De Lompenboer
Link naar dit artikel Op dinsdag 21 maart 2006 geschreven door Jo Pinxt
In het museum van Jopie Huisman komt hij voor mij weer helemaal tot leven, de lompenboer. Al schreeuwend “lommelen, konijnenvellen” duwde hij zijn kar voor zich uit.
De kleding werd gewogen door middel van een messing ulster met haak. Per ons stond daar een prijs op. Voor de gedroogde konijnenvellen gevuld met stro werd afhankelijk van de grootte een prijs bepaald.
Een Vlaamse reus bracht uiteraard veel meer op. Bovendien kon je die als vloerkleed voor je bed leggen. De kleinere exemplaren werden verwerkt tot randafwerking van een mantel voor kraag of mouwen. Gebruikelijk was dat de man koffie bleef drinken. Ondertussen inspecteerde hij ook het erf op alles wat los en vast zat. Meestal vertrok hij nadien met het nodige oud-ijzer.
Een handelsman. Als hij ging riep hij: “zo nu zijn jullie mooi van die oude troep af “. Wegen deed hij het ijzer niet. De winst was duidelijk. Gratis koffie en ijzer hetgeen veel meer opbracht dan de lompen en de konijnenvellen.
Maar toch, ook mijn ouders hadden zich rijk gerekend. Heerlijk die tijd van malle Pietjes.
51 reacties op “De Lompenboer”
Laat een reactie achter
: ja das lekker...
...
Jo wat weer een goede sentiment.
Doet mij weer denken aan mijn kindertijd begin vijftigerjaren dat
ik oud papier bracht naar de lompen en oudpapierman.
Je kreeg er soms wel een heel dubbeltje voor.
Die had er ook altijd konijnevellen hangen (te drogen)
Man man wat een herinneringen komen er weer boven
drijven.
Bij ons had de lompenboer de naam 'Voddeboer'.
Volgens mij haalde deze alleen kleding op. Aan het begin van de straat hoorde je hem al roepen "vodde"!
Ik herinner mij nog dat deze voddeboer niet altijd helemaal eerlijk was met het wegen van de zakken met kleding aan het ulster, hij tilde met zijn voet de zak omhoog waardoor je ingebrachte kleding minder woog en je daardoor minder geld voor je inbreng kreeg.
Kan me niet zo snel herinneren of wij in de 70's zo iemand hadden in Rotterdam Zuid. Er gaat in ieder geval geen belletje rinkelen, misschien later.
Mijn opa en oma woonden in een stil straatje, in een rustige wijk. Dus je hoorde hem al van verre: voddééh, voddééh, riep hij.
Ik vond de man eng, hij kleedde zich met zijn opbrengst, had een wazige blik, een ongeschoren kop en er liep altijd een straaltje tabakssap langs zijn kin. Ook leek het of zijn vocabulaire niet verder reikte dan het woord vodden, hij zei nooit wat en was nogal stuurs.
Onze schillenboer daarentegen was een vrolijke, grappige man, zo te zien nooit weerzin tegen die stinkende emmers etensafval. (ook een mooi logje waard, Jo, de schillenboer? En nog één, de putjesschepper!)
vodde en de voddeboer is iets uit mijn zeer jeugdige jeugd. Er zweeft een vleugje herkenning in mijn geheugen, dus ik zal wel zeer klein zijn geweest, toen hij voor het laatst door onze straat kwam. Zijn "collega" de schillenboer is langer langs de huizen getrokken, maar hoelang beiden uit mijn straatbeeld zijn, kan ik met geen mogelijk zeggen.
De voddeboer kwam bij ons in de straat en riep dan: "Voddeuuuuuuuuuuuuuu, heb je nog voddeuuuuuuuuuuuuuu!"
Toen ik nog klein was vroeg aan mijn moeder waarom die man steeds "Voordeur, heb je een voordeur" riep. Het was geweldig en ondanks dat wij zelf niet veel hadden en mijn moeder alles tot op het laatst gebruikte voor haar 7 koters had ze toch nog wel eens iets te geven aan de voddeboer.
Met het verstrijken van de tijd verdween de voddeboer uit het straatbeeld en zijn de enige voddeboeren die ik nog ken Rien van Nuenen en Piet Römer als Steifbeen en zoon.
Nou nog één keer dan:
"Voordeur, heb je een voordeur". Heerlijk!
@Joke61
@René
Vodèèè! Idd, wij hadden ook zo'n mannetje door de straat lopen. 'Niet helemaal goed bij zijn hoofd', zei mijn oma dan. Maar wel een handig handelaartje…..
Ja hoor: de voddenboer!! Wat een goeie zeg; was ik helemaal vergeten… hij riep inderdaad voddeuuuuuu, ouwe voddeuuuuu!. Je hoorde hem al van ver aankomen, want het galmde door de hele buurt! En maar fietsen op die bakfiets… what a job!
Als ik aan de voddenboer denk, denk ik ook meteen aan het 'schillenpaard' met een kar erachter, die kwam met zijn baas groenafval ophalen (toen al gescheiden afval, was zijn tijd vér vooruit
) Wij mochten het paard aaien en soms een stukje appel geven of een klontje.
Een voddenboer han ik me niet herinneren, wel een mannetje met een bakfiets die begonia's verkocht. "'k Heb mooie begoooonia's" klonk het riedeltje dan door de straat.
Ach er zijn natuurlijk zoveel straatventers geweest. Wij hadden ok een bakker en die riep "Berliner bolluuuuuuhhhh, heerlijke Berliner bolle!".
Ja dat voddeboer kan ik me wel herinneren, maar dan heel vaag.
We haddenw el een scharensliep in de 70's, schiet me nu ineens te binnen ;-0 maar geen bijzondere herinneringen.
Ja de Voddenboer,net wat Emily al zegt,riep hij inderdaad Vodde Vodde…..
Jeetje wat vergeet je dat toch allemaal snel,het schillenpaard ken ik ook nog,net als de "Kolenboer"die kwamen dan kolen brengen voor de kachel,met zo'n kap op hun kop,en de kolen in een grote zak.
Dan had je ook nog de "Olieboer",en ja ook de scharensliep.gohhh
waar blijft de tijd.
Wie heeft er nog hazen of konijnenvellen, riep de man bij ons in de buurt, wat een idee wanneer je het in deze tijd plaatst
die lui die spoorden niet; dorpsgek-achtig ongeschoold volk was dat (bij ons) mert vuurrooie kop en vooroorlogs petje en pijp… Ik kan er nog 2 herinneren; 1 uit onze buurt en 1 uit de buurt van ons oma. Ik irriteerde me aan dat geschreeuw.
En dat heb ik nog als ik op de markt ben. Dan denk ik meteen: "jongejonge, doe ff normaal en hou je kop! Dat kan toch ook anders! -als ik sinaasappels wil dan koop ik die gewoon. Hoef je niet zo achterlijk het uit te lopen gillen", en dan koop ik ze dus niet bij hem maar gewoon de Albert heijn. Dan maar duurder, maar beter dan dat ik wil dat zijn geschreeuw loont. en altijd met zo'n rare 'markt'stem. Nee, heeft geen charme voor mij.
leve de supermarkt.
hmm, ik lijk wel bejaard als ik dit nu teruglees…..:o(
Wat een grote maar zeker mooie web-log zeg. Heb nog een hoop te lezen maar wel heel erg leuk !!!
Liefs Cinthia
Daar ben ik echt te jong voor met m'n 41 lentes …. hoewel… Mijn vader gooide mij als kleuter languit over zijn schouder en liep dan met me rond: "Voddeh te kooooop! Voddeh!" Gieren van de pret was dat.
Weer een mooi verhaal Jo, het doet me een beetje aan Dorus denken, die reed in Saint Germain ook rond in een bakfiets met lmpen en metalen.
Even het volgende: zo'n weegtoestel heet unster, met een n, een ulster is een lange heren winterjas. Misschien dacht je aan dat kledingstuk i.v.m. lompen. Ik weet dat ook bij toeval want Maarten 't Hart heeft een boek geschreven "de Unster" en dat gaat dus over zo'n weegtoestel.
dit doet me echt weer aan mijn moeder denken ook bij ons kwam die lompenboer door de straat maar het was een grote schurk hij vroeg de kinderen of ze nog lompen hadden dan kregen ze van hem een cadeautje het een ringetje of zo,n vogelfluitje waar je gek van werd menigmaal moest mijn moeder voor de kast staan om de kleren te beschermen wat wil je met 9kinderen en altijd op woensdagmiddag later gehoord hij was een van de rijkste van de stad en de kleinen maar schreeuwen ik wil zo,n fluitje wisten ze veel
Wij noemde hem lorreboer maar het is voor mijn tijd.Wel kwam de oud ijzerboer altijd langs, was een eerlijk mannetje uit dorp, er kwammen ook wel eens oud ijzerboer uit andere streken langs die niet helemaal eerlijk waren,als je thuis was vroegen ze om oud ijzer als je er niet was liepen ze door de schuur en hielpen zich zelf,stelen heet dat hier.
@$teven1970
Gaat het wel goed kerel?
Dat "Aan de man brengen"(schreeuwen) dat hoort bij de straat en ambulante handel.
Nee een kerel die zijn tent op orde maakt voor hamsters(die gekke van AH0 dat is normaal( maar wel lachen)
@René en Steven - Of anders de kinderen die bij AH werken en het drukker hebben met elkaar dan met de klanten zodat je het gevoel krijgt dat je ze in de weg loopt. Nee hoor, geef mij maar een gezellige roepende marktkoopman.
@Els
Nou Els bij ons in Almere, bij AH waar ik mijn boodschappen(sinds kort weer) haal, is daar niets van te merken hoor.
Ondanks hun jonge leeftijd zijn ze behulpzaam, vriendelijk en serieus met hun werk bezig. Het zal per vestiging verschillen, maar ik ben helemaal content met mijn "appie"
Bij ons werd hij de 'Bullenboer' genoemd, en hoorde je hem ook al vanaf ver aankomen, bulluuuuuuh, zijn er nog bulluuuuuuuh! ghehe wat een hoop benamingen voor oude kleren zijn er toch
Voor mijn tijd?
Els: bij de albert heijn kun je er tenminste nog wat over zeggen als de vakkenvullers te nadrukkelijk aanwezig zijn. op de markt kan ik niet zeggen "hee pipo, sta es nie zo te schreeuwe!" want daat hoort. Bovendien stinkt t op de markt naar allerlei geuren door elkaar (alles tusse vis en kaas) en al dat schuifelende volk dat staat te dringen en elkaar in de weg lopen en te ruziën. ik weet niet hoe t in de rest v nederland is, maar (even generaliserend) al die kampjannen en de 'dikke turkse besjaalde moekes' die elkaar de loef afsteken om een dubbeltje en dat staat allemaal te bakkesen alsof er 100 meter afstand tusse is…nee, daar sta ik niet graag tussen. Echt balen als ik naar de markt moet. Maar dat mag toch?
)
René: ja, ik besef t nut ervan en de traditie, maar ondanks ik een hang heb naar oude tijden, vind ik dit uit de tijd en niet meer passen. maar misschien ben ik wel erg gevoelig voor schreeuwen! Daar zit wel wat in hoor. ik woon in een schreeuwbuurt, waar mensen door de voorraam met elkaar uitgebreid staan te ouwehoeren (ga dan ff naar binnen denk ik dan, of die binnen is naar buiten ook goed) en waar ze met zn 21-en in de voortuin uitgebreid in t 'balkans' staan te ruziën. dus…schreeuwende mensen asocieer ik meteen met ruzie en agressie misschien….
@steven: Waar mensen eelt op hun onderarmen hebben van het uit het raam hangen? ;- )
@Steven, weer een geweldige beschrijving van je. Ik heb het ook niet zo op de markt, behalve als het lekker rustig is (en dat is het nooit als ik eens een poging onderneem om wat rond te kijken).
Een vodden/lorren/bullen/lompenboer heb ik niet meer meegemaakt, ik heb er wel over horen vertellen. Verhalen komen overeen met wat ik hierboven allemaal lees. Vreemd dat ze hazen- en konijnenvellen ophaalden. Hadden mensen in die tijd zovaak haas of konijn op het menu staan?
Hahahaha, Steven. Ja, dat hekel hebben aan geschreeuw, dat heeft mijn man ook. Hij moest ook echt heel erg wennen in Twente, want veel tukkers hebben er ook een handje van enorm hard te praten. Zelfs in het ziekenhuis, als ze aan het loket staan, krijgt de hele wachtkamer mee wat eraan schort, hahaha. (eigenlijk heel genant)
Dat schreeuwerig praten komt natuurlijk omdat we hier dicht tegen Duitsland aan wonen, Duitsers kun je ook op kilometers afstand horen aankomen
Lompe- en schilleboeren ken ik overigens alleen van horen vertellen, en uit oude nederlandse films.
Ik kan me nog herinneren dat ze bij ons op het dorp een schillenboer hadden misschien ook eens een item op jullie web-log? of was het iets lokaals wat ze alleen hier hadden?
Kimi is er ook bang voor, pas deed ik de deur open en een voorbijgangster zag m en loopt er naartoe, rammelt aan zn wang en schreeuwt in zn gezicht:"OOOOH WABENDEGIJ TOCH EEN LEKKER JONG!!!KOMDEGIJ BIJ MIJ SNOEPKES HALE ALS GE WA GROTER BENT HÈ JONGE??!!!!" Nou, Kimi nog nooit zon gezicht van afgrijzen en pure angst zien trekken. Ze bedoele t goed, en ik ben zelf ook bepaald geen paardefluisteraar, maar godnondeju zeg! Bietje dimme zou geen kwaad kunnen. En die kinderen hier ook al hè. Dat is er zeker weer 'eentje van heesakkers' zeggen wij, waarmee we willen zeggen dat ze allemaal harstikke hees zijn en al zo'n typische 'tante Corrie rokersstem' hebben. Meisjes van 4 moeten een lieve smurfenstem hebben en niet dat je de whisky en de zware shag erdoorheen hoort…Dat komt omdat die kinderen niet normaal kunnen praten. Alles wordt geschreeuwd. soms zijn er wel es een paar binnen hier. nou dan mnoiet je onze katten zien; tegen de muur omhoog van doodsangst. Daar om willen we ook erg graag weg hier, lekker wat landelijker, dorpser waar je in een zucht en een scheet in t bos zit.
)
goed, en dat allemaal door: vòòòòòòòòddeééééééééhh!!!!!!!
alleen de onze riep: AAW PAPIER EN TODDUUUHHHHHH!!!!!
Dus…de onze was al gefuseerd met t oud papier kennelijk.
In het Den Haag van mijn jeugd hadden we ook een voddeboer, zoals wij dat noemde en hij riep luid in een bepaald soort ritme: Lorruuuuuuuuuh ouououououwe rommuuuuuuul!!!
@$teven ik kan ook helemaal niet tegen luide mensen. Bij mij waren er tijdens een renovatie bouwvakkers aan het werk die vanaf de stijger naar elkaar schreeuwen, maar toen ik ze koffie aanbood en ze naast elkaar op de bank zaten schreeuwden ze net zo hard tegen elkaar :-~
steven als je zo de pest hebt aan markt, weet ik iets wat je straks nog meer hekelt namelijk markt-met buggy , ik ging na 10 minuten markt-met-buggy mensen dom weg op de hielen rijden als ze het waagden plots voor mij stil te gaan staan en met een onnozel sorry weer verder, you'll wait and see!!!! haha
de voddenman heb ik niet bewust meegemaakt of ik heb hem verdrongen, ik bracht wel oude kleren weg naar de pauw , jullie weten wel dat pand waar later de se fireworks zich vestigde, ook ik wist dat dus niet….
er kwam wel iemand aan de deur tot ver in de jaren negentig die vroeg of ik belang had bij aardappelen, eieren, uieren en precies zo als ik het neerpen zei hij dat, zou ik na twintig deuren gelijk verhaspelen…
heeft u nog belang bij uiappelen?
haai Riaa! ik ga gewoon niet de markt op met buggy, dan vreet ik mezelf op van irritatie, want je past gewoon bijna niet door de paden. . .Nee geen buggy mee naar de markt heheh!
@$teven1970, bij ons thuis heette die kinderwagens altijd enkelslopers en was een grote ergenis op de markt. Net als die trektassen op wieltjes
jajajajaja precies! bloedirritant!
Wie gaat er dan ook met een buggy naar de markt?? haha
Ria!
@Steven1970: Ik hou ook niet van dat geschreeuw. Dat zijn vast allemaal mensen die aandacht tekort komen en zo proberen in the picture te komen. Markt: mij niet gezien, da's al wel 20 jaar geleden dat ik daar was. Toen nog voor stoffen om kinderkleertjes te maken (aanvoer voor de voddenman
). Enne… met de buggy naar de markt is echt een crime. NIET DOEN DUS!
Wat zielig voor jullie Kimi dat die buurvrouw zo tegen hem tekeer ging. Zo'n klein babietje dat altijd mee zachte stem en zachte aanpak behandeld wordt… Acherm…
wat moet iemand in vredesnaam met konijnenvellen gevuld met stro…
Vroeger (voordat ik zelf nageslacht had) keek ik er altijd zo leuk tegenaan. Met je kindje naar de markt in de buggy, de draagzak of de maxicosi…god wat kun je je daar op verkijken, zeg. Niks gezellig, buggy's lopen vast op enkels, een maxicosi lijkt naar 5 minuten wel 80 kilo te wegen, en z'on draagzak is ook niks. Steeds maar weer controleren of t babietje nog wel lucht krijgt. Als ik nu moeders zie lopen met al die atributen, dan denk ik, schattig kindje, arme moeder!
@ Kitty…eh, leuk voor op de vensterbank????
@ joke 61watbetekend idd
is dit een speciaal weblogtaaltje of zo?
zo ja waar kan ik dan een woordenboekje vinden?
Ookk bij ons kwam 2 keer in de week een voddeboer, eerst met paard en wagen later met een bakfiets[de vooruitgang had ingezet]
riep altijd voddeehh voodeehhh as ie ik koop voddehhhh was trouwens een aardige kerel
@Jongeopa: het was @Ludmilla die idd schreef, geeft niet hoor, idd=inderdaad (-;
Op internet zijn sites met allemaal leuke afkortingen te vinden.
Ik vind T2yl8er wel leuk.
@Joke61 Bedankt ik ga effe kijken o of ik er wijzer kan worden want als opa moet je toch met je tijd meegaan nietwaar?haha ha
Oorspronkelijk kom ik uit Den Haag en daar liep een man rond in mijn jeugdjaren die doorlopend "lorruh"! riep. Hij zag er heel vies uit en liep krom,en duwde een handkar voort. Wij hebben er nooit iets heen gebracht. Straten verder hoorde je hem nog! Ik kan me herinneren dat ie er elke vrijdag liep. In zijn mondhoek hing een stompje sigaar.
Er kwam ook elke vrijdag een man met een aapje op zijn schouder en een accordeon, die fabriceerde dan een minuscuul deuntje in elke winkel en hield dan plichtsmatig zijn hand op! Toen ik later de conference van Hans Teeuwen zag over die bedelaar moest ik er weer aan denken. Dat gaat in de trant van: bedelaars die lui zijn en wel iets willen zingen voor de kost maar daar niet de tijd voor nemen, dus "lalalala, geld?" (uitgestoken hand erbij).
Als je de conference kent weet je wel wat ik bedoel.
Hallo Allemaal ik heb een oproep.
Wie kan ons helpen aan foto’s van een Lorre/Voddeboer uit de jaren 50 /60.
En een foto van een schoorsteenveger uit die tijd voor onze website .
Terug in de tijd van vijftig en zestige jaren en de jaren 70.
Mocht u nog andere foto of prentjes hebben die wij mogen gebruiken op onze website De Abeeltjes stuur ze gerust op naar rahendriksen@wanadoo.nl.
Neem vast een kijkje op onze website en vergeet dan niet om het nieuwe gastenboek te tekenen.
Groetjes en alvast bedankt
Rene en Claudia.
Mijn moeder zei soms als ik vervelend was: ik geef je mee aan de voddenboer!! Op een keer was ik in de kamer aan het spelen en mijn moeder riep: O jee, daar is de voddenboer!! (ze had vodden voor hem) Ik schreeuwde gelijk: ik zal het nooit meer doen, ik zal het nooit meer doen!! (ik wist zelf niet wat,haha)
Hebben wij nooit gehad vroeger want ik woonde aan een drukke weg met een fietspad ernaast, in het boerengebied zeg maar buiten de stad. Wel kwam er elke zomer een ijscomannetje met zijn karretje langs die dan een enorme bel meehad en druk ging rinkelen……Ik heb wel ooit mijn oma erover horen praten dat het veel ook in Amsterdam voor kwam want daar hadden mijn opa en oma hun eigen melkzaak in de Rivierenbuurt.
ik ken wel de schillen boer,
maar de vodden boer kwam niet bij ons in de buurt
Bij ons in Vreeswijk kwam ook regelmatig een voddenboer. In ons geval ook een (een gevaarlijk kijkende zeer roodharige)voddenboerin ookal noem je dat niet zo. Wij kleine kinderen waren wel bang voor ze. De voddenboer riep niet Voddeuuu zoals ik hier veelal lees maar Voddeuuuu en beneuuuuu en dat vonden we juist zo eng. Het waren mensen uit het woonwagenkamp achterin de polder op de grind-kleiweg naar IJsselstein en we dachten dat ze onze benen ook wel goed konden gebruiken. (Ze bedoelde botten voor de lijmfabriek in Utrecht “De Benenkluif”) Ze waren inderdaad niet zo eerlijk. Het wegen ging met een veerunster (een haak aan een trekveer met een wijzer langs een schaalverdeling). De voet onder de zak was ons kleine kinderen wel bekend maar dorsten daar niets van te zeggen. Nu bedenk je dat ze toch ook wel heel erg hard voor hun schamele inkomen moesten werken en geholpen door ‘n wet werden ze ook niet. De beloning die wij kregen voor een zak vodden was vaker een of meer balonnen dan een dubbeltje. Diezelfde man en vrouw kwamen ook langs als scharensliep. Ik kan me herinneren dat mijn vader heel boos op hen was was omdat hij vond dat ze onze onbijtmessen hadden verprutst. Nieuw was dat er karteltjes in geslepen werden dat ze het ook nog eerst aan moeder vroegen of zij dat ook wel wilde. Later bleek de scharesliep zijn vak goed te hebben verstaan want je kon er zeer goed mee snijden en het duurde heel lang voor de messen weer bot waren. Mijn vader heeft dat natuurlijk nooit toegegeven.
Heel typisch was wel dat de voddenboer/scharensliep met een handkar met een hond daaronder door het dorp kwam. De hondekar was al jaren verboden, leerden we toen op de lagere school maar toch werd er niets van gezegd. Ik spreek over de vroege jaren vijftig.
Groetje Ben
Laat die tv nu eens uit en luister eens lekker naar een hoorspel.
http://www.hoorspelweb.nl