De Borstrok
Link naar dit artikel Op woensdag 7 juni 2006 geschreven door Bart 66
Toen ik een vier à vijf jaar was moest ik een borstrok aan trekken, ik had waarschijnlijk een klein verkoudheidje gevat dus die borstrok was daar goed voor.
Eerst werd er vicks vaporub op mijn borst gesmeerd en toen die borstrok aan, ik zie het ding nog voor me. Een vies witte kleur gemaakt van wol en waarschijnlijk zelf gebreid. Wat prikte dat ding! ik heb hem nog geen vijf seconden aangehad als ik er nog aan denk krijg ik nog de rillingen.
Waarschijnlijk was het veel beter geweest om die borstrok over een gewoon onderhemd aan te trekken.Hebben jullie ook zulke slechte ervaringen met de borstrok of andere ‘prikbroeken‘ en ‘priktruien‘?
Gastlogger: Bart
55 reacties op “De Borstrok”
Laat een reactie achter
o is trouwens een...
...
Praat me er niet van! Wij hadden altijd zo'n "extra" hemd de gehele winter door en pas toen ik het huis uit ging wilde ik niet meer hemd-dubbelen. Die van ons waren fabriek-gebreid en zeker niet wit. Ik had er eens eentje met korte mouwen. Wat ben ik op school gepest toen die mouwen onder het gymnastiekpak uit staken. Thanks, oma.
ik had altijd laast van prikbroeken, vooral die terlenka dingen prikte als een gek maar ook andere stoffen konden gemeen prikken in mijn benen. Ik kreeg er dan een maillot onder, die bij mij dan weer niet prikte en bij andere wel. Gebreide truien droeg ik altijd met een dunne katoenen trui eronder, want die veelde ik helemaal niet op mijn blote lichaam.
Ook heel naar: kleren aantrekken als je op het strand was geweest en het zand schuurde zo ertussenin,grrrrrrrrrrr
haatte de borstrok!!!!
bah! deed hem wel over een hempt aan maar toch nog geprik de hele dag! en dan werdt je zo warm ,dus dan werd het nog erger!geloof na mijn 10de nooit meer aangewildt."dan moet je maar kouvatten" zei mijn moeder.Nou dat liever dan die strakke prikdingen dacht ik dan maar!!
Vréselijk die borstrokken. Zodra de 'r'in de maand was moest ik die dingen aan. Ik had borstrokken die in de winkel gekocht waren, en die prikten niet zo erg, maar die borstrokken gebreid door mijn oma waren erg prikkerig!
En omdat ik niet zo'n dikzak was, zaten die de borstrokken wijd om me heen en die gebreidde onderbroeken die bij die borstrokken hoorden waren nog erger.
Jullie droegen die 'dingen' toch ook over je katoenhemdje?
En de kleur alleen alleen al, niet mooi wit, maar gebroken/crême wit.
Als we schoolgym hadden schaamde ik mij rot dat ik een borstrok en wollenonderbroek aanhad. Niet iedereen had dat namelijk. Ik denk dat ik deze borstrok en onderbroek tot m'n 6e of 7e jaar heb gedragen.
Als ik het nu in de winter koud heb dan trek ik een extra t-shirt aan en m'n billen hebben even pech, een wollen onderbroek nooit meer!
@ Eline
dames horen ook rokken en jurken te dragen dan heb je geen last van prikdingen en rokken.
[dit is uiteraard een geintje , maar ik kon het niet laten
@ joke61
weet je wat lekker zit voor koude billen in de winter? zo'n jaeger onderbroek, tis wel geen gezicht maar ja ik neem niet aan dat je in de winter in en korte broek loopt.
overigens is dit in tegenstelling tot vorig bericht wel serieus
Mijn moeder breide graag en functioneel. Graag omdat ze het leuk vond en functioneel omdat het goedkoper was dan kopen. Je kon oude truien nog eens uithalen en dan een nieuwe ervan breien.
Helaas gebruikte mijn moeder ook wel eens te goedkope wol met het gevolg dat ze een priktrui afleverde.
Ik kan mij dat prikken dus goed voor de geest halen. Een onderhemdje had geen nut want de wol prikte er gewoon doorheen.
Later breide zij nog steeds truien, maar niet meer zo goed al vroeger want de ogen en het gevoel in de vingers deden het niet meer zo goed.
Mijn moeder kon ontzettend goed breien. Toen ze jong was, heeft ze dat al geleerd, dat hoorde zo bij de opvoeding van meisjes destijds (jaren 30-40).
Omdat ze de oudste dochter was in een groot gezin, had ze ook hele garderobes gebreid voor al haar broertjes en zusjes. Inclusief borstrokken en gebreide onderbroeken. Ik moet er niet aan denken, wat zal dat geprikt hebben, ihhhh!
Wij kinderen keken en luisterden soms met open mond als mijn moeder voor ons truien breide (gelukkig geen ondergoed!). Je hoorde dan razendsnel tiktiktiktiktiktiktiktik…..van de breinaalden die elkaar raakten, terwijl ze ondertussen gewoon tv keek.
Omdat mijn moeder nogal ruim breide,had je niet zoveel last van dat geprik op de huid.
Mijn oudste zus daarentegen was nog niet zo bedreven in het breien, maakte ook wel truien ons (broer en zussen) Deze zaten echter zo strak dat de trui al kraakte als je deze over je hoofd wilde trekken. Dat gaf ook vaak van die vervelende statische haren. Maar omdat mijn zus zo haar best gedaan had, en de truien er leuk uitzagen, nam je het geprik maar voor lief.
Wolletjes noemden wij die dingen, en mijn moeder breide ze zelf. Ik vermoed dat mijn oma er ook druk mee was trouwens.
De jongens kregen inderdaad van die naturelkleurige, voor mij zat er nog wel eens een roze of een lichtblauwe tussen, met een ingebreid "werkje" erin.
Als je er een hemdje onder droeg viel het prikken nog wel mee.
Vaag herinner ik me inderdaad ook broekjes van dat materiaal.
Mijn moeder breide sowieso veel truien zelf en daar was ik best trots op en blij mee. Het prikte soms wel, maar vaak ging er een bloesje onder, en dan viel het mee.
Soms ging er een losse col onder, die kocht mijn moeder bij V&D of zo, in allerlei kleuren.
Herinnert iemand zich dat nog?
Ja, Sandra, dat tikken van die breinaalden! Mijn oma zat op een breikransje (wat een woord trouwens!).
Dat was een groepje vrouwen dat breide voor de zending. (ook zoiets, die zendingsgebieden waren meestal warme landen, wat moesten ze daar met onze Hollandse dikke truien?)
Maar goed, die vrouwen maar beppen, en beppen en die pennen maar tikken…
O wacht, ik bedenk me nu dat die warme truien waarschijnlijk verkocht werden en dat die opbrengst dan naar de zending ging. Heb ik dat vraagstuk na al die jaren ook weer opgelost..
Gedicht: Trui-trauma
Volg eenvoudig
slechts het schema
uit het breibroek
van de Hema,
en je staat
voor gek, ach gossie,
in de trui
van dokter Rossi.
Hoi Joep67, heb je gedichtjes gemist, leuk dat je er weer bent!
@ Lia…jaaa…van die losse collen idd, hadden wij ook in huis. Ik heb die echter nooit gedragen, geenidee wie de pineut was bij ons thuis. Waarschijnlijk mijn oudere zussen.
En dat breien voor een goed doel, komt me ook bekend voor. Mijn oma breide altijd grote hoeveelheden grijze priksokken voor onze pastoor. Dit vonden wij als kinderen altijd nogal vreemd. Maar ja, de pastoor stond vroeger nogal op een voetstuk, vooral voor de generatie van mijn oma, dus dat zal er mee te maken hebben. (of was de pastoor de enige die de grijze zelfgebreide sokken van mijn oma niet durfte te weigeren, hahahaha?)
@ Joep….Joepie, weer leuke gedichtjes bij de logs!
Joep, je blijft leuk!
IOk was eeuwig verkouden vroegah, dus bij elk kuchje hees mijn moeder mij in wollen ondergoed, zowel borstrokken als onderbroeken.
En Bart: het kan nóg erger dan Vicks Vaporub.
Je borst ingesmeerd met kamferspiritus (kajuputih-olie)en dan een bruin stuk papier, ingesmeerd met kaarsvet op je borst. Flanellen pyama erover en dampen maar! Horror!!
Geen Vicks vaporub maar Dampo (bestaat dat nog?) uit dat groene metalen doosje als ik verkouden was, de inhoud was groen/geel.
Een tip: ga nooit met je Dampo vingers in je ogen!
@Lia:een los colletje heb ik nog in mijn kast liggen, is van 15 jaar geleden, draag 'm nooit meer, ik weet ook niet waarom ie nog in mijn kast ligt.
@Sandra67: die grijze sokken werden ook door mijn oma gebreid. Lekker voor als ik ging schaatsen of voor in mijn (te ruime) regenlaarzen. Wij noemden deze sokken geiten wollen sokken. Waarom 'geiten'? Geen idee.
@Joke61
Dampo bestaat nog. De fabriek die het maakte stond vroeger in Zeist. Ik heb daar toen ik 15 was nog eens 3 weken vakantiewerk gedaan en moest toen Dampo inpakken. Vreselijk was dat!
de breisteken twee recht en een averecht
zijn langer gedaan dan gezegd
om te komen tot een "wolletje
niet voor oma 't schijnt een lolletje
breit met ziel, zaligheid en "jaegerwol" zich uit de naad
als het om de hemdjes van de kleinkinderen gaat
Het ijzersterke lingerie uit die tijd
behoede en redde ons van de "fikse hollandse verkoudheid"
Was het toch zo ver komen
dan werd je met kaarsvet onder handen genomen
Een witte katoenen kamizool ging dan over je bast
je gebloemde lijfje bleef in de kast
Daarover ging dan het wolletje, o zo gehaat
wat met zorg en liefde was gemaakt voor jouw baat.
je gesnuit en gehoest was zo snel van de baan
dat je in een mum van tijd weer in "je hemd" in het apnhok kon staan.
@elly: Kaarsvet?? Wat werd daar meegedaan?
Verder een prachtig gedicht hoor!
Goh ja, die prikkende wolletjes in de winter, mijn moeder breide die ook zelf in een soort ecru kleur. Ook werden er voor de winter wollen onderbroekjes gebreid. Zowel de wolletjes als de broekjes droeg je over een katoenen hemdje of broekje maar dat prikken bleef je toch voelen.
Nu waren er, toen ik een lagere schoolkind was, nog geen maillots of panties te verkrijgen, dus je liep in de zomer met sokjes en in de winter met kniekousen, dus zal dat wollen ondergoed wel nodig zijn geweest.
Toen ik in de 5e klas van de lagere school zat (groep 7 basisschool) kwamen de eerst wollen maillots op de markt. Wat was ik trots toen ik er ook een kreeg , een donkergroene, ik zie hem nog voor me. Maar helaas. . . . de eerste dag dat ik hem naar school aanmocht, ben ik er een gat in gevallen. . . . drama!
Nu werd dat gat wel weer gestopt, maar het mooie was er vanaf .
Ook in die tijd mochten meisjes voor het eerst op school komen met een lange broek (dat was eerder nog verboden) en mijn moeder heeft toen een aantal lange broeken voor me gemaakt (ze naaide heel veel kleding zelf)
@Elly
dat kaarsvet (zie ook mijn reactie) zorgde ervoor dat het ging 'broeien'.
Bij mij prikte alles! Een maillot (in de flitsende kleurtjes donkerblawu en donkergroen, maar dat even terzijde), een wollen trui, alles prikte! En een borstrok kreeg ik inderdaad ook aan, en dan over mijn gewone hemd heen, dus dat waren me een lagen zeg!
Gelukkig zijn de materialen tegenwoordig wat prettiger draagbaar (fleece, katoen, enz), zodat we geen last meer hoeven te hebben van al dat geprik!
@Ludmilla en elly, ik snap 'm van het kaarsvet, maar lijkt me wel een heel gekledder omdat kaarsvet op dat bruine (pak?papier te krijgen. Plastic folie was handiger geweest maar dat was in die tijd nog niet uitgevonden.
Borstrok(hoe is die naam eigenlijk ontstaan), losse kol, grof gebreide truien, al die prikdingen maakten de winter tot een onaangenaam gedoe. De narigheid was dat je het best warm kreeg met je borstrok en gebreide trui en dan begon het nog meer te prikken.
En Dampo, dat vond ik altijd wel prettig als dat opgesmeerd werd. Zo'n semi-ziekenhuisgeur kwam er dan in je neus.
Mijn ouders hadden de perfecte remedie tegen verkoudheid. Voor dat je het kreeg, levertraan…..ugh en als je ondanks de vele lepels traan toch verkouden was… suikerwater. Heet water met veel suiker en dat was lekker…
@Joke61
Gewoon "krassen" met de achterkant van een kaars over het papier, dus niet smelten of zo.
Had deze log niet beter onder jeugdtrauma's geplaatst kunnen worden? Als ik al die reacties zo lees…
Vroeger droeg ik van die witte hemden van dezelfde stof als je onderbroek, in de winter. Tegenwoordig heb ik die functie door gewone T-shirts over laten nemen; eigenlijk vind ik zo'n hemd een beetje vooroorlogs. Wat ik 's winters nog steeds doe als het kwik van de thermometer behoorlijk beneden nul is (Celcius) en er bovendien een snijdende wind staat, dan draag ik onder mijn pantalon een flanellen pyjamabroek. Ik weet het, belachelijk, maar geen hond die het ziet.
Wat ik ook altijd erg vond was een wolle trui aantrekken als je haar nog nat was,heb ik trouwens nog een hekel aan.
@ Frank faber toen ik de log schreef dacht ik waar moet hij bij, kleding of trauma's? Ik denk dat er meer voor trauma's zullen stemmen.En frank je heb groot gelijk met je pyjamabroek zou ik ook doen ik heb nog gewoon een lange onderbroek, die wil je echt wel aan als het -30 is en je moet buiten wat doen.
Wolletjes, ook mijn oma breide ze in zo'n onmogelijke kleur. Volgens mij droegen wij ze over ons hemdje. Ik weet niet meer wanneer ze verdwenen uit onze kledingkast, wel weet ik dat ik het afschuwelijke dingen vond, veel te warm!
@Bart: -30°C in Nederland? Daarvoor moet je naar Siberië. Ik weet niet wat de laagst gemeten temperatuur ooit in Nederland is, maar geen 30 graden onder nul, of het zou kunstmatig tot stand gekomen moeten zijn in een universiteit ofzo.
@frank nee niet in nederland maar wel hier in Canada.Afgelopen winters niet erg koud geweest maar in 1997 heb ik met me eigen ogen -43 op de thermometer gezien,een ouwe school kamaraad die nog 700 km noordelijker zit dan ik heeft zelfs -50 gezien.
Grappig, ik denk bij een borstrok aan iets heel anders. Het juiste is wel het kledingstuk zoals dat hierboven is afgebeeld, maar in mijn tienertijd (vanaf 1983 zoiets) droeg ik een soort wijde truien, heel zacht aan de binnenkant, met een paar knopen vanaf de hals tot halverwege. Dit noemden wij ook een borstrok. Waren zeer populair in het zwart, veel gedragen door new wavers, waartoe ik ook behoorde.
Dampo kan ik me goed herinneren, borstrokken niet.(gelukkig maar?)
Ik kan me wel die broeierig warme plastic luierbroek herinneren.
Moest je zo'n inlegluier indoen.
Drukkertjes erop.
Da's het enige wat ik nog weet, zo'n vieze zweetbroek!
@Ruth: die hemden die jij droeg in je 'vorig' leven noemden wij Opahemden. Horen bij die lange onderbroeken die de opa's en misschien ook wel vaders vroegen droegen.
@An(1965) oja, die plastic luierbroekjes mèt drukkertjes (gingen ook over stoffen luiers heen). Ik moest even lachen hoor, die was ik vergeten. Ik denk dat ik deze broekjes vast ook wel vroeger aan heb gehad, herinner ze wel van mijn baby buurkindjes. Het log ging over de borstrok, hebben we het over plastic luierbroekjes .
@ joke
wat maakt het uit???
@joke , Vergeet ik nog die pijnlijke striemen van het elastiek in de bovenbenen te melden, daar ging dan weer een lik Purol op. zat ook in een blikje net als Dampo.
ik heb nooit een borstrok gedragen,
ook geen gebreide onderbroeken,
en zelfs geen 'zelf' gebreide sokken
(draag trouwens al jaren geen sokken meer)
ik ben van '62 maar dit soort zaken ken ik niet hoor….waren mijn ouders zo modern??
ik hou ook niet van gebreidde zooi,
ja oke, een trui kan nog wel,maar
ook draag ik nooit wollen kleding……
nou spannend om te weten wie er zaterdag zijn/haar gebreide onderbroek aan heeft……..
Ik had in de jaren zeventig een groen gebreide prikmuts, god zij dank heeft mijn oma er later iets zachts tussen gemaakt, dat zat toen wel weer beter maar ik had nog wel geprik onder mijn kin want daar moest altijd een knoop komen om het vast te maken………vreselijk, ik liep altijd te krabben……..
Yikes prikwol en dan had je ook nog mensen die dachten dan je ouders een plezier te doen met de afgedragen borstrokken en gebreide onderbroeken van een ander ik haatte het enorm maar ja je was kind…….fijn nu nachtmerrie ik vanavond weer van prikwol dampo levertraan en gekregen kleren: - (
Ben van 1963, en enigst kind. Wij woonden vroeger op een boerderij en ongeveer 7 km van de lagere school. Moest dus een eind door het veld naar school fietsen. Mijn ouders hadden kennisen waarvan de vrouw zeer graag mocht breien. En inderdaad zei breidde voor mij dat het een lieve lust was, truien sjaals mutsen, maar dus ook wollen ondergoed. Borstrokken en ook gebreide wollen onderbroeken, die ik gedurende mijn hele lagere schooltijd aan moest. Op de middelbare school alleen nog op de dagen dat we geen gym hadden maar als ik thuis kwam was het gelijk. Speelkleren aan en wollen ondergoed aan. En dit gedurende de maanden waarin de "R" aanwezig is. Kunt dus wel nagaan dat dit vaak de nodige discussie's heeft opgeleverd. Pas vanaf mijn 15e hoefde ik het niet meer aan. Kan me nog wel herinneren dat het wel lekker warm was, en last van prikken heb ik eigenlijk nooit gehad. Maar je vond het ouderwets en daarom wilde je het natuurlijk niet dragen.
Allerlei herinneringen komen weer terug als ik die verhalen lees over borstrokken. Ik ben van 1956 en moest 's winters ook een borstrok aan. Vreselijk !
Vooral als je 's zaterdags in de balie was geweest en je huid nog vochtig was. De borstrok legde ik eerst op de kolenkachel om warm te worden dan prikte hij niet zo heel erg meer. Ook wollen truien gingen eerst op de kachel. Als ik er aan terug denk lopen de griezels nog over mijn rug. Ik draag nooit meer iets van wol.
Borstrokken ken ik (gelukkig ) niet maar brrrr wollen truien sjaal ed maar al te goed. Vreselijk en voor mij inderdaad hele trauma's. Nog heb ik een hekel aan alles wat wol is maar misschien is dat wel een geluk voor mijn kids want die hoefde, vanaf het moment dat ze het duidelijk konden maken, nooit meer iets van wol aan. Een hempt onder de kleding als het koud is hoeft van mij ook niet. Zijn jeugd trauma's toch nog ergens goed voor
Zelf kan ik me heel goed die dikke luiers met spelden herinneren die als je nat was zwaar tussen je benen hingen. Daarover heen dan een grote plasticbroek met strak elastiek. Dit was goed te zien van onder mijn jurkjes bij alles wat je deed. Het ergste waren de plasticbroekjes met figuurtjes er op. Heb ze ook nog eens heel lang moeten dragen.
corry
Hier nog een borstrokken trauma. Mijn oma breide die voor ons hele gezin, ook dat gorige wit of nog erger vleeskleurig roze. We kregen ze zelfs een keer voor Sinterklaas!!!!!!!En dan nog braaf moeten zingen:”danku sinterklaasje. Dit kinderleed zal toch niet gemakkelijk overtroffen kunnen worden, wel?
praat me er niet van, m’n oma breit van die jeuk dingen!!
serieus, als ik haar aan zag komen d8 ik al gelijk; daar komt weer zo’n jeuk trui 
en met sinterklaas en met m’n verjaardag was het ALTIJD weer raak!!
groetzels eva
Hé die maffe reacties die op dit log stonden zijn verwijderd..
@Joke: klopt het werd een beetje te fetisjtisch voor jeugdsentimenten, daar zijn andere forums voor
Als de R in de maand was, moest je borstrokken aan en levertraan slikken zo ging dat bij ons. Ik ben van 49 en ben er mee opgegroeid, weet wel dat je er enorm in zweette. En die dampo ken ik ook nog je, flink smeren, maar het hielp wel. Ik heb het nog bij mijn kids gedaan. Maar hoelang we die borstrokken gedragen hebben weet ik niet meer, op een gegeven moment was dat over.
Ook ik kan mij die winters herinneren, wat winters zodra de “R” in de maand was. Krikkende borstrokken, idiote ijsmutsen en wanten aan een touwtje door je jas. Maar inderdaad die katoenen luiers met spelden en een plasticbroek er over heen, die waren pas erg. Die waren nog veel erger, en het hele jaar lang. het ergste waren ze bij de gymles.
En dan vooral als je klasgenoten je gymspullen verstopten, dan moest je in je ondergoed (dus die gehate luier en plasticbroek meedoen.
vreselijk zeg die kriebel dingen, die droeg ik dan nog over een hempje.
het was ook nog eens veel te warm gek werd je er van
Toch vind ik het heel spijtig dat die plastic luierbroeken nietmeer te vinden zijn.
Doe het nog steeds heel graag aan.(stiekem)
Heb over enkele jaren nog één gevonden bij prémaman,maar is nu versleten(drukknopjes afgescheurd)
Heeft iemand er nog? Of waar kan ik er nog vinden?
Mijn oma breide onze borstrokken, van lekkere zachte wol in allerlei zachte kleurtjes.
Daar breide ze dan dezelfde kleur onderbroeken bij( die wij dan weer als een soort “overbroekjes”over onze onderbroeken heen aankregen).
Het mooiste vond ik dan dat blauwe bedeltje dat op mijn borstrok werd gespeld.
Dat had mijn oma uit Lourdes meegenomen, en zou me beschermen tegen allerlei nare dingen….mooie herinnering!
Als nrd-groningse groeide ik op in Noord-Holland. Oma uit Eenrum stuurde elk jaar aan het einde van de zomer een grote doos op, met voor alle kinderen nieuwe borstrokken. We MOESTEN ze aan, verplicht. Ongebleekte wol, zo’n grauwgeel kleurtje. Je droeg ‘m over je katoenen hemd. De onze waren wel heel anders dan die op het plaatje: brede schouderbanden, bovenstuk was in ribbels gebreid, de onderste helft 1 pen recht 1 pen averecht.
Mijn moeder controleerde toen we ouder werden geregeld of we ze wel aan hadden
Toen ik naar de brugklas ging schaamde ik me ervoor, vooral als we gym hadden: omkleden in het schapenhok, en iedereen (want noordhollanders) vroeg dan wat dat in hemelsnaam was… Dus de deur uit met borstrok (vanwege de controle), fiets uit schuur pakken en tegelijk supersnel borstrok uit en in kolenhok mikken. Dan snel naar buiten want ma stond voor het raam om je uit te zwaaien. Terug omgekeerd: snel weer borstrok aan in schuurtje voor je naar binnen ging
Maar… het was wel echt typisch oma dat ze ieder jaar voor alle kinderen die dingen breide, en zodoende heb ik een poos geleden een miniatuur borstrokje gebreid, dat nu hangt te pronken in 1 van mijn poppenhuizen, ter nagedachtenis
Ja, wij moesten ’s winters ook die borstrokken aan. Ik denk dat ze bij ons van ongebleekt katoen waren gebreid. Ik kan me niet herinneren dat ze prikten.
Ik geloof dat de hals meer vierkant was. En er zat een werkje in, maar ik weet niet meer precies welk patroon.
Ik zie oma nog breien in de achterkamer, op zo n late wintermiddag. Borstrokjes voor mij. Wat beige-achtig van kleur. SWinters had ik ze aan over mijn hemd, maar last had ik er niet van, ik kan me niet herinneren dat het erg prikte of kriebelde.Ik geloof dat ik ze alleen in mijn kleutertijd heb gedragen,van de tijd daarna kan ik het me niet herinneren.
Ik kan me dat nog prima herinneren. Mijn moeder noemde dat een “wolletje”, wat bevestigt wat jij al aangeeft, dat ie van wol was gebrejen. Ik haatte zo’n ding, maar elke winter werden ze weer uit de kast gehaald en werden mijn broers weer beveiligd tegen de winterse gevaren, samen met’savonds een eetlepen levertraan (met een tumtummetje na). Gelukkig weten we nu wel beter en daarbij laten onze kinderen zich niet meer op dergelijke wijzen Beschermen.
Ton