Het vliegengordijn
Link naar dit artikel Op vrijdag 17 februari 2006 geschreven door Joke61
Wie kent ‘m niet: het plastic vliegengordijn uit de jaren ‘70.
Bij de buitendeur van de keuken hing, net als bij de buren, een plastic vliegengordijn. Lange plastic slierten, met een ‘ribbeltje‘, in de kleuren rood/zwart/geel/groen/blauw en wit.
Het vliegengordijn hield de vliegen, wespen, muggen en andere gevleugelte prima tegen mits er niet kinderen waren die de gewoonte hadden deze slierten voortdurend op te rollen. Na een aantal keren oprollen én daarna weer uitrollen, hingen de slierten niet meer mooi recht naar beneden maar kregen zij de vorm van een pijpenkrul.
Ook herinner ik me dat je soms lelijke rode strepen in je nek kreeg wanneer je in de slierten verstrikt raakte. Na een aantal zomers in de keuken gehangen te hebben begon het vliegengordijn te slijten en hadden we gekleurde én krullerige slierten van verschillende lengtes.
91 reacties op “Het vliegengordijn”
Laat een reactie achter
Wij hadden hem ook,precies de zelfde als op de foto.
Jaaaaaaa, die hadden we ook. Vreselijke dingen. Het vliegengordijn komt me aardig bekend voor. Voor de vliegen was het een goed weermiddel maar loop maar eens met een dienblad door het gordijn naar buiten, vragen om moeilijkheden.
Ja, geweldig speelgoed! Tenminste, zo gebruikten we het terwijl het daar natuurlijk niet voor gemaakt was. De slierten oprollen, inderdaad. Er keihard doorheen rennen en weer terug, en nog eens, en nog eens… Jezelf in de linten wikkelen en verbeelden dat je een kleurrijk pak aan had. Mocht allemaal niet van moeders die dan riep: "Laat hangen, zo komen alle "beesten" binnen. Leuk onderwerp wat heel wat herinneringen aan warme zomers losmaakt.
Hadden wij al in 1969 of nog eerder (fotoalbum nagekeken). Tja, de vliegen gingen er gewoon op zitten en als wij door het gordijn de keuken instapten, vlogen ze gewoon door de opening naar binnen. Het gordijn hielp geen klap. Ik herinner me de ribbeltjes nog erg goed. Waarom de keukendeur altijd open stond is mij een raadsel. En gazen deuren waren ook reeds uitgevonden…
Dankzij die vliegengordijnen heb ik leren vlechten! ik maakte hele reeksen naast elkaar, tot mijn moeder er een einde aan maakte want de vliegen zaten meer binnen dan buiten.
Ook een ellende als je de deur dicht moest doen, gegarandeerd dat er altijd slierten tussen de deur zaten.
Jemig ja - oprollen, vlechten, jezelf erin oprollen. Was ik allemaal vergeten, maar dat deden wij ook. Ze zijn nog te koop bij Kitsch Kitchen, maar ik ben nog niet in de verleiding gekomen.
@ Els: Kitsch Kitchen? Waar zitten die? Wil er graag naar toe voor zo'n vliegengordijn (dat die dingen nog gemaakt worden!), puur op basis van nostalgie.
@Henny Jane: waarom stond die keukendeur altijd open, ook ik zou hier graag een antwoord op krijgen.
@Frank
Hier is wat je zoekt over kitschkitschen
Waarom stond de keukenduer altijd open ?
Ik denk, eens navragen bij mijn oude moedertje, dat er geen afzuigkap was en alle dampen en zo in de keuken bleven hangen. Onze stond ook altijd open : naar het balkonnetje.
Hier stond de ijzeren vuilnisbak.
Ook hadden we voor een aantal ramen een horretje : niet oprolbaar of zo maar gewoon met een houten frame.
Leuk ja : mijn moeder was ook panisch voor "beesten" binnen.
Andere uitspraken die bij de keuken pasten : "koelkast dicht !", "kraan dicht !" enz.
Dat gordijn, de jurken van mijn moeder, openstaande keukendeur, groene BasF cassettes, watergevechten om het huis, en zon: beeld van de jaren 70, zomers.
Mooi.
Ps: wat die cassettes er bij doen weet ik ook niet, zal er voor in therapie gaan.
bertus: wij hadden dan wel geen afzuigkap, maar een ventilator in het raam naast de keukendeur, en die kan ik in mijn gedachten nog horen "trillen/zuigen". Maar misschien was het motto, je gebruikt dat ding niet tijdens het koken in de zomer omdat je dan stroom verbruikt. Stroom was en is duur in NL, toch?
Dit is er weer één die ik totaal vergeten was. Tuurlijk hadden wij die ook. Vrolijkte met al die kleuren de prachtige zomers van jaren 70 nog meer op.
o ja ik hoor nu ook het geluid van als je er door liep.
De keukendeur stond natuurlijk open omdat het vroeger altijd mooier weer was hahaha
Wat ik me nog herinner is dat die slierten er bij mij altijd tussen de deur zaten als ik hem dicht deed. Ook was ik, zowieso al niet de handigste, altijd de pineut als ik er met kopjes/glazen doorheen liep. Ja hoor weer op mijn kop, lang leve de HORDEUR.
Verder eigenlijk geen bijzondere herinneringen aan, echt een gebruiksvoorwerp waar je niet zo bij stil stond.
Oh…leuk, daar is ie dan, het log over vliegengordijn. Bij een ander log over het keukengordijntje kwamen we ook ineens op dit onderwerp, dus heel veel nieuws heb ik niet meer toe te voegen.
@ Joke61: Is die foto uit eigen archief??? Want op internet konden we toen (bij andere log) z'on foto echt nergens vinden.
@ Els, René….bedankt voor die link, ik wil er eigenlijk net als FrankT ook wel weer een hebben (net als op de foto). Ik ben morgen jarig, dus dan weet ik waar mijn verjaardagsgeld naar toe kan…kitschkitschen here I come!!
Gedicht: Tripvlieg
Oh wat heerlijk om een vlieg
in de seventees te zijn.
Lekker psychedelisch zoemen
voor dat kleurige gordijn.
Jeetjemina wat een franje:
gele, rode en lichtblauw.
Ook al vlieg ik me te pletter
Dit is helemaal te wow.
Wij hadden er geen, maar op een vakantieadres, zou echt niet meer weten waar, in elk geval in Nederland hadden we wel zo'n ding en idd prima speelgoed, hoewel het er niet voor bedoeld was. Er doorheen lopen en dan al die slierten langs je heen voelen. Dit roept echt herinneringen op aan lange zwoele zomers.
@ Joep, wat een schattig gedichtje weer!
Jaaa, wij hadden ook zo'n ding. Maar hij hing nooit netjes. Er was altijd wel iemand mee aan het prutsen. Oprollen, vlechten. Kun je eens vlechten met meer dan 3 sliertjes.
Jaaa, het vliegengordijn: vlechten, oprollen, kleur bij kleur knopen, slierten tussen de deur, gevaarlijk jongleren met een blad met glazen: heel herkenbaar.
En ook dat half intacte vliegengordijn aan het einde van het seizoen. Helemaal kapotgespeeld, haha.
Hoort net zo in mijn jeugd thuis als een moeder met altijd een keukenschort aan met in één van de zakken een stofdoek. Iedere dag een schone schort met een schone stofdoek…
Mijn moeder liep ook altijd buiten langs de waslijnen met een doekje voordat ze de was ophing: anders kon de was weleens smerig worden…ze liep op van die gezondheidsklompen VRESELIJK maar in mjin herinnering hadden alle moeders toen klompen en een schort en vaak ook nog onder een hoofddoekje of haarnetje KRULLERS in.
Herkennen jullie dit ook?
@ Emily…..herinner me niet dat mijn moeder zo netjes was. Menig wasknijper hing bij ons al roestend aan de lijn. Ze had geen zin om al die knijpers steeds weer op te ruimen (van wie heb ik die gemakszucht toch geerfd???)
Dat haarnetje met krulspelden is wel herkenbaar, het schortje niet, tenminste niet iedere dag een schone.
Ja die slierten weet ik nog goed, ik had ze zelf ook in de deur hangen 's zomers. En die deur stond altijd open om goed door te luchten.Als ik met hapjes en drankjes naar buiten moest, liep ik bij die repen achterstvoren . Nu had ik een aantal jaren terug een rolhordeur tegen het vliegend gedierte maar de hond (van mijn dochter) en de poezen renden er zo tegenop, die poezen dat ging nog wel maar die herder rende er een keer dwars doorheen. Nu heb ik dus een variatie op de plastic strips hangen, nl. van die horgaasrepen.
)
En alles openszetten met mooi weer doe ik nog steeds. Zelfs in de winter staan er hier ramen open. In mijn slaapkamer staat altijd het raam open (met een hor) Ik kan niet slapen zonder frisse lucht
Wij hadden die dingen niet voor de keukendeur hangen. Sterker nog wij hadden ze nergens hangen.
Ik ken ze wel van vroeger van husjes waar we wel eens een paar dagen op vakantie gingen als het kon.
Tegenwoordig zie je die gordijnen met van die hardplastic dingetjes in allerlei zachte kleurtjes. Zal wel een nieuwe variant zijn. Ook zie ik bij ons op de camping wel eens van die deurgordijnen met van dat wollige spul.
Ach een insect in de zomer hoort er nu eenmaal bij.
Was het maar alvast weer zo ver.
heerlijke dingen om mee te friemelen, die gordijnslierten. Ik vlocht ermee en deed ook wel eens of ik dan hele lange vlechten had (en ik had al zulk lang haar), door die slierten om mijn hoofd te draperen. Thuis hadden we ze niet, maar mijn grootmoeder wel.
@Henny Jane: die ventilator hadden wij ook in het keukenraam, dié was ik toch echt vergeten! Leuk dat die ventilator in jouw gedachten floepten.
@Sandra 67: ja dat is een foto uit eigen archief. Ook ik heb vreselijk gezocht op het internet naar een plaatje van zo'n vliegengordijn, noppes. Gelukkig in mijn fotoalbum iets gevonden, m'n zus er afgeknipt (zij zat in zo'n heerlijk klapstoeltjes met een zitting van zo'n gestreept canvas stofje, comfortabele tuinstoelen bestonden toen nog niet) et voilà!
Ja @Emily60, ik had ook zo'n moeder die waslijn droog en schooveegde voordat de was er aan ging. En alles keurig soort bij soort hè! Die tic heb ik ook overgenomen als ik in de zomer mijn was buiten aan de droogmolen hang. Harde handdoeken? Ach een goede peeling voor je huid (-; .
En die schorten? Eerst waren dat die schorten met zo'n strik op de rug later droegen de moeders zo'n soort overgooier schort met van die knopen aan de voorkant en zonder mouwen. ik zie die nog weleens in Duitse Klingel boeken. En stofdoeken? Ja vroeger, tegenwoordig hebben we van die vochtige doekjes, als ik weleens stof met mijn stofdoek van de Walra durf ik deze bijna niet uit het raam uit te kloppen, ik schaam me een beetje voor al die dotten stof die ik uit die stofdoek klop. Wat zullen de buren wel denken?!
Misschien toch een leuk onderwerp voor een log, nog wel een plaatje zien te vinden van een huisvrouw met krullers in, schort aan en een stofdoek in de hand. Een soort Cornation Street type.
@ Joke ; Oh, ja je had idd geen comfortabele tuinstoelen toen. Herinner me ook nog van die stoeltjes van vrolijk gekleurd gevlochten plastic om een aluminium frame, die heel slap waren. vond ik als kind ook leuk om mee te spelen.
Vind bij dit onderwerp (vliegengordijn) ook ranja met gekleurde rietjes passen
@ Joke….wat te denken van een plaatje van Ma Flodder
Alleen die stofdoek moet je er dan maar bijdenken
@Joke61: ik heb vast nog wel zo'n foto ergens van mijn moeder! Op de achtergrond van één van onze foto's ofzo. Coronation Street IEIEIEIEIE.
De buren denken van jouw stofwolken vast: wat een propere dame; die maakt alles degelijk schoon, haha.
Ik ben geen fan van het huishouden, en mijn kinderen gillen alles aan elkaar als ik eens een schort draag… vreselijk vinden ze dat.
Tegenwoordig idd handige vochtige doekjes: zó klaar met poetsen! Het liefste zou ik een poetsdame inhuren, maar dat vindt mijn wederhelft niks. Dus van mijn fulltime baan maar één dagje minder gaan werken om het huishouden te doen, anders hou ik geen weekend over (zaterdag poetsdag was het dan: wég half weekend).
Ik hang de was ook altijd soort bij soort en per gezinslid op. Makkelijk met afhalen en vouwen/strijken; alles is dan al per gezinslid gesorteerd… kan het meteen de kast in.
Gesorteerd de was ophangen is ook echt een tic van mij. De washandjes hangen zelfs op kleur aan de lijn van wit via geel naar roze dan naar blauw en groen. Ik kan er kriebelig van worden als manlief de was ophangt: washandje, onderbroek, handdoek, truitje, washandje, handdoek, spijkerbroek, washandje, enzovoort. En dan ook nog alle kleuren door elkaar. Géén gezicht. Wat errug eigenlijk dat ik mij daar zo aan erger… mijn buurvrouw zegt altijd dat ze aan de waslijn precies kan zien wie de was heeft opgehangen, haha.
@ Emily 60, wat een nette huisvrouw ben jij. Ik heb nooit het geduld om al die dingen aan de lijn te hangen…en dan bij een regenbui als een gek naar buiten renne om het geheel weer binnen te halen. Niks voor mij….alles gaat gewoon direct in de droogtrommel!
@Sandra67: Ma flodder is qua uiterlijke verzorging wat minder dan de moeders van vroeger. Wat konden ze vroeger toch vreselijk netjes zijn. Alles moest volgens bepaalde regels, maandag wasdag, woensdag gehaktdag, de grote schoonmaak in het voorjaar,kastpapier in de kasten, op tijd naar de kapper en alles netjes anders was je geen goede huisvrouw en wat zou er dan wel niet van je gedacht worden?! Een soort contrôle door de buren was er in die tijd echt wel.
Oh ja, dat kastpapier. dat heeft mijn moeder nu nog op de planken in de kelder. Van dat mooie rood-wit geblokte. Mijn vader nam altijd pakplastic van zijn werk (drukkerij) mee, dus wij hadden dit in vele patronen in alle kasten. Soms moest ik ook van de kleuterjuf van dit plakplastic meenemen…….dit werd dan gebruikt om de lekken op het schooldak profesorisch mee te dichten. Heel leuk gezicht was dat….een school met een bloemetjesdak.
@Emily60; wij kunnen elkaar een hand geven hoor! Gelukkig hangt mijn man bijna nooit de was op. En als ie dat wel doet, kijk ik er maar niet naar. Dat is hetzelfde als dat manlief staat te koken in de keuken, niet naar kijken en geen lief bedoelde adviezen geven, laat ze maar klungelen. Als het eten maar lekker op tafel komt.
Oepsie, we dwalen weer van het onderwerp af..
@Sandra 67: Ehhh, ik heb ook een droger hoor, maar als het ff kan lekker buiten in de frisse lucht (bij ons is het nog redelijk schoon)…en idd rennen naar buiten als het regent. (Of op je werk zitten en balen dat het regent terwijl je 's morgens heel vroeg opgehangen wasje dan buiten hangt…)
@Joke61: ja, en dat stoepjes schrobben… belachelijk!
@Emily60, misschien een goed idee voor een nieuwe log. Moeders mer krulspelden (Carmensetje), haarnetjes en regenkapjes op.
De mijne kon zichzelf ook zo toetakelen.
@Joke61: nog ff dan: manlief is net de kok van de Muppets: de hele keuken is dan smerig… maar hij kan wel onwijs lekker indisch koken, dus dat schoonmaken heb ik er wel voor over…
@Rick67: xal er eens over nadenken…
Regenkapjes, IEK.
Nou heb ik me toch vergist,die van ons was niet het zelfde als op de foto maar alleen blauw en rood.
@Emily60, vergeet dan ook idd de gezondheidskleppers niet en de felle blauwe oogschaduw, hahahaha
@Rick67: Yep; wat errug toch allemaal…
Nee,bij ons thuis(1950) hingen niet van die slierten.De keukendeur stond altijd open en met een varkensstal ernaast was je van vliegen verzekerd.Er waren twee hulpmiddelen.De ouderwetse vliegenhanger sliert met stroop aan het plavond,en die na de zomer vol geplakt was met lijken.De andere vanger een opgerolde krant op ze dood mee te meppen.Daar we nog geen t.v. hadden was dit een genoeglijk tijds verdrijf.
Ja, natuurlijk, die hadden wij ook. Als ik zo die foto zie moet ik ook weer gelijk denken aan die heerlijke warme zomers van de jaren '70. Plastic opblaasbadje in de tuin, tuinsproeier aan en er door heen lopen. En al die associaties alleen maar door een vliegengordijn. Bedankt Joke61.
O ja, ik wil ook weer met een plastic opblaasbadje in de tuin. Heerlijk! En een slang over de waslijn als buitendouche. Wij speelden met alle buurkinderen in zo'n badje. Dikke pret gegarandeerd.
Ik heb 's zomers nog steeds zo'n gordijn voor mijn achterdeur. Die dingen zijn met de 70s revival van de laatste jaren weer superhip.
Tuurlijk hadden wij thuis ook zo'n ding voor de achterdeur. Ook stond er de overbekende paarse Brabantia afvalbak bij de deur.
Mijn ouders hadden een tuinhuisje, met inderdaad ook deze vliegengordijnen, je had denk ik geen andere toen. Nu heb je ze in allerlei hippe varianten. En Jo had het er al over die vieze kleverige rolletjes die aan t plafond hingen waar de vliegjes aan bleven kleven zodat er op een bepaald ogenblik een sliert met lijkjes hing. IIIeeuuw!!
inderdaad sandra67… Ik herinner me dat ik dit onderwerp eens aansneed in die log over dat keukengordijntje (kun je geen link vanuit hier direct daarnaartoe maken sentiment?). Dan hoef ik niet wederom het tekstje te typen met dezelfde strekking. Kan me ook nog goed herinneren dat die druppels die eraf vallen als ie smelt (wel eerst aansteken) geluid maakten! Beetje zoals de lasergun van Buck Rogers.
Ja, dit gordijn is 70's al the way. staat nog veevuldig op foto's. Op mijn eerste verjaardag zit ik in de kinderstoel pal voor zo'n gordijn…
Sandra67: Happy Birthday. Hopelijk hoeven de vliegengordijnen nog niet opgehangen worden en is het nog even lekker winter daar bij jullie. Heb de eerste herfsttinten ontwaard, beste mensen! De zomer loopt weer ten einde.
Ik herinner me wel een variant uit hetzelfde tijdperk, namelijk een kralengordijn. Hadden we zelf niet maar wel hing zo'n ding bij een vriendje thuis, dus dat is ook onlosmakelijk verbonden met the 70's.
Ik zie dat iedereen zo'n soort gekleurd plastic vliegengordijn had, maar wij hadden een andere. Gemaakt van, tja van wat? Het leek op gevlochten riet, het was een soort heel dik touw. Er zaten om de paar centimeter een soort versiersel in de vorm van een dikkere knoop. Het was - zeg maar - een wat sjiekere uitvoering van het gekleurde gordijn. Ik vond die gekleurde veel mooier, maar helaas… die hadden we dus niet.
Ik denk zowat het enige 'jeugdrtrauma' waar ik van bespaard gebleven ben…. bij de buurmeisjes zat ik steeds te worstelen met al die plastieken linten, terwijl zij er allemaal moeiteloos doorgingen…. eeuwig jeugtrauma dus.
Sandra67, ik zie staan: Happy Birthday, is het vandaag dus de dag? Zo ja, gefeliciteerd dan!
Ik herinner me dat je bij de log over schooltraktaties al schreef dat je zelf bijna jarig was.
En nu nog even over vliegengordijnen, er waren ook mensen die een zelfgemaakt kurkengordijn hadden. Dat wilde ik ook, alleen kwam ik niet verder dan een kurk of tien. Wij waren thuis niet zo alcoholisch.
@Sandra67 gefeliciteerd, we gaan samen met Joep67 naar de 40. Hoe zou het aan de 'andere' kant zijn ?
@Ruth jaaaaaa idd na dit gekleurde vliegen gordijn kregen wij net zo 1 als waar jij het over had zo een touwachtig ding.
Jazeker, bij ons was de buitenwereld ook veelkleurig, althans dat idee bekroop je wanneer je, staand op een keukenkrukje, als een soort mummie die plastic linten over je gezicht deed en naar de zon staarde. Dit zomers wederkerige ritueel ging steevast gepaard met een kreet vanuit de woonkamer dat je "moest ophouden die linten om je gezicht te doen, straks was het gordijn weer stuk of bezeerde je jezelf ". Uiteraard werd deze goed bedoelde waarschuwing volkomen in de zomerwind geslagen en bleef je er gewoon mee door gaan…en doorgaan. Aan het a-ritmische geluid van mijn ijlings naderende moeder kon ik al horen dat één slipper van haar voet elders verbleef, en dat had een reden….als een volleerde keuken-trapezewerker probeerde ik me dan van deze lintenbrij te ontdoen. Vaak met succes en kwam ik er mee weg, maar soms ook niet,….dan eindigde ik, voor ik het wist buiten,…. zonder linten, zonder keukenkrukje….maar met het getal 38…..op mijn bovenbeen….in spiegelschrift.
@Wout66: wat kun jij dat beeldend beschrijven zeg! Haha.
Zodra ik dat kleurige gordijn zag voelde ik me weer 12…wat een plaatje al niet doet!
Ineens denk ik ook aan kapmanteltjes, wie kent ze? Een soort kleine cape die mijn moeder om haar schouders sloeg als ze d'r haar borstelde (met zo'n mooie borstel met bijpassende kam). Ze had twee van die kapmanteltjes en ik maakte er altijd rokjes van door ze allebei om mijn middel te wikkelen….
hahaha WOUT66: ipv die maat 38 in spiegelschrift ging ik zo nu en dan naar school met de afdruk van de vliegenmepper op mijn dij(tje).Vanzelfsprekend heb ik me er ook schuldig aan gemaakt; mezelf in deze linten vastdraaiend scheldkannonades ontvangen van mamaatjelief.
@Greta: ja, die was ik vergeten, die kapmanteltjes. Mijn moeder had een roze en een blauwe met een kantje. Ik maakte daar een bruidssluier van als ik prinses speelde.
Volgens mij hadden we ook dezelfde. De deur van onze bijkeuken stond de hele zomer open, want wij leefden dan zoveel mogelijk in de tuin en het gordijn moest de vliegen buitenhouden.
Iedereen nog bedankt voor de felicitaties. Vanaf vandaag ga ik dus al aan mijn veertigste levensjaar beginnen….oh wat voel ik mij ineens oud zeg!
Kan nog net @Sandra67: nog gefeliciteerd. Welkom bij de veertigers (plussers) en ach 't zijn maar cijfers hoor!!
@Sandra67:
Ook vanuit Stockholm nog van harte gefeliciteerd!
Iedereen had volgens mij zo'n ding, roept gelijk weer herinneringen op, bij mijn oma bijv. zaten we altijd met dat vliegengordijn te spelen, we hadden dan ff niets anders te doen en dan gingen we die slierten oprollen en dan kreeg je inderdaad van die mooie lange krullen (leuk speelgoed met al die leuke kleurtjes) whahahah en daar was ze helemaal niet blij mee!
En de kat vond het een topspeeltje, zo'n sliertending
Hee Sandra67!!! Ik pikte t ff niet mee maar alsnog vreselijk gefeliciteerd jongedame!!!!!!! Alleen snap ik 1 ding niet; in 2007 word je toch 40 -lijkt me- als je jezelf Sandra67 noemt???!! hore zit dat dan??!!! Misschien ben je pas 39 geworden en kun je nog een jaar de dertiger uithangen! Niet verkeerd geteld hehehe! (ik moet zeggen dat ik die 40 toch wel erg confronterend vind hoor). Ik zie 'm al zn opwachting maken aan t eind van de 'tunnel'.
@$teven: ze begint nu wel aan haar 40e levensjaar, tegen de tijd dat ze 40 wordt heeft ze dat dus al gehad, dan begint ze aan haar 41e levensjaar. Je bent immers al 12 maanden als je 1 jaar wordt en dan begin je dus aan je 2e levensjaar. Ben niet zeker of het wel duidelijk overkomt rond dit tijdstip hoor $teven
Ow en Sandra nog van harte gefeliciteerd dat was ik helemaal vergeten!
Ahaaa zooo!Ik moest ff nadenken want zo tel ik nooit, maar t klopt natuurlijk wel.
@Sandra proficiat! Ik wil niet achter blijven…. enjoy your 40's het is een bijzondere tijd. Als je 20 bent maak je allerlei plannen en als je 40 wordt maak je de balans op… punt van bezinning. Tenminste voor mij wel… en voor vele anderen ook. Een nieuw begin! Enne… je bent zo jong als je je voelt!
Haha….wat een verwarring over mijn leeftijd. Maar Sentiment legt het goed uit. Ik ben dus 39 geworden en op weg naar de 40
Nou Sandra 67: ook van mij nog de hartelijke felicitaties (nog net even aan de 'goede' kant van de 40… (ach, het leven begint als je veertig bent, zeggen ze wel. Er staat ons nog wat te wachten!
deze ken ik ook me oma en geloof dat me opa hem ook had
@Sandra67
ik ben knap te laat,zie ik, maar alsnog van harte gefeliciflapstaart vanaf de andere kant va de veertig!
Wij hebben hem vorig jaar gekocht voor onze oude caravan.Ik vond dat er wel zo,n vliegengordijn in hoorde te hangen
vanuit het vissen tijdperk wil ik toch nog ff het waterman/vrouw feliciteren en ik hoop dat je een leuke dag hebt gehad…
ik ruik gewoon de hete zomer van 75 of 76 weer althans die met george mcrea zijn rock your baby en papa was a poor man ( heb ik lang over lopen piekeren wat papa dan al niet was haha….
ja, die hete zomers van 75 en 76, die herinner ik mij ook nog als de dag van gisteren, we hadden toen ook dat vliegengordijn met al die kleurtjes, ze werden enorm gauw smerig en moeders ging dan met een natte doek elk reepje af om het weer plakvrij te maken haha. ik was toen 12 jaar, de zomers waren zo heet, we hadden schuin aan de overkant een openluchtzwembad met bronwater, je weet wel met watervlooien erin, die hielden het water schoon. het zwembad was op een gegeven moment zo vol dat er niemand meer in mocht, kun je je nu niet meer voorstellen he? dat vliegengordijn had wel iets hoor, zo gauw mijn moeder hem weer ophing dacht ik: ha heerlijk, de zomer komt eraan….
Ik heb er nog steeds een. De wit/grijs/rood versie. Jaren geleden bij Obelink Campeer/tuinartikelen in Winterswijk gekocht. Hangt dag in dag uit in de tuindeur, maar de slierten zijn nu heel breekbaar geworden.
Ik herrinder me die gordijnen heel goed, ik realiseer me pas nu dat ik weet dat het tegen de vliegen bestemd was…
wij hebben er ook een, maar een stevige uitvoering,
wel in dezelfde kleuren deze hebben we besteld via het internet bij www.vliegengordijnen.nl je kon ze zelf inelkaar zetten en op alle maten maken…. t'was wel een klus, maarja dan heb je ook wat..
@ Guus, ik ga morgen kijken op die site…VANDAAG NIET!
Bij mijn opa en oma hadden ze vroeger ook zo’n vliegengordijn, maar bij ons thuis hadden we er een van touw, van sisaltouw, dat ruwe spul. De openingen ertussen waren redelijk groot, zodat er toch nog beestjes tussendoor vlogen, echt goed werkte het dus niet, maar was wel mooi om te zien. later kwamen er van die horren, zeer functioneel, maar spuuglelijk.
)!
Bij mij thuis heb ik nog een enorme bak vol met gekleurde kralen van een gordijn die ik niet mooi vond. Dat ligt er dus jaaaaaren, ooit het idee gehad om er zelf een te ontwerpen, maar de inspiratie ervoor ontbreekt nog steeds…( Als er nog iemand behoefte heeft aan bezigheidstherapie: ik heb nog een leuke klus…kralen rijgen
Wij noemden het “het fliedergordijn”.
Hahahaha, leuk onderwerp voor deze tijd….ik laat liever mijn deuren dicht,brrrrrrrrrrrr, heb openslaande achterdeuren naar de tuin en water dus een vliegengordijn gebruik ik niet meer, wel van die grijze flappen naast elkaar die je ook nog opzij kan schuiven zodat je er niet steeds met je dienblad met koffie en koek in de zomer er doorheen hoeft te schuiven zodat die flappen in je koffie komen
De originele fliedergordijnen zijn
in Engeland te bestellen voor 2 pond.
Kijk op :
http://www.kempes.demon.co.uk/products.htm
Naast deze gordijnen had je vliegenvangers met ‘n soort lijm erop, deze kon je uittrekken
tot +- 60 cm.
Wat is de naam van deze vliegenvangers?
@Erikje: vliegenvanger?!
Ja Joke61, in de vorm van een vliegengordijn vol met lijm, probeer daar maar eens doorheen te komen
Prachtig, die hadden wij ook. Mooi toch om te zien dat dat in het collectieve bewustzijn van de meesten van ons zit. Hoe vaak ik niet door / langs dat gordijn gelopen heb.
Je zou toch soms wensen dat voor een dagje je weer in een sixties / seventies - omgeving leefde!
Enfin, de vliegen zijn ook weer in het land, net bijna een doodgeslagen op mijn scherm maar toch maar niet gedaan, was zelfs eentje die mijn pijltje ging volgen, net als soms de kat die kijkt naar alles wat beweegt!
Heb nu zwarte lamellen vlieghordeur of hoe je het ook noemt, je kunt het opzij schuiven zodat je ook gewoon naar buiten kunt lopen en niet de hele tijd die lamellen in je eten hebt of krijgt wanneer je ermee naar buiten loopt
Ja!! Wij hadden thuis voor de waranda ook zo`n vliegengordijn.Nog niet van plastic maar van touw. Op de waranda was de vliegenkast, daar waren de etenswaren die we nu in de koelkast dienen te bewaren.IK herinner mij dat we thuis altijd een schortje droegen , er waren nog geen geen wasmachines ( 1950).Maandag wasdag, op zondag een witte schort , mijn broertje kreeg ondanks al zijn protesten mijn schortje voor op zondag. We hebben er vaak om gelachen.