De Firato
Link naar dit artikel Op maandag 16 januari 2006 geschreven door Eline
In 1950 organiseert de Fiar, Vereeniging van Fabrikanten, Importeurs en Agenten op Radiogebied, voor het eerst de Firato in Belevue in Amsterdam.
Op 19 oktober 1955 wordt de Firato geopend door de burgemeester van Amsterdam, toen Mr. A.J. d’Ailly, in het oude RAI complex. In 1963 is de Firato van start gegaan zoals de meeste van ons hem kennen, in de nieuwe RAI, met 150 standhouders op een oppervlakte van 32.000 m². Er kwamen dat jaar bijna 150.000 bezoekers die twee gulden entree betaalden.
De Firato was een tweejaarlijkse tentoonstelling voornamelijk gericht op audio en video apparatuur die nieuw op de markt was of nog zou komen. De bekendste primeur had de Firato in 1967 met de introductie van de kleurentelevisie, de eerste kleurenuitzendingen werden uitgezonden vanaf de Firato.
Ook Teletekst is eind jaren 70 voor het eerst aan het publiek getoond in Nederland op de Firato. Een andere uitvinding die eind jaren 60 werd gedaan door philips, de musicassette, werd sterk gepromoot op de Firato.
Veel radio en televisie uitzendingen kwamen vanaf de Firato. Zo kwam in 1963 het tweede televisienet in Nederland in de lucht en de eerste uitzendingen via dat net kwamen vanaf de Firato. De Firato had aan deze uitzendingen mede zijn populariteit te danken. Ik ging er vooral heen om artiesten te kijken.
Ben jij wel eens op de Firato geweest?
Feed
Trefwoord(en): a.j. dailly, amsterdam, audio, Fiar, Firato, philips, RAI, teletekst, tv, video
36 reacties op “De Firato”
Laat een reactie achter
HJ, dat klopt,...
Mijn vader kwam een keer helemaal lyrisch thuis van de Firato. Hij had daar geluisterd naar muziek die op een Compact Disk stond. Dat was iets nieuws en het geluid was zó mooi, dat kon je je gewoon niet voorstellen.
Nee, ik ben er nog nooit geweest, het heeft namelijk mijn interesse niet. Apparatuur moet het doen en niet te ingewikkeld zijn, en vooral: betaalbaar. De nieuwste snufjes op dit gebied kruisen dan ook (eventueel) pas ons pad als dat betaalbare stadium bereikt is. En hoe het er uit ziet kan me al helemaal niet schelen. Zo heb ik bijvoorbeeld nog een mobieltje model koelkast, maar hij doet wat hij moet doen, dus ben ik zeer tevreden.
@Lia "dat steel je van mij ziel" zoals ze zeggen, ofwel: dat heb ik precies zo. Ik kan dan ook ontploffen van apparaten die niet doen wat ze gewoon moeten doen. Ik heb niks met allerlei heftige apparatuur, alleen nu we gaan verhuizen gaan we toch wel een mooie geluidsinstallatie aanschaffen om onze klassieke muziek collectie wat beter te kunnen beluisteren.
Nu staat de helft van het spul in het omroepmuseum, naast Fred Emmer en Swiebertjes decor….
Ik ben nooit op de Firato geweest, had mijn interesse ook niet zo. Ik kende eigenlijk alleen jongens/mannen die daarheen gingen. Zo ook mijn eerste vriendje, die daar tot zijn grote vreugde de meiden van de Dolly Dots zag optreden. Ik natuurlijk stikjaloers, hoewel ik me achteraf afvraag of die meiden zo'n puisterig pubertje als mijn toenmalige vriendje uberhaupt wel hebben zien staan!
@Lia: zo'n mobieltje heb ik ook. Hij is weliswaar al iets kleiner dan een koelkast (zeg maar zo'n tafelmodel koelkast), maar hij is zeker al een jaar of zeven oud. En net als met computers e.d. is dat al hoogbejaard. Ik heb er onlangs een nieuwe accu voor gekocht en hij doet het gewoon nog prima. Ik zou overigens best een nieuwe willen, maar mijn carkit is geschikt voor dit model. Een nieuwe telefoon betekent ook een nieuwe carkit en daar wil mijn baas niet aan (denk ik).
Offtopic, direct toegegeven (hoewel het heeft met elektronica te maken en zeker met jeugdsentimentenen volgens mij heb ik die machines/games ooit eensch op de Firato gezien..)
maar ik wilde het jullie toch niet onthouden, er is een compilatie "cd" van de jaren 80 Namco games verschenen i.v.m. het 50 jarige bestaan van die club….was ik en vermoedelijk meer "jongeren (?)" helemaal maf van en vind het mega om dit weer eens te spelen….zie ook http://www.namco.com/games/namcomuseum50/
(proest/kuch..is te d/l-en.. kuch/proest)
Tsjonge, ik mis deze tweejaarlijkse beurs eigenlijk best wel. Het was de enige beurs waar ik braaf iedere twee jaar twee dagen naartoe ging om het in alle rust rond te snuffelen… Met al die nieuwe sigitale snufjes is het hele sfeertje rond audio- en videofielen verdewenen
Ik ken het niet, ik neem aan dat het niet meer bestaat? (uit de reactie van Soundmaster op te maken). Mijn man zou het te gek vinden, die is licht- en geluidstechnicus
Ik heb zelf, net als Lia en Ludmilla, ook niet zoveel met de nieuwste snufjes op electronicagebied. Hoewel ik vroeger wel vaak keek naar de wondere wereld en het huis van de toekomst……..maar meer om te kijken wat er zoal mogelijk is op dat gebied, niet om hetzelf allemaal te hebben.
@ Lia, ik moet lachen om de omschrijving van je mobiel, model koelkast. Mijn vriendin had op de middelbare school ipv een mobiel een rekenmachine model koelkast. Hoewel ik echt niet vind dat je het nieuwste van het nieuwste moet hebben…..die rekenmachine kon echt niet meer. Er zat ook nog een hele oplaadinstallatie bij uit het jaar nul. Daar scoorde ze als brugklasser echt geen punten mee. Hij moest ook nog eens iedere dag mee in de tas, die toch al overvol zat…arm kind.
Ik bennooit op de Firato geweest. Het is voor mij dan ook niets meer dan een woord van vroeger, FIRATO in de RAI.
Ik loop ook altijd achteraan mbt aparatuur in tegenstelling tot mn broer. En ik ontplof ook snel als ik op een knopje druk en hij doet t niet. Ik ben wat dat betreft 100% ongeduldig en schuttingtaal ligt al snel voor in de mond hehehe!
Meerdere keren op de Firato geweest, heerlijk om aan knopjes en schuifjes te mogen zitten en uit te proberen.
Sorry, ik sluit me aan bij de rest. Nooit geweest en eis betrouwbare apparaten.
Heb er de (mislukte) introductie van quadrafonie meegemaakt inclusie quadraphonische koptelefoons, wat knap was voor de mens met slechts twee oren! En de eerste CD spelers inderdaad. Zo groot als hondenhokken. Heb er nog ergens een foto van…
Roept een lekker jaren 70 gevoel op, de Firato. In de tijd dat ik nog naar geluid luisterde i.p.v. naar muziek ben ik daar een paar keer geweest.Stond lekker professioneel als je kon zeggen dat je er was geweest. Was helemaal waus van stereo's. Kwam later tot inkeer maar al die knopjes, linker balans, rechterbalans, treble, high, low, woofer, bass,en dat alles natuurlijk gescheiden, ik kickte er een tijdje op. En dan nog het liefst een equillizer er tussen. Knettergek werd je er van want de perfecte afstelling vond je toch nooit. Iedere dag probeerde weer een andereinstelling.Snap nu niet dat je toendertijd geld betaalde om naar apparatuur te kijken die bij de winkelier gratis uitgestald stond. Nu ben ik van mening dat dit soort apparatuur zo eenvoudig mogelijk moet zijn. Hard en zacht, aan en uit, meer heb je eigenlijk niet mogelijk.
Wat betreft de digitale revolutie, die gaat helemaal langs mij heen. Jongste was kortgeleden jarig en wou een MP3-speler. Oudste moest mee om mij te vertellen welke goed was voor haar. Zou me in het analoge tijdperk niet zijn overkomen.
En hier nog zo een die vind dat dingen moeten doen waar ze voor zijn gemaakt, zo niet, is het huis redelijk te klein. Deze reacties leveren dan ook regelmatig stof tot discussie op.
Helaas nooit geweest en nu kan het geloof ik niet meer, ik heb een zwak voor apparatuur, behalve in mijn huiskamer heb ik ook in de slaapkamer een stereosetje staan, we hebben drie TV's in huis en vier videorecorders, in de huiskamer een DVD recordable en in de voorkamer boven ook een DVD-speler en niet te vergeten twee computers met toebehoren.
Ja, ik weet het, het is zeer decadent en die firato zou voor mij dus het Mekka zijn, maar ik heb begrepen dat hij niet meer bestaat, zucht!
@Frank Faber: Tsjesus Frank, jij hebt een Firato thuis, man.
Firato is voor mij, net als Steven1970, een woord uit de jaren '70. Ik ben er nooit geweest. En mijn geluidsinstallatie moet het gewoon doen als ik op de knopjes druk, want recalcitrante cd-spelers en tuners heb ik het land aan.
Ik bedenk mij net dat de Firato een hele tijd een jaarlijk terugkerende beurs was en ergens in de jaren '70 over is gegaan naar een tweejaarlijkse periode. Dit had vooral te maken met de steeds langere levensduur van electronica en de Internationale Funk Austelling die in het begin in vrijwel dezelfde periode werd gehouden. Dit beet elkaar nogal en daarop is de Firato naar een ander tijdstip in het jaar gegaan en overgestapt op een cyclus van eens in de 2 jaar…
Wanneer is de Firato het laatst gehouden? (Rond 1990?)
de laatst firato was in 1998, steeds minder fabrikanten wilden nog hoge kosten maken voor dergelijke evenementen. en laten we nou wel zijn in de hoogtijdagen van de firato hadden de apparaten toch veel meer emotie toen was je nog echt blij met iets nieuws.
overigens worden er in bv duitsland nog wel vergelijkbare tentoonstellingen gehouden.
Jaaa! Met mijn pa, elke keer. Laatste keer toen de cd werd geïntroduceerd. Man houdt verhaal over dat de cd niet overslaat en niet kan blijven hangen, zet een cd op, en - inderdaad.
Misschien is het geen toeval dat het nog lang duurde voor ik een cd-speler kocht
Ja, toen ik er voor het eerst kwam was ik 12 of zo, het enige wat we doen deden was folders en stickers verzamelen in een plastic tasje en die werden dan twee weken later weer weggegooid! Later ging ik voor de nieuwtjes, heb er de allereerste video-camera gezien (en mee gefilmd) en inderdaad de eerste cd-spelers.
Wat ook wel leuk was is dat je zoveel bekende gezichten van televisie tegenkwam die daar iets presenteerden of zo. Daar kon je dan gewoon een praatje mee maken! (en dan bleken het ook maar hele gewone mensen te zijn)
Ja dat waren mooie tijden! Met een goede vriend, net als ik een electronica knutselaar, gingen we om het jaar naar de Rai. Niet alleen naar de nieuwste ontwikkelingen vwb apparatuur kijken, maar ook naar onderdelen. En natuurlijk met plastic tassen vol documentatie en monsters terug (ik herinner me een BASF bandje met iets van ruimtevaart erop). Later waren er geen onderdelen meer te zien, en nu is het helemaal voorbij. C 'est la vie!
Ging ook altijd heen, heb ooit mee gedaan met een spelletje bij Kas van Iersel en ging altijd heen als er repities waren van de firato show bij de tros geloof ik? Heb daar ooit Randy Crawford 5 keer One Day I'll Fly Away zien repeteren en ook de Dire Straits en The Shadows
Hé, nog een Eric. Zullen we maar een geboortejaar gaan gebruiken?
@Erics, zul je zien dat jullie ook nog uit hetzelfde jaar stammen hahaha
En ook nog een andere Frank, daarom zet ik mijn achternaam erbij!
Ben heel vaak op de Firato geweest, laatste keer was ergens aan het begin van de jaren 90. Phillips had toen net een digitaal cassettebandje uitgevonden en Sony kwam tegelijkertijd met de minidisc…..Bestaat de Firato nog wel trouwens? Ik hoor er nooit meer iets over.
Nee de firato bestaat niet meer. Het werd te duur.
In Duitsland heb je het nog wel…in begin September heb je er eentje in Berlijn
Ik heb zeer goede herinneringen aan de Firato. Mijn eerste was in 1980, ik was toen 14 jaar. Twee jaar later, in 1982, ben ik geloof ik twee maal geweest, één keer met school (ik zat op een technische school) en één keer met mijn vader. De Firato was een soort paradijs voor mij, zo denk ik er nog steeds aan terug. Indrukwekkend vond ik toen de introductie van de CD in 1982. Ook in 1984 ben ik geweest, volgens ook weer twee maal. De live radio- en TV uitzendingen vond ik ook geweldig. Ik heb nog steeds een CD met de handtekening van Ad Visser, gekregen op de Firato, voor mij een zeer waardevol collectors item…
In de good old 80’s ben ik er div. keren geweest vanuit het verre Limburg en voor een platte-lander heb ik daar div. keren met m’n oren geflapperd. Jaren geleden ben ik met m’n broer op “emotion” geweest, ( opvolger Firato? ). Ik was aan t’zoeken wanneer er weer “emotion” is om weer eens met m’n oren te flapperen en toen vond ik dit zgn. gastenboekie. Nu “emotion” nog zoeken en vinden.
T.dokie, Daan
Ik niet, maar mijn vader kwam er wel altijd en kwam altijd met tassen vol terug met rotzooi en reclameblaadjes en sleutelhangers voor ons dat weet ik nog wel ja.
Net als op de huishoudbeurs, lekker rondneuzen en met tassen vol thuis komen met allerlei frutsels en er daarna ook nooit meer naar om kijken he? Electronische messen, heel handig en die mevrouw deed het zo mooi voor…..ik had het maar gekocht en wat denk je, het is een kl…ding om schoon te maken
Het was er inderdaad altijd lekker verzamelen: aardig wat stickers en folders. Op een keer stonden we te kijken naar een camera: we stonden er ook zo mooi voor. “Nou dat is een goeie en een grote”. Hadden nix in de gaten, maar diezelfde avond waren we nog op tv bij de TROS
Halverwege de jaren 70 ben ik een paar keer met een mede audio-fanaat naar de Firato geweest. Ik was bezig een HiFi set samen te stellen en ik wilde voor een bepaald budget een zo goed mogelijke installatie hebben. We gingen dus niet voor het spektakel maar voor de techniek. Dus liepen we alle leveranciers af en lieten alles uitgebreid demonstreren. We wilde overal het naadje van de kous weten, dus men was blij als we weer naar de volgende stand gingen. Met zakken vol folders kwamen we dan thuis. Na een jaar van wikken en wegen, test rapporten vergelijken en vooral luisteren wist ik wat ik wilde hebben en begon geleidelijk aan alles aan te schaffen. Dus weer kijken waar een bepaald apparaat tegen de gunstigste prijs gekocht kon worden. Ruim 35 jaar na dato ben ik nog steeds dik tevreden met mijn beslissing van toen, er is later alleen een CD-speler bij gekomen.
Achteraf gezien ben ik bij 2 best aardige Firato’s geweest.
In 1982 - inderdaad met de CD. In mijn herinnering was er bij Philips één tafel met daaromheen een stuk of 10 koptelefoons (de duurste van Philips op dat moment), waar je dan even mocht luisteren.
Nu had ik op dat moment weinig vergelijkingsmateriaal, want mijn vader had al 10 jaar eerder de intallatie aangeschaft (overigens wel met enige zorg). Dus het klonk wel goed.
Verder heb ik overal de video’s vergeleken (VHS-Video2000-Betamax). Die strijd was ook net losgebarsten. Hoe was het stilstaand beeld en de vertraagde weergave?
Hoop folders mee naar huis; uiteindelijk 2 jaar later een basis Hifi-set aangeschaft. (Leuk detail: nu ben ik via Marktplaats bezig mijn studeerkamer te vullen met apparatuur, waarvan ik toen alleen maar naar de folders heb kunnen kijken - leuk joh!)
In 1992 had je de nieuwe DCC van Philips versus Minidisc van Sony. Ik wilde mijn oude verzameling cassettes niet weggooien dus een overstap (op termijn) naar DCC leek mij wel wat. Helaas hebben Philips en Sony door hun strijd beide systemen vermoord; eerst samen DCC doen en dan 6 jaar later weer wat anders, dan waren ze allebei rijk geworden.
Op deze Firato had ik overigens een eigen CD en koptelefoon bij me om her en der eens kritisch te luisteren. Zo spannend als de eerste keer wordt het echter niet meer, natuurlijk!
Er kwamen altijd rechtstreekse tv uitzendingen vandaan. Ik kan me nog herinneren dat Andre van Duin een boterham in de videorecorder gleuf stak. Op de Firato heb ik voor het eerst muziek van CD gehoord. Ik had nog nooit zoiets mnoois gehoord. Kocht niet veel later m’n eerste Philips CD100.
Ik ben er enkele malen geweest. Ik kan me een optreden van de Dolly Dots herinneren en een presentatie van een quiz door Martin Gaus. (dit moet 1985 geweest zijn…)
Ik kwam met vele folders thuis…. en natuurlijk met vele herinneringen.