Mijn eerste fiets
Link naar dit artikel Op woensdag 1 februari 2006 geschreven door Joke61
De meeste onder ons zijn hun ‘mobiliteit’ rond het tweede jaar met een driewieler begonnen, daarna volgde op de leeftijd van drie/vier jaar de step/autoped of trapskelter.
Maar uiteindelijk kwam voor bijna iedereen het moment dat je een fiets kreeg. Als eerste kind in het gezin was je (meestal) de gelukkige dat dit een nieuwe fiets was. De daarop volgende kinderen moesten het vaak doen met een tweede of misschien wel een derde hands fiets van een oudere broer of zus.
Op mijn vijfde verjaardag werd ik verblijd met een fiets. Helaas was ik het tweede kind in het gezin dus ik kreeg de fiets die daarvoor van mijn zus was geweest. Mijn vader had deze fiets, groen van kleur, prachtig opgepoetst en als extraatje kreeg ik een nieuwe fietsbel met een plaatje van Fred Flinstone erop en een prachtig geruit fietstasje voor aan de bagagedrager.
Ondanks dat het geen nieuwe fiets was voelde ik mij toch blij en apetrots met dit cadeau. Het kunnen fietsen had ik (stiekem) al onder de knie gekregen. Mijn ouders waren dan ook zeer verbaasd dat ik zo wegfietste op dat groene fietsje!
Toen ik negen jaar werd kreeg ik wederom de fiets van mijn zus. Deze keer een blauwe Union. Een groot jeugdtrauma heb ik natuurlijk niet overgehouden aan het krijgen van tweede hands fietsen, maar het krijgen van een mooie bordeaux rode fiets, die ik zèlf mocht uitzoeken, voor mijn twaalfde verjaardag maakte dit kleine ‘fietsenleed’ weer helemaal goed.
Wanneer kreeg jij je eerste fiets?
49 reacties op “Mijn eerste fiets”
Laat een reactie achter
erike: Boerenmeisjes...
heb...
Uiteraard ben ik begonnen met een driewieler waarna mij mijn broertje, zusje, neefjes en nichtjes, en zelfs mijn oudste dochter er nog plezier van hebben gehad. In de loop der jaren steeds opnieuw van een verfje voorzien. De stuurdoppen vervangen en het zadel vernieuwd. Het deed echt een beetje pijn toen 'mijn' driewieler na 25 jaar definitief naar de oud ijzerboer verhuisde.
Er zaten zoveel dierbare herinneringen aan!
Na mijn driewieler kreeg ik een step. Daar ging ik keihard mee en daar ben ik ook eens keihard mee gevallen. Een litteken op mijn kin herinnert daar nog aan.
Mijn eerste echte fiets kreeg ik toen ik 9 was. Het was een tweedehands fiets, maar ik was er dolblij mee. Kon ik eindelijk ook gaan fietsen met mijn vriendinnen!
De eerste NIEUWE fiets kreeg ik toen ik 18 was; een omafiets. Wat was ik trots op mijn nieuwe 'bakkie'. Deze fiets staat nog steeds bij mij in de schuur; ik ben er jaren mee naar school gefietst, en zelfs een keer van Breda naar Arnhem op de toen heetste dag van die zomer. Terug maar met de trein gegaan, want het was een mega-eind fietsen!
De is de fiets meeverhuisd toen ik ging trouwen. Er zijn heel wat kilometers afgelegd met soms 3 kinderen op de fiets (1 voor en 2 achterop) + boodschappentassen.
Daarna heeft onze middelste dochter de fiets in gebruik genomen toen ze naar de middelbare school ging. Eigenlijk gebruikt ze hem nog steeds om van en naar het station te fietsen (ze is inmiddels 20 en de fiets is nu zo'n 28 jaar oud).
En ik heb het ouwe bakkie van mijn schoonzus gekocht. Een prachtige paarse sportfiets. Alleen, sinds ik een Peugeotje heb, komt er niet zoveel meer van fietsen…
Mijn eerste fietsje was toen ik een jaar of vier was zo'n heel kleintje met zijwieltjes! Mijn buurmeisje Iris had er ook 1 een blauwe met bruine banden, de mijne was rood met lichte banden. Wij fietsten dan op de stoep en gingen dan ook op elkaars fietsje.
Daarna zo'n tussenmaat fiets en toen een hele nieuwe met handremmen want dat wilde ik zo graag. die is naderhand gestolen en heb toen jaren zonder fiets gedaan, want echt leuk heb ik fietsen nooit gevonden, maar sinds kort heb ik er weer een een zoveelste hands, maar die is alleen maar voor in de buurt. En hij is paars mijn lievelings kleur!
Als ik kijk naar de fietsjes waar kinderen tegenwoordig op leren fietsen….wat een verschil met ons vroeger.
Het spreekwoord "op een oude fiets moet je het leren" is (in de letterlijke zin) uit ons gezin afkomstig. Er stond een "brek"van een fiets in de schuur die van iedereen was. Op die fiets hebben we het allemaal moeten leren. En niks verantwoorde verlichting, reflectoren, dichte kettingkast of goed werkende remmen op die fiets. Remmen deed je gewoon met de neuzen van je schoen, zo lekker over de stenen schrapen en dan kwam je vanzelf tot stilstand. Dit tot grote woede van onze moeder!
Mijn eerste fiets kreeg ik in 1967 van Sinterklaas (zie log) , ik was geen enigs kind maar had het voordeel? dat ik een zus heb die 10 jaar ouder is, dus een nieuwe fiets! inclusief de bel met figuurtje erop, en jaja inderdaad het geruite fietstasje!
Dat fietstasje heeft veel dienst gedaan voor mijn poppenkinderen! het tasje kon nl dicht en zo wist ik zeker dat ik ze niet zou verliezen!
Ik ben nl als 3 jarige eens van de fiets gevallen toen ik achterop zat bij mijn moeder (toen hadden ze nog geen gordeltjes voor kinderzitjes) dus ik wist hoe dat moest voelen voor mijn poppenkinderen
Toen ik iets ouder was (9 jaar) ging mijn loeizware spaarvarken, gevuld met wel honderden centen, stuivers, kwartjes en dubbeltjes op de kop.
Na een hele middag tellen, samen met mijn ietwat jaloerse zus, bleek dat ik maar liefst honderd gulden aan muntgeld gespaard had. Ik wist precies wat ik er van ging kopen….z'on mooie nieuwe knal-oranje vouwfiets! Mijn moeder deed er ook nog wat geld bij.
De eerste lange tocht met die fiets was naar het zwembad. Maar toen we terugkwamen bij de fietsenstalling kon ik hem niet meer terugvinden….iemand had mijn nieuwe fiets gestolen. ;(
Ik was echt ontroosbaar. IK HAAT FIETSENDIEVEN!!
@ Sentiment…over dat van de fiets vallen:
Ik vond het zo grappig dat toen ik, als een van de eertsen in het dorp waar we toen woonden, een fietskar voor de kinderen had. Echt heel veel mensen reageerden toen in eerste instantie erg negatief; het zou supergevaarlijk zijn om je kroost in z'on kipcaravan achter je fiets mee te leuren. Dat vond ik toen zo stom….als je een kind vast achterop of voorop je fiets hebt zitten, en je valt, dan is dat toch eigenlijk veel gevaarlijker? Gelukkig is iedereen er nu meer aan gewend en hoeft je je met z'on geel wagentje achter je fiets geen attractie meer te voelen
Ik zie er nu 's morgens heel veel voorbij komen, en ben dan stiekem wel blij, dat mijn kinderen inmiddels zelfstandig kunnen fietsen.
Mijn eerste EIGEN fiets was toen ik een jaar of 12 was. De vorige fietsjes waren afdankertjes van mijn oudere zus.
Ik woonde in een zeer rustige straat met veel kinderen van onze leeftijd, en telkens als er iemand 'zonder wieltjes' leerde rijden, stonden alle moeders en vaders langs de kant mee te supporteren….
Maar mijn eerste eigen fiets kreeg ik toen ik naar de middelbare school ging.
Toen ik 4 was ging ik "gewoon" met mijn moeder boodschappen doen. We liepen langs de fietsenwinkel ineens kreeg ik een step.
Zo'n groene, degelijke met een opklapbare drager van achteren die als hij was neergeklapt ook een standaard was.
Ik durfde niet te steppen en heb dagen rondjes met dat ding gelopen om de openbare tuin achter onze flat.
Was bang dat ik viel.
Toen durfde ik eens wel : ik denk dat mijn zus me heeft geholpen.
Heel veel plezier van gehad.
Later kreeg ik een hele degelijke Hollandse fiets. En ik heb wat gefietst.
Mijn zus en ik hebben allebei leren fietsen op het lege pleintje van de muziekschool in Overschie op zondagmiddag.
Op mijn zestiende verjaardag mocht ik van mijn ouders een grijsblauwe Gazelle uitzoeken bij de fa. Buitendijk, een hele bekende fietsenzaak in Rotterdam Zuid. Daarvoor had ik op tweedehandsjes gefietst. Wat was ik trots op mijn bezit. Ik had hem wel naast mijn bed willen stallen
Later heb ik wel meer nieuwe fietsen gekocht, maar dat gevoel dat ik bij die eerste Gazelle had, nee, dat kwam nooit meer terug.
Ik weet nog, dat iemand op de korfbalclub in een baldadige bui mijn jasbeschermer kapot had getrapt. Ik was razend, want die eerste nieuwe fiets nou eenmaal heel belangrijk voor mij.
Met net 3 jaar kreeg ik m´n eerste fietsje.Een heel klein fietsje met van die dikke luchtbandjes.Mijn vader en ik hebben heel wat kilometers afgelegd, dat kon toen nog, er was bijna geen verkeer op de weg en dan kan je heerlijk fietsen met zo´n klein kind.
Later kwam er een vouwfiets, maar daar kon je niet echt lekker op fietsen. Toen ik een jaar of 7 was kreeg ik met sinterklaas mijn eerste echte 'grote' fiets. Ik was intens gelukkig want de goedheiligman had nou precies die fiets uitgezocht die ik wilde hebben, een groene met een mandje voorop (idd voor de poppen).Die fiets heb ik jarenlang gehad.
leuke site over alerlei dingen van vroeger
ik zag bovenin bij je banner die tjolk drankjes staan wat waren die lekker zeg ik heb ze echter nooit meer ergens gezien helaas
ga zo door met je site
groetjes missluna
Mijn eerste echte nieuwe fiets kreeg ik toen ik 15 jaar werd. Daarvoor rond mijn 10e jaar een zoveelstehands die mijn zusjes ook bereden hadden. Niets te kinderfietsen, het zadel en het stuur werden in de laagste stand gezet en er werden blokken van hout op de trappers geschroefd. Zo moest je dan fietsen. En nog geen kleine stukjes ook. Alles ging op de fiets, er was geen ander vervoer. Ja de bus (er reed geen trein in de buurt) maar dat was een beetje duur. Dus familiebezoeken naar oma (35km) of vakanties (wel binnen Nederland maar rustig een 175km) Alles op de fiets.
Als je schoolvakantie had en je wilde naar de kust….. op de fiets, of naar het bos ook op de fiets. Op een dagje uit reed je wel zo'n 80km Nu nog heb ik een hekel aan fietsen. Want versnellingen, licht frames, allemaal nooit van gehoord.
Maar wij waren nog bevoorrecht dat we allemaal een fiets hadden , hoe oud ze ook waren. En als je een fiets kreeg, dan leerde Pa ons eerst banden plakken, en fietsonderhoud.
@coosje: jouw verhaal over niks geen kinderfietsjes, dat komt mij bekend voor. Toen ik naar de eerste klas van de lagere school ging, kreeg ik een tweedehands fiets, gewoon eentje voor volwassenen. Stuur inderdaad in de laagste stand, zadel ook en mijn vader fabriekte een paar enorme houten klossen die om de trappers werden gezet. Zo kon ik er net bij, als ukkepuk van 6 jaar. Ik heb me er best voor geschaamd, was zo'n beetje de enige in de klas met zulke klossen. Toen ik naar de middelbare school ging kreeg ik een andere fiets, ook weer tweedehands. Nadat ik was geslaagd voor mijn eindexamen , kreeg ik van mijn vriend (nu mijn man) een echte oma-fiets (ook weer tweedehands), een droom voor mij! Hij heeft een jaar studeren in Nijmegen overleefd (elke dag trap op, trap af) en een aantal jaren later heb ik 'm ingeruild toen ik (voor het eerst) een NIEUWE fiets ging kopen (beetje zo'n hybride model).
Mezelf op wielen voortbewogen deed ik in mijn kleutertijd overigens op zo'n ouderwetse step, met nog van die grote luchtbanden. Heel anders dan die snelle steppies van tegenwoordig met die kleine rotwieltjes.
Ik weet niet meer wanneer ik mijn eerste fiets kreeg. De fiets die ik nu heb kreeg ik toen ik een jaar of 14 was, dus daar fiets ik al meer dan 30 jaar op. Hij is ook meeverhuisd naar Zweden, alleen Zweden is niet zo'n fietsland (heuvelachtig, nauwelijks fietspaden en lange winters; mijn fiets staat nu ongeveer zes maanden van het jaar in het schuurtje). Ik krijg nog wel 's commentaren hier op die - in Zweedse ogen - mooie oerdegelijke Hollandse fiets!
Maar ik heb wat afgefietst in Eindhoven. Hé, hasi1962, toch maar 's een keertje lekker gaan fietsen, bijv. de Dommelroute, en dan lekker ijs eten in Nuenen.
@Sandra67: Knaloranje vouwfietsen, da's echt jaren '70 hè?
Mijn eerste fiets kreeg ik voor mijn 7de verjaardag. Omdat ik de oudste ben uit een gezin van drie kinderen hoefde ik geen afdankertje te krijgen. En wat was ik blij met mijn eerste "karretje".
Alsof ik het in een vorig leven geleerd had, stapte ik tot verbazing van mijn ouders zo op mijn fiets en reed ermee weg. Ik weet nog dat er op een gegeven moment een klein vlekje op mijn zadel zat en ineens was er een man ws medeflatbewoner die met speeksel dat vlekje wegwerkte, dit tot ongenoegen van mijn oma die daar getuige van was.
Inmiddels waren we verhuisd van een flat naar een huis, ik was toen 8 jaar en had mijn fiets ondanks vermaningen van mijn ouders hem binnen te zetten, buiten laten staan. Om mij een lesje te leren hadden mijn ouders mijn fiets in de schuur van de buren gezet en tegen mij zeiden ze dat mijn mooie fiets gestolen was. Uiteraard was ik daar zeer ontdaan over. "Dan had je hem maar binnen moeten zetten!" kreeg ik te horen. Dolgelukkig, maar ook een beetje boos was ik toen de waarheid boven water kwam. Het had wel gewerkt want voortaan zette ik steevast mijn mooie fiets in het schuurtje of in de garage. (wij hadden geen auto, maar wel een garage!)
Mijn eerste nieuwe fiets kreeg ik toen ik 5 was een blauwe met een beetje wit en een rood e ketting kast de stang kon er uit dus je kon hem als jongens en meisjes fiets gebruiken.
@ Paul ja, inderdaad!
@ Ruth…..hahaha…ik begreep een stukje tekst niet goed, dacht dat het over je vriend ging die een jaar studeren in Nijmegen overleefd had. Toen je schreef dat je hem ingeruild had vond ik dat wat vreemd…hahaha..Hij=Fiets, niet vriend.
Na mijn driewieler was de eerste echte (nieuwe) fiets die ik kreeg (+/- 7 jaar) meteen een……..Chopper (of soortgelijk model). Ik was zo gek op de (appel)groene fiets met lang glitterzadel dat ik er nu nog wel eens aan denk, gek he? Vond het verschrikkelijk dat ik er te groot voor werd en dat mijn supercoole zadel sleet. Er is al eens een log over geweest. Kijk er maar en verlekker je.
http://jeugdsentiment.web-log.nl/log/379436
Daarna kreeg ik een 'normaal' rood model (+/- 11-12 jaar)
een oranje met witte bandjes en zijwieltjes….
voor mn communie ofzo kreeg ik buiten een horloge een tussenmaatje fiets…maar fietste t liefst op een oud wrak met een wielrenstuur ondersteboven gemonteerd. (stierenkop). de tape erom hing erhalf af en ik had altijd plakhanden van de lijmresten war ik echt van gruwel vand at gevoel aan mn handen! maar dat koude ijzer, brrrrrr, ook erg klotegevoel…
ik ruik nu ook ineens midalgan of hoe je dat ook schrijft). in mn hoofd een link, alleen zie ik m zelf nog niet. en keepershandschoenen. ook jeugdsentiment.!!!!!!!!!!!!!!!!
Ik ben de oudste uit een gezin van vijf. Toen ik vijf jaar werd, kreeg ik mijn eerste nieuwe fiets. Het was een rode, met een afneembare stang en een pakjesdrager. Ik kon al bijna fietsen, dus ging ik al heel snel alleen op het fietsje naar de kleuterschool (dat kon toen nog). Toen mijn zus vier werd, we schelen ander half jaar, ging ze naar dezelfde kleuterschool. Mijn vader bond een handdoek of zoiets achterop de pakjesdrager en daar ging zuslief op zitten. Toen ik zes (of zeven) werd, kreeg ik weer een nieuwe fiets, omdat ik naar de lagere school ging. Mijn vader fietste een tweetal dagen mee om de weg te wijzen. Daarna mocht ik weer alleen naar school. Deze fiets heeft veel brokken meegemaakt. Tijdens het achterom kijken op een auto botsen, tegen de stoeprand op knallen en over de kop vliegen, met zus over de kop toen zij, zittende op de stang met haar voet tussen de spaken kwam….De fiets kwam triest aan zijn einde: Wij speelden veel met vriendjes in de nieuwbouwwijk. Terwijl wij daar in een huis speelden, werd mijn fiets platgereden door een bulldozer of zoiets. Dat was mijn laatste nieuwe fiets. Ik was de enige van de vijf die ooit nieuwe fietsen heeft gehad.
@$teven1970 ja die tape om je stuur, je voelde je toen helemaal de man. Zeker als ie nog een beetje sleet. Later haalde je het er weer af en deed je er nieuwe om. En…..ook die truttige bel eraf, was voor watjes hahahaha
Oh ja, ik had ook zo'n achteruitkijkspiegeltje hahaha
Altijd tweedehands gehad. Vond dit prima!
Alleen mijn huidige fiets is nieuw: is betaald met 500 gulden van een NCRV puzzel, gewonnen door mijn partner. Tweede prijs: de eerste was een fiets. vandaar.
Gedicht:
Zandbakrondjes.
Een eerste rondje
om de zandbak;
'Zorg dat je
naar voren kijkt."
Een tweede rondje
om de zandbak;
Slingerend
m'n pa bereikt.
een derde rondje
om de zandbak.
Mickey Mouse zegt:
Tingeling.
Nog een rondje
om de zandbak;
Iedereen
gelooft het wel.
Ik kan fietsen.
Ligt het aan mij, of zie ik vaker poezie voorbij komen..?
Grappig.
Wie gaat illustreren..?
Ik ben de oudste, maar ik heb het toch altijd me tweedehands fietsen moeten doen.
Het leuke was dat de fietsen altijd wel uniek waren. Mijn tante nam ze altijd in de zomer mee als ze op vakantie kwamen naar Nederland. Niemand anders had zo'n fiets.
Mijn eerste fiets kreeg ik toen ik 5 was en mijn grote 'broer'heeft me leren fietsen. Al zeggen mijn ouders van niet. Dat is wat ik mij kan herinneren.
@Sandra67: toen ik je reactie op mijn stukje las, lag ik helemaal in een deuk. Ik had het zelf nog niet in zijn totaliteit teruggelezen, dus dat heb ik net even gedaan. Is inderdaad wat verwarrend en daardoor wel grappig.
Rond mijn negende kreeg ik mijn eerste fiets, overgenomen van de baas van mijn oudste broer, voor een pakje sigaretten. Het was een erg tweedehands fietsje, maar wel op mijn maat, en dat was het belangrijkste. Ook wij fietsten in eerste instantie op de grote fietsen van ouders of grote broer of zus. Zonder klossen, dus altijd "staand" fietsen, maar daar maalde je niet om.
Op mijn twaalfde kreeg ik mijn eerste nieuwe fiets, in eerste instantie met zo'n dubbele rode schooltas erop. Maar die heb ik niet lang gebruikt want al snel kwamen de "pukkels" in de mode, en die vond ik veel wijzer. Dit tot ergernis van mijn ouders want zonde van zo'n degelijke en dure schooltas! Gelijk hadden ze, maar ja, puber, he..
En ja, Sandra, ook ik haat fietsendieven. Van de laatste fiets die van mij gestolen is zaten de handvatten los, eigenlijk wel een beetje gevaarlijk. Stilletjes hoop ik dat de dief er alsnog mee op z'n smoel gegaan is….
Ik lag in het ziekenhuis en opa beloofde mij een nieuwe fiets als ik eruit mocht…helaas was dat niet haalbaar, maar mijn ouders vonden het zo erg dat ze me op mn 10e verjaardag een paar maanden later een fiets gaven. Nu hadden we het geluk dat er een fietsenverhuur op het dorp was die elk jaar de huurfietsen voor een zacht prijsje verkocht. Het werd de de grootste maat kinderfiets. Op deze fiets heb ik gefietst tot ik in 1985, 25 jaar en hoogzwanger, er écht niet meer tussen paste. Mijn man kocht zomaar een fiets voor me!!!!Op deze fiets heb ik gefietst tot 2003. Nu heb ik een geweldige super fiets, ben van plan ook deze heeeeeeeeeeeel lang te gebruiken.
@Paul:Jaa, ik ben al flink aan het oefenen voor de ronde van Eindhoven! We kunnen ook op de koffie gaan bij Steven
Ik kreeg mijn fiets toen ik 6 was, met blokken op de trappers zodat ik er op kon fietsen. Echt een fiets "op de groei"gekocht!
Via een driewieler, waar een oudoom op de tractor overheen reed en zijn belofte om een nieuwe te geven nooit nakwam, kreeg ik een 2ehands step met roze geverfde spatbeschermers en op mijn 7e verjaardag dan mijn eerste echte fiets. Rood. Toen leren fietsen en ik zag ook rood, reed bijna met fiets en al het kanaal in. Naar de brugklas ging ik op een volwassen fiets, zwart. Een uur per dag rijden, vond je helemaal niet raar.
@Joep67: zijn die leuke gedichtjes van eigen hand?
Mijn eerste tweedehands fiets kreeg ik toen ik 9 was. Met een bijna-recht stuur. Best wel lang op gefietst. Nu ik er over nadenkt heb ik, met uitzondering van een paar jaar een rose omafiets, nog nooit een eerstehands fiets heb gehad!!!
@Joke61; De gedichtjes zijn echte Joepies. Ilk ben een tijd stil geweest op deze site vanwege de liefde. De liefde duurt nog steeds voort (Martine78). Zij heeft de poeet in ruste na jaren weer laten ontwaken.
hasi1962en paul@:
jaaa! lekker van de zomer de strabrechtse heide opfietsenv via de Rielsedijk Geldrop en dan bij de Hut v Mie Pils koffie met appelgebak happen! als (oud) Eindhovenaar 'moet' je dat wel wat zeggen niet?
Rick67:Precies! wat tape om je stuur psychisch met je doet hè! ;o)
mijn eerste fiets kreeg ik toen ik 6 was, een groene met zwarte banden. 2 jaar later werd hij gestolen op de kermis. Op mijn 10e kreeg ik mijn tweede fiets, een tweedehandsje dat binnen 3 maanden kapot was, frame in twee delen. Ik kreeg toen een nieuwe fiets, maar die was na 2 jaar te klein en trapte heel zwaar. Op mijn 13e kreeg ik mijn eerste grote mensen fiets, wat was ik trots.
@Steven1970: Nou en of! Ook veel gefietst van Woensel via Leende en de Achelse Kluis en de Malpie over Valkenswaard weer terug. Mooie fietstochten en altijd in Valkenswaard een trappistje drinken. Godnondeju, ik krijg er zo weer zin in. Maar hé, straks samen met Kimi voorop de fiets in zo'n fietsstoeltje, en dan lekker kletsen met 'm. Ook leuk!
Toen ik 4 was kreeg ik mijn eerste nieuwe fiets. Omdat ik het enigste meisje was had ik geen afdankertjes. Alhoewel, dat zou ook niet lukken want één van mijn broers presteerde het om binnen een jaar een fiets totaal te vernielen. Mijn tweede kreeg ik toen ik 11 was en toen ik slaagde voor mijn Mavo-diploma de derde. De eerste was een donkerrode/paarse waarbij de stang verwijderd kon worden, dus een meisjes en een jongensfiets. De tweede een groene en de derde een zwarte opoe-fiets. Deze laatste fiets werd gestolen toen ik aan het werk was. Zonde want de fiets was nog geen jaar oud en ik was blij met mijn fietsie.
Ik ben geboren in 1974 en opgegroeid in de tijd van de oerdegelijke fel oranje, blauwe en groene Poly fietsen. Je had ze in verschillende maten waarbij de even nummering correspondeerde met de leeftijd (volgens mij had je de reeks van Poly 4 t/m Poly 12). Deze fietsen waren ook tweedehands gewild vanwege de solide bouw. De laatste tien jaar zijn ze langzaam uit het straatbeeld verdwenen. Ken niemand anders deze fietsen?
Mijn eerste fietsje denk ik ook met 5. En blokken op de groei. Of het een nieuwe fiets was? Geen idee Ik kreeg wel een poppenmandje voor op het stuur
Jaa Paul60; als ik daaraan denk worrik kei warm van binnen! ik kannie wachte! Ja, naar de Achelse kluis…Des een pittig stukske trappe! Later, toen ik de bierleeftijd had, was t ook altijd als we terug van het Eurostrand (nu kempervennen) of t E3 strand terugfietste, ook altijd trappistje pakke met grenadine op zon typisch Brabantsch ouderwets terrasje vol gebruinde dagjesmensen die moe maar voldaan zijn…Ik krijg meteen zin in lekker weer nondeju…
leuke site is dit
dat heb je goed gezien maarten!
ik kreeg een oranje fiets met zei wiltjes
later die van me boer en die was groen echt een lelijke fiets
Lichtblauw met roze/rode dikke russische banden, ik zie hem nog zo voor me. Ik mocht van mijn (ongeduldige) vader een blokje met zijwieltjes en daarna vond ie dat ik het zou moeten kunnen dus wieltjes eraf. Helaas(voor mijn vader) was ik een dromerig kind dat totaal geen intresse voor fietsen had. Je moest veel te veel opletten en dat ronddraaien van de trappers vond ik ook maar niks. Heb huilend met de fiets aan de hand gelopen tot mijn vader het zat was. Een vriendje uit de straat achter ons liep heel toevallig met zijn oude step door de straat toen mijn vader hem riep. Of ie wou ruilen?? Nog geen vijf minuten later stond zijn moeder op de stoep om de fiets terug te brengen, zij kon zich niet voorstellen dat iemand een splinternieuwe fiets zomaar ruilde voor een oude step. Het heeft even geduurd voor de vrouw het doorhad maar de ruil is gebleven zoals ie was. Twee kinderen gelukkig hij met zijn fiets en ik met de step die ik gewoon op mijn tempo mee kon nemen aan de hand. Ik heb het fietsen trouwens wel geleerd want tegenwoordig gebruik ik heel vaak de fiets
Mijn eerste echte fietsje na de driewieler was een grauw groen massief exemplaar met een groot bruin leder zadel, witte bandjes (formaat step) en olifantdikke vierkante stangen.
Leren fietsen leerde ik al snel en het was voor mij alsof ik kon vliegen.
Heerlijk vond ik dat toen en vind ik het eigenlijk nog steeds!