Schoolgijzeling Bovensmilde
Link naar dit artikel Op zaterdag 21 januari 2006 geschreven door Ria T.
Op maandag 23 mei 1977 om 9.14 uur kaapten 9 Molukkers een trein bij De Punt en bezetten 4 anderen de openbare lagere school in Bovensmilde.
Bij De Punt nam men 50 mensen in gijzeling. In Bovensmilde werden 105 leerlingen en 5 leerkrachten gegijzeld. Op zaterdag 11 juni 1977 bestormden mariniers met behulp van straaljagers de trein bij De Punt. De school werd bevrijd door de militaire politie.
Als kind van 11 heb ik dat van zeer nabij meegemaakt. Samen met mijn medeleerlingen en de leerkrachten verbleef ik 4 lange dagen en nachten in de school in Bovensmilde. Het binnenkomen van de gijzelnemers kan ik me nog goed herinneren. Een onwerkelijke ervaring.
Er komt iemand in het klasklokaal binnen met een getrokken pistool die vertelt dat je mee moet komen, mee naar het overblijflokaal. Slapen deden we gewoon op een deken op de linoleumvloer. De laatste avond waren er luchtbedden. Het was warm in de school en we hadden vooral in het begin amper iets te eten. Toch deden we gewone dingen.
Er waren twee kinderen jarig dus we zongen een verjaardagsliedje voor ze. Als traktatie kregen we een meelkoekje. Overdag deden we spelletjes om de tijd door te komen. In de loop van de week werden er kinderen ziek en zij mochten ‘naar huis’.
Op woensdag moesten de twee hoogste klassen de tekst ‘Van Agt, wij willen leven !’ roepen vanuit de openslaande ramen. Achteraf bleek dit de dag van de verkiezingen te zijn maar dat besef had ik toen nog niet. Wel is het één van de fragmenten waar ik niet naar kan kijken zonder tranen in mijn ogen te krijgen.
In de nacht van donderdag op vrijdag was er ‘drukte’ in de school. Zelf wist ik niet wat er aan de hand was maar het bleek dat er kinderen per brancard naar het ziekenhuis werden gebracht. Op een gegeven ogenblik stopte dit en na enige tijd kwam er een bus.
We werden gewekt en in dekens gehuld liepen we in groepjes naar de bus. Dat de chauffeur daar met zijn handen omhoog zat is mij op dat moment totaal ontgaan.
We zwaaiden vanuit de bus naar de bezetters en de leraren toen we wegreden.
In het opvangscentrum werden we door een arts onderzocht en kregen we iets te drinken. Daarna werd je naam opgeroepen en mocht je naar je ouders toe. Een aantal kinderen werd misselijk tijdens het drinken van de appelsap en moesten alsnog richting ziekenhuis. Ik had geluk dat ik de appelsap binnen kon houden totdat ik thuis was.
Ik mocht met mijn dolblije maar o, zo bezorgde ouders in de auto terug naar huis. Eenmaal thuis besefte ik mij wat er allemaal aan de hand was. De hele familie kwam op bezoek en bracht iets voor me mee. Een dubbel gevoel want de leraren zaten nog vast.
Na een week gingen wij weer naar school. In het gebouw van de Christelijke lagere school kregen wij halve dagen les. Echt les was het niet er werden met name leuke dingen gedaan. Het was wel een heel gedoe.
De school werd elke dag doorzocht door de ME en als de ‘kust’ veilig was dan mochten we naar binnen. Eenmaal bleek dit niet het geval te zijn en konden we weer terug naar huis. De ‘buitenkinderen’ werden tijdens de gijzeling met een bus van huis opgehaald en na schooltijd met de bus weer thuisgebracht.
Onze eigen school werd afgebroken en na de grote vakantie gingen we (per bus) naar een noodschool in Assen.
In het begin van 1978 gingen we weer naar school in Bovensmilde. Op de ochtend van 13 maart gingen wij met een aantal schoolklassen per bus naar het ijsstadion in Assen. Het ijsstadion van Assen ligt tegenover het provinciehuis. Van het schoolschaatsen is die ochtend niet veel gekomen. Toen we ter hoogte van het provinciehuis reden liepen er mensen op de weg en zagen we dat er mensen uit de ramen klommen.
De buschauffeur wilde stoppen maar kreeg te horen dat het provinciehuis bezet was door Zuidmolukkers. We werden direkt weer naar school gebracht en werden door de leraren naar huis gestuurd. In paniek ben ik op mijn fiets naar huis gereden om het verhaal thuis te vertellen. Vol ongeloof werd de radio thuis aangezet.
****Update****
Er is een website opgezet door Ria deze kan je hier vinden: www.deschoolvanbovensmilde.nl
Feed
Trefwoord(en): assen, bovensmilde, de punt, ijsstadion. zuidmolukkers, ME, opvangcentrum, ouders, pistool, politie, provinciehuis
83 reacties op “Schoolgijzeling Bovensmilde”
Laat een reactie achter
De zandbak ,...
Ben der weer stil van!!!
Dat was een zeer vreemde tijd. Bijna in de gegijzelde trein gezeten, maar bijna is gelukkig niet helemaal. Passagiers gingen per bus van Assen naar Groningen, en bij De Punt keek je naar de gestrande trein. Na twee weken keek je al niet meer, wat zijn mensen toch rare dingen.
Bij de eerste treingijzeling aan het eind van 1975, bij Wijster, was een van mijn klasgenoten een gijzelaar. Dagenlang waren er Molukse onderhandelaars in en uit de school. Hij was gelukkig niet betrokken bij schietpartijen, maar ging wel naar de gevangenis. We hebben hem nooit meer gezien, het was zo'n aardige, rustige jongen…
Anoniempje, voorop gesteld het is absoluut niet de bedoeling je te kwetsen. Is dit wel zo vraag dan of ze mijn posting willen verwijderen. Tot mijn grote schande en vol schaamte moet ik bekennen dat ik toendertijd begrip voor de Molukse zaak kon opbrengen. Ik was zo'n extreem-linkse, vol idealen zittend, tegen het esteblishment aanschoppende, zich daarmee zeer onbegrepend voelend rotjochie van 17. Echter de acties van deze jongeren, ik wist het niet, als pacifist zijnde keurde ik natuurlijk geweld af. Ik kan me dit dus heel goed heugen. Nu, ouder en met meer levenswijsheid, wijs ik elke vorm van politieke extreemheid af. Politiek en geloof word naar mijn mening bedreven met de mond en in geen enkel geval is het grijpen naar geweld en wapens en zeker niet het bedreigen van levens van anderen goed te praten.
Een indrukwekkend verhaal..
Ik zit me nog weer aan die mensen te ergeren als ik er weer aan denk.
Roefel: het was extreem, alhoewel we opeens wel met de neus op de feiten in Indonesie werden gedrukt. Intussen hebben we Oost-Timor ook gehad.
Ik woonde toentertijd een tijdje in Hoogeveen en er was een heuse Molukse "wijk". Ik moest boodschappen doen bij De Boer en er zat een Moluks meiske aan de kassa. De klant voor mij in de rij stapte opeens weg, al mompelend "Oe, daor is zo'n zwartie!" en liet de kassiere zo maar zitten. De blik op haar gezicht vergeet ik nooit meer. Alsof zij het allemaal kon helpen. Dit was tijdens de gijzeling, maar toch.
En hoe is de situatie in/ met de Molukken tegenwoordig?
Anoniempje: een dapper verhaal.
Wat een verhaal, wat vreselijk om meegemaakt te hebben. Als ik zo tussen de regels doorlees krijg ik de indruk dat je, op die leeftijd, nog geen idee had van wat er eigenlijk gebeurde.
Ik kan me zelf niets herinneren hiervan, ook niet van die gijzeling van de trein, alleen later van horen zeggen.
……………………………………………………….
Jee wat een verhaal… ik zat in die tijd dagelijks in de trein en ook wij moesten langs een stuk met alleen weilanden, Ook was in mijn woonplaats een molukse gemeenschap waar men met de gijzelnemers sympatiseerde. Het dorp zat vol met politie en ook op de trein reden agenten mee. Een klasgenootje had een broer die bij de bezetting van het provinciehuis betrokken was. Wat een bizar toeval dat de school ging schaatsen op het moment dat het provinciehuis bezet werd……….Ben er koud van.
Ik was ook 17 toen maar niet zo'n linkse trapper en had er totaal geen begrip voor! Okee, begrip voor De Molukse Zaak, maar niet voor de actie's van dat tuig! Ik heb gejuigd toe de luchtmacht de trein aanviel en er hard ingegrepen werd! Een tijdje terug zag ik een documentaire over die periode waar een van de gijzelnemers werd geinterviewd. Probeerde 'ie weer begrip te kweken. Stijden voor de goede zaak is prima maar als je dan zo'n held bent dat je een school met kinderen gaat gijzelen ben je klaar, uitgesproken en totaal ongeloofwaardig! Ik werd er weer kwaad om en nu weer. Dat gajes had levenslang moeten krijgen en nog steeds vast moeten zitten.
Ik zal nooit begrijpen of willen begrijpen dat mensen andere mensen gevangen kunnen houden en met de dood bedreigen.
Als ik aan die kapingen terugdenk dan draait mijn maag zich nog steeds om. Ook verhalen over concentratie-kampen of andere gijzelingszaken grijpen mij enorm aan. Die angst dat een ander zomaar van het ene moment op het andere moment kan beslissen dat jij gedood zult worden….echt verschrikkelijk.
Wij woonden destijds vlak naast zo'n Molukse wijk. Geen barakken, maar keurige huizen. De huizen die recht tegenover die wijk lagen werden regelmatig beschoten, zomaar. Overal kogelgaten in de ramen. Later, toen alles bewoond was, werd dat wel minder.
Er was bijna geen contact met deze mensen. Om heel vreemde redenen konden ze plotseling heel kwaad en agressief worden. Na die gijzelingen heb ik er wel een poos moeite me gehad om ze op oversteekplaatsen te ontwijken, maar er is gelukkig niets gebeurd…
Wat een verhal anoniempje; ik heb destijds vol spanning voor de buis gezeten met het besef dat dit mij ook had kunnen overkomen. Ik kan best begrijpen dat er mensen waren die de berichtgeving met gemengde gevoelens aanhoorden. Aan de ene kant toch begrip voor de gijzelnemers, aan de andere kant, om de levens van zoveel onschuldige mensen op het spel te zetten, verschrikkelijk gewoon! Gek genoeg kreeg je van de pers te horen dat er bij de gijzeling in de Punt onder de gijzelaars, ondanks de situatie, begrip ontstond voor de gijzelnemers, er zou zelfs sprake zijn van een soort verbroedering tussen beide groepen, hoe absurd dit ook lijkt. Ik heb verhalen gehoord dat beide partijen in de trein om de verveling te verdrijven, gingen borduren en dat men over en weer elkaar van garen voorzag. Het was eigenlijk een hele ongewone situatie voor beide partijen.
Gek genoeg kwam in mijn herinnering de treinkaping veel vaker in het nieuws dan de schoolkaping.
Ik werk op een school in Kloosterveen ( enkele kilometers van Bovensmilde ) en ik ben elke keer weer on der indruk van de verhalen. Ook nu ik dit weer lees.
Anoniempje: wat erg om mee te maken! Ik schrok wel even van het onderwerp, maar het is ook iets dat bij onze jeugd hoort, helaas!
@Sandra 67: Net als bij jou grijpen dat soort gebeurtenissen mij heel erg aan. Bomaanslagen, oorlogen, gijzelingen: daar kan ik letterlijk ziek van worden.
@Cyber Jo: Idd: wat een 'heldendaad' als je onschuldige kinderen gijzelt. Geen straf is groot genoeg voor mensen die jonge levens op het spel zetten met dat soort stupide acties. En wat erg dat zo'n gijzelnemer dan probeert begrip te kweken voor zijn daden.
Wat de 'goede zaak' ook is: dat zijn altijd te grote offers en idd moeten die gijzelnemers levenslang krijgen.
Mijn reactie is ineens een koude douche tussen de andere reaxies, maar wij keken thuis amper journaal toen ik klein, in dit geval 7, was. zag t laatst nog terug met 50 jaar journaal met harmen siezen als reporter. mettie trein herinner ik me alleen de laag overscherende starfighters nog, destijds mn favoriete straaljager en ik heb er toenmeteen een bouwpakket van gekregen…..
voor dat volk die dat deed heb ik geen greintje respect of begrip en de hoogste straf is me nog niet hoog genoeg (sprak hij bot maar bloedserieus)…
dat 'v Agt wij wij willen leven' bracht ook tranen in mijn ogen toen ik t laatst zag…heel aangrijpend.
ik weet alleen nog dat men t had over zuidmislukkers.
voor mij 'de tamil' van de seventies…
Ik ben er helemaal stil van….
Een hele school met onschuldige kinderen gijzelen, pffff.
Daar heb ik geen goed woord voor over.
ik ben blij dat er reakties zijn en mensen beknopt hun mening geven of vertellen hoe hun dit nieuwsfeit meemaakten
wel vind ik het jammer dat er van het onderwerp wordt afgeweken
een ieder mag hier weergeven hoe hij er over denkt, en als dat wat negatiever is dan blijft het toch een mening
Wat moet ík hier nou nog over zeggen, was destijds 10 en vanuit de grote stad (R'dam) was het weliswaar op het nieuws maar ook ver van mijn kinderbed. Wel volgden mijn ouders in de journaals de ontwikkelingen op de voet, vandaar dat mij hierover nog wel wat bijstaat.
Zo kijkende naar het huidige journaal hebben we blijkbaar toch niets opgestoken van de geschiedenis….sad, but true!
Ik was destijds 10 (de eerste kaping) en bij de tweede 12. Wat mij het meeste bijstond de beelden op t.v van die machinist die uit de trein gegooid werd (doodgeschoten) kindjes die uit de school liepen met een deken om zich heen. Zwart-witbeelden van een trein, in een mistige polder.Ik weet nog dat we op school gingen bidden, dat het goed mocht aflopen. (christelijke school) en er werdt veel over gepraat in de klas. Beelden van de beschieting, en bevrijding van de mensen. Naderhand de moppen over molukkers die enorm relativerend werkten. "molukkers wonen in Kaapstad, met kaapse viooltjes in de tuin"
Heel erg indrukwekkend vond ik die kapingen op 11-jarige leeftijd. Ik herinner me er dan nog best veel van, alhoewel wij niet in de buurt woonden. Ik kan me ook nog herinneren dat ik in die tijd bijna niet in bus of trein durfde te stappen omdat ik bang was voor een kaping.
Ik ben van mening dat iemand gewoon moet kunnen zeggen wat hij vindt. Het zou in het kader van dit onderwerp getuigen van respect als het commentaar wat meer in de lijn van de algemene omgangsvormen zou zijn.
Over het onderwerp wil ik zelf liever niets zeggen omdat ik van dichtbij de bezetting van het consulaat heb meegemaakt als krantenjongen in die wijk.
Wat moet het afschuwelijk zijn dit al skind meegemaakt te hebben. Ik herinner me mijn gevoelens uit die tijd nog goed: enerzijds vol afschuw omdat vrijheidsberoving nooit goed te praten is (ik ben nogal links denkend, maar kon geen sympathie opbrengen voor deze zaak, want ik was/ben ook tegen geweld!), anderzijds had ik te doen met schoolgenoten die Moluks waren en opeens anders 'bekeken' werden.
De acties van bepaalde groepen zijn niet goed te praten, maar men kan niet iedereen over een kam scheren. Geweld is niet de weg waarover we moeten gaan. Heb later met verschillende Molukse collega's gewerkt die me verhalen hebben verteld van directe discriminatie.
@An (1965); Ja die machinist, is in koele bloede ge-executeerd door die Molukse helden; op z'n knieen en 'n nekschot… Dat beeld staat mij ook nog helder voor de geest.
@Bertus; Waarom moet een jou blijkbaar niet welgevallige reactie weg? Dat heet censuur en dit is nog altijd Nederland…
Eigenlijk ben ik het een beetje met Bertus eens, niet iedereen hoeft het met elkaar eens te zijn en iedereen is vrij om zijn eigen mening op te schrijven. Maarrrrrrrrrrr….Heel ongenuanceerd schelden is voor mij iets anders dan je mening geven, Bertus vraagt bv niet om het verwijderen van de post van Roefel. Volgens mij gaat het meer om het domweg iets schreeuwen dan het van mening verschillen…misschien zie ik het verkeerd, maar zo lees ik dit.
Ook dit hoort bij onze jeugd, het heeft zeker indruk gemaakt destijds, en nu ik het verhaal van Anoniempje , iemand die het aan den lijve heeft ondervonden, komen de beelden inderdaad weer terug. Net zoals op school bij An werd er bij ons ook aandacht aan besteed. Ik kan me herinneren dat de leraar het er iedere morgen tijdens de gijzeling over had met ons. Ik weet ook nog heel goed dat de dag na de beïndiging van de gijzeling de leraar begon met wat is het allerbelangrijkste nieuws van vandaag?
Ik besef dat de mensen die deze gijzeling hebben meegemaakt er hun levenlang mee bezig zullen zijn.
Helaas hebben we gezien met de gijzeling van de kinderen in de school in Rusland dat deze 'acties" nog niet tot het verleden behoren en heel erg slecht kunnen aflopen
Mischien moet ik even duidelijker maken dat ik ook in die tijd geweld in elke vorm afkeurde, als PSPer moest dat natuurlijk wel. Met begrip voor de Molukse zaak bedoelde ik dat ik het ongenoegen over hoe ze door de Ned. regering zijn behandeld kon voorstellen, ik had ook in die tijd geen begrip voor het op deze gewelddadige manier aandacht vragen voor hun problemen.
Vreselijk en onvoorstelbaar dat dit gebeurde. In mijn herinnering hield het Nederland in zijn greep, en was iedereen bevangen door gevoelens van onmacht en onbegrip: dat je kinderen zoiets aandoet, hoe ver ben je dan?
Ik ben blij dat ik op jeugdsentimenten mijn verhaal heb kunnen doen. Voor mij is het iets wat in mijn geheugen blijft en wat eens in de zoveel tijd weer naar boven komt. Meestal is dan een stukje in de media de aanleiding. Wanneer ik daar behoefte aan heb pak ik mijn plakboek en een werkstuk, ooit gemaakt op de middelbare school, erbij en ga daar in bladeren. Voor mezelf zet ik dan mijn eigen gedachten weer op een rijtje.
Inmiddels ben ik wel zo ver dat ik het een plekje heb kunnen geven. In de afgelopen jaren zijn mijn gevoelens ook heel erg veranderd. Ik heb gevoelens gehad van angst maar ook van haat. Niet alleen tegenover Zuidmolukkers maar tegen alles wat een ander kleurtje had. Voor mij hoorde dit proces bij de verwerking. Ook ik heb wel eens uitlatingen gedaan die ook niet zo positief zijn geweest. Nu ga ik mijn eigen gang maar blijf bepaalde dingen uit de weg gaan. Ik ga dan puur op mijn gevoel af. Op dit moment laat ik ieder in zijn eigen waarde in de hoop dat het ook andersom gebeurd.
Naast het feit dat mijn onbezorgde lagere schooltijd voorbij was, was het ook nog zo dat mijn vader's diensttijd zich ook heeft afgespeeld in Indonesië. En dat was ook niet omdat hij dat wilde maar omdat het moest. De uitwerking van zijn diensttijd overzee heeft ook een stempel gedrukt op de gebeurtenissen van 1977. Hij heeft daar heel wat meegemaakt waar hij ons niets van verteld heeft. Maar neem maar aan dat het niet best was toen ze jaren later zijn kind van 11 'te grazen namen'.
Ik heb geen goed woord over voor dit soort akties. De impact die dit heeft blijf je de rest van je leven meedragen en dat heb ik inmiddels aan den lijve ondervonden. En dan is het bij ons nog goed afgelopen maar met pijn in mijn hart denk ik aan de kinderen, ouders en leerkrachten in Beslan.
Aan Anoniepje
Ik schrijf graag over jeudsentiment.Maar van jouw verhaal word ik stil.Herinneren doe ik het allemaal vanuit krant en tv.Maar zelf meemaken moet trouwmatisch geweest zijn.Moedig deze emoties te willen en kunnen delen met anderen.Bedankt hiervoor
Anoniempje
Nog een korte aanvulling.
Uit eigen ervaring heb ik in Nepal toen daar de koning door zijn oudste zoon dood geschoten werd, drie jaar terug,en vanuit India via de hoofdstad Kathmandoe terug moest vliegen naar Nederland de staat van beleg meegemaakt.Dit weekend is er weer een straatvebod zoals je op t.v.hebt kunnen zien.Aanvankelijk werd ik onder begeleiding van soldaten in een propvol busje met Nepalezen naar de stad gereden,totdat het busje door brandende autobanden reed.De soldaten reden door,de Nepalzen vluchtte de naburige huizen binnen.Ik kreeg te horen,loop maar als enige blanke met rugzak midden op straat met witte zakdoek.Anderhalf uur heb ik zo gelopen,zwaaiend met mijn zakdoek.Op iedere hoek stonden zwaar bewapende militairen.Mensen die uit de ramen riepen ga van straat,ze schieten je dood.Niemand deed echter een deur open en iedere militair wees mij de weg naar de volgende straat op weg naar het pensionnetje.Daar aangekomen was ik alleen,geen gasten geen eten.Spontaan op mijn kamer kreeg ik een hevige huilbui,ik realiseerde mij wat er had kunnen gebeuren.De volgende dag toen het straatverbod tot 10 uur in de ochtend opgeheven was heb ik mij gehaast naar het vliegveld,niet wetende of ik zou kunnen vertrekken.Om 11.00 uur vloog ik weer terug naar Nederland,en mijn kinderen.Nederland,nog steeds mijn vrij land.Laten we voorzichtig zijn bepaalde bevolkingsgroepen over een kam te scheren en te veroordelen.Ook onder Nederlanders,Medelanders kan het fout gaan maar desondanks blijf ik het overgrote deel van onze mensenwereld gewoon aardig en lief vinden.
Hier wordt je toch helemaal stil van… Moedig om het van je af te schrijven,en fijn om te lezen dat je het een plekje hebt kunnen geven, want het leven gaat uiteindelijk gewoon door. Mensen zullen nooit aan je voorhoofd kunnen zien dat je erbij was destijds en zullen dan ook niet altijd jou reactie's hebben begrepen…
wij reden ook langs..met de schoolbus op weg naar schaatsles, we hoorden het later thuis pas wat er aan de hand was . Het heeft wel indruk gemaakt om mij.
In 1e instantie dacht ik dat het een "gewone" nieuwslog was en las toen tot mijn afgrijzen dat het geschreven is door iemand die het zelf meegemaakt heeft. Vreselijk! Het heeft me toen (ik was 18)echt in een greep gehouden. Ik kon me niet voorstellen dat mensen kinderen zó kunnen misbruiken.
Ik had - net als roefel - tot dan toe begrip gehad voor de Molukse zaak, maar daarna was het helemaal over.
Ik vind het dapper dat je de boel niet uit de weg bent gegaan. Dat is ook goed, want vroeg of laat bespringt het je op een vreselijke manier, zoiets.
Laten we eerlijk zijn poppenluiertjes vallen in het niet bij zo een verhaal.Misschien waren ze wel bruin geweest.
Indrukwekkend verhaal, dank je dat we het mochten lezen.
Ik was toen bijna 10, en voor mijn gevoel duurde het eindeloos lang. Ik weet dat ik bij de eerste 'treinactie' nauwelijks meer de trein indurfde (maar die was te mijden), en dat ik - toen of later? - bang was omdat de Molukse wijk vlakbij ons huis helemaal afgegrendeld was door enge mannen met geweren. Maar een school, dat kwam nog veel dichterbij. Ik vond het doodeng, ook al was het voor mij dan ver weg.
Raar idee dat mensen zover kunnen komen dat ze denken dat dit soort acties gerechtvaardigd zijn.
Voor het ideaal van de Molukkers kon ik toen wel sympathie opbrengen. Ze hadden we enigszins gelijk. Toen ze hier kwamen is hen door de toenmalige regering beloofd, dat ze terug zouden gaan naar een vrije republiek der Zuid-Molukken. Dat was uiteraard niet meer haalbaar en dat wist de regering ook wel.
Voor de manier waarop ze hun ideaal trachtten te verwezenlijken heb ik nooit enig begrip gehad.
Ze hadden toen beter wat hoge ome's uit Den Haag kunnen pakken maar geen onschuldige mensen
Een heel indrukwekkend verhaal, maar ik begrijp dat je het liever niet had meegemaakt. Iedereen verwerkt dit soort gebeurtenissen op zijn eigen manier, maar erover praten/schrijven geeft het ook een plek. Ik was 8 toen het gebeurde, ik realiseerd me niet echt wat er aan de hand was. En al helemaal niet wat de Molukse zaak inhield. Dat zijn dingen waar ik pas later meer van te weten ben gekomen. Het is goed dat mensen opkomen voor hun belangen, maar niet over de ruggen van onschuldige mensen. Deze gijzeling heeft heel erg veel mensen aangegrepen; voor zo'n actie kan ik echt geen begrip opbrengen.
gek genoeg heb ik er een tijdje terug op internet naar liggen googelen, dit heeft enorme indruk op mij gemaakt het is mijn moeder haar oude school en er waren nog achterneefjes en nichtjes gegijzeld, dus dit werd thuis op de voet gevolgd kun je
je voorstellen…..
weet nog dat er geschoten werd en dat mijn oma (zie andere log) en mijn moeder met de handen op de oren zaten te roepen.
toch wel een patstelling , deze mensen wouden terug naar land van herkomst is in deze tijd (verdonk) wel raar.
Ik heb gelezen dat de kinderen ziek werden van een laxeermiddel, maar weet niet of het waar is en ook dat de kinderen 1000 gulden schadevergoeding hebben gekregen maar dat er geen nazorg is geweest, zoals bijvoorbeeld hier in enschede na de vuurwerkramp.
een achterneefje van mij was een hartpatientje en werd eerder vrijgelaten daar hij medicijnen nodig had en ook de kinderen die op dat moment gym hadden gehad en terug kwamen werden door de juf naar huis gestuurd toen zij zag dat de school beplakt was met kranten, en die vage mistige beelden van een school beplakt met kranten staat nog altijd op mijn harde schijf gegrift…….
wil hierbij mijn medeleven betuigen aan iedereen die dit van nabij heeft meegemaakt en vind het erg dapper en knap van anoniempje om dit met ons te delen………….
Juist omdat ik het niet begreep hoe die mensen tot die gruwelijke acties konden komen, had ik me destijds in verdiept. Wat me toen wel duidelijk werd, was dat er aan beide kanten slachtoffers waren. Ga maar na, je moet op last van je baas alles achterlaten, je gezin meenemen mocht wel: tijdens je reis naar een wildvreemd land, word je ontslagen, eenmaal in ons land aangekomen, word je in wat net daarvoor een concentratiekamp was geweest (Westerbork), gestopt. Al die jaren -je mag wel spreken over 20/25 jaar geduld- word je genegeerd en omdat de kinderen hun ouders zagen wegkwijnen moest de regering wel wakker geschud worden. Dat het om zo'n manier moest is natuurlijk niet goed te praten, maar het werd voor mij in ieder geval duidelijk dat het Molukse volk besodemieterd werd/word.
Geweld is nooit goed en ik keur het ook 100% af alleen kan ik me enigsins de frustratie voorstellen van het Molukse volk. Hoe zouden wij (als nederlanders) reageren als onze ouders zo werden behandeld door bv een regering in Nigeria ofzo?
Het verbaast mij dat op dit verhaal niet veel meer gereageerd wordt.Nee het is niet echt sentiment,maar wel een onderdeel van iemands jeugd.Heeft het soms te maken dat wij de minder prettige herinneringen uit onze jeugd liever uitbannen?Als dat zo is speel je verstoppertje met je zelf.Vroeg of laat breekt dit op.
Ik heb zelf ook in de school gezeten, en het was absoluut fout wat er is gebeurd , maar wel begrijpelijk. Ik heb een aantal vrienden die Moluks zijn (ambonezen werden die in het dorp genoemd) , en door hun verhalen heb ik wel begrip gekregen (als volwassene)hoe zij ertoe gekomen zijn. Als je ziet dat je ouders jarenlang beloftes worden gedaan van een vrije staat , en je ziet dat ze keer op keer vernederd worden, (eerst zaten ze in kampen)dan barst de bom vanzelf een keer, en ken je gaan wachten op een escalatie.
Een mengeling van een "politieke" mening en jeugdsentiment, mag dat? Hoe dan ook, hier mijn actuele mening over, c.q. herinnering aan die gebeurtenissen:
Een "goede zaak"?
Nederland was ten overstaan van heel de internationale gemeenschap de "verliezende partij" in de naoorlogse dekolonisatie.
Dat vonden de leraren op onze school méér dan terecht.
De Ambonezen zijn Nederland bijna tot in het ongerijmde trouw gebleven en hebben flink wat Nederlanders destijds beschermd tegen de Indonesische volkswoede. Het is een wreed lot om te moeten vaststellen dat de Molukkers hun trouw niet beloond zagen met een onafhankelijke republiek. De trouw is echter tegelijk in meer dan 1 opzicht "blind" geweest: Nederland kón niet voldoen aan de Molukse eisen (tenzij men bij wijze van spreken oorlog had gewild met de hele VN). Toch was de grote frustratie bij de Ambonezen destijds zéér begrijpelijk.
Maar dán in de jaren '70 nog altijd spreken van "verraad" door Nederland, gekoppeld aan illusoire "eisen" et cetera, getuigt van een merkwaardige wereldvreemdheid.
Toch vonden de leraren op onze school van niet.
Sterker nog, zélfs toen de terreur om zich heen greep, probeerden onze bebaarde geitenwollensokpoppen (onze meesters destijds) deze stompzinnige wreedheid een air van legitimiteit mee te geven (sympathie met de "underdog"?).
En dat laatste is (zij het vaag) het sentiment dat míj is bijgebleven uit die tijd: een knagend gevoel dat tenminste 2 van onze leraren op één of andere manier "niet deugden"? (is wat sterk uitgedrukt, maar het is dat typische gevoel van bewust kennismaken met de dubbelzinnige wereld van volwassenen).
Achteraf komt de belangstelling voor internationale politiek, zoals anderen dat ook al hebben aangegeven.
De Zaak waarmee de Molukse misdadigers hun terreur poogden te rechtvaardigen was m.i. niet zozeer een "goede" als wel een "verloren" zaak. Dat was vanaf de Indonesische onafhankelijkheidsstrijd iedereen duidelijk (op een handjevol verstokte kolonialen en de Ambonezen na), maar zéker in de jaren '70.
Destijds, ik was acht/negen jaar oud, brak voor mij steeds sterker het besef door dat een aantal verhalen die "de grote mensen" ons probeerden op te dringen, min of meer vergelijkbaar waren met het vrome bedrog rond Sinterklaas (nog altijd mijn lievelingsfeest, haast ik mij te zeggen
).
groetjes, Luc
@ Jo,
Relax Jo, laat je niet opfokken
Misschien -ik doe maar een gok- hoopt Erres dat ook jij van de Partij bent, op de aanstaande Jeugdsentimentendag. Dan kun je namens iedereen het woord voeren en dan misschien links én rechts nog wat meer wijze raad verstrekken… Dat doe je kennelijk bijzonder graag.
Is er trouwens iets aan de hand met yoe spatiebalk?
Stay cool Jo.
Luc, wijze woorden zoals gewoonlijk.
Ach Rick, 'k was toch lekker bezig.
Wilde trouwens met mijn kleine speculatieve post scriptum beslist niet voor Erres spreken (en daarom deed ik het ff.)
Luc,
Lijkt me wel wat het woord te voeren.Inderdaad niet extreem maar wel eerlijk en kritisch.In mijn jeugd kwam ik in Geleen regelmatig in het Ambonezenkamp.Ik voelde mij er thuis en werd steeds op eten getrakteerd.Het was er altijd gastvrij en zo voel ik dit tot op de dag van vandaag.Ook ik ben van mening dat deze bevolkingsgroep veel onrecht is aangedaan en in mijn ogen de Nederlandseregering in die tijd het heeft laten afweten onder internationale druk.Overigens gebeurt dit tot op de dag van vandaag.Het neemt niet weg dat ik die gijzelingenen afkeur.Een willekeurig mens zijn leven ontnemen is barbaars.Dit heeft niets te maken met religie,kleur of land.Het heeft te maken met respect van jou naar mij,en ik naar jou.En aangezien ik graag een discussie aan ga met mede- en tegenstanders probeer ik wel een ieder in zijn waarde te laten.
@Luc: waarom is in jouw ogen de Molukse Zaak een verloren zaak?
Ik was ten tijden van de trein kaping 24 en liep ziek thuis.kon dus alles op tv volgen.Wat had ik een respect voor die commando's die in het weiland lagen om in te grijpen als t fout zou gaan.En ook zij lagen daar niet veilig ,want over straal jagers die over zouden komen wisten hun ook niets. Ze zouden ze bijna uit de lucht geschoten hebben.Met alle gevolgen van dien.En nu is mijn respect omgeslagen naar trots.Want 1 van die jongens die toen de trein bevijd hebben is nu mijn vriend.En ik ben beretrots op hem dat hij toen zijn leven gewaagd heeft met en voor anderen.
Geweld is zeker niet goed, maar ik begrijp de woede van de Zuid-Molukkers wel! Ze zijn Nederland altijd trouw gebleven,in de Tweede Wereldoorlog vochten ze tegen jappen zelfs waren sommige Molukkers hier in Nederland lid van verzetgroepen die tegen de Duitsters vochten! Daarna vochten ze met de Nederlanders tegen de Indonesiers (politionele acties)!! Toen de RMS werd uitgeroepen in 1950 heeft Nederland zelfs Indonesie geholpen om de RMS uit te roeien door transportenschepen te leveren voor aanvoer van Indonesische troepen op Ambon!! In 1963 werd RMS president Chris Soumokil gevangengenomen, hij voerde een jarenlange strijd tegen Indonesie .In 1966 werd hij geexcuteerd! In 1970 wou president Suharto naar Nederland komen! Dat zette kwaad bloed bij de Zuid-Molukkers.Want Nederland hulde met de vijand!Toen ze hier heen werden gebracht 1951 werden ze ontslagen uit het KNIL Daarna worden door Nederland in voormalig concentratiekampen ondergebracht , ze mochten niet werken want ze zouden na 6 maanden weer teruggaan !!Als je zo word vernederd en er wordt niet geluisterd dan kunnen er zulke dingen gebeuren!
Hans Schiersma: vergelijk maar met de IRA…
De treinkaping in De Punt en de schoolkaping in Bovensmilde blijven voor mij de meest schokkende gebeurtenissen uit mijn jeugdjaren. Ik was destijds 9 jaar. Ik woonde (en woon nog steeds) hemelsbreed op zo'n 10 km afstand van de plek waar de trein stilstond. Wij hoorden de straaljagers op die vroege zaterdagochtend in de lucht op de trein afvliegen. Later op die ochtend stonden buren bij elkaar in de straat te praten over de actie bij de Punt. Iedereen had het 'gehoord'.
De kinderen in school hielden mij al die dagen dat ze vast zaten bezig. Mijn moeder vertelde me, toen ik nog in mijn bed lag, dat ze waren vrijgelaten. Ik was ontzettend blij.
Mijn lagere school was van exact dezelfde bouw als de school in Bovensmilde. Ik wist dus precies hoe ze samen zaten in de grote zaal en hoe de school ingedeeld was.
In de woonwijk waar ik woonde (en nu nog steeds woon) kreeg een lagere school op de donderdagavond een dreigbrief. Wat er in stond ben ik nooit te weten gekomen, maar de burgermeester vatte het heel serieus op. De man liet zich in de wijk aan de bewoners zien. Er heerste een heel gespannen sfeer.
De volgende dag wilde ik liever niet naar school, maar mijn moeder ging met ons mee naar de school om te praten met het hoofd van de school. Er waren veel kinderen door hun ouders thuis gelaten uit angst voor de dreiging van een gijzeling. De hoofdmeester liet mijn moeder zien dat alle ramen open waren en rond de school reed bijna elk kwartier een politieauto (VW Kever) die de scholen in de omgeving in de gaten hield. Ik kan me herinneren dat het een prachtige zomerse dag was.
Mijn moeder wilde op een dag tijdens de gijzelingen boodschappen doen bij de A O buurtsuper een paar honderd meter verderop. Halverweg durfde ze niet meer verder te rijden op haar fiets omdat er een grijs Ford busje dwars over de weg stond. Er zaten volgens haar donkere mensen in. Ook maakte ze een scene mee op het postkantoor waar kennelijk een paar Molukste meisjes bij betrokken waren.
Die plek waar de trein stilstond in 1977 ligt in een bocht. Eén keer in de jaren 90 heb ik op exact dezelfe plek stilgestaan met de Intercity waar ik toen mee reed. Misschien omdat er een sein op rood stond ofzo. Wij reizigers keken elkaar aan. Ook zij wisten dus dat het de plek van de treinkaping was. Je voelde de spanning. Gelukkig begon de trein weer te rijden. Snel weg van dat akelige stuk spoor.
De jaren 70 waren ellendige jaren, De Molukse acties is nog niet eens te vergelijken wat Nederland in haar koloniale tijdperk heeft aangericht! En dat wordt nog weleens vergeten, al die ellende in de jaren 70 heeft een oorzaak! Nederland moorde en brande complete dorpen op de Molukken uit alleen maar voor wat kruidnageltjes !!! Anders was Nederland nooit zo belangrijk geworden(gouden eeuw) en daarna WO2 verhaal en de rest ken je natuurlijk wel ! Nederland had deze mensen nooit in de steek moeten laten, Ze waren misschien de beste en trouwste soldaten wat ze ooit gehad hadden!! En begin niet over oude koeien uit de sloot halen,want Nederland zeurde ook atrijd over Meneer de Duitser geef onze fiets eens terug of Japan moet zijn excuses aanbieden !Laat de Nederlands regering maar eens excuses aanbieden aan het Molukse volk !!
Jaren 70 en Abba fan: Ja, die trein stopte in een bocht en men moet al die tijd op een soort "hellende" manier hebben gestaan. De treinen reden die zaterdag van de mariniers (11 juni 1977) reeds weer na de middag. Ik werkte in Groningen in een boekhandel en was die dag na de lunch vrij. Voor het eerst in weken weer met de trein naar huis en ik weet nog dat er heel weinig mensen in zaten en dat alle medepassagiers nogal stil waren. Bij De Punt en die bocht ging de trein nogal langzaam en zagen we ontzettend veel rommel liggen. Uiteindelijk allemaal om een paar kruidnagels begonnen, Dirk de Vries…
Ik heb gegoogled en op de engelstalige websites over the Moluccans word ik niet al te veel wijzer hoe de situatie tegenwoordig is. Internationaal geeft men nergens om, zolang er geen olie in het spel is. Het is geen Koeweit.
Bij ieder speculaasje dat we verorberen kunnen we nadenken, doen we dat ook? Zit nl. vol met kruidnagelen, kaneel, nootmuskaat….
Maar vroeger ging het juist niet om olie Henny Jane??Ik heb niet over nu ! het is allemaal voor Nederland "ver van mijn bed show"
Ik zeg niet dat om een paar kruidnagelen gaan, maar die ellende wat de Zuid-Molukkers in de jaren 70 deden voor een vrije Molukken is niet eens te vergelijken wat Nederland in de KOLONIALE TIJDPERK heeft aangericht!!!Beter lezen !!! Stel eens voor als jouw ouders Molukse waren, Ze hadden Nederland gedient en je wordt als vuil behandeld ! De Molukse zaak hebben ze voor de jaren 70 altijd op vredige manier gestreden ! Alleen op de Molukken was een militaire strijd aan de gang! Er wordt niet geluisterd en je wordt genegeerd al die jaren ! Ik denk dat Nederlanders precies hetzelfde gereageerd zouden hebben! Wat denk je , dat NEDERLAND altijd zo ONSCHULDIG IS?? Nou echt niet!!! Wie is er begonnen met de slavenhandel?? Nederland!!! En ga zo maar door!!!!!
Tja Dirk .. Wat heb ik daar in godsnaam mee te maken. Waar ik wel mee te maken heb is de herinnering aan mijn jeugd die ik mijn hele leven mee zal dragen. En dat mijn vader daar ooit zat, hij moest ook ! Omdat hij geen details vertelt kan ik alleen maar gissen wat hij daar mee heeft gemaakt. En diensttijd was verplicht. De geschiedenis is niet uit te wissen maar kwaad met kwaad vergelden is nooit goed te praten. Zeker niet als het om onschuldige mensen c.q. kinderen gaat !
Op deze pagina staat een beknopt verslag van de historie van het koloniale verleden van Nederland.
Op deze gastlog wordt het steeds gezelliger, wanneer vallen de eerste slachtoffers? of worden de eerste gijzelaars genomen?
Mensen, het is de bedoeling dat herinneringen worden opgehaald en gedeeld. Ook jeugdtrauma's (waar deze log ook onder zou kunnen vallen) dienen met een nostalgische blik besproken te worden. HOU HET GEZELLIE, PLEASE
Dirk de Vries en anderen…Nederland is niet het enige land met een koloniaal verleden. Kolonialisme leeft nog steeds door. Nieuw-Caledonie vlak bij mij hier staat nog onder strenge franse controle bijvoorbeeld en dat heeft niks met olie te maken. Wat ik met die olie bedoelde is de internationale pers, amerikaans in achtergrond, die geeft oliehoudende landen veel meer aandacht om strategische en economische redenen. Zodoende komt de rest van de wereld niet veel te weten van de huidige molukse situatie of inderdaad van wat er eerder is gebeurd.
Anoniempje je hebt helemaal gelijk: we geraken off-topic. Ik vraag me af of je vandaag de dag eigenlijk met nog meer schoolgenoten over het onderwerp hebt. Hoe denk je tegenwoordig over Molukkers?
Een aantal jaren geleden hadden we een reunie van de lagere school. Er is toen best veel besproken en de reakties onderling waren wisselend. Zelf leef ik nu met het motto: leven en laten leven. Ik ga nu mijn eigen gang maar blijf bepaalde dingen uit de weg gaan. Ik ga dan puur op mijn gevoel af. Op dit moment laat ik ieder in zijn eigen waarde in de hoop dat het ook andersom gebeurd.
@Rick67, je hebt op zich wel gelijk. Aarzelde ook om de posts (beiden) te plaatsen. Het onderwerp lokt onherroepelijk politieke discussie uit en het is aftasten waar je nog kunt spreken van Jeugdsentiment. Vond sommige opm. er wel erg vanzelfsprekend van uitgaan dat de Molukse terroristen het historische gelijk aan hun zijde hadden. Was wellicht meer iets voor chatbox
@Sentiment: Rian, beste webmasteres; mijn post van 03 feb mag wat mij betreft wel worden gewist, als dat nog mogelijk is.
Te veel off-topic, zoals anderen al terecht opmerkten. Zal niet meer gebeuren
@Luc, is gebeurd
http://www.nationaalarchief.nl...../index.asp
Ik als kleinkind van een molukse KNIL Militair ben geschokt over de berichten die hier staan.Mijn opa heeft gestreden voor het Nederlandse volk ,gevochten tegen zijn eigen familie zijn eigen mensen.Naar nederland overgekomen met de belofte dat het voor 6 maanden was en dat ze dan terug konden naar een vrije republiek.Nu bijna 55 jaar later zitten mijn opa en oma nog steeds hier.Te wachten op een valse belofte van de Nederlandse regering. Ze hebben Nederland gediend en hun leven gegeven geen een enkele waardering hebben ze daarvoor gekregen.Hier in nederland zijn ze in concentratie kampen gestopt.Het is zeer spijtig wat jullie onschuldige nederlanders aangedaan is maar Zelfs deze akties hebben niets geholpen wederom luisterde de Nederlandse regering weer niet naar ons. De akties waren kreten uit woede uit machteloosheid…verplaats je eens in onze schoenen. . Ik als 27 jarige kleinkind zie de tranen nog steeds in mn opa en oma's ogen al het leed wat ze is aangedaan en geen een enkele waardering voor teruggekregen.De vrije republiek der zuid molukken leefd nog steeds bij ons dit is de reden waarom wij hier in nederland zitten. een ideaal!!!
Als kind zittende in klas 2of zoals men dat tegenwoordig noemt groep 4 heb ik dit ook mogen meemaken.
Niet geheel zonder geestelijke kleerscheuren ben ik er door gekomen.
Met mij velen die na de gebeurtenissen een wrange smaak hebben overgehouden aan het gedrag wat men dacht te moeten etaleren om het gelijk aan hun zijde te krijgen.
Ook heden ten dage kan ik begrip voor het ongenoegen van deze bevolkingsgroep opbrengen al keur ik bijna 30 jaar na dato nog steeds een aktie af waarbij men het nodig achtte om kinderen in te zetten.
Aan het verhaal boven aan wil ik gezien een onderzoek dat ik onlangs gestart ben niet te veel toevoegen omdat dit de standaard bekende verhalen zijn die binnen de kring van "slachtoffersdaders" bekend zijn.
Maar wat mij opvallend is dat iedereen al dan niet bewust aan de achterliggende problematiek voorbij gaat.
De schuld van het gebeurde is voor de burger natuurlijk makkelijk te weerleggen bij de Molukse gemeenschap maar men gaat daarbij iets te snel voorbij aan het onderhuidse rechtse beleidsplan van onze regering die al jaren hun ogen en oren heeft ngesloten voor een maatschappelijk probleem dat zijn oplossing nog steeds niet heeft gevonden.
dat er geen nazorg is verleend en dat de "slachtoffertjes" met een karige 1000 gulden het bos in zijn gestuurd klopt volledig.
Maar wat men niet openbar mag vertellen is wat er in de periode van gijzeling achter de schermen allemaal is bekokstoofd over de ruggen van de ouders en de kinderen.
Dat er vele kinderen aan het eind van de eerste week ziekte symptomen openbaarde is niet een vorm van ongezonde situatie's ter plekke geweest maar een door de regering goedgekeurde actie waarbij het anders had kunnen aflopen voor enkele kinderen dan dat gelukkig nu het geval is geweest.
Verder wil ik het hier bij laten mede omdat ik zoals ik al eerder te kennen gaf druk doende bezig ben om bepaalde zaken uit die tijd openbaar en opgehelderd te krijgen.
Dit doe ik niet om de hele zaak weer op te rakelen of om er beter van te worden(alhoewel ik dat niet helemaal wil uitsluiten want mischien kan ik het gebeurde op die manier een eigen plek in mijn leven geven) maar om de mensen een duidelijk beeld te geven van het hoe en waarom in deze gitzwarte(en dat is niet ironisch bedoeld) periode in Boven-Smilde en daarbij zal ik niet na laten om ook een andere kant van de molukse gemeenschap te laten zien.
Want tot op het moment zelf was er een goede band met de wijk en velen van de molukse dorpsgenoten hebben met de ouders meegeleefd opdat het allemaal goed zou aflopen.
Hier wil ik het eerst bij laten.
he, p-buster, ga ervoor ik sta vierkant achter je, ook al heb ik daar zelf weinig van meegemaakt, ik kan me heel goed voorstellen wat de achterliggende gedachte is.
heb een vader die bij eternit (asbest) heeft gewerkt, ben dus opgegroeid in goor en die rottige vuurwerkramp daar krijgt mijn oudste nu pas de nazorg voor dat ie heeft verdiend, ons huis lag in de derde ring en hij gaat in een naburig dorp naar school, dat ie op het moment van de knal er middenin stond is men volledig aan voorbijgegaan.
ik voel dus veel symphatie voor het gebeurde in boven-smilde en hoop ook dat je de onderste steen boven krijgt al is het alleen voor mijn familie (moeder en oma)die daar wel is opgegroeid en de nazaten die er nog wonen….
Een ongelooflijke situatie was het toen. Ik was nog maar negen jaar, maar we werden er dagen mee geconfronteerd op radio en televisie. En dan ook nog die gekaapte trein. Ik zag alles door kinderogen, maar het heeft wel heel veel indruk op me gemaakt. Ik wil niemand veroordelen, maar men moet gewoon niet op kinderen munten. Als het op mij zo'n indruk heeft gemaakt, laat staan op jou anoniempje die het van dichtbij heeft meegemaakt. Ik heb nu zelf ook kinderen en die bescherm ik met man en macht. in dertig jaar tijd is Nederland veel veranderd en onrustiger geworden. Ik hoop echt dat elk land en elk volk zijn idealen kan bereiken ook al is dat vaak een utopie. Maar laten we dat doen zonder vijandigheid. Dat werkte toen niet, nu niet en nooit niet. Het is juist dat iedereen trots is op haar/zijn afkomst en dat ie daarvoor vecht. Dit geldt zeker ook voor de molukkers. Maar zonder haat en nijd aub. Enne anoniempje, ik heb ook een ander kleurtje, ik hoop dat jouw vooroordelen enigszins van de baan zijn.
ik ben zelf een Molukse, en ik vind het heel erg wat er toen allemaal is gebeurt. ik leef ook heel erg mee met de mensen die gegijzeld waren, of er nare herinneringen aan hebben over gehouden. ik vind het ook heel erg dat het nou zo moest gebeuren. maar ik vind het rond uit belachelijk dat wij molukkers nu worden uitgemaakt voor tuig of wat dan ook. oke, het had misschien ook zonder geweld gekund. maar jullie 'nederlanders' hebben toen der tijd ook beloftes gemaakt die, na zoveel jaren, nog steeds niet zijn waargemaakt. daar kan ik me ook ziek aan ergeren. en waar ik me ook aan kan ergeren, is dat sommige mensen de geschiedenis helemaal niet weten van dit hele verhaal. ik vind dat je daar ook naar moet kijken voordat je een grote mond gaat open trekken. dat werkt namelijk alleen maar discriminerend! Geen geweld, Geen discriminatie PUNT.
@MM ook jij bent, als Molukse, van harte welkom bij jeugdsentimenten. Dit zijn allemaal jeugdherinneringen (zowel leuke als de minder leuke). Het gaat om het delen met elkaar en als dat betekent een geluid van de 'andere kant' is dat je goed recht en zijn we daar heel geïnteresseerd in. We zijn er allemaal groot mee geworden en hebben het, als het goed is, meegenomen in onze opvoeding (hoe iets wel of niet moet), dus gewoon je mening spuien (wel beschaafd hahaha er lezen kinderen mee).
Mijn naam is Trea. Ten tijde van de kaping van de lagere school in Bovensmilde zat ik in de vijfde klas. Volgend jaar (2007) is het dertig jaar geleden. Dat was voor mij aanleiding er een boek over te gaan schrijven. Derhalve ben ik op zoek naar allerlei archiefmateriaal (kranten, tijdschriften, beelden, etc.), maar meer nog ben ik geïnteresseerd in persoonlijke verhalen (beleving toen, later en nu) van direct betrokkenen (op welke manier dan ook) bij de gijzelingen in de jaren zeventig in Nederland.Als je/u op andere wijze bij gijzelingsacties - wanneer en waar dan ook - betrokken bent geweest en wilt reageren, dan stel ik dat ook zeer op prijs. Alvast bedankt!
*note van de webmaster*
Trea wij publiceren geen emails op de website, maar als er mensen met jou contact op willen nemen (jouw emailadres opvragen dus, mensen hoeven niet hun persoonlijke verhaal naar ons te sturen) kunnen ze dat via het contactforumulier doen en ik zorg ervoor dat de emails naar jou doorgestuurd worden.
Inmiddels heeft Ria een website over het onderwerp gemaakt: www.deschoolvanbovensmilde.nl; zie aldaar voor allerlei info over de gijzeling plus contactinformatie en een poll over het gedenkteken (of niet).
P.s. Webmaster, bedankt voor de uitstekende dienstverlening.
Ik heb net Trea en Ria op de radio gehoord bij Hagens op de middag, en ik was erg geëmotioneerd door jullie verhaal. Jullie hebben het heel goed verwoord!
Voor degene die het gemist hebben hier (klik) kunnen jullie het terugluisteren (let op de uitzending van 1 december dus)
De website is erg mooi geworden Ria! Die tijd was spannend maar zorgde vooral ook voor erg veel spanningen onderling. Er was opeens een tweedeling: de Zuid-Molukkers en de Nederlanders. De Zuid-Molukkers werden dagelijks op straat verrot gescholden in die tijd en zelfs bedreigd of in elkaar geslagen of geschopt. En niet alleen de Zuid-Molukkers: iedereen met een kleurtje was opeens de pineut en moest het ontgelden. Mensen die helemaal geen Zuid-Molukker waren maar wel een kleurtje hadden werden opeens massaal uitgescholden voor K*nk*r Zuid-Molukker. Van de een op de andere dag waren mensen geen vrienden meer en dat alleen door zo’n stomme gijzelingsactie. Echt onbegrijpelijk dat een handjevol jonge raddraaiers onschuldige kinderen gijzelden om hun (begrijpelijke) frustraties kenbaar te maken aan de regering. Het heeft niet eens iets opgeleverd voor ze, alleen maar geleid tot ellende.
Ik heb net op t.v. de uitzending van 1vandaag gezien waar Ria T. (de schrijfster van deze gastlog) Trea en Astrid aan het woord waren. Ik kreeg weer kippenvel bij de beelden van destijds en kon het allemaal weer zo terughalen. De ‘meiden’ hebben flink afgezien meer dan wij destijds te horen kregen via de radio, tv en krant.
Nogmaals de site is www.deschoolvanbovensmilde.nl
Wauw wat een Mooi, maar Naar verhaal!
Ik maak nu een werkstuk over de molukken, en was opzoek naar plaatjes, en kwam bij deze site terecht.
Ik vind het echt zó erg dat er zoiets kan gebeuren. Ik las het natuurlijk in mijn geschiedenis boek, maar dat is heel iets anders dan het te horen van iemand die het zélf heeft meegemaakt.
Ik heb hier veel bewondering voor!
Maaike
Hallo allemaal,
We zijn inmiddels maanden verder en er is ongelooflijk veel gebeurd. A.s. zondag hebben we onze eerste (ver)werkbijeenkomst en de overige ontwikkelingen zien er bemoedigend uit. Mijn post op deze website is achteraf gezien de start geweest van mijn definitieve verwerking maar ook van de opzet van het verwerkingsproject.
Sinds vandaag maken wij gebruik van een nieuwe weblog waardoor het geheel er nog iets mooier uitziet.
Ik hou jullie op de hoogte.
Groet,
Ria
Hallo allemaal,
Op 14 maart 2007 hebben wij, vier oud-leerlingen en één oud-leraar, de stichting De school van Bovensmilde opgericht.
Groet,
Ria
dat zal je ook nooit vergeten ,als kind zat ik aan de tv gekluisterd,was toen 10 jaar ongeveer