Registreren

Je kunt je bij Jeugdsentimenten.net registreren - lees wat de voordelen zijn van je registreren.

Al geregistreerd?
Meld je aan »

Nieuw

 

Populair

Artikelen van het afgelopen halfjaar.

Willekeurig

Categorieën

 

AMBER Alert

Statistieken

Spam

Glamrock

Link naar dit artikel Op maandag 27 maart 2006 geschreven door Rick67

Eigenlijk is de Glamrock net voor mijn tijd, maar door mijn 4 jaar oudere broer kreeg ik hier toch nog wat van mee. Hoewel het in ons middenklasse milieu zeer werd bekritiseerd (mijn ouders: verwijfde gasten), merk ik dat ik nu de nummers uit die tijd best kan waarderen. Het is tenslotte ook een kenmerkend tijdsdocument. De laatste tijd merk ik trouwens op dat er op de radio weer veel nummers uit die tijd worden gedraaid en dat ik ze ook moeiteloos meezing.

In het begin van de jaren zeventig ontstaat er vooral in Engeland behoefte aan lichtvoetige, ongecompliceerde muziek. Veel jonge popfans hebben het niet zo op de serieuze muziek van de gearriveerde sterren, en van maatschappijkritische teksten (Bob Dylan, Donovan) moeten ze al helemaal niets hebben.

De glamrock biedt uitkomst. Waanzinnig uitgedoste musici, vaak in het bezit van een groot ego, maken pakkende deuntjes, geënt op de rock ´n roll van eind jaren vijftig. Marc Bolan, met zijn groep T Rex (Get it on) is één van de grondleggers van het genre in 1972. Later wordt de fakkel overgenomen door bands als The Sweet (Ballroom Blitz), Slade, Mud (Dynamite), The Rubettes (Sugar Baby Love) en Paul Da Vinci (You’re Baby Ain’t Your Baby Anymore). Verder scoren Suzie Quatro, Gary Gliter en Alvin Stardust ook hits aan de lopende band.

De Glamrock was geen lang leven beschoren, in 1975 was de trend alweer voorbij en stond de aanstormende Disco-mania voor de deur. Deze muziektrend zal, hopelijk, vooral veel reacties oproepen bij de loggers van the early 60’s.

Wat vond jij van Glamrock en welke herinneringen heb je hier aan?


64 reacties op “Glamrock”

FrankT schreef op 27 maart 2006 om 01.54 Reply to this comment

Inderdaad, in de ogen van menigeen in mijn omgeving zwaar fout, maar in mijn ogen oh zo leuk. De kleding en podiumpresentatie bleek minstens zo belangrijk als de muziek zelf. Het was de periode van glanzende glitterpakken (vaak veel te strak) en lange bakkebaarden, de muziek die ze maakten was vaak meeslepend en kon je na twee keer al van voor tot achter meezingen. "Glamrock" was wel een mannenaangelegenheid, naast Suzi Quatro kan ik me niet één vrouw uit het genre herinneren.

Slade hoort niet thuis in het rijtje van Glamrockers (leadzanger Noddy Holder met zijn schuurpapieren stemgeluid, vergeeft je deze fout nooit)

Volgens mij deden we in Nederland ook een beetje mee met Catapult. Herken ik wel : toen niet zo vinden maar nu best wel aardig.
Met Gary Glitter is het trouwens niet echt goed gekomen.
Leuk vond ik : 48 Crash ( Suzi Quatro ) en Fox on the run ( Sweet ). De laatste wordt volgens mij weer in een reclame gebruikt.

Emily60 schreef op 27 maart 2006 om 08.09 Reply to this comment

Lekkere tussendoormuziek. Bij de weeksluiting in de 6e klas op vrijdag werd door een groep jongens altijd wel een nummer van Mud of The Rubettes gespeeld en mochten wij erbij dansen… Alleen de verkleedpartij hiervoor was al hilarisch.

Kan de muziek nog steeds zeer waarderen, en dat komt natuurlijk ook omdat mét de liedjes ook alles van die tijd weer bovenkomt.

René schreef op 27 maart 2006 om 08.42 Reply to this comment

Gary Gliitter heeft zojuist een veroordeling aan zijn glimmende broek in Viëtnam, dus die zien we nooit meer terug.

Was een leuke tijd ook Bonnie St Clair en Unit Gloria hoorde er bij. "Clap your hands and stamp your feet", was een meesterwerkje. De strove "Hoelalala hoelala" werd bij ons vooral hard meegzongen.

Of Slade er nu in thuishoort denk ik niet. Noddy is inderdaad niet gecharmeerd als zijn groep in de galmrockscene ingedeeld wordt. Hij liet dit laatst weten in een interview voor Virgin Radio.

Het mooie "Everyday" is een nummer wat er zeker niet in thuishoort.

Sandra 67 schreef op 27 maart 2006 om 09.57 Reply to this comment

Ik heb vooral lherinneringen aan the Rubettes……vond die groep heel leuk toen, vooral de voorzanger. En dan die baretten die ze op hadden, ja, dat was pas blits,hahahaha.

Lia schreef op 27 maart 2006 om 10.28 Reply to this comment

De term glamrock zegt me niets, de genoemde namen weer wel. Af en toe zat er iets leuks tussen, wat mij betreft, maar dat heb ik met alle muziekstijlen. Hier en daar pikte ik mee wat me aanstond.

Els schreef op 27 maart 2006 om 11.42 Reply to this comment

Heerlijk! Als kind moest ik eraan wennen. Op een avond keek ik naar de Rubettes op tv en ik vond het maar niks. Rare muziek, rare pakjes, rare pasjes. Ik vond het nogal wild allemaal en hield het nog bij m'n Disney liedjes. Mijn vader sprak de wijze woorden "Wacht maar tot je wat ouder bent, dan vind je het wel leuk". En ja hoor!

@René: Unit Gloria, was dat niet met Robert Long? Onze eigen glamrocker??

En of Slade nou wel of geen glamrock was - klonk toch echt als muziek uit die tijd.

Joke61 schreef op 27 maart 2006 om 12.12 Reply to this comment

Het gerucht ging toch dat de zanger van de Rubettes helemaal niet kon zingen, maar dat alles werd ingezongen door Paul da Vinci?
Suzie Quatro vind ik niet een echt glamrocker, zeker qua uiterlijk en kleding niet en de muziek is toch meer richting de echte rock muziek. (ik had de lp)
Op zich natuurlijk heerlijk herkenbare nummers van Mud, the Sweet etc., misschien een toevoeging Earth Fire en Kiss ('79) ? Muziek echt uit mijn tijd…

ria schreef op 27 maart 2006 om 12.17 Reply to this comment
ria1968

ik dacht dat paul da vinci de zanger was van de rubettes…
mijn broer vond het tamelijk stoer dat glam-rock, poppa joe klinkt eigenlijk lief vind ik nu….
was zelf meer (nu nog) voor steviger spul in, status quo, heart en het begin van earth and fire horen bij mijn favo's…

Joke61 schreef op 27 maart 2006 om 12.39 Reply to this comment

@Ria ik heb dit ff opgezocht in het Top 40 Hitdossier boek: The Rubettes is een Britse Teenyboppergroep (leuke naam hiervoor), de zanger was Alan Williams, de groep werd pas na de opname van Sugar baby love gevormd; de sessiezanger op dat nummer (Paul da Vinci) maakte geen deel uit van de groep.
Dus die leuke zanger (Alan Williams) was aan het playbecken. Later scoorden zij ook een hit met Tonight en Juke Box jive. Na '77 was het uit met hun hits.

Masja schreef op 27 maart 2006 om 12.56 Reply to this comment

Glamrock: dat kon dus écht niet -) . Alleen van Slade had ik wel een LP, die zagen er wel 'glammerig' uit, maar hun muziek was niet zo superzoet. Ik vind het nu best leuk om te horen, nostalgie ws.

René schreef op 27 maart 2006 om 13.33 Reply to this comment

@Els

Bonnie St Clair was de opvolgster van Robert Long die een grote hit had gescoord "The last seven days". hier kun je het nummer uit 1969 nog eens beluisteren. Veel plezier.

Sandra 67 schreef op 27 maart 2006 om 13.49 Reply to this comment

@ Joke 61, wat vertel je me nou….was die leuke leadzanger aan het playbecken. Dus die lekkere hoge begingillentjes van het liedje Sugar Baby love, helemaal niet van hem…..wat een enorme desillusie zeg ;(

Sandra 67 schreef op 27 maart 2006 om 13.51 Reply to this comment

Ik bedoelde begingilletjes )

René schreef op 27 maart 2006 om 14.06 Reply to this comment

Paul da Vinci is met ruzie weggegaan bij de Rubettes vlak nadat de opnames klaar waren voor "Sugar baby love" en maakte bij een andere platenmaatschappijk "Your baby, ain't your baby anymore" en werd de enige hit van deze artiest.

Jeroen71 schreef op 27 maart 2006 om 15.20 Reply to this comment

Ben in '71 geboren dus heb de de Glamrock niet bewust mee kunnen maken, maar dat is naderhand goed gekomen toen ik het ontdekte; ik vind het een waanzinnige periode met mannen in glitterpakken en make-up op hun gezichten en vooral de zangers met de waanzinnige kop-stemmen zoals Brian Connelly van The Sweet en Cees Bergman van de Leidse Glamrock band Catapult. Een goeie vriendin van me dr zwager maakte deel uit van Catapult en is de voormalig drummer Geert Jan Hessing. Alle leden van Catapult hebben nadien nog menige hits gescoord o.a. met de naam The Monotones en hebben met hun productie bedrijf (CatMusic) menige hits geschreven en geproduceerd voor o.a. Andre Hazes (Een beetje Verliefd) Tower, The Surfers en zelfs Blijf Zoals Je Bent van Justine Pelmelay, waarmee ze ons land in 1989 ons land vertegenwoordigde op het Eurovisie Songfestival; helaas was er geen hoge eindnotering omdat ze het hoge einde niet redde.
Ome Henk is trouwens ook een creatie van de jongens van Catapult, evenals begin jaren 80 Rubberen Robbie.
(volgens mij is mijn verhaal een beetje van het onderwerp van De Galmrock afgegleden haha!)

@Jeroen : ik vind GALMROCK wel een leuke typo !

Mijn muzikale smaak heeft met het klimmen der jaren (o wat ben ik oud!) een hele metamorfose ondergaan. Eigenlijk is de glamrock een beetje aan me voorbijgegaan maar Mud vind ik nu wel aardig al heb ik ze niet op CD. Nou ja Dynamite staat bij mij tweemaal op een verzamelbox; een van the 70's en op een verzamelbox honderd no 1 hits.

Maar eigenlijk houd ik het meeste van symfonische rock en dat was vroeger toch wel anders.

Ik vond Mud helemaal te gek, mijn hele kamer vol met posters en alle elpees heb ik nog steeds, de leadzanger, Les Gray, is helaas overleden, ook de zanger van The Sweet is overleden. Ik mis trouwens nog een naam: The Osmonds Brothers, vooral het nummer Crazy Horses vond ik heel goed.

Rick67 schreef op 27 maart 2006 om 17.50 Reply to this comment

@Evelien, kijk eens op:
http://jeugdsentiment.web-log.nl/log/179152

roefel schreef op 27 maart 2006 om 17.53 Reply to this comment
roefel

Dit is een absolute jeugdsentiment. In de tijd zelf wist ik het niet. Wij waren van de LP's. Groepen als Sweet, Slade, waren in onze ogen geen Teenybopperbands, maar ook geen LP-groepen. Ze vormden voor ons de groepen waarvoor je naar Toppop keek. The Rubbettes konden echter echt NIET(meidenmuziek). Nu, als ik een cd-tje brand met 70-er jaren komen ze er allemaal op, uit jeugdsentiment. En hoor ik ze eens op de radio die nummertjes van toen, bler ik ze allemaal mee en vind ik ze allemaal even leuk.

$teven1970 schreef op 27 maart 2006 om 17.57 Reply to this comment

Evelien: ik wilde het net zeggen; The Osmonds (ik was toen nog geen 3 jaar) imiteerde ik altijd (de toetsenist) en was als peuter ronduit fan.. Het wiebelen met de beentjes en de leuning v e fauteuil die diende als keyboard. Het staat allemaal op filmpje nog… Maar Crazy Horses was echt geweldig en nog!Ik vind t geweldig om die glamrock beelden te zien. Fok man, die Catapult, dat was echt erg!!! Met Toppop Yeah is t nog wel eens voorbij gekomen , ongelofelijk wat een wijven schitterend!!! Ik houd erg van deze muziek. De combi van nostalgie en ongecompliceerde catchy rock met fout image is op mijn lijf geschreven. Daarom vinden mijn vrouw en ik The Darkness (huidige band) zo gaaf! Hun muziek, de heerlijke kopstem en de foute hansopjes waarin de frontman over t podium wervelt…heerlijk! Worden we vrolijk van hier thuis!

Zondag zat ik bij iemand in de auto en op de autoradio hoorde ik het programma "Het stenen tijdperk" en daar kwamen ze allemaal voorbij de hits uit the '60's en 70's. Wie kent nog de hit van the Sweet Sensations, Sad sweet dreamer? The 70's herleefden voor mij. Is dat trouwens ook glamrock, of is dat al meer disco?

Rick67 schreef op 27 maart 2006 om 18.26 Reply to this comment

@Frank Faber, dat is soul.

jongeopa schreef op 27 maart 2006 om 20.51 Reply to this comment

@Rick67
Ik ben bang dat je verkeerd bent ingelicht Sweet Sesations heeft niets met soul te maken, hoorde niet bij een speciaal soort muziek.

Masja schreef op 27 maart 2006 om 20.53 Reply to this comment

Unit Gloria met "last seven days" dat is jeugdsentiment, mijn moeder draaide dat keihard …
Enne, Roefel: the Rubettes was niet voor alle meiden, hoor -) , ik vond dat veel te zoetsappig (en inderdaad, nu vind ik het hartstikke leuk!)

FrankT schreef op 27 maart 2006 om 22.35 Reply to this comment

@Frank Faber: "Sad Sweet dreamer" van Sweet Sensation viel onder de noemer Philly Soul: rijk georkestreerde muziek, vaak dansbaar, die zijn roots vond in de Amerikaanse stad Philadelphia. Ook al kwam Sweet Sensation niet uit die stad, ze hoorden er wel bij. Andere exponenten van dit genre waren TheThree Degrees, The O'Jays en MFSB. "Sad Sweet Dreamer" vond en vind ik nog steeds geweldig, evenals de opvolger en tevens hit in Nederland "Purely By Coincidence".

Maar goed, het ging over glamrock…

Ik denk dat je niet moet proberen alle muzieksoorten in een bepaald hokje te stoppen; muziek kent vele stromingen en soms overlappen die elkaar. Sweet sensation was toevallig wel in de tijd van de Glamrock en bevat er elementen van. Trouwens, wat is puur de defenitie van Glamrock (behalve dat de presentatie ervan gepaard ging met plateauzolen en glimmende pakjes)?

Rick67 schreef op 27 maart 2006 om 22.43 Reply to this comment

Voor zover mijn kennis gaat (google bedankt) was Glamrock voornamelijk een Britse aangelegenheid. Zoals elke trend pikken bands in andere landen snel elementen op, waardoor je cross-overs krijgt. Gedurende de trend wordt dan het steeds moeilijker de oorsponkelijke definities te handhaven (totdat het onderdeel wordt van de muziekgeschiedenis en er weer vanaf een afstand naar gekeken kan worden).

René schreef op 27 maart 2006 om 22.48 Reply to this comment

Sweet Sensation heb ik nog wel eens in Engeland zien optreden. Het was ook een Engelse band. Het was in een tennishal in Stockton on Tees. "Doowapdoewap"

An (1965) schreef op 27 maart 2006 om 23.06 Reply to this comment

The Bay-citty-rollers!! 'only wanna be with you' , 'saturdaynight' maar dat was meer tienerband he? Ik weet wel dat mijn oudere zussen veel glamrockmuziek hadden, Sweet , osmonds, zelfs hun kamer was glam. Ze hadden hun kamer behangen met aluminiumfolie, nou , hoe ver wou je het doorvoeren?! Ik heb zelf ook veel muziek uit die tijd, middle of the road, (met die zangeres met dat lange blonde haar en hotpants) the Sweet, en een aantal van eigen bodem, dizzy mans band, thee set. En ik heb nog een aantal elpees van 'Alle 13 goed/fout' daar staat ook genoeg glamrock op.

Rick67 schreef op 28 maart 2006 om 08.55 Reply to this comment

An (1965) Nu je het zegt, bij gebrek aan specifiek jongeren 'fluf' materiaal werden de kamers idd zelf aangekleed. Zo gebruikte mijn broers eierdozen die hij verfde en tegen elkaar aan de muur bevestigde (een hele muur!) en plakte hij de chocohouders van Toffifee (zilver) tegen elkaar aan de muur. Was met de gekleurde spots en visnet héééél apart. Deze er meer dit soort dingen?

ludmilla schreef op 28 maart 2006 om 09.02 Reply to this comment

Mijn vriendin en ik waren helemaal wous van Mud. We zijn zelfs nog naar een concert geweest in Rotterdam. (Het enige popconcert waar ik ooit geweest ben). Ik vind het nog steeds aanstekelijke muziek. Toen ik 45 werd, heb ik een discofeest gegeven. iedereen was in stijl en we hebben de hele avond op dit soort muziek gedanst. Ik kwam na 3.5 uur gesloopt van de dansvloer, maar wat een lol!

A Baas schreef op 28 maart 2006 om 12.14 Reply to this comment

De ideale kermismuziek (volgens mij nog steeds op het repertoire), vooral Sugar Baby Love van de Rubettes.

$teven1970 schreef op 28 maart 2006 om 16.59 Reply to this comment

An1965: heb ze een paar jaar geleden nog gezien in Eindhoven, Middle Of The Road met haar raspende stem. Ik vind t erg leuke feelgood muziek. Bo, mijn vrouw kan die stem echt niet luchten! ze was een heel gezellig leuk vrouwke trouwens tegen t publiek! Beetje country achtig.

roefel schreef op 28 maart 2006 om 17.00 Reply to this comment
roefel

Kermismuziek!!!!!! Dat is de juiste Ned. term voor deze stroming. Moet dan gelijk denken Block Buster, the Sweet. Lekker begin met die sirene.

Rick67 schreef op 28 maart 2006 om 17.16 Reply to this comment

@Roefel, zeker tof die sirene, samen met het refreintje van Ballroom Blitz: 'And the man in the back, said everyone attack…'
vind ik dat de twee coolste Glamhits.

$teven1970 schreef op 28 maart 2006 om 21.49 Reply to this comment

hij staat nu op hier !!!!!!!ballroom blitz!!!! (blockbuster komt erna)

Aidan schreef op 28 maart 2006 om 21.58 Reply to this comment
Aidan

Glamrock was heel leuk idd. Documentaire van Sweet es gezien en het bleek dat de heren liever hardrock speelden, die nummers kwamen dus op de b-kantjes. De a- kantjes waren hun min of meer opgedrongen door de platenmaatschappij. Ook werd er verteld dat ze qua image steeds verder gingen, nog meer make up, nog meer glitters, nog hogere plateauzolen enz.
Ook van Mud zoiets gezien. En die zanger van de groep trad tot zijn dood nog steeds als Mud op, was heel zielig om te zien, iemand had die man moeten stoppen hij werd een karikatuur van zichzelf.

$teven1970 schreef op 28 maart 2006 om 22.20 Reply to this comment

ja dat zag ik ook aidan….genant en pijnlijk om te zien. vond ik ook. kreeg er erge medelijden mee..al helemaal mager en zo….:o(

helemaal Mud………………..
wat was ik gek van die band.
vooral Les Gray,
jammer genoeg heb ik hen nooit live gezien zoals ik de earring al 25 jaar volg………………\
ik was te jong toen………..

Ik ben er altijd al fan van geweest. Heb die periode niet bewust meegemaakt maar ik heb de schade ingehaald in de jaren '80.
Tja, helaas zijn een hoop van die luitjes de afgelopen jaren overleden. Van The Sweet is de helft al dood, de zanger van Mud leeft niet meer, Marc Bolan van T.Rex knalde tegen een boom en Gary Glitter zit in de bak. Alleen Slade lijkt nog alive and kkcing, maar ook niet meer in de originele bezetting. Dus het glamrockleven ging niet over rozen. Maar afijn, de gasten logen dus over hun leeftijd en waren daardoor ook lekker populair bij meisjes van 8 jaar…

ron schreef op 30 maart 2006 om 14.57 Reply to this comment

Slade hoort natuurlijk wel dégelijk bij de glamrockers thuis, kijk maar naar hun kleding en uiterlijk destijds. De bandjes Slade, Sweet en Mud leken toen erg op elkaar. Ze bestonden allen uit 4 leden, waarvan er zich altijd één er nog vrouwelijker uitzag dan de rest(denk maar aan die krullebol van Mud). Die had nog meer make-up, nog langer haar, nagellak, grotere oorbellen en hogere plateaulaarzen dan de rest. Overigens mis ik hier de namen van Cockney Rebel, Wizard, Alice Cooper en David Bowie, die er toen ook uitzagen als glamrockers. Ik begrijp werkelijk niet hoe de schrijver van het bovenste stukje in hemelsnaam komt bij de Rubettes. Die hebben werkelijk niets met glamrock te maken en zijn niets meer dan een samengeraakt commercieel popbandje met slijmballenmuziek, bedoelt voor meisjes van 13.

andre schreef op 31 maart 2006 om 22.42 Reply to this comment

the sweet maakte alleen van 1971 tot 1973 glamrock muziek.
vanaf 1974 ging meer op hardrock lijken. luister maar eens naar de lp,s sweet f.a - strung up -give us a wink en off the record.
dit zijn steen goeie lp,s . ja slade hadden ook goede nummers.
alleen de lp,s waren iets minder. de live lp,s van slade zijn goed

Marc de Jong schreef op 31 maart 2006 om 22.49 Reply to this comment

@andre ; In feite was the Sweet in '71/'72 meer een teenybopperband; Nummers als Funny Funny en Hey Poppa Joe hebben weinig met glamrock te maken. Pas in 1973 met Blockbuster werd The Sweet meer geassocieerd met Glamrock

Andre64 schreef op 31 maart 2006 om 23.16 Reply to this comment

Tjonge, als er iets hoort bij de eerste helft van de jaren70 dan is dat wel glamrock !!!! Elke week zag je in Toppop wel een glamrock groep optreden. Zag een aantal weken geleden op de BBC daar nog een hele leuke documentaire over. In die uitzending werden de Rubettes niet genoemd als een glamrpock groep. Omdat de Britten de uitvinders zijn van de glamrock, is daarmee volgens mij vastgesteld dat de Rubettes geen glamrock groep waren. Uit die uitzending bleek ook dat de glamrock totaal niet aansloeg in de USA. In nederland leek katapult wel wat op een glamrock groep trouwens.

An (1965) schreef op 31 maart 2006 om 23.27 Reply to this comment

Catapult persifleerde de glamrock alleen maar, " Wat's going on? is there something wrong, in the rockscene of today?!"

Andre64 schreef op 31 maart 2006 om 23.35 Reply to this comment

An (1965): hoort deze tekst niet bij de single "teeny bopper band" ? maar ik neem zonder meer aan dat de jongens van Catapult daarmee ook de glamrock wilden persifleren. Maar was de hele glamrock eigenlijk geen persiflage ?

Emmy schreef op 1 april 2006 om 12.45 Reply to this comment

Alice Cooper en Bowie worden niet genoemd omdat die ook na de glamrock nog een heel "muzikaal leven" hadden, en misschien willen zij wel helemaal niet meer geassocieerd worden met deze stijl. Tja wat de Rubettes betreft; dat is op het randje wat glamrock betreft. Dan zou je ook Smokie nog wel mee kunnen nemen, al is dat wel al iets uit een latere periode.

Ik ben bouwjaar 1960 en heb de glamrock tijd bewust meegemaakt
In 2000 had ik de eer om Les Gray, de zanger van Mud te ontmoeten. hij bracht zijn optreden nog goed maar was verder zwaar alcoholist en eigenlijk erg afgetakeld. Hij dronk de hele dag en zijn vrouw probeerde dat nog een beetje te sturen. Hij is inderdaad al een paar jaar overleden. Toch vond ik het een leuke ervaring om een van mijn jeugdidolen te ontmoeten. De popmuziek wereld heeft helaas weer een slachtoffer geeist.
Verder leuke herinneringen aan de jaren 70.
Groetjes, Mathias.

Teenriotstructure schreef op 12 april 2006 om 18.38 Reply to this comment

Ik heb zeer intens de periode van de Glamrock meegemaakt. Als grondlegger wordt steeds MARC BOLAN aangeduid.Marc was echter veel meer dan dit … een vernieuwer, een gitaar virtuoos en getalenteerd dichter. Een zeer miskent arties dus. Zijn "Warlock of love" is nu nog het meest verkochte gedichtenboek in de UK (= is trouwerns ondertussen een 'collector-item' geworden). Zijn muziek ( en deze van T.REX) klinkt nu nog altijd even fris al vroeger. Het is natuurlijk verschrikkelijk spijtig dat hij zo vroeg verongelukte (29 jaar - 16 sept1977) … Het is een legendarisch muziek icoon geworden, zijn fanclub wordt nog jaarlijks groter.
… fantastische muziek (Hot love, Telegram Sam, Jeepster, The soul of my suit…. een Marc Bolan fan.

Ook ik ben van 1960 dus in de begin jaren 70 luisterde wij naar Radio Veronica.
The Sweet volg ik nog steeds al is Andy Scott de enige die nog actief is in de huidige Andy Scott's Sweet.Hij was toen de gene met de kopstem en niet Brian Connolly.
Er zijn nu nog "Goud van oud" festivals waar die ouwe knarren elkaar nog steeds tegen komen.
Vergeet ook Middle off the road niet met Sally Car zij timmert ook nog steeds aan de weg.
Mooie tijd de 70's mijn dochter is 14 nu en zingt die ouwe moppies ook mee! (Coco,Little Willy,Poppa Joe,Ballroom Blitz,Block Buster)

Glamrock heeft mijn leven veranderd, begon zo muziek te maken en ben nu muzikant ( amateur). The Darkness is weer een band met duidelijk herkenbare Sweet, Queen-invloeden. Glamrock is nooit echt uit Roses die in de 80's en nu nog doortimmeren. Ja, het werd toen begin 70 echt tof met Slade, The Sweet, Queen, Baby City Rollers, Rubettes, Suzie Quatro, The Sparks, Bowie, Racey, Cooper , Roxy Music, en ook in Nederland had je Catapult en Long Tall Arnie The Shakers mischien ook nog. Wij spelen met WILDCAT ook glamrock. Ik blijf daar jong bij!!

Hallo Glamrockers, ik heb als filmmaker een docuementaire gemaakt over de zoon van wijlen Glamrocker Marc Bolan (T.Rex). Voor de liefhebbers wellicht de moeite waard!!! Klik op mijn site!
Leuk deze site. Ben zelf ook altijd Glamrockfan geweest. Veel herkenning!

Em schreef op 26 april 2006 om 21.54 Reply to this comment

Hij heeft weinig weg van zijn vader…
Behalve het muzikale talent dan misschien.

Marc Bolan; ben er in de jaren tachtig wel een tijdje "wild" van geweest; de beste man was toen al tien jaar dood en dat vond ik heeeel erg. Eigenlijk is dat hele T.Rex-gebeuren een echt Britse aangelegenheid geweest, want in ons land is hij nooit echt doorgebroken.

Voor mij is disco een logisch vervolg op de glamrock (extravagante kleding en syncopische vierkwartsmaat). Marc Bolan was de enige echte uitvinder van de glam. Zie: http://www.examedia.nl/columnx.....em_id=3053

dutchfranca62 schreef op 6 oktober 2006 om 11.34 Reply to this comment
dutchfranca62

Ik denk dat er toch een verschil is tussen Glamrock en de Teenybopperbands!
Bij de Glammers denk ik oa aan: Sweet, Mud, T-Rex, Gary Glitter.
Bij de Teenys aan: Osmonds,Rubettes, Bay City Rollers, Waar horen nou Showwaddywaddy en Racey bij; want die waren weer wat later in de hitlijsten.
En hoe zou je Andy Gibb, Albert Hammond ‘indelen’ alhoewel ik geen voorstander ben van hokjes!

Patje de Belg schreef op 25 januari 2007 om 13.44 Reply to this comment

Glamrock was voor mij (geboren 1958) zowat mijn eerste kennismaking met rock- en popmuziek. Het is voor mij de periode van AVRO’S TOPPOP met Ad Visser en het ballet van Penny De Jager (schrijfwijze juist ??).
Ik ben een BELG,maar in die periode keken we in België nog massaal naar dit programma.
En waarom ? Bij mij vaak om SLADE te zien, of THE SWEET, wat toch 2 van mijn favoriete bands waren. Toen ik wat ouder werd verschoof mijn smaak of verbreedde ze zich ook naar THE BEATLES waarbij ik een serieuze INHAALBEWEGING moest maken.
Maar ik heb zowat alles op cd nu van SLADE, omdat ik altijd een fan gebleven ben (let wel; van Slade in hun goede periode, dus tot ca 1977, daarna ging het flink bergaf.
Beste Glamrock hitsingles ?
Take me bak’ome, Cum on Feel The Noize en Cuz I Luv You en ook nog Gudbuy’T Jane, allen van SLADE, maar ook : Ballroom Blitz en Blockbuster van The Sweet, 48 Crash van Suzi Quatro, Tiger Feet en The Cat Crept In van Mud, This Town Ain’t Big enough for both of us van Sparks en van jullie Nederlandse LEFTSIDE met het geweldig leuke LOCOMOTION !
Groetjes
Patje de Belg

dutchfranca62

@Patje de Belg: Had Leftside (not my cup of tea overigens) niet een grotere hit met ‘One by one’….?

rofl Als jullie van Glamrock houden kun je op 19 maart je lol op tijdens de RockCantina. Kijk voor meer info hier:

http://www.belangrijk.nl/modul.....storyid=17

En sorry voor de spam, maargoed het is lastig echte liefhebbers te vinden mrgreen

Cheers,
Babylon programmering

Heb Slade nog gezien in Paradiso in Amsterdam. De toenmalige bezoekers waren altijd buitengewoon kritisch. Maar Slade speelde de hele tent plat. In mijn herinning was het geweldig concert.

Marc Bolan is DE ultieme glamrocker. Iedereen smolt bij het zien van zijn lach. Zijn schoonheid was uniek, net als zijn performance. Zijn muziek was apart. Het was een echte DIVA!
Helaas hij is niet meer onder ons. Morgen zou hij 61 zijn geworden..
Marc wist altijd al dat hij niet oud zou worden en haalde nooit zijn rijbewijs omdat hij voelde dat hij bij een auto-ongeluk om het leven zou komen! Dat gebeurde ook op de vroege morgen van 16 september 1977, maar dan wel als passagier van de Mini die bestuurd werd door zijn vriendin. De Mini raakte een boom. Marc was op slag dood. Heel Engeland in de rouw. Hun ster was dood!

Laat een reactie achter

Om je profielfoto te laten verschijnen moet je zijn ingelogd.
Voor een Gravatar hoef je niet te zijn ingelogd. Geef gewoon je e-mailadres op.

Meer informatie over HTML-codes die je kunt gebruiken in je reactie - (opent nieuw venster)

positief negatief eeh rofl mrgreen neutral arrow idea ? ! -) roll twisted evil cry red oops razz mad lol cool ??? shock eek sad smile grin

Let op: Het is niet toegestaan e-mailadressen te publiceren.
Lees onze huisregels (opent nieuw venster)

Plaats oproepen en verzoeken in het forum