De IJscoman
Link naar dit artikel Op dinsdag 13 juni 2006 geschreven door Lia
Waarschijnlijk omdat wij in een drukke winkelstraat woonden waar al een ijssalon, een Jamin en een cafetaria waren kwam hij bij ons niet: de ijscoman.
Maar speelde ik bij vriendinnetjes in andere straten en was het een warme zomerdag dan kon het zijn dat het belgeklingel steeds dichterbij kwam en je met het in je handjes geklemde dubbeltje bijna niet kon wachten tot het karretje eindelijk de straat in reed..Een simpel wit fietskarretje met een luifeltje en twee grote zilverkleurige deksels.
Daaronder moest het lekkers vandaan komen.
Het deksel werd geopend en met de ijslepel graafde de ijscoman in de kar om boven te komen met een bolletje vanille- of aardbeienijs, afhankelijk van waar je voor gekozen had.
In mijn herinnering smaakten ijsjes van de ijscoman het lekkerst, alhoewel, van de dubbeldik-ijsjes van Jamin heb ik er ook heel wat weggelikt!
Hebben jullie ook warme herinneringen aan dit koude onderwerp?
81 reacties op “De IJscoman”
Laat een reactie achter
De zandbak ,...
Bij ons was een karretje met een dakje er boven. Als ik schoolvakantie had, ging ik met mijn moeder mee naar de markt, elke dinsdagochtend. En in de zomer betekende dat ook: een ijsje! Softijs van de ijscoman was toen 25 cent. En okee, eigenlijk was het niet mijn favoriete ijs, en vond ik dat bakje waar het in zat vies - vooral als het soppig was geworden - maar toch, maar toch…
Als het een heel luxe dag was kreeg ik ijs van Jamin, ik herinner me de ijsplak die je at tussen 2 (ook al viezige) wafeltjes, een deel vanille, een deel aardbei, een deel chocola. De choco bewaarde ik tot het laatst want die was het lekkerste
Herinner me ook nog de schok toen de softijsjes ineens 50 cent waren. En ik wil niet eens weten wat zoiets nu zou kosten…
IJsjes kan ik altijd eten, ook al stormt het sneeuw en ijs buiten. Kan me die karretjes nog zeer goed herinneren en de leuke kleine lepeltjes die je wilde bewaren, met zo'n lang steeltje. Het ijs was redelijk, heb later wel veel lekkerder gehad. Weet nog van de eerste italiaanse gelato, er was een gelato winkel in de stad Groningen en die hadden pistachio ijs. Dat lustte ik toen niet omdat ik nogal tegen die vreemde groene kleur aan keek. Er liggen trouwens ijslagen op mijn dak en die schuiven er langzaam maar zeker met de wind af. Het lijkt wel of ik gebombardeerd word. We hadden het toch over ijs…
Bij ons kwam altijd een bestelbusje door de straat, 'het IJsventje' uit België. Heerlijk geel roomijs had hij altijd bij! zooo lekker was dat ijs! het water loopt me nu (met deze temperaturen) wéér in de mond.
@Henny Jane: wel grappig, bij jou glijdt het ijs van het dak en hier vallen de mussen van het dak
Sentiment: wilt ge ruilen? Misschien zitten er een paar ijskoude mussen onder het ijs of juist met aangebonden schaatsjes erop! Gek genoeg heet mijn straatje Torvill and Dean Lane. Go figure.
Wij woonde achteraf maar in onze weg woonde toen heel veel kinderen, dus een reden voor de ijcoman langs te komen deze ijscokar werd voortgestuwt door een brommer,een florett de bijnaam van de ijscoman was schrapie,hij schrapte er altijd wat ijs van af zo bleef er meer in zijn ijs emmer om te verkopen.
In onze Amsterdamse straat kwam ook een ijsman. Hij verkocht ijsjes van het merk Sunkist. Je begrijpt het waren sinaasappelwaterijsjes.
Ze ware koud, maar werden op een warme zomeravond in een sloeberend kindermondje snel warm. Zittend op de stoeprand sloeberde je de lekkernij weg. Het was uniek dat je zo een ijsje kreeg want het was niet goedkoop en er was niet veel geld.
Later kwam de Raket, het waterijsje met 3 kleuren dat recent 30 jaar op de markt was. Het had en heeft een enorm "sloebergehalte" en dat doe ik dan ook regelmatig.
De eigenaar van de Raket, Unilever, is bezig met de onwikkeling van een minder snel smeltende versie, maar dat mogen ze wat mij betreft achterwege laten, want een waterijsje hoort niet hard en koud te blijven want dan sloebert het niet lekker.
Moeder: "René slurp niet zo!"
René: "Nee Ma ik zal niet meer sloeberen"
Sloeber sloeber sloeber!
Lekker herkenbaar het plaatje van de ijsboer (zo noemde wij de ijscoman). Op zomerse dagen hoorden wij ook het geklingel van de bel. Deze ijsboer kwam door de straat en anders kon je hem vinden bij de Kattenberg in het Heilooërbos.
Alleen wit ijs kon je krijgen, ijs in zo'n vierkant kinderkoekbakje, voor de ouders een hoorntje en als je goed kon likken ijs tussen twee wafeltjes in. En dié kreeg ik nou net nooit. Vond mijn moeder een geklieder voor de kleine kinderen. Ik zie zo die vierkante doos waarin de hoorntjes etc zaten weer voor me.
Later kwam ijsboer Laan met een loop/duwkar door de straat. Een kar in een soort U-vorm, waarin het ijs en de hoorntjes opgeborgen zaten, en ijsboer Laan liep daar dan tussen in. Leek me een zware klus.
Tegenwoordig komt er een ijsboer door mijn wijk, een busje of een omgebouwde SRV-wagen, niet met een bel maar met een irritant muziekje. Het assortiment is ook véél ruimer maar niet altijd veel lekkerder.
Begin jaren zestig stond er in Groningen op de Hereweg vaak een ijscokarretje. Het schijnt dat ik als peuter van drie daar geregeld naar toe liep om vervolgens tegen de kopers te zeggen: "Lekker he?" Het heeft me menig ijsje opgeleverd.
Wij woonden in het centrum van een klein dorp, vlak naast de snackbar. Daar mocht ik geregeld een ijsje kopen van mijn moeder (softijs of schepijs 50 cent) of van mijn vader (dan kreeg ik een gulden). Soms was ik heeeeel slim en benaderde ik eerst mijn moeder en later op de middag trok ik mijn vader aan zijn mouw… ach pap, mag ik alstublieft een ijsje? (smekende ogen).
Op de een of andere manier was het centrum van het dorp met meerder snackbars bij elkaar niet aantrekkelijk voor een ijscoman, want die kwam daar nooit. Toen ik al een tiener was verhuisden we naar een relatief nieuwe wijk in het dorp. Daar klonk geregeld zo'n Italiaans deuntje en wist je dat de ijscoman in de buurt was.
Tegenwoordig rijdt er elke donderdagmiddag, rond de klok van vier uur, een soort oude SRV-wagen, omgebouwd tot ijswagen door het dorp waar ik nu werk, Nieuwveen. Daar wordt heerlijk softijs verkocht, waar we zeker met dit weer wel gebruik van maken. Maar eigenlijk is het niet nodig, want hier ter redactie staat een kleine koelkast met zo'n vriesvakje bovenin. Daar ligt bijna altijd wel een doos ijshoorntjes, want daar ben ik verslaafd aan!
Bij de ingang van park Clingendael waar wij vroeger en nu weer zeer regelmatig kwamen stond altijd zo'n karretje en mijn zusje en ik maar zeuren om een ijsje, wat we niet kregen simpelweg omdat mijn moeder het idee had dat dat ijs slecht was; steeds opnieuw invriezen, je zou er volgens haar blaren in je mond van krijgen. Niettemin heb ik heel wat ijs gegeten; in horecagelegenheden, maar er werd ook ijs uit de supermarkt gekocht.
Dat karretje bij Clingendael staat er trouwens nog steeds maar ik heb er nooit wat gekocht, hoe verleidelijk het ook was.
In de bossen staat nog wel eens, op strategische plaatsen (veel fietsers en wandelaars), zo'n ijsco-karretje.
Door onze wijk rijdt soms zo'n bestel-autootje met een luik in de zijkant gezaagd. Hij kondigt zich aan met een enorm vals-klinkend melodietje. Toch zie (en hoor) ik hem steeds minder. Zit de klad er in? Zit de Keuringsdienst van Waren ze in de nek te hijgen? Voor verkoop van onverpakt ijs gelden strenge regels. De ijscoman van vroeger had het een stuk makkelijker wat dat betreft. En we werden toch echt niet ziek van zijn ijs……..
@Lex
Het ergste risico dat je liep was wat diarree.
In Engeland zijn overigens door het een van slecht ijs wel eens doden gevallen. Ik was op zoek naar de gegevens daarover(kon niets vinden) toen ik het opmerkelijke feit ontdekte dat door ijswagens in Engeland per jaar 20 kleine kinderen overlijden nadat ze zijn aangereden.
de ijsboer, zo noemde wij hem ook. Mijn herinneringen qua koek en kar lopen parralel aan die van Joke, alleen kwam er in Alkmaar geen kar langs de deuren. In de zomer komt er nu elke zondagavond eentje bij ons door de wijk. Heel modern in een bestelbusje met aan de raamkant een loket, maar wel met de ouderwetse bel. Wat ik zo grappig vind: mijn jongste heeft het altijd over de IJSCOMAN. Hoe komt ze daar bij? Zo heet ie toch? is altijd het antwoord. Welnee, ijsboer is het. Nee pappa , ijscoman.
@ roefel
Ben ook wel benieuwd waar het woord IJSCO vandaan komt. We zeggen toch gewoon: "We kopen een ijsje? "
De ijscoman (zoals wij ook zeiden) had een houten kar met houten deksels (dus geen zilveren cloches) bij ons. Het enige ijsje dat is van vroeger ken is een Sunkist of Greenspot ijsje - sinaasappelwaterijs.
Ik heb ze nog voor 5 cent gehad, maar eht werd al gauw een dubbeltje.
De ijskar in het weekend stond bij het begin van het hertenkamp/
kinderboerderij Groenendaal en wij kregen heel soms een ijsje…
Dat geweldige Wikipedia toch:
IJsco
Ga naar: navigatie, zoek
Een IJsco of een ijshoorntje
Een MagnumEen ijsco (ook: ijshoorntje of ijsje) is een portie consumptie-ijs, van oorsprong op een stokje, maar nu meestal in een hoorntje. Een hoorntje is een wafelachtige beker, die opgegeten kan worden. In Nederland is de naam ijshoorntje gebruikelijker. Ook waterijsjes worden onder de ijsco's gerekend.
De naam is van oorsprong een fabrieksnaam, de IJs Co. (co = compagnie).
René
Ijsco (compagnie) zo leer je nog eens wat!
@Henny Janewas dat Talamini in de stad?
Vroeger bij ons in het dorp kwam ijscoman Tombroek langs met schepijs
later kwam er steekijs, een lange worst
van ijs, een staaf ijs dus.
Hiervan werd een stuk afgestoken,al naar
gelang voor welke prijs, een dubbeltje
of een kwartje tussen twee ronde koekjes.
Ik zag laatst dat dit nu nog bestaat
maar voor een dubbeltje krijg je nu nog maar nauwelijks de koekjes….
@ Dick, ja die lange witte ijsworsten ken ik ook nog, maar niet van de ijscoman (alias ijsco boer)
Wij hadden die ijsworsten vroeger gewoon thuis (uit de supermarkt dus) hmmmmmm heel lekker. Dik afsnijden en sloeberen maar, liefst tussen twee wafelkoekjes.
Bij ons in de buurt kwam overigens toen ik kind was zelden z'on ijscowagentje langs ;(
Als compensatie hadden wij in de buurt echter wel een ijswinkel; groot raam, waar echt ALTIJD klanten voor staan. Daar verkopen ze echt superlekker Italiaans ijs, al toen ik een heel klein meisje was. Het bestaat nog steeds en het is er vaak druk, hoewel de winkel niet in het centrum ligt (maar aan een drukke singel!)
Het ijs is er zo lekker dat de "slechte locatie" blijkbaar niet uit maakt.
Heb nog "warme" herinneringen aan dit Italiaanse ijs: als er een hittegolf was en wij kindertjes konden niet slapen van de warmte, dan haalden mijn ouders ons "midden in de nacht"(dachten wij) zomaar uit bed en mochten wij achterthuis zitten. Dan kwam mijn vader als verassing met van die grote bekers Italiaans ijs.
Even off topic……wat was Ria gisteren bij "that's the Question" goed op dreef zeg! Iemand anders ook nog gekeken????
IJs, iedereen die me kent weet dat ik verslaafd ben. Weer of geen weer.
Net op weg van mijn werk ( Assen ) naar huis ( Odoorn ) lekker een ijsje op in Borger : softijs.
Bij mij kwam vroeger ook de ijsman en ik heb wat afgezeurd. En kreeg altijd. Van mijn opa een gulden en daar kocht ik dan 4 ijsjes van een kwartje voor die ik alle 4 op at. Herinneren jullie je : colawaterijs en dropwaterijs.
Gedicht: Ijscoman
Zondagmiddag, Langs de Lijn.
Twente - Ajax, zonneschijn.
En wat vraagt die kleuter dan:
"Wanneer komt de ijscoman".
Dwars door Theo Koomen heen,
net gescoord, het staat 2 - 1,
krijst het irritante meisje:
"Wil een ijsje, wil een ijsje".
Was het Jeuring of toch Drost ?
"Theo, liefst snel opgelost".
Maar als Koomen dat verteld,
wordt er buiten hard gebeld.
"Nee niet nu hè, nee niet nu"
Ik sta hier in een twents tenue,
hartje mokum, met dat kind,
terwijl FC Twente wint.
Oepsie @Ria vergeten te kijken en ook niet opgenomen. Sorry!
Ik zal kijken of ik deze aflevering via het internet nog kan kijken. Maar het was leuk @Sandra67?!
Ook even off-topic: Sandra, ja, ik heb Ria gezien! Je ging lekker, Ria!
Ik heb van de vaste loggers toch een beetje een beeld gemaakt in mijn hoofd en het grappige is dat het in jouw geval aardig klopte, alleen had ik een kort-haar-versie voor me.
Over ijs gesproken: gisteren nog een heerlijk ijsje gescoord in Bussum bij Ijssalon Irene in de Kerkstraat. Echt een aanrader. Met voetbalwedstrijden van Nederland tijdens het WK hebben ze bierijs.
Niet dat mij dat nou zo lekker lijkt, maar toch een leuk idee.
Jullie verder nog ijstips bij jullie in de buurt?
@Dick: jaaaa, die ijsworsten! Die verkochten ze later ook in de super, gewoon een kilo ijs maar dan in zo'n condoom
Het ijs smaakte wel, maar dan zat je weer met die wafeltjes.
Goh, die was ik helemaal vergeten
Ik zit nu net zelf met een ijsco in mijn hand!
Maar idd. kwam er bij ons ook een mannetje door de straat, een ola-verkoper.
We gingen altijd helpen, reden mee op de kar, en mochten ijsjes pakken en aan de klant(jes) geven. De ijsboer nam de centjes in beslag.
Zo reden we een aantal wijken van Rotterdam af en als dank mochten we een "ijssie" uitzoeken.
En dan ging de ijsboer naar huis, ergens in de buurt van de overschiese kleiweg, als ik me het goed herinner.
Het lekkerste ijsje vond ik een "krokante" van ola, met zijn nootjes a/d buitenkant, roomijs en kersenvulling a/d binnenkant.
Als je een ijsje bestelt in een horecagelegenheid (wat een woord!) zit er steevast een wafeltje bij. Waarom eigenlijk? Voor mij hoeft dat wafeltje niet zo nodig. Goed, ik kan het natuurlijk gewoon verwijderen en niet opeten, maar dan heb je toch zoiets van; wat heeft dat wafeltje gedaan! Dan toch maar opeten?
Vroeger vond ik die goedbedoelde rotzooi zoals parasolletjes op een kinderijsje ook totaal overbodig, die dingen waren ook zo snel stuk.
@Frank, da's juist zo leuk!! Parasolletjes, wafeltjes (idd niet te eten), pauwtjes en andere gekke papieren frutsels. Het oog wil ook wat!
Voor jou liever gewoon nootjes, slag, spikkels of chocodip op je ijsco?!
Nou moet ik meteen aan een oud kinderliedje denken dat mijn moeder zong:
Kijk daar komt de ijsman aan,
de ijsman van de buurt,
die iedere dag geregeld komt zolang de zomer duurt.
Want hij heeft lekkere wafels,
van drie van vijf van tien.
En ook nog dubbeldikke, met slagroom bovendien.
heel langzaam komt hij nader en trekt dan aan de bel en roept dan; 'Ijs met slagroom!!"
Die roep die ken je wel.
@Joke: nee, alsjeblieft geen nootjes of spikkeltjes. Chocola mag wel.
Die frutsels hadden bij mij nooit een lang leven; ik zat ze altijd te ontleden tot er niets meer van overbleef. Raar? Ach, er zijn mensen met raardere ticks.
Dick: Ja, Talamini, volgens mij op het Hereplein..?? In een hoekje in ieder geval. Vrolijk winkeltje.
@ Joep…een gedicht naar mijn hart
@ Joke…..ja, was leuk om te zien. Wel grappig dat ik Ria ook met kort haar had voorgesteld, maar Qua uitzien dacht ik…Ja, dat moet Ria zijn.
Ik had de tv al ruim van te voren op Ned 1 gezet, wilde de uitzending echt niet missen. Toen kwam er een soort vooraankondiging, Zo van "en straks thats the question..en toen zag ik naast de presentator een vrouw in een mantelpakje staan??? Ik dacht nog, nou dat moet dan Ria zijn??? Had een andere vrouw verwacht, hahahaha….was dus een fragment uit een hele andere Thats the question!
Mijn dochter was trouwens zwaar onder de indruk van al jouw goede antwoorden, ria!
Mijn lievelingsijs in een horicagelegenheid is trouwens bananasplit…lekkkerrrrr. Daar mag je me midden in de nacht voor wakker maken hoor (en Frank, daar zitten volgens mij niet al te veel frutsels bij, dus misschien ook eens bestellen???)
Lekker veel gesmolten chocoladesaus, slagroom, banaan, ijs…..het water loopt me al in de mond
@ Frank…..vond jouw tijd (22.22 uur) erg grappig en kijk….heb nu zelf 23.23 gescoord!
Sorry….het gaat weer nergens over ;0)
he he op het de pc van ramon ff de recties gelezen, was knap nerveus, normaal lach ik wel wat meer maar ach, leuke reacties gehad hierop vooral van de kinderen, mijn buurjongetje vond het echt vreemd ze is thuis en op tv dan kon toch niet?
maar weer ff on-topic , ik weet niet of dat alleen in enschede zo is (sandra kan het vast beamen) maar ik associeer die ijscoman altijd met inentingen.
vorige maand nog moest ik met ramon naar de diekmalhal (vroeger twente-stadion)en daar krijg je eerst de prik en word je via een route naar buiten geconfigureerd en pal voor de uitgang staat hij dan, de ijscoman, volgens mij heeft hij daar een gouden handel alhoewel ik kids zag flauwvallen in de drukte voor de kar (2 in een kwartiertje).
heb ik dit als enige, ik kreeg de dtp's en rode hond op deze manier en geloof me er is bijna geen ouder die een ijsje weigert te kopen….
@ria: ik heb het gemist
, ik heb vanmiddag al wel zitten zoeken bij 'uitzending gemist' maar dat is met 'that's the question' niet! echt jammer! heb je eigenlijk gewonnen?
@ Henny Jane
Talamini zat aan de grote markt
aan de zuid kant.
Dick: ja, nou weet ik het wel weer. Zitten er dus nu niet meer begrijp ik, thanks.
Ria: ik eet een ijsje op je overwinning…ja?
En nou is het hier mooi dooi.
@Henny Jane Talamini zit er nog steeds
wel een andere eigenaar.
@ Ria…..ik heb alles wat met inentingen te maken heeft, uit mijn geheugen "geblokt", weet er helemaal niks meer van. Dus met die ijsjes na inentingen (goede zet van de ijscoboer zeg), dat ken ik niet.
Mijn eigen kinderen kregen hun prikjes in Nijmegen, en daar hadden ze niet z'on slimme ijscoman
@Joep67
Jij bent écht heel goed!
Geweldig leuk gedicht.
@Ria
ik heb - even tussen het koken door - ook een 'blik op je geworpen'. Hoop dat je gewonnen hebt, want heb niet echt het programma gezien.
Ook bij ons kwam de (Belgische) ijscoman in een bestelbus in de 70's en 80's langs met belgeklingel. Dan keken wij elkaar steevast thuis aan wie er nu weer ging. Kan me de witte plastic bakjes herinneren waarin dan 2 of 3 bolletjes gingen, bij voorkeur met aardbeien of karamel (yammie) saus. Ook had hij de heerlijkste mokka ijs waarbij je je vingers aflikte.
Kan me ook nog herinneren dat in de 80's de prijzen ineens opliepen waardoor mijn ouders afhaakte en in de supermarkt zijn gaan kopen.
Met vijf kids werd mijn moeder het ook te duur om bij steeds maar de ijswinkel ijs te kopen. Toen heeft ze een hele grote vrieskist aangeschaft, die in onze schuur stond, en deze werd volgeladen met supermarkt-ijsjes.
Herinner me ook weer dat onze hoogzwangere buurvrouw ons toen ieder dag even kwam helpen om door de voorrraad PRIKKEBEEN_IJSJES te komen, hahahaha.
ja en nee, ik heb de finale gehaald, zag de vraag en had daar twintig seconden voor om het antwoord op te dreunen,en dat wist ik nu net niet.de vraag was hoe de nieuwe cd van blof heette…
heb nog op hotel gegokt maar helaas…
I was that close .
en weer terug naar de ijsjes, we verkochten ze vroeger thuis zelf van de davino mijn oma ook, kreeg je zo'n kast van een vriezer bij die in de winter voor boontjes e.d. dienst deed.
met de doos heb ik mij nog een tijd vermaakt weet ik nog.
mijn tante had die worsten en dan mocht je kiezen welke kleur, ik koos van elke kleur een klein plakje en liep altijd met de dikst ijsco de deur uit..(ha,ha)
Dat moesten ze maar weer eens invoeren…de verkoop van ijsjes aan huis.
Een ijsvlag aan de gevel van een woonhuis betekende dat je daar zomaar kon aanbellen voor een ijsje.
Ik ken trouwens alleen witte ijsworsten, maar ze waren dus ook in andere kleuren?
@ lieve sentimen-telen en telerinnen
Wat maakt het uit of het ijs door de boer of de man geschept , en verpakt verkocht wordt/werd .
Zijn tingeling was zon en feest , vooral op zondag.
In mijn kinderjaren., als de ijskar voorbij kwam lag ik meestal al in bed,maar voor een verpakte ijsco, in zilverpapier op een stokje en laag chocola werd ik uit mijn bed gehaald als hij van Cjamin afkomstig was.
Zo'n ijsje kostte een dubbeltje en werd "pukkie" genoemd.
Ik loop tegen de zestig en vele van jullie zullen er nooit aangelikt hebben, mocht het wel zo zijn, dan mogen jullie je ouders wel bedanken, dat, vanwege hun financiele zuinigheid, jullie nu niet, op" een houtje hoeven te bijten " en een "magnum" kunnen kopen.
Zijn getingel was een vrolijk motet in mijn oor , als ik te bed lag, en hoopte vurig dat Cjamin (Schjamin) nog een "pukkie" ,voor mij, in zijn kar had.
Stil liggend, bijna mijn adem inhoudend, hoorde ik hem onze deur tingelend naderen.
Stopte hij dan wist ik ut, vanavond , krijg ik een "pukkie".
In mijn toenmalige woonwijk(gemanisme ?) kwam de "ijsboer" in de zomer , zeer laat , zeker op zondag..
De reden was er , veel van onze ouders waren op de hoogte dat in hun woonbuurtje waar veel gelovigen woonden , op zondag, pas na zonsondergang geld uit gegeven mocht worden.
De ijsman was een duikelaartje gelijk met een rooie krullenbol en een baard in dezelfde tint van zijn haardos en bestuurde de Cjamin driewieler alsof hij kaptein ter zee was.
Zijn werkpak was kaki-kleurig , zijn kiel had brede goudkleurige strepen aan het eind van de mouwen en de boven de klep van zijn bruingelige pet waren de sterren "van de melkweg" niet te tellen.
Mijn zusje mocht hem nooit "Pukkie" noemen dan waren mijn ouders gebelgd en moest ze gekijk naar bed, als ze vroeg ze of Kapitein Roodbaard nog zou komen vanavond dan was er niets aan de hand en mocht ze naar de "franse chansons" , waar ze geen fluit van begreep, op de radio luisteren.
De ijscoman komt hier nog regelmatig voorbij en net als vroeger rennen de kids zo hard als ze kunnen om als eerste (of nog net op tijd) bij deze geliefde ijsco(jonge-)man te zijn.
Trouwens, de spurt wordt vaak gewonnen door een volwassene;-)
Zie ik hier het antwoord van Bertus
welke ik in geboorteplaats stelde
Zal zaterdag ff zwaaien als ik in Oring ben Bertus
zo genoeg off topic ik ben niet van de generatie ijscoman
ik heb wel een ijscotip hier in de buurt
Noordpoolijs tussen Nieuw-Amsterdam en Schoonebeek
heeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeerlijk maar wel prijzig..
Hier ben ik weer ff tussedoor vanuit mn werk:
)
In eindhoven was er 1 wereldberoemd, en dat was Bruno. Een italiaans oud menneke die stond altijd voor t philips de jongh wandelpark op t hoekje. en die scheen t lekkerste italiaanse schepijs te hebben. Bruno. Ik denk dat oud eindhovenaren wel bekend met bruno zijn.
bij ons in de 70's kwam er een busje altijd voorbij. zo'n hoog busje (renault? citroën?) wit met fletsgroen dak. of net andersom daar moet ik om liegen. nog lekker voor t softijstijdperk. zo'n frietbakje met bolletjes erin met aardbeiensaus eroverof chocola. en dan een plastic vorkje erin.
later bij softijs kwam de disocdip en chocodip.
oja en er stond altijd een tekening van een banaan met ijs en saus op de zijkant; de bananasplit. toen nog een populair lekkernij. ons pap pakte dat maar ik vond dat sonde want dan had je kei veel banaan ipv ijs!
bij mij rijdt nog elke dag een ijscoman door de straat, maar die charme van vroeger heeft t niet meer. t melodietje is niet om aan te horen en de man achter de toog is geen CHARMANTE GOEDLACHSE MAFFIOSO-ACHTIGE ITALIAAN OP LEEFTIJD, maar een onverschillige lowlife met vlassnorretje die dr ook geen zin in heeft. soort vakantiebaantje. en dan amper nederlands spreken ook. ik koop dus nooit geen ijs meer bij die conjo. dus….maar ik eet elke dag in de zomer wel ijs. dol op!italiaans ijs rules!
Toen ik deze foto zag moest ik gelijk denken aan 'onze' ijscoman die vroeger door onze wijk reed met zo'n zelfde kar, die kerel vonden we maar een raar mannetje, hij had een houten been en stond altijd bij zo'n gemeente pisbak (groot betonnen ding) bij ons om de hoek te piesen en ging dan weer gewoon ijsjes verkopen. Nou wij moesten ze niet. Wel had hij een mooi bel bij zich, zo'n koperen.
Groetjuhs Edi..
Wij hadden ook zo'n ijscoman. En aangezien onze buurt in de laagte lag, moest hij ook weer terug de dijk op met zijn bakfiets. Als je hem hielp, kon je een ijsje verdienen. Ik heb dan ook vaak helpen duwen!
mijn vader was ijscoman, toen ik nog klein was. s avonds kwam hij op de ijskar bij ons voorbij met zijn belletje en we kregen gratis een ijsje van een dubbeltje.
er was toen ook ijs voor 50 cent, dat was dan een plastic beker, heeeeel duur, dus zo een ijsje kregen we nooit. soms stond hij zondags ook in willemstad aan het water en wij fietsten erheen en kregen een ijsje. lekker!
Ijs eten is genieten van het leven. Sterker nog: Ijs eten is leven! En dat doe ik gelukkig de hele dag door. Waterijsjes, Big Sticks, Perenijsjes, Hoorntjes, Oublies, Soft Ice, Ijstaart, ambachtelijk gemaakt Italiaans Ijs, allemaal lekker. Die Raketjes lust ik ook nog steeds na al die jaren (inderdaad al weer meer dan 30 jaar) en ik ben dan ook blij dat deze nog bestaan. Maar wie kent nog de Chocostick? De Chirocco? De Limlolly? Seven Up schepijs van de Jamin? Ze leven immer in mijn herinnering voort.
Uh Andrew
Ett je de hele dag ijs of leef je
De limlollies ken ik ook nog wel; verder komt het me niet zo bekend voor.
Ik heb een tijdje zelf ijs gemaakt met zo'n ijsmachine. Als je ziet wat er aan suiker en room in gaat,weet je waarom je er zo dik van kunt worden.
Maar o, wat is het toch goddelijk!
Op dit moment type ik met 1 hand en eet ik met de andere hand een cornetto, maar ik eet echt niet de hele dag hoor! Soms drink ik ook eens wat tussendoor…
Dik ben ik niet geworden van al dat ijs, maar dat van die ingredienten klopt wel ja. Zelfgemaakt ijs is heerlijk alleen jammer dat je met zo'n ijsmachientje maar een portie ijs kan maken en niet een paar liter tegelijkertijd.
Vorige zomer was de 1e zomer van mijn leven dat de enige echte italiaanse ijssalon in Alkmaar niet open was. We moeten het nu doen met een aantal surrogaat italiaans-ijs verkooppunten. Nooit meer die prachtige dochters van de man achter de toonbank, nooit meer in de zomer een echte pistache-ijsje eten, nooit meer op 8 oktober9de laatste dag dat hij open was) een sorbet met de kinderen kopen.
@Roefel; is de ijssalon bij de Platte stenen brug (Mient?) weg
:
Als dat deze ijsboer is, dan is dat wel heel jammer, was ook mijn favo-ijsboer. Nu allemaal naar ijsboer Laan op het hoekje van het Ritsevoort
Nee Joke die is er nog. 2 naast elkaar; 1 met Italiaans ijs en natuurlijk Ijssalon de Mient, samen met Laan de beste van de kop van Noordholland, wat zeg ik; van Noordholland, wat zeg ik; van de hééééééle wereld. Wij gingen altijd naar de Italiaan op de koorstraat, schuin t.o. de Kleine Unie en de Grote Kerk.
@Roefel, die Italiaanse ijsboer ken ik niet, is denk ik van na mijn tijd. Mocht je trek hebben in een Italiaans ijsje: wij hebben ook een Italiaanse ijsboer met heerlijk ijs en speciaal voor jou met van die prachtige dochters
Ik heb ook twee jaar in Alkmaar gewoond en ging regelmatig langs eerder genoemde ijsboeren.
Ook Soetebier(?) op het Laat was erg goed. Vooral tijdens het Happy Hour: acht bolletjes ijs voor de prijs van vier. 
De mensen achter me in de rij keken weleens wat vreemd. Maja, kleinzoon van een ijsboer, he? 
@Edde: jij bedoelt vast restaurant Koekenbier op de Kennemerstraatweg, vlakbij die bunker en het ziekenhuis. Op de hoek van de Laat en het Ritsevoort zat en zit nog steeds ijssalon Laan. Was er nòg een ijssalon in Alkmaar?
@Roefel help jij mij uit de brand, jij bent een echte kaaskop
@Joke61: Nee, Koekenbier ken ik wel. De ijsboer die ik bedoel zat/zit echt op de (?) Laat. Waar ook dat schattige kantoortje van de ABN (Amro) zat, voor het werd opgeheven. En het stadhuis. Het zal dan wel ijssalon Laan geweest zijn. Is dat trouwens niet een banketbakker? Nou ja, lekker ijs hadden ze i.i.g. wel. After Eight-achtig ijs en met sinaasappel, etc. etc. Heerlijk om acht bolletjes uit te zoeken
jaaaa de frambo-lollie,…. heerlijk nooit meer zo’n lekker ijsje gehad.
en die ijs-staaf was ook heerlijk, net zo lang om de randen likken tot je tong er zeer van deed.
er komt nog elke week een ijscoman met een busje bij ons door de straat..leuk he?
ik lees graag de nostalgie over ijsjes, en hoe lekker ze wel zijn. Zelf ben ik ijsjes-verkooopster, met een bestelwagen, met muziekje… Nog steeds zie ik vele glunderende gezichtjes, elke dag weer, later zullen die kinderen mij ook wel blijven herinneren
Altijd weer een feest als de ijscoman langs kwam
De ijsco man langs de gracht. Vlug met een cent
naar hem toe voor een hoorntje , piepklein. Een
veel grotere, een tonnetje voor vijf cent
Na een lange hete dag op het strand met tent en
Ooms en Tantes, op de fiets met zijtassen terug
naar huis. Ik in het kinderzitje achterop bij Pa. Een neef kocht voor ons allen ijsjes op een
stokje met harde chocolade eromheen. Had noch nooit zoiets heerlijks geproefd. De beroemde
ijssalon op de Piazza Novano heeft heerlijk ijs,maar dat ijsje met chocola achterop de fiets…onvergetelijk
ik weet nog wel toen we klein waren reed er zo karretje door de straat later zo busje ik kocht er wel eens een ijs ik was een paar jaar ouder dan mijn broer en zuster ik heb een keer hem op gesteukt hij vroeg aan mijn geld mijn broertje toen zij ik ga maar betalen met stenen had hij ijs beselt ik vergeet het nooit meer die man het ijs op geschept ook nog wafels er bij met slagroom in zo doosje gedaan en toen vroeg die man om geld heeft mijn broertje stenen gegeven die man boos ijs terug gepakt en de buurvrouw die er bij stond had het tegen mijn moeder vertelt wij kregen alle 2 op ons flikker ik om dat ik hem op had gesteukt en mijn broertje om dat die naar mijn gluistert had erg hoor ik moet er nu wel om lachen
Ik kan me de bloedhete zomers herinneren in de 70,s, dan met je vrienden na het eten kijken
hoeveel geld ieder had, soms werd er een duppie
uitgeleend of moest je zelf een duppie hebben om aan de 35 cent te komen om een schepijsje te kunnen kopen.
Heerlijk bananenijs, klodder slagroom derop was helemaal top.
Laan liep met zijn kar ook door Heiloo. Ik heb nog wel een foto uit plusminus 1966.
Voor ons was zijn ijslollie met chocola het hoogtepunt.
Volgens mij is het woord IJsco gewoon een verbastering van het Engelse Ice Cone.
Een puntijsje dus, en het woord werd later voor alle soorten ijs gebruikt.
De IJscomannen in Utrecht met de Vami en Caraco bakfietsen (later met motor) hadden hun basis in mijn vaders bedrijf.
Elke ochtend moesten de bakfietsen gevuld worden met zware metalen bakken (uit de vriescel van ongeveer -25c.) en dozen ijs of ijsrollen.
Als het echt warm was kwamen ze tussen de middag terug voor nieuwe bakken en meer ijs.
En ach, als het ijs al half gesmolten was dan werd het gewoon nog verkocht, dat maakte de klanten ook niet zoveel uit.
Wat me altijd bijgebleven is dat is de lucht die uit die bakfietsen kwam als ze warm werden, verschrikkelijk.
Voorin hadden ze een luikje voor lepels, zakjes en wat reclame
Ik heb nog maar 1 foto van zo’n Vami bak, zou er wel meer willen hebben.
Oom Piet kwam zomers in het weekend door de straat. Ik adoreerde hem niet vanwege het ijs. Dat vond ik niet echt lekker. Maar met slagroom at ik het wel. Of een wafel met alleen room. MMmmm. Oom Piet noemde me altijd zijn grote vriend. Daar was ik best trots op.
Later kwam ook Freek door de straat. Van de snackbar verderop in de wijk. Hij verkocht alleen verpakt ijs. Dat lustte ik al helemaal niet; Verpakt ijs is geen echt ijs. vond ik.
Oom Piet was al oud. Mijn ouders kochten als kind al ijs bij hem. Zomers was hij witte piet en in de winter, als de kolen aan huis gebracht werden noemde men hem zwarte piet. Het verbaasd me elke zomer weer als ik hem ergens zie staan met zijn ijskar.
Twee jaar geleden kocht ik -na ruim dertig jaar- weer eens ijs bij hem. Voor mijn neefje die bij me logeerde. Oom Piet vroeg -mij negerend- aan de kleine man ‘En grote vriend, wat mag het zijn?’ He! Oom piet. IK was toch uw grote vriend…
Ik heb een paar weken geleden bij marktplaats een dubbel steekijsmechanisme op de kop getikt en ben nu bezig om een ijscokarretje te ontwerpen dat achter mijn oldtimer motorfiets getrokken kan worden. Met koninginnedag moet ik los gaan. Iemand nog iedeeën hoe een ouderwets ijscokarretje eruit moet zien? En waar ik echte rollen steekijs kan kopen? En waar die ronde wafeltjes te krijgen zijn?
Tot gauw bij mijn steekijskarretje!
@Joke & Edde: Ik lees hier net restaurant Koeke(n)bier! Nou daar zijn wij heel veel geweest; onze pleisterplaats op doorreis naar Texel.Ze hadden er volgens mij een terras aan de achterkant. Heel veel in m’n jeugd geweest!
Da’s ook toevallig, restaurant Koekenbier is er nog wel hoor, rijd er heel vaak langs en idd zit het terras aan de zijkant hoor! Is gemoderniseerd en je kent het dus niet meer terug!
) wat er is!!!!
He bah Edde, ijssalon Laan, dat is nou het meest smerige ijs (
En die bestaat ook nog steeds ja op de hoek van de Laat aan het begin vlakbij het Gulden Vlies!
@Judith: Herman is daar vorig jaar geweest. Je weet wel die kok Herman van tv, vandaar dat de zaak Koekenbier er fraai uitziet.
Ja Judith, nu je het zegt idd aan de zijkant….fijne herinneringen heb ik daar aan.
Davino ijs…..
Bij ons komt er een met Italiaans Schepijs, op zondag.