militaire doeleinden. In 1987 werd de productie van de Fokker F27 gestopt, waarvan er in totaal 786 stuks werden gebouwd. De F27 werd uiteindelijk doorontwikkeld tot de Fokker 50, die in december 1985 de eerste vlucht maakte.
Het leek er op dat dit toestel net zo’n goede toekomst tegemoet ging als de F27, maar door sluiting van de Fokker fabrieken in 1996 werden er net geen 200 stuks afgeleverd. Toch blijft de Fokker Friendship het toestel waar ondergetekende met veel weemoed en plezier aan terugdenkt als één van de mooiste toestellen ooit in Nederland bedacht en gebouwd. En de klassieke KLM kleuren deden de F27 bepaald mooier worden dan deze al was.
Herinner jij je nog de eerste keer in het vliegtuig en weet je ook nog welk toestel dat was?
50 reacties op “Mijn eerste vlucht”
Laat een reactie achter
mijn eerste vlucht was pas in 1989…met Air holland in een Boeing 737 naar Torremolinos…een weekje..Enorm genoten van zowel het opstijgen als het landen…Vele reizen volgden totdat in 2002 een oerirritante stewardess van Martinair, in een veel te oud toestel van dezelfde maatschappij, op een vlucht naar Barcelona, met vreselijke turbulentie, me meedeelde dat dit het oudste toestel van Martinair was en dat ik er maar aan moest wennen aan dat geschud…(de feeks…zijn die meiden er op dat moment niet voor om 'hun' klanten op hun gemak te stellen???…kennelijk niet ! )…Sindsdien is het er niet meer van gekomen om te gaan vliegen en reis ik tegenwoordig per camper naar mijn vakantiebestemming…Veilig, relaxed en veeeeel mooier.
Als kind kreeg ik het in mijn hoofd dat ik wou emigreren, zolang het maar naar een ijskoud land was. Groenland en dan in een iglo wonen leek mij wel wat, maar mijn ouders dachten dat ik gek was. Toen ik 19 was ging ik op zoektocht naar Canada, en vloog CP Air (een Boeing of DC10, dat weet ik echt niet meer) Amsterdam-Edmonton direct. Dat was juni 1978. In oktober 1982 vloog ik voorgoed naar Nieuw-Zeeland. En hoe koud is het hier? Niet zo erg, maar nooit extreem vochtig warm. Vliegen was vroeger veel leuker, nu heb je weinig ruimte tussen de rijen stoelen en je benen doen na een uur al zeer. Om met Wim Sonneveld te spreken, je kunt er je kont en je benen niet keren.
@ Henny Jane:
Hmmm….je email adres verteld iets meer over je woonplaats/omgeving in Nieuw Zeeland,
even ge-googled op Canterbury…ziet er erg spectaculair uit moet ik zeggen. Met name " Hanmer springs" en "Springfield" zien er erg mooi uit qua natuur.
Hey, da's misschien wel interessant :
Angel Encounter Workshop op 14 Jan 2006
W. E. A Rooms, 59 Gloucester St, Christchurch City.
"Using these techniques in your daily life enhances your ability to gain deeper insight and inspiration from your Inner Guidance. Your life will contain greater direction, purpose and fulfillment."
Da's toch bij jou in de buurt Henny, erm..what ya say, care to join me ?
Wout66
Was dit de City Hopper? NLM? staat me nl iets v bij. die crashte toch in de 80's ooit? Moerdijk?
Nee, ik ben tot op heden nog nooit in een vliegtuig geweest. T verste dat ik ben geweest is Sicilie en dat deed ik met de trein. Vanwege mijn interesses voor crashes (auto's vliegtuigen) durf ik het lot niet te tarten. Zo voelt t namelijk. Maar….ik denk dat t er toch es v gaat komen ooit. We willen nog es naar IJsland en varen….nee. Mar goed, alsik op tv al een boeing van binnen zie met dat gangpad, dan krijg ik al een claustrofobisch gevoel. gewoon ,hoe een passagietrsvliegtuig er v binnen uitziet, daar reageer ik heel heftig op. Liever in een lekke helikopter of een Chessna vliegtuigje met motorpech in de luchtzak van het jaar, dan in een boeing-achtig passagietsvliegtuig.. Zit ook altijd te griezelen als er op discovery channel weer eens een crash tot in detail wordt nagespeeld. En Final Destination 1 deed t ook goed bij me. Nee, t besef dat je weet dat je doodgaat tijdens t neerstorten grijpt me meteen bij de keel als ik eraan denk. Dat je weet dat je binnen een hooguit paar minuten hompen verkoold vlees bent….ja, dat boezemt angst in bij me…
Maar parachute springen ofzo durf ik. als t maar niet uit zo'n groot vliegtuig is met gangpad of nog erger, met 2 gangpaden!
mijn 1e vlucht? Moet nog komen en als het aan mijn ligt zal dat de rest van mijn leven zo blijven ook.
Mijn eerste vlucht was in 1965, ik was toen vijf jaar en ik ging met mijn ouders naar Engeland, familiebezoek. Ik mocht toen van de stewardess een kijkje nemen in de cockpit, iets wat in deze tijd ondenkbaar zou zijn. Toen wisten we nog niet van terrorisme en zelfmoordcommando's. Wat was de tijd toen anders eigenlijk!
Als kind was ik dol op vliegtuigen……niet het technische gedeelde, waar sommigen alles van weten…maar gewoon kijken naar vliegtuigen.
Toen ik in 1990 dan ook voor het eerst echt ging vliegen vond ik dat ontzettend spannend. De reis was ivm een buitenlandse stage naar Engeland (Manchester) met een superklein toestel van de vliegtuigmaatschappij DANAIR.
Wat ik mij van de vlucht herinner is het vele geschut, dat het toestel zo klein was en de vlucht erg kort. Gordels om tijdens stijgen…gordels af om snel een hap naar binnen te werken….gordels weer om vanwege landing, alles binnen een uur. Al met al was ik eerder aangekomen op mijn bestemming (Manchester) dan de mensen die mij naar schiphol hadden gebracht weer thuis waren.
In Engeland aangekomen werd ons gevraagd waar we de moed vandaan hadden gehaald om met DANDARE te vliegen..hahaha.
We snapten meteen de bijnaam…..
Vliegen….liever niet…geef mij maar de auto.
In 1972, naar Majorca. In een DC8 van MartinAIr. Ik heb nog steeds de poster van het vliegtuig, met op de achterkant het logboek, met de namen van de crew. De vlucht was een sensatie, opstijgen en dan naar mijn gevoel uuuuuuuren boven die wolken hangen. Ik snapte op Schiphol ook weinig van die slurven….je liep in een hal, dan door een slurf en opeens stond je al in het vliegtuig!!
ik bedoel dus "technische gedeelTe"
Mijn eerste luchtdoop was in 1979, ik ging naar Mallorca op vakantie. Ik had die eerste keer, toen ik opsteeg en los van de grond was, het gevoel van 'wauw' ik vlieg, ik zit in een vliegtuig!
Daarna jaarlijks gevlogen, toen de kinderen d'r eenmaal waren niet meer, was te duur.
Februari 2005 na vele jaren weer gevlogen, had weer even het 'wauw' gevoel, maar daarbij ook de gedachte dat ik hoopte alles maar goed ging en bleef gaan tot we weer veilig op de grond zouden staan.
Mag er aan de grond graag naar de vliegtuigen kijken (ondanks dat het grote luchtvervuilers zijn, en Schiphol veel van de woonomgeving inpikt), ik woon onder de rook van Schiphol, daar waar je de vliegtuigen bijna kan pakken.
Op een mooie zondag vind ik het wel leuk om naar de nieuwe Polderbaan te fietsen en naar de opsteigende of dalende vliegtuigen te kijken.
Eigenlijk blijft het raar/apart zo'n vliegtuig in de lucht.
Ik heb nog nooit gevlogen……
Mijn eerste vlucht was met een Engelse maatschappij(daar is tie weer), Dan air.
Ik ging naar Stockton-on-Tees waar het Engelse meisje woonde die mijn vriend in Frankrijk had leren kennen en waarmee tussen haar en mij een ontluikende liefde was ontstaan.
Reizen met boot en trein(zie vorige log over rode bussen) duurde te lang.
Daar Stockton-on-Tees in het noorden van Engelenad lag zou een vlucht in 1,5 uur gevlogen worden. Wat voor toestel het was weet ik niet maar het was geen "jonkie " meer.
Het was en hele ervaring ik was net 18 en vloog in mijn ééntje mijn eerste vlucht. De gedachte dat mijn "geliefde" op Teeside airport stond te wachten verzachte de opkomende vliegangst.
Teeside airport was niet meer dan een brede grasstrook en een paar portacabin gebouwtjes als luchthaven.
"Mijn " Tracy stond inderdaad te wachten met de auto en ik ging de meest spannende twee weken tegemoet. Zoals in een eerder log beschreven werd het niets tussen ons, maar ik had de ervaringen (ook het vliegen niet) willen missen.
Later heb ik nog veel gevlogen met allerlei toestellen over de hele wereld. Helaas altijd met een, op één of andere manier ontwikkelde, vliegangst. Echt genieten kan ik dus niet van de vluchten, maar ik vlieg wel overal naar toe als het moet.
Dan Air bestaat niet meer urlhttp://airlines.afriqonline.co.....7.htm/url,
Tracy nog wel. Ik heb haar nog wel eens proberen op te zoeken via internet, maar kon niets vinden.
René van Gellekom
Mijn eerste vlucht was in '68, '69. Inderdaad met een Fokker Friendship, van Eindhoven naar Maastricht. We hebben er nog dia's van. Sindsdien nog ontelbare malen gevlogen, ook veel binnenlandse vluchten hier in Zweden, zowel zaken- als plezierreisjes. Maar die eerste vlucht was toch wel iets speciaals, ja. En die klassieke KLM-beschildering had ook wel iets, prachtig dat hemelsblauw.
Mijn eerste vlucht was eind jaren 80. Een leuk verhaal is misschien wel dat het tijdens de vlucht buiten donker was en we boven de Alpen vlogen waar ik een roterend licht zag buiten. Ik vroeg toen aan mijn begeleidende vriend wat dat was waarop hij zei dat dat een vuurtoren was op een berg. Ik heb vervolgens langdurig naar buiten zitten staren met als commentaar dat je dat licht wel héél lang bleef zien, zeg. Bleek een zwaailicht te zijn op de linkervleugel én met een vriend die de hele vlucht niet meer bijkwam. Je begrijpt natuurlijk ook wel dat mijn gehele omgeving inmiddels op de hoogte is van dit verhaal, ondanks het feit dat ik daarna de halve wereld heb gezien. het kan verkeren……. Sindsdien bestaan er bij mij echte 'Rick acties'.
dat vergeet ik niet meer want mijn eerste vlucht was vorig jaar met een toestel van unor air.. het vliegen op zich vond ik geweldig!! hoewel de terug reis met een deense maatschappij ineens heel wat beter was.. gek he? gr limmie.
Mijn eerste vliegtocht was een rondvlucht boven ons dorp, was ineen klein cesnaatje ofzo,die had ik gewonnen was het plaatselijke reis bureau was in januarie 1978.Dat zelfde jaar was me eerste "grote"vlucht in een boeing 747 naar chicago.Daarna regelmatig naar canada gevlogen.Tegenwodig vlieg ik niet veel als we met vakantie gaan en we kennen er heen rijden dan doe ik dat in ons geval 6 vliegtickets kopen telt op en er is hier in canada en de U.S.A nog veel te zien waar we elk jaar gewoon heen rijden, elk jaar een andere kant op
Mijn eerste vlucht was in 1980 naar Benidorm een last minute vlucht, ik meen in een boeing 727 van Transavia. Wat me opviel toen ik het vliegtuig binnenstapte dat het net een bus leek, 1 gangpad met aan weerskanten 3 stoelen. Het opstijgen was wel erg gaaf om te zien, ineens zie je al die huisjes en auto's heel klein worden.
Toen we opstegen was het bewolkt, maar een klein half uurtje later zaten we boven de wolken en scheen de zon, dat vond ik echt heel apart.
Later nog verschillende keren gevlogen waaronder ook naar Amerika, maar die 1e vliegreis staat me nog altijd bij.
Vroeger vond ik vliegen nog leuk, vooral het opstijgen kreeg je een kick van en idd Sentiment, dat beneden het weer grauw en somber was, maar eenmaal boven de wolken prachtig weer. De laatste keer dat ik vloog was in 1993 naar Portugal, de Algarve. Nu vlieg ik niet graag meer, ten eerste vanwege 11-9-2001 en ten tweede, hoe langer de vlucht hoe saaier de lange zit. Bovendien duurt het inchecken vreselijk lang en ik denk nu nog langer met al die verscherpte veiligheidsmaatregelen. Ook ben ik bang mijn bagage kwijt te raken, dat hij in het verkeerde vliegtuig terecht komt ofzo. Nee, ik ben bang dat ik van mijn leven nooit meer zal vliegen.
Deze mop kon ik niet laten:
Houdt u van vliegen?"
"Nee, ik sla ze altijd dood!"
Pas in 1987 zat ik voor het eerst in een vliegtuig, met man en dochter naar Joegoslavië. Ik heb hoogtevrees en dacht dat ik vliegen doodeng zou vinden, maar ik vond het geweldig! Nog steeds, ik ga niet zo vaak met het vliegtuig weg, maar ik verheug me er elke keer weer op, vooral het opstijgen vind ik elke keer weer super!
Daarna is ze al naar Lissabon en naar Rome gevlogen … .
Een van de leukste vluchtjes die ik maakte was 3 jaar geleden. Mijn moeder, die nog nooit gevlogen had, kreeg voor haar 70e verjaardag een reisje naar Londen kado en ik mocht mee. We hadden onderweg 45 minuten vertraging, iedereen baalde, behalve mijn moeder, die van elke minuut genóót
@Frank Faber: haha, leuke mop! Zal ik onthouden.
Mijn eerste vlucht was in 1982, met een sportvliegtuigje (ik gok een Cesna) vanaf Terlet met een collega van mijn man. Duurde maar een half uurtje en dat was veel te kort. Ik vond het wáánzinnig en zat op sommige stukken zowat omgekeerd op mijn stoel. Prachtig was het om boven ons huis te vliegen! Alles beneden zag er vanuit de lucht zo schoon uit! Keurige vakjes en hokjes in kleur. En de rivieren als zilveren linten door het landschap. Prachtig! Ik begreep meteen waarom mijn vader in zijn diensttijd zo graag vloog…
Mijn tweede vlucht was afgelopen zomer met Ryan Air van Niederrhein (Duitsland) naar Shannon Airport in Ierland. Die vlucht duurde ongeveer anderhalf uur. Het was een heel andere belevenis dan een sportvliegtuigje; daarin voelde ik mij heel erg op mijn gemak, maar in zo'n grote lucht'bus' met veel mensen en bijna geen uitzicht naar buiten vond ik het maar niks. De derde vlucht was natuurlijk van Shannon Airport weer terug naar Niederrhein. Ik weet niet in wat voor soort vliegtuig we zaten, het was niet zo groot, met maar één gangpad en aan weerszijden rijen van 3 stoelen.
Uit zo'n ding kom je echt nooit op tijd uit als er iets gebeurt; je moest je tussen de stoelen wringen en daar dan snel uitstappen werkt zeker NIET als er paniek in de tent is… wel leuk om de stewards en stewardessen hun 'dansje' te zien doen in het gangpad vóór de start
Ik ben geen fan van commercieel vliegen, maar in zo'n sportvliegtuigje zou ik best nog eens (mee) willen vliegen. Misschien ga ik mijn vliegbrevet nog weleens halen!
M'n eerste keer vliegen was in 1969, maar Benidorm. Ik weet er niet zo gek veel meer van, alleen wel dat ik als kind zijnde zwaar teleurgesteld was vanwege het uitzicht. Ik verwachtte een soort kabouterdorpjes te kunnen zien vanuit de lucht, maar eenmaal boven de wolken leek het wel de Noordpool. Daarna nog vaak gevlogen, de laatste jaren veel naar Griekenland waar mijn ouders nu wonen. Ik doe altijd een schietgebedje naar boven als we opstijgen, want je legt in feite je lot toch in handen van zo'n machine en de mensen die hem besturen.
De totale vernietiging die een vliegtuigcrash kan veroorzaken heb ik helaas van dichtbij meegemaakt. In 1992 woonde ik in de K-buurt in de Bijlmer en is die El-Al kist min of meer naast mijn deur neergestort.
Maar ja, je weet wat men zegt: vliegen is veel veiliger dan auto rijden….
Wout66: Gloucester Street iis inderdaad nogal dichtbij hier in de stad en ik zit ook niet al te ver van de luchthaven af en ja, het is hier spectaculair mooi zal ik maar 'es zeggen: bergies op en bergies af. En om bij het vliegen te blijven…er wordt hier enorm veel binnenlands gevlogen. Van Christchurch naar de hoofdstad Wellington duurt een dik halfuur, en naar Auckland is het 80 minuten.
Angels fly, too…right?
nog nooit gevlogen en moet daarmee wachten tot mijn jongste (8) volwassen is want hij wil me op een vakantie naar de antillen trakteren, want zegt hij daar ken je gewoon hollands praten!!!
ramon en ik hebben geen vligangst de rest van ons gezinnetje dus wel …..
Vliegen, ik heb er niet zoveel mee. Ik heb slechts twee gevlogen, één keer naar Tunesië en
één keer de laan uit. Beide keren slecht bevallen overigens..
@Henny:
Since you live nearby the airport…erm….does that make you a "fly" girl ?
Wout66: hoe vloog jij dan de laan uit?
Ik was al 35 toen ik voor het eerst vloog.Met een klein passagiersvliegtuigje naar Ierland. Omdat ik niet wist wat ik moest verwachten was ik ook niet bang. Bovendien was het een hele rustige vlucht met prachtig uitzicht. Later heb ik nog wel eens wat anders meegemaakt. 1 x uit Nice teruggevlogen met een zware griep+verkoudheid (ik moest terug). Dat wens ik niemand toe. Wat doet dàt zeer aan je oren!!!
Het is niet echt mijn 'kop van thee', vliegen.
En stijgen en dalen vind ik niks. Daar wordt ik echt misselijk van.
@Henny
Een klassiek voorbeeld van het, bijna bij iedereen (behalve bij mij dan) bekende spreekwoord: van domheid kan je het niet winnen.
(in mijn geval moet je domheid vervangen door de dodelijke combinatie: lang blond haar en lokale zwellingen formaat: DD)
Ik had in al mijn jeugdige onbezonnenheid het lef om het vriendinnetje van de directeur (getrouwde man met kind en zogezegd scharrel) aan te spreken op sociaal gedrag richting collega's. Geweldige rel destijds, liep met een sisser af….dacht ik. Totdat vanwege economische strubbelingen in Azië de export daalde, er een re-organisatie plaats vond.
En…je raad het al….iedereen mag blijven zitten….iedereen met een cupsize DD….en iedereen met een harige tong…. iedereen, op één na. Tja….het was voor mij wel een leer moment…en achteraf misschien wel het beste wat me is overkomen.
Ben hier door ander werk gaan doen, wat me stukken beter bevalt.
Speaking of which….i gotta go…..gotta "fly" !
("fly" als in "vliegen" als in, om "on topic" te blijven….ahum)
Eerste vlucht in 1980 naar Ibiza. Ik vind het stijgen en landen echt vreselijk, eenmaal in de lucht valt het wel mee. Maar vliegen zal nooit mijn hobby worden. Ik heb vrienden wonen in Toronto, Canada die al jaren roepen "kom nou es langs" , maar de lange vlucht houdt me tegen.
Iedereen in mijn naaste omgeving had al wel eens gevlogen, mijn man en ik hebben de stap pas in 1999 gemaakt: onze eerste echte buitenlandse reis naar Karpathos (Griekenland) met (ik meen) een DC10 van Air Holland (oud bakbeest). Het opstijgen vond ik vrij spectaculair, de vlucht zelf oersaai (na tien minuten bij het raam heb ik met manlief geruild, alleen maar wolken te zien namelijk) en het landen was wel weer spannend. Terugreis verliep wat heftiger: vrij veel turbulentie (dat maakte het geheel wat levendiger), alleen mocht je toen niet meer uit je stoel: zitten blijven en gordel om aub. En ik moest echt vreselijk nodig piesen… Ben na een uur naar de wc gesneakt, zat net lekker toen ineens de lamp aanging en de deur open dreigde te gaan. Ik heb hem als een gek weer op slot gedraaid en probeerde zo snel als mogelijk te plassen. Ja hoor, de steward wilde me al plassend en wel gewoon van het toilet sleuren om weer op de stoel te gaan zitten. Ik werd dus door een woedende crew opgewacht, maar het kon me lekker niks schelen want ik was mijn hoge nood kwijt!
Dit jaar gaan we voor de tweede keer een vliegreis maken: eind maart naar Turkije. We gaan daar de zonsverduistering bekijken. Minpuntjes: we vliegen met Onur Air en de vogelgriep breidt zich uit…
Nee nog nooit gevlogen.Ik durf niet. Ben al zo vaak wezen kijken op het vliegveld en dat vind ik al eng.
Maar zeg nooit nooit, misschien komt er het nogeens van.
M´n GSM moet dan mee aan boord, kan ik snel een paar afscheids smsjes sturen: houd mij in goede herinnering.
Mijn luchtdoop vond plaats in de oude DC3, een rondvluchtje vanaf Schiphol-Oost. Helaas stortte dit toestel later neer, bij Texel. Gelukkig zonder mij er in.
M'n eerste "echte" vlucht herinner ik me nog heel erg goed. Ik was toen al 24 en vloog helemaal naar Hong Kong en landde toen op dat beruchte vliegveld van Hong Kong: tussen de wolkenkrabbers en als het vliegtuig niet op tijd remde, kukelde je in het water. Van daaruit vlogen we door naar Vietnam, alwaar we tussen de koeien landden, zonder verlichting…..
M'n allerspannendste vlucht was wel in Venezuela. We zaten vast in een heel klein plaatsje bij de Braziliaanse grens, er gingen geen auto's meer. Er werd toen een Cessna'tje gebeld en op een stukje gravel landde het. Wij er in, kostmisselijk en de chauffeur vloog met het raampje open en z'n arm nonchelant uit het raampje….
Wij zijn met de lagere school een keer op excursie naar Martinair geweest. Dat was niet zo gek, want we woonden vlakbij Schiphol en er waren veel ouders die bij de luchtvaart betrokken waren, dus zoiets was makkelijk te regelen. Ik ging er vanuit dat ze wel even een rondje met ons zouden vliegen. Dat hoefde toch niet zo duur te zijn, een kwartiertje? Maar niks hoor. We mochten wel in een vliegtuig kijken en kregen folders en stickers. Wat een teleurstelling als je denkt te gaan vliegen!
Pas toen ik op de middelbare school zat kwam het er een paar keer van, maar wel heel leuk: in een Cessna met een buurman. Over ons eigen huis gevlogen, erg leuk was dat.
Nou en of ik me dat herinner…. Ik was 18 en ging naar het Gardameer met mijn moeder. We vlogen in zo'n Russisch toestel. Kan dat een Toepoelev zijn geweest? Een oud aftands beessie, dat zag ik zelfs met mijn onervaren ogen. Die trouwens meestentijds dicht waren want ik had al een paar dagen griep, maar wilde onder geen beding dat de reis werd afgezegd. Doordat ik me zo akelig voelde kon het me eigenlijk allemaal niet zoveel schelen. Ik had meer zoiets van: karren maar en dan zo snel mogelijk weer in een bed liggen…. Dus de opwinding van het voor de eerste maal opstijgen was niet zo aan mij besteed. Ik heb later nog heel wat keren gevllogen maar nooit meer in zo'n afgekeurde Rus met kapotte stoelen en klapperende dingen overal. De handbagage donderde steeds uit de ruimte boven onze hoofden. Een jaar of wat later ging ik met mijn man mee op zakenreis naar Edinburgh. De piloot van dat vliegtuig vergiste zich zeker en dacht dat hij naar Aberdeen moest, kwam er net op tijd achter en dook echt loodrecht naar beneden om het vliegtuig als het ware neer te pleuren. Excusez le mot
Ook een rare gewaarwording, hoor. Mijn oren waren nog dagen daarna pijnlijk. De fijnste vluchten heb ik met Singapore Airlines gedaan. Wat een service van werkelijk beeldschone stewardessen. En dan ook nog een rare vlucht met een Braziliaans toestel. Daar kwam opeens een meneer in een overall met een koffer met gereedschap, haalde de vloerbedekking in het gangpad weg en ging op zijn gemak aan van alles daaronder liggen sleutelen. Er is niks engs gebeurd, maar de man moet wel zo'n 100 paar argwanende ogen in zijn rug hebben voelen prikken.
In een rammelbak van Tarom airlines naar Boekarest en dan landen pal naast precies zo'n zelfde toestel wat in stukken op de baan lag…wel een ervaring
Mijn eerste vlucht was pas in 1986. Met een Boeing 747 van KLM vloog ik naar New York. Gelukkig was het een groot toestel, want ik was toen helemaal niet dol op een klein toestel.
De jaren erop, werden de toestellen waarmee ik vloog alleen maar kleiner. De kleinste was een Boeing 737 van Transavia.
Mijn 1e vlucht was in 1975 naar Canada. Ik mocht mee met oom, tante en nichtje. Andere neef en nicht woonden in Brits Columbia en we zouden daar 6 weken verblijven. Een lange reis naar Vancouver, met een tussenstop in Edmonton. Ik was van te voren best zenuwachtig, maar ja…. als je ergens wilt komen moet je je over die bedenkingen heen zetten en het over je heen laten komen. Het viel me heel erg mee! Het was spannend, leuk. Een hele ervaring en ook wij mochten in de cockpit kijken
Pas in 2004 volgde de volgende vlucht. Ditmaal om bij oudste dochter op bezoek te gaan die tijdelijk op Curaçao woonde. Toen viel me op dat de zitplaatsen wel heel erg krap waren en ik was toch echt niet zoveel dikker geworden. De plaatsen waren vroeger echt ruimer he?
Buiten een rondvlucht met een klein vliegtuigje boven de stad,was eigenlijk mijn eerste vliegreis in begin 2005 toen ik op 83 jarige leeftijd de plaats in Oost Berlijn ging bezoeken, waar ik als dwangarbeider van juni 1942 tot juli 1945 in een politie werkkamp mocht verblijven. Jammer van die reis, want ik kon er maar weinig terugvinden.
Prachtig toestel de Fokker F27, ik heb begin jaren 90 nog een reportage voor de NCRV gemaakt over het 35-jarig jubileum. Te zien op onze site ; http://www.workstation.nl/museion.html.
Een heel mooi, slank toestel met de zg. turboprop motoren, simpel gezegd met propellors uitgevoerde straalmotoren. Zijn er maatschappijen die nog met de Friendship of opvolger Fokker 50 vliegen? Ik herinner mij vooral het kenmerkende geluid van deze motoren wanneer ik zomers in de tuin aan het spelen was.
@Luap:
Antwoord op je vraag: Skyways (Zweden), Air Baltic, KLM Cityhopper, VLM, Denim Air, e.v.a. Kijk maar eens bij www.airliners.net.
Heet jij eigenlijk ook Paul?
in 1972, toen mijn moeder overleed in Italie. we gingen niet met de auto terug, dat kon mijn vader niet aan, natuurlijk…
Een nare herinnering, mijn eerste vlucht (in een DC 8 )
ik heb geen idee meer wat voor toestel het was, maar toen ik jong was vloog ik voor het eerst met mijn vader en broer in een rondvluchtvliegtuigje boven Texel! Mijn moeder stond gewoon op de grond, die wilde voor geen goud mee,dat weet ik nog! Was een prachtige ervaring hoor! maar was ook weer blij dat we weer op de grond waren…..
Mhh, eerste keer in 1970 of 1971, dagje London met Caravel air, iets Frans.
Beroerd geweest onderweg, allemaal luchtzakken.
maar heerlijk die kick van het opstijgen!!!!
Later in de seventies nog een helikoptertochtje.Uit de tijd dat tickets nog duur waren:retourtje NewYork 1000 gulden. Zal die kant wel weer opgaan in de toekomst, door lightsweetcrude-schaarste en CO-2-emissies.
Voor mij is het nog maar zo’n 7 jaar geleden dat ik voor het eerst ging vliegen..!!
Naar Malta, op vakantie….Voor die tijd al jaren niet op vakantie geweest, en met mijn huidige man dus voor het eerst gevlogen. Dit jaar ben ik voor het eerst alleen met mijn oudste zoon wezen vliegen, naar Engeland, waar we gingen logeren bij mijn vader. Ik was wat dit betreft dus een laatbloeier…
De 1ste keer dat ik in een vliegtuig zat, was in 1966, naar Ibiza. Dit was toen nog geen rechtstreekse vlucht maar met een tussenlanding op…?
Ik kan me niet herinneren dat dit zo’n grote indruk op mij heeft gemaakt.
Ehm….dutchfranca62, die tussenlanding, was dat niet op Nice, zuid frankrijk?????
Mijn eerste vlucht was in de zomer van 1953. Op Hoek van Holland werden de Amerikaanse piloten geëerd, die met hun Sikorsky’s S51 (als ik het wel heb) geholpen hadden bij de watersnoodramp. Ik was als jochie van bijna 10 met m’n vader mee van Den Haag naar HvH gefietst om de huldiging te zien. Er stond ook een Sikorsky waarmee de mensen die durfden een klein rondje boven de haven konden maken. De piloot ging een beetje ruw om met het toestel dus na één rondje was er weinig animo meer. Ik had me helemaal vooraan gewurmd en de piloot wenkte mij en vroeg iets dat ik niet verstond. Ik knikte van ja en even later gingen we de lucht in met veel gedaver.
Ik heb UTS vliegtuigbouw gedaan en via één van de docenten konden we mee met een lesvlucht bij de KLM in een DC8. Ik had me daar wel iets anders bij voorgesteld. We hebben twee uur continue gestart, een rondje gedraaid, geland, wat getaxied en weer gestart. We mochten wel om de beurt in de cockpit zitten en dat maakte gelukkig een hoop goed.
Judith63: Volgens mij zou het wel eens Mallorca kunnen zijn; zo’n kippe-endje vanaf Ibiza. Was vast niet met Venga-Airways.
Ik heb nog nooit gevlogen. Als het er ooit van komt is er maar één plek waar ik heen wil: Florida, Cape Canaveral…voor een ruimtevaartliefhebber als ik is dat het absolute toppunt.