Duimen en dan een beugel…
Link naar dit artikel Op zondag 28 mei 2006 geschreven door Sentiment
Al heel jong duimde ik, eigenlijk niet echt mijn duim, maar ik stopte mijn wijs- en middelvinger in mijn mond en duwde met mijn ringvinger tegen mijn neus want dat was lekker zacht (je zou het dus anders kunnen noemen maar dat klinkt weer zo raar). Ik had zelfs een eeltknobbeltje op mijn middelvinger van het vele duimen, en mijn vingers staan ook niet meer helemaal recht.
Mijn moeder besloot toen ik een jaar of 7 was dat het maar eens afgelopen moest zijn met dat geduim. Ik wilde heus wel maar het bood zo'n grote troost als ik verdrietig of heel erg moe was. Ik hoefde nooit bang te zijn om ze ergens te lagen liggen ze waren er gewoon altijd! Er werd van alles aan gedaan om mij het duimen af te leren, speciaal spul bij de apotheek gehaald wat erg bitter smaakte, pleisters erom enz. Het deed me allemaal niets, ik duimde net zolang tot die bittere smaak weg was en de pleisters pulkte ik er gewoon af. Tot ik een jaar of 10 was en de dag kwam dat ik aan een beugel moest, wat een ramp! Ik kreeg echt afkickverschijnselen want het duimen ging niet meer. Het was een beugel met een plaatje wat tegen mijn gehemelte aanzat en die vingers pasten daar niet meer bij, het smaakte ook niet meer.
Het heeft me heel wat tijd gekost om hem 's nachts niet meer stiekem uit mijn mond te halen en alsnog te duimen. Iedere twee weken moest ik naar de tandarts, dan draaide hij een paar keer aan het plaatje, stak de beugel weer in mijn mond en ik kon weer gaan.
Soms zat ik wel een half uur te wachten eer ik aan de beurt was daar. Heb hem ook wel eens gevraagd waarom ik dat zelf niet kon doen? Uiteindelijk heb ik de beugel ruim 2 jaar gedragen en het resultaat is er gelukkig ook naar. Maar wat een jeugdtrauma….
Hebben jullie vroeger geduimd en/of een beugel gedragen?
82 reacties op “Duimen en dan een beugel…”
Laat een reactie achter
Há...
Bloemrijk,...
Tot mijn 12e geduimd met duim en doekje. Toen was ik heel blij dat ik geen beugel hoefde; ik zag er heel erg tegenop (zie schooltandarts). Waarom ik geen beugel kreeg weet ik niet want mijn tanden staan zeker niet recht (ook weer schots en scheef, hoor). Nu had ik gewild dat ik dat toen wel had gekregen, zou graag mooie tanden willen, ze zijn redelijk wit en ik heb een aanstekelijke lach hahaha.
Ik meldde al eerder dat mijn moeder mijn duimdoekje 'zoek' raakte en ik geleidelijk aan zonder moest slapen (duimen zonder doekje had voor mij geen zin).
Dus wel sentiment over het duimen maar geen trauma van de beugel (zo masochistisch ben ik ook weer niet ingesteld, we hadden al jeugdtrauma's genoeg).
wat herkenbaar
ik heb tot zeker m'n 25e geduimd… En op een dag kwam ik erachter dat ik al een tijd niet meer had geduimd… Ik kreeg als kind altijd een harde tik op m'n vingers als ik betrapt werd. Op een gegeven moment viel het kwartje en ging ik stiekem duimen. En inderdaad… ik moest een beugel, maar dat had meer met de stand van m'n kiezen te maken, dan met m'n tanden. Ik deed dat ding 's nachts uit om te kunnen duimen… En vaak was ik dan 's ochtends m'n beugel kwijt; lag ie ergens onder m'n bed…
de enige tic die ik er nog aan over heb gehouden is "frunniken met een zakdoek"; dat werkt rustgevend… Maar duimen doe ik nu zo'n 11 jaar niet meer.
ik heb tot mijn 10 jaar ge tut.
dat is ( mijn rechter weis vinger dubbel vouwen en dan helemaal in me mond doen en er op zuigen.)
De lasten die ik er aan over gehouden heb is dat ik een petjes beugel gedragen heb.
en dat mijn gehemelte hoger is dan een ieder ander.
hihihihihi.
maar ik heb er vroeger wel van genoten van dat tutten.
groetjes melanie.
altijd geduimd t/m mn 12de. al dan niet met mn tutter erbij met zn vieze lekkere plekjes. in de 6de gingen we op schoolkamp dus wilde ik vh duimen af; ik sliep dus al weken voor t kamp met een sok om mn hand. met bovendien nagellakremover op mn duimnagel. Vies! dus….die duim ging vanaf 1982 niet meer de mond in.
oja, en nooit scheve tanden of een beugel gehad.
Toen ik Bo, mijn vrouw, leerde kennen toen was ze 24 en nog echt een '(party)babe' en zij duimde nog wel eens, vooal in haar slaap. Ik vond dat wel sexy eigenlijk geloof ik. Of sexy, gewoon ontwapenend lief. Zo'n duimend knap meidje hahaha… ja daar viel ik wel voor hoor. maar ja, ze is nou mama hè…dus die duim duimt niet meer….dat laten we nu over aan de nieuwe generatie!
Ik heb tot mijn 17de geduimd, toen moest ik aan mijn kaak worden geopereerd. Niet vanwege het duimen hoor, maar vanwege een vergroeiing van de kaken. 2 maanden de mond op slot, vloeibaar eten e.d. Vanaf die tijd dus niet meer geduimd. Soms doe ik het nog eens stiekem, als ik me knus, vertrouwd veilig wil voelen.
Ik heb tot mijn 13de geduimd, en dan met me wijs vinger over me wenkbrauw aaien,maar zelden in het openbaar ik heb b.v nooit op school geduimt maar op een gegeven moment viel het wel op me rechter duim was veel schoner dus toen werd het tijd om te stoppen.Mijn rechter duim is zeker 3 millimeter korter dan me linker weet niet zeker of dat van het duimen komt maar het is wel toevalig.Me zus duimde net als Melenie met een kromme wijsvinger.Ik heb ook nooit een beugel gehad.Me zus en broer hebben allebij ook lang geduimd,maar geen van onze kids heeft ooit geduimd.Ik zie tegenwoordig nooit iemand meer duimen.
Mijn linkerduim is platter dan mijn rechter. Moet je wel goed kijken. Helemaal plat gezogen, tot mijn 18e. Toen ging ik met 3 kameraden op vakantie naar het jongerenparadijs Valkenburg, ging roken en voila, duimen was over. Van de ien op de aare dag.
Altijd geduimd met mijn wijsvinger over mijn neus heen en soms met de andere vingers de manchet van mijn rechterhand tegen mijn neus duwend. Geborgenheid, vertrouwd, dat zijn de linken die ik leg met duimen. Duimen deed ik alleen thuis en bij oma, niet in het openbaar, alhoewel ik me wel kan herinneren dat ik heel af en toe op school opeens merkte dat ie in mijn mond zat. Dan stiekem kijken of anderen het gezien hadden, maar niemand heeft ooit laten blijken hier weet van gehad te hebben.
Ik heb tot mijn vijftiende geduimd. Jarenlang heerlijk met mijn rechterduim in mijn mond. En vroeger met mijn kroeltje erbij, toen ik wat groter werd mocht dat kroeltje niet meer beneden en toen ik nòg wat groter werd mocht ik alleen maar in mijn bed duimen. Maar ja, niks is lekkerder als je tv zit te kijken met een duim in je mond. Dat kostte me de nodige tikken op mijn hand. Vanalles geprobeerd om er vanaf te komen, tot petroleum aan toe.
Op vijftiende toen ik verkering kreeg was het zomaar over, gek hè!
Een beugel heb ik nooit gehad, mijn tanden stonden toen netjes recht en 't was ook niet zo in de mode in mijn tijd.
Zou er nu wel graag eentje willen hebben om mijn tanden weer netjes recht in mijn mond te hebben. Maar volgens de tandarts kan dat niet ))-:
Toen ik kind was zag je nog niet zo veel beugels als nu.
Ik herinner me uit de buurt maar één meisje met een beugel, en dat vond ik stoer, dat wilde ik ook.
Wat ik dus deed was tegen de achterkant van mijn voortanden duwen een paar keer per dag, in de hoop dat ze naar voren zouden gaan staan en ik ook een beugel nodig zou hebben.
Is niet gelukt. Misschien had ik moeten duimen;-)
Dat deed ik overigens wel, maar niet zo lang. Ben er gewoon een keer mee gestopt.
Maar kinderen duimen niet voor niets. Ze trekken zich daarmee even terug in hun eigen wereldje: dingen verwerken, inderdaad even troost zoeken, alles op een rijtje zetten. Eigenlijk zou je dat dus misschien niet moeten verbieden.
Ik heb tot mijn 12e geduimd, mijn nagel was helemaal geribbeld. Ook mijn moeder smeerde er daumexol op, was super smerig, toch duimde ik er ook overheen. Na een paar uurtjes proefde je het toch al niet meer.Ik heb echter nooit aan de beugel gehoeven. Mijn kinderen hebben tot hun 3,5 een speen gehad en moeten waarschijnlijk beiden aan de beugel. Mijn dochter heeft 6 juni haar eerste afspraak bij de orthodentiste. Ongelooflijk hoeveel kinderen er momenteel aan de beugel gaan….en zij vinden het niet erg, de hele school loopt tenslotte gebeugeld.
Fijne zondag!!! Leuke site trouwens.
Groetjes Ludy.
Ook een fanatiek duimer.
Leuk om te zien dat mensen zo lang hebben geduimd terwijl je denkt dat je de enige bent.
Moet nu ( ik ben 43 ) opletten dat ik op een stressmoment er niet in terugval.
Freud zou me, denk ik, van een vreemde orale fixatie betichten.
Kan me niet schelen. Voelde me lekker veilig.
Geen beugel gehad ….
Ik heb nooit gelurkt. En ook nooit een speen gehad. Als ik wat beter vor mijn gebit had gezorgd dan had ik nu mijn eigen bijters nog gehad, maar het is niet anders.
Mijn zoon heeft al een beetje gebeugeld en straks als hij wat ouder is dan gaan we verder met beugelen(kunnen we nog even sparen
).
Als we straks over een jaar of duizend worden ogegraven dan zullen die mensen niet weten wat ze zien.
Perfecte kaken een ietwat gekromde nek en overdreve dikke rechter duim, door de beuge,l de mobiele telefoon en het sms-en. Ik zou die koppen wel willen zien.
Als klein kind wel geduimd maar nooit een beugel gedragen. Ik hoor wel eens verhalen dat je mosterd op de duimen van kinderen zou moeten smeren, dan leren ze het wel af. Mijn zoon, die nu 16 is, heeft bij mijn weten nooit echt geduimd maar hij heeft nu wel een beugel; zo'n ding wat hij, als hij gaat eten, eruit haalt. Wij krijgen allemaal hoge rekeningen van de ordonthodist en die worden gedeeltelijk door de Azivo vergoed, maar het andere deel moeten we zelf ophoesten.
Linus and his security blanket… (wie kent het nog).
Natuurlijk geduimd, kids doen het ook (nog).
Volgens mij had ik ook een ouwe zakdoek, maar mijn duim had meer waarde. Nooit een beugel gehoeven. Wat is er mis met een overbeet? Hoorde pas nog iemand zeggen dat een overbeet bij Hollandse vrouwen juist zo aantrekkelijk is. Het probleem van de flaporen.
@Eric
"Hoorde pas nog iemand zeggen dat een overbeet bij Hollandse vrouwen juist zo aantrekkelijk is."
Tja ik probeer mij daa`r als man iets bij voor te stellen.
Misschien een puntje voor de agenda van 10 juni na een fiks aantal borrels(hahahahahahaha)
Lang geduimd zowel met rechter- als linkerduim, volgens mij tot mijn 15e of zo, maar nooit een beugel gehad.
Overigens: de enige die bij ons thuis een beugel heeft gedragen, duimde NIET!!! Dus of dat duimen nu echt iets te maken heeft met scheve tanden, betwijfel ik. Dan zou ik toch ook wel een zeer afwijkend gebit moeten hebben na 15 jaar duimen… toch?
Nooit geduimd! Wel een beugel gehad. Zo een met plaatjes en elastiekjes. Kon drie dagen niet behoorlijk eten als dat ding werd aangedraaid. Maar het resultaat mag er wezen. Ik heb een prachtige prodentsmile! (tenminste had ik).
groetjes, Carmen
http://opvoedenenzo.web-log.nl/
Beide… jaren geduimd en twee jaar een beugel gedragen. Ik had op een gegeven ogenblik iets van zes elastiekjes in mijn mond… ik heb wel eens een jongen, die ik leuk vond, een elastiekje in zijn oog geschoten toen ik mijn mond open deed. Pijnlijk.. voor hem en voor mij….
Ik heb geduimd tot mijn zesde, altijd met een pluisje (zo noemde ik die gekleurde wattenbolletjes, roze, blauw of geel als ik me het goed herinner). Zonder pluisje was het niet lekker, dus elke avond een nieuwe. Mijn man heeft tot zijn 23e of zo geduimd; toen moest hij in het ziekenhuis geopereerd worden aan zijn knie en vanaf dat moment is het over. Zijn linkerduim is smaller en iets korter dan zijn rechterduim en was inderdaad altijd heeeeel schoon.
Beugel heb ik nooit gehad, heb wel heel iets overbeet, maar kan nauwelijks van het duimen komen. Zit in onze familie, de meesten hadden zeer vooruitstekende voortanden en zijn daar op latere leeftijd aan geholpen. Bij mij was het niet nodig, blijkbaar. Tegenwoordig krijgen alle kinderen een beugel, heb ik het idee.
ja ook geduimd, volgens mij tot mijn 13de zelfs… kwam mijn moeder weer met zo'n pleister met trekzalf… jeg… en die andere duim was echt niet lekker!
Barbie
In onze tijd was een beugel aleen voorbehouden aan Kinderen voor Kinderen
Het is inderdaad heel apart dat weinigen een beugel hebben gedragen vroeger, zelfs mijn zus die bijna 11 jaar ouder is dan ik, had er 1 en dan praten we toch rond 1960-1964 dat ze die gedragen heeft. Enne Peggie en Meggie ik woonde echt niet in 'het gooi' hoor
Mijn dochter ging al heel vroeg duimen, wij als ouders harstikke blij want eindelijk dat gehuil om het kwijt geraakte speentje was verleden tijd! maar ja ook moeilijk om af te leren dus! Inmiddels beugelt ze al weer 1 jaar, eerst een buitenbeugel en sinds een paar maanden brackets. Ook zij had het nodig net als ik want het was 1 groot fietsenrek. Wat ook wel grappig is dat als ze weer op controle moet komen ze vraagt: 'welke kleur zal ik deze keer nemen? '. Op die brackets zitten dus stiekjes die iedere keer vervangen worden, ze heeft nu al grijze, roze en blauwe gehad, het is erg modieus tegenwoordig om een beugel te hebben, maar het doet ook pijn in je portemonnee!
Geen idee tot welke leeftijd ik geduimd heb..weet nog wel HOE (net weer even uitgeprobeerd): alleen het topje van mijn rechterduim in mijn mond, en dan met een, met spuug nat gemaakte wijsvinger rondjes draaien op mijn neusvleugel.
)
Voelt nu smerig, maar toen uiterst rustgevend
Geen beugel gehad toen ik er WEL eentje nodig had rond mijn twaalfde. (Een tand stond naar voren, geen idee of dat door het duimen kwam of door een verkeerde slikgewoonte). Beugel op mijn 33e zelf maar aangeschaft. Kostte een duit, maar dan heb je ook wel wat!
) Geen moment spijt van gehad.
Mijn ouwe her heeft een keer mijn duim ingesmeerd met een of ander smerig goedje. Tot zijn verbazing zag hij me een uurtje later toch met m'n duim in me mond. "Of het niet vies was" " Welnee, geen enkel probleem". "Nou dat spul kan wel weg, werkt voor geen meter" was zijn conclusie. Ik heb hem maar niet verteld dat hij de verkeerde duim ingesmeerd had, vond het wel best zo.
Als ouders hebben wij nooit een punt van duimen en spenen bij onze kinderen gemaakt. Enkelt gezegd dat als ze naar groep 1 gingen het niet meer buiten de deur mocht en daar hebben ze alle 2 zich keurig aangehouden. Maakten ouders er vroeger een groter punt van?
Eric Erres: Linus is zijn dekentje eens een week kwijt geweest. Linus in de stress,hele buurt omgespit want Lucy had hem begraven, na 6 dagen afgekickt, Snoopy word gek van gestresste Linus, graaft deken op en Linus terug bij af. Leuke episode uit de avonturen van Charlie Brown.
wel geduimd geloof ik maar niet lang, tegen de tijd dat ik een beugel moest was ik al met geen 30 paarden naar de tandarts te krijgen, ik klepper dan ook al sinds miijn 30ste..
ook mijn kinderen hebben geduimd tot hun 2e of 3e verjaardag, nick is na bijna 3 jaar beugelen er bijn a vanaf maar als ik ramon aankijk springen de tranen alweer in mijn beurs, gelukkig zijn hun niet bang voor de tandarts ik heb altijd de stoel de hemel in geprezen (tip)..
gewoon zeggen wow ik wou dat ik zo'n stoel thuis had en ze vochten erom wie eerst mocht terwijl moeders peentjes stond te zweten namen mijn twee boys glimlachend plaats.
mijn pleeg is net als ik een schijterd voor de tandarts een keer een afspraak voor hem gemaakt en toen het er op aankwam vertelde hij dat hij die dag geen zin had in de tandarts, mocht hij kiespijn krijgen mag hij dus nu zelf bellen…..(maar ik snap um wel)
Ik heb nooit geduimd en tóch moest ik 'n beugel. Daarentegen duimt de dochter van mijn vriend, nú, op haar 12e nog stééds. Zij moet óók 'n beugel maar niet zo zeer omdat ze 'n "overbite" heeft (die ík dus duidelijk wél had) maar meer vanwege de spleetjes tussen haar tanden.
Overigens heb ik ruim 2 jaar met 'n beugel gelopen (van die plaatjes op je tanden én zo'n gruwelijke buitenboordmotor) maar met het doorkomen van mijn verstandskiezen is de boel weer behóórlijk scheef gaan staan. Helaas mag ik nu geen beugel meer, iig níet op mijn bovengebit, omdat de wortels van mijn tanden te kort zijn. Als daar teveel spanning op zou komen te staan, zouden ze los gaan zitten… Ach, ik heb géén kaarsrecht beugelgebitje, zoals iedereen tegenwoordig heeft, maar toch ook zéker geen "paardenbek"! (sorry voor 't woord, maar zo nóem je dat toch?
)
Heb tot mijn 5e (?) geduimd met de knokkel van mijn wijsvinger. Daar zat idd zo'n eeltknobbel op, waar ik vervolgens dan aan peuterde overdag.
Heb ook een beugel gehad, een voor de boven- en een voor de onderkaak. Er moesten zelfs vier hoektanden uit bij mij, ik had gewoon geen ruimte….
Als die beugels dan bijgesteld waren door de tandarts had ik de eerste dagen kaakramp,. dat weet ik nog goed.
Zeer deed dat!
Om de een of andere reden hoefde ik geen beugel. Snap ik niks van, want ik heb een behoorlijke 'overbeet'. Of dat door het duimen komt? Volgens mij was ik daar vrij snel mee gestopt. Ik was meer van het nagelbijten. Nog steeds trouwens
…eh … het was een kaak-ramp, maar ik bedoelde natuurlijk kaak-kramp…
Voor zover ik weet heb ik nooit geduimd. Ik moest wel een beugel, maar dat kwam doordat mijn gehemelte te smal is, waardoor er geen plek is voor alle tanden. Er was indertijd nog geen orthodontist waar wij woonden, en dus 'deed' de tandarts het. Eerst twee kiezen getrokken (om plaats te maken). Daarna zo'n beugel met een plaatje. Twee jaar lang gedragen. Verschrikkelijk. En zonder resultaat. Het staat nog steeds allemaal schots en scheef. Na die 2 jaar kwam er een orthodontist. Maar toen had ik er allang geen zin meer in.
Als ik naar het gebit kijk van mijn broer en mijn zussen, dan lijkt het wel of ze uit een andere familie komen. Ik heb als enige thuis geduimd en toch een kaarsrecht gebit?
Vooral mijn zussen hebben hun hele ondergebit schots en scheef. Mijn oudste zus heeft daar echter toen geen beugel voor gehad (bouwjaar 1960) maar mijn andere zus was goed aan de beurt
Zij heeft z'on beetje alle oprek en strekmethoden wel in haar mond gehad. Echt jaren met een beugel gelopen. Toen het ijzerwerk eindelijks uit haar mond mocht, trokken de ondertanden weer in de oude positie (een soort huuperdepuup, barbatruk……en scheef stond de boel weer. Heel erg voor haar, na twee jaar beugelen, weer terug bij af ;(
Ook mijn broer moest eraan geloven, ook vreselijk lelijke beugels gehad…zelfs z'on buitenboordgeval. Wij zussen noemden hem in die periode ook altijd de ijzeren man. Weet nog dat hij zo blij was dat ie eruit mocht. Hij was namenlijk hevig verliefd geworden en durfte tongen met een beugel niet aan, hahahahaha.
Oh ja, bij het duimen trok ik altijd een soort van puntje in mijn (droge) bovenlip. En dan aaide ik daaroverheen met mijn wijsvinger, gaf toen z'on heerlijk gevoel, weet ik nog.
Mijn broertje duimde nooit, maar die stak de ring en middelvinger tegelijk in de mond…..zag er altijd zo grappig uit vond ik. Deed dit weleens na, maar was toch niet zo lekker als duimen!
Herinneren jullie nog het geluid als een beetje hardhandig en onverwachts je duim uit je mond werd getrokken?
Een soort 'plop/smakkend/ vacuumloslatend geluid'.
Kan 't moeilijk omschrijven.
Ik hoor het zo weer Joke, ja, dat soppige plopgeluid
…een geluid alsof je een te dikke dame met een schoenlepel uit een bad probeert te verwijderen…..*ZZZZPLOP*
@ludmilla heb je dat wel eens geprobeerd dan?
@ Ludmilla…God wat erg zeg, halen jouw kinderen jou met een schoenlepel uit bad?
@sandra 67 grinnik grinik
Laaaaaaaang geduimd en nooit een beugel gehad! Met een zakdoek erbij of een kussensloop met kantjes. Die draadjes kriebelde zo lekker langs je neus. Zo kon ik uren verstopt zitten achter mijn boek. Heb eigenlijk prachtig rechte tanden al zeg ik het zelf.
ik heb ook geduimd en nu heb ik een kunstklapper
st niet verder vertellen
Ik kan niet meer stoppen met lachen….een kunstklapper!
@allen: ik vond de term 'bijtertjes' van @René al geinig, maar die 'kunstklapper' van @jongeopa is ook lollig (= een stopwoord tegenwoordig van mijn dochter).
Ik duimde en ik beet nagels. Mijn ma begon op een bepaald moment Bytex te smeren: smaakte gruwelijk bitter en sloeg wit uit als er speeksel bij kwam. Dus duimen had ik zo afgeleerd - wel inderdaad nog een beugel gehad want alles stond uit het lood, en ik heb een deuk in m'n verhemelte.
Dat nagelbijten leerde ik snel 'droog' te doen, en dat doe ik helaas nog steeds
nicky sliep altijd zooooo lief met zijn duim in de mond en dan tikte hij met een bepaald ritme met zijn wijsvinger op zijn bovenlip, nu hij dertien is denk ik daar nog wel eens aan.
ramon had een mamma -beer en frutselde de rok van mama beer met duim en al in zijn mond.
laatst wou ik speelgoed sorteren wat wegkon en hij hielp me, maar bij mama -beer aangekomen zei hij heel resoluut dat hij die voor zijn zoons wou bewaren.
Nooit geduimd, nooit gebeugeld, wel pennen verslonden, met inkt erbij. Meester op school vroeg aan mijn moeder of ik wel genoeg te eten kreeg thuis. Oudste dochter heeft breed gebit in een te kleine kaak, dus twee boventanden eruit en nu al een half jaar een beugel.
Sentiment: we hebben al zwart, groen en rood gehad voor de kleuren en de elastiekjes, die nu al verleden tijd zijn, waren nog bonter. Totale kosten $4000 (2000 euro), ook lekker bont.
@jongeopa…je wilt het niet wéten…
@Sandra67…nee, ik heb helaas geen kinderen…en geen bad…en gelukkig niet zo'n figuur
@ ludmilla nu heb je me helemaal nieuwsgierig gemaakt en vermoedelijk de overige kijkertjes ook dus vertel!!!!!
@Joke61
Tja Amsterdammers weten overla wel een bijnaam voor te verzinnen. Zo en nu ga ik met mijn giechel onder de douche want ik ruik er niet uit.
…heb je wel eens een grootmoeder uit bad getild?…..
This is as far as it goes…
nee wel een oud-tante op de pot geholpen.
inderdaad einde onderwerp
Ik draai ze elke dag strak aan. Gna…
22 en nu pas een beugel gekregen door nalatigheid van de tandarts. Op mijn weblog kan je het lezen en zien..
geen jeugdtrauma maar een adolescententrauma..
Oh het was een drama!!! Ik kreeg zelfs een spijkerbeugel aangemeten. Een plaatje met nare spijkers in het gedeelte dat het gehemelte bedekte. Ging ik dan duimen, dan zoog mijn duim zich vast in die rottige stekels en dan zou ik het duimen wel laten. Tot bloedens toe moest ik het ding dragen, tong open,duim vol blaren, maar afleren: ho maar. Ik word nog steeds zo nu en dan wakker met mijn duim in mijn mond. Gelukkig heb ik allang verkering en die vindt het geloof ik niet heel erg. Ik vind het echter wel genant, maar sja..
Ik probeer mijn dochter van haar speen weg te houden, maar oh wat begrijp ik haar tranen goed!
Tot m'n 17e geduimd en geen beugel. M'n oudste broer heeft eens aan m'n zus en mij 10 gulden gulden geboden als we een week niet zouden duimen. Zij heeft het in die week afgeleerd en 10 gulden rijker (lees 1976), ik vond het duimen meer waard dan 10 gulden. wat was ik jaloers op een klasgenootje die rechts duimde en links schreef. Heel soms nog krijg ik de neiging om te duimen, lekker knus en veilig, maar het smaakt echt niet meer. Zou het nog aan te leren zijn?
ja ik ken dat…
Ik was vroeger een hele fanatieke duimer en als hulpmiddeltje had ik altijd mijn "tod" die mijn grote broer ook regelmatig afpakte om mij te treiteren.
ik heb zeker geduimd tot mijn 12de jaar en als ik die rotbeugel niet had gehad dan had ik nog wel langer geduimd, ik vond het gewoon lekker…
En die beugel ?
Iedere week moest ik langs de tandarts en dan controlleerde hij of alles nog goed zat… (zucht) en af en toe, als hij dat ding strakker draaide… dan deed het gewoon ZEER !
maar ik heb nu wel een heel mooi recht gebit…
En scheve tanden krijgen van het duimen… Onzin… mijn tandarts heeft mij toen heel duidelijk uitgelegd dat mijn vader en moeder mij voor de gek hielden en dat het gewoon mijn 'pech'was dat ik scheve tandjes had… en dat die beugel alles wel recht zou zetten…
Ik heb ook geduimd tot mijn 13e ongeveer, eigenlijk totdat ik een beugel kreeg. En wat voor een. Een vaste beugel boven en onder met van die lelijke metalen dingen (net Jaws uit James Bond)en 's nachts moest ik ook nog zo'n buitenboordmodel om. De eerste week geen oog dichtgedaan omdat ik niet meer kon duimen en omdat het gewoon erg vervelend zat.
En dan om de zoveel tijd werd de boel aangedraaid en pijn dat dit deed…aiai.. Ik weet niet meer precies hoe lang ik met deze martelwerktuigen rondgelopen heb, weet nog wel dat ik zó blij was toen ik er eindelijk van bevrijd werd. Daarna moest ik nog een lange tijd een losse beugel in aan zo'n plaatje.
Op een dag toen ik met griep op bed lag en ik mijn beugel maar even in een plastic zakje had gelegd, kreeg mijn vader ineens zin om op te ruimen. Hey een plastic zakje dacht hij, weg ermee. Weg beugel, nooit meer teruggevonden ook.
Mijn tanden stonden mooi recht kan ik me nog vaag herinneren maar in de loop der jaren is de boel toch weer aardig scheef gaan staan, ondanks alle ellende die ik ervoor heb moeten doorstaan. En ik duimde nu toch echt niet meer. :-/
Ik heb jarenlang een beugel gehad en dat begon al op mijn tiende. Eerst een "plaatje". Dat viel mee, want je zag alleen ijzeren stangetje. Natuurlijk moest ik eerst weer opnieuw leren praten, want niet slissen met zo'n ding was echt een kunst. Mijn duim (die ik af en toe gebruikte bij het inslapen) moest ik toen abrupt links laten liggen. Tja en troost zoeken bij een beugel werkt niet echt.
Natuurlijk volgden de buitenboordbeugel, de boksbeugel (wat een speekselproductie) en de slotjes. jarenlang heb ik iedere keer 5 minuten bij de orthodontist gezeten (wat toen al 128 gulden per keer kostte). Lekker verdiend. Een trauma heb ik er niet aan overgehouden. Maar vergeten doe ik het niet.
Wat een leuke weblog trouwens met een goed onderwerp. Ik kom net kijken met mijn weblog en ben inspiratie aan het opdoen. Ik kom zeker op deze weblog terug. Kom ook eens op die van mij kijken babsblog.vanteylingen.com
Ik duimde vroeger niet maar zoog op mijn middel-en ringvinger, we hebben ook van alles geprobeerd om mij er vanaf te krijgen, o.a. bijtex, ziekenhuisplakband en spenen maar dat hielp allemaal niet, uiteindelijk ben ik er wel van afgekomen, gelukkig.
Ik heb verschillende beugels gehad, brackets met elastiekjes, een beugel met een tonghekje vanwege mijn slappe tong, een gewone beugel en een "barretje" achter mijn ondertanden.
Met dat barretje ging het zo maf op een gegeven moment,ik at er van alles mee en het bleef gewoon zitten maar toen ik een kadetje met kaas at knapte het los, dus ben ik naar de orto gegaan en gelukkig mocht het er uit blijven, was ik eindelijk verlost van alle ellende.
Op het laatst deed ik mijn gewone beugel 's nachts ook niet meer in alleen als ik weer bijna naar de orto moest, lekker naïef!!
Het heeft me aardig wat pijn en frustratie opgeleverd die beugels maar ik ben mijn ouders heel erg dankbaar dat ze mij die dingen hebben laten dragen, ben er toch wel van opgeknapt
Ik heb jaren lang geduimd zeker wel tot ik een jaar of 18 was. Vond het heerlijk als ik zat te lezen, wat ik graag deed en nu nog steeds doe, ben alleen het duimen afgeleerd. Wel leuk om te zien dat er meerdere tot op late leeftijd de duim nog gebruikte. Geen van mijn kids duimen terwijl ik ze dat nooit verboden heb. Kan me te goed het gevoel herrineren van de duim in de mond wijsvinger wrijvend over de neus en heerlijk wegduiken in een boek.
Ik ben van 1966, (herkenbare dingen hier op de site!!!) ik duimde ook, rechts maar ook wel links… en een doekje om te frunniken, liefs rafelig badstof, en hield het lang vol.
Liefste nog een baddoek op mijn kussen, katoen is niks…
Ik moest als gevolg zeker een beugel, maar dat kostte zoveel per maand, dat mijn ouders hebben besloten het niet te doen, puur omdat het echt te duur was, en te lang ,maandelijks moesten betalen… Gevolg is nu; scheve kaken, en tanden, oorpijn, kaken klikken vast, en dus via kno-arts naar kaakchirurg… zien wat er nog aan te doen valt.
Onze zoon duimde ook en had ook een doekje, en eerst ook nog een speen… die speen is iets beter voor je tanden tegenwoordig zijn die wat gevormd en allicht zachter, duwt minder tegen de tanden aan… Plus de speen kan zomaar weg zijn, en niet meer opduiken (om er af te komen) die duimen blijven er….
Hij mocht kiezen voor orthodontie, maar was door een val op zijn tanden zo bang voor de tandarts dat hij er vanaf zag… nu is hij 18 en staat het gebit redelijk…
(niet zo erg als zijn moeder)
Ik zoog altijd op mijn ringvinger en mijn middelvinger, er zaten bij mij ook van die eeltknobbeltjes op. Mijn linkerarm legde ik eroverheen, zodat ik met mijn neus zachtjes langs mijn arm kon kriebelen. Hoe kom je erop hè?
Toen ik als twaalfjarige uit logeren ging heb ik mijn armen onder het kussen gestopt. Na een weekje was ik er vanaf. Mijn ouders blij, want die riepen al jaren: Haal die vingers nou eens uit je mond!
Mijn tanden staan allemaal keurig recht, wel met een heel klein spleetje aan weerskanten naast mijn twee voortanden. Ik heb daar nooit een beugel voor gekregen omdat de tandarts dat niet nodig vond. Als tiener vond ik die spleetjes best vervelend en probeerde dat met lachen een beetje te verbergen. Nu heb ik daar geen last meer van, het valt ook amper op.
Mijn zoontje heb ik een speentje gegeven om te voorkomen dat hij zou gaan duimen (idd met hetzelfde idee als Petra). Toen hij als kleuter voor het eerst bij de tandarts kwam vertelde zij ons dat die spenen slecht voor de ontwikkeling van de kaak zijn en dat je eigenlijk nog beter kunt duimen. Zucht. Goed. Ik voorzag al hele drama's bij het slapengaan zonder speentje. Maar hoe wijs is een kind van 4½? Juist, die gooit uit zichzelf zijn speentje in de vuilnisbak omdat de tandarts had gezegd dat het niet zo goed voor zijn tandjes was. 'Ik hoef mijn speentje niet meer, mamma.' ???? Ja, echt waar!
Ben benieuwd hoe zijn gebit er over tien jaar uit ziet. Voorlopig heeft hij als zevenjarige al zijn melktanden nog. En hij duimt niet.
Ik heb helemaal nooit geduimd en toch heb ik een beugel gehad, dus dat kan ook nog hoor! gr.judith
Die duim toch,ergens voor duimen,duim op.Alhoewel ik nooit op m`n duim gezogen heb,herinner ik me het volgende Toen ik jonger was,in ieder geval een lange tyd,voordat ik naar het hogere onderwys ging,lag ik s`avonds voor het slapen gaan op m`n kussen,met de zykant van m`n rechter wang ,hield met m`n linkerhand een stukje kussensloop voor m`n lippen en ging met m`n rechterduim,daarover heen en weer,of , met de ,zykant van m`n linker wang,hield met m`n rechterhand een stukje kussensloop voor m`n lippen en ging met m`n linkerduim,daarover heen en weer.Heb het net weer even geprobeerd voor de beschryving en kan je vertellen,dat het goed voor me voelt.
De beugel herinner ik me ook weer.Byten in het speciale deeg.hap hap.Toen de beugel er was moest ik ook wel eens kokhalzen,maar niet zo veel.Het plaatje in en uit veroorzaakte dat wel eens.
Ik ben 17 jaar, en duim nog steeds! op zowel mijn linker als rechter duim! heerlijk, kan er niet mee stoppen, van alles geprobeerd! Vooral ’s avonds duim ik, en als ik ga slapen. Vind er ook mijn troost in, ik was er bijna mee gestopt, 3 jaar geleden, maar toen werd ik ziek en toen bleek dus dat ik er echt mijn troost in vond. Ben nu 3 jaar ziek en kan er gewoon niet mee stoppen! maar who care’s? Heb geen beugel, ook geen gehad. Mijn tanden staan ‘gelukkig’ mooi recht en geen overbeet.
Ik heb nooit geduimd maar ik heb wel een beugel gedragen. Ik kan me nog herinneren dat ik met mijn moeder -ik was bijna 12- naar een inspecteur moest voor de volksgezondheid. Daar werd gemeten hoe groot de afstand was die tussen mijn onder- en bovenkaak zat. (ik was een klein konijntje…) Ik kan me daar verder niet veel van herinneren, alleen nog dat we naar Amsterdam moesten. Na twee weken, ik was alles al weer zo’n beetje vergeten, kreeg ik een oproep om bij een orthodontist te komen die een beugel bij mij zou plaatsen. Het was goedgekeurd door de inspecteur en mijn ouders kregen alles vergoed. Denk nou niet dat het zo’n standaardbeugel was, nee, ik was de (on)gelukkige die als een van de eerste, en zgn. blokjesbeugel kreeg. En met zo’n buitenboordbeugel. Die ik overigens nooit gedragen heb omdat ik er niet mee kon slapen. Tegenwoordig lopen ze allemaal met zo’n ijzerfabriek in hun mond maar ik maakte wel de blits! Zo’n beugel had niemand!!!Na 2 dagen was ik hem al hardstikke beu want hij zat uiteraard muurvast en de draad die er langs liep zat vast met blokjes waar een soort spijkertje doorheen ging. Ik heb nog littekens in mijn mond van al die blokjes. Gelukkig rookte mijn vader destijds shag en gebruikte hij vloeipapier. Dat vloeipapier ging met pakjes tegelijk tussen lippen en tanden om de pijn een beetje te verzachten. Nu, 35 jaar later, heb ik nog steeds mijn eigen tanden, staan ze nog steeds mooi recht en heb ik nog steeds die stralende lach die me toen is beloofd.
Duimen…jaaaa….Zeker tot mijn 12e/13e. Toen ik aan een beugel moest was ik er in een keer vanaf en sindsdien nooit meer geduimd.
En die beugel? Een dure business, verschrikkelijk. Weliswaar een losse, met zo’n tuinhekje erop om je tong tegen te houden maar evenwel een rotding. ‘k Heb een tijd de angst gehad dat ie ’s nachts uit zou gaan en heb uiteindelijk een kleine blokjesbeugel gehad. Uiteindelijk een jaar of vier met hang- en sluitwerk in mijn mond rondgesjouwd. Uiteindelijk met een stukje ijzerdraad een spleetje dicht laten zetten en dan maar hopen dat je er voorgoed af bent…
Ja zeker Dick, een beugel is tegenwoordig mode en elk kind lijkt wel verplicht om er een te nemen, maar ja, mijn jongste van 12 heeft nu nog brackets (hang-en sluitwerk zoals jij dat noemt
)
Ze zit in de laatste maand en heeft nu nog elastiekjes die ze de hele dag in moet achter in haar mond en tijdens het eten uit natuurlijk! Dus als alles goed is, is mijn tweede en laatste dochter er vanaf voordat ze naar de middelbare school gaat
Ze hebben allebei ook echt een prachtgebit!!!
En van de kosten zijn we ook weer af, nou ja, die gaan natuurlijk weer naar de schoolboeken van de meiden………
Ja hoor heerlijk geduimd; hadden de duimelotjes onder ons ook een sneetje in je duim? Ik dus wel; maar het is overgegaan; geen idee wanneer. Ik duimde overigens links…zegt dat nog iets?
Geen beugel gehad; ook niet op latere leeftijd zoals sommige leeftijdsgenoten.
PS:Van wie zijn die mooie tanden op de foto?
Sorry geen zin om alle 69 voorgaande schrijfselen te lezen.
Het heeft wel wat gekost maar mijn dochter heeft nu zonder de brackets een prachtgebit!!!!! Eindelijk allebei er vanaf mijn beide meisjes, kijken wat we nu weer moeten…tsja, schoolboeken he????
Hoi. Ja, ik zeg het eerlijk! Ik duim nu nog steeds! Toen ik 17 was en voor het eerst naast een vriendje sliep duimde ik niet! Toen ben ik er een paar jaar vanaf geweest, maar later toen ik vaste verkering had toch weer mee begonnen! Zo vertrouwd en rustig gevoel! haha Erg he! Vroeger wel een beugel gehad i.v.m. natuurlijk de Overbite, maar die wilde ik niet meer in omdat ik dan natuurlijk niet kon duimen! Mijn moeder was het zat dus zei ze en NU kiezen erin of eruit! en toen zei ik eruit en was het afgelopen met de beugel! Ik heb mijn moeder wel eens verweten dat ze strenger had moeten zijn maar ach….Nee, ik kan het nog steeds niet laten! Daarom kan ik nu ook geen beugel meer nemen hahazou dan toch niet
helpen, maar gebit is best redelijk hoor dus zo erg is het ook weer niet haha.
Maar het duimen blijft mij nou eenmaal een heerlijk rustig gevoel geven dus…..
Hoi Nog even; ben inmiddels 44 jaar, heb drie kinderen die een prachtgebit hebben! Eentje wel even een beugel gehad, anderen niet. Dat was wel belangrijk voor mij:ik wilde echt dat hun een mooi gebit kregen. Overigens hebben ze uit zichzelf nooit geduimd ik gaf ze heel snel een speen, maar die wilden ze ook niet dus gelukkig alledrie gewoon helemaal niets nodig gehad! Daar was ik wel blij om!
Ik had er een doekje bij, mijn zoon heeft -sil de- slak en mijn dochter doet het met een vlinder.
Ik hoop wel ten harte dat ze alle 2 geen beugel nodig zijn, net zoals ik
Ik heb nu ook een beugel en moet ook ermee stoppen (13 jaar) Dat met een doekje deed ik ook en soms ook wel onder de dekens. Ik kan nu niet meer in slaap komen, iemand handige en nuttige tips?
Xavier
Mijn zoon had geen beugel en den duimde ook niet. MNorgen krijgt hij een ’slotjesbeugel’. Dat feestje gaat dan 2 jaar duren. Gelukkig ben ik goed verzekerd.
ik heb de zelfde beugel gehad als op het voorbeeld , ik weet alleen nog dat de beugel zeer deed als de tandarts hem strakker had gemaakt.
en toen de beugel er eindelijk uit mocht voor goed had ik de afdruk van dat ijzeren draad in het glazuur van mijn tanden staan. ben er helmaal niks meer op geschoten
-Dan denk ik- dat je slecht of soms wel eens niet gepoetst hebt
nou dat denk ik dus niet he , veel te lang mee gelopen en veel ,te strak gemaakt
en de beugels van nu zijn wel heel anders dan van jaren geleden
Het valt me op dat een sommige verhalen hier reppen over het feit dat een beugel niet altijd helpt. Da’s toch compleet waardeloos? Je loopt maandenlang met een hoop ijzer in je mond, veel pijn, hoge kosten, en dan (soms pas na jaren) erachter komen dat je beugeltijd eigenlijk voor jan-met-de korte-achternaam was: weer trekt de boel scheef of naar voren…en dan zeker nog eens met een hoop gedoe geconfronteerd worden als je nogmaals de boel wilt laten corrigeren. Ik heb dat zelf meegemaakt en ik begin er niet meer aan.
Een beugel begint tegenwoordig steeds meer een modeverschijnsel te worden, het gebit hoeft maar een klein beetje naar voren te gaan staan en hup……….er moet zo’n dranghek omheen.
Ik heb vroeger ook geduimd en nog nooit een beugel nodig gehad, mijn tandarts heeft mij die nog nooit voorgeschreven.