Koloniehuizen
Link naar dit artikel Op donderdag 16 februari 2006 geschreven door Jo Pinxt
Het was bestemd voor bleekneusjes en gezinnen waarvan veelal de moeder tot rust moest komen.
In ons gezin was het een combinatie. Met mijn twee jongere broertjes ging ik na sinterklaas in 1953 voor 6 weken naar de bossen in Beunde te Zuid-Limburg. Het koloniehuis heette Huize Overbunde. Voor het eerst 6 weken van huis. Letterlijk werd ik al huilend de bus ingetrokken door een non met van die witte flappen om haar oren.
Nadat de busdeur gesloten was kreeg zij iets van een schreeuwende ekster. Wij als kinderen werden stil zwijgende musjes. Nee, het werd geen schoolreisje. Afdalend vanaf de kruisberg richting Maastricht zag je rechts boven de dennenbomen het torentje van het “kasteel” uitsteken. In mijn fantasie het kasteel van een lieve Fee. Eenmaal aangekomen bleek het van Assepoester te zijn.
Alles in het gebouw was groot en kil. Een eetzaal met pannen waar je helemaal in kon verdwijnen. En dit net na Sinterklaas en de legende waar drie broertjes levend gekookt worden in een grote pan. Smakelijk eten was er niet bij. Stevige havermoutpap met klonten tijdens het ontbijt. Niet gegeten, dan stond die om 12 uur opgestijfd, met lepel erin, weer op je plek. In de slaapzaal, kroop ik angstig onder de dekens wachtend op het morgenlicht.
Stumpers waren de bedplassers. Openlijk werden zij voor schande gezet met vertoon van hun natte ondergoed. Het twee aan twee lopen op marsliedjes hoorde ook tot het ritueel. Ik trek mijn wandelschoenen aan en wandel overal, falderie, valdera de wereld is van mij. Vergeet het maar. Een paar hoge schoenen en een paar gympies hadden wij bij ons. Deze laatste werden ook gebruikt voor lijfstraffen. Menige tattoo heb ik tijdelijk op mijn billen gehad. En als de wereld van mij geweest zou zijn had ik al lang weer thuis gezeten.
Op vrijdagavond werden we door de ziekennon gecontroleerd op hoofdluis en andere ongerechtigheden. Stond je niet keurig in de rij dan bracht een venijnig kneepje in je bovenarm van haar daar verandering in. Behandeling daarvan was er niet bij. Avond aan avond keek ik tijdens het afroepen op mijn knieën uit naar een postkaartje van thuis. Een kwam er met Kerst.
Nooit heb ik in mijn leven zoveel heimwee gehad. Moeder moest beloven bij thuiskomst dit ons nooit meer aan te doen. Een jaar later gingen wij op herhaling.
Er bestaat een site over Overbunde. Zeker de moeite waard om te lezen. Mijn uitvoerig verhaal op deze log heb ik hier beknopt weergegeven.
Wel ben ik benieuwd hoe anderen het koloniehuis ervaren hebben. Ik denk hierbij aan Bunde Boschhuis, De Heuvels in Nunspeet, Elspeet, Vierhouten, Egmond aan Zee, Kadzand.
Zelf heb ik vele jaren later in Nunspeet in het oude koloniehuis gewerkt als unithoofd. De koloniestatus was twee jaar voorbij maar de directrice toonde er nog alle kenmerken van.
Feed
Trefwoord(en): Beunde, Bunde Boschhuis, De Heuvels, Egmond aan Zee, Elspeet, Kadzand, Maastricht, Nunspeet, sinterklaas, Vierhouten
Ik scrollde naar benee en inderdaad! Jo PinXt! die sfeer van zijn logjes altijd hè! Somber en streng maar ook soms heerlijk oubollig en knus.
Mijn mama was een bleekneusje hihi. Een bedplassertje en een stressmeisje die geregeld klappen kreeg van stiefvader (mijn niet biologische opa). Ze vond t zoo fijn daar, dat ze niet meer terug naar huis wilde. Ik zal es vragen waar zij op kolonie zat. De brieven die ze naar huis schreef heeft ze nog. Maar dus niet zoals Jo. Mijn moeder had het heerlijk en wilde er blijven dus. Ze is van 1949, dus ik gok dat het eind 50-er, begin 60-er jaren geweest moet zijn.
Mijn verhaal over mijn kolonietijd heb ik al verteld op een site over bleekneusjes. Ik heb dat verhaal gekopieerd en hier nog eens gezet. Met hier en daar een kleine aanpassing en aanvulling.
Ik was ook zo'n bleekneusje. In de 2e, 4e en 6e klas moest ik naar de kolonie. De eerste en tweede keer was dat naar Bakkum, het St Antonius Kindertehuis. Alle kinderen kwamen en gingen dezelfde dag, bebracht door hun ouders. Ik weet van die tijd niet zo heel veel meer. Wel dat ik de dagelijkse boswandelingen leuk vond. Ook het spelletjes spelen op het grasveld, binnen spelen, televisiekijken met alle kinderen tegelijk, het zijn voor mij aangename herinneringen. Op de helft, na 3 weken, was het bezoekdag. Geweldig, dan kwamen alle ouders tegelijk. Iedereen bracht kadootjes mee voor zijn kinderen. In Antonius was het de gewoonte dat iederen op dezelfde dag arriveerde en ook weer naar huis ging. Wat me ook nog bijstaat zijn de zondagen daar. Dan waren de leidsters niet in uniform maar in hun zondagse eigen kleren. de directrice zette dan een koffergramofoon in de eetzaal en draaide dan plaatjes onder het eten. Dat vond ik heel gezellig toen. Buiten de heimwee om heb ik aan die 2 x 6 weken geen slechte herinneringen. In de 6e klas moest ik opnieuw naar de kolonie, nu naar Egmond Zee. Ik werd door mijn ouders weggebracht en toen we de "oprijlaan" opliepen zei mijn moeder:"voor dat raam zat Marion te wachten". Mijn zus was twee jaar eerder in hetzelfde tehuis geweest en had blijkbaar na 6 weken op de ophaaldag voor een raam zitten wachten. Laat achter dat raam nou net de jongenseetzaal zijn in mijn tijd. Dus de eerste week zat ik bij elke maaltijd te denken: "over 6 weken zit ik ook voor dat raam." Wat een narigheid was dat. De heimwee vrat me helemaal op. De tweede avond dat ik er was gingen we (de oudste jongensgroep), naar het kombuis. Dat bleek een kelder te zijn die als een soort clubhuis was ingericht voor onze groep. Ik had een stripboekje gepakt en moest dat wegleggen. Ik gooide het door de lucht op een kast. De leidster werd boos en vroeg of ik dat thuis ook zo deed. Wat voelde ik mij op dat moment eenzaam en verlaten. Zo'n verdriet voor een 11-jarige. Nee, niet echt leuk die eerste week. Maar de zon zou spoedig doorbreken. Na een week had ik twee vrienden. Jan P. en Louis S. Ook in Egmond was het elke dag wandelen geblazen. Naar zee, door de duinen, door de bossen. Tijdens het wandelen was het min of meer gewoonte om liedjes te zingen. Daar deden we allemaal aan mee. Nu ik er op terug kijk moet dat voor de inwoners van Egmond wel een raar gezicht zijn geweest, 11 a 12 van die zingende jongens met een zuster erbij, maar zelf vond je het heel normaal. De boze leidster van de tweede dag werd binnen een mum van tijd mijn favoriet. Wat een leuk en aardig mens was dat. Er waren 6 groepen in het tehuis. 1e en 2e klassertjes jongens, idem meisjes. 3e en 4e klassers jongens, idem meisjes en 5e en 6e klassers jongens (meisjes). Elke groep had een eigen slaapzaal en eigen groep leidsters. Wandelen ging per groep maar bij het spelen rond het tehuis voor en na het eten liep iederen door elkaarin de grote zandvlakte voor het tehuis. De oudste groepen jongens en meisjes deden in de avond als er geen tv werd gekeken veel samen. Knutselen, volksdansen en meer creatievieteit. Ik raakte bevriend met twee zusje uit Best. Die vonden het helemaal niets om in de kolonie te zijn. Elke dag sprak ik met hen over ontsnappen. Ik praatte maar een beetje met ze mee omdat ik ze aardig vond, maar ìk wou beslist niet weg. Op een dag wandelden we langs de voetbalvelden van Egmondia en riep ik dat ik hier nog gevoetbald had. "Dat kan niet" riepen alle andere jongens. Toch wel, Alkmaar is maar 8 km hier vandaan. Dat vonden ze toch maar raar, dat iemand zo dicht bij huis naar de kolonie ging. De meesten kwamen uit het zuiden van het land.
3 keer per dag eten, heerlijk eten over het algemeen met veel gezelligheid en grappen en grollen tijdens de maaltijd. Om 4 uur een beker Olvamit met melk, een broodje met stroop en een appel. Ondanks al dat eten ben ik daar niet veel aangekomen, wat toch wel het doel was. Ik heb nu eenmaal een schriel postuur. 's Avonds douchen, elke dag en dan wachten tot de zuster het warme water uitdeed want stoere mannen douchen met koud water. Dit was op eigen verzoek van ons, op initiatief van Louis, die was erg bezig met "sterk" worden. Dus denk niet de zuster dat deden om ons te harden, nee het moest van ons zelf. In Egmond mocht er geen bezoek komen. Alleen als je moest overblijven, nog een periode van 6 weken. Wat een mazzel had ik, ik mocht blijven. Hoera nog 6 weken. Mijn ouders kwamen op visite en namen mij gewoon mee naar huis voor een dagje. Even thuis spelen met mijn buurtgenootjes, kijken naar twaalf jonge poesjes (3 moederpoezen) die met zijn allen in een zinken teil lagen en hup, weer naar Egmond Zee. Tijdens mijn 2e 6 weken kwamen er twee jongens uit Groningen. Peter en Freddy V. Dit werden mijn beste vrienden in mijn kolonietijd.
Een van de leidsters was een Belgische. Wat een lieve vrouw was dat. Die heeft eens een keer een wandeling gemaakt met ons via het strand naar Bakkum, door de duinen naar de Zeeweg en dan zouden we via die Zeeweg terug naar het tehuis lopen. Dat was veel te veel voor ons. Halverwege Bakkum en Egmond Binnen konden we niet meer. Toen heeft ze ons langs de kant van de weg gezet en heeft bij haar thuis in Egmond Binnen de auto gehaald en ons zo in twee groepjes naar huis gebracht. Wat een avontuur vonden we dat. Diezelfde leidster nam ook in kleine groepjes pupillen mee om een tochtje te maken. Ik ben met haar en haar man en twee andere jongens naar het Muiderslot geweest.
Eens een keer mocht ik samen met Louis S. van de directrice een boodschap brengen naar de kok. Die woonde vooraan op het terrein bij de ingang in een bungalow. Daar hebben we de hele verdere middag gezeten en gekeuveld met de kok en zijn vrouw. Die mevrouw zat in een rolstoel en vertelde ons dat ze in haar tienerjaren nog me had gedaan aan de Nederlandse Turnkampioenschappen. Dat heeft indruk gemaakt. Als 11-jarige zo'n verhaal te horen en dan te zien dat ze aan een rolstoel gekluisterd was, was niet mis, dat deed je wel iets. Andere herinneringen zijn; in de avond natuurlijk televisie kijken, leidsters die je tracteerden op een ijsje bij de midden- strandafgang, Ajax die zijn eerste Europa Cup wint, bijna elke dag ansichtkaarten van thuis.
Het enigste minpunt wat ik aan die tijd heb overgehouden is dat ik van zijn levensdagen geen griesmeelpap of - pudding meer eet. Niet dat het vies was, integendeel, maar 5 dagen in de week en dat 12 weken lang is een beetje veel van het goede. Mijn vrouw snapt dit nog steeds niet. Ik vond het erg om naar huis te gaan. Niet dat ik het thuis slecht had, maar ongeveer aansloot op mijn verblijf, nog 3 keer een middagje of hele dag terug geweest. Een van die keren had de keukendienst speciaal voor mij in een apart kamertje het eten opgediend. Ik was immers gast,maar ik was met de andere jongens gewoon in de eetzaal gaan zitten.
Ik heb op de site waar ik dit verhaal voor het eerst "gepubliceerd" heb, veel nare verhalen gelezen. Bedplassers die voor schut gezet worden, uitgespuugd eten opnieuw doorslikken, eten wat je niet lust iedere keer opnieuw voorgezet krijgen, er was een hoop narigheid en leed in de kindertehuizen. Al die negatieve dingen heb ik gelukkig niet gezien in de tijd dat ik in de kolonie was.
Een log voor de degene geboren eind 50, begin 60. Helaas……ik zal even wachten. Netjes opgevoed, he?
Op de vraag naar de zin van het leven, antwoordt een ieder met zijn levensverhaal (Wim Kayzer).
als ik dit zo lees , ben ik errug blij dat mij dat bespaard is gebleven , ik zou in 1978 naar een vakantiekolonie hebben gemoeten, maar mijn moeder besliste anders…. pfieuw!
Wat een verhaal Jo, met recht een jeugdtrauma! Zelf is mij dit gelukkig bespaard gebleven, maar ja ik ben dan ook van 1960, dat waren weliswaar ook andere tijden dan nu, maar de dingen die jij beleefd hebt, verschrikkelijk gewoon!
Tja ik kan een uitgebreid vehaal houden over mijn periode in medisch kindertehuis Kinabu in Soesterberg , maar volgens mij volstaat een link naar mijn weblog hierover. Daar staan vehalen van anderen en mij. In die verhalen kun je lezen hoe kinderen dit hebben ervaren.
Er is over het fenomeen koloniehuizen is in 2003 een aardig boekje verschenen.
De verhalen die daar in staan zijn niet allemaal even positief als het gaat over de handelswijze van die huizen. Veel kinderen hebben daar behoorlijke trauma's opgelopen.
Als Erres hier nog is, ik heb je antwoord gegeven op je 'sherbet' vraag!
Ik ben zelf een ontzettende huismus moet ik zeggen.
Als ik dit bovenstaande verhaal dan ook lees, lopen de rillingen over mijn rug. Leven in een instituut (zoals kindertehuizen, verpleeghuizen) lijkt mij echt geen pretje . Ook al is het maar voor een paar weken.
Ik kan mij de heimwee ook zo goed voorstellen, die kinderen daar hebben gehad. Ik had daar als kind ook ontzettend last van, meestal al na één nachtje logeren.
Ik heb in de zorg ook van veel oudere patienten de meest vreselijke verhalen gehoord van hoe het voor kinderen destijds is geweest "onder het regieme van de nonnen" Nonnen horen blijkbaar ook thuis in het rijtje van ballet- en badjuffen
Als ik wel eens reportages zie uit landen waar kinderen leven onder zulke omstandigheden als hierboven beschreven, dan wil ik eigenlijk wel direct afreizen om ze op te halen en in huis te nemen. Maar dat kan natuurlijk niet ;(
Gelukkig heb ik hier geen enkele ervaring mee. Ik kom zelf uit Castricum/Bakkum dus ken het kindertehuis St. Antonius wel uit het verhaal van Roefel. Nooit geweten wat dat tehuis eigenlijk inhield.
Jo,
Het verhaal doet bijna Dickens-iaans aan. Gatver, hoe kun je zo met kinderen omgaan. Ik was wel een bleekneusje en veel ziek vroeger, maar heb dit gelukkig niet hoeven meemaken.
De verhalen over de koloniehuizen ken ik van de moeder van mijn beste vriendinnetje van vroeger. Zij werkte in een koloniehuis in Egmond a/Zee, foto's hiervan heb ik vaak gezien en ook de verhalen gehoord. (na de bleekneusjes heeft de Baghwan een tijdje dit koloniehuis als onderkomen gebruikt). Het koloniehuis in Bergen a/Zee staat er nog steeds, heet 'het Zeehuis' (= een soort jeugdherberg geworden), ben daar ooit op werkweek geweest, wist toen niet wat voor een soms vreselijke toestanden daar hadden afgespeeld.
Ik begrijp niet helemaal hoe ouders hun kinderen naar een koloniehuis hebben kunnen laten gaan, terwijl de berichten hierover niet echt erg gezellig waren.
Wat vreselijk zo'n ervaring. Is het nog wel helemaal goed gekomen met je Jo? Ik moet er niet aan denken om mijn kinderen zoiets aan te doen.
Nou Jo, dat viel niet mee! Hoe dat toch heeft kunnen gebeuren, vreselijk! Ik heb zelf gelukkig niet in zo'n koloniehuis gezeten. Ik herken wel de verhalen over strenge nonnen.
Toen ik als 4-jarige in het ziekenhuis lag en de vanillevla niet meer lustte (al genoeg gegeten), kreeg ik die 's avonds en de volgende dag en die dag daarna gewoon weer voorgeschoteld met etenstijd ('s morgens, 's middags en 's avonds). Er werd naar mij gesnauwd dat ik eerst die vla op moest eten voordat ik weer iets anders kreeg. Ik kreeg het niet door mijn keel.
Toen ik in tranen was bij het bezoekuur en mijn vader vertelde dat ik steeds weer die vla voorgeschoteld kreeg, heeft hij eens een hartig woordje met die non gesproken. Toen kreeg ik weer gewoon te eten wat de anderen kregen, maar ik werd helemaal doodgezwegen.
Heel gemeen; een kleuter doodzwijgen. Onmenselijk.
Je begrijpt dat ik never de nooit geen vanillevla meer eet; dat is echt een jeugdtrauma.
Jo, hoe heette dat huis in Nunspeet ook alweer?
@Joke6, in 1971 zat ik in dat koloniehuis. Hoe heette die moeder? weet jij dat nog? Mischien gaat er bij mij een belletje rinkelen.
En mensen, sorry voor mijn lange verhaal. zal het niet meer doen, maar dit riep zoveel herineringen op, kon het niet laten die te delen….
@roefel: die moeder heet Ank Noorman, kwam uit Groningen maar werkte in de jaren vijftig in Egmond a/Zee. Ik had een tijd geleden nog een site over koloniehuizen in Nederland gevonden. Soms kom je opeens wat tegen op het internet. Deze site doorgegeven aan Ank Noorman, stonden prachtige oude groepsfoto's op.
Zat jij in het koloniehuis wat later van de Baghwan werd (bij Bad Noord) of in het witte koloniehuis bij Bad Zuid?
Maar wat doet een Alkmaarder nou toch zo dichtbij in een koloniehuis, drie x lang uit en je was weer thuis!
Heb je later weleens een bezoek gebracht aan het koloniehuis?
@Joke61 Nee jammer, de naam Ank Noorman zegt me helaas niets. Ik zat in het koloniehuis wat nu van de Bagwan is. Het heette toen St. Joseph. Ik kom er af en toe nog wel eens langs als we toevallig in Egmond zijn.Je schijnt er een rondleiding te kunnen krijgen, maar dan word je wel overspoeld met Bagwan ideen en daar heb ik niet zo'n trek in. Ik zou wel eens in mijn 1tje door dat gebouw willen dwalen op zoek naar sentimenten. Heel soms droom ik er zelfs van, leuk. Ik weet ook niet waarom ik zo dichtbij naar de kolonie moest.
http://www.vakantiekolonie.nl Deze site heb ik gevonden, als jij een ander weet houd ik me aanbevolen.
@roefel: dat was de site die ik ook had gevonden. Die moeder werkte in Kerdijk.
Je zou zeker een keer het gebouw van binnen moeten gaan bekijken.
Een jaar geleden heb ik samen met een goede klasgenoot door mijn oude lagere (ter voorbereiding van m'n reünie van de 6e klas) en middelbare school gedwaald. Heerlijk!
Rene,
Het koloniehuis heette Boschhuis-De Heuvels.Lag aan het Groenelaantje in de bossen bij Nunspeet.Het maakte onderdeel uit van het Centraal Genootschap voor Kinderuitzending.Het hoofdbureau was gevestigd in Amsterdam.Dit genootschap had koloniehuizen in Noord- en Zuid Holland.Vooral in de duinen.Daar naast op de Veluwe,als Nunspeet,Vierhouten en Elspeet.Ik begrijp heel goed dat verschillende generaties hun verblijf anders ervaren hebben.Mijn periode 54-55 was daar een afschuwelijke tijd.Dat mijn ouders daar voor kozen was onwetendheid.Het was een afgeschermd fort waar ook zij geen toegang hadden.Geleidelijk aan met de voortgang van de jaren kwam er openheid en conformeerde zij zich gelukkig steeds meer met de maatschappij.Echter een gesloten instituut ontmandel je niet zo snel,net als een secte.
Nee, dit is mij gelukkig bespaard gebleven.
@Ludmilla: Dickens-iaans? Meer Orwell-iaans!
Of Kafkaans: heeft een verhaal In de strafkolonie.
#Charles: waar moet ik zoeken?
Gek dat zo'n koloniehuis door verschillende mensen zo verschillend is ervaren. Het zal voor een groot deel ook hebben afgehangen van de leiding, de regels e.d. Ik heb het zelf nooit meegemaakt (en ik neig ernaar om er 'gelukkig' aan toe te voegen). Jee Jo, jij hebt heel wat meegemaakt.
De vakantiekolonie ken ik alleen van de verhalen van mijn moeder.
Dan gaat het wel over begin jaren dertig!
Mijn moeder ging naar Egmond aan Zee. Ik heb van haar nooit dit soort gruwelijke verhalen gehoord. Ze vond het weliswaar niet leuk om thuis weg te zijn, en het was ook best streng. Bordje leeg, op tijd slapen, 's middags verplicht een poosje slapen enz. Klonk altijd een beetje als Rust, Reinheid en Regelmaat.
Nou moet het wel een protestants huis geweest zijn waar zij geweest is. Zou het dan toch aan de nonnetjes gelegen hebben? Wat was er dan met die vrouwen, want eigenlijk is dit gewoon kindermishandeling. En weer: niemand die er iets aan deed!
Het klopt wat je schrijft. Mensen die je in je kindertijd tegen komt bepalen voor een deel je verdere leven. Gelukkig ben ik ook veel lieve mensen tegen gekomen. Dat heft negatieve gevoelens ook weer op. Daar naast geloof ik ook in eigen kunnen. Je kunt als mens blijven hangen in het negatieve van het glas is half leeg,of het glas is half vol. Voor mij altijd het laatste. Met de begrippen Rust,Reinheid en Regelmaat werd ik tijdens mijn pedagogische opleiding in de kinderbescherming ook doordrenkt. En die sociale academie in Enschede was katholiek. Nog steeds ben ik van mening dat een opgroeiend kind hier mee gebaat is maar wel zonder harnas. Of het aan al die nonnen gelegen heeft? Ik schrijf van niet. Ook daar waren lieve vrouwen tussen. Ook zij blijven een afspiegeling van onze samenleving. Je hebt rot meesters en juffen,politie,werkgevers,buurtgenoten en e-mailers. Maar toch,al die anderen blijven mijn glas steeds half vol maken.
Lia schreef:
quote:En weer: niemand die er iets aan deed!
De verhoudingen lagen toen anders Lia. Ik weet nog dat mijn moeder mij vertelde dat ik als kind bijna was overleden tijdens een operatie. Dat kwam omdat ik een ziekte heb die niet zoveel mensen hebben. In het toenmalige Amsterdamse Wilhelmina Gasthuis ging ik onder het mes. Het WG was een academisch ziekenhuis en er werd nogal eens iets gedaan ten behoeve van de educatie of het onderzoek.
Mijn moeder was natuurlijk verschrikkelijk overstuur en vroeg aan de hoofdzuster te hoe het met haar kind ging. De hoofdzuster schudde mijn moeder door de war met de mededeling dat mijn moeder niet zo moest zeuren en dat ik door een professor geopereerd werd en dat mijn moeder zich daar maar mee gelukkig moest prijzen.
Ik weet nog dat als je in het ziekenhuis lag in de jaren zestig en de artsen kwamen op hun ronde dat je niets mocht zeggen(ook de volwassenen niet)tegen de artsen en strak ingepakt in een haarscherp opgemaakt bed lag. Je kunt het je nu niet meer voorstellen, maar mensen hielden zich ook aan die regels.
Tenslotte was de dokter een geleerd mens en die wist wel wat goed voor je was, ook al was dat niet zo, dan was het toch zo.
Iedereen kent denk ik nog wel voorbeelden uit die tijd in andere situaties.
De kerk, het gezag(politie) en de overheid waren degene die de dienst uitmaakte.
@ René, indrukwekkend verhaal, jij hebt in je jeugd ook het nodige moeten doorstaan.
Bij het lezen van het verhaal van die doktersrondes komen er bij mij ineens herinneringen boven van een Engels ziekenhuis, waar ik eens gewerkt heb (opleiding). Daar deden we 's morgens samen met de beide hoofdzusters een ronde langs de patienten. Aan het voeteneinde van ieder bed begonnen de hoofdzusters elkaar in het oor te fluisteren wat er allemaal aan de hand was met desbetreffende patient. Echt waar. Ik was met stomheid geslagen!
Alle studenten waren stil en probeerde te verstaan wat er gefluisterd werd tussen de hoofdzusters. Per slot van rekening moesten wij die info als studenten toch ook hebben omdat die patienten de rest van de dag aan ons toegewezen werden.
Mijn verontwaardiging hierover werd niet begrepen, zo ging het altijd en daarmee uit.
Ook ik heb in een koloniehuis gezeten. Het was in april, mei, juni en juli 1966. Mijn "probleem"was slecht eten en bedplassen.
Ik zat in Huis ter Duin in Egmond aan Zee.
Kan toch niets anders zeggen dat ik, ondanks dat ik het niet leuk vond van huis weg te zijn, een leuke tijd heb gehad daar met hele lieve verzorgers.
Er zijn mij maar 2 nare herinneringen bijgebleven. Net zolang in de eetzaal moeten blijven totdat mijn bord leeg was (koude pap) en 's morgens mijn (natte) lakens in de waskist doen die in de gang naar de eetzaal stond. Daar stonden al kinderen te wachten voor het ontbijt en dan kreeg je een heel koor dat zong "wilma heeft in haar bed geplast".
Eén naam herinner ik me nog. Egbert.
Ook ik heb in een koloniehuis gezeten. Het was in april, mei, juni en juli 1966. Mijn "probleem" was slecht eten en bedplassen.
Ik zat in Huis ter Duin in Egmond aan Zee.
Kan toch niets anders zeggen dan dat ik, ondanks dat ik het niet leuk vond van huis weg te zijn, een leuke tijd heb gehad daar met hele lieve verzorgers.
Er zijn mij maar 2 nare herinneringen bijgebleven. Net zolang in de eetzaal moeten blijven totdat mijn bord leeg was (koude pap) en 's morgens mijn (natte) lakens in de waskist doen die in de gang naar de eetzaal stond. Daar stonden al kinderen te wachten voor het ontbijt en dan kreeg je een heel koor dat zong "wilma heeft in haar bed geplast".
Eén naam herinner ik me nog. Egbert.
ik zat in De Heuvels in Nunspeet 10 maanden lang,ze kwamen mij maar niet ophalen,later hoorde ik pas dat mijn ouders een zeer ernstig ongeluk hadden gehad, niemand die daar iets over vertelden dat was toen gewoon zo…..onbegrijpelijk
Dit is mij idd gelukkig ook bespaard gebleven, maar heb wel een video reportage gezien erover: Deze heet:
" Bleekneusjes:# Bleekneusjes: documentaire over de vakantiekolonies waar magere bleekneusjes uit de stad naar toe gingen voor een gedwongen vakantie. Om aan te sterken kregen ze veel te eten en werd er in de buitenlucht gewandeld. Voor sommigen een nachtmerrie"
te verkrijgen op www.sabn.nl (bij Infotheek)
Mijn twee broers en een van mijn 5 zussen hebben in het kolniehuis in Vierhouten gezeten in 1966. Eind november waren ze weer thuis. Ze hadden alleen maar negatieve verhalen erover. Door naar hun herinneringen aan dat koloniehuis te luisteren heb ik ontdekt dat het eigenlijk concentratiekampen waren.
Beste Eric,
Concentratiekampen,vind ik niet kloppen. Daar werden mensen dood gemarteld,Dit was niet in een koloniehuis.Een ijzeren wetgeving was er wel.Beide gaven je echter geen keuze vrijheid.Als je dit bedoelt ben ik het met je eens.
Ik heb nog eens nagedacht over wat René hierboven schrijft.
Jazeker lagen de verhoudingen in die dagen anders.
Ook ik moest het niet in mijn hoofd halen om mijn ouders tegen te spreken, en een uniform boezemde me ontzag in, om van een witte doktersjas maar niet te spreken.
Maar toch, verreweg de meesten van deze "gezagsdragers" waren er niet op uit een ander te vernederen en te mishandelen.
Gezag hebben is toch niet synoniem aan het uitleven van je eigen frustraties.
Ik ben gewoon nieuwsgierig naar het waarom van dit gedrag en zou graag eens zo'n zwemjuf, non of schooljuf (vaak vrouwen dus ook!) nog eens spreken en ze dan ook vragen hoe ze er nu over denken.
Ik zou graag in contact komen met personen die vroeger als kind in de
"Bijsterbos' verbleven, dit was een herstellingsoord voor mindervaliden
kinderen. Mijn verblijf was ongeveer in 1948 of 1949.
Ik heb een paar weken door gebracht in Koloniehuis Ketelaar te Ellecom, ik vond het er vreselijk. Maar ze hadden wel een leuk hondje "beertje". Toen mijn ouders jaren later een hond namen, mocht ik de naam verzinnen. Dat werd ook "beertje", want dat vond ik echt een honden naam. Volgens mij is het huis inmiddels afgebroken en is het terrein door dure villas bebouwd. Ik herinner me een bezoek aan een grote kei, die door een reus op een kerk was gegooid, de kerk was in de grond gezakt, de hand afdruk van de reus stond nog in de kei.
Ronald
Ellecom ken ik ook.Het was van het zelfde Centraal Genootschap voor Kinderuitzending uit Amsterdam.Het lag aan de doorgangsweg van Arnhem.In de tijd 72-76 kwam ik er beroepsmatig.Ik herinner mij nog een soort sere aan de straatkant.Wanneer verbleef jij er?
Ook ik heb in het St Antonius in Bakkum gezeten.Kan me nog wel de wandelingen naar het strand herinneren.Voor de grote zaal langs richting het bos en dan door een smal paadje vol met brandnetels naar het grote bospad.dat pad leidde ons naar het strand.En onderweg het clublied van St Antonius zingen.
Op zondag ochtend inderdaad de pick up aan onder het ontbijt.Ritme van de regen van Rob de Nijs.was toen erg in.En heerlijk op zondag geen vieze havermoutpap met klonten.Toch meen ik me daar een prettige tijd aan te herinneren.
Ik ben in 1950 6 weken in het Kinderhuis te Heelsum geweest, ook een koloniehuis van het Centraal Genootschap. Ik herinner me nog de afschuwelijke pap, de rabarber die niet te vreten was omdat het zo zuur was en de wekelijkse wasbeurt in een ruimte die vergeven was van de lysollucht. Ik was toen een bleekneusje uit de Mijnstreek in Zuid-Limburg. Inmiddels woon ik alweer meer dan 40 jaar op de Veluwe en kom geregeld in Heelsum. Het huis bestaat al lang niet meer, maar ik weet nog exact de plek waar het gestaan heeft. Maar nare herinneringen aan die tijd? Welnee, je wist niet beter en het was goed voor je gezondheid (zei men).
Een vriendin van mij is trouwens eind jaren '60 directrice geweest van "De Heuvels" in Nunspeet.
Heel leuk om ook ervaringen van anderen te lezen.
Bert
Was dat toen Zuster Baas of juffrouw Klein?Ik werkte daar van eind 72 tot 76.
Halo allemaal
Daar ik in twee kolonie huizen heb gezeten zoek ik foto's van deze tehuizen, ik weet niet of iemand mij daar aan kan helpen maar ik probeer het toch maar.
Het gaat om het volgende:
Ik heb tussen 1955 en 1957 meerdere malen vertoeft in: Trein 8.28 als ik het goed heb is het adres Nieuwe weg 26 te Soest.
Het was een wit gebouw met als ingang een stenen trappetje
en de eetzaal was vrijgroot met veel ramen ik heb zelf alleen nog maar een kleinfototje met mijn moeder op het trappetje maar ik zoek een overzichts foto.
Van af 1957 tot 1964 ben ik heel veel geweest in het Amsterdamse vakantie koloniehuis in zandvoort.
Ik verbleef daar eerst steeds 6 weken en daarna steeds 3 maanden en ik was wienig thuis.
Jammer genoeg heb ik daar geen foto's van.
Na Zandvoort heb ging ik naar het gezondheids kamp in Hummelo voor 6 maanden en daarna heb ik anderhalf jaar gezeten in het internaat in Beekbergen.
Ik probeer van deze tehuizen overzichts foto's tekrijgen zodat mijn herinneringen weer tot leven komen en wanneweer ik er met een ander over praat ik die geen kan laten zien hoe het was.
In ieder geval een ieder bedankt bedankt
kleuterhuis pr.marijke zeist
zijn er mensen die ook in dit koloniehuis hebbben gezeten of gewerkt,laat het mij weten
misschien heb je een of meer foto"s.
ik heb er ook een paar.
ik zat er in december 1955.
arno vissers nwe.leuvenaarstraat 85 4811 ml breda
kkleuterhuis PR.MARIJKE ZEIST.
IK WIL DE MENSEN BEDAKEN DIE MIJ HEBBEN GEHOLPEN MET
GEGEVENS OVER MARIJKE.
IK BEN WEL BLIJ IN DIT HUIS GEZETEN TE HEBBEN EN VOORAL ALS IK DE VERHALEN VAN ANDERE HUIZEN LEES.
VOORAL DANK AAN BERLA
ARNO VISSERS.
ik ben in okt.1948 6 weken in" önze woning"in Nunspeet geweest.
Het huis is nu gesloopt. Er heerste daar een streng regime.Als enige uit de klas moest ik daar naar toe. Melk met vellen drinken,
alles opeten tot overgeven toe.
Namen die ik me nog herinner zijn: Emmy Imanse uit Lisse,Martje Hooymeyer,Elly van den Berg uit Delft Rietje van Diggelen uit Hazerswoude.
tja ook ik was een van die bleekneusjes die moesten bijkomen in een kolonie
ik heb in egmond aan zee en in bunde gezeten
kan me herinneren dat ik het niet echt prettig vond in egmond met die strenge nonnen.
heb er dan ook weinig van onthouden
in bunde was het beter
ik ben (was)een cara patient en mocht s middags op een veldbed in de bossen liggen
dat is mn meest prettige herrinnering
Ik was een van die bleekneusjes die naar een koloniehuis werd gestuurd. Sat was in 1947 dus bijna 60 jaar geleden. Ik was toen 7 jaar. Het was koloniehuis St.Antonius in Eersel. Is er iemand die daar nog iets van weet. Ik kan me er namelijk niets meer van herinneren, maar misschien komen er dan weer dingen naar boven. Is het trouwens bekend dat er enkele jaren een boek is verschenen genaamd BLEEKNEUSJES vakantiekolonies in Nederland 1883-1970.
Met groet
Een weekendje Egmond aan Zee bracht herinneringen bij me boven toen ik voorbij Bakkum langs St.Antonius reed. Alweer 46 jaar geleden heb ik hier als bleekneusje 6 weken verbleven. Het gebouw staat er nog net zo.Ik ben het terrein opgelopen en ik voelde haast weer die prikkeling van groene zeep in mijn neus, zoals toen in de doucheruimte. Het viel me direct op dat het kerkje er niet meer was. Het kerkje waar ik zondag als misdienaar (was ik thuis ook) moest opdraven, wat ik beslist niet leuk vond. Wel leuk waren de wandelingen naar het strand. In die periode was er ook een schip gestrand. Erg spannend alsof het van ons was. Hutten maken in het bos en voetballen tussen de heideplanten door. Een bezoek aan het klooster (Benedictijnen?) in Egmond Binnen waar de monniken je lieten zien hoe vakkundig ze met houtbewerking konden omgaan. Voor het slapen gaan werd er soms een avondspel gedaan in de ontspanningsruimte het zgn Moordspel. Het licht ging dan uit en je moest op de tast door middel van aantikken je slachtoffers maken totdat je een politieagent aantikte en dan was het afgelopen.Elke avond werden we in de slaapzaal voorgelezen uit een boek van Pim Pandoer. Van de leidster kan ik mij herinneren, zonder haar naam nog te weten, dat zij probeerde iedereen zoveel mogelijk aandacht te geven. Ook had zij een vriend die in het weekend wel eens stiekem bij haar bleef slapen in het kamertje dat bij de slaapzaal hoorde. Over het eten kan ik kort zijn: klonterige havermoutpap en je moest het opeten. De vla of griesmeelpudding had altijd een dik vel. Het aardige is nu dat ik daar nu geen problemen meer mee heb. Maar toen!!!
hallo,
ik zat van november 1968 t/m febr, ‘69′in kolonie de Reggenberg, in Hellendoorn, mijn beste vriendinnetje daar was Tinke Bootsma uit Sneek, zij moest braken van de havermout pap, en idd, kreeg ze dit net zo lang voor haar neus, ( inclusief kots) tot het op was, slaag kregen we als we voor 6 uur spraken in bed. met de schoen van een van de zusters , ( die had daar nogal plezier in, of een pantoffel met een hakje) op je blote billen. de jongens slaapzaal en de meisjes slaapzaal, werd gescheiden door een glazenhokje, waar iedere avond een ander zat. de enige mooie herinnering die ik heb aan de reggenberg, is een porceleinen schilderijtje, van 5cm bij 3 cm, gekregen van zuster Bea, omdat ik haar hielp bij een kleed knopen. en niet te vergeten de ezel en de geiten en de kippen die wij om de beurt mochten verzorgen, voor sommige een straf, voor mij een kado. ik was zo dankbaar dat ik naar huis mocht. alleen ben ik nooit helemaal meer thuis gekomen, een stukje van mij stierf, toen ik daar werd achtergelaten door mijn moeder. ik heb mij altijd verlaten gevoeld daarna. tot de dag van vandaag is het nooit meer overgegaan. geen maand gaat er voorbij of een stukje hellendoorn is terug. de lange oprijlaan naar het grote kindertehuis.het deed mij denken aan het huis manderley uit de ‘hitchcock’ film ‘Rebecca’. eindelijk heb ik de film op dvd, als ik dan de oprijlaan zie, mis ik alleen het grote witte opschrift ‘de Reggenberg’.
altijd nog hoop ik dat ik Tinke een keer terug zie, ben ook bang voor de gevolgen, het kan niet uitblijven dat dit een ernstige reaktie zou kunnen zijn, voor ons beiden, wij hadden alleen elkaar, en de angst voor de zusters. de mooie statige directrice, met haar zwart wit geblokte mantelpakje.
vergat te zeggen, 3 x 6 weken, ( mijn vader was ernstig ziek) dat wist ik echter niet, ik d8 ik moet weg, en mijn broer niet!
Ik heb zelf begin 70-er jaren in koloniehuis Ketelaar in Ellecom gezien en ik moet zeggen dat ik het daar vreselijk goed naar mijn zin had. Maar ik begrijp dat het voor mensen die een jaartje of 20 eerder echt niet altijd een pretje was.
Ik heb zelf een homepage gemaakt toen over de ketelaar en ook daar zie je gemengde reacties.
Maar helaas heb ik zelf niemand ontmoet uit mijn tijd (1975-1976) .
En Bart, ik vond de meestal warme rabarber ook niet zo lekker
Ja heb ook in Egmond aan Zee gezeten in 1968-69. Was wel en niet een leuke tijd, maar toch interessant geweest. Heb nog wel es contact gehad met iemand die ook in zo’n tehuis in die omgeving heeft gezeten. Benaderde me spontaan, had zelfs eenzelfde hobby als ik: radio
hallo ron theelen.ook ik heb in het koloniehuis gezeten maar het adres is kolonieweg soest buiten.ik was daar in 1951/52(10jaar oud)ik weet nog dat voor je naar de eetzaal ging moest je langs de poppenhoek(ben nog steeds op zoek naar zo,n pop)jeugd sentiment. heb wat foto,s via het internet en de gemeente soestarchief verder niets .ben een paar jaar terug nog eens gaan kijken toen was het een tehuis voor geestelijk gehandicapte jongeren,het huis is daar na gesloopt,als je wil dan kan ik je deze op sturen mijn email adres is bij de redactie bekend en ik geef mijn toe stemming om hem aan jou tegeven.misschien zijn er ook nog mensen die in Ede op de zonneoordlaan in het koloniehuis Zonneoord zijn geweest en daar foto,s van hebben.vooral van de binnen kant.ik ben daar geweest in de winter van 1954/55 heb alleen maar fijne herrineringen aan deze kolonie huizen om dat ik het tuis niet fijn had.
ik ben ook nog in koloniehuis zonneoord in Ede(zonneoordlaan) geweest misschien zij er ook nog mensen die er iets van weten en er eventueel foto.s van hebben voor al van de binnen kant.het is nu een kantoor gebouw.wat ik er van weet is de wandelingen in het bos en de warme melk bij de keuken en buiten slapen.de kok woonde over het spoor in een boerderij op de Doesburger molenweg.de molen staat er nog steeds.
Ik heb in juli tot september 1968 in een vakantiekolonie gezeten en dat was Rijs. Mooi Gaasterland ik zou graag in contact willen komen met andere die daar ook gezeten hebben.Ik heb een verhaal geschreven erover maar dat sta in vakantiekolonie.nl.groetjes Hanny
Hallo ,
Ik ben Rieky Walraven mijn meisjesnaam is Ten Broeke , ik ben in de jaren zestig in het koloniehuis in Bergen aan zee geweest
ik was 6jaar ik weet nog dat het zomer 1960
was.
Van die tijd ben ik alles kwijt graag zou ik wat foto’s of ander gegeven uit die tijd willen hebben ik hoop dat iemand mij kan helpen bij voorbaat dank,
vr gr rieky
ik heb in de kolonie gezeten in bakkum st.antonius van 18-5 tot en met 29-6-1960
omdat de schoolarts dat bepaald had van de baan in rotterdam,we werden met de bus naar het koloniehuis gebracht,en na een aantal weken mochten onze ouders komen om ons te bezoeken.die dag kregen we iets meer vrijheid
ik kan me herinneren dat we een hele lieve jonge zuster hadden volgens mij heette ze zr.hermans,dat weet ik niet meer zeker
de lange boswandelingen en de grote mand met brood die gedraagd moest worden naar het strand,zaten later de boterhammen vol met zand,lekker knarsen tussen je tanden
en dan die wekelijkse douchbeurt waarin je van boven tot onder werdt nagekeken,plus de weging van je gewicht voor dat je naar huis moest,was je niet genoeg aangekomen dan moest je nog 6 weken blijven,wat een kwelling!
ze kunnen me nu door sturen naar een kolonie om af te vallen!!!(geintje)
groetjes van een oude kolonieaal!
ik heet gerard en heb op de vakantie kolonie in ede gezeten de zonneoord graag wil ik vragen wie daar ook op gezeten heeft ik kwam erop dat ik met mijn dochter ook daarheen moest maar die moest naar karakter en zo dacht ik weer aan vroeger aan de zonneoord ik heb daar twee keer opgezeten om bij te komen ik was te mager
heb bij elkaar ruim 1 jaar in ‘Hemalie’soesterberg gezeten. Eerlijk gezegd begrijp ik niets van al die ‘Trauma’verhalen .
Koloniehuis Hemalie met o.a. Meester Paulides, een geweldige fijne schoolmeester (school was in het koloniehuis gevestigd) en zusters die met veel liefde en plezier met ons dag na dag optrokken.
Terug denkend aan mijn jeugd kan ik alleen maar zeggen dat mijn tijd in koloniehuis Hemalie de mooiste tijd in mijn jeugd is geweest, zeker door genoemde meester en de zusters
Ik heb in 1979 op 6 jarige leeftijd 4 maanden doorgebracht in kindertehuis Ketelaar te Ellecom
Dit omdat de lerares 1e klas lagere school mij “onhandelbaar” vond, en ik van de onderwijs inspectie de laatste periode van dat betreffende schooljaar TOCH leerplichtig was, en DUS werd deze oplossing gevonden.
Hoe herkenbaar, de reactie over thuiskomen van Xanne Maza.
Ik en mijn zus hebben er ook gezeten op ketelaar ook rond 79 a 80 ik weet het niet meer precies mijn zus Vera een jaar eerder als ik
Aan Jo Pinxt,
Ik denk dat Zuster Baas toen directrice was in Heelsum. Zuster Klein werkte er echter ook; later is zij directrice van “Het Hooge Hout” in Elspeet geworden. Tijdens die periode was zij bevriend met Juf. Kunz, directrice van “De Heuvels” in Nunspeet.
Hallo ik wasin het jaar 55-56-57 in het koloniehuis in vierhouten te nunspeet herkent iemand dit dan zou ik dat graag vernemen, ik heb helaas niets uit die tijd ook geen foto,s alleen slechte herinneringen heb ook geen namen alleen van marjan ketelaars ze kwam uit eindhoven net zoals ik,ik weet nog wel dat ik er in december nog was want ik mocht mee spelen in het toneelstuk over de kerstnacht ik was maria omdat ik nogal hoog kon zingen en ,n zekere ronald hij kwam uit zeeland geloof ik die was joseph,verder heb ik nog een foto van de leidsters maar helaas daar weet ik geen namen meer van.Het huis lag vlak bij een kazerne ,ik zou graag wat meer willen weten of er nog meisjes of jongens zijn die hierover meer weten dan ik alvast heel erg bedank toosje dekkers nu heet ik tosca rotteveel .tel 0402041908 of 0624228687
Het Arnhems archief zoekt een foto van het “kinderkoloniehuis 8.24″ aan de Ruitenberglaan Arnhem.
Wie kan ons daaraan helpen? Het werd direct na de oorlog afgebroken.
Piet Schreuder
Ernst Casimirlaan 134
6824 SE Arnhem
Tel.026-3616337
Wel eens gehoord van Koloniehuis Mooi Gaasterland in Rijs(Friesland)
Breek me de bek niet open.
Ik ga een dezer dagen terug om te kijken of ik dat af kan sluiten, schijnt nu een kinderziekenhuis te zijn. Inmiddels ben ik 57, maar vergeten heb ik het nooit.
Dan ben je zo klein maar hierover weet ik alles nog precies..zelfs het boslaantje naar het ijsselmeer, inclusief marsliedjes.(die ken ik ook nog uit mijn kop.
Hoezo fijne tijd??? Ouch
Hallo Tosca Rotteveel,
Ook ik was in Vierhouten. Ik was er in maart-april 1957. Ik weet niet meer hoe het tehuis heet. Ik ben nog wel eens door Vierhouten gefietst, maar kon het koloniehuis niet meer terugvinden. Ik was 5 jaar toen ik er naar toe ging. Ik was te mager. Ik herinner me de grote slaapzaal, de melk, de pudding, die ik niet lustte. Die werd me dan liefdevol door twee juffen opgevoerd, terwijl iedereen al weg was uit de eetzaal. Er waren twee eetzalen, een jongens- en een meisjes eetzaal. Ik kon er niets aan doen: maar tijdens het eten moest ik plassen. Ik mocht dan wel gaan van die lieve juf, maar als ik door de andere zaal kwam, kreeg ik een uitbrander. Alles staat me nog haarscherp voor de geest: die zaal durfde ik niet in; maar ik durfde wel naar de slaapzaal te lopen, die boven was. Daar was immers ook een w.c. Dat deed ik dan maar.
Ik vond het knap van mezelf, zo iets te bedenken.
Ik ben er ook ziek geweest, ik had de bof en moest de ziekenkamer delen met een ander, een vreselijk naar kind. Ze wilde met mijn pop spelen, maar sloopte telkens de armen en benen eraf. Ze was nota bene een paar jaar ouder den k ik achteraf.
Ik was er met Pasen, en mijn ouders hadden paaseieren gestuurd, die moest ik uiteraard delen met andere kinderen. Ik miste mijn zusje heel erg. Die was net een half jaar oud toen ik ging.
’s Middags gingen we wandelen met een hele lieve juf. Nog erg jong denk ik achteraf. Ze is een keer geslagen door de zoon van de boswachter, die jongen woonde toen in het bos, vlak bij het tehuis. Er werden door de leidsters bootjes van takjes gemaakt. Dat vond ik erg mooi. Mijn vader had zoveel heimwee naar mij, dat hij op een zondag vanuit Deest naar Vierhouten kwam om mij te zien.
Na 6 weken mocht ik weer naar huis. Mijn buurmeisje Elly verstond mij niet meer. Ik was het dialect al vergeten; spraak abn en was 5 kilo aangekomen. Die kilo’s waren er ook zo weer af.
Wie herkent hier iets van??? Ben erg benieuwd.
Nienke.
P.s. Ik was er in maart-april 1957, wie was er toen ook?
Nienke
hallo nienke,
ook ik ben in vierhouten op zoek gegaan naar het koloniehuis en heb het wel gevonden,volgens mij was de naam boshuis veel kon ik er niet meer in herkennen er is nu een groot kantoren complex in gehuisvest ik heb wel mijn adres en telefoon nummer achter gelaten om als er nog informatie zou zijn of ze mij dat wilde laten horen, maar tot op heden nog niets vernomen.Ik was er in de winter maanden dus ik denk niet dat wij elkaar kennen, maar leuk dat je mij geschreven hebt wie weet komen er nog meer berichten groetjes tosca rotteveel (toosje Dekkers)
ik heb ook in vierhouten gezeten . maar wel later.2keer het heten toen willibrod. maar uit jullie verhalen was het niet zo veel verandert in1967 en 1970.
p.s willibrod is van pliladelfia.ik ben er 3jaar geleden geweest.de kapel is er ook nog.ze zijn daar erg vriendelijk.ze zeiden dat er niet zo veel van bekent was van het huis.maar ik kreeg wel een boekje met foto’s
liesbeth,
zou jij wat foto,s door willen sturen ik zou daar erg blij mee zijn, daar ik er niets van heb misschien zie ik mezelf in die tijd dan terug.alvast bedankt (spillebeen)e.mail
***e-mail adres verwijderd door moderator***
spillebeen
ik moet die foto’s op internet zetten. dat lukt nog niet?heb pas internet. maar ik denk niet dat wij het over het zelfde huis hebben.dat huis staat aan de nunstpeterweg. groeten liesbeth
Ik zie hier mensen die ook in de Ketelaar hebben gezeten. Er staan heel veel foto’s van de ketelaar op mijn homepage en reacties van mensen die contact zoeken met andere mensen die in de ketelaar hebben gezeten.
De link is : http://www.sentinel.isblond.nl
hallo liesbeth
zou jij als het lukt toch de foto,s die je hebt naar mijn site willen sturen je weet maar nooit of ik er wat aan heb alvast bedankt spillebeen
mijn e.mail is ***e-mail adres verwijderd door moderator, bedankt voor het lezen van onze huisregels***
hallo tosca.je moet even naar de site van nutspeet.net.remembering the old days. daar ga je naar.. beelden uit het verleden vierhouten.daar staan foto,s van willibrodus.ook waar kinderen opstaan.ik hoor wel of je het gevonden hebt.groetjes liesbeth
Ik ben in de reggeberg voorjaar 1959 en in onze woning december 1962 geweest. ik zou het wel leuk vinden om wat van juffrouw Elly uit onze woning te horen . dat was een schat van een juffrouw ze was leidster bij de jongens toen.
Beste Liesbeth, ik heb geprobeerd om naar de site van nunspeet.net remembering the old days te gaan, maar helaas er gebeurt niets heb jij nog een andere mogelijkheid die ik kan proberen om eventuele foto’s te bekijken?
Groetjes (Spillebeen) Tosca
*note van webmaster* dit is de goeie url en die kan je aanklikken: www.nunspeet.net
beste liesbeth
heb tot mijn spijt nog steeds geen goede foto,s gevonden, wel de anzicht kaarten maar daar kan ik weinig mee groetjes spillebeen
Voor een vriendin ben ik op zoek naar mensen die wat weten over de kinderkolonie in elspeet (stakenberg of hoge hout) en dan mn jaren ‘59 …er is nauwelijks iets hierover te vinden……
beste tosca er staan ook 2 foto.s met kinderen erop. kinderplezier en paard en wagen .die foto.s heb ik ook.
liesbeth heb de foto.s bekeken maar het zegt mij niets heb daar geen herineringen aan groetjes spillebeen
beste tosca .ik denk dat jij daar ook niet heb gezeten . jij had het over boshuis .dat komt mij helemaal niet bekend voor. zeg mij helemaal niets.toen ik in vierhouten was kon ik het eerst niet vinden heeft het daar gevraagd toen zeiden ze dat het nu pliladelfia heten. groetjes liesbeth
Volgens de huisregels mag ik geen reclame maken, maar toch hoop ik dat ik hier even aandacht voor mag vragen. Veel mensen die hier gereageerd hebben willen dit misschien wel weten, en het gaat uiteindelijk om een goed doel!
Eind oktober kwam dit boek uit:
Vergeet niet het zwakke kind - Geschiedenis van de Stichting Katholieke Kinderhuizen (1931-2007)
Het boek gaat over de 4 koloniehuizen die deze stichting in haar bezit had: St.Antonius in Bakkum, St.Antonius in Boxtel, Op den Geitenberg in Dieren en Prinses Marijke in Zeist.
Het boek is te bestellen via www.vergeetniethetzwakkekind.nl, en de opbrengsten gaan naar een goed doel! Antonius in Bakkum bestaat namelijk nog steeds, en wordt nu gebruikt door jeugdzorgorganisatie Parlan. Met de opbrengsten worden speeltoestellen voor de kinderen van nu aangeschaft.
Veel kijkplezier… http://koloniehuis-elim.hyves.nl
ik ben 3 keer in onze woning te nunspeet geweest aan de elspeterweg we keken uit op een begraafplaats met veel eekhorns.1954 1962 en ongeveer 1965 toen was ik lokettenchef,en zondags moest ik zingen op de stoel bij het hoofd namen ,pietje vos een lief meisje!ik vond het een traumatijd .ook hadden alle groepen een naam bijv.elfjes ,de woudlopers etc ,wie kan zich dit herineren?
ik ben josje bunnig en ik heb in 1961 of 1962 in kolonie huis in elspeet gezeten van de haagsebleekneusjes meer weet ik niet maar wel dat ik bij bezoek dag van de ouders een toneelstuk moest doe endat alle ouders daar erg om moesten lachen (ik speelde een schoffie.en solveig ten dulk zat ook bij mij op de pretoriusschool in den haag.
In 1949 ben ik zeven weken in een koloniehuis in Zeist geweest. Het huis lag aan het “Laantje zonder eind”. De naam van het huis ben ik vergeten. Wie zou mij dit kunnen vertellen?
Het was een groot trauma.Ik heb er een column over geschreven op m’n weblog: www.essenloog.web-log.nl
te lezen onder de categorie: columns
wie kan mij helpen mijn geheugen op te frissen. ik ben in 1962/63 naar elspeet ik denk het hoge hout .toen de ouders kwamen na 3 weken, moet ik zeggen ze de hele zaal aan het lachen gemaakt hebben. ik speelde een schoffie . maar ik weet dat niet meer kan iemand anders nog wat meer vertellen? josje bunnig was mijn naam en ik woon in denhaag.
beste tosca
heb je de site van oud kinderhuis kinderen wel eens bezocht? klik hier
Bedankt voor de tip Liesbeth
hallo
Ik maak een documentaire over het koloniehuis St. Joseph in Egmond aan Zee. Ik begrijp dat je niet alle koloniehuizen over 1 kam kan scheren, maar ik denk dat ondanks de verschillende ervaringen, goed of slecht, er veel gelijkenissen zijn. Ik vroeg mij af of iemand misschien filmmateriaal heeft van zijn of haar koloniehuis. Fotomateriaal zou ik ook heel blij mee zijn. Voor vragen, opmerkingen of iets dergelijks kunt u mij altijd mailen. Ik zal met dit project tot midden januari bezig zijn.
Alvast bedankt!
marleinev@hotmail.com
Ik ben 2 x naar St. Antonius in Bakkum geweest.
De eerste keer in 1959 en de tweede keer in het voorjaar van 1961 of 1962.
Daar heb ik een groepsfoto van.
2 Jaar geleden ben ik met mijn dochter naar St. Antonius geweest. Als je het van tevoren meldt, mag je daar komen kijken.
Het is natuurlijk wel veranderd en dingen lijken kleiner nu je groot bent maar een hoop was toch wel te herkennen. De kapel is weg en de kerkklok hebben ze bewaard, die staat nu bij de ingang op de plek waar de foto gemaakt is.
Ik heb dezelfde ervaring als Rien de Zeeuw. (8 mei 2007)
Ik heb drie maanden in Hemalie(Soesterberg)gezeten en daar een geweldige tijd gehad.
Zouden die positieve ervaringen direct met Hemalie van doen hebben, of zien wij wat sneller de zon schijnen? Ik ben heel beniewd naar ervaringen die anderen met Hemalie hebben gehad.
hallo ik heb in 1972/1973 in nunspeet gezeten
boshuis de heuvels
boshuis was voor de jongens en de heuvels voor de meisjes
ik zou het leuk vinden om meisjes en jongens van die tijd terug te vinden ook zou ik graag van die tijd foto’s willen hebben
en ben benieuwd of die er ook zijn
groetjes jannie
Jannie,
Tijdens de periode 72/73 was ik werkzaam als unithoofd op het Boschhuis en begeleidde de groepen Dwergen, Kwikstaarten en Watoesies.Frits Venema en Dick van Sonsbeek waren toen de andere unithoofden.Zuster Baas was directrice en juf. Lyklema adjunct.Van haar ontving ik afgelopen Kerst een kaartje na 30 jaar en een uitnodiging.
Ook heb ik nog contact met Ginie van Emst, zij was toen groepsleidster op de Heuvels en runt nu al 11 jaar een camping met pension in het midden van Frankrijk nabij Nevers.Ben er afgelopen zomer nog op vakantie geweest.Verder herinner ik me de namen Heeltje en Ria nog ook zij waren als groepsleidsters werkzaam op De Heuvels.
Wellicht kan Ginie je nog aan namen helpen.Ik heb haar mail adres.
groeten,
Jo Pinxt
Jo Pinxt
leuk dat je reageert op mijn bericht
wat ik me nog kan herinneren is dat er in mijn tijd 3 groepen waren op de heuvels
de boskabouters (kleintjes) de harlekijnen (wat groter)en de smurfen (groot)ik zat in de tweede groep in die tijd was net een barak neer gezet waar we spelletjes konden doen dat was richting de zandverstuiving daar stonden bomen die we apenbomen noemden
meisjes die mij bijstaan van die tijd was helga die werd nooit in het weekend opgehaald en nanda die had geen benen en die kon heel goed op haar handen lopen
verder weet ik niet zoveel namen meer
ik weet het niet zeker maar kan het zijn dat er een juf was die saskia hete
groetjes jannie
Jannie,
Die barak herinner ik mij ook. Later werd die ingedeeld voor interne groepsleidsters. Mannen en dat was vooral uit de plaatselijke legerplaats mochten er niet komen.
Als unithoofd moest ik van de directie controleren. Menigmaal heb ik een oogje dicht geknepen.
De namen Helga en Nanda zeggen mij niets, maar dit heeft waarschijnlijk te maken omdat ik alleen de jongens kindergroepen deed begeleiden.
Zeggen die namen van die leidsters je nog iets? Mogelijk zijn via hen nog meisjes van toen te achterhalen.
groeten, Jo
Beste mensen,
Ik werk in het gemeentearchief Ede als Archiefmedewerker/applicatiebeheerder voor het Gemeentearchief van Gemeente Ede. Mij nieuwe taakonderdelen zijn ook als Ondersteuning webbeheer, Projectleider fotoproject, Projectleider documentatieverzameling en Beheer van de Gemeentearchief Bibliotheek. De bibliotheek, documentatieverzamelingen en fotocollectie van de Gemeentearchieven Ede bestaan uit de collectie van boeken over de Gemeente Ede en omgeving.
Misschien zij er ook nog mensen die er eventueel foto’s of boeken/artikelen van kinderhuizen/ koloniehuizen/ internaten (bijvoorbeeld koloniehuis Zonneoord) in Ede en omgeving hebben?
Als u nog vragen heeft dan kunt u met ons altijd contact opnemen.
Met vriendelijke groeten,
Anastassia Adriaanse
Projectleider Fotocollectie Gemeente Ede / Applicatiebeheerder
_____________________________________________________
A.N. Adriaanse
Gemeentearchief Ede
Postadres: Postbus 9022│ 6710 HK Ede
Bezoekadres: Bergstraat 4│6711 DD Ede
T: (0318) 680447
E: anastassia.adriaanse@ede.nl
W: www.ede.nl/gemeentearchief
Jannie,
Er was inderdaad een juf die de naam Saskia had. Ik ga Frankrijk mailen misschien kunnen wij je verder helpen.
groeten Jo
Jo Pinxt
zou ik heel leuk vinden
van de jongens weet ik ook nog wel twee namen dat is patrick die kwam dacht ik uit gouda en marcel die was daar samen met zijn broertje
en Zuster Baas die was volgens mij wel streng die zat op boshuis
saskia die naam is blijven hangen die vond ik erg aardig en die ging op een gegeven moment weg toen ik daar nog was
groetjes jannie
ik heb in vakantiekolonie het hudighuis gezeten in driebergen. en zo als veel verhalen zeer herkenbaar zeker aan het feit dat je er eingelijk kwam om op te knappen van wat dan ook terwijl je er eingelijk alleen maar van afgeknapt ben. de trauma’s hadden bespaard kunnen blijven. zeker voor bleekneusjes die hebben niet zo een goede start. en zitten helemaal niet te wachten om de rest van hun leven met trauma’s om te moeten gaan. ik zou wel eens willen weten wie daar eigenlijk verantwoordlijk voor is… ik heb een website gemaakt http://hudighuis.hyves.nl dan kan je lid worden en je verhaal kwijt en andere oudbewoners tegenkomen groetjes van diesellautje