De Drogist
Link naar dit artikel Op donderdag 27 april 2006 geschreven door Jo Pinxt
In de jaren 50 was de drogist nog een echte specialist. Dat kon je al zien aan de Gaper die boven zijn voordeur hing. Ik vergaapte mij dan ook regelmatig aan al dat lekkers dat in de etalage lag.
Binnen lag lekkers, spullen voor de was en het tegenwoordige Sorbomateriaal van elkaar gescheiden. Helemaal boven op een rek stonden rechts grote donker bruine potten met allerlei soorten gifdrank als amoniak, zoutzuur, terpetine, spiritus en bleekmiddel. Daaronder in kleinere bruine potten de kruiden als laurierblaadjes, nootmuskaatbollen, jeneverbessen, peperkorrels en laurierdrop staafjes.
Alles werd hermetisch afgesloten door een glazen geslepen stolp. Op de toonbank lagen de meest gangbare producten voor ons als kind. Salmiakzakjes: 5 cent, suikerpapiervelletjes: 1 cent, zoethout: 2 cent, pottertjes bolletjes drop: 25 cent, ronde blikjes met kleine ruitvormige drop voor 25 cent, bazooka kauwgomblokjes voor 5 cent. Buiten aan de muur hing ook een rode kauwgomballen automaat.
Als je er een kwartje in deed kon je via een knop draaien en kreeg je 5 toverballen kauwgoms. Maar terug de winkel in. De drogist en zijn vrouw waren verkleed als dokter, allebei in het wit. Rechts van de toonbank kon je de bezemstelen vinden met daarnaast de bezems, zachte en harde, deze laatste waren van gedroogde hei. Je ziet straatvegers hier af en toe nog mee. Vim, natuurspons- en zeem hoorde daar ook bij, net als soda in brokken en groene zeep.
Ja het bakje bij ons thuis met zand, zeep en soda was toen nog geen verzamelobject. Aan de zijkant stonden de spullen voor de was. Stijfsel voor de boorden van de overhemden en de witte schorten. Blauwsel om de witte was kraakhelder te krijgen en natuurlijk de houten wasknijpers. Hiernaast de spullen voor de weck. Inmaakglazen, weckringen, thermostaat en de grote weckpot voor op het vuur. Ook keulse potten voor de inmaak van zuurkool waren voorradig.
De vrijetijdsspullen en dat waren er niet veel als vliegerpapierrolletjes, vliegertouw en kleurpotloden vond je er naast. Of de drogist toen ook al iets tegen hoofdpijn verkocht? Voor zover ik weet van niet, dit kwam pas toen wij ons voorbij gingen hollen.
Feed
Trefwoord(en): drop, gaper, kauwgom
53 reacties op “De Drogist”
Laat een reactie achter
Há...
Bloemrijk,...
Ach ja die goeie oude drogist, heel wat anders dan de grote ketens zoals kruidvat en zo. Ik denk dat die kleine zaakjes niet meer bestaan of het moet in een en of ander gehucht zijn maar ik denk dat dit soort familie bedrijfjes net van voor mijn tijd zijn. Mooi verhaal weer Jo en dit verhaal doet je beseffen dat de tijd niet stil staat. Als er een tijdmachine zou bestaan was ik al lang enige decennia het verleden ingevlucht. Zo ik heb het/de spits afgebeten, wie volgt?
In eens komt Connie van de Bosch bij mij op met "Ik geef je een roosje mijn roosje". Waarin ze zingt; "En staat stil bij de dropjesdrogist".
Dat was ook de drogist naast mijn lagere school de Willem Barendzschool in Amsterdam in de buurt waar ik woonde.
Mijn moeder kocht daar wel eens honingdrop of salmiakdrop en niet te vergeten duimdrop. Heerlijk.
Mooi verhaal Jo, bedankt voor de herinnering.
De drogist zoals die hierboven beschreven is, ken ik niet. Mijn vroegste herinneringen van de drogist zijn de Etos of DA. De ketens dus…
Een drogist met al die flessen en potten langs de wand, die ken ik alleen van het openluchtmuseum in Arnhem.
Weer een mooi verhaal Jo!
Hoe sympathiek ik Jo ook vindt, zijn jeugd (50's) en de mijne (70's)zijn zeer verschillende tijdsbeelden. Helaas heb ik dan ook geen inbreng, hoe graag ik die ook spui hahahaha
Kwam een keer onze drogist tegen op de Hoge Veluwe!
De omschrijving van de apotheek, zoals hierboven, ken ik alleen maar van het museum. Ach, ik ben toch ook nog zooo ontzettend jong pffffff
Die Gapers, daar heeft mijn oudere zus (uit1960) nog jeugdtrauma's van. Ze was daar als kind echt vreselijk bang voor. Ze zien er dan ook niet zo gezellig uit, moet ik zeggen, met die tong naarbuiten. Ze was dan ook ontzettend blij, toen deze enge koppen eindelijk uit het straatbeeld verdwenen.
@ Eric….en hoe gaat die mop nou verder van die drogist op de Hoge Veluwe…?????
Dat is een nadeel van ouder worden @Sandra: ik vergeet de clou…
Er waren bepaalde (maandelijks noodzakelijke) artikelen die de drogist altijd helemaal inpakte voor hij het aan mij meegaf. Omdat mijn moeder altijd een briefje schreef aan de drogist (dat ik natuurlijk nooit las, braaf he) had ik geen idee wat er in het pak zat. Thuis eens bekeken, stiekum in de gang het enorme pak geopend… Snapte er niets van. Ik was tevreden met een stokje zoet hout uit de stopfles op de toonbank.
Ik ben blij met de drogisterijen zoals ze er nu zijn: licht, ruim en met een enorm assortiment (ook zogeheten branchevreemde artikelen, zoals cd's, speelgoed) Ik mag graag een tijdlang gewoon lekker rustig door een drogisterij struinen, kijken welke leuke dingen ze allemaal hebben. In dat opzicht mis ik niks aan die ouderwetse drogisterijen.
@Ruth: daar zeg je wat; over branchevreemde artikelen; ik was eens bij Kruidvat en tot mijn verbazing stond er een man voor me een LCD-scherm af te rekenen. Straks kun je voor scheerschuim terecht bij de slager, bij de bakker kun je kattenvoer krijgen en bij de groenteboer een vouwfiets. Tja tijden veranderen!
Vergeet ik er nog eentje: voor psychische hulp kan ik terecht bij de HEMA, de normaalste zaak van de wereld!
Ik herinner ze me nog wel, die echte oude drogisterijen. Vond het er als kind geweldig vanwege de aparte geur die er hing en heb er heel wat zakjes zoute zwart op wit gekocht (10 cent). Maar die moderne drogisterijen van nu zijn ook niet verkeerd, alles overzichtelijk en je kunt er zelf je keuze maken zonder zo'n bemoeial achter de toonbank. Er zijn overigens nog genoeg echte ouderwetse drogisterijen te vinden hoor, althans in Amsterdam.
@Frank Faber: die van die slager die scheerschuim verkoopt: die hadden wij! Hij verkocht ook haarartikelen zoals haarborstels, kammen, elastiekjes. Waspoeder, afwasmiddel enz. Ik vond het niet passen in combinatie met vlees.
@Emily60: we leven in een rare wereld! Van dat scheerschuim was bedoeld als grapje, ik vind het ernst worden als het werkelijk zo is. Waar moet dat heen? Idd wat je zegt; een rare combinatie met vlees. Ik zou daar geen karbonaadjes, biefstuk of gehakt half om half kopen!
Je kreeg er als klant altijd een dropje…volgens mij was er in Veendam eentje die De Gaper heette.
Dropjes worden niet gegeten in de engelstalige wereld. Kan ze hier bij de supermarkt wel krijgen, "Dutch Liquorice", dubbelzout en dan iedereen maar vragen hoe of ik die lugubere zouten troep wel dulden kan (hebben ze zeker een keer geprobeerd en uitgespuugd)..dus heb ik ze thuis lekker voor mezelf. In Scandinavie, daarentegen, is het eveneens drop wat de klok slaat. Ik had noorse collega's die me steevast zakken "turks peper" (soort salmiak) gaven in ruil voor Dutch drop.
Ja, Frank, dat snap ik. Des te erger dat het bij ons geen grap was. Hij wilde in ons dorp een soort supermarkt idee opzetten, als service, maar het paste gewoon niet in zo'n kleine ruimte. Hij verkocht ook melk enzo, dat was wel handig en daar had ik geen moeite mee, maar die dingen die ik hierboven opgenoemd heb, die stop ik dus never de nooit niet samen met vers vlees in mijn boodschappentas omdat ik het onsmakelijk vind…
De drogist die LCD-schermen verkoopt, dat vind ik niet erg; dat 'bijt' elkaar niet zal ik maar zeggen. Het wordt dan een soort warenhuis in het klein. Net als Ruth vind ik het leuk daar rond te neuzen.
Ik herinner uit mijn jeugd 1 echte drogisterij; de Vries op het Luttik Oudorp(oftewel voor de echte Alkmaarders "De Zaadmarkt") met een orginele gaper aan de gevel. Zo'n winkel met een specifieke geur die je nergens anders tegenkomt. Helaas,helaas, verdwenen met de opkomst van de DA's, Kruidvaten, Trekpleisters en Tuinen. Wat we nog wel hebben is Labori, vergeleken met die super-farmacies van tegenwoordig lijkt deze nog het meest op een ouderwetse drogisterij, hoewel het nu meer een reform uitstraling heeft.
Grappig Jo, want al die dingen die jij noemt, vliegertouw, afwasborstel, bezems etc, daar hebben we in de Huigbrouwstraat een heel biezonder winkeltje voor, volgestopt met enkel van dit soort artikelen en alles gemaakt van natuurlijke produkten(hout, katoen, riet, stro etc). Samen met de Nl-zaak op de Mient en de jaren-30 kruidenier in het Fnidsen vormt dit winkeltje een biezonder trio op loopafstand van mekaar in onze binnenstad. Elk van die winkeltjes geeft je het idee of je 30 jaar of meer in de tijd terug bent gegaan. (Schaamteloze reclame voor ons mooie stadje).
Ik ben het met Ruth eens dat die nieuwe drogisterijne lekker fris en licht zijn en de moeite waard om er wat langer te blijven.
Die oude hadden wel wat meer charmen, maar de tijden veranderen en wij moeten mee.
Thuis en bij oma kwam de zandman, met paard en wagen, aan de deur.
Zij werden , waren vader en zoon, "grote en kleine Klaas" genoemd.
Hij verkocht mattekloppers, natuurlijke sponzen, zeemleren lappen, katoenen dweilen, houten wasborden , platte boenders en stoffer en blik, zwabbers en soda om de was in te weken en je zwerende vinger , groene zachte zeep en " lifeboy", blauwsel om de was helderder te maken en crack-free om te stijven , boenwas voor de meubels, Erdal , bruin, zwart en oxblood in de winter voor de stevige stappers en Tana(witsel) om de gympen en schoenen te witten in de zomer, afwasmiddel ,gloor, ammoniac , wasbenzine, geest van zout werden per fles verkocht , waar statiegeld voor betaald moest worden.
De olie voor het petroleum-stel tapte hij af per liter uit een vat en werd in groene ronde flessen bewaard, mijn moeder had altijd een paar liter liter in voorraad en kocht ook iedere week kaarzen bij hem, voor het geval dat…..
Het paard van de Klazen was zo'n lief beest, hij wist precies dat hij bij oma een bruine boterham met suiker kreeg en kwam daarvoor de vestibule binnen dan mocht je hem die pil geven , kon natuurlijk met geen mogelijk zo hoog komen , moest er voor opgetild worden en dat deed "ouwe" Klaas, nadat hij zijn koffie gedronken had.
De drogist, kwam niet aan de deur , dat was trouwens een uitje, bij hem kon je alles kon kopen om je lijf , op goedkope wijze van je huis tuin en keuken kwaaltjes af te helpen en daar ging je met oma naar toe, hij was haar vertrouwensman en misschien niet alleen voor haar ook menig andere huisvrouw tussen de 50 en de 60 zullen daar hun hart gelucht hebben.
Oma is 94 jaar geworden en heeft weinig gebruik gemaakt van farmaceutische middelen.
Nog voor het gerinkel van de winkelbel, kwam de geur van de waren die hij verkocht je al uitnodigend tegemoet.
Was je eenmaal binnen dan snoof je met plezier het gemende aroma van kruiden, gedroogde jasmijn, kamferspiritus en pepermunt .
De houten kasten waren geboend met bijenwas en de koperen knoppen en handgrepen waren gepoetst.
De aardewerken potten en blauwe flessen stonden in de kast.
Op de flessen en potten zaten emaille of porseleinen plaatjes met de naam van de inhoud.
De stopflessen met drop, kaneel- en pepermuntkussentjes stonden aan een kant op de toonbank en aan de andere de balans met de gewichtjes er onder.
Hij verkocht niet alleen kruiden o nee, hij maakte trekzalf voor steenpuisten, norietpillen voor de maag, poeders voor de hoofpijn , water om de haargroei te bevorderen, tintuur om eksterogen te bestrijden, bloedwijn om de eetlust op te wekken en tonicum om de spijs beter te verteren of hij ook Elisir d'Amore (liefdeselikser) maakte ? weet ik niet met zekerheid .
Hij verkocht kaarsvet, levertraan en jodium.
Hij raadde oma aan om dagelijks knoflook te eten en iedere dag uitgeperst citrussap te drinken want "wie zijn lichaam bewaart , bewaart geen rotte appelen" en dat doe ik nu nog.
Wat ik me vooral herinner van de "oude" drogisterij is de gaper aan de gevel, als ik er lang naar keek verbeeldde ik me dat ie ging knipogen;-).
En natuurlijk het schoteltje met snoepjes: haverstroop(?), dropjes, pepermuntjes.
Verder stond er een groot blik onder de toonbank met kandijsuiker aan een touw. Dat vond ik toen blijkbaar lekker, moet er nu niet aan denken.
Was het niet ook zo dat je je kon laten wegen op zo'n ouderwetse personenweegschaal, of was dat bij de apotheek?
@Roefel @Elly
Als jullie nog eens wilenl "snuiven" aan die speciale drogisterije-lucht:
Van der Pigge in Haarlem is nog zo'n winkel, met gaper en al, wereldberoemd in heel Haarlem e.o. http://www.vanderpigge.nl. Tsja, wel een website, maar ja, daar ontkom je bijna niet mer aan tegenwoordig.Toen in de jaren '30 VD een (toen)monsterachtig groot warenhuis wilde bouwen (prachtige A'damse School trouwens), gaf van der Pigge zich niet gewonnen en heeft zich klein maar dapper verzet, zodat VD om het winkeltje heen moest bouwen!
@ Lia……er gaat bij mij nu ook een luikje (in mijn hoofd) open, nu jij begint over z'on ouderwetse personenweegschaal. Daar MOEST je als kind gewoon op gaan staan, om dan vervolgens met die schuifjes te spelen. Maar was dat nou bij de apotheek????
Bij het lezen van het verhaal van Henny Jane over Engelsen en drop (dat uitspugen), moet ik even denken aan iets wat ik meemaakte tijdens mijn stage in Engeland (sorry, is beetje off topic, maar moet even uit mijn systeem ;0))
Mijn vriendin en ik waren in Engeland ondergebracht in The nurses Residence, een gebouw met lange gangen en kamers voor studenten die (tijdelijk) werkzaam waren in het naastgelegen ziekenhuis.
Dus niet alleen nurses, maar ook heel veel ander personeel (zelfs relatief veel Engelse jongens)
Maja, mijn vriendin, en ik hadden twee kamers naast elkaar. Als we bij elkaar "op bezoek" kwamen, dan lieten we de deur altijd open staan, zodat je gezellig een praatje kon maken met iedereen die daar door de gang liep. Er kwamen dus veel Engelse jongens langs onze kamer en keken nieuwsgierig naar binnen. Een van die "jongens", hij zal een jaar of 23 zijn geweest, wilde wel eens weten wat dat zwarte spul was, waar wij zo lekker van zaten te eten. We zeiden , "This is a sweet and we dutch call it DROP". Deze jongen, hij wilde stoer doen voor zijn vrienden, stak toen moedig een door ons aangeboden dropje in zijn mond. Je zag zijn gezicht vertrekken toen hij dat dropje in de mond had, en op een gegeven moment hield hij het niet meer…..hij spuugde de drop uit zijn mond op de grond. Hij spuugde daarbij echter niet alleen dat dropje uit zijn mond….maar zijn hele gebit viel op de grond. Een kunstgebit op zijn 23???? Wij piesten in de broek van het lachen, echt niemand kwam meer bij, pijn in de buik. Dat beeld van dat opde grond stuiteren van dat kunstgebit en die drop bleef op ons netvlies staan. Na een kwartier kwam die jongen teruglopen en zei tegen ons "Now I KNOW WHY YOU DUTCH CALL THIS DROP…..DROP YOUR TEETH" hahahahahah
ik heb net deze reacties door zitten lezen…
mij amerikaanse neef heeft een kindje en toen hij van ons mam (hier op vakantie in NL) een dropje kreeg, dacht ie dat ons mam 'm voor de gek hield. Hij noemde het (en is het zo blijven noemen) 'fake candy'. Hij vond het plastic achtig…in ieder geval NIET om op te eten.
Ikzelf ben aan drop verslaafd overigens….
Ik moest ook denken aan het plakte palingworst dat je opgevouwen in je mondje gestopt kreeg van de slager. En ik werd geregeld (door mijn halflange haar als kind [en mn lieve snoetje] ahum…) jongedame genoemd trouwens."Zeg het maar jongedame…" Dan verbeterde ik 'm nooit. vond ik genant.
Theo maassen gaf ooit een voorbeeld over de hardheid vh leven en het opgroeien. Dat er een dag komt dat de slager NIET meer aan je vraagt of je een worstje lust…
)
Voor mijn moeder moest ik bij onze drogist vaak een flesje Boldoot halen; dat tapten ze dan uit zo'n groot glazen reservoir. (Zij snoof dat op van een zakdoek wanneer ze hoofdpijn had.)
@ludmilla, je hebt helemaal gelijk. Van der Pigge ja, die heeft nog die ouderwetse drogisterij-geur. En dat er om heen bouwen gebeurde wel erg letterlijk he?
@ Steven, aangezien worden voor een meisje. Ik werd als meisje meestal voor jongen aangezien
. Met als triest dieptepunt: in de brugklas toen de gymlerares woest op mij afkwam terwijl ik richting meisjeskleedkamer liep…. EN NOU WEGWEZEN JIJ , DE JONGENSKLEEDKAMER IS NOG STEEDS AAN DE ANDERE KANT!
Ik zou nu graag geschreven hebben, dat ik toen trots mijn shit omhoog trok….maar ja, als verlegen pubermeisje zei ik met een superzacht stemmetje…"maar ik ben een meisje, hoor"
Vanaf dat moment heb ik trouwens direct mijn haar laten groeien en heb het nooit meer kort gedragen!
Shit = shirt hahahaha!
@ludmilla,ben sinds 78 niet meer in Haarlem geweest en heb toen vnder Pigge, niet bezocht wel Frans Hals , zal mijn kinderen informeren als ze richting Frans Hals gaan v.d.Pigge vooral niet te vergeten.
hartelijk dank
@$teven en Sandra: haha ik werd bij de melkboer vroeger ook eens voor meisje versleten vanwege mijn haar: "Zo jongedame, wat zal het zijn?" Voel je je toch een beetje ongemakkelijk. Maar gevat als ik was: "Nou mevrouw, geeft u mij maar een liter halfvolle melk…" Toen wist die melkboer ook niet waar die kijken moest haha!!
@ Frank….hehe…gedeeld leed is half leed, gelukkig jullie ook.
Had in de brugklas ook nog een keer een pijnlijk voorval.
De leraar Engels was erg boos op iemand in de klas. We waren allemaal al in rijen aan aparte tafeltjes gezet, en nog vond hij het te lawaaierig in de klas. Ik zat bijna achteraan, achter mij zat een jongen Ruben. En ik hoor die leraar nog keihard richting Ruben schreeuwen. EN PETER NOU IS HET AFGELOPEN MET JOU!, hij bleef zich herhalen maar "Peter" reageerde natuurlijk niet, logisch want hij zijn naam was Ruben. En sarcastisch als wij brugklassers waren zei niemand dat de naam fout was. We deden of we hem niet begrepen en keken de leraar lachend aan tot hij er achter zou komen dat er geen Peter was. Toen schreeuwde hij nogmaals EN PETER JIJ DURFT WAT ZIT JE ME DAAR NOU STOM UIT TE LACHEN….wederom geen effect. Dus de leraar liep richting zijn lessenaar om daar op et klassenoverzicht de namen na te lezen. Toen riep hij keihard SANDER……gevolgt door een twijfelachtig en heel zacht Ehhhh Sandra. Toen een pijnlijke stilte en ging hij door met de les, zonder mij ook nog maar een keer aan te kijken.
Sandra: ochzeg….dan ga je toch door de grond. Iemand die dat heeft gezegd blijft ongetwijfeld altijd een stom wijf niet? Ja, dat zou lekker adrem geweest zijn…shi(r)t omhoog trekken en tegen haar zeggen dat je verkering met 'r wil hehehehe…
Frank: Ja, wat later paste ik idd ook dit weerwoord toe, te pas en te onpas. …lang lang haar gehad.. Nu nog ,alleen stelt t niet veel meer voor…
Jeetje sandra, ze moesten je wel hebben !!!
) Terecht dat ie niet op peter reageerde…
ach, klasanekdotes…..100-en leraren de strijd mee aangegaan….Ik vind dat mooi om aan terug te denken….
Wat wij vroeger Engels Drop noemden heet hier Allsorts, veel en veel te zoet, dat is toch geen drop!!
Sandra67: drop your teeth, wat een grappig voorval!!!!!!!!
het is tijd voor RETROLUTIE !!!!!!!!!!!!
Bring back those days, i love the smell of brussel sprouts
@Roefel
Hee Roefeltje, ben jij een Mugje…?
Die rood en witte gesuikerde snoepjes, drop en zoethout. Daarvoor ging ik maar wat graag naar de drogist. In Den Haag heeft nog heel lang zo’n oude drogist gezeten (in ieder geval nog tot ver in de jaren 90). Ook in de omliggende randgemeenten waren er nog een aantal. Vaak was het er erg donker binnen en muisstil. Niet echt mijn pakkie an. Hoewel ik de schelle verlichting van überketens als het Kruidvat ook niet bepaald alles vind. Wat ik een voordeel vond van de ouderwetse drogisterij is dat de eigenaar er altijd zelf in stond en altijd verstand van zaken had. En dan heb ik het niet alleen over die theorie uit de boekjes, maar echte kennis uit de praktijk. Tegenwoordig is het meer de cash & carry mentaliteit en doe je er goed aan om zelf de nodige kennis op te doen alvorens je aankoop te doen.
ik loop stage in een museum en er zijn plannen om op de nieuwe locatie een ouderwetse apotheek/drogisterij te beginnen. zouden jullie daar naartoe gaan?
reacties zie ik graag tegemoet!
groeten
@Sandra67: Ja ja die Engelsen hebben humor!
@Lindy: Lijkt me leuk; als het in de buurt zou zijn, kom ik dropjes kopen!
Wij hadden ook een ouderwetse drogist, een hoog bejaard echtpaar met inderdaad zo’n ‘witte doktersjas’. Ze waren erg onvriendelijk, maar de drop was er zo lekker; dus dat won uiteindelijk toch.
over salmiak heb ik [een niet zo smakelijk verhaaltje]wij kochten voor een kwartje zo’n vierkant zakje waar dan die lichtbruine salmiak in zat. we knipten het bovenste randje eraf en vouwden het zakje dubbel en gingen er aan sabbelen en zuigen, zodat je op het laatst een vieze donkerbruine smurrie in het zakje had.( en toch vond je het lekker ).
de salmiak van toen was echt lekker, nu niet meer heb het nog wel eens gehad omdat mijn dochters hadden . ik onze tijd smaakte het snoep beter vind ik
Hoe dit allemaal werkt weet ik niet maar ik ben op zoek naar een manier om zo’n oude stopfles te openen.Ik heb gisteren op een braderie 12 van die flessen op de kop getikt en één daarvan krijg ik met geen mogelijkheid los. Weet iemand misschien een foefje?
heet water er over heen laten stromen ,
Dat heb ik al geprobeerd, ook heb ik de fles onder warm water laten liggen in de hoop dat de inhoud door de warmte uit ging zetten en daarmee het openen makkelijker ging. Hij heeft ook in de vriezer gelegen en daarna heet water over de stop laten lopen voor een schrikreactie maar ook dat mocht niet baten.Vanmorgen heb ik er nog 4 flessen bij gekregen waarvan er 3 niet te openen zijn. De vorige eigenaar heeft blijkbaar zijn krachten er al op los gelaten want er waren 2 stoppen beschadigd. Wie helpt mij??????
Ik moest lachen om de tekst helemaal bovenaan, er staat daar: De drogist en zijn vrouw waren verkleed als dokter en tsja, in kinderogen zie je dat ook zo ja
Tegenwoordig niet meer en ook in de apotheek gebeurd dat niet meer, zeker nu hygienischer om geen witte doktersjas te dragen
en die geur wat er altijd hing in de drogisterij
ruik je nu ook niet meer,
Vroeger rook het in het ziekenhuis ook altijd zo erg naar ether (spreek uit als eter) anders lees je misschien weer etter
ofzo
ja ik ken die geur wel lysol , ik vind het lekker ruiken,
als we bij de dieren arts komen daar is die geur ook . heerlijk ouderwets geurtje
Dat je dat lekker vindt ruiken
??:
Dat is hetzelfde als iemand koeienmest lekker vindt ruiken als je door de polder rijdt met de auto!
ja vind ik lekker, bezine geur vindt ik ook lekker
ja ik weet het ben gek hahah 
Ik kreeg net een e-mail van deze side. Ik was helemaal vergeten dat ik ooit een reactie had gevraagd. Het ging over het openen van oude apothekerspotten. Dat is me toen gelukt. Ik heb er multispray tussen gespoten en een paar uur laten inwerken, weer spuiten en nog eens spuiten en uiteindelijk heb ik de flessen ondersteboven op een doek gezet en ben heel zachtjes gaan tikken met een houten steel van een pollepel, met een letterlijk zucht gingen ze probleemloos open. Daarna heb ik diezelfde spray op de stoppen gespoten om problemen in de toekomst te voorkomen en het werkt fantastisch. Ik hoop dat iemand hier iets aan heeft en het ei van Columbus niet opnieuw hoeft uit te vinden.
nou mooi zeg dat het je is gelukt, en wat een uit vinding zeg
Kijk ook eens op www.arisbouwens.nl
Ik ben hier een tijdje geleden geweest, heel erg leuk, een museum en daarbij kregen we een heerlijke warme hap, een georganiseerde gezellige avond en er wordt veel gelachen want Aris Bouwens zelf kan zo leuk vertellen in dat museum en laat alles zien van toen, tot sunlight zeep aan toe!!!!