Verstoppertje spelen
Link naar dit artikel Op maandag 30 januari 2006 geschreven door Frank Faber
Wie heeft er als kind geen verstoppertje gespeeld? Eigenlijk had je twee verschillende varianten; binnen of buiten en elke soort had zijn eigen bekoring.
Ik herinner me in de zomervakanties die lange avonden die niet vooorbij leken te gaan en als je met een hele groep kinderen, meestal buurtgenootjes, samen verstoppertje speelde was dat dikke pret. Eentje was ‘m en die moest op een vaste plek, meestal bij het tuinhek, zijn of haar ogen sluiten en tot honderd tellen.
Het spreekt voor zich dat diegene wel eens wat getallen oversloeg om maar zo snel mogelijk te kunnen gaan zoeken. Vaak waren de kinderen heel inventief in het bedenken van een goede plek, maar meestal gingen ze achter een geparkeerde auto zitten en de kunst was om de zoeker te slim af te zijn. Als je gevonden werd was het de kunst om voor de zoeker als eerste bij dat tuinhek te zijn en te roepen: “buutvrij!” en dan had je gewonnen. Degen die als laatste gevonden werd was echter de echte winnaar mits hij of zij als eerste bij het hek was. De verliezer was bij de volgende ronde de klos; die werd zoeker.
Naarmate de avond vorderde vielen steeds meer kinderen af die thuis moesten komen en zo ging dit festijn meestal als een nachtkaars uit. Binnenshuis had verstoppertje een heel ander karakter, maar daarom niet minder leuk.
Dit deed ik vrijwel alleen samen met mijn zusje en ik was heel creatief in het bedenken van goede plekken; in de vensterbank achter een gordijn, of helemaal in elkaar gedoken in een keukenkastje tussen de schoonmaakmiddelen, onder een bed of in een kast achter de jassen die daar hingen. Dit spelletje kon eindeloos duren en het kostte soms heel wat tijd voor je gevonden werd.
Ook kwam het wel eens voor dat de zoeker de moed opgaf en dan bleef de ander urenlang in de kelder of zo en van ellende kwam die dan tevoorschijn.
Welke verstopplekken bedacht jij zoal en had je er net zoveel plezier in als ik in mijn jeugd ervan beleefd heb?
51 reacties op “Verstoppertje spelen”
Laat een reactie achter
tuurlijk, wie deed t niet Frank! en balverstoppertje, dat -als je m was- je eerst een bal die werd weggeschopt moest pakken en dan terug naar de put (de buut) lope (achteruit) en als je daar dan was dan kon je beginnen met zoeken. In die tijd moest je verstopt zijn. Maar soms schupte men de bal keihard op 2 meter tegen een bumper v e auto en had je maar een paar seconden. Ik weet wel dat verstoppen echt heel spannend kon zijn, net als soldaatje spelen ofzo.
Maar ik zie mezelf ook nog met 1 oor op straat onder auto's door kijkend of ik niet een stel schoentjes zie van een verstopt vriendje of vriendinnetje…
leuk man, spelen…
Ja verstoppertje spellen deed ik ook erg graag,net wat je zeg binnen en buiten wij deden het ook wel zonder "buten"dan moest de zoeker net zo lang zoeken tot hij iedereen had,dat was ook leuk voor de genen die al gevonden was ,want die wisten vaak waar de andere zaten.Onze kids hebben "fietsverstoppertje"op een zomer avond doe ik wel eens een paar rondtjes mee.Een van me beste plekjes was toen ik in een vogelverschrikker, die in de schuur stond,had verstop,gemaak van een oud regenpak,Dat heeft toen lang geduurt.Op de boerderij waren altijd veel goede verstop plekjes in de schuren en stallen.
Ik vond het heel spannend om verstopt te zijn. Je hoorde en zag degene die moest zoeken rondlopen, soms heel dichtbij. En dan zo stil mogelijk blijven. Of als je 'm was en wist dat alle anderen je konden zien of horen en jij hun niet… Ik krijg er weer zin in!
Als ik nu spannende films zie ben ik altijd verbaasd hoe moeilijk het daar is voor mensen om zich te verstoppen voor de slechteriken. Dat konden wij vroeger beter
hoi hoi ja leuk verstoppertje mijn voorkeur was altijd de bosjes waar ik in ging zitten, sorry kan er ook niets aan doen haha.
kwam dan ook altijd onder de schrammen thuis.
maar het was geweldig.
fijne maandag thee
In de loop van je jeugd had je echt je eigen favoriete plekjes gevonden, zoals muurtjes, schuurtjes, struikjes, auto's etc. Daar paste jij dan precies achter en had je het gevoel dat je zowat onzichtbaar was. Het lange wachten idd zorgde er wel eens voor dat ik me liet vinden, om het vervolgens doodleuk weer opnieuw te doen hahaha Binnen duurde een stuk minder lang, de huizen waren niet zo groot. Tegenwoordig doe ik het met mijn hond (Duitse herder) nog, als ie even niet oplet in het park, plein of parkeergarage verstop ik me snel; loopt ie zich rot te rennen en te zoeken
Ondertussen hou ik hem natuurlijk wel in de gaten en lok ik hem met geluidjes. Ik koester het eeuwige kind in mij……
Eén van mijn favoriete spelletjes! We hadden een groenrijke buurt, dus genoeg plekjes om je te verstoppen. Ik vond het net als Els heel spannend als degene die moest zoeken vlak bij je stond maar je niet zag. Soms barstte ik dan keihard in lachen uit en dan werd ik natuurlijk direct gespot.
Knofje en het verstoppertje spelen: geweldig!
Ja,in de zomer na het avondeten met alle buurkinderen (en dat waren er veel in die tijd!) verstoppertje spelen, deed 't van de spanning vaak bijna in mijn broek.
Als we iemand die té goed verstopt was niet konden vinden, riepen we met z'n allen "komkomkommertje!"
Ook binnen op een regenachtige dag was dit spel favoriet.
Mijn verstopplekje was onder de tafel, op de stoelen liggend, doordat het 'perzisch' tafelkleed een endje over de tafel hing werd je niet zo makkelijk gezien. Oja, ook in de kledingkasten (vond mijn moeder natuurlijk niet goed).
Ik ben opgegroeit in een huis dat uitzicht had op een pleintje.
Rond dat pleintje woonden veel jonge gezinnen, dus aan kinderen om verstoppertje mee te spelen hadden wij geen gebrek! Vooral als het ging schemeren, en je nog net niet werd binnengeroepen voor het eten, was het spannend. Dan werd je minder snel gevonden, of riep de zoeker Buut en dan een verkeerde naam. Dan was je dus niet af, want de zoeker moest de goede naam zeggen.
Omdat de groep kinderen zo groot was, rende je vaak massaal richting dezelfde verstopplek ( meestal een muurtje), wat nogal eens mot opleverde.
Verstopplekken in de struiken, waren trouwens ook favoriet. De krammen op je armen en in je gezicht nam je dan maarop de koop toe.
Herinner me ook dat we ons weleens heel dichtbij de zoeker gingen verstoppen. Als de zoeker dan net klaar was met tellen, dan verraste je hem/haar door supersnel vrij te buten! Beetje flauw vond ik dat.
Herinner me ineens ook een binnenverstopspel, wat ik met mijn broer en zus vroeger vaak deed. We hadden z'on belachelijke supergespierde HE-Man pop, zo groot als een barbiepop, met een onuitstaanbare grijs om zijn mond. De verstopper moest deze pop in ons huis op een open plek (niet in kasten) ophangen. De zoekers mochten niet actief naar He-man gaan zoeken. Als je HE-man dan ergens zag hangen, bijvoorbeeld in de gewichten van de koekoeksklok, dan moest je hem daar zonder iets te zeggen, weghalen en opnieuw verstoppen. Dit leverde altijd hilarische momenten op, omdat je hem op de meest vreemde plaatsen tegen kon komen.
Toen ik ging trouwen kregen we van mijn familie een boompje met daarin allemaal geld, en wie hing daar ineens onder aan de kruin van die boom, hahaha…..het was die supergespierde He-man, met die irritante grijns op zijn smoel!
Als er niet werd gevoetbald was dit een veel gespeeld spel buiten. Dit was eigenlijk met hinkelen het enigste spel waar en jongens en meisjes tegelijk aan meededen. Bij ons heette wat velen buut noemen honk. Dit was een groot rond getekend op de muur.Degenen die hem was stond met zijn gezicht naar het honk en telde tot 100. 1,2,3,4,5,6,7,8,9,10,20,30,40,50,60,70,80,90,100 wie achter me staat wie voor me staat wie naast me staat die is hem. Wij hadden nogal eens de neiging om stilletjes achter de teller te staan en bij 100 gelijk het honk aan te tikken. Als de zoeker dichtbij de verstopte kwam klonk het wegwegweggetje, als hij/zij ver van het honk was komkomkommertje. Moest het spel om een of andere reden onderbroken worden riepen alle gevonden naar de nog steeds verstopten: UITVOLLUK, UITVOLLUK(de lettergrepen lekker lang rekken) om iedereen bij elkaar te roepen. Dit spel was vooral favoriet op zomeravonden.
Binnen verstoppertje was bij ons niet zo leuk, want wij woonden een tijdlang in een flat. Dus als mijn zus en ik bij oma op visite waren, was het bal. Die had 2 verdiepingen plus een plat, Ruimte zat dus om je te verstoppen.
Moet nu altijd inwendig een beetje lachen als ik de jongste binnen verstoppertje zie spelen. Als brugpieper heeft ze dan nog steeds de grootste lol met haar vriendin.
ja heerlijk, en typisch op de lange zomeravonden, en op regenachtige zaterdagmiddagen binnenshuis, bij ons of een buurmeisje….
ff off topic: bij melk in zakken is een foto van de blauwe kan geplaatst!!
Dank aan Anneke!
@Sandra 67: Geweldig, die HE-man in de kruin van die boom! En iedereen op de bruiloft wil dan natuurlijk het verhaal erbij horen!
@Sandra, Leuke herinnering…..
Verstoppertje, ik woonde tegenover de spoorsloot, nu was er één vriendinnetje dat van haar ouders daar niet inmocht…..3x raden waar wij allemaal verstopt zaten als zij m was….Wat kunnen kinderen toch hard zijn, soms.
Dank voor jullie reacties, gezien het aantal tot nu toe is deze gastlog een schot in de roos.
Ik heb gisteren ook verstoppertje gespeeld, ik wilde me onder een voor vertrek gereedstaande trein verstoppen, haha, nee hoor, ik wilde gehaast in die trein op station Amersfoort stappen en miste een treetje, zodoende viel ik tussen het perron en de trein. Gelukkig had ik niets gebroken en kon zo weer naar boven klauteren. Ik besef wel dat ik enorm veel mazzel gehad heb; het had, afgezien van een gekneusd linkerbovenbeen en wat schaafwondjes, erger af kunnen lopen!
@FrankFaber
studeer je voor Anna Karenina? Nee toch?
Bij verstoppertje kreeg ik altijd van de spanning kramp in mijn buik. Ik was niet zo goed in verstoppen, maar eigenlijk beter in zoeken.(en ik kon hard lopen, dus "buutvrij" hoorde ik niet zo vaak)
Ik vind het zo schattig als hele kleine kinderen zich verstoppen door hun handen voor hun ogen te doen. Of, als je dan quasi verbaasd roept:"Goh, waar zou ze toch zijn?" er heel zachtjes gefluisterd wordt:"ik ben hier".
Mijn favo plekje was, een b'tje oneerlijk, maarja: het balkon.
Wij speelden verstorppertje bij ons in de straat, en als degene die hem was begon te tellen, snelde ik door onze achterdeur naar binnen, de trap op, bij mijn zussen de kamer op, via de balkondeur zachtjes op het balkon gaan liggen ( vlak boven de buut ), en dan lekker blijven liggen, totdat de zoeker ergens boven in de straat was. Dan snel over de reling,aan men handen aan de reling gaan henagen, en loslaten. Zo was ik altijd sneller beneden dan via de trap. Veel gelachen, en veel pijn gehad ( bij het verkeerd terecht komen en zo )
Behalve 'komkomkommertje' riepen wij ook 'wegwegweggertje'. Geen idee meer waarom eigenlijk. Wie weet het wel?
@ Els; lees Roefel, die legt het uit!
@Frank Faber….dat meen je niet, verstoppertje onder de trein. Dat gebeurt toch alleen in nachtmerries! Wat een geluk dat de trein niet wegreed!
Oh Frank, ben jij verantwoordelijk voor die vertragingen..?
@Els
"wegwegweggetje" betekende dat de zoeker nog in de buurt was en je dus niet naar de buutplaats kon hollen, omdat het nog niet veilig was.
Bij Bussietrap hebben we het ook al gehad over komkomkommertje en wegwegweggetje:
http://jeugdsentimenten.web-log.nl/log/2543595
@Sandra en Erres, misschien dachten de omstanders wel dat ik het onderstel van die trein op gebreken wilde inspecteren. Hoe dan ook, ik moet wel een heel goede beschermengel hebben!
Wij speelden ook verstoppretje in de straat, ook in de zomer op het strand. Toen ontdekte ik dat je niet werd gevonden als je je niet verstopte, maar brutaalweg in een strandstoel ging zitten . Zo in het volle zicht. De zoeker keek altijd over je heen omdat ze verstopte kinderen zocht en geen die zo in de zon zaten.
Verstoppertje vond ik fantastisch, maar ik was dan ook gezegend met een enorm huis en een enorme tuin. Binnen was net zo leuk als buiten daardoor. Ik verhaspelde verstoppertje vroeger altijd tot verstoppeltje, geen idee of meer mensen dat deden.
Nu verstop ik me voor mijn dochter van 3 en zij zoekt net zo lang tot ze me gevonden heeft (heel snel, want er is in dit huis niet zoveel plek). Zij daarentegen verstopt zich altijd op dezelfde plek, er steekt altijd nog een been vanachter de fauteuil uit, of een arm. Ze is altijd heeeeel verbaasd als ik haar dan toch uiteindelijk vind. Heerlijk kind!
Natuurlijk speelden wij vroeger ook verstoppertje en ik heb er ook een spannend avontuur mee meegemaakt!
Ik verstopte me op de werkplaats (buiten) van een aannemersbedrijf ofzo, er stonden in ieder geval veel zakken zand en traktors. Een perfect plaatsje want ik hoorde vele malen 'buut vrij' roepen , en de namen van degene die gesnapt werden. Ik wist niet echt of de kust veilig was dus bleef zitten waar ik zat.
Toen gebeurde het!!!! de eigenaar liep naar de (hoge) poort en deed hem op slot!! ik zat daar helemaal verlamd, durfde niks te zeggen, bang om op mijn donder te krijgen! hij liep terug naar binnen en daar zat ik dan!! wat moest ik doen????
Ik piste bijna in mijn broek van angst, want moest ik naar hem toegaan en vragen of hij de poort weer open wilde doen of moest ik toch maar proberen er overheen te klauteren?? totale paniek en toc h schoot ik in een lachbui (zenuwen natuurlijk)
Maar goed na een kwartier durfde ik me naar de poort te begeven ( ze hadden het zoeken naar mij nu echt serieus opgevat) en durfde ik aan mijn vriend(in)en om hulp te roepen. Ik ben over de poort heengekomen met behulp van hen, maar dat perfecte verstopplaatsje heb ik nooit meer opgezocht!
Natuurlijk. We woonden ideaal, groot huis, tuin met allerlei schuurtjes, groot bos erachter, dus eindeloos veel verstopplekjes. De 'buutplaats' was meestal een grote boom. Ook wij riepen 'komkomkommetje' en 'wegwegweggetje'. En als je terugkwam voor je gevonden was en de boom aantikte, moest je 'buutvrij!' roepen. Wat buut betekent? Geen idee!
Ja, we speelden zeker verstoppertje, vooral dat 'buut vrij!' herinner ik me.
vaak ontstond er ruzie, omdat de gespotte vogel samen met die m was naar de buut rende en dan kwam t onvermijdelijke duw en trekwerk of pootje haken. ja, als je dan op je bek ging dan werd t vechten….of huilen.
(ik doe nie meer …wheeeeeeh…)
Er staat me nog iets bij van "hou je adem in, en stik niet". Dat was een of ander versje. Iemand?
Ik heb een keer verstoppertje gespeeld met mijn vrouw. Dit was in oktober 1985. We waren op huwelijksreis in Rome en ik dacht "ik haal een geintje uit en verstop me" dus ik ren hard weg in een drukke straat, ga rechts de hoek om, en verstop me bij een grote poort met een gietijzeren hekwerk. Plotseling kijk ik in de loop van een machinegeweer en een opgewonden Italiaanse wacht zegt iets tegen me. Blijkt dat ik bij het presidentieel paleis sta en die bewaker werd flink zenuwachtig van mijn geren en gehijg. Ik heb in mijn steenkolen-Italiaans uitgelegd dat ik op huwelijksreis was en dat mijn vrouw zo wel zal komen. Toen hij haar aan zag komen lopen geloofde hij mijn verhaal, en toen werd hij weer rustig.
Gedicht: Verstoppertje
We speelden verstoppertje,
en Mammie riep:
NU ETEN.
Dat Willem op de zolder zat
waren wij toen snel vergeten.
Maar Mammie liep
met pannenkoek
(appelstroop en kaas)
twee treden maar
de trappen op,
en daar was
de kleine baas.
Paul60, volgens mij hoorde dat bij wegwegweggetje.
Paul60, even opgezocht en het ging zo:
Blijf zitten waar je zit en verroer je niet, hou je adem in en stik niet
en dan die eeuwige kleuter-broertjes of zusjes die je echt per-ongeluk verraaiden……
@Rick67 en @Paul60: wij riepen:"blijf zitten waar je zit en verroer je niet, ik tel tot tien, wie niet weg is gezien!".
@ Masja
Buut = eindpunt bij loopspelen, meldingspunt bij verstoppertje
*lol* Sentiment, ik zie het zo voor me!
@Masja:
Ik neem aan dat wij "buut" geleend hebben uit het Frans: "le but" betekent het doel, het doelpunt.
@Paul60 Dat werd geroepen als er nog kinderen verstopt zaten en ook een aantal bij de buut stonden. Als de zoeker dan de richting van een verstopt kind uitging,( of niet natuurlijk om de zoeker in verwarring te brengen) Dan riepen we :
Blijf zitten waar je zit en verroer je niet, want er is gevaar en je weet niet waar, hou je adem in en stik niet!!
@Joke61 en coosje:
Bedankt voor het opfrissen van mijn geheugen!
Verstoppertje spelen ! ja..dat ging bij mij prima in een flat van 8 etages, doorverbonden kelderruimtes, slechts één gallerij op de 6-de verdieping, en 10 portieken.
Je was wel even zoet…:-)
ik speelde een keer verstoppertje met mn broers en kon 1 van hen niet vinden. na het avondeten verstopte hij zich opnieuw en je moet bedenken dat dit zich allemaal binnen afspeelde. later bleek dat ie zich achter een opklapbed verstopt had op de logeerkamer.
Ik ben u oma en speel nog altijd verstoppertje met mijn kleinkind
sorrie, ik ben nu een oma van 55 en speel nog altijd verstoppertje met mijn kleinkind. Verstoppen achter de deur is vaste prik! geweldig.
Geweldig verstoppertje het blijft ook leuk ik vind het inderdaad ook nu nog erg spannend om te doen, vooral bij m'n ouders op de boerderij waar heel veel goeie plekjes zijn. Op school is het ook nog steeds een favoriet voor zowel groep 1 en 8. Wij deden vroeger in de winter ook altijd verstoppertje in het donker dat was zo geweldig spannend vooral als je dan je tenen of je hoofd weer ergens aan stootte. Wat ik het jammere vind aan verstoppetje en ook geen leuke regel is "vrij voor de hele pot" ben je net blij dat je iemand "gebuut" hebt komt er één die vrij voor de hele pot roept. Nou hebben ze voor mij een mildere regel als het me na drie keer niet gelukt is mag ik er eentje kiezen die 'm moet zijn. Ben overblijfmoeder waar ik geregeld verstoppetje met de kinderen speel.
haha, als we buiten verstoppertje speelden dan ging ik altijd midden in de struik hortensia's liggen, die waren zo hoog en vors dat niemenand mij daar vond, dat was echt kicken, pure vreugde, ik was dan ook gek op verstoppertje spelen:-)
Of binnen maar dan op de bovenverdieping en zolder, geweldig, op klaarlichte dag met alle gordijnen dicht lekker "spoken"!
Ik moest ALTIJD plassen als we verstoppertje speelden
Omdat het spannend was denk ik. Ik woonde midden in het bos, en daar speelden we verstoppertje met de hele buurt. Je kon je daar heel goed verstoppen. Ook speelden we daar als het warm was met waterpistooltjes/supersoakers, prima oorlogs-gebied 
Ach ja, verstoppertje, welk kind kent dat nou niet? Het leuke ervan vind ik altijd als kleine peutertjes gaan verstoppen en dan ook direct zeggen dat ze ‘HIER’ zitten en dan tevoorschijn komen
Ja, heb het natuurlijk ook gedaan, ook verstopt op plekken waar het niet mocht, in de bergkast enzo, maar ik deed het wel en toen heb ik toch flinke straf nog eens gehad…een keertje niet buiten spelen na het avondeten….nou, dat was toen heel wat hoor, die straf!!! En mijn broer maar lachen want die stond wel buiten om mij te pesten ermee……..achter het raam en dan ook nog zo stom staan zwaaien naar mij
Purchase xanax online best online pharmacy….
Purchase xanax online best online pharmacy. Purchase xanax….