'Rare' eetgewoontes?
Link naar dit artikel Op dinsdag 24 januari 2006 geschreven door Lia
Een erg makkelijke eter was ik niet in mijn kinderjaren. Bruine bonen lustte ik wel, maar dan met gebakken aardappelen, appelmoes en mayonaise, één en ander roerde ik dan op mijn bord uitvoerig door elkaar.
Achteraf denk ik dat het er onsmakelijk uitgezien moet hebben, maar voor mij was het smullen. Verder herinner ik mij de macaronipap die mijn moeder maakte van melk en macaroni. Dat aten wij als rijstebrij, met bruine suiker en een klont roomboter dus. Heerlijk, vond ik, maar niemand kende dit gerecht en menig vriendinnetje werd al onpasselijk bij het idee.
Verder werd bij ons het toetje van hetzelfde (diepe) bord gegeten als het hoofdgerecht, na het eten van bietjes resulteerde dit in zachtroze gekleurde yoghurt. Als wij macaroni met boterhamworst aten, legde ik de stukjes worst op de rand van mijn bord om ze vervolgens aan het eind met smaak achterelkaar op te kunnen eten.
En wie heeft er vroeger ook “taartjes” gemaakt van Mariabiscuitjes? Twee biscuitjes op elkaar met boter en hagelslag ertussen. En wat te denken van het stukje spijs uit je sneetje krentenbrood halen en dat op een witte boterham smeren? Had je niet één, maar twee luxe boterhammen!
Verder kregen wij als we ziek waren geweest en aan de beterende hand geraakten slappe thee met een kaneelbiscuitje, ” langetjes” heetten die dingen en later kon ik ze niet meer luchten of zien.
Hebben jullie ook dit soort persoonlijke ‘eet’ herinneringen? Ik ben benieuwd!
Feed
Trefwoord(en): boterham, eten, hagelslag, krentenbrood, mayonaise, rijstebrij, ziek
Boterham met stroop en kaas.
Mijn opa was een oude aardappelboer en at zijn avondeten zo : eerst een bord aardappels met karnemelk. Daarna in het zelfde bord de groente en het vlees en daarna weer de yoghurt.
Brood met pindakaas en hagelslag.
Geroosterd brood met suiker en daar weer kaas op.
Wiens moeder maakte wentelteefjes van oud brood ? Vind ik nog zo lekker.
Rijstebrij, hadden wij ook hoor. En "dikke ries", rijst met bruine suiker en boter. Jaren later weer gevonden bij Samoanen in Polynesie! Ach ja, die rode bietjes. Wij gebruikten ook altijd hetzelfde diepe bord voor alles, dat was wel een smakeloos maar ja, die afwas he. Soep met yoghurt was de yakkieyakkieste combinatie die ik me kan herinneren van de restjes door het gebruiken van hetzelfde bord…
Ik lustte geen vlees. Ging stiekem mijn karbonaadje van het bord halen en er langzaam onder schuiven, maar dat leek niets. Mijn vader maar raar kijken, waarom liep mijn bord schuin af? Heeft hij het nog wel eens over.
Lustte ook nooit van die gele koolraap. Ging dan liever zonder eten weer naar school. Vind ze nog niet lekker en koop ook nooit en te nimmer "swedes" want zo heten ze hier.
En wie kent "krentjebrij"? Ook wel watergruwel genoemd, een soort bessenpap met rozijnen. Yummm. En ik was - en ben nog - gek op tuinbonen (waalse bonen) en spruitjes met nootmuskaat er overheen. Mijn moeder was nogal ruim met die nootmuskaat en ik gebruik het zelf ook nogal veel. Ik heb me laten vertellen dat er nootmuskaat in de Coca Cola zit…
Maar uit het noorden komende was voor ons toch wel de echte winterkost stamppot: mous (boerenkool), andijvie en hete bliksem oftewel stamppot zoete appelen. Of was dat zure…of was dat een mengsel van allebei…
En overal appelmoes, zelfgemaakt, bij, zodat je op het laatst stamppot appelmoes kreeg…
Ik at ook altijd alles met appelmoes, en ja hoor bij ons ook het toetje op het zelfde bord.
Mijn moeder maakte ook vaak gekookte macaromoe met rozijntjes en dan boter en suiker erop latensmelten. Doe nu nog wel eens als er macaronie gkookt is een lepel apart en dan boter met suiker erover. Mijn kinderen vinden dat walgelijk. Of rijstebrij met rozijntjes en kaneel en suiker.
Lust geen spruitjes, maak ze nu ook niet, dus mijn kinderen weten niet hoe die smaken.
Ik verstopte vroeger ook alles onder de appelmoes, zelfs bami en nasi at ik op die manier.
hete bliksem ken ik alleen maar van de verhalen van mijn vader, dat jij dat zo vies vond dat hij het bord tegen de muur heeft gegooid, toen hij weer gedwongen werd om het te eten.
Eeet nu nog altijd kaas met stroop en snijworst met stroop.
Denk dat dat een echt limburgse gewoonte is.
Ik lustte als kind niets, mijn moeder maakte drie verschillende gerechten elke avond. Voor mij, mijn broer en mijn vader en haar hahahaha Is allemaal wel goed gekomen hoor, het bleek dat ze gewoon niet kon koken.
Kan verder niet op iets komen, misschien dat komende reacties mij op een herinnering brengen.
Ik was geen slechte eter, alleen spruiten en zuurkool gingen er met geen stok in. Ik eet nog wel eens boterhammen met pindakaas en sambal of cervelaatworst met peper. Maar da's niet zo'n rare combi, geloof ik.
Vergeet ook nooit meer de 1e keer dat ik slakken at. Mijn ouders hadden mijn broer en mij nogal zitten zieken over hoe die beesten er dan uit zouden zien op je bord(we zaten in een Parijse bistro) en wij gruwelden al bij voorbaat.
Uiteindelijk smaakte het vnl. naar knoflookboter met een onduidelijk soort vlezige dingen. Die knoflook deed het hem. Heerlijk!
Heerlijk al die herinneringen, ik ben zelf in 1953 geboren en ik herken veel, toetje van hetzelfde bord en ook met hetzelfde bestek. Wat ik het meest vreselijke vond waren de Halitran druppels (levertraan) die mijn moeder 's morgens op een stukje van onze boterham deed brrrrrrr smerig!!! mijn vader kon smullen van een boterham met jus en wij kinderen bedelden bij mijn moeder in de keuken om een stukje margarine dat zij dan in suiker doopte. Op zondag kregen we een extra lekker toetje, dan maakte mijn moeder zelf vanille of chocoladevla van hete melk met custard en suiker en soms deed ze er iets bij als bitterkoekjes of rozijnen. Ook aten we soms beschuit met warme ingedikte bessensap. Op zondag rook het huis al vroeg 's morgens naar het braden van vlees want mijn moeder kocht 1 keer in de week een stuk vlees en daar werden dan de hele week plakjes vanaf gesneden zodat we wel elke dag vlees aten maar niet veel, na het vlees braden werd de vla of pudding gemaakt. Op de vla of pudding ontstond door het afkoelen natuurlijk een vel en daar kregen we dan 's avonds allemaal een stuk van. Het enige wat ik nu absoluut nooit meer eet is koolraap, mijn moeder sneed dat in reepjes die op patat leken en bestrooide het met nootmuskaat, het is de enige groente die ik toen vies vond en nu nog. Ach wat heerlijk al die herinneringen, ik ben zelf bezig oude 8mm films van mijn schoonouders te bekijken waar mijn man als klein jochie en puber op staat en op mijn weblog heb ik net wat oude zwart/wit foto's van ons geplaatst kijk maar eens.
groetjes, Karin
@ Karin…..leuke kiekjes, herkenbaar: vooral die kinderbrillen en die korte pony's van toen zijn leuk. Onze pony's werden vroeger door een of andere huiskapster vaak zelfs zo kort geknipt, dat het haar niet eens meer op het voorhoofd bleef zitten (ontstond dan een soort kuifje).
Herken veel van de appelmoesverhalen van hierboven. Appelmoes werd bij ons thuis ook gebruikt om het eten op te leuken. Mijn broertje stond op nummer 1, wat betreft appelmoesverbruik. Hij lustte op den duur alleen nog maar eten, als het naar appelmoes smaakte. Dit werd dus op den duur door alle eten gedonderd. Heel vies om te zien.
Oké…op den duur is een nieuw stopwoordje aan het worden.
Er schieten mij nu allemaal weer gekke eetgewoontes binnen:
* Rauwe frikandellen, omdat we geen geduld hadden,
aten we ze wel eens zo op. Was best lekker. Het kwam ook
regelmatig voor dat we ze bevroren aten….zo uit de vriezer.
Niet te veel meer over nadenken…gadver!
* Zoute tuc-koekjes met een flinke klodder Mayonaise
* Tomatensoep met een scheut koffiemelk
* Nadat mijn zus op kamers eens een gerecht had geleerd met
witte wijn, leek mij het ook een goed idee, de doperwten en
aardappels te mengen met een flinke scheut sherry. Dit doe ik
nog steeds!
@Sanda: klopt! Ik merk het aan mezelf dat ik te pas en te onpas 'oké' zeg. Hoog tijd om in te grijpen
Wij aten ook het toetje van hetzelfde bord als de hoofdmaaltijd. Bah!
Wij moesten thuis alles eten, al was het maar een hapje. Dat werd dus treuzelen, vooral als we hollandse pot aten. Andijvie, spruitjes, witlof. Wat vond ik dat vies! En draadjesvlees met vette randjes. Ik zat te griezelen aan tafel. Dus dat werd vooral roeren en prakken en heel af en toe een hapje. Ik was altijd als laatste klaar en zat nog een lauw of koud bord weg te werken terwijl de rest van de familie op me zat te wachten.
Volgens mij maakte mijn vader wel landschapjes van ons eten. Met bergen, rivieren en huisjes. Of gezichtjes, dat ging natuurlijk ook goed.
Raar dat ik tegenwoordig zo kan genieten van dat ouderwetse eten en dat ik er als kind zo van gruwde.
@ Els; ik bedoelde eigenlijk "OP DEN DUUR", als stopwoordje(s)
@ Els……ja, ik was thuis ook altijd diegene die alleen achter bleef met een bord vol met koudgeworden eten. Ik moet er nog van kokhalzen als ik daaraan terug denk. Dan ging ook nog eens de schuifdeur dicht (tussen keuken en kamer) zodat ik echt moederziel alleen achterbleef met mijn bord vol "vies" eten ;(
En, oh ja, wat leuk….die landschappen bouwen met je eten, dat konden wij thuis ook heel goed. En hoe kouder het eten, des te steviger de constructies. Maar uiteindelijk moest het toch worden opgegeten he…..al die bergen en slootjes.
@Sandra67 @Els
Nu jullie het zeggen… Dat deed ik ook met eten. Tot mijn zesde of zo at ik niet met mes en vork,maar met schuivertje en vork. Daar kon je heel lekker mee "bulldozeren", dat schuivertje.
Vreselijk vond ik het om pap of vla van hetzelfde bord te eten. En dan had mijn oma nog de gewoonte om alvast op te scheppen als je niet snel genoeg at…brrrr.
Macaronipap vond ik heerlijk.
Mijn moeder had de gewoonte om restanten van koekjes in de pudding te doen. Dat was niet zo lekker geloof ik.
Mariabiscuitjes kookte ik op mijn kookkacheltje, ik verkruimelde ze, deed er appel bij en ik weet niet meer of ik het dan lekker vond, maar ik at het vast op.
ik doe het nog , de spijs eruit halen en op de hele boterham smeren en kaas met stroop eet ik ook nog goed voor je ijzer:) en zijn we niet toch allemaal groot ens sterk geworden ook al at je alles van hetzelfde bord ???? en " prakken" doe ik nu nog ook nog alles door elkaar , heerlijk
enne ow ja er is een lekker recept "pletskeskook" met biscuitjes in koffie gedoopt en geklopt ei ( au bain marie natuurlijk nu vanwege salomonellen) met fijn geroerde boter en poedersuiker gemetseld laag op laag, afgegarneerd met hagelslag, de lekkerste taart volgens de hele familie !!!
Ik lustte vroeger geen bruine bonen. Mijn moeder deed dan door de bruine bonen een potje worteltjes babyvoeding van Olvarit én stroop.
Ook gestoofde aal was toen niet mijn smaak, om dit toch op te krijgen verstopte ook weer mijn moeder dit door de andijvieprak.
Vroeger aten we regelmatig warme karnemelksepap of bloempap als toetje. Als ik in een supermarkt kom waar ze dit verkopen dan 'moet' ik dat kopen. Lekker warm maken en dan met héél veel suiker of stroop op smikkelen.
Op mijn bordje Brinta deed ik ook altijd veel suiker, knarste zo lekker tussen je tanden.
Nog een herinnering: als de tafel al gedekt stond, at ik stiekem klontjes échte boter uit de botervloot.
Hadden jullie ook zo'n kinderlepeltje met een bocht, hiermee zou het zelfstandig eten van een peuter/kleuter wat makkelijker gaan.
Die stukjes boterhamworst op de rand van het bord bewaren komt me erg bekend voor, dat deed ik vroeger ook. Mijn zus en ik deden het ook met de rookworst van de stamppot, wie hem het langst bewaren kon had gewonnen. Het was huilen als de één hem op had en bleek dat de ander hem ergens had verstopt.
Mijn zus at vroeger trouwens brood met mayonaise. Ik wordt nog raar als ik er aan denk. Ik deed de macaronie van de vorige dag op brood. Even opbakken, heerlijk.
Oh ja, rare/vieze eetgewoontes, ff kijken: Ik at vroeger brood met leverpastei en ketchup, het waren blikjes unox leverpastei en een tube zaanse ketchup, het brood werd in stukjes gesneden en op ieder stukje ging een toefje ketchup,(doe ik nu nog hoor!) en nu mijn dochter van 6 wil het ook. hoe bedoel je familietic?! Ik weet nog dat mijn zussen vroeger misselijk werden ervan als ze mij zagen eten, wat ik ook lekker vond en vind is brood met pindakaas en sambal, of gewoon twee witte broodjes met satesaus, en vroeger in de winter hadden we vaak 'kaantjes' op brood, dat was uitgebakken rundvet, en de warme stukjes dee je dan met peper en zout op je brood, of door de stamppot. wat we ook vaak deden was paprikachips op brood doen, dat kraakte zo lekker.En het was ook bedoeld om de irritatiemeter wat op te voeren, Niet iedereen kon er tegen ("crunch!-crunch!) Wat hadden we nog meer? oja! vanillevla met chocoladevlokken erdoor(half om half) Ook mijn soufflies-verslaving (zie ook oproepen eten en drinken) die dingen at ik echt te pas en te onpas. Wat ik ook nog weet is dat we vroeger een geklutst ei met melk en suiker kregen, (Brrrr!) Hoef je tegenwoordig niet meer te doen.Wat we ook wel eens hebben gedaan, al is dat nog niet echt lang geleden, Tosti's maken met een strijkijzer, we hadden de film ' Benny Joon' gezien (met Johny Depp) en daar maakten ze m.b.v een strijkijzer tosti's. ( ze maakten ook aardappelpurree door met een tennisrakket gekookte aardappels tot moes te slaan, maar dat hebben we nooit uitgeprobeerd) En dan hadden we altijd de gewoonte om frou-frou wafeltjes van mekaar af te halen en de creme ervan afproberen te bijten zonder dat het wafeltje brak (anders had je verloren!)Ik wilde ook altijd het vel van de melk hebben, da's pas echt smerig.
Likkoekjes: aan het glanzende kantje likken tot je tong er pijn van deed!
O ja, toetjes van hetzelfde bord eten…dat soort dingen vergeet je gewoon (verdrongen denk ik ).
Yoghurt met een beschuit in het midden eten…ook zo'n vreemde combinatie…dat aten wij.
@Greta
Dat ken ik ook, een beschuit in de yoghurt. Als het dan nog zo een beetje knapperig is in combi met die yoghurt (met suier, natuurlijk) Yummie!
Kaas met hagelslag, eet ik nu nog wel eens.
Toetje in het zelfde bord, zat je yoghurt of gortepap met stukjes aardappel en fliedertjes andijvie te eten. Toen geen enkel punt, zou nu gaan kokhalsen als ik het zo eten moet.
En ook wij aten thuis vroeger alles uit 1 bord en zondag's was er een apart schaaltje voor de pudding die mijn moeder zelf maakte van een pakje Saroma pudding ene week chocola en andere week vanillie .
Trouwens nu nog eet mijn moeder haar warm eten zo op deze manier.
Wij aten weleens warme gele vla met beschuit en beetje bessensap.
Ik heb gisteren nog boerenkool met worst gegeten en daar overheen een flinke klodder ketchup! hihi smaakte prima!
Wit broodje met kaas, tomaat en mayo erop. Yoghurt met beschuitje kregen wij ook.
Getver, ik vind dat zó goor om je toetje uit je bord te eten. Net als je eten prakken, vreselijk om volwassenen hun eten te zien prakken…blehhhh.
Ik herinner me niet echt vreemde dingen, o ja, als we ziek waren (hoesten), kregen we bruine suiker met een rauw ei te drinken. Ik moet er nu niet meer aan denken, maar toen vond ik het echt smullen! Mijn moeder is nooit een keukenprinses geweest (dat heb ik van haar
) en vreemde of exotische dingen kregen we nooit te eten. En met 8 mensen aan tafel was het gewoon eten wat de pot schaft, bijna altijd aardappels-groenten-vlees. Wel prakte ik graag alles door elkaar. En wat ik het lekkerste vond, bewaarde ik dan voor het laatst (net als de worst van de macaroni van Lia).
O ja, en inderdaad toetje eten van hetzelfde bord, heel gewoon toendertijd.
Wat leuk, eetherinneringen! Als kind was voor mij de grote traktatie: 2 witte boterhammen met snijkoek, boter en suiker.Verder, als ik iets niet lustte thuis, ging ik bij mijn tante eten die naast ons woonde.haar zoon at nl altijd, dus echt iedere dag, bruine bonen met aardappelen en jus.en dat lustte ik wel heel graag.
Oy rare eetgewoontes… tot mijn vierde jaar at ik alleen maar spinazie omdat ik niks anders luste. Bij een bezoek aan de SCHOOLARTS (logje waard?) vroeg ze aan mijn moeder: 'Wat eet ie zoal' en mijn moeder antwoordde: "Hij lust enkel spinazie en ik heb geen zin in iedere avond heibel aan tafel vanwege t eten" Schreef deze schoolarts groot door haar raport heen "Moeder Kan Kinds Tranen Niet Zien" zo zei ze dat draagt hij nu zijn hele leven mee… Is toch nog wel goed gekomen later, hoor. Maar ik dwaal af
Kaneelbeschuitjes als je ziek was (vies)
Beschuit met suiker in een bord van yoghurt
Beschuitje met suiker op een bordje met thee er over heen geschonken.
Pindakkaas met suiker op brood
In de puberjaren overal appelmoes of tomatenketchup op
Van die bruine zoute drop riksen met melk
Speculaasjes met een beker karnemelk
Ik moet er allemaal écht niet meer aan denken nu
Als mijn moeder vroeger het rauwe gehakt aan het kruiden en kneden was voor het maken ven gehaktballen, dan kregen wij altijd een RAUW minigehaktballetje. Ik was daar als kind dol op. Mijn eigen kinderen heb ik dit maar niet aangeleerd, lijkt me vreselijk ongezond. Alhoewel een lintworm voor mijzelf misschien wel eens een uitkomst kan zijn
En dan de gewoonte om een rauw ei in een glas te doen en naar binnen te slurpen….echt om van te kokhalzen. Gelukkig hoeften wij dit niet als kind, maar ik zag het mijn moeder regelmatig doen. Bah!
Bij toetjes moet ik denken aan JIFFY….van die poederzakjes met verschillende smaken, om je Yoghurt op te leuken (aardbei, banaan, chocola, ed). Nadat wij allemaal een smaak hadden uitgezocht, bleef er voor mijn moeder altijd mocca over. Die smaak vonden wij niet lekker.
Was vroeger een makkelijke eter, maar had wel degelijk rare eet gewoontes zoals beschuit met smeerworst, San Francisco's met servelaat, brood met pindakaas en mayonaise en meestal prakte ik t eten wel met óf een klodder mayo erdoor of met appelmoes.
Toetjes nam ik bijna nooit en eet t nu nog steeds niet zo veel; je maakt me blijer met een banaan of appel, als met één of andere vla of pudding.
Ik was dol op beschuitjes in kleine stukjes gebroken, met melk overgoten en dan flink wat suiker eroverheen. Ik weet dat veel mensen dit met yoghurt ipv melk aten, maar ik lustte het alleen met melk.
Wij hadden thuis gelukkig niet hetzelfde bord voor diner en toet, maar bij mijn vriendinnetje wel. Daar at ik vrij regelmatig; de kinderen likten er hun bord altijd helemaal af. Dat vond en vind ik nog steeds goor!
Ik lustte ook eigenlijk bijna niks, alleen sla vond ik lekker en gegrilde kippenpootjes vooral dat vel wat er aan zat, mmmmmm….mijn broers vonden dat nou juist weer zo vies en zo had ik al gauw mijn bordje vol met vellen. Lekker door de appelmoes heen slingeren. Mijn moeder zorgde ervoor dat de grootste pan voor mijn bord stond zodat ze niet op mijn bord kon kijken, ieders eetlust verging! IJs en slagroom hoefde ik ook niet en ook niks wat gefrituurd was.
Waar ik wel dol op was was "geklutst ei": eieren met een paar scheppen suiker zo klutsen dat er schuim op kwam te staan, en dan zachtjes bakken aan een kant zodat het schuim nog zacht bleef. Smerig he? Maar ik krijg er weer trek in, ga het morgen meteen maken
Wat grappig om te lezen dat in zoveel gezinnen het heel gewoon was om het toetje van hetzelfde bord te eten als het hoofdgerecht! Ik dacht als kind dat het gek was en geneerde me een beetje als er een vriendinnetje bleef eten.
Al lezend kom ik trouwens op nog meer gewoontes: suikerwater drinken bijvoorbeeld, een flinke schep suiker in een beker heet water. En zoute schuinen (drop) aan een wasknijper, als een soort lolly.
En, nog een "genante" eigenschap: je bord aflikken, en dan zo dat je hele snoet onder zat..
's Zondagsmiddags kwam er een uitgespreide krant op tafel waarop een zak doppinda's werd leeggeschud. Daar kregen we dan een glaasje Riedel bij. Dat was een traktatie want doordeweeks kregen we alleen verdunlimonade of water.
@Lia, ja de mariabiscuitjes met boter en hagelslag herken ik meteen, dat is ook echt jeugdsentiment, want hoewel ik dat zoveel jaren niet meer heb gegeten, weet ik nog precies hoe dat smaakt! Ik heb in de reacties volgens mij onze "rare eetgewoonte" nog niet zien staan, nl: speculaasjes in je thee dopen, op je boterham fijprakken, boterham dubbelslaan, heerlijk weet ik nog, hoewel dat ook al weer heel wat jaartjes geleden is, hahaha.
Oh ja, ik weet er gelijk nog één, dat doe ik trouwens na al die jaren nog steeds, als ik een gekookt eitje op brood eet, leg ik er altijd een plakje ham onder, niet zo raar misschien, wel errug lekkerrr!
@sandra67 Dat rauwe ei deed mijn oma ook, maar dan ook nog met een scheut cognac erin. Zij zei altijd, dat het zeer gezond was. Volgens mij ging het alleen om de cognac.
Mijn ex-echtgenoot had de meest bizarre eetgewoonte van huis uit: Hij at na de maaltijd altijd de overgebleven aardappels op met een scheut karnemelk erover. Bah.
Zelf aten wij vaak postelein, een groente, die praktisch niemand eet. Ik vind dit nog steeds heerlijk, maar ben wel zo'n beetje de enige. Mijn kinderen noemen dit gekookt gras.
@Adrie, zouden inderdaad veel mensen postelein niet kennen?? Ik wel, en het is zelfs één van mijn lievelings-groenten!
Wie kent het niet?
Ook wij aten vroeger alles uit hetzelfde bord maar ik vond het zo smerig dat mijn vla in het zelfde bord kwam als mijn aardappelen dat ik het dus eerst omspoelde onder de kraan.
Op mijn brood deed ik speculaasjes gesopt in de thee en dan uitsmeren, heerlijk! mede ook omdat de speculaasjes zo lekker warm waren. Ik eet het soms nog wel eens en mijn dochter vind het ook lekker, alleen ik moest de thee vroeger opdrinken (yuk met die speculaaskruimeltjes erin) tegenwoordig gooien we hem gewoon weg, en nee in warm water soppen is geen optie!
Ik stond vroeger altijd bij mijn moeder van het rauw gehakt te pitsen, en ook nooit geen lintworm eraan overgehouden.
Ow ja en peperkoek met kaas! jammie ook niet te versmaden!
Wéér off topic? Hadden jullie vroeger als klein kind ook zo'n dubbel bordje met metalen onderstuk eraan vast. Zat aan de zijkant een opening, was volgens mij voor het opwarmen. Er zaten geloof ik ook twee hengseltjes aan. Het bord was van gewoon porselein.
Sluisje open………….sluisje dicht! hahahaha En het hielp niets.
ik deed vroeger als wij mosselen uit t zuur aten altijd de tongen van de mossel in mn thee, zodat ik mosseltongenthee had. ik pretendeerde t lekker te vinden maar eigenlijk was t gewoon goor.
wat nog is overgebleven is is dat ik altijd suiker op de pindakaas doe op brood. dat doe ik nog steeds en deed ons pap omdat t dan minder plakte aan zn kunstgebit.
ei eet ik nog altijd met mayo erbij, op brood of niet, altijd mayo dr op. en boontjes en zo (groente) krijg ik niet weg zonder een klodder appelmoes.Ook bruine bonen moeten appelmoes. rijst zonder satesaus is ook een strijd die ik liever niet voer. en curry (gewurz) gaat nog altijd over de bloemkool.
Ik snapte er geen flikker van dat mensen alles uit 1 bord aten! disgusting! als kind echt over mn nek gegaan daarvan; witte bonen in tomatensaus resten in mn vla en nog een klein vergeten vermicelli sliertje af en toe. zou ik nog erg goor vinden! ben ik meteen klaar. spruitjes vond en vind ik lekker, maar koolrabi,witlof, andijvie, prei, schorse neren, asperges, postelein, tuinbonen,rode bieten, gatver…eigenlijk lust ik dat allemaal nog steeds niet maar eet t ook nooit meer gelukkig. ons mam kon echt gore groente in huis halen! ik zat geregeld met mn bord eten op de keldertrap en dan dacht ik:'hadde ze me maar niet in de kelder moeten zetten" en dan at ik de snoeppotten leeg die daar stonden. en koekjes en zo…boerenkool was dat, of liever gezegd 'boeremoes' zoals dat werd genoemd thuis.
en limonadesiroop in je bambix of brinta.of die flesjes van Theo ofzo"? mettie sausjes choco…aardbei, kersen…heerlijk.
Wie herkent dit? Als mijn vader slagroom had geklopt met de mixer dan mocht ik de gardes aflikken! En ik hield nauwlettend in de gaten dat ie de gardes niet "afsloeg" in de kom want dan had ik minder slagroom aan de gardes hahaha.
hee aidan! mijn vrouwe en ik hadden t hier nog over laatst. Bij haar thuis was dat ook vaste prik en bij ons ook! ik was er dol op, op de smaak v slagroom! Echte slagroom hoorde je dan te zeggen. ik vrat zon klopper kaal hoor, als een piranha! Ook wiebelpudding, van die Jelly was ik gek op en ik lust t nog steeds supergraag!Dan likte ik t glazuur van t bord!
KlopKlop, bestaat dat merk nog? en: (reclame)
tis lekker, tis luchtig, bourbon, BOURBON!!
Wat veel reacties al! Doe ik ook nog een duit in het zakje: rare eetgewoontes; dat aflikken van die slagroomgardes is heel herkenbaar.
Verder was het eten bij ons niet uitermate "raar" maar wat ik wel weet is dat we op zondag steevast doperwtjes en biefstuk aten, wat mijn moeder in plakjes sneed (die biefstuk dan) en op de radio was mr. G.B.J. Hiltermann en moesten wij muisstil zijn want mijn vader wilde onder het eten de toestand in de wereld horen.
Het enige wat ik absoluut NOOIT zal eten is prei. Wij kopen het nooit en volgens mij kent mijn zoon het daarom dus niet eens. Verder ben ik een makkelijke eter maar prei vind ik afschuwelijk!
Gelukkig houden de mensen er rekening mee als ze mij uitnodigen te blijven eten. Natuurlijk zijn er altijd mensen die zeggen: "op de manier waarop ik prei klaarmaak vind je het zeker wel lekker!" NIET DUS! Mijn Zweedse oma die claimde uitstekend te kunnen koken, niet ten onrechte overigens, had eens stiekem zonder het mij te vertellen prei in het eten verwerkt. Achteraf vroeg ze mij hoe ik het vond en uit belefdheid zei ik maar dat ik het lekker vond, wat zeker niet het geval was.Gemeen hè! Dus beste mensen; als jullie mij ooit uitnodigen voor het eten, dan alsjeblieft geen prei, ook niet stiekem!
Brrrr trilpudding, mijn dochters zijn er gek op (jelly) en nu noem ik het shaky pudding. Adrie en Ed: postelein…nooit gehad, ik dacht als kind dat ze het over porcelein hadden; de Groenteman op de ochtendradio had het wel vaak over mooie postelein te koop, maar die van ons had het zeker niet.
Aidan: als je naar Duitsland ging, kreeg je slagroom ZONDER suiker, Sahne ohne Zucker. Dat vond ik altijd zo on-Duits omdat ze verder overal veel vet etc. in gooiden. Bijv. in de patat: je kreeg er mayonnaise met patat, niet andersom, in zo'n puntzak. Walgelijk eigenlijk. Je at het nog op ook.
Met je vinger het beslag uit de beslagkom likken terwijl de cake al lekker in de oven stond te bakken.
In stilte hopend dat de cake zou mislukken, dan hadden we van die heerlijke natte, warme hompen die we van de broodplank mochten eten.
slagroom kloppers aflikken, ook die van het cakebeslag.
Ik doe altijd 2 beschuitjes op elkaar met boter er tussen en dan soppen in de thee.
Of speculaas op wittebrood met boter.
Wentelteefjes die maakte mijn oma altijd met jam erop en dan weken in melk met ei en kaneel en suiker. Mijn kinderen zijn er nu nog dol op.
Inderdaad: cakebeslag, jammie. Vond/vind ik nog lekkerder dan het eindresultaat. Mocht dan ook altijd de beslagkom helemaal schoonmaken, inclusief kloppers en pannelikker.
@Steven1970: pindakaas heb ik ook jarenlang met suiker gegeten. Ik varieerde het ook wel eens met hagelslag (ook lekker, maar suiker was het ultieme).
Ik lees allerlei reacties over gesopte biscuitjes/speculaasjes op brood. Ik vond ze juist het lekkerst als ze nog niet in de thee hadden gezeten; ze gingen dus 'droog' op de boterham.
Het is trouwens niet zonder gevaar om cakebeslag te eten, want er zitten rauwe eieren in en dan kun je een salmonellavergiftiging oplopen. Vroeger gebruikte men rauwe eieren om er een soort grog van te maken als je een kater had. Hoef je nu echt niet te proberen!
Ook lekker, friet met jus. Zo´n lekkere dikke sopjus.
Bij ons thuis hadden ze de gewoonte restjes te bewaren,dat werd dan de volgende dag tussen de middag warm gemaakt.Gewoon hup in een pannetje en flink doorelkaar roeren. Zo´n prakje zag er vaak uit als kots, maar het was wel lekker.
@Rick67: was dat geen warmwater bord? Met zo´n tuitje aan de zijkant? Heb de mijne nog steeds, met kabouters erop.
Mijn moeder maakte vroeger zelf van die dikke friet. Deze zijn door Aviko "Oma's frieten" gedoopt.
Voor de gelegenheid kocht ze dan een tube Zaanse mayonaise(was er nog niet in potten) en als het effe kon voor iedereen 2 spiegeleitjes erbij en natuurlijk veel zout.
In mijn beleving de lekkerste frietencombi die er bestaat.
Tijdens mijn eerste Engeland reis(zie logs over de rode bussen en de eerste digitale LED horloges) at ik na jaren weer frieten met een gebakken ei, maar zonder Zaansae mayonaise, maar met vinigar. Het smaakte heerlijk en was een feest der herkenning.
Niet zo raar dat ik een Anglofiel ben he?
Ik weet al wat ik morgen eet. Jij ook?
Nou jullie hebben alles al genoemd,van dubbele kaakies met roomboter er tussen tot de pap in je bord waar de prak ook in zat,maar wij likte ons bord vaak zo schoon, dan viel het wel mee.
Ik vind trouwens wel dat Steven gewonnen heeft met 'rare eet/drink gewoontes' yuk! mosseltongenthee! errrrruuuugghhh steven
Aflikken van slagroomgardes is heel bekend… bij ons was de slagroom wel altijd ongezoet, want mijn vader had diabetes. We zijn wel gewend aan veel dingen zonder suiker dus!
Wat wél lekker is mét suiker is inderdaad die macaroni… ik doe nu vaak nog even gauw rest gekookte macaroni in een kom, klont boter en schep suiker erop en dan nog even warmen in de magnetron… errug lekker, hoewel mijn lief me voor gek verklaart
Gelukkig ben ik opgevoed met aparte schaaltjes voor het toetje… was ook wel noodzaak, want we aten zelden ons bord leeg; vond het ook heel erg vreemd dat ik bij anderen het toetje op hetzelfde bord kreeg… yoghurt met jus, brrrrrrrr
Eén van m'n all-time favo's is trouwens geroosterde boterhammetjes met mayonaise… dat levert nogal eens rare blikken op, maar dat kan me niks schelen… ik vin't 'woon lekkah
Steven, wat ik me vooral afvraag is: hoe verzin je het? Mosseltongenthee: da's toch een onmogelijke combinatie?
Nah den, volgende keer zal ik wat macaroni voor je apart houden
slagroom en cakebeslag aflikken van de gardes en uit de beslagkom deden we bij ons thuis vroeger ook.. en bolletjes appeltaartdeeg bietsen bij mn moeder ook
Wat een leuk web-log, ben hier heel toevallig op gekomen.
Een feest der herkening.
Wij maakten vroeger "taartjes" van de kost van een, liefst, witte
boterham. (En die aten we eigenlijk alleen in het weekend, want bruin brood was voedzamer)
Korstje in zijn geheel van de boterham strippen en oprollen als een "slakkenhuis" daar (room)boter op en rijk beleggen met hagelslag. Mmmm heerlijk. Soms laat ik me er nog wel eens toe verleiden. Vooral een verse melkwitte boterham is niet te versmaden.
Brood kwam via de bakker aan huis en die verkocht ook eierkoeken zoals je ze nu niet meer eet, met een knapperig randje.
Zelfs deze eierkoek kon nog smakelijker gemaakt worden met - alweer- (room)boter en daarop poedersuiker. Jammie.
Succes met dit web-log, ik denk dat ik nog wel eens vaker langs zal
komen voor wat sentiment.
Bij alle reacties kwam ik veel herkenbare dingen tegen zoals speculaas op brood en zo. Leuke web-log. Zal zeker meer bezoeken afleggen!
o, ja en wentelteefjes …..
gisteren vertelde ik het nog ik kreeg van oma als uitzondering een aprt schaaltje voor mijn toetje toen de andre 14(!) kleinkinderen gingen protesteren zei ze doodleuk: oh, nee van Ria weet ik dat ze dat vies vind jullie eten maar gewoon totje van hetzelfde bord.
ik weet zeker dat dit afwastenisch onderbouwd was.
die pakjes pudding waren lekker om als het nog in de kelder stond mee te dip-dappen gewoon natte vinger erin en dan aflikken, heerlijk.
oh, en rennies vond ik ook lekker om te jatten uit de kelder dacht ook echt dat mijn vader mij had wijsgemaakt dat het tabletten waren er zat immers zo'n gedraaid papiertje om als het ware net als bij een snoepje.
Sinds dat ramon zwemles heeft, nu een jaar, eten we op maandag macaroni met boterhamworst om dat dat zo'n beetje het enige is wat mijn eega in elkaar kan draaien, had ik ook al jaren niet meer gehad maar komt ons nu toch wel een beetje de strot uit, ik hoop dus dat ramon gauw mag afzwemmen en de rest van de kroost hoopt het ook……..
@ Ria: het is toch wat met die mannen die maar één gerecht kunnen klaarmaken. Mijn vader kon vroeger ook alleen maar een eitje bakken.
)
Om daar van af te zijn, ben ik maar met een man getrouwd die gelukkig wel kan koken ( en als bonus…hij houdt NIET van voetbal!
Owwwwww gruwel! Ja hoor, ook bij ons het toetje op hetzelfde bord. Alleen op zondag, een toetje, overigens. Speculaas op brood eten mijn kinderen nog steeds. Cake beslag uit de kom likken was heerlijk .. hoef je nu niet meer aan te beginnen… brrrrrr. Zelfs als mijn moeder gehakt kneedde, kregen we allemaal een rauw balletje. Tjonge, het is een wonder dat we die tijd overleefd hebben! Als je ziek was..thee met melk en suiker, en een beschuit in de yoghurt, inderdaad. Ik vond het héél leuk overigens, om dingen te lezen die ik al lang weer vergeten was.
@Sandra67: jij boft ook met zo'n man! Die van mij kookt gelukkig ook, en graag. Ik kook soms, vaak haal ik de 1x per week niet eens. Maar aan koken heb ik dan ook een bloedhekel, mijn kookkunsten heb ik overduidelijk van mijn moeder ge-erfd (alles altijd even fantasieloos en zonder liefde bereid…)
Dames hierboven. Juliie vinden mij vast niet leuk, want……..
ik kook nooit hahahaha
Ik kan het wel erg waarderen aan de andere kant.
@ Rick….ach, je bevestigt weer een vooroordeel
……en het spreekwoord "de liefde van de man gaat door de maag" is er ook niet toevallig.
@ Ruth….wat koken betreft ben ik dus ook de man in onze relatie!
Mijn opa ( een oude aardappelboer van bijna 90 ) woonde bij zijn oudste dochter in ( een log op zich waard, je ouders in huis ).
Hij wilde natuurlijk alleen maar piepers.
Mijn tante wilde weleens wat anders en maakte dus macaroni, met tomatenpuree, smac worst en gebakken uitjes. Heel exotisch voor haar doen.
Hij at het op …. keek vreemd maar zei niets.
En om een uur of 9 zei hij "Geertie wanneer komen de piepers nu ?"
Arme tante stond om half tien nog een bord aardappels met karnemelk erover ( zo wilde hij het ) te koken. Hij weer blij.
Zo'n bord met metalen onderkant is een warmwaterbord Rick. Wij aten als ontbijt uitgebakken spek op brood. Eerst je boterham soppen in het spekvet en dan appelstroop erop. Heerlijk. Kaas ook met appelstroop (niet met die zoete). Boterhammen met speculaas zijn nog steeds erg lekker. Probeer deze eens… Boterham met rode jam en dan plakjes banaa. Ook niet te versmaden.
Als er restjes stamppot over waren maakte mijn moeder een soort "koeken" daarvan, formaat platte gehaktbal en even in de bloem en dan in de koekenpan. Mijn vader at , schrik niet pannekoek met zure haring.
Over kinderbestek gesproken. Wij hadden zowel schuivertjes als van die dwarslepels. Deze waren voor mij niet handig want die waren voor rechtshandigen en ik ben links.
Ook waren er "vroeger" in plaats van anti-lek bekers bekers met een ronde bodem, de z.g. tuimelbekers.
Volgens mij at bijna iedereen vroeger alles van een bord en at men tussen de middag warm. Dronk je bij het brood een beker warme melk met vel.
Ook wij aten vroeger alles van een bord. Ik griezelde daar ook van. Dus hup na de soep bord omspoelen en voor het toetje ook weer het bord omspoelen. Ik doe dit nog steeds. Eten prakken doe ik ook nog steeds. Vind het veel lekkerder om aardappels te prakken en daar lekker jus door heen te doen.
Ik at vroeger wel eens appelmoes met gekookte ei, aardappels met jus en dat doorelkaar. De meeste griezelen hier ook van. Bruine bonen eet ik met mayonaise, manlief eet sperzie- en snijbonen met ketchup. Ik denk dat iedereen wel iets heeft, maar leuk om te lezen allemaal.
@Rick67: ik kook toevallig wel; afwisselend wordt er zowel door mijn vrouw als door mij gekookt en onze zoon vindt dat ik lekkerder kook dan mijn vrouw, hij is zelfs van mening dat ik kok in een goed restaurant had moeten worden. Een beter compliment kan je niet krijgen, toch? Het is dat ik geen horecadiploma heb, want anders….
Sandra67: die partner van mij kookt uitstekend en houdt NIET van rugby. Heeft zelfs snert leren koken.
Bertus: wat n boer nait kin vret hai nait. Macaroni was het allereerste "buitenlandse" eten dat mijn vader (een boer) thuis kreeg en o,wat heeft hij daar eerst raar naar moeten turen.
@Frank Faber, hoe laat worden we vanavond verwacht?
Mijn ouders blijken nu verassend modern te zijn geweest want zo lang als ik mij kan herinneren (en dat is vanaf 3 jaar) hebben wij in de avond warm gegeten en kregen wij de gerechten in aparte serviesstukken (soep, hoofdgerecht en toetje). Ik sta paf.
Als alleenstaande vader kook ik gelukkig graag, en experimenteer er wel eens wat mee. "snijbonen met ketchop" zoals hier ergens boven genoemd; heerlijk! En dan wat Aromat eroverheen !
)
Groet,
Frans
( houd ook niet van voetbal en WEL van winkelen
Goh, dacht altijd (effe off topic) dat alleen mijn man niet van foebele hield, maar nee, er zijn er meer! Joepie!
Enne…koken kan hij ook wel aardig.
Ludmilla, mijn man interesseert zich ook absoluut niet voor voetballen (heerlijk!) en onze zoon, 20, ook niet. Mijn man kan overigens niet goed koken, zoonlief wel (heel goed zelfs, hij is kok in een zeer gerenomeerd restaurant)
echt wel: macaronipap en het was nog lekker ook. en ook inderdaad alles van 1 en hetzelfde bord eten.
lekker bruine bonen met spek en stroop en piccalilly.En wat je deed met de ham van de macaroni zo aten wij ook griesmeelpudding met vruchtjes en mijn broer verzxamelde altijd de vruchtjes in zijn wang en als laatste at hij die op. daar was ik persoonlijk niet echt dol op.
Blote kindertjes in het gras!
Misschien/hopelijk bekend. Witte bonen (blote kindertjes) in ingezouten snijboontjes (gras). De ingezouten boontjes zijn volgens mij de laatste jaren nergens meer te koop.
Erik
Wij aten thuis 1x in de maand maceroni of spagetti,me vader die daar niet van hield zei dan;We kunnen beter in Italie gaan wonen we eten altijd Italiaans.
* Beschuit met melk of yogurt
* Brood met speculaas
* Brood met pindakaas en hagelslag
* Witlof in een papje…………… blegh
* Broodjespap
En wat mij altijd nog bij is gebleven, dat is dat mijn oudste broer witbrood at met mosterd, en macaroni met suiker……. iew…!
Het toetje in je diepe bord ja … gatsie…. vla met resten aardappel…. nu eten ze zelfs de appelmoes apart in een schaaltje!! En de avonden in de keuken zitten, omdat ik vertikte om speciebonen te eten, ze zijn er nog niks mee opgeschoten want ik lust die vieze dingen nu nog niet!!
@diana, zo hé piccalilly, dat heb ik in zo'n 25 jaar niet meer geproefd. Is dat nog verkrijgbaar? Mijn broer was daar in de 70's gek op bij zijn patat.
@Masja,
Waar staat jouw zoon 'achter de kachel'? (Nieuwsgierig? moi?)
Rick67: Piccaly is nog steeds te koop, is ook er lekker op de prei.
Ik heb mezelf beloofd geen herkenbare info over gezinsleden op internet te zetten, dus helaas … (Maar ze kunnen er erg lekker koken, ons budget laat echter niet toe er regelmatig naar toe te gaan
, maar gelukkig mogen we thuis ook regelmatig meegenieten van zijn kook- en bakkunsten)
Ludmilla, vorige posting was vóór jou, niet dóór jou
gaudi/sentiment:
nog ff over m'n Mosseltongenthee… hahaha, prachtig Galgje- of Scrabblewoord.
Ik was gewoon altijd aan het ontleden. insecten en dus ook die beesjes die mosselen heten. ik moest altijd lachen om die gezichtjes van die beesjes en dan die grote bruine tong! Absurd dier! Die trok ik eruit (waardoor een een witte vorkige wortel zichtbaar wordt) en ja, op een gegeven moment flikkerde ik die in m'n thee en dat bleef ik doen! Ik dronk die thee wel op, maar was eigenlijk erg vies, vooral omdat wij altijd mosselen uit een potje in t zuur aten. dus je zag al dat zuur drijven op mn thee oppervlak! bah! dus mensen…MOSSELTONGENTHEE. Een inderdaad onmogelijke combinatie!
Rick67: Piccalilly oogde zoo goor, dat ik het nooit heb gegeten. Zo'n gele smurrie in een pot met wat groene punten erin. Ik vond t hondekots. En we hadden niet eens een hond!
Wij aten blote kindertjes in het gras met kerst!! Dus witte boontjes met snijboontjes, kippetje er bij en smullen maar!
Maria biskwie dubbel met boter…heerlijk!! Lammetjespap at ik bij mijn vriendinnetje(broodpap) vond het heerlijk!
Mijn moeder maakte ook wel eens eitjejus. Een recept van haar moeder. Gekookte eieren, aardappels en een saus van een heel pakje boter,wat water en azijn en met maizena gebonden. Sla er bij en iedereen vond dat lekker….nooit meer gegeten!
Bij mijn oma lekker vers roggebrood, dik gesneden en nog wat vochtig in het midden, boteren suiker er op smullen…
De toetjes met vellen vond ik minder, maar opeten moesten we de vellenpap. Brrrr ril er nog van en mijn zus en broer ook!
@Erik: zoute bonen liggen nog steeds in het schap! Heerlijk!
Wat ik hier nog niet tegenkwam: wij aten sperciebonen altijd met een flinke scheut Maggi! Iemand bekend met deze voortreffelijke combi? Ik eet het nog steeds het liefst zo. En dat ik nauwelijks nog toetjes eet komt ws. door dat diepe bord dat ook bij ons een maaltijd lang mee moest. Sperciebonen met slasaus at ik tijdens logeerpartijtjes bij oom en tante. Dat kan ik met de beste wil van de wereld niet meer eten. Of macaroni met Smac en ketchup of gebakken plakken Smac bij wijze van vlees bij de aardappelen en groente. Wél nog steeds feest: witte boterhammen met boter en bruine basterdsuiker… Nou ja, en zo… het ging om de Maggi
Wij aten thuis ook alles uit 1 diep bord, met warme pap erna vond ik dat niet een probleem. Ben nog gek op bloempap, gortepap (liefst met scheutje koffiemelk) rijstepap of havermout.Toen de vla en yoghurt tijd kwam, was alles uit 1 bord gedaan, dat was zo vies, de jus stolde in je bord door die koude yoghurt. Vreselijk! Ik heb tot minstens mijn 20e alleen witbrood met chocolade hagelslag gegeten. Lustte geen vleeswaren of kaas. Mijn moeder had dan zo'n witbrood onder de arm en sneed daar met een groot broodmes plakken af. Heerlijk. Koolraap lustte ik alleen rauw, gekookt vond ik het vreselijk, maar dat kwam misschien omdat mijn moeder de 'patatjes' koolraap kookte met kaneel en stroop. Erg zoet net als haar worteltjes en ik hou nog niet van de combinatie zoet met aardappel.Mijn vader at 's avonds graag opgewarmde kliekjes op brood (aardappels, stampotten e.d.)Bij mijn oma aten we zondags warme custardvla na, er zaten altijd klonters in omdat ze geen tijd nam om goed te roeren Bah!
sperciebonen met nootmuskaat. Die ging trouwens ook over de bloemkool. Witlog en andijvie werden altijd aangemaakt met koffiemelk.
Niet echt een rare eetgewoonte maar wel iets uit mijn kindertijd.
Als we naar mijn opa gingen dan had oma meestal vetspek gebakken en daar zaten van die heerlijke harde zwoerdjes aan. Het was altijd schooien want opa vond ze zelf ook lekker dus als ik zei: aaah opa mag ik het zwoerdje hebben? dan stak hij 9 van de 10 keer het zwoerdje in zijn mond, sabbelde het af en gaf het dan aan mij! Je begrijpt dat IK dan niet meer hoefde!
mensen die het vel van melk gewoon opaten, die verdiende klappen in mijn ogen! ;o)
Walgelijk! dat doe je niet!- vond ik…
ons pap zoog ook wel es een rauw ei leeg tegen een kater, gatverdamme verrekte vuilak!
Thuis hadden wij twee varkens voor eigen slacht.Op zondagmorgen was het de gewoonte een flinke pan spek uit te bakken.Deze werd midden op de tafelgezet en het vet werd door 12 personen met vork en brood er uitgesopt.Op het laatst kreeg een ieder een lap uitgebakken spek met krokante zwoerd.In de winter kon het spek plaats maken voor gebakken bloedworst of balkenbrei.Allemaal producten van Het huis.In de zomermaanden werd vooral de gerookte ham gegeten.Deze hingen in een soort kussensloop boven de kolenkachel in de keuken te drogen.Moeder sneed dan een groot stuk ham af en vervolgens werd deze in kleine reepjes gesneden.Ook de erwtensoep was een huisproduct.Varkenspootjes,oren en staart waren de basis om soep van te trekken.Na de erwtensoep werd er pannenkoek gegeten.Het diep bord werd dan omgedraaid en op de bodem werd de pannenkoek gelegd.De eigen gemaakte puddingen van mijn moeder mocht ik maar ten dele.Nee niets uit een pakje.Melk koken,vanillestokjes trekken en de pudding nadien binden.Ik gruwelde altijd van de dikke vellen die er op zaten als de pudding koud was.
Mijn vader eet nog altijd zijn boterham met gebakken ei met……
suiker (jakkes). Stam ik daar echt vanaf?
"AU!" steven 1970, dat deed zeer, Ik die als kind altijd zat te wachten, tot zich eindelijk een vel op de melk had gevormd, om hem dan tussen duim en wijsvinger op te slobberen.
Nostalgie, veel herkenning. wij woonden in de noordoostpolder en mijn ouders kwamen uit zeeuws vlaanderen dus als mijn vader met de verjaadag van opa of oma naar huis was geweest (er mocht een van de zeven kinderen mee) bracht hij mosselen mee, en kreukels (slakjes) en echt zeeuws spek. Het echte heb ik nog steeds niet gevonden ook al heb ik een slager die lekkere maakt. En ook beschuitbollen die je in je bord legt en dan heet water er over heen dan weken en dan suiker. Heerlijk. En mijn moeder maakte kokientjes (fonetisch geschreven) een soort haagse hopjes suiker carameliseren en dat ging ze dan kneden, die gloeiend hete suiker trekken en dan op het koude granieten aanrecht en ik stukjes hakken.
Lang hebben wij ook uit een bord gegeten, eindeloos gezeurd voor vla schaaltjes (bakjes mag je bij mij thuis nog steeds niet zeggen).
Mijn bord hoefde ik niet leeg te eten er werd wel eens gedreigd met een sanatorium voor kindjes die te mager waren (was ik wel een beetje) maar de korstjes mocht ik toch echt laten liggen. Mijn kinderen hebbn hun bord ook nooit leeg hoeven eten……. en eten alles.
Andere tijd waarin 2 keer per zomer de visboer langs kwam en we vol verwondering en bewondering keken naar de oranje stippen op de schol. Moet ik devolgende keer ook weer doen
En wie kent het gerecht wat wij ''Hemelse modder'' noemden? Een hele vette substantie (in koekvorm) gemaakt van boter, verkruimelde mariabiscuitjes en cacao. Als je daar een stuk van gegeten had moest je meteen een paar rennies nemen, zo ontzettend vet was dat…maar wel lekker!
@ Greta
Natuurlijk ken ik dat gerecht, maar dan onder de naam "Arretjecake". Ik "voel" het vet nog steeds smelten op mijn lippen bij de eerste hap; heerlijk. Andere gerechten die ik als westerling (Den Haag) met familie in het Oosten (Achterhoek) herinner zijn: biest, balkenbrei, rolpens. Meer westerse gerechten als gekookte aardappels met karnemelk, geklutst ei met cognac, haagse bluf (geklopt eiwit met bessensap)…. Wie helpt me verder???
@Aart: Uierboord of Tietenkast.
Een uitspraak die ik nog steeds gebruik nav Biest: Wellen: niet laten koken!
Watergruwel en Bessola: daar begin ik ook niet aan…
"Kruudmoes" een prut van varkensvlees,karnemelk, gort en kruiden. gaar gestoofd op een petroleumstelletje.Ook zo'n streekgerecht dat je als westerling geproeft moet hebben.(brrrrr!)
Onze slager (Haak in Rotterdam-crooswijk) maakt nog echte 'koeietiet', beter bekend als uierboord.
Wie ken het volgende: Suiker in een koekepan verwarmen tot het vloeibaar en licht bruin van kleur werd.Daar doorheen pinda's.Af laten koelen op bakpapier of een met boter ingevet bord.keihard en zoet maar oh zo lekker.
Grenadine door de yoghurt en dan mooie figuurtjes maken.Prakje zuurkool of boerenkool de volgende dag opbakken in de koekepan met een korstje er onder. Doe ik nu nog steeds.En wij aten maria-koekjes met boter en suiker.
Marion: Dat lijkt op een lekkernij die vroeger op katendrecht door indische mannetjes werd verkocht. Die riepen er dan bij: " pinda-pinda-lekka-lekka"
Schitterend al die reacties!
Wat ik als kind altijd "oplekkerde" met mosterd was:
dooie vingers ( peentjes ),
rolsodemietertjes ( erwtjes,
en scheermesjes ( snijboontjes)
"OEPS??" Ik bedoelde Chinese mannetjes.Foutje!!
Ha,Ha Frans 1959, weet je ook wat Raasdonders zijn?
Anna Rosa 1953: kokientjes lijken wel op hokey pokey, gecarameliseerde suiker met baking soda. Ook keihard en wordt hier in NZ in ijs gestopt als bolletjes. Ben er eigenlijk na al die jaren flauw van, maar toeristen happen er heerlijk op los.
Tja, eten en vroeger. Bij ons was het vroeger arm. Hooguit twee maal per week een stukje vlees of een stukje gehaktbal. Veel aardappelen en weinig groente. Wit brood met gewone witte suiker of een plakje kaas waar je bijna door heen kon kijken.
Ook wij aten alles uit één bord. Vooral na de spinazie werd de yogurt ´goor´. Maar je wist niet beter. Ik was dan ook verbaasd toen ik op mijn twintigste, tijdens het eten bij mijn huidige schoonouders, een schaaltje kreeg met een schone lepel voor het toetje.
An1965: Gelukkig schreef ik VOND IK. Met zorgvuldigheid geformuleerd!
Oeieoei wat was ik daar vies van. Verkrampt gruwelen. Tegenwoordig zou ik t nog niet doen hoor, zo'n vel; ik krijg dan tzelfde effect tussen mn schouderbladen als met mn vingers de koude kleffe prut uit t gootsteenputje vegen/pakken omdat 'de stop' erin moet… Brrrrr…
vroeger lustte ik geen pindakaas als er margarine op m'n boterham zat (mijn ouders kopen tot op de dag van vandaag van die gore pakjes ook gewoon voor op brood); Ik had ook de rare gewoonte suiker over m'n pindakaas te strooien.
Als we gekookte andijvie aten, dan moest ik het echt eerst door mijn aardappels prakken, anders lustte ik het niet.
Ik vond zowieso geprakt eten erg lekker: bloemkool / witlof door de aardappels en dan nog wat mosterd en veel jus…
ow, en gebakken bloedworst… daar kon je me voor wakker maken…
Tegenwoordig ben ik vegetariër…
Ik ben wel heel gek op boterhammen met ei en mayo (da's dus behoorlijk dubbelop); het is echt een wonder dat ik eerder ondergewicht dan overgewicht heb
ow… nog eentje en die is heel raar… Ik vond het ook wel interessant om af en toe uit het potje vissenvoer te snoepen… Een hondenbrokje ging er ook best in …
Wie kan mij bijstaan? Wij aten vroeger macaroni met mayonaise, ketchup, zilveruitjes en augurk. Volgens mijn lieve wederhelft zijn wij hier héééél bijzonder mee. Wie kent dit nog meer.
@Kitty, mijn broertje at kattenbrokjes en zijn vrouw heb ik wel eens hondebrokken zien smikkelen.
Het vel van de gekookte melk….mmmmmmmm……..witbrood met pindakaas in reepjes snijden en dan dopen in de thee..en dan het allerlekkerste….het laatste restje thee opdrinken
Wat ik een vieze gewoonte vond van mijn moeder was dat ze de andijvie "aanmaakte" met maizena, getverdemme…. kan me het geluid nog herinneren van die schurende maizena in dat kopje met melk
Macaroni met mayonaise, ketchup, zilveruitjes en augurk. Ja dat ken ik. Dat at ik ook met witte bonen en bruine bonen met stroo