Bedelkettinkje
Link naar dit artikel Op donderdag 15 juni 2006 geschreven door Joke61
Een verzameling van bedeltjes in zilver en misschien wel goud droegen de kleine meisjes vroeger aan een ketting om hun hals of pols.Ook ik had een halskettinkje met daaraan de leukste bedeltjes. Mijn favoriete bedeltje was een ezeltje en mijn dierbaarste een koebelletje die mijn tante speciaal voor mij tijdens haar vakantie in Zwitserland had gekocht.
Bij iedere verjaardag werd deze kleine verzameling uitgebreid. Het bedeltje, gekocht bij de juwelier, lag verstopt tussen twee lichtroze watjes in een klein, wit vierkant doosje en daar omheen een zilverkleurig cadeaupapiertje. Mijn nieuwsgierigheid tijdens het uitpakken van zo’n klein cadeautje herinner ik mij nog goed.
Vreselijk zuinig was ik op mijn kettinkje, droeg deze slechts op zon- en feestdagen en zo af en toe poetste ik mijn bedelkettinkje met een wattenbolletje met daarop tandpasta prachtig glimmend op.
Al jarenlang ligt dit bedelkettinkje uit mijn jeugd in mijn sieradenkistje, mijn dochter vond dit kettinkje helaas niet mooi genoeg om ook te dragen.
Hadden jullie, de meisjes, een bedelkettinkje?
61 reacties op “Bedelkettinkje”
Laat een reactie achter
eliers in onze...
jaaaa…ik had ook zo'n armbandje….heb t trouwens nog steeds. Er zaten ook nog bedeltjes aan die van m'n moeder geweest waren…..
Op de foto zie ik zo'n koffertje…pzies zoals van mij ook helemaal ingedeukt
leuk leuk
Discriminatie alleen voor vrouwen ……
========================================
als jongeman vaak een gegeven aan mijn toenmalige meisje.
zoek voor mijn Flipje verzameling
nog een Flipje Tiel bedeltje
zo heb ik als man toch nog een
bijdrage geleverd…..
Ben nooit een juwelenkind geweest; er werd mij altijd van alles "opgedrongen" en loop tegenwoordig alleen maar met een oorring (omdat ik lekker maar een oor heb laten doen) en een "pounamu" greenstone - soort amulet.
Dick: tegenwoordig lopen jongens en mannen soms met meer goud en zilver dan de ladies. Vroeger dus nog niet zo.
Waar komt het woord "bedeltje" dan wel vandaan?
Ja me zus had er ook een.Ik zelf draag ook nooit geen juwelen zelfs geen horloge,vroeger altijd wel maar tegenwordig zitten overal klokken in en op.
Ik had een bedelarmbandje. Heb het nog steeds trouwens en ben er erg zuinig op, elke bedel heeft z'n verhaal, bijv. van wie ik het kreeg en waarom. Mijn dochter vond het prachtig en kreeg haar eigen bedelkettinkje. Helaas is dat kwijtgeraakt, ik dacht in de tijd dat haar broertje langdurig ziek was en ze erg veel logeerde, zelf dacht ze het ergens héél goed verstopt te hebben. Jammer, want ook dat waren bedeltjes met een verhaal. Ik vind sieraden vooral waardevol vanwege het verhaal er achter, zoals het gouden kettinkje wat ik kreeg toen oma stierf, opa had er héél lang voor gespaard en uiteindelijk kon hij haar een gouden sieraad geven. Ik koester het. En om mijn nek draag ik altijd een kettinkje wat ik ooit van mijn dochter kreeg, mijn ring was een kadootje tijdens een heerlijk weekend in Londen met z'n 4-tjes, etc.
nee, ik niet, mijn zus wel, van oud zilver met dolfijntje, beertje, olifantje en nog meer. Wat was ik jaloers dat ik niet zoiets had. Nu heb ik een schakelarmbandje met plaatjes, een soort modern bedelarmbandje.
@Dion, zou dat deukje in dat koffertje er toch in horen?
Ik dacht dat ik dat er in gebeten had. Dat koebelletje uit Zwitserland is ook platgebeten geweest. Zat altijd, tot gemopper van mijn moeder, met m'n bedeltjes in mijn mond.
Mijn zusje had zo'n bedelketting, ik niet want het was alleen voor meisjes. Volgens traditie moet degene die een zo'n bedeltje aanraakt een bedeltje geven aan de draagster om zo haar collectie bedeltjes uit te breiden. Ik denk dat daar ook de term BEDELkettinkje vandaan komt. Ik heb het nooit hoeven doen want ik zorgde er wel voor er met mijn vingers vanaf te blijven.
En maar rammelen met je bedeltjes aan je -in mijn geval- armbandje.
Leuk log, Joke.
Ik had volgens mij ook dat paddestoeltje en een hondje, een beertje en een uiltje, maar dan een andere.
Vol bewondering keek ik altijd naar de armband van mijn zus, die had er denk ik wel dertig bedeltjes aan hangen.
Zoals veel dingen uit mijn kindertijd spoorloos verdwenen, ach hoe gaan die dingen, er gaat 's wat stuk, je legt het in een la, je interesse verdwijnt en jaren later denk je: o ja, dat had ik ook nog, en dan is het niet meer te vinden.
De emotionele waarde van dit soort dingen ga je pas veel later ontdekken.
Jammer, want inderdaad zat er aan elk bedeltje een verhaaltje dat vaak met de gever te maken had, bv. mijn opa en oma, die er al lang niet meer zijn..
Joke, ik hoor nu het melodietje van de Twillight Zone.
Hoe is het mogelijk dat jij dit log plaatst in de week dat ik (na tientallen jaren) mijn bedelkettinkje weer gevonden heb!
Toen dacht ik meteen: leuk log ga er een gastlog over schrijven, ECHT WAAR!
Ik had een bedelarmbandje. Het armbandje - met het eerste bedeltje er aan- kreeg ik van mijn oma bij het halen van mijn zwemdiploma. Het was een verrekijkertje. Later kwamen er nog een koalabeertje, een dolfijntje en een molentje bij.
Dat molentje, met wieken die echt konden draaien, bleef echt o-ver-al aan haken.
Het armbandje is inmiddels een beetje kapot, maar ik heb het nog wel: met de verrekijker, de koala en het molentje….zonder wieken.
straffer nog, ik heb NU weer een bedelarmbandje…..
gelukkig is één van mijn beste vriendinnen zeer handig in juwelen maken en maakte ze voor mij deze: http://www.bijoux-nicole.com/s.....80h108.jpg
Ik heb mijn bedelkettinkje (samen met natuurlijk een horloge) gekregen bij mijn eerste communie.
En ik kreeg die dag toen van alle ooms en tantes een bedeltje.
Was ook heel spannend om uit te pakken, die juweliersdoosjes met watjes.
Die miniatuurtjes (bedeltjes) zijn gewoon zo leuk om naar te kijken. Ik vind ze nog steeds leuk.
Een tijdje geleden kocht ik op Texel (ik moest gewoon iets hebben van de prullaria uit een souvenierswinkel) tafelkleedhangers. Dat zijn eigenlijk ook een soort bedeltjes, alleen iets groter en zwaarder. Het waren een vuurtoren, zeilschip, stuur van schip en een anker.
Ze deden me direct denken aan mijn bedeltjes van vroeger dus ik MOEST ze gewoon kopen, hahahaha
Met mijn bedelkettinkje bij de hand, hoeft ik nu niet te graven in mijn geheugen welke bedeltjes ik ook alweer had/heb
* Geloof, hoop en liefde (kruisje, anker, hartje
* Schoentje
* Stuur van een boot
* Klein poppetje (mannetje)
* Dino (of kangeroe?)
* Twee lieve klompjes
* Coca Cola flesje (was toen heel modern om te
hebben….gewoon sluikreclame eigenlijk!)
Ik droeg het armbandje als kind trouwens bijna nooit, omdat je er steeds mee bleef hangen achter van alles en nog wat.
@ Frank: grappig, dat wist ik helemaal niet!
In die tijd had ik ook veel lieveheersbeestje-sieraden.
Kent iemand die ook nog?
Ik had er een ringetje van en oorbellen (ook gekregen tijdens eerste communie). Van die hangertjes. Ook kleine eikeltjes herinner ik mij.
Ik liet er toen ook speciaal gaatjes voor prikken. Had toen (1975)de pech dat de juwelier de gaatjes nog ouderwets aanbracht (niet met gaatjespistool). Iets met een kurk achter je oorlel????
Ja zeker ik, mijn dochter, al mijn zusjes en hun dochters, prachtig maar ik ben het verloren en mijn dochter ook. Wij hadden ook geloof, hoop en liefde, een voetbal een koffiepotje en een lieveheersbeestje. Ik heb mijn kleine nichtje Annelotte er nog pas één kado gedaan met haar verjaardag, ik vind ze schattig.
@Sandra67: ja gaatjes prikken met een kurk achter je oor. Eerst met pen aftekenen waar het gaatje moest komen, daarna het zweerringetje door je lelletje heen laten prikken, de kurk diende als stootkussen. En maar draaien met je zweerringetje.
En ook ja, sieraden met een lieveheersbeestje, had ik niet, ik had een ringetje met een Zeeuwsknopje. En namenarmbandjes waren ook een tijdje rage. Ook later voor de jongens, maar dan een dikkere/stoerdere uitgave. En sommige jongens droegen van die stoere kettingen om hun hals. En 'jongens' droegen jullie deze kettingen?!
Nu we het zo over kindersieraden hebben, moet ik weer denken aan een grappig voorval.
Een kennis van ons (die al opa is), had een vaste plaats op een camping. Hij had daar een sta-caravan met daarvoor een heel mooi verhoogd afgetimmerd terras. Op een dag kwam zijn kleindochtertje een dagje bij opa op de camping. Opeens begon ze heel hard te gillen. Ze was haar mooie ringetje verloren. Het was tussen de houten planken geschoten van het veranda (het afgetimmerde terras). Het kind was ontroosbaar dat ze haar hele mooie ringetje kwijt was. Dus toen hebben we met zijn allen geprobeerd het ringetje onder het terras vandaan te krijgen, maar dat lukte niet. Op het laatst dus maar de planken van het terras opengebroken zodat opa eronder kon om te zoeken. Vanwege al de spinnewebben , droeg opa voor de gelegenheid een hoofddoek (hilarisch gezicht) en gaven we hem een zaklamp omdat het zo donker was onder het terras. De moeite was niet voor niks, na enkele uren zoeken naar het ringetje had opa het eindelijks gevonden. Iedereen keihard lachen toen we dat hele mooie ringetje schoongemaakt hadden en van dichtbij bekeken. Het was gewoon een ringetje uit de kouwgomballenautomaat, van een KWARTJE…hahahahaha
Frank Faber: ik denk dat je gelijk hebt met de term "bedelen": it makes sense!
Natuurlijk had ik als echte 'ekster' een bedelarmbandje, met mijnheer de Uil, Rick de kikker, een visje, en nog veel meer bedeltjes. Ik heb het vast nog ergens liggen, maar in al die jaren is mijn collectie sieraden zó uitgebreid…dat ik het niet meer 1-2-3 kan vinden.
Toen ik een tijdje een bedrijfje had in baby- en kinderkleding kreeg ik van de kinderen een closed-for-ever armband met een schaartje, een naaimachientje, een klosje garen en een vingerhoedje. Heel erg leuk, maar bleef er ook overal mee achter hangen, dus maar niet meer omgedaan.
De bedelarmband heet zo (denk ik) omdat je bij anderen vraagt (bedelt) om nieuwe bedeltjes.
@Sandra: wat mij overkomen is, lijkt nog erger; ik was net enige maanden getrouwd en op weg naar huis van mijn werk in de tram ontdekte ik tot mijn ontsteltenis dat mijn trouwring niet meer aan mijn vinger zat. En die kwam echt niet uit een kauwgomballenautomaat. Thuis meteen met mijn werk gebeld en daar hebben ze op mijn werkplek voor me gezocht maar helaas niets gevonden. Toen heb ik maar een nieuwe gekocht, dezelfde datum erin laten graferen en de naam van mijn vrouw en last but not least opnieuw in laten zegenen door een priester. het gaat om het idee! Die oude ring zal ik denk ik nooit meer terugvinden want dat is al 18 jaar geleden. Of het moet net zo gaan als bij het vrouwtje van Stavoren dat ik op een dag een vis opensnijd en daarin mijn ring aantref. Tja, in dat geval zou ik een reserve trouwring hebben en ik denk niet dat er veel mensen zijn die dat hebben.
Nooit gehad zo'n bedelarmbandje, maar ik vind het nog ergggg leuk en wil dit jaar mijn dochter dan ook zo'n armbandje met een paar bedeltjes geven. Erg leukk.
Tegenwoordig heb je voor de mama's ook erggg leuk bedelarmbanden maar die zijn wel even wat duurder. Ook erg mooi.
groetjes, Carmen
Mijn bedelkettinkje was een leren veter die ik permanent om mijn nek had hangen.
Oh, Frank als dat toch zou kunnen zoals met dat vrouwtje van Stavoren.
Mijn man is tijdens de sneeuwstorm (jawel, toen Haaksbergen eind vorig jaar "wereldnieuws" was vanwege de stroomstoring) zijn portomonai met trouwring ergens verloren. Deze trouwring had hij op zijn werk in zijn portomonai gedaan en thuis gekomen (door de sneeuwstorm)was ie ineens weg, met portomonai en al. Waarschijnlijk is de knip ergens in een of andere berm in de sneeuw terecht gekomen toen hij zijn jas halverwege de route naar huis, achteruit de auto haalde.;(
Mijn schoonmoeder zegt altijd dat je de Heilige Antonius moet aanroepen als je iets kwijt bent
"heilige Antonius mijn beste vriend help me dat ik de trouwring terugvind…..maar de Heilige Antonius heeft ons mooi in de steek gelaten…niks trouwring.
gedicht: Bedelkettinkje
Mij als jongen
liet het koud,
die halve dierentuin
van goud.
Ik vermaakte me
veel meer
met een lieve
knuffelbeer
Ik had een bedelarmbandje, het was eerst van mijn zus maar die vond zich er te oud voor worden dus kreeg ik het. Ik weet nog wel dat ik er een eifeltorentje aan had hangen, en uiteraard een hartje, hoefijzertje, kruisje en ik had óók het koffertje eraan met inderdaad een deukje erin
Overigens had ik hem niet veel aan, niet zozeer dat ik bang was om hem te verliezen maar die bedeltjes drukten altijd zo in je pols als je aan het schrijven was.
Sandra67 en Joke: ja inderdaad bij mij ook oorbellen met een kurk erachter geprikt, dat werd gedaan met de 'zweerringetjes' waar een scherp randje aanzat. Nadeel dat ze zo geprikt zijn is dat ze 'schuin' zitten, toen vele jaren geleden die grote oorringen in de mode waren (nu ook weer trouwens) kon ik ze niet dragen omdat die ringen altijd naar buiten staken!
Een gouden ketting met een gelukshoorntje.
@Sentiment: oh, ligt het daar dus aan dat ook bij mij van die grote oorringen zo schots en scheef in mijn oorlellen hangen ((-;
Aan opnieuw laten prikken met zo'n eng schietpistool begin ik niet.
Maar… dat deukje hoort dus in het koffertje? Waarom??
@ Sentiment….ik draag ook nooit van die grote ringen in de oren, niet omdat ze scheef zitten, maar ze staan me gewoon niet.
Ook vroeger vaak kleine hangertjes en knopjes in de oren. Herinner me ineens ook dat mijn zus en ik gekleurde knopspelden als oorbelletjes in de oren hadden (het scherpe gedeelte eraf en ingekort). Was toen heel leuk omdat je zoveel kleuren had en het was lekker goedkoop! Of was dit een rage en hebben mijn zus en ik dit niet zelfverzonnen, zoals ik altijd dacht????
Bij Zeeuws knopje ging er trouwens ineens een luikje open in mijn hoofd. Had mijn zus ook
@Sandra67: die gekleurde knopspelden (met het scherpe eraf) deden mijn zus en ik bij de Barbies in de oren.
Nu na vele jaren, zitten er door het roesten van die spelden, van die vieze groenige kringen rondom de oren van de Barbies, van de neppers dan, de èchte van Mattel zijn nog steeds prachtig.
Hebben de mannen een rustdag op JS of kijken zij voetballen vandaag?? 't Zal wel aan het log liggen. (-;
@ Joke…En je had nog wel z'on leuk opzetje gegeven over die stoere kettingen die de jongens toen droegen….of komen er soms geen stoere jongens op JS?????
Nou als de mannen afhaken, dan gaan wij toch gezellig door? Mijn vriendin had vroeger een kettinkje waar ik heel jaloers op was. Misschien kent iemand het…het was een hangertje, meen een hartje in twee delen, daar moest je dan op blazen.Dan ging het hartje heel hard ronddraaien. Als je heel hard blaaste dan las je de tekst I LOVE YOU. Wilde toen ook heeeeel graag z'on kettinkje hebben, weet ik nog.
Sandra, nee dat herken ik niet, lijkt me wel leuk, zoiets.
Wat ik wel had was een medaillon.
Ik weet nog dat ik er een fotootje in had zitten van een jongen waar ik verliefd op was.
Maar dat fotootje was wel erg mini-mini, want geknipt uit een ook al niet al te grote groepsfoto.
Het kwam er op neer dat de jongen toen hij éénmaal gevangen zat in mijn medaillon onherkenbaar was, zo klein. En ik maar steeds verliefd loeren in dat ding..
Oorbellen had ik trouwens niet, alleen als het kersentijd was;)
Joke, dat gaatjesprikken schijnt geen bal meer voor te stellen. Mijn dochter van 8 heeft sinds kort gaatjes en ze gaf geen krimp. Ze schieten zo de zweerknopjes er in, voor je er erg in hebt is het gepiept.
En mocht er iets mis gaan, je weet waar de dermatol ligt..
JAhaaa, ik mocht de bedelarmband van mijn moeder dragen…
Ben ik hem verloren:-(( zo jammer.
Maar niet getreurd…..ik heb nu een armband met 35 bedels,ook oude, niet die van mezelf maar op de rommelmarkt gekochte oude.Zoals het uiltje,olifantje,ooit had ik ook meneer de Uil maar die is kwijt geraakt.
Alles wat niet aan mijn armband past heb ik aan een ketting gedaan.
Draag ze allebei iedere dag….aan het gerinkel en getinkel kan je horen dat ik in aantocht ben…
Natuurlijk had ik ook een bedelarmband! Met een heleboel prachtige bedeltjes, gekregen met verjaardagen, communie en sinterklaas…! Ik droeg hem alleen op zon- en feestdagen Ik heb hem nog steeds, ergens in een doosje, helemaal zwart uitgeslagen…. Mijn dochter is 7 en heeft nu ook een bedelarmbandje. Prachtig!
Volgens mij blijven bedelarmbandjes altijd bestaan. Ik hoop het in ieder geval!
Bye!
Ja, ja, ja, natuurlijk had ik er ook eentje. Maar ik vraag me af waar dat ding gebleven is….toch eens aan m'n moeder vragen. Ja, ik was er volges mij ook erg zuinig op en dan helemaal blij als je voor je verjaardag een nieuw bedeltje kreeg….goh, ik zou 'm toch graag nog eens willen zien!
Waarom heet zo'n ding eigenlijk "bedeltjes"armband?
Mijn zus had er een. Idd voor haar 1e heilige communie. Ik kreeg daarvoor lekker een leren voetbal…
Zelf heb ik een tijdlang een ketting gedragen met drie bedeltjes eraan; een kruisje met namaakdiamantjes,een Mariaatje uit Lourdes en een "bedeltje" met de letter van mijn vrouw.
@ Sentiment….soms verdwijnen hele stukken tekst (van reacties) achter het blok "Laat een reactie achter" onder aan het log???? Wat doe ik fout?????
@Sandra: je bedoelt de tekst die je tikt in een reactie die dan niet helemaal te zien is? je ziet geen scrollbalk aan de zijkant?
Ik gebruik zelf Firefox weet dus niet hoe het met Internet Explorer zit.
ik had ook nooit een bedelarmbandje,gelukkig niet,want ik vond het het niet mooi,en zeeuwse knopjes ook niet,trouwens nu houd ik nog steeds niet van sieraden.mijn dochter ook niet.best vreemd in de wereld van blingbling
Ik kan alleen de reacties allemaal lezen als ik zelf een reactie plaats???…vandaar deze reactie
@Sentiment…..nu ik dus zelf een reactie plaats, kan ik alle reacties wel lezen. Vijf minuten geleden kon ik de reacties maar tot de eerste zin van Lia lezen?????(tijd 20.47)De rest van de tekst zit dan achter "Laat een reactie achter"en krijg ik er niet achter weg?
@joke61: dat duikje hoorder er niet in, maar omdat het maar een dun plaatjes zilver was kwamen er deukjes in, of misschien heb ik er ook wel op gebeten. Twas eigenlijk net een echte koffer…in die oude hardcase koffers zaten ook altijd deuken
@ Lia…leuk verhaal van dat medaillon
Ik heb mijn bedelarmbandje van vroeger ook nog, het is een zilveren armbandje met piepkleine zilveren bedeltjes eraan. Een belletje, een hondje, een hartje, de Eiffeltoren, een ezeltje. Jammer dat het er niet meer uitziet, misschien moet ik maar eens heel secuur met de zilverpoets aan de slag. Het armbandje is trouwens ook stuk, dus wellicht moet het maar eens terug naar de juwelier. Ik denk dat mijn dochter het wel om zou willen. Zelf heeft ze er nog geen.
Ik weet helaas niet meer wanneer en bij welke gelegenheid ik nieuwe bedeltjes erbij heb gekregen.
Per toeval op deze site gekomen, maar een leuke site. Ik heb het bedelarmbandje van mijn moeder gekregen toen ik acht werd met een paar nieuwe bedeltjes eraan. Heel bijzonder vond ik dat. Later is het zoekgeraakt, maar met een verbouwing hebben we het onlangs weer gevonden. Ik draag het nu nog steeds af en toe. Mijn mooiste bedeltje is een zeepaardje.
Ik had ook een bedelarmbandje. en het paddestoeltje was van boven rood, alle andere bedeltjes waren "gewoon" zilver. mijn oma had een armbandje met kinderkopjes (gouden bedeltjes in hoofdvorm) van ieder kleinkind, waar de naam ingegraveerd stond.
@Ruth: Doe je armbandje in een washandje, bind het goed dicht en was het met de 60°C was mee…het is weer als nieuw!
Tegenwoordig kun je zelf bij de speelgoedwinkel (bij de kassa) je eigen bedelkettinkjes samenstellen van platte gekleurde bedeltjes. Ook leuk, maar toch niet zo leuk als die zilveren kunstwerkjes van vroeger.
Vorig jaar met mijn 27ste verjaardag een bedelarmbandje aan mijn moeder gevraagd (en gekregen). Ik weet eigenlijk niet eens meer of ik er vroeger een had, vast wel.
Deze nieuwe is gewoon ouderwets zilver, met verschillende bedeltjes. En bij bijzondere gebeurtenissen, zoals de geboorte van mijn dochtertje vorig jaar, koop ik er weer een bedeltje bij.
Ik heb uit mijn kindertijd een bedelarmbandje met 4 lieveheersbeestjes eraan.
nog maar pas internet en veel verleden . verleden tijd . waaronder het bedelarmbandje .met een hondje als getoond op voorbeeld .,en een klompje en een molentje en een petje .,ja, nu zul je het weten ook . op school zoog ik op het klompje want daarin was , als elke morgen , een vers hagelslagje opgeslagen . maar hoe ging het verder en liep het af . ik had een zusje dat wel bleef omgaan met mijn ouders ., op een dag zit ik naast haar dochtertje van vier .,en mijn dochtertje van vier zit daarnaast en je raadt al wie van de twee mijn bedelarmbandje droeg . en ook wie er zweeg , ik zweeg veel tijdens die bezoeken . josiene van eijsden zutphen
jazeker!!!!!mijn oudste dochter (die bijna 16 jaar is) heeft hem in een doosje liggen enneh….mijn polsen zijn wel wat dikker geworden hoor
ook bij toeval op deze site gekomen. Zelf ben ik mijn bedelarmbandje kwijt geraakt. Mijn dochter heeft van mij bij haar geboorte een bedelarmband gekregen en bij elke belangrijke gebeurtenis in haar leven heb ik er een bedeltje aan laten hangen.Eerste keer naar de lagere school, eind diploma, huwlijk enz.Nu heb ik twee kleindochters en ook zij hebben een bedelarmbandje en ook bij belangrijke gebeurtenisse in hun leven hang ik daar een bedeltje aan. gr. Jeanne
Ik heb een zilveren bedelarmband, met daar aan, een poedeltje, een koffertje de eiffeltoren, een blokje blank hout met een zilveren ring, zodat je als er iets fout ging je het gauw af kon kloppen, en zilveren dubbeltje en het sleuteltje van open het dorp en een accordeon. 31 jaar geleden kreeg iok een medaillon van man mijn, en later goeden oorknopjes, ook bij mij zijn ze er in geprikt met een kur, en ik ben flauw gevallen. 28 jaar geleden kreeg ik bij de geborte van mijn zoon een gouden schakelarmband met een jongenskopje en later, geloof hoop en liefde, en een sterrenbeeld van hem en mij. Sinds 4 jaar heb ik de gouden schakelarmband van mijn moeder die helaas is overleden en daar hangen 3 meisjes en 3 jongenskopjes aan een hartje en het sterrenbeeld. Het spijt me dat het zoveel is maar ik heb nog meer, het is nu eenmaal zou dat ik later een allergie ontwikkeld heb voor nikkel en zilven vandaar dat ik veel gouden zieren heb, maar je kunt er niet meer om dan 2 ringen en 2 armbanden en 1 ketting die ik afwaissel met het medaiilon en de dolfijn die ik van mijn moeder heb gekregen
heyy!
thanx alvast
ik ben nu erg opzoek naar bedeltjes
weet iemand een winkel in de buurt van leiden of een online winkel?
Wat leuk al die herinneringen over de bedeltjes.
Mijn zus en ik kregen er ook 1 in de begin jaren 70 van onze ouders.
En bij elke verjaardag, sinterklaas, kerst, enz, kreeg je er weer eentje bij!
En inderdaad; de lieveheersbeestjes…
Ik kreeg toen een ringetje met een lieveheersbeestje erop…en trots dat je toen was!
Ook die eikeltjes kan ik mij nog goed herinneren, mijn beste vriendinnetje droeg ze aan die oorhaakjes in haar oren…