Geschonden Eend
Link naar dit artikel Op zondag 4 juni 2006 geschreven door Jo Pinxt
Gekocht van een hoofdmeester uit Beltrum voor negenhonderd gulden. Het beestje was in 1970 al twaalf jaar oud. Al die jaren had zij iedere nacht opgehokt door gebracht in zijn naast gelegen ruimte. Vanaf vandaag ging zij echter de vrije natuur in en behoorde een binnenplek tot het verleden. Haar kleur is niet moeders mooiste, maar haar veren zien er onberispelijk uit.Trots tour ik met haar die dag met opgerold dakje genietend van het zonnetje door het Achterhoekse landschap. Omdat een eend haar vleugels behoort uit te slaan besluit ik de volgende dag haar aan mijn familie in Zuid – Limburg voor te stellen. Al pruttelend tussen de Limburgse heuvels, zie ik plotseling het dak boven mijn hoofd verdwijnen. Mijn familie reageert laconiek. Niels Holckinson heeft het vast wel koud gehad?
De week hierna vertrek ik met haar met een tweedehands pruikje op richting Twente. Echter het zijvleugeltje dat fungeert als deurtje dat van voor naar achter opengaat is niet geheel gesloten. Al rijdend neem ik mij voor dit even dicht te klappen. Ik hoor een harde klap, zie geen de deurtje meer maar een open ruimte. Haar verenpak is aan de achterzijde behoorlijk gehavend, en het deurtje ligt enkele honderden meters verder pijnlijk in een sloot. Twee maanden moet ik werken om de consulten van de garage dokter te vereffenen.
In mei besluit ik samen met mijn vriend haar vanaf Haarlem Parijs te laten zien. Op de Schipholweg wordt zij echter door een veel snellere vogel die moet uitwijken in haar rechter achter flank geraakt. Inmiddels doorspekt van wat het kost, eis ik 150 gulden voor het aangebracht vogelleed. Met een hamertje voer ik te plekke de noodoperatie uit en hebben wij in Parijs 150 gulden extra zakgeld te besteden.
Het eendje kent net als wij Parijs niet. Als weerloos vogeltje in een rij op de straat krijgt zij in het drukke Parijs met regelmaat en duw naar voren en naar achteren. Zowel haar neusje als haar kontje hebben er onder te lijden. Toch is zij een doorzetter.
Hele bankstellen verhuist zij met mij hoog boven haar rugvleugels uit nadien, van de ene studenten kamer naar de ander.
Ook huurvluchten behoren tot haar mogelijkheid. Voor tien cent per kilometer mogen mede studenten haar een weekend gebruiken zodat ik weer het nodige voer voor haar kan kopen.
En dan komt het moment van afscheid. Omdat zij Zuid - Limburg al eenmaal ervaren heeft besluit een zus van mij haar voor 150 gulden te adopteren. Aangekomen bij de grens in s’ Heerensberg wordt zij op vogelgriep gecontroleerd. De remvleugels, claxongekwetter, en haar knipogen zijn zo ziek dat geen van allen het doet. Voor deze verwaarlozing krijg ik een boete van 50 gulden.
Uiteindelijk mogen wij richting grenspaal. Echter op nog geen meter afstand weigert zij verder te vliegen. Haar kruisvleugels zijn gebroken.
Na een langdurige herstelperiode die mij bakken geld kost, breng ik haar uiteindelijk naar het beloofde land. Daar heeft zij nog vijf jaar over de Zuid – Limburgse heuvels gevlogen. Mij wilde zij niet meer kennen immers ik had haar afgestaan verwaarloosd en voor een prikje verkocht.
28 reacties op “Geschonden Eend”
Laat een reactie achter
Ik hoop wel dat je toen shag rookte, Jo, want dat was onlosmakelijk met 2cv rijders verbonden. Een pakjes shag stekend uit de linkerborstzak van je spijkerjack.
Je behoorde in die tijd, als je in zo een auto reed, wat wij in Amsterdam noemden de softesector helemaal in voornoemde uitrusting met shag en spijkerjack.
Gelukkig waren de lelijk eend rijders niet alleen. De renault 4 rijders hadden dezelfde bestempeling gekregen van de Amsterdammers.
Samson shag had dit op een gegeven moment dusdanig onderkent dat er een advertentie in de bladen verscheen met de oproep voor alle lelijk eend rijders en Renault 4 rijders om hun auto's gratis in "Samsonblauw" te laten spuiten. Ook de leeuw en de naam hoorde daarbij. Kortom na de gratis spuitbeurt zag je auto er uit als een rijdend pakje Samsonshag.
Erg succesvol was de actie blijkbaar niet, want ik heb nooit veel van die bespoten auto's zien rijden.
Fijne pinksteren
Leuk verhaal ….
Een leuk begin van de "PINXT"eren
Prachtig geschreven Jo!! Hoe is het eigenlijk met de film?
Ben zelf ook met een eend op vakantie geweest etc. Hoed, open dak, krat bier, Fleetwood Mac en Neil Young. Wij luidden het hippie tijdperk definitief uit.
Ik zal de chauffeur van toen ff waarschuwen want dit moet ie wel ff lezen!
Mijn broer reed vooral Renault 4 en met die auto heb ik ook wel wat.
Mijn andere broer Kever. Dus ik heb ervaring met de leuke drie!
geen rijbewijs, dus geen auto, maar dat eend- en renaultje 4 rijders behoorden tot de "geitenwollensokken en agogen sector" is ook tot hier doorgedrongen.
Het toppunt van eend vond ik altijd de "vrachtduck".
Mijn eigen vriendenkring reed het liefst rond in auto's met veel vermogen en veel literinhoud.
Diegene die destijds mijn chef was had een witte lelijke eend en woonde in Zoetermeer en werkte in Den Haag net als ik en heel soms reed ik met hem mee. Vanwege de witte kleur van die "lelijke" eend kreeg dit vehikel al gauw de bijnaam: "Donald Duck"
Toen mijn vrouw en ik 18 jaar geleden in het huwelijksbootje stapten hadden we voor de gelegenheid een Rolls gehuurd en natuurlijk werden er foto's gemaakt; zo ook van ons in die Rolls. Op een van die foto's zie je door het achterrraam een eend staan. Wat een contrast!
Ooit ben ik getuige geweest van een bijna aanrijding tussen een Rolls en een eend.
Ach ja, die eendjes: deuren die dunner waren dan het glazen raam van je huis en bandjes die niet veel dikker waren dan die van je fiets.
Toppunt van "creativiteit" was natuurlijk wel dat bakkie achter om je kofferbak (paste normaliter inderdaad maar 1 koffer in;-) te vergroten.
Over de veiligheid zullen we het verder maar niet hebben…
Ik bewaar hele goeie herinneringen aan mijn eerste autootje; een rode eend! Mijn toenmalige vriend reed eend dus ik ook! De ramen klapperde altijd vrolijk open. De achterbank kon eruit, handig als we gingen kamperen paste precies in de tent. De kofferbak sloot goed met een touwtje. Heerlijk schommelen en hobbelen. In de winter best wel koud. In de lente heerlijk, behalve als de zaden van de berken (?) begonnen te vallen. Als je de "windaanjager" aanzette dan lag de hele auto vol kleine zaden e.d. Hooikoorts! In de zomer ging het dak open (je haar voelde dan heerlijk aan, als touw..) en in de herfst waaide er altijd zoveel stof en bladeren naar binnen door de ventilatiestrook langs het voorruit zodat ik altijd verkouden was. Een gegeven moment ging ik over op een andere auto van hetzelfde merk. Had beslist moeite met schakelen omdat ik het pookje (midden voor in het dashboard) miste. Ik greep altijd in de asbak. Eigenlijk mis ik mijn eendje nog altijd een beetje. Heb trouwens een bijzonder leuk boek over DE eend, "eend van 75" heet het meen ik. Leuk om te zien dat er zoveel mogelijk was met de 'lelijke' eend. Mooi toch!
in aansluiting op mijn eerdere verhaaltje: op vakantie met 3 vrijgezelle jongens naar Italie in een Ford Granada. Op de Autostradia motorpech en van de weg gesleept door een Nederlands stelletje van onze leeftijd in een…….EEND. Het gezicht van mijn kameraad vergeet ik nooit meer. Zijn grote zware Granada op sleeptouw door zo'n Duck.
Ik heb die eendjes altijd erg leuk gevonden, voor mij hoeft een auto niet zo supersnel te zijn. Mijn laatste auto was een Smartje
Ik heb een paar keer (midden jaren 80) in een eend gereden (niet zelf, ik reed mee!!!). Wat me is bijgebleven dat je zo lekker door de bochten ging, helemaal schuin, dat vond ik super!
Ik vind ze nog steeds super leuk die eendjes. Als je achterin zit is het net alsof je in een koetsje zit.
groetjes, Carmen
http://opvoedenenzo.web-log.nl/
Ik ken wat verhalen van mensen die door de bank zijn gezakt…
In mij studietijd (rond '88) had mijn destijds beste vriend een Eend gekocht als eerste auto. In bochten lag dat ding zowat plat op de weg, maar we vonden het te gek met het open dakje naar het strand. Maar nou komt het……op mijn vraag of er wat frisse lucht kon komen zette hij een klepje open bovenin het dashboard en kon je door het kippengaas naar buiten kijken. Ik was stomverbaasd maar zoals je ziet nooit (meer) vergeten
Hoe heette die film van Louis de Funès ook weer? De Eend en de Cadillac! Met Bourvil in die eend. Geweldige film!
Wij (ons gezin) hebben jaaaren in eendjes gereden. 2 volwassenen, 2 wagenzieke kinderen, bungalowtent en alles wat een jong gezin verder nog nodig heeft en hup..naar Zuid-Frankrijk. Wat een martelgang! Voor allemaal, trouwens..
Als ik iemand in een Eend zie rijden dan denk ik altijd "zou het een leraar zijn of een student?"
Ik vind eendjes wel schattig, vooral dat primitieve ervan.
Ik ben overigens zelf niet opgegroeid met een Eend voor de deur. Bij ons stond er altijd een DAF voor de deur
PS: Ik zet er nu wel een lachend gezichtje achter, maar als kind was het het hebben van een daf meer ;(
Zag jaren geleden op de achterkant van een Eend staan:
HUPPELTRUTJE..
Wij hebben ook een aantal eendjes gehad… eerst een 'spot'eend (wit en oranje) , toen een rode en daarna een lavendel blauwe. In de rode zijn we verhuisd… dak open en holadiejee. Omdat de kinderen nog al eens vekouden waren, hadden we er tochtstrips in geplakt en een lap vloerbedekking onder het dak bevestigd, ook had ik een roeselgordijntje gehaakt en voor het achterruitje gehangen en zijn naam was SJUUL!
Aan de rode was ik nog het meest gehecht….
R4 , 2CV …….
dan ging ik liever lopen,
en geloof me ben geen loper van huis uit…….
Geweldige auto's toch? Met recht klassiekers.
).
In het huidige verkeer kan ik me nog wel eens ergeren aan mensen die niet doorrijden, bij groen licht toch wat afremmen etc. Maar als ik zie dat het een Eend, een R4, een Kever, etc. betreft, dan word ik gelijk rustiger en heb er juist waardering voor dat men met zijn/haar liefhebberij op de weg komt. Dan maar wat langzamer (wat ook nog eens beter voor mijn hart is
De r4 hoord zeker thuis in de top10 lelijkeste auto's
ahhhhhhhhh de eend !
we reden jaaaren in een eend rond
witte rode gele geweldig was t.
achterin dubbelgevouwen tussen de tentstokken en dan naar deauville in frankrijk ongelooflijk dat we dat jaren gedaan hebben. daarna kwam de diane ook een mooi model waarvan t dak los kon; dat was nog wel t mooiste van die modellen een open dak. en zwarte leren bekleding
je fikte weg achterin !!!!
Met lelijke eend naar Italië geweest (toen ook nog géén gesynchroniseerde versneling) óver de ST.GOTHARD. Dakje -type sardineblik- open; héérlijk!! Tot op de top, waar het bleek te regenen, geen mogelijkheid om te stoppen (dak was alleen van buitenaf te bedienen) dus met opgestoken paraplu verder gereden. Tot groot vermaak van andere automobilisten…
Speciaal voor Bertus, maar ook wie belangstelling heeft. De Horror film Horizonica waarin ik de rol van professor Aalwijk speel gaat in september op het Nederlandsfilmfestival te Utrecht in premiere. Ik ben benieuwd. Het is een film die op basis van low- budget met 1200 vrijwilligers tot stand gekomen is. Het project heeft 5jaar in beslag genomen. De officiele presentatie gaat daarna in Eindhoven plaats vinden. Immers in deze omgeving zijn de meeste opnames onder vrieskouw en stekende zon met regisseur Ramon Etman en zijn team tot stand gekomen. Eindelijk kom ik op het witte doek en niet zo maar in een reclame blokje. Alhoewel, dit laatste levert wel geld op. Maar toch, het plezier de ervaring en de saamhorigheid had ik niet willen missen.
Leuk Jo! ik ben ook erg benieuwd! Ga je ook naar de premiere?
Sentiment
Ik heb me zelf uitgenodigd voor twee vrijkaarten. Of dat lukt weet ik niet. De laatste tijd heb je van mij geen verhalen meer vernomen. Dit heeft te maken met een vervelende en pijnlijke knieoperatie, de warmte, en mijn zolderdercomputer waar ik normaal op schrijf en die momenteel iedere keer af slaat. Ik werk dan ook op de mobiele van mijn vrouw. Ben daar niet vertrouwd mee, maar het begint te wennen. Zodra de herfst aanbreekt en alles weer hersteld is, komen weer mijn jeugdherinneringen. Even werken aan me zelf.
groeten en inmiddels heb ik de nieuwe opzet door
Ok Jo hou ik je aan
Beterschap met je knie!
Wat een mooi verhaal!
Ik ben zo vrij geweest om het verhaal op onze verhalenpagina te zetten. Jo, bedankt!
Met vriendelijke groet,
Rien Tilstra
Huureeneend.nl
@Jo Pinxt: Prachtig verhaal. Zo krijgt een alledaags gebruiksvoorwerp als een auto een heel andere betekenis…leuk.